장음표시 사용
71쪽
64 Quaest Moral. Canon. Centur. II.
. 3 te . t.Francis. Dec. Cos. 8o. num. 7. Molin. D. r. De ritu nuptiar. t. 87.ntim. II. Unde posita reuocatione priuilegiorum in genere, remanent omnia
reuocata in specie .s Imo etiam sit Ponti sex non reuocet expresse priuilegia prohibetia uti faculatatibus concedend s pro electione consessa iij, possunt uti Religiosi facultate concessa in Iubilaeis . nam ii tali concessione Pontifex utitur suprema potestate. Debet enim in Summo Pontifice consit derari ordinaria potestas , quae est illae , qua procedit secundum pr scriptiones legum, di ideo tanquam alligata ad determinationes legum , illi Osistant iura, 4e priuileg a ab alijs concessa, quando actus ipsius ijs c ntrariatur, quia praesumitur voluntas Principis nihil saciendi, nisi secundum mensuram legum. Debet tamen etiam considerari in ipso Suprema potetas , quae nullia legibus humanis aligata est, sed operatur tanquari
omni lege superior; &ideo, licet actus ipsius sit contrar iis legibus, & priuile-o ijs, Ii ec illi non ob lant, quia procedit vi constitutus in sit periori ordine, cui
infer ora omnia cedere debent;& proinde , quando habet contrarietatem cum iuribus humanis , aut priuilegijs, adhuc sorti .ur suum affectum absque eorum derogatione, qu a ipsi cedunt omni. - , quae quocunque modo ligant potestatem supre Inam.
6 aia et go Pontifex in concessione iubilaei vi itur potestate suprema, na utitur potestate sibi tradita a Christo supra Eccletiae thesaui si, cuius cst administrator nomine Christi , ideo eius administratio non potest coarctari ab aliquo, &dc adstringi ad aliquas te etes, nisi ab ipso
Christo, unde fit, quod semper administret cum potestate suprema . Et quia facultas eligendi c6fessarium est in ordine ad consequendum esse tum iubilaei, atq. adeo ianquam medium, sequitur,quod proueniat ex eadem suprema potestate , ii quidem media sequuntur finem, &ab ipso regulantur. l. Oraim. f. De ps alib. cui co petit iudicare de fine, competit etia iudicare de medijs,ut habetur I .Ech. cap. I. & Cap. Praeterea. De enis Me asi Vinde etiam illius protestatis est ordinare media, cu us est praefigere finem. Et ideo quando finis concediῖur per potestatem supremam, per ipsam etiam censentur c6cessa media, quibus peruenitur ad ipsum , quia talis concessio est quaedaextensio principalis concessionis ', nam coce so uno statim intelliguntur conces.sa omnia, quae ad ipsum obtinendu conducunt l. 2. . De itiris. om. iud.& l. Ad rem. mobilem. s.sui procuratorem. s. De procυ-rat. dc LALibus.F. De legat.
Si f. pet. Quin addendum est. Quod ipsa co- cessio eligendi cosessariu ex quibuscsiei. approbatis ab Ordinario posita in iubiblaeo, est reuocat o expressa priuilegi orsi, quibus coceditur, quod quisn5 possit eligere in virtute cuiuscuq. facultatis.C 5 currunt enim haedue voluntates sunJatae in aequali potestate, nempe Pontificia, n mirum . Nolo,'tp .ssu eligere consessarium in et irtute cui ctivae facultatis.
de Volo, ut is eligere , quae, cum snt contrariae directθ, imo contradictoriae, quia quod per unam datur, per aliam negatur, necessario una tollit alterat absolutὰ , de totaliter . Voluntas autem posterior est illa, quae praeualet. l. Sim. hi, ct tibi. g. In legitis. st . De legat. r. est. Si quis. s. De Deat. 3. & LGami. C. De Adetrem nisi prior dero aer posteriori, quod in casu nostro non potest contiogere, quia cum voluntas suc-
sessoris Pontificis non sit sub dominio praedecestaris , non potest ipsi dero
8 Quare cum voluntas concedens iacultatem ei gendi consessarium sit posterior voluntate tollente hanc facultatem ; R ex vi verborum excludat ipsam , quia unum contradictorium excludit alterum ex sua significatione, habetur pro expressa reuocatione priuilegiorum, quia id expressum dicitur,quod
habetur ex vi, & natura verbori inti .
l. tottim.1. Ad Trebel. &l. . C. Adleg. Folcia. Se notant Bart. in leo si s dei sis. F. Memmisse. F. De legat. I .
72쪽
An damnatus per sententiam Sc . Quaest. I 3 I. 6s
io. Mascar. De probat. Conclus. I 339.
