장음표시 사용
861쪽
auur ergo Legi adstribi pates rixa sit
ipsum peccatum, uti caiisa in nob prava eum cupiditatim, quia dictum est versus affectus peccatorum qui sunt per Legem Respondet Apostolus tale quid nefas esse vel cogitare de Lege A ljungit probationem eiusdem remotionis a contiario legis effecto. Lex enim peccati index est: er go non est peccatum , neque peccati
causa. Probatione, illustrata ab exemplo speciali Nam concapis
cmiam non infirmonis Lex dixisset, Non concrumpis es. v. ' Tribuitur vero idem effectus peccato vers. 8 his verbis ; sed peccatumefecit in me omnem cupiditatim, ita tamen ut lege velut occasione ad istum effectum producendum abutatur; quod significatur his verbis tapeccatum sumpta occasione per illis mandatumst Feratum est, S c. Quod postremum probatur versu sequente his verbis: Nam absque Lege peccatum est mortuum adventu vero legis peccatum revixit, quod illustratur a coiitrarii privantibus: Ego verorum vivebam cum pec-cq in messet mort num et sibi vero peccatu revixit, ego mortui. sum quum vero
id per legem factum sit, hinc constat Peccatum leget ad istum et Tectum producendum abuti. Iungit vero hic Apostolus secundum effectum primo, quia natura cohaerent, histe huius est causa. Et sic adscribit mor-trinseccam lege abutenti Ter io. OD. Ita tamen ut legem excuset ab isto quoque et Tecto morti vers. IO. his verbis: Mandatum quod erat ad
vitam: transscripta cauSa mortiSpeccato, his verbis: Nam peccatum occasione per ilia mandatum accepta, c. Persequetur vero legis excusatio. nem eis. 2. a descriptione naturae
aas propterea nullo modo causa
mortis quam etiam versus Is priore parte lege cum indignatione rejicit Ahit, inquiens, ut illud quδdbenum est mihi sit operatam mortem: rem liqua autem parte eiusdem versus peccato eundem et Tectum adscribit,
iuncto duplici fine in dedecus ipsius
peccati vergente, his verbis: Sed peceatim scilicet mihi factum est mors erit appareret peccatum, per bonum mihi operatnm seu sicere moriem, ut peccatum fere sam me peccaas per illud mandatum.
q. d. peccarum isto abus legi. ad nosse- ducendas ct occidendos illud essecisse, tvici 'ps pravitas sperversita per Legem patefieret: ita in eo consistit qaddper legem bonam mortem operetur, inper mandarum sistum es, sanctum summe pectans, ct vetat supra modum peccatorno fiat modo sucus, malitia, sed
dei laretis legis induto . qua tam turpiter
abusum est ad sectus isos producendos.
Appares tuem ex tota hac explicatione Apostolo ita temperatum stilum, ut ex pecc.ui esticacitate, legis imbecillitate gratiae Christi necessitatem concluderet Quod magis perspicuum evadet , si paucis istam Apostoli explicationem com plexi fuerimus hoc pacto. Iectat hi dominaturiis qui subigesunt, omnem in illis concupiscentiam per ipsis letem sciendo eo que se ipsam et cm occidendor
ira tamen ut lex ab utra ne culpa munii su utpote quae sancta sit S lona semcat index es ad vitam data . Sed peccetium ita epi potens in haminibus substae exissent ibat, ut ipsa ligerabat alii aditisses ctuci hami vestis inbdito prodiicelides, per quem legis abusum hoc vicisim auferta lege prantium , ut ipsus perversim noxium ingenti uesti, indicio ma inspe-tur. Unde tanto Ab lege existius ad aratiam csnsigere compelliturum enis benem
862쪽
domini Drannide liberari possit. H f. i. re Causae redditio sequitur a versusq*- ad finem usque capitis, ubi, uti
Oabe fui. di xum , etiam diligentis lime cave-- 'muta tur, ne legi ulla irrogetur ignomi vim nia, aut culpa adscribatur omnisoque noxa peccati potentiae .hominis sub lege existentis imbecilli. rati tribuitur. Redditur autem causa breviter ipso is versit, his verbis: Nam Lex hirituali est, at ego carxalis sum inditu sub peccato. Vt alitem ista causae redditio accurate intelligi potnt, rursus inspiciendum id citius causam hic eae plicare Apostolus a tuit. Illud est plicatum dominan iis qui sub lege sunt. sve a sectin peccat 3-rtim gi sunt per levem vigere in homini-biis sub lege cui initibus. Cuius causa in plene de perfecte reddatur monstrandum est cur I ex in iis qui sub ipsa sunt pec cim vim de tyrannidem
