장음표시 사용
91쪽
84 Quaest. Mors. Canon. Centur. II.
nu. I9. Quod si ordinarius auferat iacultatem audiendi consessiones 1 Regularibus simpliciter approbatis, non tenentur obedire, quia in hoc excedit limites suae facultatis. Et posset dici, sicut dicitur de sententia euidenter iniqua, quod pro so ro externo non siit necesse appellare, sed sussiciat allegare iniquitatem, ut de sententia loquentes tradunt Abbas in Cap.
b. a. Menoch.Cos. 67 .num. 2 o. Et pro confirmatione affert Petrin. Connis. 26. Leonis X. S. 6. Que habetur tom. I. Pritii- legior. Minori ubi habetur Consilentes Regularibus inibitὰ ab Dissis recussis , Consti titioni, quae incipit, Omnis utriusque sexus, quo ad confessonem dumtaxat, fa-t sfecisse censeantur. Quare supponit Ponti sex , quod possint audire consessiones, si quidem illis confitentes satisfaciunt praecepto confitendi.
An licentia , si v approbatis pro confessionibus concrsa I erularibus ad be
neplacitum et aliae reuocetur absiue iusta causa. Eusa. 14 .s V M M A.
a Luando b/neplacitum habeat lorum. 3 Approbatio Regularium ad confessiones audiendas et x Abitis jx iuriitia. 4 mprobatio νη natura a non pendet ex beneplaciis .
s Gratia ad beneplaritum sperpetua. σ Deelaratio S. Congregat. Iro abstata o probatios Regular. ad audire. comes sona et Omnis interpritatis faetenda, ut actus . Dat . 7 IMOmodo Meipiendum bene ieitum in approbationι Confessarib Regulari I
uocari, atque adeo nec absque peccato conueniunt omnes. Solum dissicultas est, an valide reuocetur. Et assirmative respondet D anap. 6.tra I. s. Res q8. ver, No a tamen. asserens ita c5 in uniter sentire Doctores; quod tamen non reperio, nam dissicultas 1 paucis ta-gitur, de hi sunt inter se diuisi . Idem etiam sentit Barbosa in Conciliu Tridentinum fest.2ῖ .cap. I .nu. 6 I. pro quo citat solum bel. in Seuel. Canon. cap. I n. II.
attest1tem ita decisum fuisse i S. Congregatione n Papiensi. 11. Mariis 36i . beade hac declaratione non constat, & mutito minus, at S. Congeegatio senserit, quod possit absque causa reuocari. Imo dicta declarat o , ut ab alijs relata solum habet,quod licentia Aaben placitum p zς sit reuocari . non autem habet, quod etiam absque causa sit reuocabilis. Fundamenetum huius opinion sest, quia licentia concessa ad beneplacitum, est libmitata ad certum tempus vagum deter minandum pro arbitrio approbantis, quando autem reuocatur, tunc determinatur tempus, & proinde cum sit transi etiam tempus, pro quo est concessa , ipsa cessat.: Alij tamen tenent, quod non intercedente iusta causa reuocatio sit inu lida. Ita Petrin. tom. 3. Priuilegiori in Additam. ad Confiit. Sixti IV. cap.2. n. 2. citans Coninch, Portet , F illucium. Insuperide tenet Coelestin. incompend. Theoti mo al. tract. 8. Cv. 9. quaeil. 3. Scidem etiam de bent tenere, qui docent,
quod approbatio facta simpliciter non
92쪽
An licentia, seu approbatio, Sc. Quaest. 143. 8s
mssit reuocari, &insuper, quod clausu la, Ad leneplacitim, non possit apponi, de si apponatur absque iusta caiisa, Iion valeat, & habeatur pro non apposita. Ita
3 Ratio autem est, quia, quando clausula, ittim, appon itur stante absiluta habilitate Regularium in omdine ad approbationem, perdit sua vim , nam facit ex natura sua, quod id, lsupra quod cadit, sit dependens in conseruari