9 Quod si obi jcias, ex dictis sequi,
quod priuilegia praedicta essent frustratoria, quia non causarent effectum, que intendunt . Resp. Non sequi , quod sint frustratoria, quia operantur, quod absque licentia sitorum Praelatorum no possint subditi uti iubileis particularibus, quae alicui Confratern stati, vel Ecclesiae conceduntur quo ad facultatem eligendi sibi consessarium per ea, quae tradunt
Coriolanus De casibus reseruaris . par. I. feri. 3. ar. II. num. F. Bossus De iubilao.
An damnatus per sententiam iudicis ob actui sodomiticos sit irregularis. ae a. r I.
I Iregularitas requirit delictum consumata, propter quod imponitur. 2 Damnatus ob actus sismitteos en irregu
a Damnatus de crimine turpi sit irregularis. 3 Damnatus per sent/ntium iussicis de Hiqua
Sententia iudicis, quo ad crimen udens fa
1 Etiam in priuato iudicio. o Distincti optib ari, er priuati iudicij non
habet locum in iure eanonico. 6 In iure eanonico omnia erimina ssit publiea.
id si fama. ν rii inomia. I IC Idetur negati ueresponde- dum quia dicti actus, non
V continent Sodomiam co- sumatam , sed solum attentatam ; quando autem imponitur imCentur. II. regularitas ob aliquod delii tum , debet delictum esse costimatum in actu externo, nec susscit conatus, & attentatio,
ut docent communiter Valent. tonet. q. Stim. disp. I 3. quaesii. IO. punD. 2. Sayr. lib. 6. Decre r. cap. 2. num. 17. Coninch. p. 18. De censer. diab. 2. num. II. Qui
suando poena imponitur alicui deli io , intelligitur de perfecto, Sc consumato . a Sed tenendum est, quod sit irregularis irregular.tate proueniente ex infamia iuris, qua quis constituitur irregularis ex eo , quod de crimine turpi per sententiam iudicis damnatus est . Desumitur ex communi doctrina,quod ille sit infamis, atque adeo irregularis, qui in iudicio damnatur de crimine turpi, aut illud confitetur, quam tradunt Glosa in Cap. Infames . verbo.Fures. 6. quaeII. I. Bal. mi. Infamem. F. De pubi. itidie.Panorm. in Cap. Asclerici. num.2 6. De i Hic.Sylvester verbo, Crimen. num.q. in Ane. & verbo, Infamia,ntim. 8. iuncto Aretin. g. S Pectus. Instit. Det
3 Ratio autem est; quia est dete minatum in iure, quod is sit infamis, atque adeo irregularis, qui de aliquo graui crimine per iudicis sententiam est
damnatus . cap. Infames . S. Porro. 3. quaes. 7. ibi. Porro infamia mtiuipliciter irrogasur.Aliquando enim contrahitur genero
delicti declarati per sententiam , veluti cum iudex prontincta iniuriam feci ii, Mered
73쪽
66 Quaest. Mors. Canon. Centur. II.
ratem expilani; ealumniattii es. 6c ex Cap. sisi. De temporib. ordis. dum decernitur ,
quod Sacerdotes, & Clerici, qui ob delicta perdiderunt bonum conscientiae rectis , tunc lum non debent impediri, ne ordines suscipiant,aut in susceptis ministrent, si non fuerint ordine iudiciario
comprobata, vel alita notoria. Sequuta ergo sententia condemnatoria ob actus sodomiticos, & attentatam sodom iam , consurit infamia, atque adeo contrahitur irregularitas.
4. Eod ex eo etiam deduciturinam secundum ius canonicum omnes sunt νnsames, quicunque secundum ius ciuile cotrahunt infamiam,vi habetur ex Cap.
Infames. 6. quaesi. I. & notant Bonacina duo. 7. de censer. quas. ptines. I. num. I. Barbosa alios allegans paria. De potestat. Episcopi. alligat. 43. num. I. Secundum
aute ius ciuile omnes damnati persententiam iudicis de crimine, quod famam laedit, sunt infames. l. Athletas . g. Item qui stirti .dcl. Furti.de l. mdergo. .Poena. . De bis, Pi not. infamia. Sc l. Infamem.
