장음표시 사용
81쪽
4 Quaest Mors. Canon. Centur. II.
O regulares incidant in excommunieationem latam ab Episcopo contra lacerantes cedulones aue ino albos, si lacerent. Gaa. I 36.
x Rgulares lacerantes cedulones non incia dunt in excommunicat. ab is latam
Etiamsi expresὶ nominarentur. x Iu8i lectio non poteri exerceri in nonfub
3 Turbans iurisiactionem aueritis poteti ab
imo puntra. Excommunicatio Lia contra lacerantes re
lVod non incidant, qui expresse no nominantur
lacerantes, docet Alphonsus de Leone e cens r. Recolles I. a. num. H. Quid autem sit dicendum, si exprimeret, ilia specie etiam Regulares, non explicat. a Sed tenendum est, quod etiam si
exprimeret non eos assiceret. Sive enim non exprimat, siue exprimat, semperferre excommunicationem est actus iurisdictionis, &ideo siue seratur permodum legis, siue quocunque alio modo, non se extendit ad non subditos, qui . iurisdictio non potest exerceri in non subditum, iuxta illud I. A Corinth. CV s. De hiis qui foris fui nihil ad nos. & Cap. 2.
De constit. in 6. Extra terrisorium ius d censi non paretur impune. Regulares autem non sunt sub iurisdictione Episcopi, - - cum sint ab ipsa exempti. 3 Dices. Qui turbat iurisdiistion enialterius, pote ipso puniri. Cap. I. Deo . Delegati. ubi comuniter Doctores,& Cap. Dilecto. Desentem excommunicat. in b. de l. Vnica. init.giat quis ius dicen. non obtemperi de communiter Doctores, quos allegat, & sequitur Farinac. in Pract. Tit. De erimine me male l. quaen. II 3. πυm.67. quia tunc punitio reducitur ad defensi nem iurisdictionis, atque adeo ad ius naturale, ut ex citato Cap. D lecto.habetur. Regularis aute lacerans cedulones Episcopi turbat ipsius iurisdictionem. Resp. Ex hoc tantum sequi,quod stante perturbatione iurisdictionis possit
contra Regularem procedere remedio congruo,&adhibere etiam censuras, si opus sit, non tamen, qtiod incidat i excommunicationem iam Ialam coli. tra lacerantes, quia haec non suit direeta ad ipsum, cum non sit subditus,&pro n- de non comprehendatur sub actu iuri L
dictionjs Episcopi, qualis est impositis
excom municationis. Et quia ius puniem di turlarantes iurisdictionem incipit solum, quando incipit tui batio; impositio aute e X communicationis est iurisdictio exercita ante turbat ionem iurisdictionis, ideo non se extendit ad Regularem. Instari tamen potest. Excommunicatio est desensio parata contra Pertur bantes iurisdictione, atque adeo respituacium perturbationis, cr o Regularis, dum periurbat, incidet in ipsam , vetpote iam habilis puniri. Resp. non et se defensionem paratam, sed se habere per modum poenae iurisdictionali modo im positae, di ideo non extenditur ad nos subditos; alias omnis excommulticatio, α poena imposita a lege assiceret non subditos, quia post et dici, quod iit par ta defensio pro tu tone legis, de iurisdictio itis exercitae in imponenda lege i . Non ergo se habet per modum deni sonis, quia defensio non potest incipere,inisi incipiente iniuria. vade ca im po sitio excommunicationis sit non existente inii tria illata, non erit actus defensio
itis, sed iurisdi ionis, qui non se extemila d non subditos.
82쪽
An Ordinarius punire possit, Sc. Quaest. I 37. 7 can ordinarius punire possis Reeulares abutentessuis Privilegist. Ol. 1 3 7.
x ormans opinio. α Ordinarius non pot/II punire Fellularesi abutente uispriuilegi .s Etiams concernani exemptionem. a Per abusum non perditur Privilegium e fidis.
Is in Privilegis dicatur, quod es facto A iamssum 4 Poena a lege i is facto imposta non habet
Ora: narius non mis iudieare exemptos daabusti Privilegiorum .
