장음표시 사용
511쪽
non strantesque mihi hasee imagines , ine; piendo ab eo qui proxime
mortuus erat, confrmarunt mihi unumquemque esse filium alterius, patrique successisse; atque ita omnes recens Derunt imagines , donee mihi cunctas monstrassent. H Atque hane ἱpsam summorum gaeerdotum genealogiam Opposuerunt et a non admittentes , quod ille assimabat, ex deo generari hominem : opposuerunt aulem ita, ut dicerent otiumquemque horum esse piramin, ex pimmi natum :neque a deo aliquo, aut a semideo , genus illorum repetentes. Himmo autem graeco sermone signiscat virum probum honestumque 3. nmodi religio novi xaeerdoti , vivum ae spirantem sibi areulam ipsum auam eolloeare in atrio sublustri. Itaque illam senientiam doetam iudico.' Iti vis u/σ δ; ιστι νωθ' ELI αδκ γγωθσ- κωὶ ι ωαγωθ c. Quod Jablonshina
Protegg. ad Pan ib. p. 38 itemque in Voce. g. p. aoέ γ Piremei, id est
faeienum ςυοδ itis tim est, ab Herodoto e tis sam esse dixerat eum P romi, id est, homine , ei sententiae obloquitur Larcher svol. li, p. 486 sq.): idque vix fieri potuisse in voeabulo tam vulgato contendit. Reete . si quid video. Aelurem arbitror asserti posse huie loeo II ero doleo, si contuleris haee M imi Tyrii Di,sert. VIII, v , p. a 3: seq. Beish. , quae insignem AEoptiarum Graeearumque religionum indolis signis eationem habent :-, Hi
Narulandus ita : vi Vult, opinor, Graeeos saera taeere nonnullis , qui boni viri suerunt, dum inter homἰnes versabantur . nune autem in τευε κρειττGaec transeribuntur e quales Baeehus , Hereules, Castor et Pollux et edistisai Innumeri. v Jam qisis dubitet He ea aeum , qui deum adeo secerat generis xoἰαρχηγληs, de reliquis deinceps maioribus suis item magni seentius esse locutum, ut eos saltem heroas ae Κρειρομαι appellaret. Cuiusmodi orationi Meer. gotes nihil aptius apponera poterant, quam illud e vi Horum pontiscum, quorum imagines adspieis , unusquisque fuit sis quantiola καὶ ι νωγαθιέ, neque tamen quemquam dicimus ex deo vel ex heroe esse generatum . . A tende extrema : .... abra ti sari, sint ti ερω κυι μου. υ ωΘ.M. Nihil igitur e ertiusquam Neea laeum, qui deum auctorem sui generis proferret, Aeroris etiam inter Milesios stios maiores laetasse , sive Mn eo. c. Qui hos salse Thebaiei sacerdotes obtrudebant illos suos, quos tantummodo αγα riit ditebant Proetuamsee. in Platonis Cra 3l a i δεα rases δεχιι L et sc 3 qιωσ ae eωυ
dixerim A gyptia eram illud: I3 Caeterum quod Gerolar, His . ore se
512쪽
Pergit Herodotus sequenti rapite Ita): u Igitur hos, quorum
illae sunt imagines, suisse tales adseverant, mu itum quo a diis diversos. Ante homines autem istos , dixerunt deos fuisse, qui in AEgypto regnarent. simulque cum hominibus illam habitarent 3: et ex his semper unum fuisse quἱ summum imperium teneret. Postremum horum in AEgypto regnasse Orum , Osiri ins situm, quem Apollinem Graeci nominant: hune finem Deisse Typhon;s potentiae, postremumque ex deorum numero regem suisse Mopti R Osiris autem Graecorum sermone Dionysus sive Bacchus) est. αdes In s . p. 42'. reserente Laret ero , Samseri lanum Birotinans, B Amri Birma eum AEgyptia eo pirami comparavit : multos nuper feetatores haee
sententia naela est. De qua ego pronuntiare nolo.