ab aliena voluntate, ita ut cessan te VO luntate , cesset etiam id, quod est ad beneplacitum illius . l. Centesimis. De verbor. obligat. dc l. Uxor. g. Scaeuolass. Delegat. 3. Sc Cap. Si gratios8. De refcri-I'fisin 6. Unde habet locum solum in gratuitis , de in ijs, quae dependent ex liberali voluntate; non autem in ijs, quae sunt de iustitia. Approbatio autem Regularium pro consessionibus audiendis non est ex gratuitis, &quae pendeant e XIberali voluntate Ordinariorum, sed ex ijs, quae debitassent ex iustitia, quia habent ius a Summo Pontifice tanquam ipsius delegati audiendi consessiones, si idonei inuenti fuerint; unde quando ab-. Ivie sint idonei, debent ex iustitia absolute approbari, quia in hoc ordinari se habent tanqua iudices1 Concilio Tridentino deputati pro iudicando de ido-e Sacerdotum in ordine ad confessiones audiendas ,& ideo debent non secundi i in voluntatem , sed iecundum veritatem iudicare. 4 Rursus approbatio ex natura sua est opus intelle iis non voluntatis, cust iudicitim de idoneitate, quod V tre-etiim sit, debet conformari cum habilitare approbandi; iudicium autem non pendet ex libito, seu beneplacito iudicantis, sed a rei veritate, & ideo debet ese secundum mensuram habilitatis ,&non secundum beneplacitum. Cum ergo stante ab luta idoneithte approbatio debeat esse absoluta, clausula, be- placitum, perdit vim suam, quia excedit limites secultatis Ordinariorum, quae se Centur. II. lum in virtute Conc. Trid. 6 et 3. cap. I S. De reformat. e cienditur ad iudicandum de idoneitate, non auxem ad restringendam facultatem, Se propriis voluntati subiiciendam , quam habent Regulares in ordine ad cosessiones audiendas; & nulliter apponitur; atque adeo habetur pro non opposita, cum paria sint nulliter aliquib fieri, Se factum non sitisse. l. ties.
s. soti are coras Accedit etiam , quod Ossicialis,
ad beneplacitum creatus, est perpetuus, nec potest remoueri absq; legitima causa. l. Iuriseritus .f. De excuset. IM. Vbi Doctores. Alexan. in L Principalibus. n. 6. . Sicen. ρet. ubi &alii. Idem Alexan. in
I. Cente anus. .Si ita Lilptilatus . num. II. F. De verbor. oblig.rt. Ias. num. I . An n. Consi. 6. num. 22. l. I. asserem id procedere etiam de ossiciali creato ab Epi
citat. Hoc autem 1 sortiori valet quoad confessarios, quia ag tur de approbatione,quae est actus iustitiae. Imo gratiam quoque ad ben placitum dici perpetua
tradunt Capic. Decim. I 2 I. ncim. q. & in Addit. Decisi I 6. Riccius par. I. Praxis.
6 Hinc Sacra Congreσatio die Σ. IJ is 87. declarauit, quod Regulares absolute idonei, absolute quoque debeant admitti . Regulares , qui quo ad confesssones audiendar idonei generaliter ab Ordianari s , eorumve examinatoribus reperti,s
probati fuerint, generaliter quoque, india tincte ab ue aliqua limitarione temporis,
certorumue locoriam, aut generis personarua utantur in Discorsi propria. De caeseris vero , qui non adeo idonei reperientur, si petierint se admitti,arbitrio Ordinariorem relinquitur ipsos ciam limitia facultate, prout eisdem ordinarijs magis expedire υidebitur probare,stadmittere . . autem in domibus Dico, confessiones ex causa ausierint, satim Paracham ad onere teneantis , Osirim confessionis pro medico adueniente resing ere. Cir m e rgo dicta clausu la h H bea
93쪽
86 Quaest. Mors. Canon. Centur. II.
beatur pro non apposita, eodem modo inualidὰ reuocabitur approbatio, non existente iusta causa, ac si esset absoluta . absque tali clausula. Quia tamen iacienda est omnis interpretatio pro substinenda validitato actus, ut notant Rolan.1 Valle Consi.6 I.
