장음표시 사용
191쪽
168 D POTEsTAT rei te oratibus. Et hoc manu ducebatur persimilitudinem corporis sita Ecelsa totalis ad corpus verum hominis. Nam intendere mi regimini sensualitatis , spreta directione rationis est utrumque tam sensualitatem videlicet, quam rationem extinguere. Hinc est quὸd multiproborum tacontemplativorum in Eccle parum curant, Adepauperetur vel concula tur in temporalibus istis vocatis bonis, videntes tot vitia sabusim ex his provenire in conviviis siversias in venationibuι, infimoniis cis prodentiis, suissentis promotionibu indignissimorum , in ambitionibus Praelatorum tabeneficiorum, insuperbus dissolutissimis, in voluptatibus esDe-uatis, aterisque innumer ibus re nefandis abusionibus, in quibus se
reputant gerere ιtam actιvam, dando oneragravia, c. Et haec omnia cessarent, aut non ita saltem abundarent in paupertate modesta. Amplius
non ita diverterent Ecclesiastici etiam de patrimonio Christi dotati ad iria tiones sinuentiones hominumpro divitii cumulodis spreta lege Christi. sicut nune facere conspuimus fornicatione quadam spirituali perniciosissima. Haec ibi. Deinde opusculo de vita spirituali animae lecthone . sub finem. Habet secund Papapotestatem canonicam super resaeesse. qua dicuntur improprie spirituaos. Habet tertio potestatem ex consiens tam Principum praesertim Imperatorum, quam aliorumsubditorum in qua iam appropriatione, qua ei constatjure Avino nequaquam convenire m. Careerum de potestate secunda & tertia Papae dicimus eam per easdem causas posse destitui, per quas eXorta est, ut puta secunda perconis cilia generalia; tertia per dissensum Dominorum temporalium, causis occurrentibus legitimis pro utilitate manifesta. Insuper oposculo Qualis suerit status Ecclesiae in Veteri movo Testamento, qui extat tomo primo, notat, postquam in Eccles mustiplicata sunt dominia in temporali sipiritu bur, incepisse intrumne et schism ta in Romana Ecclesia, propter qua dominiata potestate continue fuerunt
odia ' rancores intersummos Pontifices, mperatores Romanos G Dominos temporales. Deinde eodem tomo in sermone facto die Circumcisionis Domini coram Papa apud Tarasconem, consideratione prima quaeritur, stasum Ecclesia factum esse totum quas brutalem Emonstruosium : ubi caelum deosum , sicilicet id quod spirituale est, ta terra sursum spiritus serviens, ta caro dominans principale accessorium. ει accessorium , principales ut quidam deliberare non dubitent, quὸd
per inventiones humanas etiam melius quam per Legem divinam Euanget eam regeretur Eccum quasi minus fit anima quam corpus spiritua
lis quam carnalis fructus uua assertio per meam Idem blasthemia est ,
192쪽
IN RARU TEMPORALIBUs. I inquit. Quibus verbis clarissime instituta Curiae Romanae perstringit Gersonius. Item tractatu de Concilio generali unius obedientiae circa medium deflet curam rerum temporalium, jurisdictionum
ejusmodi pro magna parte reddidisse Ecclesiam totam brutalem carnalem, nihil fere sapientem de his quae Dei sunt erga salutem
animarum, non ex se quidem, sed abutentium vitio Cardinali Cusanus lib. 2. de concordantia cap. 29. integrum Canonem 1 . Synodici sic recenset Maudictus omnis homo qui facit opus Dei negligenter suidam Metropolitanorum in extremam negligentiam V desidiam
dei fit, praeceptionibus sevis subjectos ad se adducunt Episcopos i committunt eis Ecclesiae propria di vina ossicia, s Litania cuncta omnia qua persemet acιcriter agere debuerunt: acper id eos qui Episcopalem dignit tem meruerunt, quodammodo Clericos sibi subiectos exhibent Vacant autem iidem praeter Ecclesiastic.is leges scularibui curis atque dispositionibus , dimittentes perseverare in orationιbuso obsecrationibus prosuis delictis tapopuli Anorant is, quod nussuam apud Antiquos penitus invenitur cum sit nimbirum contrarium Canonicis omnino praceptis. Et quod savius est