OA ;Grait αυα ra ουι a j cxMσε, reposuit ex eo die bus aliquot post Sehaesertim Sehweighethia sertis. Ego mihi; hoe loco laudo modestiam , 'esselingit, qui, quum ei ipse faveret ei leeitoni, in textu lamen pristinam exhibuit ουκ ι edic, quam Λthenagoras in suo eod. legerat. et Med. sehellersh. F. aliique tuentur. Nee Valehenaerius diserte potiorem iudieat alteram. Simpl e ter aeeepit δε-hlonsii Protegg Panth. pag. 3s , i, qui eum hominibus non tino Dixerint. Quae sententia quam dimetiliatem pariat, eommonstra it Wesselingius ad nostr. loeum , et, Di hoe ἰpse etiam addam, nemo neseit, Thebas , Ah3dum alias auo u Eguptias urbes eonditas ferri a diis. Sed quid, si ιλαι ωμα eoiet
l. eam potestatem habeat, quam alibi συμμ4 e , ομι ιλ. δὲ ais,estist Quae verba de rebus venereis ostirpari do it Valevetiaeriti, ad Νo,iri II, 64. loe si admittas, hoe ipsum ευα ιμ-ι ωμα κ. e. a. idem foret atque au- perius sere : ob δεχέου, aev αυτου, ἄπο γιυῖσθαι ias': πνυ. Neque vero quisquam hae in senteni; a exspeetaverit μ. ιδυ-ι ὰ. e. a. Vide modo Matth. Granini. gr.S. o. I, et inprimis Hermannum ad Vigerum . nr. 458, p. 8o5. Verumtamen. ...neque enim quidquam silentio est premendum quod ad rem iaciat ipsi uerodoto refragatur quodammodo Plutarehus , ita narrans in
losophorum disputationibus loeum secerunt, quum disserentiam inter heroes a deo vel a dea geti los explicarent. Vid. v. e. Plotin. p. , C. Alia ex Proeto attigi in Meletemm. I, pag. 88. a Cum Ileeodoto haetenus saeti Manetho apud SDieellum, pag. I9, quod ei ipie Osirid- deum dieii. Contra idem Orum semideorum primum vocat.
513쪽
E quibus locis nune illud inprimis teneri volo , quod ipsi sacer
dotes Myptiorum utrique historieo diserte declararant: se κρωας sive semia os in suis sacris non agnoscere. Atque hujusmodi testimoniis nixus, Historiae pater alio loco diserte item in medium pro ei illud:
prosequuntur AEgratia Zoega , qui probe sentiret parum favere hoe testimonium suae rationi, quam nune quum maxime iudicamus, ita vertit : υ Neque heroibus desunctis Moptii aliquid offerre eonsueverunt. . In nota autem subjecta haec posuit : Quod quidem intelligendum de aetate Herodoti et quae eam antecesserat, animarum doctrina apud αgyptios iam exculta et definita : nam tempus suisse, quo ipsi, ut reliquae sere gentes , inseriis prosequerentur defunctos, documentum habemus, religionem Osiriatam , quae hinc maxime orta esse videtur. Qua de re alio loco: is Atqui hic ipse est eius locus quem de rege Philensi supra apposuimus. Herodotus autem l. l.
cap. 5o , de mortuis nil loquitur; sed , posteaquam deos posuit, quos Graeci vel ex AEgypto vel aliunde adsciverint, simpliciter ad-lieit illa : ti Heroibus nihil sacri cultus tribuunt 8Egyptii. . Namque Herodoto, nativa ingenuaque fide nardianti hausta ex ore ratiorum, in hujusmodi causa unice auscultabimus. Atque ille
superioribus testimoniis eapite i ι , eontinuo cap. 1 5 subjieit locum primarium de triplice ordine deorum AEgyptiorum , Primorum octo , alterorum duodecim , tertiorum , in quibus ipseri quo loeo eorrigendus erat Manetho apud Eusebium in iis quae nuper admodum ex codice Armen. erutae sunt, partibus Chroniel inedili, p. xxxIxed. prine. Maii v. e. Mediol. ubi , nr. x7 , haec leguntur : re Ex Manethonis AEgyptiaeis monumentis qui in tres libros opus suum tribuit de Diis Deo-xumque filiis , de simulaeris et mortalibus regibus , qui in AEgypto regnarunt usque ad Darium , Persarum regem . Primus homo apud AEgyptios rideanus sertur, qui et auetor ignis suit, ex quo sol exstitit, quem Satia num vocabant. Post eum Osiris, post laphon, Osiridis frater, ete. Ubi illud : α Privatis homo k uisantis is aut interpretis est lapsus, aut ipsius Eusebii. Quod putidum est multis verbis tonsirinare velle. u Quo de loeo quid alii iudiearint, uL Meinersius in libro vemine. histor. Crit. Omn. religg. I, p. 3a , eonsulto Praetermitto. Zoegae autem verba supra posita leguntur de Obelisee. p. 3oa.