cent. ided censendum est, quod clausula, Ad beneplacitum, sit apposita in terminis habilibus, quando nimirum beneplacitum approbantis poterit habere locum; atque adeo pro eo tempore solum, in quo emergat causa aliqua, ob quam ain probatus at,solute possit suspendi ab audi edis cosessionibus. Et sic accepta inseruit dicta clausula, ut existente vera causa , ob quam quis debeat suspendi ab audiendis confessionibus , & de ipsa re vera constet ordinario, possit absque stre
pitoso iudicio suspendere. An ex sinuntiise , quibus 'arara non
e suetudinem. a Sιntentia quibus partes non aequissunt, non in eunt consuetudinem 3 Adin eendam cosuetudinem requiritu tacitus consensus populi. 3 consuetudo . Sententia nulla an in eant eonsu μά
1 3 X actibus iudicialibus in-
duci consuetudinem, at q. adeo etiam ex sententiis, communis est omnium sensus. imo sus-ficere duos amis, satis communiter tradunt. Hostien. in cap. Exparte.uum. I 6. De consuet. Praeposit. in Cy. Mos esin. . ver. Item quia . Dis. I. Bart. ini. De quia
&alii communiter. Σ Dissicultas autem est, an quando partes non acquiescunt sententiae, tunc inducatur consuetudo. Et negative respondendum est cum Alexand. ConS.I32. num.q.ub I. Rota Decis3o I. num. 3. par. I. Recentior. Ratio autem est ; quia,
quando partes non acquiescunt senten-lijs, sententia non sertitur exequutione, sed reperit obstaculum pro suo esse tu, de consequenter non interuenit consensus, quo communitas mediante parto , quae habet interesse, admittat actum, ut inductivum consuetudinis. 3 Ad inducendam autem consuetudinem, requiritur tacitus consensus populi, ut deesumitur ex l. Dequo. . De
.ctierc Est enim consuetudo Ius quoddamoribus institutum. Cap. Consuetudo.Di-LHu I. I. non potest autem moribus insti. tui , nisi interueniat consensus communitatis .
Quod adeo verum est, ut secunda
opinionem magis receptam, quam tradunt Petrus de Rauenna De confnM. ras. Natta CONLιo9.ntini. 7. lib. a. Plagius De consueti quaLI. I. nu. I . sententiae quoque nullae inducant consuetudinem, si parites acquiescant. Cum tamen sententia nulla non sit sententia,nec sententiae nomen mereatur. ν. q. S. condemnatum. s. De re iudicata. & Clement. Pastoralis. De
94쪽
Ah Milites duellantes, Sc. Quaest. I 4s. 87
nulla, non habet formam, & substantia sententiae. Et ideo cum inducat consue- . tudinem, inducit ratione lius ac qiuie- scentiae unde hac sublata sententiae quo- que legitimae non inducent,cum deficiat id , cuius virtute inducitur consuetudo.
AB Milites ὀuellantes teneantur Id-mam adire pro a tutione ab excommunicatione, an mero possint a solu*, mbi degunt. ΙΑ .s v M M A., et Milites an ob si reum teneantur assir mis
a. Ligitis i impedittis potes abstat a reseruaris absque eo, quod adeat Romanam
3 Famuli an pro reseruatis Romana Sedi tenear tur iitam adire. 4 Duellantes in artieula mortispossunt a quocunque abs tui. 3 c Mando excetito si met regulam in contra
6 Exceptio exeipit omne id, ex quo. sequitur idem esseZZus. fatuitares indulta ni reuocata aqιὰ dalsis ionem duelli. Triuilegia inserta in corpore iuris non reuocanetur , nil. cum expressa menti ne . 8 Correctio iuris citanda eLi. 9 Absoluti a , fruatis rosione segitimi impedimenti eo tranfacio teneni adire Romanum Sedem.
R omam adire, sed posse . , absolui,ubi sunt iuYta do
diri nam, quam tradunt communiter de absolatione 1 Censuris reseruatis Sui uester verbo, Absolutio ψ.uam. 7. Ugolin. Centur. II.