enervare nCqueat, incur peccatum
v nis eos, qui sub lege sunt, eo usque sibi
velut ure quodam suo obstrictos&Obnoxios habeat. tine rationis redditio est bipartita Prima pars his verbis continetur: nam lix quidem stiritual est; at ego carnalis sum. Parmticulamri quidemn addendam esse tum illius relativa o , tum res ipsa
evincit Altera his verbis continetur: Nam ego vendit in sum peccato , id
est , ego sum sub peccati dominio
exili es suo quodam jure da minium exerceata hinc est quod illi peccato mancipati sunt, iisque pote lari, tanquam servi empetiti deuinctio obstricti. Probationem subjungit Aposto Verrae. lus versu sequente is non tam illius et quod homo sub lege carnalis sit, quam quod mancipium peccati. Probatio autem desumpta est a proprio servi emptitii adjuncto sive e secto , his verbis: Nou enim agnosce qua perpetro Mancipium enim non facit quod ipsi visum est, sed quod domino visum est illi praescribere. Sic enim verbum agnoscendi hic
usurpatur pro approbare. Si vero
iis in propria signiticatione id usurpatum putat, idem erit argumentum , dc idem eius valor Seruis enim vescit moliuntatem Domini, ut iii-quit Christus . neque Dominus tenetur aut solet servo suo omnem suam voluntatem patefacere, nisi quatenus ipsi videtur opera servi per illius scientiam usurpanda At prior significatio vocis istius huic loco est accommodatior sequentia istarn postulare videntur: nam latior illius argii menti adfertur explicatio, his verbis' Non enim quod o Et in ablo hoc et Ied quod odi, hoc facion quod Apisque signum evidens est voluntatis subis jugatae, Malterius potestati subjecta e peccati nempe: ergo est servivo man- tanquam servus emptitius jure ven- cipium peccati. Huic jam duo concitionis constitutus, velut man f sectaria deducit Apostolus, quorumcipium factus peccati . . . Quod lex in hominibi sub lege exinentibu impιiire nequeat peccati Digorem , operatio. iem, ex eo est , quod hamines se lege existentes carnales sunt in quibmprd terea Lex, licet Spiritualis si tantum non habet Dirium ut carnis ad mala S legi coluralia proclivitatem Nahibere poss; altero legem excusat, altero culpam omnem istius rei in peccatum conjicit ut mantea fecit. Primum est , 'Im .
quod si id facio quod alari consentio legi AH uni r, quod bona sit, id est , si facio id quod primum veret peccatum mihi praescribit, nolens, a iam sui legi consentio quod bona sit , utpote cui contra peccatur, juben-
863쪽
scribit praestare nequeam sub dominio peccati constitutus. Alterum est Nunc itaque non ampli in ego id b. si perpetro sed peccarum quod in me habitat Vides, itaque , quia id quod facio nolens facio, non ex proprio sed alieno arbitrio , domini mei, nempe, quod est peccatum; hinc sequitur non me id facere, sed peccatum, quod in me habitat, mihi dominatur, meque ad faciendum
His ita tractatis. redit Apostolus st,ia ad ad candem Caulae redditionem via si reddi probationem. Cause redditio esti rem e vers. 8 his verbis: Novi enim non habitare in me, id est , in carne mea bonum et Quare non mirum quod lex,
licet Spiritualis sit, non valeat in homine sub lege existente peccati vires infringere di non enim labitat, id est, non dominatur id quod
bonum est in homine carnali , sub lege existente. Irobatio subdi, d rota tur eodem versu Nam velle ab eli
et e mihi, sed ut quod bonum est perficiam, non
equor, seu , sed bd nn perficere non invenio cuius latior explicatio est uiu, no C rL. I s. Non enim facio bonum quodvplicain te volo sed in alum quod Aolo, hoc agon m M R AC quod est planum signum in carne mea bonum non habitare. Si enim
bonum labitaret in carne mea, jam actu possem praestare ad quod mens boluntas inclinant. Hinc rursus de durit secundum illud. -
Diti sum sectarium vers. ao. Quod si id facio uin ram auod nolo . non ampli, vo id perpetro inii ctarium sed peccatum quod in me habitat. Ex istis erga autem argumentis concludit intentum vers. VI. dicens r Comperio igitur Mnii b. at volenti mihi facere bonum hanc luem.