514쪽
Osiris-Dionysus est. Quae omnia ubi in unum eolligimus , quid inde essicitur Nimirum hoc, quod, si quid video, hodieque firmatur doctrina consimili sacerdotali universorum populorum, qui nobis melius innotuerunt, Indorum , Persarum , aliorum ἰ habet nimirum hujusmodi doctrina hoc singulare , ut quae hodieque ad metaphysicas, physicas, astronomicas inprimis rationes rediguntur, ea sacerdotalis ratio ad historiae quamdam speciem eTngat. Hinc omnia illa quae hominum memoriam excedunt, dispescuntur per regna deorum βασιλειας 2 is J. Videlicet ponunt prisci sacerdotes copiam quamdam aetatum, quae per temporum decursum invicem se excipiunt. In principio et quasi in rerum omnium culmine locant vel unum vel plures deos supremi ordinis , et solamentis cogitatione informandos. Hos sequuntur dii alteri, inferiores illis primis, sed in quibus tamen et ipsis vera vis divinitatis , qua illi primi censen tur, insit; et sie porro diversis gradibus procedente ordine. Hoc pacto st, ut summum numen et tanquam ipsa divinitas propagine
sua deorum per labentes aetates sese explicet, et, licet per se summa, ad insma tamen omnia nec minus pertineat. In extremum autem gradum progressa , quadam sui parte implicatur inferiorum rerum vicissitudine, rerum fluxarum gurgite immergitur, et mortalia, adeoque mortem subit, ita tamen, ut, quia nunquam potest a se ipsa discedere , vi perennis suae divinitatis , reviviscat, et perpetuitatis rerum naturalium auctor sit. Jam cogita Osiridem ad omnia extrema adactum, nee immunem ab ultima sorte mortalium . Mortem oppetit; et tamen deus est, et tamen generatus ex secundi Ordinis deo, qui et ipse progenitus erat a deo primario, et proinde tamen ipsius germanae atque illibatae divinitatis vim omnem in sese continet. Verum hoc ipsum, quod ille nee extrema mortaliaque refugit, reddit eum tertianum deum: verumtamen deum et sua ipsum natura parem primariis deorum. Moritur, commnitur, et, in mumire firmam conditus, sis Perenne exemplum omnium earum rerum, quas morialium quisis suιίne d bot : et tamen nunquom illa in parte descioit a summa dignitati et perennitate summorum deorum. Hinc egregie Maximus Tyrius i. supra excitato : παρὰ δὲ Αιν 'ἐοις, i Ραν ἔχει το Θε iis τιμῆς καὶ δακρύωυ : u Apud AEgyptios vero ex aequo lacrimas deo et honores
515쪽
Ηane quidem tanquam germanam indolem religionum IEgyptiar im praestat nobis antiquus , antiquaeque sdei testis Herodotus. Neque vero propterea vituperandi videntur ii qui , quod deorum naturam a mortali sorte immunem esse vellent, magnos gen As a pellari et judicari mallent eos qui tam lugubria perpessi narrantur. Plutareh. de Isid. et Osirid. pag. 3oo , Pag. ι77 se l. Wyttenb.
ζοντες. re Melius ergo faciunt, qui, quae de Typhone, Osiride, Iside narrantur, neque deorum neque hominum , sed magnorum gens rum eventa sentiunt . M Quibus continuo haec subjicit : M Quos genios et Plato et Pythagoras et Xeno crates et Chrysippus, prisc rum theologorum imitatione, hominibus robustiores exstitisse aiunt, et potentia nostram naturam longe superare, divina autem natura non sincera aut pura praeditos , sed quae, animae natura corporisque sensu homprehensa, voluptatis esset dolorisque capax , aliisque id genus obnoxia asseclibus ae mutationibus, quibus alii magis , alii
minus turbantur. NQuod nee pro hominibus haberi vult Osiridem, Isidem eonsimilesque Plutarchus, id pertinet ad communem opinionem reliquorum Graecorum. Qui quidem varias de causis , quas h. l. explicare longum est, heroum cultum ejusmodi seequentaverant, ut homines bene de patria meritos in deos abiisse opinarentur , eosque adeo divinis honoribus, festis diebus, sacrifieiis , precibus impertirent.