I A De iure Abbat. disput. I S.
in quo iure, aut ratione fundari possit. Solum posset dici, quuod abutens priuilegio exemptionis,illud amittat,& proinde desinat esse exemptus, atque adeo ut
subiectus iurisdictioni Epistopali possit
puniri. 1 Tenendum tamen est pro certo, quod Ordinarius non possit punire Regulares propter abusum priuilegiorum , etiam si concernant exemptionem ab
ipsius iurisdictione . mod non possit punire ob abusum priuilegiorum, quae
non concernunt exemptionem, collat,
quia non obstante huiusmodi abusu, remanent exempti ob priuilegium exemptionis, quod habet vim lenis.. Centur. II.
3 Quod autem neque propter abusum priuilegii concernentis exemptio nem possit punire probatur. Nam non obstante tali abusu priuilegium no am ttitur ipso secto, sed tantum est auferendum; iura enim, quae ponunt amissi nem priuilegi j propter abusum, ut Cap. Vbi. Din. q. &Cap. Priuile ium. II. g. 7.& Cap. Licet. D ar*tilarib. & Cap. Priuial gia. De PrivilegiD. &Cap. Contingit. a. De semen.excommunicat. solum significat, abutentem priuiegio est e priuandum . nam dicitur, quod Meretur; qui autem meretur poenam aliquam, non illi subia cet, nisi ex sententia Iudicis infligentis. Quare abutens priuilegio exemptionis, non per hoc statim caret e X emptione ,& proinde non subiacet iurisdictioni oradinari j .4 Quod si in aliquo priuilegio con-
cernente exemptione ponatur pro abusu poena amissionis ipso facto incurrenda, neque adhuc potest ordinarius punire R egularem, quia no incurritur posita amissionis, nisi praecedat sententia declaratoria abusus, ut desumitur ex L ius, qtii delatorem. F. De iure Fisci. de Cap Cum secundum. De haereticis. in 6. ubi, quod requiritur sententia declaratoria haeresis, ut locum habeat colafiscatio bonorunia ipso ficto imposita pro haeres. Et tradunt Bart. in citat. I. Eitis , qui delatorem. Isernia in C . I. 17Am. IO. Ver. Damnetur
uertatur . num. ψo P. C. De reuocan. donat.
dc docent communiter de t e poeirali, quod non sortiatur suum esse tum quoad poenam, nisi praecedat sententia declaratoria criminis. Ita Bald. in Cap. I. De seudosne culpa non amis. Io. Andr. in Cap. Pro humani. De homiciscis 6. Dec. in
Cap. I. Πiam. 73. in I. DALDe consimi. Syl- uester verbo. Asa animas. num.vit. Tabiena ibi . num. a. 3. Caiet. 2. 2. quae i. 62. art. 3. insue. Aragon. de Bannes ibid.
83쪽
Quaest Moral. Canon. Centur. II.
Manual. num. 66. Medina C. De resistit. quaes. I. g. POL, Vertim dominitim. veri Ad propositum. Solus lib. I. delusit. O- iure. quaeis. 6.an. 6. conclus. I. Molina tom. I. Deiu iure. disp. 9 I. ver. Contraria eniatentiam. Riccius Collect. 3o3. Valent. I. 2.ino. quasi tunc. 6. ver. Ex quo deinde. Uasque Z i. a. disp. I7 o. cap. 3. Suare Zli b. s. De legib.ciap. 8. num. . Sanchez alios plures citans lib.2.in Decal. cap. 22. Num. 7.
Quod etiam costat ex praxi,& ratio est, quia impositio poenae ipso facto incurre. dae habet vim sententiae condemnatoriae, sententia autem condemnatori non potest habere locum, nisi in iudicio constet de crimine ; &ideo ut sententiae condemnatoria legis habeat locum, de subintret, debet crimen deduci adiudicium,& declarari. s Nec potest ordinarius iudicar Regulares exempto, de abusu priuile piorum, etiam per solam declarationem abusus. Quia, quando agitur de priuilegio Pontificis, soli Sedi Apostolicae co petit iudicium ex Cap Cum ven en . Deitidiebi . & notat ibi Glocverbo, Iudicari.
