장음표시 사용
291쪽
Neget sit Aera celsa posse Olympo
tabi tartara in ima e at inscientem Ne malus male perdat error, audi, suta Phoebus pater, ct novem Camoenae Prae Pant tibi, si manere pergis
Isis, ex lepido , ct bono poeta Eies Meuius , ct tuos Mellos Vitabit lue pejus., ct veneno icquid es hominum elegantis um. Laurentii Gambarae Poesis tot elogiis praestantium
Poetarum sui temporis exornata, eo majorem commendationem meretur , quo magis msigne Christianis Poe, iis exemplum praebuit , igni traditis Poematis integris, satis multis, usque ad decem versuum millia, quod turpia , & falsorum Deorum fabulas continerent. Id ipsemet testatur in quodam libello, in quoe tum de perfectae Poesis ratione tractat , tum ostendit , cur abstunendum sit a scribendis Poematis turpibus, . & fals rum Deorum fabulas continentibus, ac quam late pateat campus ad pulcherrima alia Poemata edenda Hunc libellum esse eam ipsam Tractationem , . quam Antonius Possevinus in, lib. de Poesi assirmat se Lau rentii Gambarae nomine, ita.ab eo rogatum, scripsisse, non adeo certa res est, ut patebit laudatum Gambarae libellum comparanti cum iis, quae ex Tractatione illa sua adtexuit ipsemet Possevinus Bibliothecae Selectae lib. I. cap. Σ1. praeterquam quod credi quidem potest , Laurentium Gambaram textus 'uosdam ex Sanctorum Patrum operibus sibi a. Viro sacrarum literarum perito excerpi curasse, non autem libellum integrum ab eo essermari , eumque rerum ipsius Gam-bMα ἀDiqiti so by Cooste
292쪽
barae narrationem magna ex parte montinentem, cui
postea nomen suum praefigere , quodammodo amburet. Potavinum opuscula quaedam sub aliorum no .mine aliquando evulgasse , Auctores Biblioth. PP. Soci Iesu nos monent, & tria hujuscemodi allegant , inter quae minime adest Tractatio , de qua locutL s
Haud silebo, aliud de Columbi navigatione Poema editum fuisse ea ipsa tempestate a Iulio Caesare mella, nobili Romano, aut saltem ejus Poematis libros duos priores, nam eos tantum exhibet libeIlus Romae an. I 189. evulgatus, qui mihi in manibus est, praefer que Francisci Bencii Epistolam ad Lectorem, qua duo illi libri tanquam foetus excellentis ingenii, & in Arte
Poetica supra suam aetatem , & admirationem omnium exercitati adolescentis , collaudantur, iisdemque suffragia M. Antonii Mureti, Petri Victorii , Angelii Baragaei , Fulvii Ursini , Joannis Tonsi, Antonii Quaere gi, Marii Curtii, ae demum Garsiae Loalsae , quibus. omnibus opus suum inspiciendum dederat Jul. Caesar
Stella, accessisse perhibentur . Mirum in ea Mnesi Pra fatione nullam prorsus mentionem fieri Poematis de- eodem argumento compositi a Gambara Brixiano, cujus certe laus est, principem vestigia posuisse, & maximam a Manutio commendationem reportasse . . Iul.
Caesar Stella, licet Romana nobilitate fulgeret, haud tamen aegre ferebat ut patec ex ejus Epistola Italica ad Octavium Rubeum, quae legitur intor Epistolas elui dem Rubet a Bartholomaeo Fontana collectas familiam suam pro Brixiana etiam. haberi , quod in ea Urbe
293쪽
Urbe nonnulli ejusdem nominis Cives jam diu floruissent, atque florerent
Equidem Vincentium Stellam Iuris Consultum Bibxianum . ejusque filium Ioannem Baptistam pluribus
carminibus Laurentius Gambara celebravit. Ad Viniaeentium illum binae exstant Pauli Manutii literae Epistolar. lib. x. qui, dum Αsulae esset, ad visendam Briax iam humaniter ab eodem invitatus, eo desiderio se flagrare respondet, quod audisset, eam esse Urbem pulcherrimam , quodque in aedibus ipsius. Stellae ea jucu ditate, & linitia se potiri posse speraret, quae omnem illi moerorem ex quotidiana, qua tentabatur, febric la contrach um abstergeret. Binae itidem ejusdem Ma. nutii in eodem libro ad Fabium Vincensii filium Epistolae, in quibus &Vincentius pater , tanquam magni.
