장음표시 사용
261쪽
XIV. Hieronymus Bornatu S, quem plures , ut luperius vidimus, Brixianae Occultorum Academiae prIncipes celebrarunt, & ipse collegis suis vices rependens, eosdem, praesertinio Caesarem Duchum, Petrum Antonium Soncinum , Jo. Antonium Taygetum venultis Versibus ornare non praetermisit .. Exstant in libello Academicorum eorum carmina complectente, atque. hujusmodi sunt. .
Ad Caesarem Duechum Furecons Acad. OccuL. Caesar candide, qui meis ocellis Lovge carior es mibi; tuae nunc, uuaeso, carmina quae canunt Camoenae,
Ut solent medio legi Theatro Digna, scribere te tuo sodali
Caro ne pigeat, rogo, obsecroques. Ut curas abigant, molestiasque, suas fert igneus Uus ; ipse vero Gratus cum caream lepore Musaest Mittam mille tibi, ferax tulit quae Hortus , aurea mada , rostidosque
Flores , se libet, hinc tibi rependam.
Ad Petrum Ant. Soncinum Iurecons Acad. Occultum. Frustra Derficialis parum venustis Leporis pater, elegantiaeque, Adumbrate, petis, meis ut ipse Canam sollicitos tuos Amores, Virtutesque tuas; mihi Camoenae Negant nam gelidos suos recessu ,. Et libare vetant meos labellos
Fontis pellucidi sui siquores .suod fl perpetuis cupis libellis
a ternus feri; optimi Poetae suaeremi hoc lepidas roges Camaenas Ut praesent tibi; nam perennius tunc
262쪽
Nomen aere tuum inter alta tollent
Sidera cui decet9 ω tuos Amores. Ad P. Antonium Tarietum Acad. inculium. Nocturne, Aonidum decus sororum, Atque delitiae, suos lepores Phoebus cui ipse dat, eleganti que,
Cum juncto pede seu tui Tibulli
Condis carmina, seu modis Catulli Mellitos oculos canis puellae ;Abstrusus tuus, ille, cui Camoenae Negant versiculos, faceti que, Multum te rogat,Urbe ut hae relicta Ad suum properes, Amice, agellum, Dignum Corditis, ct tuis ocellis. Caesar huc veniet tuus sodalis,
Caesar inque meus, Proverium qui Laetus nunc colit, ac beat Camoenis.
Hic Ver perpetuum suos tepores Servat, ct varios benigna tellus Fructus protulit; invidere pos t uos misi Hesperides ς tuos Amores Canes dulcius hic modis venustis. uuare si sapies9 viam vorabis,
Noctiarne, Aonidum decus Sororum.
Alium Sodalem suum, nimirum Albertum Lollium, ejusque Mus eum Bornatus tribus Epigrammatis lamdaVit , quorum primum ita se habet: De Muso tiberii Lollii Mead. Oeculii.
Parnassi quondam, exeripique in vertice Pindi Clara domus Phoebi , Pieridumque fuit. Hir spretis , gratam dum quaerunt ponere sedem nthius, Aonidesque, hane coluere domum. Felix, o nimium felix, liberrime Lolli, Nam tibi Mufeo cuncta lepore vigent. Al-
263쪽
Alberti Lollii Ferrariensiis de vitando otio orationem Italicam ad Academicos occultos typis edendam curavit an. II 67. Bartholomaeus Arnigius Brixianus, ejus
Academiae & ipse sodalis, qui in Epistola ad Alphonium Capreolum, Coetus ejusdem Praesidem, ei Orationi praeposita, & plura habet in ipsius Academiae laudem, quemadmodum & Lollius in Oratione , & illius originem anno I 163. aflignat. De Lollio , ejusque Mus eo , nec non de aliis Academiis, quae annis illis Droximis in aliquot Italiae urbibus constitutae erant, haec leguntur apud Gyraldum Dial. 2. de Poet. nostr. temp.