Cotta in Memorabit. verbo, Pr. uilegium. Guliere Z lib. 3 Practicar.q: Hi 28. uum. 2. Innocent. in cap. Venerabili. De Cens . Panorm. ibid. num. q. dc in Cap Γωparte. De verbor. gni cat. GH. lib. I. Oh- seruat. I. num. 7. Armilla verbo, Interpretatio. num. . Io GarZia de Nobilit. Guf. i. g. I. num. I. O 2 Gironda De nitiise . Oexempl. num. 83. Cocliter. De iurisdict. Ordinarior. in exemp. lib. 2. quaest. I 3. Cregor. Lope Z in l. a. tit. I. r.2 dc in l. 27. Glo . I .nu. I 8. par. S. D L6.tit. I. lib. Iecopit. ipse Tamburi n. tonet. I. De iure Abbat. H- put. II . quae i.i o. num. 3. Barbosa addita. Cap. Ctim venis ent. num. r. vlai Scabit Doctores. Cuius rei ratio est, quia inferior non potest iudicare superiorem, neque de rebus, quae ad ipsum concernunt, Priauilegia autem concessa 1 Pontifice, praesertim si concernant exemptionem, pςrtinent ad Apostolicam sedem ut quid ipsius .
i Poligio non amitti priuilegia, qtiis aliqui
1 Fraitidi uni iuri proprio implicato cum ali no , non illi notat. a man priuitigium esplurium, non valitrenunciatio unius. , Subditus non valis renunciat priuilegio. 3 Nemo ex alieno aselicto puniendus. I
Religiosus abutem priuilegio an i o p i. cl
Religiosis non renunciat valide tutissiνι, unee renunciando illa amittit. Is Mligiosis abutens priuilegio, amittit, si
Religio eonfntiat. ls m i impedire, er tacet, censetur conis 'ntire. 6 Sicnum , aut ura monasteria abutantur priuilens, acta monasteria non amit
a Espondendum est, Non ri amitere, etiam si plures qs abutantur. Ratio autem est, quia praeiudicans iitri proprio, quod
est implicatum cum iure alieno, noris illi nocet. Cap. Cum tempore. De arbitris. &Cap. cum olt n. F. Nos igitur . De praescriptionib. Prnailegium autem concessum
religioni, & singulis ipsius, ita pertinet l
ad ungulos, ut etiam pertineat ad totum corpus religionis; & ideo qui illi praei dicat per abusum, non praeiudicat reli- gioni. Et quod praeiudicans iuri proprio dloquendo de renunciatione, non teneat 'praeiudicium , si ius proprium sit impii, qcatum cum alieno. tradunt Felin. in Ca
84쪽
An Rcligio amittat Privilegia ct c. Quaest. I 3 8. 77
de l. q. ncim. 3. Seraph. Dccis. 32q. num. 3 I. ni. m. 7. Tuscia. Littera P.
1 Quod insuper ex eo confir. Quod' priuilegium non magis deperditur perribusum, quam per renunciatione' . Non deperditur autem ex renunciatio-ς Me, quando priuilegium pertinet ad plus xes, ct ita est inter ipses implicatum, ut non possit competere viai, nisi etiam c6h retat alteri, ut docent Cancer. IIb. 2. U iam Remus. G. p. a. De iciri dict. 'um. I9 l Giurba Cons7.9 . ni m. I 3. Quod pr sese . tim verum est, quando laeditur iussu herioris non consentientis, viliocant Castrens Coisi qII.ncina. 3. in1I. Roman. Con-
Io. Baptista Costa Desient. ct ignoram.
3 Neque obstat, quod in ab usu in-- terueniat culpa, delictum,non autem in renunciatione , quia cum nullus ex alieno delicto sit puniendus . Cap. Iam itaque I . quae s. q. N Cap. Si habeo. 2q.q. 3. Quaeris. De coitieerat. DiII. . &i latὰ Ἱ iast h. littera P. Concluso I 2.Πcim.
l pis debet unius abusus alteri nocere ,1 quam noceat renunciatio ; alias ex delia, cto alterius puniretur. 4 lino , neque religiosus abutens priuilegio, ipse priuatur, quia non valet abusus contra ipsum,dum non valet crui tra religionem, sicut nec perderet priui- Centur. U.
letium , sirpse illi renunciaret, quod sequitur ex bucusque dictis, & ex ijs, quae
tim verum est, quia ius religiosi est ius religionis, & ideo quamuis ex propria
actione deberet amittere priuilegium , quia tamen manet membrum religionis, ab ipsi in illo manu tenetur, a quo deseret cadere. s Hoc tamen est limitandum, nisi interueniat consensus religionis etiari tacitus, quia tunc abusus censeretur totius religionis.& proinde tota religio deberet priuari priu:legio; nam consenti Ddo ratum haberet , de proinde faceret
suum proprium. Tunc autem censeretur consentire, si videns abusum Deque-ter, taceret; quia cum posset impedire, tacendo censeretur consentire. l. Fideidiffor. C. Mandari, de notant Bart. in Lana
6 Est tamen aduertendum , quod si
Unum, aut plura Monasteria abuterentur priuilegio, non per hoc alia Monasteria ipsum amitterent, si priuilegiura esset lucalc, nam ius unius Monasteri; est scparabile a iure alterius, ut notant Milis. in Repertoris.' erbo, Possessio eu quosl
do autem ius est separidite, potest uni praeiudicari,&non alteri per ea, quae
85쪽
8 Quaest. Mors. Canon. Centur. II.
Decis I 3 a . num. 4. tom. 2. Ponhum. & in una Cenes Iuris Iron. I. Deceml. 16Q6. coram Lugdunensi.