Damuis. Desent. ea communicat. Panorm. In Ca Decoetero.num. I.Ver. Et circa. De sent. excommunicat. Gemmian.in Cap. Eos qui. Num. I. Desent. excommunicat. in 6. Ancharan. num. I. ver. Tertio nosa. Et iaterminis de duellantibus. Peregrin. Deto,
Σ ΙIoc autem desumitur ex Cap. Eansscitur. Desentent. excommunicat. ubi decernitur, quod quando quis tali impedimento detinetur, ut non possit Romanam Sedem adire , excusatur, &potest
absolui ab Episcopo . Quod etiam suin
ponitur in Cap. De feni. excommunicat. in 6. ibi. Eos , qui 2 sententi.3 canonis , vel hominis ctim ad ilium , - quo altSs fuerant de iure ab luendi, nequeunt prcpter imminentis mortis articulum, aut alitid impedimentum legitimum pro avoL-riovis beneficio labere recursim . 2 ab alio absoluuntur etiam. Vtrobique autem generaliter de omni excommunicatione textus procedit, & circa dict. Cap. Fos,qui. notat Glos. verbo. Canones. Milites autem habent legitimum impedimentu,
quia non possunt deserere signa sine periurio: & sunt sub potestate alterius,nem po Ducis, & Principis. Esse autem sub alterius potestate est legitimum impedimentum, ne quis pro absolutione teneatur adire Romanam Curiam . Cap. Uulieres. Sc Cap. Relatiam. De sententa e
a Neque est eadem ratio de militiabus, Id de famulis, quia famuli tantumo ii et locant
95쪽
8 8 Quaest. Moral. Canon. Centur. II.
loeant domino operam suam ; vndo possunt ad libitum recedere , nisi pro
certo tempore se obligauerint. Inter milites autem, & Principem interuenit c6- tractus, quo miles ita obligat propriam personam, ut non possit amplius se retrahere, nisi facultate obtenta, unde grauiter punitur, si deserat signa. Neque obstat, quod in Constitutione Clementis VIII. contra Duellum, quae incipit Illius vices. sub Vf. Kalend.
dept. I 92. . lasas vero . ita reseruetur absolutio ab excom municatione contracta ob duellum, ut solum concedatur absolui in articulo mortis. ibi. Cuius interdidit relaxationem , aut excommunicationis absolutionem ab alio, quam ἁ nobis, aut pro rempore exsente Romano Ponti e paenit iis, Osatisfactione congruaperam, n in mortis articulo conuistiti nequeant obtinere etiam praetextu quarumvis facultattim, O indialiorum quibusvis personis tam ecclesimnicis cuiuscunque ordinis , aut militiae , Liarus, gradus, aut conditionis ex lentibus,
quam laicis etiam Imperiali, Regali, vel alia mundana praeminentia insignitis preSedem Apostolicam in genere, vel insecte concessorum. Cum autem exceptio si met Regulam in contrarium. ιβ F um. S. Denique. F. De fundo coircies. Et solum 1 regula excipiatur articulus mortis, sequitur, quod extra articulum mortis nunquam tali excommunicatione irretitus possit absolui ab alio, quam, Rom. ano Pontifice.s Nam respondetur. Quod tunc exceptio firmat regulam in contrarium , quando non potest habere aliam interpretationem , ut notat Federicus de Se
vbi ait, quod Pontifex statuens , quod omnes soluant decimas, si aliquem Ordinem excipiat, non intelligitur vello, quod alij exempti soluant, sed talis exceptio habet vim concessionis pro Ordine exceptu ato. Et hoc contingit in casu nostro; nam exceptio habet vim expresesae concessionis absoluendi pro articulo mortis, non autem est reuocatio iacui. tatis a iure concessae quo ad alios casus
legitimi impedimenti, sed relinquitur in suo statu, sicut a iure dispositum est
6 Rursus. Nec etiam exceptio si mat regulam in contrarium, quando aliquid excipitur ratione effectus, qui ex ipso sequitur,ut notat CastrensCoως I. nu .9. O I o. ol. I. nam tunc intelligit urexceptu atum omne id , ex quo sequitur idem effect us. Et proinde casus similes,