s Nec valet responsio, quod secundum ius ciuile tunc solum contrahitur infamia , quando condemnatio sit tria
publico iudicio; secus aute, si in priuato
ex dict. I. Infamem . C. Depub iudi c. nam, ut ibidem habetur, non solum sententia
in publico iudicio facit infamem ; sed
etiam in priuato . ibi. N crimen, ex ea actione Dii, quae etiam in priuato itidicis
infamiam condemnato importat, velutif- i, vs honorum raptorum, iniuriarum .iSi
ergo crimen ex natura sita laedit bonam famam, etiam si pertineat ad priuatum iudicium, sententia condemnatoria in infamiam inurit, tale aute est crime actuu domiticorum, de domiae attentate. 6 Deinde secundum ius canonicum
non habρt locum distinctio iudici j publi
ci, Sc priuati, quia secsidum ipsum omnia crimina publica sunt, ut docent Glos in
bo, Crimen. num. . Ait . in Cap. Startitimus.los num. I9. De maledic. citans H stiens Clarus lib. sient. F. I. ver. IIcet men .citans Milleum in Practica.dc notat,
quod etiam secundum ius ciuile rationestatutorum , S cosuetudinum specialia est adeo immutata materia des diorum, vi vix publica a priuatis discernantur. Ratio autem est, quia tunc iudicium est publicum,quando crimen est publicum. tunc autem crimen est publicum, quando debet puniri quomodocunque innotuerit, & non tantum ad instantiam partis , per ea, quae notant comuniter praesertim Sylvester verbo, Crimen. num.4.
At secudum ius canonicum omnia crimina debent puniri, utcumque innotuerint Cap. Ecce. 2 q. quαH. 3 .& CapEi quid. DiLI. 86. dc notat Glos in Cap. Crimina. De Collusi ne .
7 Deniq. cum fama sit Dignitatis illis
satus legibus,ac moribus comprobatus . per Cognitionem.F. Devari s, ct extraorin.
cognit. Infamia, prout i pii opponitur,non
erit aliud, qua diminutio,& laesio eiusdestatus, ut notant Glos. In Cap. Infames. verbo, Infamia. 3.quasi. 7. Scini. I. verbo, Vincula. c. Ex quo. cax gin m. irrogat. Bar. ibidem. Petrus Gregor. lib. 3I. Sy tag. cap. 29 num. T. Suare Zdi .q8. Cen-δεν.serii. I. Laim an lib. I. Theotimoratur. .
num. I. Molina De iusior itire. tr. q. dis. 7.xum. q. Et desumitur ex L Sed hae lege. g.Praetorss. De in ius vocando. & l. Honori,
de l. Licet. F. De obseq. is libe. Manifestum est autem, quod damnatus per sententia iudicis de attentata sodomia, de actibus sodomiticis habet maxima laesionem , Scdiminutionem in statu dignitatis, seu ut explicat Glos dict. LCognitio. S. t Iim
ipsa conditione humana; unde fit des cabilis, de amittit conceptum hominis probi, nec habet statum suae conditionis legibus , de moribus comprobatum, sed reprobatum. Erit ergo absque ulla dissicultate conspersus infamia iuris, si qui- quidem talis infamia est secundum iuris dispositionem. An
74쪽
An poena carceris Sc. Quaest. I
poena carceris irroget infamiam, atque adeo efficiat irregularem. Quaest. I a. s V M M A.
x Tana eareeris fecundum Gof non irrogat
infamiam. x Tortura,ct poenalitas non infamat. a Poena carceris per sententiam insicta in
3 Damnatui ad opuspublicia remanet infimis. 3 se libuisibiectus h. bita quaenione non est infamis ,seus Apraecessitsententia. 3 Luando poena irroget infamiam. 3 Carcer i quadam species seruitutis igno
3 En mala manso morti aequiparata. 4 Poena participat in dedecore eum ciapa. Careerispoena δεθcit de Liatu humana diagnitatis.
t in Cis Infames.verbossicae. nae. 7.quas. 7. reprobans ipsum tex.Quia, inquisis Ia poena non infamat, & citat. C. Exquib. caus infam. irros. Sed hic tex. non loquitur de poena, quia haec dicit punitionem, & necessario supponit culpam ; sed de poenalitate torturae, cuius
est alia ratio, quia infligi potest ex diuerso fine, & non dicit ordinem ad culpam. Imo si ad honestum finem suscipiantur
huiusmodi poenalitates pariunt honore. Quin Glos ciuilis in dies. tex. l. xtillam verbo,Infamiam. ait, quod tortura licet no irroget infamiam iuris irrogat tamen infamiam facti, & citati. Generaliter. S. I.& De Decurion. per quos tex. talis infamia, quae est oneratio bonae opinionis, facit repelli a dignitatibus, &λ- tum aismitti in subsidium, quando alii
a Tenendum itaque est, quod poena carceris per sententiam inflicta, causet infamiam, praesertim per nae ecclesiasticae, aut regulari; &eo magis, quo
tempus carceris diuturnius fuerit. de ita tradunt Bart. in I. I. C. Ex quibus ea . in-fam. irret. Baiardus in Addit ad Curtim . quaH. 72. num. I. Petris. quas. I. De subdito religioso. Cap. I 3. Ver. Noto quin o. RodriqueZ tom. 2. GaILRegu quaeA. 22. artis. a. Portet. in Dub. Regularib. eterbo, Carcer. num. I. & facit Gloae in dict. l. I.