An haeres tenemr eradere in sero conscientiae asserenti, quod decedens intestato disposierit de aliqua parte haereditatis in favorem ierit1 . uast. ι '.s V M M A.
et mirus 1 sis nonsumit infra exter pro υltimis voluntatibus etiam ad causam
x Harra non tenetur in con entia eredere Onteo te ii quo ad aliquam dispositionem etiam pissm . . a sui non en e ritis is mandato ATOLIO uo, non tenetur obedire. 3 Non tenemur resin quere certum, ut a ba- reamus probabili. 4 Luod jecun .um tu, Canonicum non in .eit obtigatiοκem in foroseri, qώδ au et Arimas votanta teι, nec et Iam Inaucis infro ιorscientia .
Vod non sufficiat pro externo vnicus te istis, ce
tum omnino est, etiam si dispositio sit ad causas pias. ut expresse habetur ex Cap. Licet.bei II b ibi. Licet quadaω ni cause, qua
plui es , quam diacs exigunt testes,nu .ia men es causa, quae πιυι leni momo,7 a tiis legitimo , terminetur. Et proinde requiruntur etiam in dispositionibus pro causis piis saltem duo testes, ut decernit
Alex. III. Cap. Reiatiam I. De te Iamen. iuxta illud Deuteron. I7. In o=e du rum, vel tr um te tim fiet omne et erbuυ. . Vnde
dissicultas est, quid dicendum quo ad
haeres ab intestato, neque in foro con scienti e tenetur stare testimonio unius
quo ad dispositionem aliquam destincti, nisi aliunde de ipsa constat iuxta doctri
Cap. cum in itire . De incio delexa i. Vbilia tur, quod qui non est certus de ma- dato Apollo lico, non tenetur Obedire. Cum ergo non magis obi get exequutio vi et imae'voluntatis , quam mandatur se Apostolicum, qui non est certus de ipsa non tenetur illam adimplere . Non habetur autem certitudo per testificat
3 Ratio autem est. Qii a in hoc casa testificatio unius, licet omni exceptione maloris, non facit aliquid certum circa mentem defuncti, sed tantum ficit indicium,& probabilitatem. Unde cocurrit, quod est probabile cum eo, quod est ce tum .. Eii enim certum , quod bona omnia defuit m pertineant ad haeredem succedentem ab intestato, Sc sol sim probabilis e spositio aliquorum ex ipsis ad fauorem tertis. Non tenetur ergo haeres ab intestato relinquere certum, ut adhaereat probabili, &pro neξ non te netur se priuare bonis, quae sibi certo o ueniunt, ut ea tradat ijs, quibus solum ex quodam indicio obueniunt, si quiadem ius probabile non exigit in conscie-tia praeserri iuri certo. Rursus unicus testis non susscit pro sero externo, neque secundum ius Canonicum, ut constat ex dicto Cap. L cet. Detesib. ergo neque etiam pro soroconscientiae. Quia ius canonicum res cit obligationem , quam in ordine ad c6scientiam inducunt ultimae voluntae es defunctorum,& vult, quod ita foro externo exequutioni mandetur , & pro .nde relictis solemnitatibiis iuris ciuilis id solum requirit, quod est necessarium a icer ilicandam obligationem quo ad co- scientiam, ut in dicio Cap. Relatum De Ictu mentia. Vnde ii requirit saltem duos testes, unicus non sufficiet ad certificandam obligationem , quo ad coiiscientiam.
86쪽
An inserat iniuriam, ct c. Quaest. 74o. γ'
an inferat iniuriam, qui cum alio conten
t Opinis ne riua. Σ'Infert iniuriam , qui eum ameontenisns,
didit. Non sum fur , cte. EP quando. 3 Verba, Non sum fur notant tertium furti. 3 R Od ci mahlor ines, habetur pro eA-
presso. 3 Taciti,st expressi idem es iurisium.