ut notat Alexan , Cons. Iῖo. num. q. t 6. lib. q. continentur sub exceptione, non perextensionem, sed comprehensive . In casu autem nostro excipitur articulus mortis, quia sequeretur, quod deesset remedium absolutionis, si non posset tunc absolui; eodem autem modo idem effectus sequitur, si quando adest legiti mum impedimentum, non posset absolui , cum non possit adire curiam Ro
VIlI. reuocet in se pracst.Constit. omnes facultates, & indulta in ordine ad facultatem absoluendi ab excommunicati ne contracta ob duellum , nam reuocatio intellistitur de indultis, de ficultatibus absoluendi regulariter, non autem absoluendi in casibus exceptuatis a iure. Atque adeo intelligit de facultatibus, &indultis specialibus,non autem de facultate concessa a iure; quia haec, vel est per modum Privilegij, & tunc, cum sit inserta in corpore iuris, non censetur reuocata, nisi fiat expressa mentio, ut cω muniter Doctores Glos in I. 2. Legatis. verbo. Non compelluntur . De re Aaec M. Se in Authen. sitia in Prouincia. Verbo, Illico omnipriuilegio. C. Vbi de erim. agi
S. Mi ita missus. Dex sam. misit. 8 Vel se habet per modum legis, ut verisimilius est, cum sit talis iacultas c5- cessa in ordine ad commune bonum spirituale, di tunc, cum sit vitanda, qu
96쪽
An Milites duellantes, ct c. Quaest. I s. 89
ium seri potest', correcto iuris . l. Si
quando. C. De inti uiose res Lam. & l. Procipimus. in s e. C. De a pellat. & Cap. I. De notii oper. nanc. & Cap. Cum experiat . De et L .in 6. Non erit talis lex reuocata, quia derogatio facultatum, Se indultorum susscicii ter fatuatur, si derogentur facultates, & indulta specialia per modum priuilegi 1, 2 quo ad absolutionem ordinariam , subsistente facultate concessa a lege , quoad casus extraordinari s , quando quis legitime impedistur, ne possit accedere ad Curiam Ro
9 An autem debeat iniungi, quc dcompareant dicti milites coram Summo Pontifice , aut eius Poenitentiario iuncta militia . Respondetur assirmative iuxta Duard. in Bullam caenae .lib.I.
sput. 22. De Censense I. I. num. 8. Grassis De IdeLIAE: b Cor.eseri u 9. num. 67. Bellet. in Di iii B. Cleri Tit. De fauore Clericor. f. 3. 3. Bossum cepi. I. M GL ntim. 186. Barbosam in Cap. Relatum. num. 2. Desentent. Pommunieat. & De potes. Episcopipar/I. allegat. ψI. 2 9. loquentes de filiosamilias, ct deseruo. Quia transacto impedimento temporali, ut est impedimentum militiae, tenetur ab lutus ab excommunicatione comparere coram eo, 1 quo debuisset
n, quando due antes possunt alsolui ab Episcopo ratione necestitatis, aut legitimi impedimenti, possint etiam absolui a Regularibus.s v M M A.
a a uando HAnim posiunt absolui ab Episcopo, possunt etiam absolui . Re uia
possint. 3 Posunt ab taere a casibus Episcopalibus,
referuatis a iure. 3 Mod ratio Dee eti Clementi, VIGAMAE . Priuilegia Regia . pro absolutione .
i 3 Ade est ratio de easu duel- li,ac de coeteris casibus spe. cialiter Romanae Sedi reseruatis, pro quibus derosatum est priuilegi)s concessis Regularibus, 1 qu bus non possunt in Italia extra Urbem ab sol uere, iuxta Decretum Clementis VIII.
Die 9. Ianuar Iso I. Sc eiusdem moderationem si baue 26 Notiembris Icloa. Et negative respondent SuareZ year. om. . De Censur.es p. a 3 eLI. I. num. 27. Henri-queZ lib.6. Demnit. cap. Iq. ntinet. V. Bannes.2.2.quo. 6 art. Ult. iv e. Bonacina disp. I. De Censer. in communi. qars. 3. nri . Σ. ntim q. ver. Addit denique . Et fundamentum est, quia in concessioue
talis ficultatis iam Episcopis cetuetur H 3 electa
97쪽
'o Quar' Mors. Canon. Centur. II.
