장음표시 사용
491쪽
bantur ut, quum in Italia, aetIs ante se bobus Geryonis Hereules transiret, et ei petenti aquam , mulier responderit se ei praestare non posse , quod seminarum Deae dies celebraretur, nec ex eo apparatu viris gustare liceret: exsecratus hoc sacrum . et ipse a suis sacris mulieres argendas Pinario et Politio, sacrorum suorum custodibus , praecepit. Perantiquam fuisse hanc superstitionem te docet haec sabula, amice lector, quod etiam Cicero, loco supra laudato, firmat hoc modo. α Quod sacrificium tam vetustum est, quam hocn quod a regibus aequale huie urbi aeeepimus p Quod autem tam oe-m cultum, quam id, quod non solum curiosos oculos excludit, sedla etiam errantes , quo non modo improbitas , sed ne imprudentia
H quidem possit intrare Z Quod quidem saerificium nemo, nisi is P. Clodius, omni memoria violavit, nemo unquam adiit, nemon neglexit, nemo vir adspicere non horruit: quod si per virginesis Vestales , si pro populo Romano , si in ea domo quae est in is imperio, fit incredibili caerimonia, si ei Deae, cujus ne nomeno quidem viris seire fas est. . Attamen paulatim libido haec saera Invasit; ita ut ibi quasi mercatus stuprorum fieret : ob hanc ipsam causam , quod viri Illine longe arceri putarentur. Ovidius, ipse testis est, rem se, dum viveret, longe aliter habuisse quam Ciceronis aetate , licet pauci interciderint anni. Ceeinit ille, Art. Am. lib. III, vers. 633.
α Quid saeiat eustos, quum sint tot in urbe theatra pQuam speet et iunetos illa libenter equos pQuum sedeat Phariae saeris operat . iuvencae ἔQuoque sui eomites ire vetentur, eat pQuum suget e templis oculos Bona Diva virorum, Praeterquam si quos illa venire iubeti .
492쪽
DE BELLONII SACRIS. AD LIBRI PRIMI ELEGI AN SEXTAN, v. 43:
R . . . . Sit magua saeerdos. .
Ad hunc versum notavimus : α Fuit autem Bellonae sacrum interis superstitiones peregrinas , quae Romam inter bella civilia in-n vaserant. M Et sane si fide dignus est Hyginus , graecam nomini Bellonae significationem profert. Bellone, ait, prima acum invenit quae Graece βελλη appellatur. Verum autem nomen Deae graece Esυω erat; haec Marti currum ad pugnam et arma parat. Strabo, qui de ea meminit, Comana Cappadociae huic religioni assignat, et Hirtius, de Beli. Alex. e. 66, de Sacerdotio Bellonae sie loquitur: M Biduum Maaecae commoratus , venit Comana, vetustissimum et M sanctissimum in Cappadocia Bellonae templum , quod tanta relin gione colitur, ut sacerdos ejus Deae maiestate , imperio et po-n lentia secundus a rege, consensu gentis illius, habeatur. Id homini, nobilissimo Lycomedi Bithynio adjudicavit, qui, regio Cappadon cum genere ortus, propter adversam fortunam maiorum suorum mutationemque generis, iure minime dubio, vetustate tamen in-n termisso, sacerdotium sibi repetebat. nPeregrinam fuisse hanc superstitionem diximus. Strabo testatur insuper Scythicam fuisse. Τα δἐ ἐερα ταυτα δοκεi Ορέ-1ς με- ρος αδελφης ἔρι γοεἱας κομίσαι δευρο απο τῆς Ταυρικης Σκυθιῶς, τα τῆς Tαυ- ροπολου Αρ έμt ς' ἐυταυθα δὲ καὶ et πειθι s κοριηυ αποθέσθαι, ἀφ ης καὶ τουνομα τηπολει. Diana est itaque , si Strabonem sequimur, quae, λυους appellationem consecuta , mox Marti addita, bellum eum eo
curabat, quod sorte inde prosectum , quod Scythae , qua indole erant, hane Deam bellicosis saltationibus venerabantur. Sunt qui Bellonam Marti aurigam fuisse velint, ut Virgil. Mn. VIII, 7o3 :
α Quam cum sanguineo sequitur Bellona flagello. .