Verba iniuriosa contra Unum . inferuns etiam in tu iam alteri, si eum tacitὸ per tringant.1 Verba iniurios insertim iniuriam ex eo I Ium, quod taciιωnt contra aliquem.
od non inserat iniuriarn,tenci Antonius Go
nimirum dicendo, Aon sum tu , Glu. a se remouet notam talis infamiae , non
autem alium isdit, si quidem non dicit, quod alius sit fur. a At huiusmodi loquendi modum
iniuriam inferre,docent Speculat. 1 ι . De
men ita accipi debet, ut non sint similia verba prolata ad repellendam iniuriam ;nam si quis instimularetur furti, aut pr ditionis, de responderet, fgo non sum fur. I SO on i m proditor , staret in terminis
defcnsionis, S proinde non interret , sed selum propulsaret iniuriam.
dum non ordinantur ad defensiCnem , , ord nantur ad segre oandum proferentem ab co , cum quo loquitur, itλ ut ponant discrimen in eo, quod non sit fur, non sit proditor, & continent tacitam comparationem oppositorum, ita ut sit tacitus sensus Nonium ur, sicut tu : Vnde inest virtualiter his verbis iniuria, qu alter notatur ut sur; de proinde cen senda sunt verba expressὰ iniuriosa, nam id pro e presso habetur, quod virtualiter
inest, ut notant Anton. Monach. Lucens Decis33. uum. Io. Ioseph Sesse D-cis. Am
rum est, quia taciti, S: expresii idem est iudicium L CLm qti a. . bi certe . dc L .F. De legat. 2. de l. item ρ D. . De paritis. 4 Quod a .uplius conficinam qui vemba iniuriosa proferens unum nominat, Salium incite perstringit, huic etiam
iniuriam inseri, si ex indicijs colligitur in ipsius quoque iniuriam fuisse prolata,
ut habetur ex . . Dx Cornelia. p. Si quis lia frcim. De iniuri . ubi Glos. Se tradunt
Bart. in L Item apud. s. Cui . A. De iniuris Albericus intrata. Statui. ar. 2. quanqP. Ias in L Ttirpia. num. Io. F. Delegat. I. Penna in L Erras. C. De eaL reno ρecuti In casu autem nostro modus ipse loque
di clare indicat, quod dicta verba Nor fum ybr, alium per trinount, &tendunt in contumeliam ipsius; inserent ergo illi
iniuriam. Rursus ut verba in uriosa inserant iniuriam,sus icit, si tacitd contra aliquem tendant, ut si nemine nominato impe sonaliter proserantur, si tamen ex indiciis appareat, contra quem proserantur. vi ex dicta l. Lex Cornelia . g. Si qtii, libriam .dcl. 'od Senatuscon . De iniu-νθι. desuinitur, Sc docent Bart. in LItem
si. 3 8.lib. I. Capi c. Dr. H. 3 8. Quando autem contendens cum aliquo, dicit N.nfumfr, S: non ad repellendam intusam sibi illatam , haec verba tacite tendunt contra tertium , ita ut quod remouent 1 proserente transferant in ipsum . Eruereo illata iniuria . An
87쪽
8o Quaest. Moral. Canon. Centur. II.
An Capitulum Venerati Regularium,
Vbi habet . orum ratis legis, babιι Dcum .iram disposit. o. s Capitulum generao babri plinam di positionem Pssimn s Religionis Ababιipote talem tigistituam. 3 Fratres Minores probibrutur erigere, erdiuidere Prouincias. 6 Generalis Religionum non possunt erigινι, o diuidere Prouincias. ε me lio I rotiinciarum requirit potesatem Iegillativam. o Cari a parit effectum iramm Uuratum. Generales tenentur regere R Igionem fecundum mensuram Corsicutionum.