electa industria personae. Rursus qui in Decreto Clementis VIII sub Die 9. I
nuaris I 6o I. circa casus reseruatos habetur expresse ; c d Regulares non possint virtute pri u legiorum absoluere 1 reseruatis Episcopis,dc contentis in Bulla Coenae,& reseruatis Summo Pontifici etiam in casu necessitatis , & impedimenti, sed solam in mortis articulo. x Sed oppositum, nempEposse Regulares virtute priuilegiorum absoluerea dictis casibus, atque adeo etiam duellantes, quando p ssunt etiam Episcopi absoluere , tenendum est iuxta doctrinam, quam tradunt Sanchez lib. q. 1, a Decal. ntran. 27. Merolla I. Theol. morat iis. II.n. Isso. Diana par. 3. tract. a. De dub. Regular. Reflui. I 3. Ver. Nota quarto. Neque quo ad
hoc ipserum priuilegia esse reuocata. 3 Hoc autem desumitur ex duobus principijs omnino certis, quorum primum est, quod Regulares possitnt absiluere virtute priuilegiorum ab omnibus
casibus reseruatis praeterquam 1 colenti in Bulla Coenae,&ijs, quos Episcopi
sibi reseruant, de coeteris quinque, de quibus in deciarai ione, dc moderationO saeta 16. Nouembris i 6o2. circa primnm Decretum Clementis VIII. auferes Regularibus facultatem absoluendi ab om. nibus reseruatis. Vnde possunt absoluere ab omnibus casibus Episcopalibus reseruatis 1 iure. Prius enim ante dictum Decretum poterant absoluere Reeulares ab omnibus casibus, ct censuris reseruatis praeterquam 1 contentis in Bulla Coenae,ex Privilegio Minimis conce εμ 1 Leone X. in . Daia Romae apud S. Petrum Rac Iunij anno i s i 8. Vt resertur on Priviis. eorumdem Minimor. Quod Privilegium suit confirmatum 1 Cleme- te VII. in Bulla , quae incipit. Devotionis
augmentum. Data Romae apud S. Petrum
die 22. Septembris i 3 32. vi in ijsdem Priuileaijs Minimorum. Et etiam in specie confirmatum suit a Paulo IlI. in Lusia,
quae incipit Stipra Gregem Dominicum . Eoma apud S. Petrum I v Non. Iunii anno Is et9.ut in iisdem Privilegiis. Et idem priuilegium in ampliori forma concessit Paulus III. PP. Iesinis, ut apud Rodri.
art. . Vnde eum dicta priuilegia maneat in suo robore , iuxta moderationem supradicti Decreti Clementis VIII. praeterquam quo ad casus Bullae Coenae, di quinque illos Papales enumeratos in dicta moderatione, &eos, quos Episcopi sibi reseruant, ibi. Acpraeterea Lectarat, eoi quidem Sacerdores Ita aculares, quam Regulares , qui aliquo ex priuilegi1s indu ris,ofa halibus insupradicto decretosus fultifuerint ,posse iuxta eorum priuilegia,
indulta, Ossultates et u ante idem Decre-IAm receptas , o quaesub aliis reuocationianibus non comprehenduntur tantum, O non alias ab taere a casibus inpraesenti declaratione non comprehen s. ut apud Quarant1 in Sum. Btillar.eterbo , Casus reseruati. Sacra congregatio. Unde cum in dicta declaratione non comprehendantur casus Episcopis a iure reseruati; & Regulares potuerint ab ijs absoluere ante dictum Decretum Clementis VIII. pote. runt etiam modo absoluere. 4 Alterum principium iuris est. Quod casus Papales fiunt Epscopales, quando indigens absolutione siue quoad crimina, mi e quo ad censuras ratione legitimi impedimenti non potest accedere ad Romanam Curiam pro ab lutione obtinenda; tunc enim absolui potest ab Episcopo,ut decernitur in Cap.EanosisAr. De sentent.excommumca t.& Cap. Eor, qui . eodem tit. in o. & notant D ctores communiter incitat. sex. & alibi. praesertim citati. num. I.
Cum ergo Episcopi possint absoluero , quando legitime impediti non possunt Romanam Sedem adire, duellantes, Scacoeteris casibus Papalibus, ita ut in his terminis casus desinant esse Papales, &fiant Episcopales , Regulares quoquo poterunt absoluere, cum possint absoluere a casibus Episcopalibus a iure rest
uatis.s Neque obstant, quae pro opposita
sententia adducta sunt. Nam ad primum respondetur, quod in re seruatis
, iure ipsis Episcopis non potest cen i
98쪽
An Regulares possint, dcc. Quaest. rq . 'r
elicta industria personae', tunc enim s lom potest habere locum electo industriae personae, qu ndo delegatio , aut eommissio fit ab homine; non autem
quando iii a lege; quia, quando fit 1lege, est perpetua, ct sit gradui, seu dignitati, non autem personae. Imo cum personae sint ignotae Leg slatori, quae tale munus subiturae sunt, non potest earundem industriam eligere, ut dictum est.
cum pluribus Centur. I . num.7.