493쪽
Nune lubet quaedam Lilii Gyraldi transcribere e Syntam. Illat. Deorum ; ibi enim sic de Bellona orditur: a Bellona, quae et ab antiquis Duellona, ut duellum bellum, die batur, soror fuit et uxor Martis, ut ait Augustinus in Civit. Dei. Suidas uxorem, et Placidus, Lactantius, Claudianus poeta sororem dixerunt. Alii ex Enyo et Iove Martem natum tradunt. Dea haec fuisse traditur belli, quae Marti in bella eunti currum et equos pararet , ut a Statio in Theia eanitur. Sane Hyginus in tabulis, Bellonam invenisse aeum his verbis prodit : a Bellone prima aeumn reperit, quae graece Belone appellatur , hoc est ii σιλὀ,η. πEnyo vero a Graecis dicta est; idem Statius:
ae .... Tu Martia testis Enyo. .
Et Martialis, VI, xxxu, I, de Othonis morte Ia Quum dubitaret adhue belli ei vilis Enyo. . Idem poeta, Spectacui. XXIV, 3 :
α Nee te deeipiat ratibus navalia Enyo. .
Seribit Phurnutus de Enyo, quod eam aliqui matrem, alii filiam, plerique Martis nutricem dixere : in nullo disserentes tamen. Nam, inquit. Enyo quasi immittens, vel addens animum et virtutem pugnantibus , id est ευιουσα. Lycophronis interpres putat Enyo epitheton suisse Iunonis et alibi tamen hane putat suisse Gorgonum sororem. Hesiodus etiam in Theogon. Phorcynos et Celo filiam prodidit , Graearum sororem , caeterarumque Phorcynidum; quod et interpres notat. Pausanias ex carmine Homeri putat Enyo una eum Pallade bellis praeesse, et bella ipsa curare: dicta quasi λιούσα ab immittendo , videlicet furorem roburqup pugnantibus: vel quod parum elemens sit. Hinc et Enyalius Mars dictus est. Et ut quidam interpretati suut λιούς υἱου, id est Enyus filium. De Bellona vero Statius in Achilleide:
vi Meo novam Priamo saeibus de puppe levatis Fert Bellona nurum N
Idem in secundo Thebaidos libro.
Nee magis ardentes Mavors, hastataque pugnae Impulerit Bel Iona tubas. .
494쪽
II us Deae sacerdotes Aeron in Horatii Commentariis appellat Bellonarios. Hi se ipsi cultris seriebant, et proprio sanguine n men placabant, furentesque vaticinabantur : qua de re Tertullianus Septimius in Apologet. Longius, inquit, excurro , hodie istic Bellona sacratus sanguis de semore proscisso in palmulam exceptus, et suis datus signatis. Laetantius in primo Divin. inst. Alia, ait, sacra virtutis quam eamdem Bellonam vocant, in quibus Ipsi face dotes non alieno, sed suo cruore sacrificant; sectis namque humeris , et utraque manu districtos tenentes gladios eurrunt, et esserentur et insaniunt. Tibullus sacra haee ita deseribit:
a Naee tibi Bellonae motu est agitata, nee aerem Flammam . non amem verbera tarta limet. Ipsa b ipenne suos eaedit violenta lacertos, Sanguineque essuis spargit inepta Deam, Statque latus praefixa veru, stat saueia peetus. Et eanti exentus, quos Dea magna monet. πScribit et alia pleraque Apuleius de his fanaticis. Iuvenalis IV, iaι :
ω . Sed ut sanaticus oestro .-. .
Percussus, Bellona , tuo divinat, et: ingens omen habes, inquit uri oratius in sermon. II, m, a 25 :α Hunc ei reumtonuit gaudens Bellona eruentis. M
Tum quos sectis Bellona laeertis
Saeva movet cecinere Deos .... N
Fingebatur Dea flagello pugnas concire, eodemque ita canente Lucano in septimo, 568ra Sanguineum veluti quatiens Bellona flagellum. .
nunc cum face, nune luta bellicum canere. Romae vicus Bellonae fuit in alta semita, hoe esti in sexta urbis regione , ut P. Victor scribit. Bellonae vero templum in nona regione ante portam Carmentalem fuisse, idem est auctor; et ante templum columella fuit,
quae bellica dicebatur, super quam hastam iaciebant, bellum in-Disii tred by Corale
495쪽
dicturi, ut seribit Festus. Non procul vero suit a Circo Maximo. Ovidius in Fastis VI, ao 7 :
ἄ Ηine solet hasta manu belli praenuncia mitti In regem et gentes, quum Plaeet arma capi. π
Appius Claudius auctor fuisse dicitur hujus. aedis condendae: quod et Ovidius ostendit, canens Fast. VI, Io I :ae Hae saerata die rauseo Bellona duello Dieitur, et Latio prospera semper adest. Appius est auctor, Pyrrho qui paee uegata, Multum animo vidit, lumine taeeus erat.