impositam esse, quod malum mihi adjac ait, hoc est,re ipsa igitu comperio
ex eo, quod velle mihi adest, at bonum perficere non valeo, malum, id est, peccatum, mihi adjacere, non locum tantum in me habere sed&praevalere quae conclusio sensu non differt a causiae redditione vers. I .cornpraehensata his verbis i Eoo car 'IM
nai, Amovevditu sub peccato Caele et v -'rum duobus sequentibus versibus 1 et 5 23. illam proxime praecedentem conclusionem probat, probando clarius explicat, unde re quomodo fiat, ut homo sub lege existens peccato dominari non possit, sed ipse peccati concupiscentias volens nolens evolere compellatur,
dicens: Condelector enim lea Deiscundum interiorcvi hominemn sed ideo a liam tigem in membris mei belligerantem aduersu legem mentis meae ct captivum me reddent legi peccati. Sub fine in vero ex consideratione miseri status hominum sub lege existentium , nascitur exclamatio votiva
pro liberatione ab ista peccati tyrannides servitute, his verbis: Miser o homo, qu8 me eripit seu tibi a V tam ite
bit ex hoc corpore mort a se ex corpo AG ario e
re mortis sui vi Z id est, non ex hoc hominus mortali corpore , sed a domini is rex Ui uae peccati, quod hic vocat coram mar 'th icut Malibi torpui peccati. Subjungit exclamationi responsionem
Gratia Dei per Iesum Christum ii
Dommum Iiberabit te vel gratia actio relati rum actioiaem , qua Apostolus in . i qme sua persona significat unde liberationi. epina
sit petenda Vexspectanda Totide ver nisi tractatui subneistitur conclusio. 'et sequa totus status hominis sub lecte existentis jam ante prolixe descri hominu sub Ptu' breviter definitur his verbis: O Tebra
Igitur ego ipse mi reservio legi Dei, rar et v,
hi vero legi peccati. Atque ita septi--sar, mum caput clauditur.
864쪽
Vt autem ista velut in pugnum contracta unico intuitu inspici posse
sint, breviter hanc quoque secundam partem recapitulemus , hoc pacto. Dictum est nobis antea pectarism hominibus sub lege existen ubm ominari in imantem rei causa e tr quod licet Lex ipsas iritualis sit, ' homines sub lege existentes legi consentiant quod bonast, bonumque velint S condelectentui legi Dei se- eundum interiorem hominem, idem , -- homines sub lege exilientes carnalis sunt, vendit sub peccato , non habentes in carne sua boni, inhabitans, sed habentes in se peccatum habitans, malum sibi ad latens, legemque in membris suis non belligera Mem modo ad Dersus legem mentus ipsorum, sed S ipsos captivos reddentem legi peccati, qua et in membris ipsorum. Cum rei cert in epis evidens unum , quod bonum quod volunt, an agant, malum autem quod odio habent, faciant, quod volentes facere bonum, non asse mittur hysse. Vnde certe constat non illos ipsus 'suorum actuum domines, sed peccatam quad in ipsis habitat; cui etiam praci ut adlisibenda inlpa mali , quod ab hominibus iti velut invitis perpetratur: hinc vero homines isti miseriam suam ex hau indicio roguo centes exclamare co
Considerata hoc pacto totius capitis dispositione moeconomia, jam pressius quaestionem nobis propositam pertractemus : nempe, an ista quae a versu A. ad finem usque capitis dicuntur, de homine sub legea sub gratia existente sint intelligenda . Primum omnium connexio vers. i . cum superioribus attendatur:
particula enim rationalis M. connexionem indicat cum superiorito collus ARMINIus bus quae connexio indicat hic agide eadem re quae ante tractata est: pronomen , Ego, de eoclem homine intelligendum est, qui antea per idem pronomen est significatus. Actum autem est antea de homines blege existente, pronomen Ego, hominem sub lege existentem antea denotavit ergon hic ubi causa redditur eius quod uoerius explicatum est , agitur deis mine n lege existente.
Secus sunt merae scopae dissolutae. Neq; unquam videre contigit connexionem vel verisimilem , secundum quam consequentia haec cum antecedentibus cohaereant, allatam
ab iis, qui ibi de homine sub lege,
hic sub gratia existente , sermonem habitum arbitrantur. Si quis neger, ille moliatur connexionem et quod etiam nonnulli eorum videntes, hunc versum juxta praecedentes de homine, sub lege interpretantur sequentes vero de homine, sub gratia : quod etiam tum videbitur. Secundo in eodem versu homo ille de quo Apostolus agit sub sua perlona , carnalis est , dicitur: at homo regenitus S sub aratia constitutus non cu carnalis, sed stiritualis . Ergo hic de homine sub gratia constituto non agi certissimum est. Homo eor sub lege ix dens est carnalis ergo
hic de homune sub lege agi perspi
cuum est. Probo nominem regenitum .sub gratia constitutum non esse, neque in Scripturis dici carnalem Rom. . v. s. Vos vehenis in carne, sed in stiritu. Ibidem vers S. Qui in carne sunt Deo placere, an 'ossum: At homo regenitus, ec sub gratia conis lituti Deo placet t. Ibidem vers. s.
et i sic rum' um carnem sarum qua carnis Sh sapiunt At homo sub gratia Sola quae se dum vitium sunt.
865쪽
IN CA P. I i. Gal. s. et imbrilii sunt carium cIn- ei fixerunt cum assectib iis concupiscentivum qui carnem crucifixerunt,&c, non sunt carnales homines autem regeniti, sub gratia constituta sunt Christi, crncifixerunt Ergo isti tales non sunt mades. Rom. S. v. I . Filii Dei piritu Dei aguntur. At homines regeniti sunt Filii Dci. Ergo Spirita Dei ducuntnr Tales autem sunt pirituales. At hic objicitur quod idem homo diverso respectu carnalis 'oiritualis dici possiti
Spiritualis , qua regenitus per Spiritum earnali., qua non regenitu S: homo enim quamdiu in hoc mortali est corpore non plene regeneratur
unde duplex existit fignificatio vocis Cantalus una hominem mere
carnalem notat in quo peccatum dominatur, altera hominem ex parte carnalem, ex parte vero Spiritualem. Rem.
Quod homo non plene inperfecte regeneratur,quamdiu in hac vita est, concedo juxta Scripturam, sed recte intellectum, nempe ut illa persectio non de ipsius regenerationis essentia partibusque essentialibus, sed quantitatis gradu tamensura intelligatur.
Regenerationis enim negotium non ita habet ut homo secundum aliquas suas facultates regeneratus , secundum aliquas maneat prorsus in vetustate depravatae naturae sed ita est comparata secunda ista nativitas, ut prima, qua homines nascimur, integre quidem humanae naturae participes, at non in persectione virili: sic quoque omnes hominis facultates vis regenerationis pervadit nulla excepta, at non perfecte primo momento, gradatim enim provehitur,
de per quotidianos prosectus, usque dum ad plenam .virilem aetatem
homo secundum omnes suas facultates, mentem, affectus voluntatem,
regenitus dicitur. propterea secundum istas facultates regenitas spiritualis Quum vero strii lata nica rualis in Scriptura integri suis definitionibus opponantur ille enim est qui secundum liritum hic, qui piundum carnem ambulat, dc unum dicatur
ad alterius oppositionem , isto quidem respectu non potest idem homos irit, is simul, carnalis dici. Atque ita distinctionem istam carnalium, qua uni dicuntur carnales ira quibus peccatum dominatur ex Parte praedominanteri alii vero inquibus caro luctatur adversus Spiritum a parte minus potente carnales appellantur, secundum Scrio turam rejicere mihi licet, quae hosce postremos non solet carnalium nomine censere. Quod significantissime exprimit Leo de Resur. Do m. his verisbis: Quamvis hesalvi facti sumat,
corruptionem adhuc carnemque mortalem
gestamus recte tamen dicimur in carne non e se, si carnales nobis, dominen inraffectus , , merita ejus rei deponimns
nunc alio emta cuius non sequimur voluntatem. Sedo concesso illo nou- dum tamen evincitur quod moliuntur, nisi probatum fuerit hanc hominem carnalem dici, non primo sed secundo respectu . sive sensuri non quia peccat in iii illo domina thra, sed quia caro aduersu spiritum luctat requod quidem ex ipso textu nunquam fieri poterit. Apparet enim in isto homine, uer Apostolus
carnalem appellata, peccatum dominari, carnis potiores quam nuntii esse
partes. Nam peccatam in illa habitat sfacit malum rumo ne valla ad salubre mq ut uunt bon,in perficiat non
i rem id sino vis in illa habita
866쪽
perpetrat malum he/ptiva tui sub lete peccati, seu legi peccati qua omnia dominantis peccati sunt certa de evidentia et umore. Neque obstat quod nolens invitus peccato obedire cogatur: est enim duplex dominium peccati, vel cum consensu illsu qui peccat, vel adversus illius conscien
sensum. Sive enim servias olens, sive nolens obediat Domino, Ser. vus est eius cui obedientiam praestat. Quod usque adeo verum est. Ut nemo a servitute peccati ad liber talem venire queat , nisi per hanc o,ί,st.. viam, viam in qua modi istius et x.Or.3w, a vitutis de desiderii obtinendae libe ina rationis. At dicet aliquis, etiam illos qui sub gratia sunt carnales dici, rem . Cor. s. vers rimi Respondeo,
de voce non esse quaestionem , sed de vero vocis sensu, re voce significata Videndum igitur an eodem
septimo ad Romano usurpetur. Dicuntur autem carnales respectu
cognitionis, affectus ratione. Isto sensu rudes in pietatis doctrina cognitione Euangelii carnales d(cuntur opposite ad Spirituales, qui
omnia dijudicare norunt, I Cor. 2.
vers. s. . qui persecti dicuntur, T. Cor. r. 6. Et hoc sensu infantes in Christo qui iactu potu sunt alendiearnales dicunt ut Affectus vero ratione carnales dicuntur, ii quibus
attectus humanus, carnalis dominatur .praevalet qui alibi iii carne e sedititur. Ac secundum carnem ambis l. re, oppossite ad stirit ales , qui Spiritu facta cirrumis mortificaverunt, si carnem cum coacupiscenti crucifixerunt. Hic vero videtur Apostolus Corinthiis aut eorum nonnullis id nomen tri
buere cum duplici isto respectu:
IAco v v ARMINI usnam dicit illos cognitionis respectis esse infantes in Christo, id est rudes
in pietatis doctrina, qui iacte eraAtalen XL solidim cibum ferre non poterant affectus vero ratione, dicit illos esse carnales, est secundum heminem incedere, propter contentiones iis sidia qua inter illos vigebant ex quibus patebat carnem in illis Spiritui Praevalere. Caeterum quocunque sensu aut modo vox ista hic usurpetur, nihil prodest causae illorum, qui Apostolum dicunt seipsum carnalem a recisare Rom. p. 3 . Nam si non eodem sentu hic ad Cor. 3. usurpatur eadem vox, quo Rom. I. v. I ,
tunc inerudite, frustra ad hanc
quaestionem tractandam adf rtur: Est enim aequivocatio errori genim trix Si eodem modo , tum firmiter mihi inde pro mea sententia Concludere licet, Apostolum carnatim dici non posse Rom. p. I . quia Corinthios acriter eo nomine rem
prehendit, quod illis ut spiritualibu loqui non petu rit, utpote qui adhuc cartiales esse iit; quod immerito facit,
u si ipse isto nomine eadem significationes uripto comprehendatur. Tertio. Idem hQmO, de quo Apo trahiuiuas stolus hic agit, dicitur eodem versu puc, ram .i . venditus sub peccato , seu , quod idem est, .m pium&serVUS peccati venditione fictus , qui titulus homin usi tib gratia constitutis nullo sensu adopt. ita milest Scripturamuhis locis aperitiss: me reclamante. Ioan 8 36. Si Filiis vos liberaverit, Dere liberieritis Rom. 6. I, qui martim et sustificatici est id est liber fiactus apta caro versia I .i S. Gratia
Deo nod sic visam eiu servi Dccati, sed liberata a peccato serui fati seu mancipati estis luriuia 'bauod autem haec duo La opponantur, ut simul uni homi-
867쪽
I CAP. III. Arihomini convenire nequeant, claret ex eiusdem capitis vers. et quum sermvi essetis peccaui, liberieratis iustitia. At homini sub lege existenti idem convenire apparet ex collatione loci, 2.Cor. I p. bi Spirnu Domini in liberi lancum loco S. capitis ad Galatas vers. 8. quod si stat tu diutini rumi, ii ii estis sub lige. Ergo qui Spiritu ducuntur libet sunt. At illi talestioli sunt sub teste: Ergo qui ub lege sunt litui non sunt, sed si bi peccati ive enim iii, invitus necesse sit .ue peccati compulsus obediat Peccato, live volunt arten sive quis
ficto prim Ortim parentum mancipium peccati factus sit, sive insuper
se vendiderit ad faciendum abim in oculis Ieho DX, ut I Reg. VI vers et O. de Achabo dicitur, vered merito e rati strum nuncupatur. Nam a quo quis devictili est uim servi se l. 2. Pet. 2. Is Et quiris minittit peccati im serum peccati est Noh. 8.3 . Et avntsculi quod citi ops siquis servos ad obediendis m, e instrvi estis cui obeditis, vel peccati ad oriem , vel obedientis ad ludit iam
sed sub servitute concludit. Si quis regerat, hunc hominem non dici finito ictier servum peccati, sed cum re-
str .ctione Nempe secundis carnem, et lindi ni cxlein, ut apparet ex
versia ultimo, quieti explicatio hu-ms dico hunc simpliciter servum dici, sed eae eorum genere qui inviti rellictante conscientia peccatoterviunt quomodo vero iste ultimus versus sit intelligendus, videbimus ubi eo ventum fuerit. Canerum hunc ver um Id de id omine non regenito, neque sub graria constituto intelligendum esse, Iatentii plerunte nostrae professionis
vel sum : Nunc committere Troa
prius inter se legem .hominis nata
turam incipit C in Versum is se Uentem . Nunc descendit ad exem
Plura magis particulare hominis jam regenerati Sic Be Ea adversus Ca- stellionem in refutatione argumenti primi adris. M. calumi iam fol. I S. Paulus clamat se ne ad cogi celandum quidem bonum susticere: Malibi se ipsum extra gratiam conside Mrans: Ego, inquit, sum carnalis, venditus sub peccatum. MVersu Is continetur probatio 2 speius quod i . necedente dictum /--κγ. est , nempe hominem istum de quo et obae, My
Apostolus agit esse staditum sub te es, et u
catum, leu peccati mancipium odi ae
ab officio Droprio effectu servi emptitii, Villius qui sui juris non
est, sed alterue potestati sub lectus. Est enim servi proprium non suam, sed Domini sui voluntatem ex se inqui, sive id volens faciat sive pleno consensi, sive reclamante propriae mentis jnticio,& renitente voluntate Gliod non inscite exprimit August mus lib. I. retra est . . cap. I S.
Ille qui concupiscente adversus Spi
ritum carne non ea quae vult icit,
concupiscit quidem nolens, sin eo non facit quod vult sed si vincitur, concupiscentiae consentit volens, in eo non facit nisi quod vult, liber, scilicet, iustitiae, servusque teccati. CVi confirmiter Zanclitus de Operibus Redempt. lib. t. cap. 3 . Certe, Petrus ideo negavit Christum quia scvoluit, quanquam non plena volun sciate nec libenter id fecit. Sed probatio est accommodata statui hominis de quo agit, nempe sub Lege existentis, qui ita est pe iriserum, ut illi non Ooo oo pleno
868쪽
8 et IACOBus pleno consensti sed re lagrante conscientia serviati veros enim Apostoli, haec suit: eris si enim perpetro non agnosco, id est, ni in Orobo: quod latiuSexplicat&orobat his verbis sequentibus: Non enim quos dilo, nocago, sed quo odi hac facta. Unde hac Ullogismus conficitur. Qui non probat quod perpetrat, neque agit quod vult, sed quod odit, facit ille est mncipium alterius, scilicet, peccati: At homo de quo A- postolus agit, non probat quod per Petrat, neq: facit quod vuli, sed quod odit facit: Ergo homo de quo hic agi- tur, est mancipium alte laus, scilicet, Peccati de propterea idem ille ho mo est irregenitus, non constituis tas sub gratia .
At dices hic describi lucti in
homine, de quo agitur, quae esse nequit in homine non regenito Resp.
Non hic luetam describi inter homunem hunc peccatum, sed peccati dominium, sto minis ipsius sub
peccato servitutem a proprio servi emptitii effecit, dei non strari: quod quidem effectum ab hoc homine non producitur sine reluctatione conscienti ac mentis renis ipsam actus productionem Praecedente , sed neque perpetratur nisi mente devicta ma peccati vi superata. Deinde nego in homine irregenito , qualis qualis ille sit, luctam nullam mentis sive conscientiae cum affectibus desideriis carnis jeccati aveniri:
quinato& adfirmo in homine subsere existente necessario luctam esse inter mentem S tonsimiam iuia honelia praescribentem, Quassectui peccavit ad illicitam vetita impellentis. Duplex enim a Scriptura nobis lucta adversus peccatum describitur: una
cunis S menti sive crescie tu altera
bent in gnorum cordibra mauu scriptum est; gorum coguationes se gluo ac, ut O ex ruscant, ut est Rom. 2. q. veritatem detinent iis iv n litia reo in
rium in frusti an noudum dedolae Drant. Ephes . . v. Qui voluntatem Domini ui vorant, O non faciunt, Luc. I 2. M. Confirmatur hoc ipsum ab
Augustino lib. Exposit quaru dam propositi ex Epistola ad Rom. cap. g. Ante legem inquit id est, in statu seu gradu ante legem non pu gnamu S, quia non solum concupis cimus peccamus, sed etiam aph probamus peccata Sab lege pugna mus, sed vincimur. Fatemur enim mala esse quae facimus, fatendo mala esse utique noluimus facere: Sed quia nondum est gratia, supera mur. In isto gradu ostenditur no cibis, quomodo lacemus, de dum sur tagere volumus re adimus, gravius si affligimur, m. a Id etiam Petrus retrui Mar
Mirtyr in caput . ad Romanos erra,
vers. 8 fatetur, inquienS NI. iis non reatu.fitemur eiusmodi aliquam pug clam cesse interdum in hominibus non re tageneratis; non quod eorum mens is
non fit carnalis inpropensa ad vitia, is sed quod in ea adhuc insculptae sint taleges naturae qaodque aliqua in ea ta sit illustiatio Spiritus Dei, quamvis tanon sit ea quae eos justificare possit, is
aut salutarem mutationem inducere. ,
Alter inter ramo Spiritum obtinet in solis regenitu ubi enim Spiritus non est, habitat, ibi non luctatur,(licet nonnulli spiritui sancto ob ere, dicuntur, in p. Anctum peccare,
quod habet alium sensum. miscrimen inter hasce duas Iuctas est planissi-
869쪽
IN CAP. VII Uissimum ex eventus diversitate in illa enim caro vincit piae runque, hic vero Spiritui plammque superat, evaditque luperior V quemadmodum ex comparatione huius loci: v. I 6. is quinti capitis ad Galatas videre licet quam comparationem postea prae manibuS sumemus. Quod alitem in homine qui ita sub hae V, ut Lex Enni suo erga illum fila tofor Uni sit, o intromtissma vires in illo CXlciare iis lites a sit adversias prc-n, exus si iis legi, pro prus crZectis critis ime demonstrui potest. Est iniicii Legis flectrim hominem de iustitia Dei convictum peccatat incere ad Obedientiam Urgere, Propria infirmitatis convincere, li-H .itaram desiderio incendere , ad libi . lonem quaerendam compelle- ista autem sine lucta adversus Natum ivbaoitans confici non poste oras imum est. De huiusmodi autetri Promine . qui is hoc pacto sub Iete es , liti agi diximus. Si insa suin praefracto sustinere velit Omises in universiim ure genitos pleno consensu , absque callo renisu perpetrare id quod pecca tum , caro suadent, Ilic ne egre ferat si probatio
item istius Postulaver quum id contra expre a Scaeis retrae testim
tis et Thaiisatorum spiri tu sancto obstin ita malitia resistentriim .c. Sed repti peccatorum usitatis ima distinctio . qua distingui in tu i n
tia is hoc pac sto tollitur , si omne Sir-r ZMitti absq; ullo renisu pleno consensu peccatum perpetrent. Velim
hic etiam adversariis in mentem emi Ire, quibus gradibus Deus suos avitae pravitate ad se convertere sit suetus: quod si diligenter considerabunt citra praejudicium, videbunt necessario fictam mentis S carni Sper legem excitatam inter initia
praecedanea regenerationi S Onendam
id facio, consentio et quod bona sit. V bini Di dicitur quo a nomini sub lege
existenti non optime o citra ullam controversiam conveniat. Nisi enim
homo sub lege consensim praebeat Legi quod bona sit, sub lege omnino non est: id enim est primum legis flectum millis quos sibi subjiciet, ut de sui aequitat e lustitia illos convincat, de quo facto necessario existit consensus iste Quod enim consensus ille non sit proprius hominis rigeniti,
neque Spiritui regre erantis propri Umellachum apparet te cap. a. r. EPistola ad Romanos, ill demqtae ex Io. ubi Iudaeis cliti Dei circa legem tri-btutui. Siquis dicat in agi de con sensu, quo quis tota Legi Dei issent latur . qui esse non potest in iis qui totam LCgem non uitelligunt irrcs ii dici aut Cir nem men, totam De Legem intelligere. Respondeo prim , Vere dici non posse quod ir- queruiuium nemo totam legem te
ligitor i. imantibus hisce locis: ser. Dinquit odit voluiitatem Ddmini, e Bonscii Sihabeam prophetiam, noderm mysteria omnia omnemque votitiam.
disi habeam omnem idem, sic Scientia instat, charitas aedificat. Melius fuisset vorum cognovisse viam lupiliae , lia ne cognita regredi Ob ficere. Secundo, Neque hoc usquequaque vere dici, o invio et toti
870쪽
toti legi neminem assentiti nisi totam intelligat. Aspentitur enim toti legi qui novit illain et Te a D I, labonam , etiamsi non omni i intelligat Oeetatim quae lege res ripta&vetita sunt. Et qui ille est regenitorim ii sibi id a C ribere audeat 3Tertio, quod proprie huic proposito servit, nego hic agi de consensu quo quis omnibus legis praeceptis tanquam speciatim intellectis assentitur: nam neque verba hoc prae se
ierunt, neque ratio eonnexioni per ,
mittit. Ex eo enim quod cit id Olnon vult concludit, se constentire legi quod bona su quod ex isto ficto concludi nequit, si de consensu , qui ex omnium legis praeceptorum speciali notitia de intelligentia exist ita, hic agi dicatur. Factum enim quod hic se perpetrare dicit homo iste, particulare estu itaque speciali aliquo legis praecepto prohibitum; cuius Praecepti notitia approbatio causa est cui illud factum patre nolen Squi id committit unde ex isto facto ita perpetrato, renitente scilicet
reclamante mente tanquam eccon
sequente concluditur . quod iste qui ita illud facit, consentiat legi quod bona sit. At instabit aliquis, H dicet forte, hic non agi de consensu generalis a limationis qui cadere potest. re ipsa cadit in multos irregenitorum, sed de consensu particularis , probation , qui proprius est actus Sp.stgenerant ii verum ille sciat, quae confidenter citra ullam probationem dicuntur, aeque libere rejici posse, citia rationis redditionem. At res ipsae vincit contrarium. Consentire enim no res bona sit, non est particulariter factum lege praescriptum approbare , quia iste consensus partit ar avrabaimi cum perpetratio abire Ius ne facti quod particuIariter imorobatur , consistere nequit consistit autern perpetratio facti improbaticum csa se ista de quo Apostolus agit. vers. q. Alterum consectarium T. Cres. ex precedentibus deducitur , quo Ne tam
peccato omnem istius rei culpam Tret,
transscribit, non ut se excuset, quod tra/,secreras
tardi , ut cogitationes sese excusent Saca cssent sed ut servilem suum statum
sub peccati dominio commonstret. Quare neque in risto confestatio quid contineri potest quod homini sub lege existenti non conveniat se
cuS Plus montineat consectarium quam fuit in praemissi quas commonstratum est homini sub Lege existenti optime convenire. Sed videamus contectari verba: iuuc itaque tata. dies si non amplitu eo id perpetrata sed peccatum Goad menta.
ksti m habitat, icilicet id Perpe-λMe,,ut i agritrat. Ex quibus duo elici posse vi e tv . . dentur argumenta probandae sen- -nu .
tentiae, quae de homine regenito dubgratia constituto hic agi adfirmat. Prius est huiusmodi de irregenitis di mmmam ci neqvit, quando peccant, quod non ipsi id faciant, sed peccatum qu Livilli habitat; convenientiissime autem hoc dicitat de rutvitula Ergo hic ' homo de quo hic agitur non est irretinit vi, sed regenim. Antecedens est
examinandum, eo enim posito aut negato, ponitur aut negatur consequens Primo constat simplicitet diei non posse de ullo homine qualiscunque ille sit, quod Mn ipse faciat peccatum quod committit Est enim contradictio in adjectori Apostolus dicit hominem illum facere malum unde si hoc vere dici possit,
necesse est ut secundum quid intel- ligatur, certo respectu Respectus