6 Adsecundum resp. ex dicta declaratione Decreti Clementis VIII. remanere sublatum, quod non possint Regulares stante necessitate,& impedimento absoluere ab illis casibus , quando POL sunt Episcopi quoque absoluere: nam cum ibi declaretur, quod possint Regulare, uti suis priuilegijs quo ad facultatem absiluendi, praeterquam quoad camsus Bullae Coenae,& illos qu:nque, Leia suos Episcopi sibi reseruant, remanet eclarat lim, quod possint uti quo ad casus Episcopales 1 iure reseruatos , di Proinde remanet exclusi solum dicti carus Papales, quandiu remaiient Papales,
non autem quando amittunt conditionem reseruationis Papalis, di ii tui scopales.
an Regulares posint absiluere a censuris
1 T Isscestas procedit stantost 3 Decreto Clemetis VIII.
prohibentur Regulares ab luere 1 reseruatis Episcopo. Et affirmative resp.
& probabile putat Diana par. 3. 1 ci. a. De δεισι Regula . Reyol. I 3. ver. At his non eb Iantibus. quia Decretum Clementis VIII. loquitur de casibus reseruatis, ct proinde non habet locum in Censuris, quia censura non est casus, sed poena casus. ut ait Nauari cap. 27. Manua num. 26 a. in diuersis autem non sit illatio LPapinianus . ff. De Minorιb. de Casos audientiam . De decimis. 'α Verum stante declaratione Sacrae Congregationis sub die . Ianuaris anno I 6 17. in qua de mandato Pauli V. declarauit, dicium Decretum Clementis VIII. procedere etiam quo ad censuras, quam resert Petri .um. I. Priuile . ad Constit. I. Iuli' II. g. 32. num. 63. non est amplius dicta opinio tenenda, nec tanquam probabilis haberi potest. Unde oppositum tradunt Petrin modo cisatus. Cochier. De iurisdict. Ordinar. in exemp. por. l. quas L 3 6. Barbosa De OM. Parochi
3 Imo seclusa quoque dicta declaratione ita tenendum, nam in Decreto Clementis v I H. non venit in considerationem casus, siue censura, si quidem materialiter se habent, sed ipsa reseruatio, quae est ratio, ob quam reuocata
sunt priuilegia Regularium, ne possint se immiscere quo ad absolutionem ab ijs, quae Episcopi sibi reseruant. Nec
enim dictum Decretum prohibet R egulares absoluere a casibus reserua is Episcopo, quia sint c sus; sed quia sunt reseruati. Vnde cum etiam in censuris sit eadem ratio, adest etiam eadem lex. non per extensionem, sed per comprehenuonem iuxta tu olim s.ciacis etιam
99쪽
y1 Quaest, Moral. Canon. Centur. II.
Iar. g. 7. Proem. nu. IOS. Surd. Decisa 6. a tim. 8. Alexand. in I. Peregre. S. I. veri
Non obfiat.1 De acquir. posses. Corneus Conss. 198. . . I molam l. Si vero. g. De
q. I. punc.8. num. 26.dc comuniter. Sicut
enim quae participant candem rationem formalem obiecti pertinent ad obiectum eiusdem potentiae, seu facultatis comprehensive contenta sub ipso tam in naturalibus, quam in supernaturalibus;
unde omnes colores comprehenduntur sub obiecto potentiae visiuae , quia omnes participant rationem coloris: ita , etiam, quae participant eandem rationem, comprehenduntur omnia sub c cedione, vel prohibitione, quae circa talem rationem Versatur.
3 An Aouiti, absoluti a res ruatis Papa re nec dant,snon profiteantur. ex m. q. 1 Absoluuntur ut priuiletiati. 6 Curi ei G2gialiteν vivontes asstati a rese
natis Papae, non tenentur,.praefutares Nee Ianit res.