cula. docens, quod vincula non irrogant infamiam,quando ordinantur ad crimen explorandum; secus autem,quado simi ob crimem e X ploratum, &in poenam,& facit etiam tex. eiusdem L ubi taxatiue dicitur , quod non causatur insemia ob id solum, quod quis in carcerem, aut vincula coniiij ciatur.3 Desumitur autem argumentum exl. Ad tempus. C. Ex quibus caus infamirret. ubi decernitur, esse infames damnatos ad tempus ad opus publicum etiaperacta poena. Unde Glos ibid. verbo Stibiiciuntur.ait, esse in fames propter genus poenae, quod facit infames etiam ea
completa . de ex L Ntillam. C. eodem. ubi
decernitur, quod non sit infamis sustibus sub ectus ob quaestionem habenda, sed taxatiue , si sententia non praecessit. Vnde sententia praecedens infamaret. &etiam ex Cap. Infames. 3. quas. 7.ubi decernitur, quod genus poenae irrogat infamiam. ibi. Porro infamia multipliciter i rogatur , auq ando genere poenae , sicut illi, qui damnantur in opusptiblicum. Tunc autem poena irrogat infamiam , quando ignominiosa est, ut desumitur ex citatis
textibus. Poena autem carceris est ignominiosa , quia inducit quandam speciem seruitutis cum ignominia, ut notant Bart. in L Alia causa. num. Iq. F. Iuto matrimonio Bald. ΑΙΣ. tib. I. Boer. Decf. 2Is. Faber g. vlt. ntim. a. Irimit. De actionib. & dicitur mala mansio, quae morti aequiparatur l.Si hominem. init. . Depositi de Aec timorem.S. Proinde.
Ver.Timuitvs Quod metus causa. Vt notat Bossius in Pracaerim.Tit. De carcere.num. I
75쪽
c8 Quaest. Moral. Canon. Centur. II.
Ratio autem est, quia cum poena sit propter culpam, quam necessario supponit, participat cum ipsa in dedecore opponto humanae dignitati, inoqua consistit bona fama. Poena vero car . ceris, ita participat in dedecore cum crimine, propter quod infligitur, ut simul priuet illa libertate, quae propria est condit onis humanae, & quasi trahat ad conditionem belluarum, quae inter vincula, ct sub custodia seruiunt. Et proinde deijcit de statu dignitatis humanae moribus,& legibus comprobato; quod non est aliud, quam inducere infamiam.
An Regularis pa sit ratione Cyci, quod
habet ab Episcopo,coram ino conueni
ri, ab ipso puniri , si in disicio de-
a Regularis alibi exemptus non poten ratisne cij faetilam conuexiri ab Episcopo 'ta' puniri.s cmium non ponit subiectionem in exempto.
3 Eulosafliri mnρ tint traHi ad forum faculare ratiore οὐ 'faecularis. 3 inflatum non extrahit a Liatu ex ιmptio
4 seta exemptis exeludis iurisdictionem otia in eapaci.s Regularii Mestans omium saecul me, nee consentit, nee poteneonsentire in iuris dimonem Episcopi.s Exemptui non poten r/nuntiare exemp
r I ficultas procedit de Re - si gulari ali 1s exempto litu-
seclusiis casibus, in quibus iuxta Concili j Tridentini dispositionem, aut alias Pontificias constitutiones subi jciuntur Episcopis, ut Apostolicae Sed is delegatis, aut in quibus ex alio speciali capite iuxta easdem Pontificias Constitutiones pertinet iudicisi ad Episcopos. Et affirmative respondet Bari bosa in Concit. Trident. Ses. 6. cap. 3. De reformat. ntim. 3. citans Aldan. in Compend. Canonicar. Η flut.lib. I .nt. 6 rtim. 3. reserentem ita decisum de I 4. Februar. I 8 . Sed cum non reserat, cuius sit talis Decisio, nec de ipsa, cuiuscunque sit, authentice constet, non potest inducere obligationem iuxta Decretum Urbani VIII. quo ad Declarationes S.Congrepationis. Imo quia non contineret puram declarationem , sed etiam aliquid de ii ouo constitueret, ut obligaret, indidieret publicatione, non secus ac indigent leges ipsae.1 Tenendum tamen est, quod regularis non possit conueniri ratione osscij coram Episcopo, nec ab ipso puniri, si aliunde non possit conueniri. Osscium namque non ponit subiectionem in exempto, atque adeo nec dati urse reonem ordinaro, quia cum assumitur ad tale ossicium admin .strandu, censetur assumi citra prae udiciu exemptionis, nam cum exemptio non sit priuileg um singulare per nae, sed status, quandiu persena manet in illo statu, &est de genere exemptorum, durat etiam exemptio, cui per ossicium, ut quid singularis personae non potest praeiudi
3 Hinc ecclesiastici non possunt trahi ad sorum saeculare, nec 1 laico iudice puniri, si efferceant ossicium saxu
76쪽
A n Regularis possit Sc. Quaest. J 33.