nominis Vir summisque virtutibuti orriatus commendatur , Fabius vero filius L tanquam excellentis ingenii adolescen ς, optime ad virtutem animalus I quae omnia se perspexisse Manutius assirmat, quo tempore diversatus Brixiae suerat in eorum aedibus. Utriusque pietatem in prim extollit Manutiva, patris quidem, qui otii quidquid haberet a foro , publicisque muneribus, totum id in Theologia libentissime coesumeret ;filii vero, qui ab Eorrens a lusu , venatione, cuisu, alea,& literis deditus ellet, & eae frequenter meditaretur, atquci curaree dili periter, quibus visae aeternae salus comparatur . Haec habentur in secunda ad Fabium Epit la , plena utique sapien sissimis. monitis , inter quae illud quam maxime egregium di omnino zelim te, 679A. de diuisii ruus cogitas , minuere Finionem sicutite, de in isto Dissiligod by Coosl
294쪽
mittere animum, ae mentem, unamque putare certis-mam doctrinam, pietatem in Deum, aut benevolentiam, O sudium erga illos , qui nobis a Dea rommendantur. Ad Honorium Stellam , alium ejusdem Vincentii λlium exstat Epistola Bartholomaei Riccii Epistolari lib. . in parvo illo quatuor librorum volumine, de quo supra, scribitque in ea Riccius, ex paraphrasi Ciceronis Orationis pro Marcello ab Honorio confecta, summa
admiratione se suspexisse , eorum annorum adolesce rem , ac pene puerum , tam prudenter, tam composite, tam eleganter scribere. In hac ipsa Stellarum s milia emicuit, non multo ante hos mocio recen sitos, Bat
tholomaeus, de Apostolica Siae multifariam benem ritus, & Cardinalis Reginaldi Pesi in Anglicana Legatione fidus comes, cujus tumulo hoc inscripsit Sabaeus noster Epigramma, Die Romae , et Patria, A me vulse sepultum,
Hospes , s Romam veneris, re patriam.
Extra cognatos perii , verum nrer amicos, Inter oe amplexus , es Domini lacomas . Nou doleo mortem , sed non potuisse reversum, Pole , triωmphantem cernere te in patria, Ut cujus dolui exilium , sortemque malevam, Gauderem tantis plausus, o reditia.
Tandem de Laurentio Gambara observo, ejus cammina in fronte praeferre nuperas, easque ornatissimas tam Michaelis Mercati Metallothecae, quam Hieronymi Mercurialis de Arte Gymnaitica Editiones. XX. Quod a Laurentio Gambara proditum vidimus, Christianis Poetis, qui turpia , & Deorum fabulas re incerint, late patere campum ad pulcherrima alia Po,
295쪽
mata conscribenda , id re ipsa praestiterunt Mona chi duo Brixiam, quos jam jam in medium addi, cam , ac primo loco Theophilum , cujus versus ex libbet mihi Φibellus , hac nota conclusus : Impressit Bri est e Bernardinus Misista Papiensis Calcbographormn e statissimius , Hieronymo Donato Praetore eminentisimo , onno Theogoniae MCCCC CVL. Plaemittitur huic notae Heliae Capreoli ad Augustinum AE milium Epistola, qua docemur Dialogum , quem de Uita Monastica, te Politica inscripserat Tileophilus, ipsius Capreoli homtationibus a Theophilo typis consignatum fuisse, πει tuam tamen illum Guidoni Ubaldo Urbini Duci, &
dedicasset, de obtulisset. . .
Helias Capreolas Augustino Amilio. S. P.D.
BRixianam gloriam quanti semper feceris , quanta ope
Cives nostros quacunque virtute praesulgentes, sis amariter, obnixeque prosecutus, Augustine lepidissime palam est omnibus studioss . Nam ut caetera misia faciam continuae illae adhortationes tuae, quas acres stimuli , quibus me, ut Rei p. nostrae ab usque prima origine praeclara gesta conscri- herem, in dies sollicitasti, nobis vel certissimum rei asierunt testimonium. Quum itaque mihi anno superiore Theophilus nobilissimus Civis noster, egregiusque poeticae venustatis excultor, Dialogum, em de vita monastica,& politica inscripserat,& jucunde, & familiariter lectitaret, hortari illum coepi, ut libellum populo ederet, quum & amicis --πimae Voluptati soret , & patriae nostrae non dedecori . At ille sese id effecturum pollicebatur ; sed non priusquam ip' sum tutissimo Iitteratorum confugio Guidoni Ubalcio, Urbini Duci,&dedicasset,&obtulisset. Nuper autem, Postquam sapientissimus Princeps, & opus simul, & auctorem ipsum humanissime eXcepit non mediocrique o flicto , & meritis
296쪽
Iaudibue honestavit, Theophilus promissae publicationis non immemor, nobis exigentibus morem gesturus, opusculum impressoribus tradendum credidit. Cuius ad te idcirco exemis plum dono misimus, ut tu, qui es omnium virtutum speciis men , & patrii decoris studiosissimus, quasi utriusque vitae justus arbiter id quod Theophilus decisum noluit tuum aliquando nobis iudicium afferas, & pro amicissimo homine clypeum adversus Zoilos una mecum sumere fidenter cures, quum intellexeris, festinatae huic, sed non abortivae editio ni me simul cum ipso auctore fuisse obnoxium. Vale.
Pridie Kal. Octobris VCCCCXCVI. Adest in fronte libelli Carmen , quo Theophilus
Calliopen exorat, ut ejus ope Dialogus ille ad Fel- trium Ducem perlatus , humaniter ab eodem exciperetur . Versus aliquos inde excerpam, Theophili assis uum in re Poetica studium testantes. Tu mihi conspicuae primo sub fore iuvensae, Electa es sudiis unica meis. Non me somnus iners, non me labor improbus ianquam Terruit, aut dubio semita calle rigens. Forma, voluptates, fervor juvenilis, opesque Non mihi te blando surripuere sinu. Me pia cura sui juvenilibus impulit annis Per freta, perque truces plurima ferre vias. Visere Pannonium jubi interrita regem. Et mea belligero earmina ferre seni. Sed neque me rabidis valgi exposuisse negabis mobus, ipsa meae conscia mentis ades. me ct plura tib; dedimur, iuvet eruta tandem Praemia militiae persolvise meae.
Recitandi praeterea priores ejusdem Dialogi versus, qui ita se habent.
297쪽
'rrbe sub ardenti quis te Iubet impetus .esu Ire per abruptos silices , atque lavia Afra δSiste gradum. ct molli mecum requiesce sub umbra,
Donec sera dies Phoebaeos temperet igne1, Aptaque frugalis referantur rempora caenae. Ecce sub alientem propior spelunca recessum Nos ciet, ct laeto arridet spectantibus ore. Hinc Daphnaea virens baccato vertice lauru corne9 Cleonaeis aditum fervoribus abaet. Inde papillatis hederae junctura eoombis Pumiceam reptans ambit densi ma cautem. Ingredere, ct viridi mecum discumbe sub antro. Panis, ct besterni servata coagula lactis Sunt mihi, nee deerunt viridantia gramina nobis, suae lentos acuant gustus, nasturria, mentam, Asparagos, cris mum, maratbron, bulbosque salaces, Intuba, ct andrachnen, cepas, hilaremque melissam, Lactucasque brevi resides consevimus horto.
Ingredere, ct viridi mecum discumbe sub antro. Hie scatet illimi fons irradiatus arena, ut tribuat junctis Acheloum in pocula palmis.
Hie gelidus tenuἱ ludit spiramine caur 1, His viduus turtur, progne , philomela, mero que Alternas miscent operosio gutture voceI, Atque Therapnaeos modulis imitantur olore .
Iuredere , ct viridi mecum discumbe sub antro.
Sequuntur in eodem libello Elegi plures Encomiastici de Vita, & Moribus Divi Bernardi, quibus inseritur Elegia , cui titulus , Diυi Benedicti pro insuinatione Monasicae Religionis prolata supplicatio , ct accepta a Deo promisio . Elegos istos Theophilus Ludovico
298쪽
Martinengo nuncupavit brevi hac Epistola et sopbilus Rix. Magni o Ludovico Martiseuo suo. EN quam petieras libelli mei, immo tui, correctionem
examussim peregimus. Utri autem nostrum magis deis beat nescio, tibi ne, crius iussu densissimis librariorum men dis est erutus, an mihi, qui secundam ei limam, quamvis tardius, efflagitanti non negarim. Non enim incongruum duxi, ut qui maturum parcum Semeles utero expectare fuerat Irohibitus, Iovis saltem femori fovendus insueretur. Vale, rixianae nobilitatis decus, ct nos, ut facis, ama
Libellunt claudunt Hymni novem, quorum priores versus, binos scilicet singulorum, afferam, at prius recitanda , quae iisdem praeponitur, brevis Praefatio.
Geomitus, Brixianus , Reveri Patri D. Simoni Ticinens, Iustinianae Congregationis Ord.&Benedicti Praesenti digni ἀHAbes , Pater humanissime , hymnos ut milii inauno.
ras sapphico metro conclusos, venia ut arbitror diis gniores, quam laude. Tibi enim non tam fucatae eloquentiae pompam , quam historicae veritatis puritatem extiliandam censui. Uulgatum est enim . Deos ipsos , nota tam accura. tis adorantium precibus, quam innocentia, & sancti late lae tari, gratioremque existimari, qui delubris eorum puram, eastamque mentem, quam qui meditatum carmen intulerit. Vale.
In solemnitate Beati mi Patris Benedicti.
Ad Vesperar. '-- Laudibus est v reserent canoris , Templa selemnes modulentur lamnos ,eTC. Ad Nocturn m. ἰdquid antiqui cecinere vates, uidquid aeternae monumenta legis, ctri. Ad Lautiae.
299쪽
In solemnitate Diti Luca Evangeli .
Ad miseras. 'mnunPuobus turbae resonent fideles , Atque concentus alacres frequentent , M. Ad Nocturnum. Ne Dei gratam meruit levamen, Scripta quum legis reserans vetustae M. Ad Laudem Iamque post casus varios laborum
Nec tamen carnis temeratos unquam, erc.
In solemnitate Beata Pusinae Ad miseras. HymnuS. Virginis saerae redeunt honores, Et dies mundo celebris refulget, esse Ad Nocturnum a Uirginem diras rapuit satelles Ante crudesis solium Uranni oec Ad LaudeS Iam dies longo revoluta cursu
Conscios sacri tatirat sepulchri, ΘαXXI. Titus Prosper Martinetigiis, Monachus Benedia tinus , quam pie , quam feliciter & ipse ad sacra a
gumenta Poeticam venam converterit, ut ob id etiam
Theophili , de quo supra, Sodalis jure ac merito dici mist, haud opus est pluribus hoc loco explic
re , quum ejus Elogium lato calamo persequatur nu- perus Bibliothecae Benedictin Casinensis Auctor , ad quem propterea Lectorem remittimus, ut facile inde percipiat, eas a doctis Viris laudes Prosperum nostrum assecutum fuisse , quae aperte comprobant summam ea tempestate fuisse ejus nominis existimationem. Exceu
300쪽
Iebat siquidem trium linguarum , Latinae, Graecae, &Hebraicae notitia, & adeo excelsum in Graeca P si
verticem ascendisse visus est, ut Pindarus alter, alterque Homerus passim audiret. Tres Tomi Romae editi apud Franciscum Zanetium an. I 89. & an. Is 9 . quos ad manus habeo , ejus Poemata complectuntur.
Bini quidem Latina , & tertius Graeca . Theot odia, sive Parthenodia , Opus eximium in laudem Deiparae Virginis ; Theophanea , idest divini luminis manifestatio; & Hymnorum, ac Carminum varii generis magna copia, binos illos componunt tertius vero Graeca complectens, in fronte habet Epitholam Cortesii cujusdam Graeci, qua eadem magnopere commendantur, & ipse Prosper api aequiparatur dulcissimum mel ex Pindaro, Musaeo , Hesiodo , Orpheo, Callimacho,
Lycophrone depascenti. Aliorum in Prosperum Et Sia tam Graeca , quam Latina omnibus patent in triabus illis Voluminibus. Nos contenti erimus hic adte-Xere non ita utique obvium P. Spinulae Carmen jam
bis conflans. Ad T. Proripertim Martisengum, Brixianum, suum. Mirare, quod te, Pasor, ornatissmum Sapientiaque praeditum ipse dixerime
, uia fi addidisem his, ct alias dotes tuas e
Nam sanctita3 tu te, atque liberalitas, Gentisque nobile, omnium ct mortalium Contemptus, atque religio conjisncta sunt Cum temperantia , atque probitate , ct fide. Scientiam linguarum omisto enim trium, Animique puritatem, oe aequum, cognitis
uuae sunt misi , atque Brixianis omnibus. Tu Martiseriorum ergo lumen, oe decus, Ut