qui. sua stipendia per distincta mensium vices percipiunt, dicuntur pradicta perficere ministera , quod ab Apostolico re onimine modis omnibus
ostenditur alienum. Haec autem omnia magnis: multis vehementissimis damnitionibus dignos hujusmodi statuunt. P/ob.intur enim tales per haec
quae faciunt etiam satanica iactantia superbo languere sui ut ergo Metropolitanorum post hanc sinctaei universalis 'nodi desinitionem,
eadem audacia vel seuperbiai contemptu abusur, non per se cum timore Percs alacritate seu conscientia bona debita ministeria in propria civitate, sedper Suffraganeo Episcopos sicere tentaverit, poenas exolvit coram proprio Patriarcha o aut corrigatur aut deponatur. Ecce, inquit Cus an iis, si care faecularibus curis atque di positionibus est omnino contrarium Canonicispraeceptis in Metropolitano, quomodo pene omnes a Papa, quisum mus est Metropolita , usque quasi ad minimum Metropolitam Canonica pracepta struamur Nonne iste textus vere narrat disposit. onem hoHer-n.im ' si igitur reformatio seri debet in iis qua seu contra Canonica precepta, necesse est secundum illum anonem, amplius dis secutiribui curis dispositionibus non vacare; sed ea quae cura animarum ac ossici Incum bunt, aligenterque alacriter exercere. Unde Papa hoc sibi non dictum putet, videat id quod scribit S. Clemens ad Jacobum narrem Domini, quid ad eum dixerit S. Petrus dum eum redinaret. Neque enim judicem aut cognitorem secularium negotiorum hodie te voluit ordinari Christus, ne
193쪽
x o D POTEsTATE ECCLΕεIAE presecatu Vasentibus hominum curis, non possis verbo Dei arare. Ad idem οὐ dist.can cum ad verum. can. Duo sunt quippe Ecce negare non potest PQa, aut quilibe Pastor quin ad pascendum verbo Ue emplo daris sit. ι hac Agas dicit. Et in sexta Synodo in prima actione legitur sic Ra mibis negligens fuero. Quis rogo Assirit ad tantam curam spiritualem. Nonnes perdifficile est spirituab cura ad normam satisfacere, necessario concedendum est temporalium curam prodentibu ει- floribus multum obesse. Fiaribus enim intentus, ct pene se mutuo non plane consentientibus , quomodo reme inrumque agere potest , rum qui ad utrumque festinet, neutrum peraga, Et non est opus circumlocutrone. Midemus propter commixtionem curarum spiritualem curam temporali μctam, ta pene succubuisse Et si tempora ita adspiritualia conferunt, uisne i i sub ore non possint, non est tamen propter hoc cura tempora hum spiritualiam humeris alliganda, ne qui inspirituatior cateris, ut Pon-rifex iter in pruriam ostendere habet, mole tempora miraviter pressus, citius cateris in via deficiat, m. Quanta autem fuerit antiauorum cura adprohibendum commixtionem sepirituri stemporatis cura in Gero, vide C prianum Epistoia ad Clarum splebem Furnuanorum dist. 88. per torum. Haec Cusanus quibus adde titulum so Decretalium lib. . clerici HMonachi saeularibus curis se immisceant Espenisus noster cap. a. posterioris ad Timotheum in haec verba: Nemo miluos Deo implioa se negotiis facularibus, tac. Quid boni Patres dicerent, viderent Odumos Reverendoso Sanctissimos in domibus Regum esse, ab aulismadariis non discedere, Frincipum non pacisicis modo Legationibus Dui, verum etiam in bellis esse Legator, scorumpromosis condos, nee raro inversores. Nam ad Modrasta ad Episcopos, ne dicam Galerosaeuua in hoc regno vis hactenus expeditior, quamluium secularium institoria, ne dum Iudiciaria, ut quam hodie numquam magis querimonsa, Δ Deus Derit. De citra Gregorius lib. 7. Epistol. II . habetur quaest. I. an. 128. Fertur simoniaca haresis ad Theodericum ci Theode-bertum Reges Francia Huc usque Espensaeus Guillelmus vero Estius explicans haec verba Pauli cap. a. posterioris ad Timotheum ut ei placeat cui se probavit, e Ex hac doctrina Apostob, ait, consequenν prima fronte apparet non admodum congruere nec expedire, ut Ecclesiarum Pralati sint Principes a Domini faculares urbium ta provinciarum rouia feri non potest , qui per hujusemodi potestatem a uersa Nionem
y.antumvis per alios eam exerceant, a uatenus a vocentur a debito exere
εριι potestaris ac misitia spirituriis. Sed non negamur quin necestairet
194쪽
IN RE EU TEMPORALIBUS. IIInenda ta conservanda potestatua majoribus accepta excusare rei pulli, aemulto magis ipsiusfidei Catholica conservandis tuenda opportunitas, aliaeque circumstantia concurrentes Ubi notandum hoc postremo assumento. Sed non negamus, tac. Estium invidiam prioris suae assertionis avertere voluisse, ut legentibus apparet.
VI. Proculdubio quamdiu Ecclesiastici ex Christi praecepto
disciplina Apostolorum , Patrumque Antiquorum totam spem suam in observatione mandatorum Dei, atque opibus spiritualibus collocarunt, rerumque humanarum sollicitudinem fastum, superbiam.& sapientiam mundi avaritiam, ambitionem, dominandi libidinem abjecerunt, Christiana Religio Tumma pictas invitis Sathanae&mundi potestatibus longe lateque per universiim orbem propagata est, ac portae vectes inferni comminuti sunt. Contra autem ubi luxusin typhus saeculi in Eccletiam irrepsit, atque Ecclesiastici multo plus terrenis quam spiritualibus subsidiis confidere visi sunt atque insuper praetextu Ecclesiasticae auctoritatis Hibertatis asserendar, sibi potestates saeculi , ut eas pro libitu abrogarent, subde re conati sunt quod mysterium est iniquitatis a temporibus Α-postolorum speciose irrepens Certe tum boni mores , charitas,
vera solidaque pietas profligatae sunt, eorumque loco superstitio, hypocrisiis , odia, dissentiones, factiones, schismata, haereses innumerae, bellaque intestina trages populorum , urbium excidia , atque ipsiusmet Imperii Romani, omniumque Regnorum& politicarum potestatum ruina successerunt , aliaque mala certatim ex profundo Erebi in mundum incubuerunt. Quae consideratio tempore Philippi Pulchri Francorum Regis, nescio cui post
Thomam Cantipratanum Dominicanum occasionem praebuit fingendi Luciferum tenebrarum principem nuncium ad Praelatos contra Christi apostolorum instituta viventes misisse, quo luculenter Clericorum sese negotiis saecularibus immergentium depravatos mores describit, euque mirifice congratulatur, qudd insernum a Christo, Apostolis Icclesiae primitivae Patribus vacuatum, de integro hominibus Christi sanguine redemptis referciant quam pistolam hic verbum de verbo ex codice manuscripto Bibliothecae D. S. exscribam. Forte enim Clericos perdite viventes ad vitae immutationem sollicitabit.
195쪽
DE POTEsTATE ECCLΕsIAE Lucifer Princeps tenebrarum, tristitiaeprofundique Acherontis regens imisperia, Dux erebι, Rex inferni, Rectoraue gehennaci Universis sociis
regni nostri, fluisuperbia, praecipue moderna Ecclesia Principibus de qua noster adversarius Iesi u Christus per Frophetam praedixit. ἀει
Ecclesiam malignantium salutem quam vobis optam-, nostris Obed re mandaris, ta prout incepistis, legibus parere Sathaina, nostri jura pracepta Iugiter obstruare.
AH Udum quidam Christi Vicarii sequentes ejus vestigia, signis
xvirtutibus constantes, Hoeentes sub quadam paupere vi-rita, per ipsorum praedicationes & opera quasi totum mundum ari nostrae tyrannidis jugo , ad suam converterunt doctrinam 4iri tam in nostri Tartarei regni illusionem maximam contemptum, me non in nostrae Jurisdictionis non modicum praejudicium & gra-
Vamen, non verentes nostram laedere potentiam, herriscam no-
is stri status laedere potestatem, &olfendere majestatem. Illo nam, que tempore nulla percipiebamus a mundo tributa, nec concursuri lito catervatim veniebat ad nostri Baratri limina flebile vulgus r, , sed via proclivis data quae ducit ad mortem sine ullo strepitu ma- nebat, nullis miserorum gressibus conculcata, & tota nostra, is cante curia ululabat infernus semens, anxius, spoliatus,quod no- stri Plutonis impatiens feritas amplius ferre noluit, neque dira Du- , cis inclementia potuit amplius tolerare. Sed praecaventes in poste rum obviantes periculis de remedio providimus opportuno, deri loco istorum adversariorum Prophetarum, caeterorum duode cim Apostolorum sequentium moribus Voctrina, per nostram astutiam atque potentiam succedere fecimus vos , qui modernis, temporibus Ecclesiae praesidetis, sicut ille de vobis dixit Regnari verunt non ex me semel namque sibi permisimus omnia regna mundi, si cadens nos adoraret Ipse vero noluit, dicens quod re-
gnum suum non erat de hoc mundo, Eugit quando turbae volu runt eum in Regem eligere temporalem. In vobis autem qui des istu gratiae cecHistis, nobis ministratis interris, impleta est prori missio jam per nos, a nobis terrena, qui vobis contulimus h rimana imperia. Ille enim de vobis dixit, ut scitis venit Princeps, mundi hujus, & super omnes filios superbiae voluit vos regnare. subiiciebantur itaque Principibus hujus saeculi in temporalibus vi
ori adversutiantedicti, choc docebant, dicentes subjecti est
196쪽
IN REBUs TEMPORALIBUS. 73 te omni creaturae propter Deum, sive Regi tanquam praecellen isti,&c. Et rursum Obedite inrat politis vestris: Sic enim Magisteris eorum statuerat ac praeceperat dicens: Reges gentium dominantur eorum, qui potestatem habent, benefici vocantur, vos autem se non sicci Et sicut praediximus, despicabilem vitam Minopem gere bant, in continuis laboribus Maerumnis, ut nos vobis diximus: is vos autem non sic Venenum Domini est, effudimus, jam estis in
Hati jam ipsis primis patribus non solum dispares, sed potius con- trarii, in moribus, invita super omnes clati, omnia possiden tes et secti, nec reddentes quae sunt Caesaris, Caesari, nec quae sunt Dei, Deo imo secundum nostra decreta, utriusque gladii justiis iam exercentes vel jurisdictionem, vos mundanis immiscentes, ac nobiscum militantes saecularibus negotiis implicati ac de pauperritatis miseria gradatim ascendentes ad culmen honorum, ad sum- , , a fastigia dignitatum per astutias praclicas 4allaces fabricas, cris hypocritim, adulationem, mendacia, periuris, priditioncs, raudes, simonias, caeteras nequitias ampliores, quam xc0gitare possent nostrae furiae infernales. Cum autem illuc pervenistis, non sut 5- cit, sed estis famelici plus quam ante pauperes opprimitis, omnia rapitis, totum pervertitis, inflati superbia, luxuriose viventes, in deliciis fruitionibus corporalibus ducitis dies vestros. Voca- istis vobis nomina interris, vos Deos, sanctos, Tanctis limos ap- pellando Bonis etiam quae aut violenter rapitis, aut per abusiones, dolose subripitis Merctrices, uenonum turbas nutritis,cum quiribus equitantes pompatice velut magni Principc inceditis, alitero quam illi pati peres Christi sacerdotes Ecclesiae primitivae Vobis aedificatis Palatia omni amoenitate tulchritudine plena Spectari bilia comeditis cibaria, libitis vina omni curiositate, delicatio-onc loquacitate exquisita Thesauros coadunatis infinitos, non, sicut ille qui dicebat argentum durum non est mecum vos au- carcportastis. O Societas gratissima daem libus nobis olim per Prophctam promissa, Mab istis priscis temporibus antiquitus re is probata, dum te Christus vocavit Synagogam Sathanae, cu te de-. ignavit per meretricem magnam, qua fornicata est cum Regibus terrae, facta de matre, noverca de sponsa Christi, adultera de
casta, meretrix. Confractae sunt mammae ubertatis tuae charitatem
tuam primam reliquisti, & nobis adhaesistit dilecta nostra Bais biton O cives nostri, qui huc de Jerusalem transmigrastis vos me serito
197쪽
r7 Da lo TEsTATE ECCLEsIAE rito diligimus, vobis applaudimus, quia Leges Simonis Petri negi se itis legibus Simonis Magi amici nostri adhaerentes ipsas tenetis, ad unguem, publice exercetis in templo Dei, vendentes lamen in se es spiritualia contra Christi praecepta distribuitis beneficia xho- mores aut prece vcl pretio, vel pro turpi servitio seu favore ad Ee-- clesiasticas dignitates reprobando dignos, indignos promoven-rites, utpote arῆones, Lenones , aut ignaros vestros Nepotes. is aut filios vestros proprios ad Christi haereditatem evocatis, ut san- etuarium Dei haereditari possideatis , lani puero multas conis fertis praebendas , quarum minimam probo pauperi denegaturis personam accipitis, Minnumeram curam habetis pecuniarum deis non animarumci Domum Christi secistis speluncam Latronum r omnes abusus , omnes extorsiones in stylo vestro plus millies
is exercentur, quam apud saeculares tyrannos : Leges statuuntur,
in eas non tenetis, totum vestra dispensatione ad libitum dissipis
istis Justificatis'mpium pro muneribus,, justitiam justi aufertis
ab eo, iauper omnia genera scelerum de scelera generum prout volumus perpetratis, &multum vestri gratia in nostro servitio in sudatis, potissime quantum ad destructionem fidei Christianae. Iam enim Laici de fide haesitanti, si quae ibi praedicatis quandoque is licet raris, tamen non credunt, cum vident manifeste quod quiliis bet vestrum contrarium operatur Et sic ostenditis vos aliud quam dicatis, credere unde isti vos sequentes, qui sibi estis in exem-
ilum , ut plurimum bene utuntur regulis nostris, irruentes in pein
lagus vitiorum, & ad firmatas aedes Baratri assidue confluit ipso, rum maxima multitudo tot incessanter ex omni hominum genere,, nobis quotidie transmittitis, quod capere non possemus, nisi, , , strum chaos insatiabile mille laucibus avidissimis innumerabiles, animas deglutiret Et sic per vos nostri Imperii Principatus extitit
reformatus, damnum nobis importabile restitutum unde vosis habemus viriliter c mendatos, atque vobis grates magnas res is rimus vos nihilominus exhortantes quod perseveretis sicut facis iis, ulteri procedendo quia per vos intendimus totum mundum sub nostra ditione iterum revocare r Iam enim prae multitudine, quam nobis quotidie destinatis, his obseuris recessibus mirabiliter, occupati, vobis interim committimus vices nostras, volumua is vos nostros esse vicarios vel ministros, qui etiam de missione pro-
,,pinqua Attichristi cogitamus , cui viam optime praeparatis. In
198쪽
vestrum tum auxilium & consilium de stygiis eminentibus4 satra iis inferni aliquos destinamus vel deputamus, quorum sugginio--nibus acquiescere, dolosis inventionibus addere vestra astutia, consuerit, iovit prudentia. o Insuper vobis qui summum tenetis apicem, consulimus ad cau- ,, telam, ut inter principes seculi pacem fictitie procuretis, sed Eccle faecausis discordiam conjiciatis sic astute Romanum destruetis, Imperium ita nec permittatis aliquod regnum nimium ampliari, sine forte nimis fortificati iacem habentes velint deprimere ve- , , strum statum, a vobis auferre thesauros quos apud vos in depo- iit pro Antichristo fecimus reservari , commendatas habentes, vestras charissimas filias, superbiam, avariciam, fraudem , luxu- riam, Malias, praecipue dominam simoniam quae vos fecit, ac prori priis lactavit hiberibus4 nutrivit, ipsamque non vocetis simoniam, seu peccatum, quia omnia vestra sunt, nihil potestis vendere, quia de proprio solvuntur, nec vos estis superbi, quia talem requirit, , magnificentiam status vester nec avari, quia pro S. Petro est quic quid congregatis, thesaurus Ecclesiae seu patrimonium Cruci is rixi. Promovetis vestros, sicut Christus ad Apostolatum vocavitis cognatos totos Et sicut ipsi vocabantur ad statum pauperem is humilem, vos autem sic volumus vestros vocare ad statum divitia- rum d superbiae, ipsique reliquerunt omnia, bos vestris tri, buitis infinita, .sic de aliis nihil melius nostis perpetrare. Alis legetis pro vobis , ET GLOSSETIS DISTORTE , ET D
DUCAT Ix Am VESTRUM PROPOSIPUM IN DIRECTE. Et
, si quis praedicet contra vos aut doceat, eum excommunicantes vio
denter opprimi te, a vobis tanquam haereticus condemnetur, tam, que idem faciatis, quod valeatis locum habere, quem vobis paramus Auib nostro habitaculo in secretissimo fundamento, k quem vobis singulariter reservaraus, in quo quisquam nondum novit accedore, is exceptis majoribus Satrapis regni nostri vos enim nec speratis futu- rum praemium , nec formidatis aeternum supplicium Ideoque necis vitam quam non creditis, habebitis, nec nobiscum mortem obtineo bitis, quam, dum vivitis,non timetis. Valeatis illa scelicitate,qua vosis desideramus Mintendimus finaliter praemia re. Datum apud centrum terrae, in meo Palatio tenebroso, praesentibus catervis daemonum propter hoc specialiter vocatorum ad nostrum Consistorium dolo, rosum sub fioliri terribilis fgneti caracter in robore praemissorum.
199쪽
I 6 DE POTEsTATE ECCLES.IAE Verum Thomas Cantipratanus libro primo apum cap. 2 O num. 8.argumentum hujus Epistolae Luciferi suppeditavit; quia narrat quemdam Clericum in Synodo Episcoporum praedicare compulsum.
dixisseri Principes infernalium tenebrarum Principes Ecclesiae salutant. Laesi omnes nos gratιas eisdem referimus, quia cum ipsis eorum nobis a feruntur subditi, ta per eorum negligentiam ad nos devolvitur totus pariter fere mundus, . Haec anno 12q8 inquit Auctor libri apum. Profecto memorata Epistola Luciferi Ethopoeiam, sive morum descriptionem. Curiae Romanae, postquam sese curis saeculi immersit, egregie exhibet Et quamquam multa horribilia, non tamen cente limam partem corruptelarum 4busuum resert. Quandoquidem Christianam Religionem, quae omnium est gentium & populorum; ad paucissimos, eoque tum demum adigunt, ut haec Prophetia Domini impleatur. Et dicent vobis: Ecce hιcis ecce issic est Christus. Ecce enim Regnum Dei intra vos est Luc. I 7 vers. 23. Quoties Praelati a regula Evangelii recesserunt, Deus exempla illustriam gnarum calamitatum miseriarum edidit. Quapropter Eusebius lib. 8. cap. r. historiae causam persecutionis omnium crudelissimae, quae sub Diocletiano desaeviit, ita recenset Pastores nostri, depulsa, repudiataque pietatis regula , dissidio ta contentionetanter se exarserunt:
quin etiam nul citias res, praeterquam scordias, minas, amulationeε, ιmicitias, ta odium inter ipsos mutuo adaugere studuerunt, sanimis ambitionis astu incensis , tyrannorum more principatum obtinere labor
bant. Tunc demumjuxta illam Hieremia sententiam obscuravit in ira sua Dominus Aliam Sion, ta dejecit de caelogloriam Israel non est recordatus
scabelli pedum ejus in die ira si Huc usque Eusebius A quo
tempore mensura iniquitatum nostrarum coagitata, & regni Turcici triumphis cumulata est,is tamen furere atque superbire non cessa mus, quae nostra est dementia& coecitas in sernalis.
VII. Quarto Dominus solam potestitem irinisterialem spiritua- Iem Ecclesiaercliquit,ut ostendcret pacem concordiam, dilectionem charitatem Munionem esse scopum clinem Legis Euangelicae hacque ratione gentes univcrsas ad Euangelium amplectendum proclivius accenderet, ubi perspectum haberent Christum venisse in mundum, ut solummodo homines ad coelestem spiritualem vitam erigeret. Omnia vero temporalia & civilia eodem in ordine & statu relinqueret, quo pridem ante Euangelium, naturali e gentium jure constituta fuerant. Nam, ut ait Apostolus Charitas malum non ope
200쪽
IN REBUs TEMPORALIBUS. 77 Iur. I Cor. I 3. Quocirca Dominus Matth. ubi legem naturae in legem gratiae tanquam divinum surculum inseruit, continuo dcclarat se venisse in mundum, non ut solveret, sed adimpleret legem quod aeque de lege naturali, quam de Mosaica capiendum cst juxta commune statum Theologorum Gratia non destruit , sedperficit naturam. Quo spectat Apostoli doctrina, Rom. I 3. Ubi enim docuit legem naturae in legem gratiae insitam ideoque omnem animam potestatibus sublimioribus , sicut ante Euangelium promulgatum , subditam se , tandem concludit summam praeceptorum Legis gratiae in eo versari, ut nemini quidquam debeamus, nisi ut inviccm diligamus qui enim diligit proximum, legem implevit. Diis lectio proximi malum non operatur. Plenitudo ergo Legis, dilectio. Sensus ergo est, cum omnibus aliis in rebus cavendum sit maxime ne nomina debita contrahamus contra in via dilectionis charitatis sic vitam instituendam, ut cum omnia fecerimus, quae possumus, tamen nos debitores aliorum essiciamus. Forsan objiciet aliquis haec quae de pace charitate tanquam sine Euangelii dicimus, iis repugnare, quae Christus Matthaei Io. Nolitear, trari, quiapacem
veneram G. tere in terram non ven pacem mittere, sed gladium. Veni
enim separare homines adversus patrem sevum, tac. Oppones cunctos
Doctores glossas hoc spiritualiter interpretari ; ita ut sensus sit Christum ventile in mundum, ut gladio spirituali verbi Dei, fibras
radices carnalium aflectuum disiecaret, atque malam pacem vitiorum , us blanditia amaritudo amarissima est, ut ait Propheta ea qua contra legem Dei fruticarentur, cxstirparet. Quod si ex ea re inter
homines carnales aliquid dissidii nascatur, hoc depravatis hominum moribus, affectibus, non Legi gratiae .perfecta mansu tudinis adscribi debet quando certissimum est Dominum non esse se Deum contentionis, sed pacis. Quod autem dixi Euangelio propositum, ut pacem, concordiam & unionem sanciret id non tantum directe, verum ctiam in directe est intelligendum alioqui Dominus indirecte gentes a Christiana Religione avertisset, utque bellum Euangelio tanquam dissentionum ac bellorum seminario indicerent, induxisset. Quam pestilentem opinionem Ecclesia hoc carmine , quo omnem metum de Christi regno Herodi auferre vult,
Hostis Herodes impie, Christum venire quid times 'Lib. LII. u