Bellonae pedem inter Martis et Apollinis quidam statuunt. Nam et extra urbem Vitruvius hujus Deae aedem construendam praecipit. Dabatur etiam senatus apud redem Bellonae, plerumque e bello re deuntibus dueibus et legatis exterarum gentium , quod ex historiis sicile colligitur, et inprimis Livianis ut in V. Dec. M. inquit, Pompeius consul Romam rediit, senatusque extemplo ad pedem Bellonae vocatus. Mia quidem Bellona a Carmanis vocabatur, in Antilatano rvt Strabo in libro XII scribit; ut vero Stephanus, a Lydis hoc nomine Ma Rhea nuncupabatur. Thressa virago ab Ausonio , Epigr. I, appellata est Enyo, ubi de Gratiano imperatore agitur :
κ .... Bella linquil) horrida Mariis Odosii Thressaeque viraginis arma retractat. N
Quare his eognominibus Mars et Enyo dicti sint, in Marte prodidi , quod scilieet Thraciae populi semiper bellaces fuerint. nHucusque Gyraldus. Nos pauca addamus. Nota tibi, amice lector, hic agi de sacerdote semina r quod ideo factum arbitratur Broucvhusius , quod Romae Bellonarii , itidem ut Galli matris Deum atque Isiaci, tanquam vulgi saeces de mendicabulo contemnerentur, nisi a mulierculis et hominibus superstitiosis. In promptu sunt passim exempla apud poetas. Alibi meliore suerunt conditione. Romae contra, hoe etiam pontificium vile suit, ac con temptibile ; eerte gladiatores saecem ac lutum urbis, post missionem
496쪽
1actos fuisse Bellonarios discimus ex Iuvenale satira VI , v. Io3, tibi de Hippia Fabricii Veientonis senatoris :
ae Qua lamen exarsit forma. qua capta iuventa est
Hippia' quid vidit, propter quod Ludia diei
Sustinuit 8 Nam Sergiolus iam radere guttur Coeperat, et secto requiem sperare lacerto. Praeterea multa in saeie deformia, sicut Λttritus galea, mediisque in naribus ingens. Gibbus . et aere malum semper stillantis ocelli. Sed gladiator erat uCaeterum, ut e Lampridio discimus, Bellonarii non semper revera membra secabant, sed plerumque vulneribus fictitiis inficetum vulgus ad miserationem sui, decipientes adducebant; quod iam Casau- bonus subodoratus est in notis ad hune Lampridii locum. Commodus ibi dicitur studio crudelitatis praecepisse, ut Bellonae se vientes νere brachium exsecarent. Notat Casaubonus: observa vocem Lampridii vere e nam ex illa discimus, plerumque ficta et simulata suisse tantum vulnera Bellonariorum. Quantum interest inter hos viles ae omnium contemptui pbnoxios sacerdotes, et illum Cappadociae de quo Ciecto, lib. XV, Episti O , ad Fam. Quumque magnum bellum in Cappadocia eo is citaretur , si sacerdos armis se, quod iacturus putabatur, defen-n deret, adolescens et equitatu et Peditatu et pecunia paratus , etn toto iis qui novari aliquid volebant e perseei ut e regno illen discederet, rexque sine tumultu ac sine armis, omni auctoritatem aulae eommunita, regnum cum dignitate obtineret.
κ Atque suum pubes miratur Osirim. M
In primo Excursuum, qui de Iside agit, iam promissis saliss cimus , quod ad Osirim attinet, quaecumque coacervantes quae
497쪽
doetus Creulare et alii de hoe summo AEgyptiorum numine domerint. Restat tamen ut ex egregio eiusdem Creuteteri opere quod inscribitur Commenlusiones Herodotrae qua Lini ad verbum transcribamus. Quis enim , post luculentum Symbolices auctorem, auderet ea quae tam lucide praecepit ille, inverso ordine et male recocta iterum apponere. Malumus te magni viri ipsis verbis frui ; Ilune itaque sequere, amice lector; sic enim orditur, g. a 5 supradicti operis.