6 Nee Osiciales. 1 Mincidentia expressa in priai se se Oa Iuris a Regularibtis intuitu religionu,
Egulares possunt absoluiis his Praelatis ab excom-ia in unicatione Papali reser
prehenduntur sub hoc priuilegio etiam Nouiti 1, cum in fauorabilibus veniant nomine Religiosi, ut notant Glos
Clement. I. verbo, Religiosi. De electione. Coriolan .par. I. Deco . reseruat ect. 3. r. 18. ntim. 3. Vecchius in Praxi Notii-riori disp.9. diab. 26.n. I. dc disp. II. Lb. I . Riccius in Praxi par. a. Rest. I 38. num. 3. HenriqueZIib. I 2. Stim. cap. . niam. Et
hoc valet de iure communi iuxta textus allegatos.
2 Adsunt etiam diuersa priuilegia
Summorum Pontificum, quorum vigore possunt super ores abs luere nedum pro sessos 1 censuris, di casibus reseru
100쪽
An Nouitius absolutus a Praelato, Sc. Qvqst. 148. H
tis Romanae Sedi, sed etiam Nouitios
amo etiam volentes intrare religionem. Ita Clemens I V. Minoribus, ut refert Casar ub. in Compen. Priuileg.-rho Ab
Minorib. per suam Constitutionem , quae incipit, Regimini. s. i et . quae est Iq. si is apud Rodriu et in Bullario , & idem Pontifex Praedicator. in Consit. quae incipit. f. i . & est 33. Uuae Rodrique Z. Iulius II. Minimis S. Francisci de Paula in Confiit. quae
incipit. Virttite conspicuos. quam refert Petrin. cm. I priuile . Clemens VII. Fratribus Praedicatoribus. & Paulus III. Iesiuitis. de quibus Suare 2 tom. q. De relig. Ira 18. lib. a. cap. Zq. num. . ct sequent. Quae tamen priuilegia non erat necessa-rrum extenai expresse ad Nouitios,quia eo ipso, quod possunt Superiores Regulares absoluere suos subditos, possunt Novitios quoque absoluere. Vnae quod
Nouit ij possint a dictis reseruatis ab lui
tradunt Sylvester verbo, Absolutio I. n.Φ
profiteantur, reincidant in censuras, &teneantu radire Romanam Sedem, affirmant Sylvester verbo, Absolutio s. ut .
rem religionis, & ob temporale impedimentu religionis tenentur se Pontifici praesentare iuxta id, quod statuitur in C p Eos, qui. Defent.excommuni Lin 6. Deinde, quia ita statuitur in supracit. Constit. Clementis IV. & Iuli j II. dum , haec facultas Regularibus conceditur. Sed negant Rodrique E
Privilegium Clementis VII. pro Praedicatoribus, & Pauli III. pro Iesu itis non iaciunt mentionem de re incidentia. 3 Verum absolute tenendum est, quod non re incidant, nec teneantur se praesentare superiori, secluse quod priuilegia faciant mentionem de re incide. tia, vel non faciant. Quia non absoluuntur ratione impedimenti, sed ut priuilegiati, a suo Praelato, qui quo ad hoc habet iurisdictionem ordinariam, de per se,&non per accidens ratione impedimeti. Et eadem est ratio de ipsis, ac de aliis, qui absoluuntur a reseruatis, S a censuris ab ijs, ad quos spectat absoluere ; ad Pr aetatum autem ipsoru spectat de i ure
absoluere. Solum autem tenentur se
praesentare, qui absoluuntur ab ijs, ad quos de iure non spectat, sed tantum , per accidens ratione impedimenti Cap.
Eos,qui. De sentent. excommunicat. in s.
6 Rursus. Clerici collegialiter viventes, Ianitores, ossiciales cessant ossicio, aut vita collegiali non tenentur adire Sedem Apostolicam , ut docent
ijdem Doctores primae sententiae curia communi,&specialiter Bosius num. 2 2. quia talis fauor non conceditur ratione impedimenti temporalis, sed ration personae tali modo viventis, aut talo munus exercentis. Sed etiam in casu nostro priuilegium est concessum Nouit ijs
ratione personae existentis in via ad religionem, di quia veniunt nomine Reli-g'osi