Regularib. verbo, Quod colligunt ex diuersis textibus, in quibus statuitur, ut erectiones, mutationes Se
dium Episcopalium ; diuisiones Dioce- sum non fiant absque facultate Sedis Apostolicae, ut in Cap. Felix de Cap. Pre-eio s. I 5.quaes. I.de Cap.remtoris. dia Cap. Mutationes. 7. quaes. I. 3c Cap. seu n. re. De mee Artis praelator. & cap. Ninistreta lis. & Cap. auod trauitationem . De o cis legati. Nec Archie p. scopus potest diui. dere Prouincias. Cap Peraen:t. I iij. Io I. Volunt autem, esse eandem rationei de Capitulo Generali Regularium , dc eorumdem Generali. 1 Sed hanc esse rationem Diuolam, nec tenere paritatem, ait Petrinus De Priti IC. R CAL . in Aditum.ad Consi uc Itili' II. Cap. 3. 17xm. 2 . Quia multu
interest inter Episcopatus,& Prouincias, quia Episcopi sunt perpetui, de ideo, si ab uno Episcopatu diuidatur portio diο-cesis pro erigendo alio Episcopatu, erit in praeiudicium Episcopi.Secundo. Quix diuisio Epis opatuum causaret rumorem in popul s. Tertio. Quia Epist pi non fiunt absque consensu Pontificis Quarto . Quia Episcopus habet in Dio-ccesi Sedem Episcopalem, quam noΡpotest mutare absque consense Sedis
Apostolicae. C. Mutaciones . CV. Te rra. 7.q-Π. I. Et denique, quia sicuti ad dissoluendum carnale matrimonium requiritur causa, & auctoritas Prauti, ita etiam ad dissoluendum spirituale. Sed haec duo posteriora discrimina non iuuant ; quia, si diuideretur Episcopatus, primus Episcopus non mutaret bedem. Deinde est diuersa ratio de indis lubilitate matrimoni j carnalis, 3c spir tualis,
nam carnale non ita potest dis tui, ut maritus cum alia contrahat, sicut potest Episcopus aliam habere Ecclesiam . &cum carnale sit celebratum cum auctoritate Ecelessiae, requiritur eadem auctinritas ad separationem. unde solum s queretur ex hoc, quod esset necessaria
auctoritas Ecclesiae pro diuisione Episcopatuum , sed non suprema. . 3 Non sunt ergo leges circa instit tionem, &diuisionem Episcopatu ui extendendae ad prouincias, quia, cur non sit eadem ratio , non adest fundumentum extensionis, & proinde teneo dum est cum Petrino ciliato. Quod pol sit Capitulum aenerale erigere nova Prouincias, & erectas diuidere. Hoc
88쪽
An Capitulum G enerale, ct c. Quaest. IψI. 8 I
tem in primis.habetur ex concessoti Clementis VIII. facta Fratribus S. Mariae de Mercede, quae est. in tom.3. Bulla V.Ccn Histit. II 2. et Urim Ponti ii. Ride, qui xabent communicationem priuilegio , possunt uti eadem facultate. 4 Deinde erectio nouarum prouinciarum, Santiquarum diu sio debet fieri secundum Canones, quando adest aliqua necessitas, seu quia non possunt cOmode visitari, seu quia ob diuersitatem dominiorum saecularium no potest seruari pax inter subditos,&cx alijs huius modi causis rationabilibus . ita Cap P - 16. quaLI. I. & Cap. Vnico. g. Sa-κ. . De incio delet. Se Tridentinum . fef*ne a I. cap. q. notant Glocrn d. Cap. Vnicum.verbo, Utiltiplicarat, & verbo, Ereximus. Rebus in Praxi BenefTi. . De ereri . Eccles in Calbed. num. 2.sHr. I. Mandos. De gnat. grat. Titi De erect. Eccles Barbosa Depotes. Disc.par. I. allegat. 68. ntim. I. Ergo ex ijsdem caulis
proportionaliter poterunt etiam erigi,& diuidi prouincin apud Regulares , quia ubi habet locum ratio legis, ibi ha- Det locum etiam dispossitio ipsitus LIllud. . Ad leg. uic & l. Si pollicitauerit. g. 2.F. Adleg. Iuliam de adult. & l. idamnumularios . De edendo. & l. Ilitiae C. De Iacrofanc. Eccosue Ratio autem a priori est, quia Capitulum Generale habet potestatem legislativam , ut supponitur, atque adeo habet facultatem instituendi ordinemia, secundum quem tota Relinio dirigatur secundum ipsius exigentiam, ergo habet etiam facultatem erigendi de novo,&diuidendi Prouincias; quia Institutio Prouinciarum est pars ordinis ipsius reguminis. Et sicut summus Pontifex potest diuidere, &instituere Diocoeses, & Prouincias, quia ad ipsum spectat uniuersa- Ie regimen Ecclesiae; ita etiam Capitulum generale idem poterit circa prouincias religionis, quia ad ipsum spectat uniuersale regimen religionis. Hinc ut atres Minores non possent nouas Prouincias erigere, opus fuit speciali prohibitione Nicolai IU. ut habetur in Com.