Resi. IV. Tlao inas dei bene de parum. zo. DUe La. . num. 3. 3 facit. l. Si qui 1 .rd de mandum . C. De Episcop. ct Cler. Quia nimirum ossicium saeculare collatum Clerico non extrahit ipsum a gradu, atque adeo nec ab exemptione; sed sequitur conditionem personae, di immunitatem ipsis, sicut sequuntur bona . imo & a sortiori, quia exerciti uian ossicij est quid pers nate, &adhaeret personat inseparabiliter, cum consiliat ita proprijs actionibus ipsius: unde iudicare de exercitio ossici j, esset exercere iuri dictionem supra propriam personam clerici. Sed dices, esse diuersam rationem de clerico exercente ossicium taculare respectu iudicis laici, ac de regulari respectu Episcopi . nam laicus non est capax iij risdictionis Ecclesiasticae; Episcopus vero exercet iurisdictionem Ecclesiasticana. Sed hoc in praesenti nihil iuuat. Clericus cnim non potest iudicari a lai corat Onc ossici j saecularis, quia laicus non habet iurisdictionem , & clericus exemptus. Vnde nec laicus exemptus a iurisdiflione alterius laici potest ab ipso iudicata, etiam si alias sit capax iuri L dictionis . Cum croo Regularis sit exemptus a iurisdimone Episcopi , non poterit ratione ossicij ab ipso iudicari .s Nec item d7ci potest, quod Regularis acceptans ossicium cescatur co- sentire in iurisdictionem Episcopi. Tum quia hoc etiam dici posset de Clerico respectu iudicis laici, dum acceptat ossicium seculare, quod tamen est talium , quia non potest Clericus ci iassentire in iudicem laicum , cum hoc sit in praeiudicium status Cap. Dioma. i &c ap. Pi. v I . De foro compet. & docentcsinina uni: cr. Tum quia exemptus non potest in aliquo exemptionis priuilegiore nunciare, cum hoc sit praeiudicium superioris, xt notant communiter. Ab- has in Cap. Cim tempore . De iarbitris. In luester Ue. ιι, Exemptio. niam. IO. Archidiacon. in Cap.Conque rus. Num. 49. quaest. 3. De foro compet. Bald. in L Si quis ex consee v. num. 8. C. De Disi . audient. Surd. Conss. q7. num. 24. Rota in GandatiensMonasterior. 29. Apr. I 6. I. Coram Eminenti'. Panetisolo. per tex. dicti Cap. Cum tempore.
1 Dbpositio Regularis coram ordinario ab .litentia Praelati sui es illvita. 1 Seeun m aliquos vacida, s si Ponta
3 Absistὰ es inuesida. 3 Examinatio testam My actus iudicialis. 3 D possitio te m coram notario extra iudicium sine mandato iudicis eri nulla. 4 Episcopus extra casus concessos non pol s
exercere circa Regulares actus iurisdi-Ltionales.
D 'fesus iurisdictionis es omnium maxi
3 Regularis nuoser eonsentit in iurisdictionem Episcopi. 6 uomodo concesso Uno conredantur omnia, ne quibus non peruenitur ad imum
Praxi quaest. I. De tent . niam. 13 q. Quia licetia Praelati requiritur solum ex quadam decentia; & ideo ea ominissa, ommitti cirri e- uis solemnitas,& proinde non vitiat actu. Pro quo adducit plures textus. Et quidem certu esset, quod no vitiaret adia, si esset solum leuis solemnitas, & acciden talis . at si ea deficiente deficeret aliquid sit,
77쪽
7o . Quiest. Moral. Canon. Centur. II.
substantiale, non video,quomodo actus posset stibiistere. et itaque Cocliter tar. 2. sitim dici.
Ordinia r. in exin ptos, docet, valere depositionem, si Regularis spontanee a
cedat ad ercam ei I secus aurem,si coacte, quia multa subsistunt parte non opponente, quae tamen in iudicio reuocat impedirentur.3 Tenendum tamen est, quod huiusmodi depositio non solum sit illiciata, sed etiam nulla, siue Regularis coactus deponat, siue etiam spontanee. Ba io autem est, quia cum examinatio testium sit pars proccssiis , atque adeo actus iurisdictionis saltem ex delegatio ae , aut mandato , non potest valere, nisi habeat fundamentum in iuri, dicti biae . Cap. I . NwDe. De sero com- p t. de notat ιbi Gem nianus . ntim. 7. Quod adeo verum est , ut si Notarius extra iudicium examinet testes sine mandato iudicis, S decreto, eorumia depositio nulla sit, ut tradunt Marant a
ψ Cum ergo F piscopus nullam habeat iurisd Etionem circa exemptos Regulares exceptis casibus in iure, & in specia ibus constitutionibus Pontifici js, Sper consequens Begulares nullania habeant subiectionem ad Episcopos ,scquitur , quod F poscopi non possint circa ipses Regulares exercere actus iurisdicta onales , dc si exerceant, nulli sint desectu turiflictionis, qui est deiectus omnium maximus , quoad annullationem actus, ut tradunt Curtius Consi. c9. ms e. Dec. Corbi. 38. num. 7. de Consi'. . 36O.nti M. I. Paris. Consil. 2o
ntillit. Lese Iu iuri . LE nι m. a. of qtiens. alios plures citans . Unde dicta examinatio , & depositio erit nulla , utpote non sun data in debita iurisdibio
s Nec siillicit, quod Regularis non coacth, sed spontanee deponat, quasi
per hoc consentiat in iurisdictoneri Episcopi . nam cum non habeat facult tem consentiendi, milliter consentiret, etiam si expressum exhiberet consensum ; agitur enim de interesse sui supe rioris, cui non potest praeiudicare. Hinc
nemo sine licentia sui superioris potest
in iudicem non suum con sint re, Ut tradunt cona uniter Doctores per celebreste X. Cap. Ctim sempore. De arbitris, de Capit. Signi A. Hi . De foro competenti . Io. Andr. iu dict. Cap. Ctim tempore . Butrius diu. num. I 2. Abbas num. II. Socin. r. Ver. . Ex quibus in eniar. Rodriq iee t m. l. Q i. Regular. ves'.
bur. De tare Abbat. ωm. I. U . I t. qua LI 2. num. 3. Quod a sortiori militat in religiosis, quia non habent proprium velle, aut nolle.
cesso viro censentur concessa etiam om
nia , sine quibus non peruenitur ad ipsum t. r. 1 De inrisi I. ιm. . . Sel. Ad
rem mobim . . pro ratorem. De pro ra ori de proinde cum Episcopus habeat facultatem procedendi iudicialiter , habebit etiam iacultatem examinandi quoscunque, quorum ex. men sit necessarium pro terminanda illa causi. Nam respond. quod cens ntur concessa sine praeiudicio alterius , & ideo censetur concessum iudici posse ex minare exemptos , sed cum licentia suorum superiorum . Alioquin dicendum esset, quod posset in alieno territorio exercere iurisdictionem, qu. indo hoc esset necessarium ad complementii iudici j, ut citare, conderamare, dc alios
similes alius iurisdictionales.
78쪽
An iurisdictio ordinariorum &c Quaest. I 3 S. 7 IIn iurisdictis Orginariorum in Regula
et Assismos opinio . t a In exorbitantisma tuis flexun o. in Ordin.imo conuenit iuris ictio per tota dioeorsim, ct ei conuenit quicquid noni e/ ch itur, di num i O. s Iurisimo diuinorum in Regulatres non ribet extendi. . Cases non ex oras basetur pro omisso. s Coiss exceptus firmat reguiam in contra-
citum. 6 Exceptio contra regulam non admittitur,m iis ea confitet.
Incta se Onias e H exeluso alterius.7 Expressio casuum in quibus Regulares sub
duntur ordinario exeludis omnes alios casus.
e Int rect Summo Pontisici μοι subditos ab
: correctio reducat ad ius antiquum. λ Exemptio Regularitim an odiosa , ct Lirictit iuris.
t at L .ae quando odios, ct fauora ilis, unia
i d nominanda. t Ii Finis exemptionis Regularium. e i IrimIgia interpretanda in fauorem Re
1 Artem affirmativam tradit Petrin. tom. 3. Priuileg. in dic ad Consilia 'bani 8.
cap. I 2. ad Consit. I. num.χ . Cocliter. De iurisdictione ordinariorum in exemptos. Iom. 2. par. Σ. quaeri. Io a. ubi
cum Gutierez Decretum Concilii Tridentini , Ses . CV. I . De reformat.
Quod Regulares extra clausti a degenates conueniantur coram ordinario, extendit etiam ad regulares intra claustra degentes, ob eandem rationem. Eius fundamentum est, quia ob extetasionem rationis etiam in exorbitantibus 1 iure datur extensio , ut late Nauata in Cap. Poena. De Poenis. Di fit. I.
1 Deinde ordinario competit iuris. dictio per totam suam Dioccessim Cap.
Ctim omnes Bosticae. I 6. quae t. 6. & Cap. Cum Diso'tis . De o cio Ordinari . in 6. & proinde cum habeax in letionem sun-idatam per totam suam diociniim , quic quid non excipitur expresse, censetu ciei concessiim, & ideo extendenda est. ivr sdictio ad omnia non excepta. De- inique iurisdictio ordinarii est si uorabitilis, vi supponit, se ostendisse. lib. I. DI
iuri cI. in exemptor . quasi. g. est ergo i extendenda.
3 Haec tamen doctrina non potest subsistere, &ideo tenendum est, quod Iurisdictio ordinariorum contra Regulares exemptos nullo pacto sit extendenda, sed contienda intra terminos praescriptos a iure, & constitutionibustpecialibus Pontificiis. Cum en m Re- :gulares peneraliter exempti sint alii risdictione ordinarii, do selum in quibus dam casibus a iure expressis subiecti, sequitur, quod iurisdictio ipsorum no possit se extendere ad Regulares eXtr. casus expretas. 4 Tum quia casus non expressus habetur pro ommita . l. Commodissime . g. De liberis, OpoIib. de Cap. Inter temporalia. De transatione uis . & Cap. Cum dictus. De ossis. Ordinar. & Cap. Is qui.
Defent. excommunicati quod locum habet in omnibus dispositionibus, ut notat Ancharan . Consi . Iao. init. de Con l. 24 num. I. ubi docet, id valere, etiam si maior ratio militet. Socin. Conss. 32.
quod in casu non ex preta in iure ordinarius non habeat iurisdictionem in Regula
79쪽
72 Quaest. Moral. Canon. Centur. II.
gulares stante eorundem generali eX-
emptione. 3 Et cum casus exceptus firmet regulam in contrarium . i. Nam quod liquia
2. De Gn Dp. l pros. Atque in iure sint
expressi casus, in quibus Regulares non sunt exempti, sequitur regula generalis, quod in omnibus sint exempti, in quibus specialiter non iubiiciuntur ordinarijs; atque adeo quod iurisdictio ipsorum non sit extendenda, nisi ad casus expressos. 6 Quod praesertim verum est, quia ubi expressiim requiritur , non sussicit
tacitum, & praesumptum . Cap. a. De praebenae de Cap.sin. De procurat. 11r 6. Cuaurem Regulares sint uniuersaliter exempti ii iurisdictione ordinar orum , dc solum in aliquibus casibus subiecti, non possunt Ordinarij pr tendere iurisdictionem in ipsos, nisi express h ipsis concedatur , qu a stante regula generali est opus speciali expressione, ut habeatur
exceptio, nec contra ipsam exceptio est admittenda, nisi de illa constet. I. Ab eam te .F. De probat. de L Iliad. c. De Sacrosane I. Eccles & L.M. C. De hareZinsici& L ludant. qtios . C. De Itirsis. & Cap. I. De coniti . lepros. Tt ideo in casu nostro non debet admitti extensio iurisdi- ct onis Ordinarii in Regulares extra casus exceptos in iure, cum extra ipsos non conitet de exceptione a regula uniuersali exemptionis.
cessa Regularibus absoluta exemptio 1 iurisdictione ordinarii, & exprimantur in specie casus, in quibus Pontifices volunt, subesse ordinario, itaui ad conseruandam generalem excmptionem ,
ut plurim um constituant Episcopos pro illis casibus Sedis Apostolicae delegatosquitur , quod expressio casuum , in quibus Regulares subisiciuntur Otadinarijs , nedum includat alios, sed etiam excludat iuxta docti inam Ata
batis. Consi . VI. num. a. ver. Sexto. lib. I.
denum. I9. Ex proinde quod iurisdictio Ordinariorum in Regulares non sit c pax extensionis de casu ad casum ex paritate rationis.
Pontifici, suos subditos ab alio non iudi
cari, ut tradunt Abbas in cap. I. ntim. Iy. De re tuae de in C ip. Si de terra. num. . De priuileg. dein Cap. Significasti. num.ῖ. in e . De soro competenti. Io. Andr. 1 cap. Scienti. in e . ver. Si tero. De reotar. in 6. Francus ibid. niam. Felin. in C p. Cum olim. ntim.3. De praescriptionib.
Castrens Cos . a 2.ntim. 32 b. I. Armilla,
Rota in Vitabonem MonaΠ rij. I9. Notiemb. I 62s. Coram Coccino alios citans,& in Gandauen. .u naseriorum 29. Apri I6ψt. Coram Panabolo . sequitur, qu extensio iurisdictionis Ordinariorum in exemptos esset contra interesse Summi Pontificis, de contra iura praeseruantita
auctoritatem, de iurisdictionem ipsus. Vnde non esset extenso in fauorabili, bus, sed in odiosis, in quibus non ad-vt passim in Concilio Tridentino, conmittitur, cum debeant iuxta regulam iuris restringi.
9 Neque urgent, qirae pro se affert cemo iurisdictionis pro illis casibus stat
taxative. Quia cum incluso unitis sit exclusio alterius. l. Ctim Praetori. De itiae ct L auamuis . C. De signoribtis. & l. Ait Praetor. F. Sed quod Popinian. F. De mi-mrib. & Cap. Nonne. De praes t. Ω- Cocliter. nam ad primum di Citur, quod non sumus in exorbitantibus 1 iure, sed in correctorijs ; nam concessio iurisdi ctionis Ordinarijs in Regulares corrigit in parte legem uniuersitem de exem' itione , in correctorijs autem tanquam in odiosis non fit extensio, sed restrictio.
argum. l. P acipimus. C. De appellat. in Ane . dc I. S. ncimus. C. De te Liamen. de
Cap. cum expediar. De eo . in o. Neque dici l
80쪽
An iurisdictio ordinariorum Sc. Quaest. Is '.
dici potest, quod debeat fieri extensio,
quia correctio reducit ad ius antiquum. cum Glos in Cap. Staturum, verbo. Munerandum . De praeben. in 6. &aliis . nam hoc habet locum, quando ius antiquum non est in totum abrogatum tanquain odiosum, ut notat Tiraqucl. incae Fleiri; L num. 9. Ius autem subi j ciens
reli iosos ordinario est abrogatum , 'todiosum , S praeiudicans communi utilitati, & iurisdictioni Summi Pontificis, ut constat ex ipsius abrogationibus. Io Ad 2. resp. Ordinarijs esse concessum quicquid non est expresse prohibitum, ex eo, quod habent iurisdictionem per totam tuam Dioc celim quoad personas subditas, non autem quo ad e Xemptos, nam per exemptionem subtrahuntur ipsorum iurisdictioni , & ideo quicquid ipsis in exemptos non est expresse concessum, censetur prohibitum.
Unde iurisdictio ordinariorum quo ad ipsos non est fauorabilis, sicut est quo ad solas personas subditas, sed odiosa, it
constat ex dictis.1i Ex quibus colligitur non esse admittendam doctrinam, quam tradunt
Innocent. in Cap. Durim. De Priuilevtiis. Bellamera Cons. ΣΟ. Boer. Cos 24.nti. 8.M. I.Craueta CO LI32. num. 2. Abbas in Cap.Cum copella. num. I. De Prinilem Fuccus lib. a. De visi .cap. 2 o. num. 2 9. Flamin. lib.3 .De resignat.quaes. I 6.num. 6 .Ceuallos par. 2. De cognit. per viam violentiae. quas . II. num. 29. dum docent,exemptionem
a iurisdictione ordinarij esse odiosanta, ct stricti iuris, quia detrahit ijsdem Ordinarijs, nam licet ipsis, sit odiosa, est tamen sauorabilis Summo Pontifici, dc Regularibus;Se proinde no est restringe da, sed amplianda, quia praeualet fauor; quando enim lex habet admixtum odia& fluorem, est censenda fauorabilis, si
sitior sit ex intentione legislatoris, ut notat Glosin Cap. Si propter.Verbo,Primi anni De rescript. in 6. Dominic. ibi aenu. 9. Francus num. 6. Item Glos. in Ca sciant eundri verbo. Alios. De eli I. 6. Io. Andr. de Gem inian.ibid. Bar.in exceptioν A. num. 2.1. De condit.indeb. Alber. Ias Salic. ibid.Castrens. l. Si quis nec causam. q.
. Centur. II. Si cert. pet.Felin. in Cap. I. viam. Iq. Desponsi. Euerar.loco i ratione leg. ampla.numer. 58. Sylvest.verbo. Interpretatio. in
tuimus. De decimis.in 6. ibi. Cum non : discendum asperum ined pium potius, beniagnum. Et ratio est , quia intentio est sorma legis. & finis dat speciem actionibus humanis. Finis autem, & intentio concedendi exemptionem Regularibus suitiauor ipsorum, ut desumitur ex Cap. IVι- mis iniqua; dc . p. Nimis praua. De emees P. Prelat. quia nimis grauabantur ab Ordinariis, dc notant Rebus IK2. .
num. 3. Et proinde in dubijs Prriuilegia sunt interpretanda in fauorem Religi