장음표시 사용
31쪽
rim , qui quum nihil omnino de se , quod probandum sit, eis,
de re valeant, puerorum, & plebeculae gratiotam consecta res, pulpitarii vociferatores, veluti antesignani , aut delectieensores, quae non consequuntur, scripta carpunt, atque vi tu perant; suam demum, eamque egregiam laudem ducentes, quum, ut sua verus Author laude fraudetur, effecerint. R.
ris autem doctis, iisdemque gravibus, ac bonis causam meam haud di melle me probaturum confido. Nam quod ad materiae pertinet humilitatem, non inficiamur Grammatici muneris tantum esse, Latinam, hoc est litteratam orationem interpretari, & facere. Sed & illud pridem in consesso est, hujusmodi facultatem eam esse, sine qua ad altiorem quamlibet disciplinarum aspirare non liceat. Ingens vero Scripto.
rum turba non me certe magis a scribendo deterrere, quam
ad scribendum invitare debuit. Nam si post Varronem, Probum, Asperum, Caprum , Festum , Nonium , Donatum, Servium, Priscianum, aliosque superiorum temporum Grammaticos nemo scripsisset, citra temeritatem hoc non tentassem. Sed scripsere multi, scribuntque in dies . Exposita di nobis ista est alea. At quispiam dixerit. Quid tu
Doctius ne aliquid, atque utilius, quam quae passim habentur, praesumis te allaturum λ Istud alii viderint. Hoc tantum interim affirmaverim, stulte hoc me suscepisse negocii. nisi putassem has nostras' institutiunculas, ullis, quae ejusmodi sint, compendiis, deteriores non esse. Quod alioquin iudieium tantisper rectum censebimus , si idem quum cael
ris hominibus doctis , & qui rem vere expendant, steterit , tum tibi, cuius nomini Institutiones ipsas optimo consitio de . dicavimus, Ludovice Martinenge , vir insignis , atque ma gnifice, quem non magis Μ orum amplitudo, & res gestae, quam tua ipsus virtus, & animi praestantia illustrat. Aeci pies itaque hoc, quicquid est, meae erga te fidei, atque obserinvantiae monumentum. Quod sane si per se aestim ur, pere xiguum est, vileque admodum ; sin, & cum eo exhibentis alacritas, id mediusfidius, quod tibi etiam debeat esse gratissimum. Tametsi & suavissimo Scipioni Mariae tuo, quem tibi omnipotens Deus , Superique omnes sortunent, inque tuam, Majorumque tuorum virtutem, & gloriam immittanta
32쪽
eant. erit suo tempore, spero, non inutile. Vale, verae bilitatis, omnisque praestantiae specimen singulare.. IV. Joannes Franciscus Stoa, conterraneis suis, Pyladi, Britannico, & Barzizio socium se faciens, laurea eo na, qua donatus fuit a Ludovico XII. Galliarum Rege , jam decorus accedit, & GrammaticaIe Opus nobis exhibet de Syllabarum quantitate , quod Epographias inscripsit. Huius utilitatem commendant bini Brixiani Poetae, quorum Epigrammata , primum quiadem in fronte, aliud in ealee Uenetae Editionis m. I II sucomparent, atque hujusmodi sunt.
Epigramma. Culmina Papnas quisquis constendere momvs Castalisque evit tingere labra lacu δsualia vel Phaestis componera eamina, doctum
Nam satur bis Batista Iargo Permessidor aena sPlenaq- Apollineo utimine corda gerens, . SIllaba quantia omn71, quid pes , quid littera , mitram, Asa sit scauisis vir . Uias ct arte docet.
Iacobi Gadacti Brixiani Hex Uiehon ad Lectorem.
Perlege Quἰmiani. Lector, nova dogmata Var Iscuae nec adhuc Iuvenes, me didiore senex. Increpat bis balbos, trepidantes disere versus Subritat, o elaudos bis docet ire pede1.Laedere sed ratem eaneas, se sedere quis Nast,
. Suspensus laqueo Bubrius alter eris. .