6 Quod autem spectat ad Generales tenendum cst contra Petrinum citato tom. I. priuilegiorum in Additam. ad Constit. Iviij II. cap. 3.& Trimarchi in quadam Lucubratione de hac re apud citat. Pesrin. quod non possint nouas ςrigere prouincias, aut erectas diuidero supposito, quod non habeant potestate legislativam, ita ut postini condere nouas leges, aut Veteres abrogare, aut potestatem delegatam 1 Capitulo generali. Rati' est, quia erigere, & diuidere Prouincias est ex maioribus actibus, qui c5-
cernunt ordinationem regiminis, ergo requirit etiam maiorem poteratem , a que adeo potestatem legislativam, nafro causa non potest producere essectun G, nisi secundum propriam mensuram, determinationem ,& limitationem. I. Iu
7 Praeterea Generales accipiunt regimen religionum exercendum secundum prascriptionem Constitutionum , Statutorum, Se Ordinationum : Unde facultas ipsorum est tantum in ordiis ad exequutionem , non autem ad ali quam innovationem regiminis ; emo non possitiat nouas erigere prouincias, aut erectas diuidere, quia hoc est innouare ea, quae pertinent ad reaimen. Auo j
89쪽
82 test, Moral. Canon. Centur. II.
an facultas audiendi confessiones, ' lude reuocetur sine iusta causa ab
Ordina ijs , si sit absolute comesa.
sones habet ius absolutum per modum sntentia aequissum. 3 Sententia iniqua non nocet . Iudicium de idoneitate abrique ccusa non
potes retractari. a Concilium Trid ntinum us iit approba tis ab Ordinario pro facultate audiendi eonfusioncs.s Regulares habent a S L losolio iurisActionem inforo eonscientia. s Facultas ordinariorum quo ad Confessa
s Confessari mpliciter approbati non tenen sur oberire , si ordinarius abrique cassa ortet audire confessiones. 6 Asententia euidenter iniqua non eII opus
Vod ordinar us peccet mortaliter auserendo licentiam audiendi conses. 'iones absque iusta causa, tenent communiter, praesertim citandi, quia sine causa priuat tertium iure acquisito, &cum notabili detrimento bonae opinionis ; quod special.ter militat quo ad Regulares , quibus, Ut dicemus,
Episcopus non dat iurisdictionem, sed tantum iudicat de ipserum idoneitatta iuxta sermam Concili; Tridentini, deis
qua infra. Et in re graui facit contra Decretum Sacrae Congregationis. Sub die 2 o. Nouembris I 6I . in quo statuitur ,
quod Ordinari j non possint suspenderoe regulares ab audiendis consessionibus, si simpliciter sint admissit, nisi ex noua causa, quae concernat consessiones, aut quia non observent interdictum ab ipsis Ordinarijs impositum.1 Tenendum igitur est contra Tu rianum Depanis. qu It. 8. art. I. Hyp. 26. HL 3. Io. banche Z in Selerit. de Sacram. disp. 8. num. 23. Quod ordinario non possit absque causa reuocare licentiam audiendi confessiones semel absolute c5- cessam, & proinde reuocationem esse nullam . ita Fumus verbo, Abselutio. Baptista Salis in Sum. sit. q. De confess. n. 3.S y lue ster verbo,Consessor. 2 .num. I. R Odrique Z iom. 3. quaes. Regular. quaeH. 23. ari. 6. de in Bullam Cractata. S.9. num. 32. Vega par. I. Sum. Cap. De confessario. Ca-j27. qui Volunt, quod neqi e 1 successore possint iterum examinari, aut reuoc iri licentia, loquendo tamen de Regularibus. Miranda tom. I .ManualsusIf. I q. an. IO. Onci f. a. SuareZ De sanit. disp.:ffect. 8.num. q. 9 7. Henrique et lib. 3. de
tur de solis R egularibus, ct vult, hoc illis conuenire ratione priuilegij, ut in Motu proprio Pij V. qui incipit . Romani
Pontifices; non autem de iure communi ; quod tamen non est verum; nam conuenit de iure communi, ut constabit ex dicendis . SuareZ 3. r. lom. q. dies 1 so e .d . b. 7. Lai man .hb. I. Theon moris cap. I I .nu. 6. Coninch. Ei . 8. De Sacram poenit. Lb. 7.n . 9. Filii uc.lom. I. tra&.7. cap. 9.ntim. 267. Petrin. tom. I. Priuit .adet. ConLli . Sisti IV. n. qq. Portet. in Dub. Regular. verbo, Licentia. in Addiu. Lum. q. Leaana tom. I. q-H. Regular. cap. I9. n. 9-Gauatus in Manuali Episco verti, Cora sessor .niam. 23.