Isse quidem multum Ulendoris, ac lucis praeferre videbantur, sed paulo post in fumum , ct nebulas evanuerunt. Verum 2 eorum cognomina, quales sent futurae, signia scabant. stu ire de bis nolo verba faciamus ; nam quaedam vix imboatae , es desierunt: ut quam erigere bis, Alberatis Lollius enixe studebar, de qua exstat, Θ letitur oratio Ferrini nos, i, oe item altera ipsius Lollii
Nostrae occultorum Academiae brevem ruisse cietatem aperte constat ex nova Academia Brixiae instituta, &Assiduorum dicta, cujus Apparatum literarium pro adventu Praesulis nuper electi Jo. Francisci Maurocent celebrando Brixienssibus typis an. I 1 86. evulgatum ad manus habeo, dicavitque illum Gabrieli Cornelio Brixiae Praefecto unus ex novis illis Academicis , in Epistola Nuncupatoria assirmans, Assiduorum Academiam erectam fuisse, ur nobilisimie occultorum Academiae , quae remporum myuria pene jam deleta est , memoriam ren
varet . Ea , ut vidimus , anno I 163. coepit, oportet
itaque per viginti ad sumitium annos floruisse. Postea
264쪽
tamen quadantenus re Vixit, quo ipso tempore Erran tium Academia iam fuerat exorta.
Sat prolixa Elegia centum scilicet, & amplius versibus constat Albertum Lollium , ejusque Mus eum laudavit Jo. Antonius Taygetus , afferturque inter Carmina Academicorum Occultorum. Vincentii quo que Metelli , Viri eruditissimi , tumulum honoravit
Hieronymus Bornatus hoc Epigrammate. Vine. Metelli, Viri eruditissimi, Tumulus. Funde precor lacomas , mecum suspiria fonde, suisquis ades, sacris addeque ibura focis. Delitiae Phoebi Vincentius ille Metellus, Brixia quem genuit, marmore clausus laesi.
Latinas etiam Musas excoluisse Metellum , dignoscimus ex ejus versibus sparsim vulgatis, comparetque ejus nomen inter Poetas Latinos, quos Joannam Aragoniam celebrantes in unum collegit anno 1 313. Hieronymus Ruscellus , quibusque coronidem imponit Andreae Mutii nostri Hendecasyllabon, cujus initium:
Ingens Pieridum decus sororum , Rufrelis , o pater elegantiarum, IIitto dona tibi meae Camaenae, uae Templum referantur in tuum illud, Soli Aragoniae Deae dicarum, Et Templi Dominae tuo , meoque Tandem nomine consecrentiar alta Ad donaria, maximosque honores M.
XV. Inter Academicorum Occultorum carmina incitato iaepius libello , ea etiam leguntur, quae Ludovicus Federicus, unus ex illis Academicis , composuit. Hexametri versus primo loco comparent, quibus acri- P. II. Ii ter
265쪽
ter queritur , severius in suam , suorumque Majorum conditionem ex Brixiani Senatus decreto inquiri, ut in
Curiae ordinem recipi valeret. Ad PO. Antonium Zanet tum Pureo fui. Nollem forte tuas lasas, dum publica reddis
Itidicia, ct rerum ιexaris turbine longo , Illepido sermone meo frustarier aures. Sed tibi cum nullo aula domus si plena cliente, Si dulcis sortem es unquam mistriatus amicis queis frangar curis , ct quos sufferre labores, Nunc cogar, paucis, Antoni, fi vacat, audi. Plurima contorquent animum mibi , sed magis illud, Quod liber natus, smilisque parentibus , arque Non diri imperio solitus parere Uranni, Vilior sciar nunc servo compede vin D. mihi nam primum praescriptum tempus agendi , Monstrandique Domus Federicae antiqua fulse Stemmata, nec quod opus manibus fecise parentes; Ut ne praetereat mensis, fit perspiciendum. Quid faciam ἶ senibus paucis, quos invida praebet Vivere mors memores, expono, quid sit agendum, cuia respondendum recte , ct sine crimine Dis. Urbe etiam quod sim natus monstrare nece se est, Insuper oe fuerit quae nutrix , quiDe Sacerdos , Baptismi ad fontem qui me sacraverit olim . Deinde simul Patres , quos sedula cura Senatus Tres dedit, invenio, meque adsua commoda promptum mendo, O teles tunc respondere paratoς. Conveniunt tandem , claudus deest impiger ille
Scriba; cito veniet, referunt, quos mitto vocatum.
Expectant domini, apparet nusquam tamen ille Iam clamant, timidi nos expallescimus, ardet Intus bile jecur , lapsa tandem aduenit hora. Consurgunt, satim nos inde recedimus , ipsis Linquimus at testes veluti cribro excutiendos. Hoc quoque nec satis es , annalia publica loro, Nobi.
266쪽
Nobilitas veterum patrum queis scribitur omnis. Inde etiam tineis corrosas promo tabellas, Atque situ multo consumptas, quae mea firmant Nobilis, antiqua, ct quam longa trabatur origo. Cuncta ego perfeci; reflat quidῆ nil modo reflat, Nec tamen expedior ; quid causae es e Maximus illo Ordo vult etiam melius producta probari. Herbannum ire parant Proceres, quod forte viri illi, suae si conditio majorum, noraque quae res, Planius exponent ; cessant tamen illa, utente Sunt etenim facienda ; mihi denique menses Labuntur septem, nec me ramen expedit ullus. Cuncta ego quid referam y mea stat dulcit a Mater Exanimis , tandem expectat i s forte beatos Curia nos faciat, tanto, es dignetur honore. Haec tibi, dum vigiles cogunt me ducere noctes Insomnes curae, querula descripta Camoena Carmina nune dicto ; pasus quoque tu graviora, Sed jam laeta, vale , sortem nec despice nosram.
Sequuntur Elegi, & post ipsos Epigramma, ac deinde Hendecasyllabon, quod hujusmodi est.
Pro adventia Bernardi Georgii Praetoris. Molles Pieridum Dei, ct lepores, Et lusus reneri , ct sales venust,
Et gratae Cbarites , Apollo tuque, Et vos, qui numeros novem sororum Vates, ct colitis sacros recessus, Huc buc unanimes venite cuncti; Et dives veniat , probusque paver, Atque omnes celebrent virum disertum, Bernardum , Veneti iubar Senatus, Cunctis qui tribuit suum, Soloni Virtute aequiparandus, et securgo, nuem lumen Latiae, Attis que linguae Dicimus merito , elegantiorem
267쪽
Cuius obflupuere lingua AIbellae, uem Musae Aonio abluere fontes Quare carminibus canant Georgirirtutes gravibus senes verendi, Marurique viri , oe puellae bonefae; Atque illi celebrent virum prudentem, Et pro hujus voveant salute multa; Hae ducant lepidas simul choreas,
Et spargant Violas, Rosasque passm.
Demum omnes faciant, ut omnis ordo
Illum suscipiat probe, ct Eecenter. In libello an. 1171. edito Venetiis Poemata varia
studio Petri Gherardii ad Cardinalem Sirletum in For-dus , & Victoriam contra Turcas ad Cycladas parta complectente, adest pag. 1 73. Jo. Antonii Taygeti Bruxiani Ecloga nautica, Idmon inscripta, ad Ludovicum Federicum Jurecons. Patritium Brixianum, quem Taygetus ita affatur: At tu, quem dulces venientem in tamInh oras Apraea, Autumni portas, chelasque relinquens s Ipsa suas docuit leges, euique innuba Pallas Di versos caeli motus, sellasque micantes, Et dedit occultas rertim cognoscere causet, Macte tuis, Federise, actis, ct sanguine avito, me ades, ct no ris faveas, precor, optime, τοIis; Non injusta peto. Tu nam persaepe recessus Aonios loras, ct dum felicia condis Ipse tua inIentus miratur carmina PHrbus.
Haec ipsa Taygeti Ecloga separatim edita fuerat Bri-Xiae an. I 37 i. per Vincentium Sabium , curante Simone Angelo Suspirio, Academico occulto, cujus exstat ad libelli calcem Epistola ad Federicum nostrum , & in ejusdem fronte exstat Cosmi Lauri, Academici
268쪽
pariter occulti, Epigramma in laudem ipsius Tay
geti. Antequam Academiam occultorum dimittamus, aliquid de ejus Meccenate dicendum , afferendi nimirum Versus, quibus labores suos Academici eidem obtulerunt, quique in fronte libelli saepius citati leguntur.
Ad Io. Francis um Commendonis Card. Amplissimum, Academici Occulti. Quod miras animi, ingenique dotes, Ut tu , possideat perinque nemos uod es fidere clarior micante, Factis magnanimis tuis, ct ipsit Quod summa es pietate Dfis propinquus ἰGestamus te animis, ct ore semper, Atque in interioribus medullis, Uir amplissme, si idque nostrum haberemne damus tibi muneri Bbellum;
suem quidem vocitare nec venustum Audemus, neque dicere elegantem , Tuo ni prius ore comprobetur.
Illo scilicet ore , quo nec ullum disertius , eruditiusve , Nec sciens magis elegantiarum. Mui si eontigerit tibi placere, Si sidebitur esse amore dignus, Commendone, tuo, ct tuo favore, O tunc nos ter , ct amplius bearos , O tune auspiciis bonis profectum Meli iuvi , lepidum , aureum libellum,
Quem jam pessima fama non lacesset,
Nec laed ut Critici suis venenis Tanti judicio viri approbatum.
In eo ipso libello carmina Caroli ex Comitibus S. Bonifacit,Academici Occulti, incipiunt a quibusdam hen
269쪽
decasyllabis in laudem ejusdem Cardinalis, eique He
xastichon pariter Carolus inscripssit. Commendonum Cardinalem versibus etiam condendis excelluisse, quia
hos primam fuisse ipsius ad Julium III. Pontificem
commendationem , prodit in ejusdem Vitae lib. I. c. 8. Antonius Maria Gratianus, narrans Julium hortis extra Portam Flaminiam a se aedificatis, versus a Commendono compositos insculpi jussise , quos nimirum reliquis omnibus , quotquot non Romae solum , sed per Italiam quoque , decora ingenia, ea arrepta materia, certatim ediderant, praeferendos existimavit. XVI. Inter Brixianos Poetas ut locus aliquis, nec is quidem postremus , Comiti Brunorio Gambarae assignetur , facit P. Franciscus Spinula, de quo superius pluribus locis. Hic enim non solum versibus suis magnopere excoluit eundem Brunorium, laudavitque ob poeticae Venae felicitatem , sed praeterea plura Brunorii carmina suismet Poematis inserenda curavit . Iis itaque conjuncta visitur subsequens Elegia Poemat. lib. 2. P. Franciscum Spintium Medis. M. BrunoriuSGambara Brixianus, cim S. Vix tandem patris retinet te Brixia vultu, Dives opum, oe Veneto laeta sub imperio, Isis ingenuas exerces Palladis artes, Atque inter Musas ora diserta moves. Id nempe ad nostras rumor quidam attulit aures, Tu tamen buc primum scribere debueras;
Ne tantum non nota essent tua commoda nobis,
Qui te prae cunctis, Spinula, diligimus. Sed cur ista magis carpere oblivia, miror, Te, quod ab osscio tam cito deflueris. Nec
270쪽
Nec tua iam pridem, quorum Diabar honore, Venere ad nostras carmina docta manus . Hinc reor adversas nobis astare sorores, Quae nemus Aonium, quσque Helicona colunt.
Vena ingrata fuit Me te Permes dos undae,
tiare eum doctis nil mihi Oirginibus. At te, cui Datum tutela aspirat Apollo, Seribere facta decet fortia Cenomanum, Et sacros cineres, Divorumque aurea dona, Atque urbem gelidis fontibus irriguam, Thracius tit celsas qui primus condidit arces, Gallica Trojanas duxit in arva manus, Fertilibusque novam posuit sub collibus urbem, suam celeri Melo turbidus amne secat. Aucta opibus crevit, Romana antiquior urbe, uamvis oe Pbogios utraqce jactet avos. Sic quodcunque tibi veniet de pectore carmen, Te, precor, omne meae serviat hoc patriae. Culta fave, jam surgit opus, nunc Brixia vati, uale sonat dulci Θnthius ipse bra. Non ingrata Dis divino Roma poetae, Cum caneret fractas Laomedontis opes: Ilii O Parthenope largita es munera vivo , in etiam extincto busta stiperba dedit. Et qui Pelignit vates es narus aquosis, Extremum Sothica elausi in urbe diem, Illic nec tumuli caruit combustus Bonore, Nec laevmas duri continuere Getae: Qui , quanquam rigidum fuerat projectus in orbem, Publica virtutis praemia ab hoste tulit.
Et caput illius 1 acra cinxere corona, Laudibus ornarunt, ct monumenta νἱri.
Hoc vere est, patrios sne caede extendere Hes, Atque homines semper demerui se bonos.
In libro autem Hendecasyllab. leguntur ejusdem Brunorii hendecasyllabi, quorum initium et