At in operis sui utilitate commendanda , aliisque ingenii sui foetibus extollendis fines omnes excessisse videtur ipse Quintianus , quem propterea inter glori P. H. C sos
33쪽
sos Nebulones Gyraldus De Poet. nostr. temp. Dial. 2. reponere non dubitavit. Quintianum nostrum nebulas, potius quam lucem,Grammatim rei offudisse, haudita facile assentimur , eundemque haud aegre ab arrogantiae nota vindicabimus, si ejus vaniloquentiam , exultantiam quandam spiritus cum Jul. Caesare Scalia gero Poetic. lio. 6. appellemus . Antequam ipsum sua
jactantem audiamus , cum eodem Scaligero animadvertimus, Quintianum in orationis asperitate adamanis
da Bemaidos, ac Pium sequutum fuisse, quorum vitia auxit ingenii sui magnitudine. Philippo Beroaldo hor ridum eloquentiae genus , quo rancidae vetustatis V cabula , jam plane repudiata a sanis Scriptoribus , in usum Romanae linguae revocaret, placuisse , Paulus I
vius in Elogiis adnotavit, idque ipsum de Pio, cujus sermo , stulusque Oscorum, & Α rigenum linguam referret; factum autem es s subdit Jovius ut ea oboleta, ct rideniue passim elocutionis verba, tanquam poraenis ra , in Scenam transerint, cresecta scilicet a lepidis ingeniis miris bili fabula bo enim impressa exstat qua suo bubilia, suoque idomate , blaterantis pii persona induciatur , ab oburgante , reprehendenteque Prisciano meritas flagello poenas , puerorum male Lycentium mome, clunibus nudatis excipiens, quo ipso tempore, ut pariter narrat Jovius, ludis Capitolinis stupendo apparatu repraesentatis, Plauti Penurus per ingenuos, nobilesque Comoedos editus suit, id expetente Leone Pontifice, quod tum frater Iulianus a populo Romano civitate dona
Quam magnifice de se senserit Quintianus noster, illico Disitigod by Coo Ie
34쪽
illico innotescit ex Epistola , qua suas Epographias Antonio, & Jasredo filiis Iastedi Caroli Delphinatus, &Mediolanensium Praesidis dedicavit, rurestre opus eas appellans , quod rurestri it) detentus lenocinis , nam ruri eram, oe ne sine linea praetermitteretur dies, laboriosum opus tandem plurimis noctisurgiis , disjejunii e perfeci. Qua vero felicitate hujulmodi opus , & alia etiam perfecerit, in ejus Epistolae fine his verbis de cantat : Hei, quod potui , potui, quod volui. Limidi eme
gunt, ut mihi detrabant, non facient tamen , quum meum non fit proterminatum nomen . Multa edidi, plura edi xurus , oe plurima. Nonne plusquam earminum sex millia nostrorum edita φ Nome diecula sola octingentos deducere versiculos , ω mille , qui me experti μην, noverunt y nuor Tragoediae, quot Comoediar, quot Satyraa me natae luctantur egredit Quid Epigrammata , Mon Dilaba , Dinieba , in Valerium Maximum tabitationum molumina , de Mulieribus opera, Panegyricos, Orationes,
Fabulas, Dis as , Odas, Ludovici rugis istam, MLraculorum libros etbnicorum, Endecasyllaba , Sylvas , oe raestam, Bellumve Venetum, oe Orpbea, aliaque semeenta enumerem ' Nonne tertium , ω vigesimum agens
annum , Patris mestri munere publicus plausibiliter auct ratus sium Pras F, ' Nonne ab iniictissimo Galliarum Rege Ludovico eorona decoratus sum laurea y an id factum fine bonoris adminiculo, ut quod pauci in senectute,
ω senio assequuntur, ego in quintae Olympiadis limbo'μra fuerim laureatus In Epographia autem tertia de mendoso quodam Auli Gellii loco disserens : Quintiani sinquit peri AC L k-
35쪽
legas , a vehendo rector. Hoc non viderint, qui emen datum praese rentes Gellium imprimi curaverunt , quos non nomino, ne malevolos irritem, putantes nepbarium,s morte piandum, si juυenis Quintianus in aliquibus me lior longaevis appareat. Ab durae cervices s An ignoranto doctiores multa scire , non tamen omnia i Et in Ep
graphia quarta: Hos volui inquit edidis signifeatus;
nil atrocius, quam in re literaria labores exantiatos imjuria temporum supprimi . Deos preeor immoνtales, ut nunquam nostris cariose annorum series libellis noceat;
quod si assecutus fuero, me olim vixisse usabitur post