3 R ario autem est. Quia approba tus absolute ad consessiones audiendas, acquirit etiam absolutum ius, quod illi
90쪽
An facultas audiendi, &c. Quaest. I r. 8 3
nsertur per modum sententiae, qua Et hoc habet locu speciali modo Regularibus, quia,ut dictum est supra
I 28. ntim. I. habent iurisdictionem non ab Ordinari)s, sed a Summo Pontisce, ut habetur ex Extrauag. Inter cunctas Depritilleo de ex Conmt. Clem. I V. incipit Exigentibtis . &ex priuilegio Sixti IV. O ni Praedicatarum . in Busia
dimus poteritatem in hoc concedue ampliorem . Et ita etiam notant Glos in Cap. Si Episcopus. Verbo, Item Iertio. De Poenit. Oremisis 6. Henrica Z lib. 6ium. cap. 6.num. . ct 6. Conset. in Compend.Priuileg. Mendicant. Tit. 17. cap. I. ver. Septima. Gras in Avenae ad Decis lib. 2. Cap. . nia
iudicatur idoneus ad exercitium huius ministeri); ius nam q. est secundum mensuram app obationis. Ergo non potest priuari sine causa iure acquisito ;&si pri-netur, actus seu stirientia priuationis est nulla, ut pote contra iustitiam i contraia quam quaecunque siluat, non possunt sibi istere; di ultra facultatem ordinari I, quia cum omnis facultas rationabilis sit, non se extendit ad iniusta; Et proin dotalis reuocatio non nocet habenti ius audiendi confessiones, sicut de sententia
tio sententiae iustae esset nulla, si alias etiam subsisteret, quia esset contra iustitiam, Sc non noceret ei, in cuius fauorem lata fuisset sententia iusta. 4 Quod amplius confirmatur ex de-ereto Concilii Tridentini SGr 3.Cap. I S.
De Reformat. ubi decernit, quod Sacer- nut.28. de poenitiis. q.num.22. Portet clates non possint e Iercere potestatem D . b. Regulariverbo, Licentis .in Addit r.
absoluendi a peccatis, quam in sua ordinatione accipiunt, nisi obtenta approbatione ab Ordinarijs, aut nisi habeant parochiale beneficium , ergo facultas audiendi consessi ones no potest ab Ordinarijs auferri ab ijs, qui sunt absolute approbati, quia cum approbatio siu iudicium de idoneitate, supposito, quod iustum sucrit, non potest absque noua causi retractari ; quod enim semel ap Io Suarez in Enchirid. lib. verbo, Conses r. υer. Confessores Regulares. Rodri,
Sum. Cap. De conses aris. Casu 7. Laim an
Unde respectu Regularium non conue- probatum est, non potest amplius repro- nitordinariis alia gacultas, nisi examiuari, nisi aliqv d de nouo superueniat, nandi,&iud candi de idoneitate. Oua-4uxta Reg. Godsemelplacuit. De reg.tur. .ar o. Et ideo consessarius semel absolute
approbatus, remanet semper idoneus, quousque ex noua causa declaretur non,idoneus. Stante autem approbatione ,
habet consessarius assistentiam legis CG-cili; Tridentini, in cuius virtute potest
audire confessiones, contra quam cum
non pqssit Episcopus ire, nec etiam po-.test auferre facultatem audiendi confestiones, nisi retractando approbatione,&ai dictu de idoneitate, atq; adeo solum e T ausi, ob quam desinat esse idoneus. re si semel secundum conscientiam mi cant idoneos, funisti sunt munere suo,&Regulares exercent hoc munus ut ministri Sedis Apostolicae, nec subsunt amplius Ordinarijs, nisi emergat noua causa, ob quam possint iudicari, quod non sint amplius idonei. Neque supradicta .
ta per Concit. Trident ut dictum est cicqtiae LI 28. num. I cum pluribus Doctor,bus ibi tatis. 6 Hinc notant Petrita tom. 3. Priauileg. In Ad ιox. - conestitit. Sixti IU.