Sacra Philentia. Ilare hactenus. Revertendum est enim ad sacra , quae Philensium insulam tam insigniter nobilitarunt. Quae res post Francogallorum expeditionem magis ad oculorum sensum explicata est. Supersunt etaim bonam partem templa, florente Pharaonum imperio aedificata, monumentaque artis religionumque alia haud pauca. Quae qui penitus Cognoscere cupiat, consulat grande opus , quod Descr*tionis AEgypti nomine insignitum saepius laudavimus. Habet autem ea insula , ut hoc delibem , qua parte meridiem versus porrigitur, duo sana, juncta inter se columnarum serie, alterum Isidis , alterum Osiridis; a quibus occidentem versus exiguo intervallo distat Typhonium ; contra orientalis tractus , laias illis adjacens , habet OsIridis sepulchrum. Atque in ruderibus, quae occidentem spectant , repertum est descriptumque anaglIphum , quod , quoniam
conjunctissimum nostro cum argumento est , age et ipse paucis
verbis delineabo Pertinet ad mortem Osiridis. Cuius dei cadaver impositum conspicitur dorso erocodili Typhonis , qui illud asportat in lora juncis obsita ac paludosa mare signifieantia . Scenam ambiunt solis orbis , luna dimidiata ae plures stellae. Nihil igitur in eo anaglypho magnopere desideres , quod ad Osiridis sacra Philensia inprimis facere videretur. Loquitur classicus locus Diodori
Seeondum eomment. Lanereti in l. : Deseription de I crate antique, vol. I, pag. M. Alia a vett. aeripioribus ae superioribus peregrinatoribus adhibita suppeditare potest unimique Zoeria de obelisee. pag. usi.
498쪽
Saeram insulam , a nemine attingi solitam nisi a sacerdotibus , illustrem Osiridis tumulo , cui a sacerdotibus quotidie ex Pateris trecentis et sexaginta tot numero, quot priscus Veterum Popu' lorum numeratus annus est lac pro inseriis infunderetur cum ritu lugubri ac deorum invocatione. - Non est opus multis verbis. Ubiosiridem colebant plangebantque sacerdotes, noli dubitare eos et annuuin cursum solis et Nili vicissitudines , quae ei cursui responderent , declarare voluisse. Eam in rem nihil luculentius potest
cogitari, quam locus Heliodori in AEthiopicis, qui ita habet lib. IX, cap. XXII, pag. 38i, ed. Coro. Ne longum faciam , latinum continuo adscribam. u At quum sestum praedicarent, et Nilum magnis laudibus altollerent, Orum et vitae auctorem appellantes, et JEgypti totius , superioris quidem servatorem , in serioris vero patrem et opificem , novum limum quotannis advolventem ', unde et Nilum Graecis appellatum esse , et annuas temporis , icissitudines exponentem , aestivam quidem incremento , autumnalem vero recessu, vernam autem floribus, qui ex ipso nascantur et crocodilorum p tu; et nihil at Iud esse omnino Nilum , quam annum, hoc et appella
In anteeedentibus O,iridem dixerat Nilum. Qua de re monuit etiam Corsius in Λnnot t. pag. 313. Hue saeit Plutarchus, dicens, quidquid in terra, ventis, aquis, caelo et stellis ordinatum est, aequabile et sanum, id defluxus et imago est Osiridis odii ιδες - b. καὶ Φικώs ἰuxaetvrula . De Isid et Osirid. Pag. 37 a , pag. 519 Wyit. Reete admonet Coraἰus loci Herodotei II, 5. Quae sequuntur etymolo glea pertinent ad voces . x et i is, dudum explosa a viris orientalium literarum intelligentibus. Vid. Jablon, Et voce aeopli. pag. seq.
499쪽
lione confrmante. Literis enim, quae 'eo nomine continentur , Inealculos distributis , ter centum quinque et sexaginta unitates , quot etiam dies sunt anni, congregabantur, etc. n Quid qui ris p pertinent haec ad rationem arcanae disciplinae , quam orientalium terrarum homines a vetustissimo inde aevo ad hunc diem usque arcanis item literarum notis designare solent. Erat illis in oris , si populi sensa explores , ostris quasi ipse saluber fiuvius, cujus vigor, conditus quasi profundo in puteo, stalis vicibus et emergebat et rursus desidebat. Ac reapse ibi terrarum ρρεαrἰαυ appellabant ipsum nilometrum vid. Ileliodor. l. I. quasi putealem diceres. Quocirca nil mἰrum habitos esse Nilum et solem, tantopere inter se congruentes suis et accessibus et recessibus , pro uno eodemque deo; quem qt mori dicerent et reviviscere , quatenus sol debilitatus aedesciens, vires deinceps recipit, ac novus quodammodo redit. Unde Ilorus si ius vindicare patrem Osiridem a Typhone , et suo ipse vigore ac virtute virtutem vigoremque patris referre dicitur. Quatenus vero vis divina quasi s pulla latitare videtur in profundo , ac velut in tumulo retineri in suis sontibus mirificis , quibus illius orae ineolae μοσσ- nomen indiderant λ : hactenus quotidie in occultati dei memoriam non minus laetis inserias profundere poterant sacerdotes Philenses, quam Acanthiorum in urbe quotidie trecenti et sexaginta sacerdotes aquam Nili rite infundebant in dolium pertu sum , . Has ego causas originesque religionum Osiridis tanto anti-
Id est numeros, quorum notae sunt literae , Ira chi res t recte vertenta Coraci
Nimirum additis quinque θαις ἰein ab orec , unde solidus sit qui solstitiali orbe cireumagitur annus. Vid. me et . ad Diodor. l. l. pag. asi, ibi t. laud. Diodor. I, I 3; I, 5o. Caeterum adde messelingianis Io. Lydum demensili. pag. , qui item de anno tanquam deo agit, et Sardium nomen item redigit ad numerem anni dierum. Herodot. II, 28 : c: Π ὼευσσο εισι αἱ πηγώ, videlicet Nili, prosilientes inter Syenen atque Elephantinen : quam posteriorem h. l. ipsas Philas es sa
Diodori Sieul. I, cap. 97 , pag. Io8 et ros nesset. Ac Poterant fruores usque et usque ad ealarabaetarum scopulos allidentis Nili, ut seri nativus
500쪽
quiores existimo, quanto natura antiquior est quavis ei vitate et qua loque prius solis lumen his Thebaicorum oris assulsit, et Nilix unda
priscusque sermo , mugitus Braciare Isidis diei; nee minus e natis Griori ι οὐ siti Ira , membria discerpti Osiridis I μυκέ ainae δε υσι - τsι isti Me.....t.: a ra. δε δάκρυωδε τοῦ ω ρ M, ut in meum usum convertam, quae ad Gregorii Naia an reni earmina usurpat haud indoetus Seholiasta. Caeierumhaee ipsa ad anni significationem pertinentia AEgyptiorumque libam; na, itim emoriam revoeant ritum veteris eeelesiae Christianae : do. Chosostomus in Nomii. de haptism. Christi, pag. 36s ed. Monte saleoni ωJe -ὶeris μί-
In sequentibus testatur , nee corrumpi eam aquam, sed per annum acleoque hἱennium trienniumque integram servari. Nili quam eelebratus e ultus sacer Re it apud veteres, longum est exponere. Neees Aa adumbrabo et quae ad Herodotum proprie spe etenta Atque is ipse novit Ii ἰαι raύ Nιδεου , Niti saeerdoses. supra II, M. Antiqnior etiam Noe a laetis in ea re lati datur Sthephano B3Eanta de urbb. pag. 585 Bethel:
m evelium. Λdde, ne multa, Philostrat. Vii. Apollon. VI, 6, pag. 235, etsi ariis operum exempla requiras , Zoegam in numis AEgyp t. imperato His , lab. XVI, nr. et , ei Museum Pi Clement. I, lab. 58. - Λtque. ut si in orientalium maxime religionibus, ut multis nominibus tantis idemque deus indieetur : sie diei non potest, quot unus Nilus deus nominibus eonsectatus fuerἱL Tu, si plaeet, eonsule Iablonavit Voee. AEgypt L pag. 92 sq. ς 2 8, 3o4 sq.: 384, 4-, 443 sq. ; ira , 473 , et, qui nuper de his rebus ae rate exposuit, Cham pollionem , in libro I 'r pte s. l. Ph. I, pag. 8ci sqq. Q sἰetis eam in rem locus est ΤEetorum in Sehol. ad Lyeophr. vs. Iis, p. 393, ed. Mulier. sed euius argumentum ad θ' plia ei servi titi; a leges exigi debeat , quod se eerunt eruditi quos proxime laudavimus. Potiora Exeerpam. Nomen apud Noptios commune suit Iram. Phiam, i. e. suritis ; Ninat, oitis certis tempor tis demittis . de Dor stioius dablon hi Pan ib. I, pag. IS 59. Champestion I, p. 336 ἔ Ωκιάμει i. q. μέλας , niger sDiodor. I, is in uar. iret . quam eomprobavit champoll. p. 399 seqq.); ΑιrA , AEgyri ἰὴ ssiasse Pavhom , a vita ibid. p. iaci). Quae quomodo eont ne an tureum religion bus Oiliadis-Nili, nemo ignoraverit, qui expendat quae supra obis pos in sunt. De nomine autem Homeri eo , adeoque universe Graeeo, terram at speetes , quae plurima disputat Cham pollion apud ipstim legat, qui volet, I , pag. 8o sqq. In inscriptione Bosetana vox Ahinraeponitur pro