Nimius essem, si singulos ex eo Quintiani opere locos exscriberem, in quibus exultans, tuisque laboriabus magnopere gaudens conspicitur . At cur dictus fuerit Stoa , & unde illi inintiani nomen , minime Omittendum, eoque magis, quod hujusmodi excerpta certas nobis ingerunt de illius Vita , ac Scriptis notitias. De Sisar cognomento haec habet Epogr. n. c. r s. inimdum adolescens a Mo δε-ris incumberem absit jactantia sania mei apud omnes videbatur spes , ut in ore omnium illud frequens esser Νιουσων ςM, ides musarum pG icus , O te do, nam, quidquid conabar dicere Grsius eraις quia oe nunc omnes rectantur. Id nomen tantae inter 1in iosost assuetudinis , ut nunquam deciderit, neque decidet, dum piritus bos reget artus . De Quintiani autem c
gnomento Epogr. 4. Dum olim inquit adolestens ipse in Musarum penario, oe Camoenatibus incumberem viaginis ita dante omnium rerum opifice ) Geteris antistare viderer, multi non spernendae eruditionis juviems Oncbr Diqiliaco by Cooste
36쪽
ni meam lubenti limam animo subibant , utpote quem Dorum asertorem earminum dicerent, oe ut alluderent ad illud Maritalis dictum, me nuintianum adpellitarunt. uuia nomen strvans augebo ἰ ω si primaevos ejusdem n
minis non excellere opera n Ira demonstrabunt, tamen tuos me suum retinere nomen non poenitebit. Dein vere tibus illis Quintianis enumeratis, sermonem his verbis absolvit: Dii faxint, ut idoneum vivam aevum mam ipse Ium ρHAbios, idest vitae eupidus J nec ego ipsie inter saeculi oblitestam tenebras, quia tertio, oe vigesimo aetatis anno publico legendi, ct vigesimo quarto laureae d
natus munere. Notandum hic obiter occurrit, haud r
che ex hoc ipso textu a quopiam nuperrime in dubium revocatum fuissse , num Quintianum, Brixianae ditionis oppidum, Stoae nostri patria fuerit, quam potius fuisse censuit oppidum aliud ejusdem ditionis, nimirum Palatiolum, quod Joanni Britannico ortum dedisse perhibetur. Haud recte inquam, nam Quintianum se appellatum allusione facta ad Quintianum , quem se rum carminum assertorem scribit Martialis , dum aD selit Stoa, id nequaquam refragatur communi de illius patria lententiae, quam extra omnem dubitationis aleam constituit Ioannis Planerii Quintiani auctoritas. Hie illu1hres Quintiani oppidi Viros recensens in opuscu- ,quod brevem patriae tuae descriptionem inscriput, e rundem censum a Quintianci Stoa incipit in hunc mois dum: Floret igitur botie, atque in aeternum florebit Dav-nes ille Fruneisicus Quintianus Moa, Poeta laureatus, minuicem , coaetaneusque meus, Vir ω doctrina, ct vitae int
37쪽
nasio magna audientium admiratione literas humaniores
publice professus est, cujusque laudes libentis e nune percurrerem , nisi ejus volumina jam triginta oe amplius abbine annis in Iucem edita summam praestantismi illius
Viri eruditionem ostenderent, ac perspicuam omnibus fac rent . Exstat u ramiarum volumen maximum , nunc ω auctum, oe diligentius quam antea ab ipso Auctore elaborarum. Exsat oe Cisini Sematoris nostiri Vita, --rio carminum genere expresse . Habet ει alia propediem in lucem edenda y eujus eo libentius mentionem facio, quod non minus de patria, quam de literis meritus sit, oe singi/lari etiam benevolentia , ω ebaritate me ipsum semper Prosecutus fuerit . Tam apertum , atque indubitatum Planerii testimonium minime exploratum habuit, qui de ortu Stoae nostri Quintiano oppido litem movit; dumque ille ipse opinationis suae assertorem fecit nocialium, quam eundem Smam, utpote qui cum Britan vico, quin etiam cum Pylade commune municipium se fuisse sortitum aErmaverit; nae ille municipii v cem parum exploratam Iinbuit, putans ad unum Acidem oppidum, communicipes omnes complectens, ne cessario referendam, quum certo constet, 1atimem ei
dem significatum inesse , ut nimirum municipes , quemadmodum cives, & conterranei, non tam idem oppidum, & eandem urbem, quam eandem regionem pro patria sortiti intelligantur . Eum ipsum Britannicum non municipem tantumsς pro eptorem etiam suum dixit Quintianus in qua . in .wEp.gr3phias praemonitione, quam integram nIerius asseremus . Faustinum pariter Cinthium audivit, Dis ligod by Gorale
38쪽
divit, nam Epogr. 4. de eo ita loquitur: me etiam in Claudianum Janus Parrbasius adnotavit, sed antequam Commentarios illi suos edidisset, illud adnotase me Famsinus Cistbius praeceptor meus , tum Graecis , tum Latianis literis adprime eruditus, cognomis. Cognovit, inquam, in pote mecirum studiorum simulus, meum calcar, incitamentumque , cui debeo ac patri, utpote qui semper me in Palludia aluerit militia, O qui meum laudando misabatur ingenium, quamvis tunc temporis decimum octovum non excesserim almum . Heus Tempora Iabuntur, ει nuprofeceris . cesset gemitus, oe vitae etiam superes sp