Ille rursus ienfinda sunt illa Plutarehi quae supra attigimus , Symposiaee. VIII, procem. pag. 96o WTtlenb., ubi ab AEygptiis, dicit, eoneedi mari deo
eum mortali semina consuetudinem, non item , mari homini cum dea semina. Causam autem subiicit hanc : aliae ro τας οὐσiας τωυ Brios εν Mne mi Mύμασι καἰ τισε Θερμίτησι καi Γλυότησι τιθασθαι. α Quia naturae deorum in aere, ventis, oloribus, humoribusque certis ponuntur. . Easdem physicas
causas religionum AEgyptii popularium agnoscit idem de Iside et Osiride, p. 366 , p. 5o3 , WI it. quum dicit AEgyptiorum stolistas: --.h αιοπις λιγηε συσt- καὶ υειτνε τευε Θισυς τουτουs lain atque Osirin in vaμ ,ουσιv. Quo minus dubitandum, priore loco merito dedisse Wyttenbactium εὐτιας pro Θυσίας. Ex utroque autem loeo hoe efficitur, ex Plutarini sententia, sem deorum quoque originem ex element rum quadam divina vi at efficacitata
516쪽
Quocirca supina erat haec consuetudo , ut Graeei, sieubi in s gypto ut hie subsistamusὶ de aliquo deo ea narrari audiissent, ea etiam in ejus honorem seri vidissent , quae in mortalem hominem radere viderentur : hujusmodi deum pro homine venditarent, meritis suis in deorum numerum relato. Qua in re insigniter etiam invaluerat illud, ut quidquid in AZgypto memorabile magnumque atque sacrum esset, illud a suis heroibus Graecanicis prosectum dictitarent. Hinc ipsas illas Thebas 'Egyptiorum ab Ogyge Thebaque, uxore eius , conditas, ab iisque Isidis sacra instituta sabulabantur tVid. Phere eydis et Antiochi locum excitatum in Meletemm. nostris 1, p. in .. Fuit haec consuetudo ab initio nativum quoddam et insons studium magnum quidvis Graecorum meritis vindicandi , indeque rebus Graecis gloriam asserendi. Postea, sub Alexandri Magni tempora et deinceps, quum ipsi suis religionibus dissidere coepissent philosophi et rerum publicarum praesides , et deos quosvis iactitios dictItarent, Euhemerus aliique nihil antiquius habuerunt quam ut, excogi tantia subtili ratione, barbarorum quoque deos, in his Mgyptios maxime, de sua dignitate deturbarent, quum dicerent et ipsos post
hominum memoriam in deorum demum numerum esse relatos.
Jam in AEgyptiis religionibus si quaeras utra ratio verior sit habenda , nunc non multis verbis opus est demonstrare : veriorem esse Herodoteam vel potius ipsam sacerdotalem A m ciam. Quae quidem ita docet: deorum cognitionem cullumque sacrum ab initio Ortum esse, vel meditando, quum vates sacerdotesque, supra Vulgus sapientes, rerum omnium origines subtili ratione explicarent, et mmmum aEquod numen juberent' suspiei atque adorari quam rem
Hane rationem sequitur Iamblichus de mysteriis AEgyptiorum VIlI. III , p. i59. Gal. quum Deum. νMalenus ineognitam et Oeeultam idearum vim, producat in lutem, ab AEgyptiis appellari dieit Amun; qualentis summaetam veritate et arte omnia perficiat, Phtha: quatenas autem beneseus sit, Osirin t Gai s A aeritet, σς ων ο σεμο κεκ trati ). Utrum haee peterem facem tum doctrina suerit, nunc quum maxime quaerere longum est. - tamdem heneficam vim voluntatemque alii in Minoibus quoque inesse doeent. Ad seri
bam locum Proeli, qui ad universam de diis geniisque ae heroibus doctrinam nonnihil lueis adfert. ita enim ille in Comment. HS in Platon. Cotyt.: τουτε
517쪽
in medio positam relinquo , vel certe, quum ex credi sui fere uenatura haurirent sensum quemdram natura solare , ae populares suos assuefacerent, tanquam deum deamve venerari quidquid potissimum vel sensus seriret , vel vi sua qualibet sese patefaceret, vel eas res, quibus vita humana omnis contineri videretur. Qua quum ita sint, ego , uti princise non negaoer nam , ut alios taceam, obstat Manethonis auctoritas aliqtis certe te ore a Neteribus AEgyptias etiam sem Meos esse rite cultos, quos tamen Th hasci sacerdotes vud Herodotum non agnooerunt: itra negandum ac pernegandum existiso r Osiridis sacra ex hominis AEgyptii adeoque Thebaici Regis ρ clara monte ferulique ritu enia esse.
οῦ)ὶ ι ex ο Πωxa et . οτια - V des quomodo Graeeorum philosophi, qui negare nollent, quod pernegaverant AEgxpliorum sacerdotes apud Herodotum: hominem a d o generari, huiusmodi generationes expedire, et eum saneta illibataque deorum natura conciliare studuerint.
518쪽
AD LIBRI SECUNDI ELEGIAM PRIMAM, v. 5 et ι :
α Baeche, veni, dulcisque tuis e cornibus uva Pendeat; et spicis tempora eing , Ceres. Μ
Εliam de Cerere et Baccho excursum polliciti sumus. Cave tamen credas nos tanta laborare insania, ut integram de his numinibus sabulam, perexiguis plagulis exponere audeamus : nam hoc illus trissimis viris volumiua suppeditavit; si te itaque desiderium tenet, totum cognoscendi Bacchum, Gaia adi. Is ab Academia Elegantium Literarum meritam obtinuit laudem propter opus Gallice conscrἰplum : Recherches fur la nature δε culte de Bacchus. De Cerere vero Symbolica legas atque perlegas; multus enim fuit in hae religione doctissimus Creuuer. Nos nihil aliud in hoe excursu quaerimus quam ut te , amice lector, edoceamus, cur in Tibulli versiculis conjunctim occurrant Ceres et Bacchus; deinde cur huic cornua tribuantur. Brouc-khusius lapidem memorat apud Gruterum , p. LXVI, ubi Bacchus cornibus insignis conspicitur. Idem Orpheo δίκερως dicitur; Anacreonti κεραός; Nonno κερα της , etc., etc.; sed Lilium Gyraldum a dire lubet, de Bacchi cornibus docte disserentem hoc modo. Bugenes , βουγ ης Δ iὀ-σος , id est, bove genitus Bacchus , ab Argivis colebatur. Hinc et Graecorum plerique ταυρομορ v, id est, tauriformem Bacchum , et ταυροκέρα os , id est lavrieipitem , item ταυρωπου ab Orpheo essingebant et appellabant, natumque ex Persephone , ut Clemens in Suom. et Eusebius in Praeparat. Evang. tradunt, ut alios mittam. Quinimo etiam Taurus dietus est, et illi cornua attributa et cognomen etiam factum ταυροκερως, id est Tauricornis , ut est apud Nicandri Comm. in Alexipharm. ; idem et ab
M Aeeedam eapiti cornua Baechus eris. in
519쪽
Ideo autem eornua Baccho sunt attributa, ut Diodorus in quinto tradit, quia primus boves iunxerit, et Bacchus idem sit et OsirIs. Idem tamen in quarto idcirco cornutum Dionysium prodidit, quod Ammonis filius fuerit, qui arietino capite cum cornibus suisse dicitur. Sunt qui cornua pro audacia sumant, ut Pharnutus , quod audaces vinum faciat; et ideo cornutus et corniger formatur. Quod in Art. Amal. I, 239, etiam Ovidius innuere videtur ἔ u Tunc pauper cornua sumit. n Scribit Porphyr. in Carm. II oratii super ea verba , aureo cornu decorum e cornua, inquit, Libero patri et nonnullis aliis assignant, quoniam scilicet vinolentia protervitatem et contumaciam addere solet, quae per cornua significatur. Cornua, inquit Festus , Liberi patris simulacro adjiciuntur . quem inventorem vini dicunt, eo quod homines nimio vino truces fiunt; sunt qui et scribant eornua cristas vocari, ut in illo Virgil. Mn. XII, 89; et nubriae cornua crista,
hoc est, comae quas Graeci κέρατα nominant, unde et κεἰρtis tondere dicunt. Et cornua hi volunt cincinnos esse; ae ideo Mosen cornu
tum Hebraeis visum putant, ut etiam Lysimachum regem in ejus numismatibus videmus. Sed Armenios ad hut et Lydos sacerdotes eum hujusmodi cincinnis et capillis Roma conspeximus. Porro et illud item apud Athenaeum et Nicandri in Alexipharm. interpretem nos legimus, veteres cornua bovis Pro poculo adhibuisse: et inde Delum esse , ut non solum cornua Dionysio finxerit antiquitas, sed etiam taurus ipse diceretur, et tauriformis, id est ταυρομορρος, in Cyzico coleretur. Verum quod cornibus antiqui biberent, illud etiamnum indicio esse potest quod Graeci κεράσαι dicunt miscere, videlicet a cornu vocabulum deflexum est κρατες quasi κεράτης aκέρας, quod eornu significat. Nee illud te latere velim , quod est ab Hygino in mythologico poetico literis commendatum; ii Crassum quemdam suisse, qui vinum cum Acheloo flumine in xtolia miscuit : . unde miscere κεράσαι est dictum, unde fortasse illud Maronis
vi Poetitaque inventis Acheloia miseuit uvis. .
Illud insuper annotandum duxi , quod si umina etiam Plerumque non modo apud pictores , sed et scriptores, cornigera et tauriformia
sint solita effingi, ut Padus . Aulidus, Virgilio, Horatio, o vidio,
520쪽
Haste de eornibus Bacchi Gyraldus. Papinius Statius, Silv. lib. III, III, vs. 6o:
α Smyrna tibi gentile solum, potusque verendo Fonte Meles , Hermique vadum ἔ quo Lydius intrat
Baechus , et aurato rescit sua eornua limo. .
Nune ad Baechi et Cereris coniunctionem transeundum. Non mirum sane, si in agrorum lustratione rustici frugum Deam una cum vineae numine invocabant; et nulla alia explicatione res indigeret; sed illustr. Gaia demonstrationem altius repetivit:. Bacchus figurait dans lex mysthres d Eleusis : on tui consacratile einquihme et dereser jour des Eleusinies. II eruit appete Iacchus, assesseis de Cisti , πάρεδρος , et se uouve reprεsentέ dans la collection δ' lamilton. Cet Iacchus est appete par Strabon miς Λεμητρος δα ivo, α, et res it de Nonnus t 'epill,hte d Eleusinien . Cyli ait etison bonneur, comme te remarque M. de Salute-Croix , qu'onchantati l hymne mystique Iacchus. On devaἰt, dans res mεmes mysteres, satre de Bacetius te symbole des mδmes explications cosmogoniques, doni te nom d'Osiris
linit te symbole en Egypte. Ce Bacchus ancien passait, en Grece , pout eue fils de Iupiter et de Ceres, tandis qu'en Egypte Osiris
hiati εpoux et Bhre d'Isis et mais tes interpretations allegoriques etaient au sond les mεmes ἔ les mysthres d Eleusis , et sans do ute aussi ceux des anthesteries, possederent sevis te depol de lasagesse *yptienne , tandis que te nouueau Bacchus, passant po-Φtre nh a Thebes, et livis au vulgaire, quoiqueiani l 'Osiris dέ- figure, parui hire une antre divinita. Εnsin il sui rappelε a in vέH- table origine, des que la doctrine des mysteres commenςa , transepirer et , se risandre dans la Grhce. Aristophanes dit que, dans l'initiation bachique , les mystes,revhtus d une nebride, ou peau de laon , osseatent a Bacchus lea premiees des fruits. Ceci prouue que les Grecs, aprta avoir apprisD'on rapproebait Bacchus et C/res dans les mysteres, ne com- prirent pas bim qu'ou les unissait la par certains eapporis allegoriques, tirεs de l'astronomie et de la physique, et non par les attri-