xium , quum nunc vix quintam egredior Olympiada. Qui omnem, ut apparet, se, & sua commendandi occasionem arripiebat Stoa, id ipsum praestitu Domitio fratri se comparans Epogr. r. cap. 2I. Detigiam tamen inquit into pedum iaccidentia non poni Domitius Pulmtius Phoenix frater meus innuit in sua Metrobasi . Comferentur duorum fratrum signa , licet ipse vigesimum, crprimum actuc non tetigerit annum, oe trutinabuntur δε-ctiores, an illi, an mibi, qui nuper quintum , ω vigesiamum perfeci annum, si assentiendum. Ioannes Planerius in libello, de quo supra , illico post Ioannem Bancias cum Stoam ejus fratris mentionem injecit, quem tamen solo Coelii nomine designavit, eundem hujusc modi exornans elogio, cui & patris ologium intexuit: ut oe frater ejus Caelius ingeniorum scrutator acere mus , quem reniversa Brixiae Civitas armias artu Mὼ-bus , quos in bonorem Cardinali cirrulis erexerat, praefecit , quinque ille ita mariis, eruditisque inscriptionibus insignivis, oe decoravit, ut miro quodam applausu ab
39쪽
omnibus legerentin, atque approbarentur. Habet ει ipse plurima molumina edenda. Hi duo filii patrem Joannem fortiti sunt, Virum per ea tempora doctum, oe intege rimum deperditae enim erant tunc 'manae literae a quo, tanquam a fonte, innumeri fere discipuli emanarunt. Is igitur per sexaginta oe amplius annos Grammaticam , t terasque Latinas profesus, tantum laboribus, oe vigila
tia essecit, ut non solum filios , sed oe innumeros fere
erudierit, a quo etiam ego puer Prima rei literariae elementa didici: Vir certe omni laude , aeternaque memoria dignus aQuo maiori animi, verborumque exultantia Quintianus Stoa suum ingenium, suaque Scripta celebra-Vit, eo uistiori supercilio alios omnes a se dissidentes excepit, ac castig vit. Nemini prorsus , qui ea tempestate in Grammaticorum, seu Latinae linguae repar torum censum veniret, Quintiani censuram pepercisse, ut primum quis oculos ad Epographiarum libri oras converterit, statim dignoscet ; nam in iis eorundem nomina velut acervatim indicantur, & quidem non honoris causa, ut adjuncta illa demonstrant, fiagitur,
in errorem labitur, ballucinatur, male sentit, imperire Icribit, nugatur, risum ciet, vaniloqua est tit, puerilia, ct infantissma statur, atque alia hujusce generis syn
nima, quorum divitem omnino copiam sibi Quintianus comparaverat. Ex veteribus Grammaticis Priscianum caeteris frequentius suae ferulae subjecit; ex recentioribus vero Nebrissensem , Ascensum , Calepinum , Calderinum, Nigrum, Vallam tam Georgium, quλm Siculum , Merulam , distranentem , Mancinellum, Ne
40쪽
itorem , Ferretum, Sipontinum, omni num , G guinum, Suleicium, Tortelium, Iunianum. Infensissime autem insectatur Phineum quendam , cui bellum mox in ipsa Epistola Nuncupatoria indicit, nam ibi de calumniatoribus suis , quos Quintianomastices vocat, conquerens, quorum princeps scitote inquit niueu, quocirca saepissime nominatim in eum me invebi, non mirabimini . Ingurgit , latrat, indignatur, aliquando latransi onat, insimans infanis, infaniens furit , ter mecum disputationis gratia congressum ita contrivi, ut nune, licet absens, nomen formidet meum: formidantem in triviis,
ac victum quaeritantem permittamus. Vel ipsum Phinei nomen ad convicium traducit Quintianus Epographiam quintam ita claudens: Pbinea laeteris, quia baee quinta nostra ad umbilicum perducta sit Epograpbia. Fianis prope es , quo ad extremum trabaris Iupplicium.
Nec ipsi Stoae conterranei, Pylades scilicet. Britan nicus , & Barzizius, ejus virgam evaserunt , non purissimi Latinitatis fontes, Barbarus, Politianus, atque Manutius ; non denique ii ipsi , quos magni se facere pluribus in locis profitetur, atque honorificis verbis
commemorat in superius indicata praemonitione. Eam
hic exhibebo, unde Quintiani stilum melius dignoscamus, hispidam, inquam , illam elocutionem, quam ipse magnopere laudavit , quin aemulari contendit ,
ratus solos non admittere prophanos , ut ejus verba
declarabunt ; quam tamen ipsi parum probavit vel ejus amicissimus Ioannes Baptista Egnatius, cujus mihi occurrit Epistola inter Planerii Epistolas paulo ante cutatas , monitum hoc ad Quintianum nos tum compi P. II. D ctens: