장음표시 사용
281쪽
24 DE POTAsTAT ECCLESIAE sua habere propria jura,sua dignita es, sua leget, sua judicia de quibia occupare eiecte stica potestaι non rasumat uri .rpet, nisi dum redvinis dat bustus potestatis .cularis in impugnationem des ta blasphemiam
Creatoris, ta an manifestam Ecclesastica potestaris murram. Tune enim attendere convenit ultamam h u consis ιιonis duodec/ma partaculiam rquod in his Ecclesiastica potestas habet dominium quoddam regitιvum, di restivum, egulativum cs oriunativum. Concludunt hoc, ta nihilsereat vidrationeso allegationes omnes snduci Folita, quὸd plenuudo potestatis Pap sis severior est, s omnem a m Ecclesiasticamo temporalem. ---μ, Me respectu potesta universab Ecclesia velgenerabs Concii legitime con gregati dicipossit major in amplitudine vel extensione; mayor in famhιωdι retitione;m oris morum reformatione in capite si membris;m o in rae citiva potestate; major in causarum fidei dissicibum ultimata decisione; maνον
denique,qui copiosior. Complectitur enim saltem virtuabier omnempotest remo omnepoliticum regimen, Papale Imper ale,Regale, Aristoreaticum, Democraticum, proutatias deductum est ex descrFrione Concilis Generatis.
In hac conlideratione Gersonius clare Bonifacit VIII. Extravagantem unam sanctam se continuo etiam potestatem in directam Bellarmini oppugnat, quando Ecclesiae relinquit solum dominium quoddam regitivum, ινλωum, regulativum ει ordinativum assiquentia coactione ext-rseca, quam fautores indirectae potestatis tribuunt Ecclesiae contra essentiales causas auctoritatis Ecesesiasticae, ut saepe dicendum est. Et ita etiam patet Cardinalem Perronium frustra ad causae suae patrocinium hunc locum Gersonii detorsisse qui solumiam od demonstrare voluit quonam sensu capi debeat hoe Nicolai pronuntiatum suod Dominus B Petro aeterea vita clavigero terrens multa caelestis iura Imperii commisereιt. s. 2 2 canone omnes Et De-eretalis Bonifacit unam sanctam concludit enim omnia quae pro Pa pae auctoritate in temporalibus adduci solent, nihil aliud efficere
stiam eclesiam domamum auoddam habere reoitatium directivum
juxta doctrinam Joannis Parisiensis, Athaceni supra laudatam rquod Parisiensis Cancellarius consideratione 4 libri de potestate Ecclesiastica ita confirmat Sunt qui dicuηι, ait, poenam Excommunicationis esse ultimam quam infigere potest Eccles ica potesta JursHEtionis ex institutisne Christi sola primaria, tac. De se autem hic loquitur in tertia persona. Cum enim tractatum doctissimum de Ecclesiastica potestate integrum is qualem habemus coram Patribus Synodi Constantiensis recitarit una dare operam voluit, ne curiae Romanae
282쪽
homines qui omni via ratione impedimenta reformandae Eccle si nectebant, sicut exactis liquet dicta sua gravitis acciperent,
inde occasonem turbandae reformationis captarent. Quocirca toto in hoc tractatum Bernardi aemulatione ad Eugenium, tecte atque oblique loquitur Gersonius, ut vel hujus duodecimae considerationis lectione innotescit. Porro cum potestas Ecclesiastica non se extendat ad eos qui foris sunt. I Corintn. s. Planum est illa verba Doc toris Christianissimi de quodam domini regiti vota directivo Ecclesiasticorum in res temporales, restringi ad illos tantum Principes qui nomen dederunt Euangelior si forte contingeret illos infestos esse Christianaeriorthodoxae Religioni. Hinc autem claret Gersonium eos improbare, qui putant solam Religionem orthodoxam iustum dare titulum regni atque principatus Nam diserte ait legitimas potestates politicas etiam inter infideles regnare, c. Quod autem perhibet potesta tem universalis Concilii saltem virtualiter omnem complecti potesta tem regimen politicum, Papale Imperiale Megale, Aristocraticum, c. Id lumen capit ex definitione Concilii, quam eadem consideratione tradit Gersonius statuens Imperatorem Meges, atque omnes alias Reipublica formas admitti debere ad Concilium lita ut nullus fidelis qui audiri velit, excludi debeat. Jacobus Almainus paritor Scholae Sorbonica Doctor hanc qua stionem fusius & clarius tractat atque omnem occasionem ambigon ditollit primum in medio quaestionis resumptivae, de dominio naturali civili Ecclesiastico, conclusione secunda, parte ultima, ubi disputat potestatem temporalem non esse annexam potestat Ecclesiasti- ea. Ultima pars est quod ex institutione Christi auctoritas Ecclesiastica nullam habet potestatem laicam annexam Illa proposivi patet auctoritate Eer nard dicentis Non in possessionibus sed in criminibus potestas vestrae Et
ex cap. novi dejudictis,ubi Innocentius ad Pracitos Franciascribens: Nouenim intendimus, inquit, judicare de seudo Musjudicium ad Regem pr-ctatis Sed decernere de peccato, cujus ad nospertinet ne dubιtatione censurat quam in quemlibet exercere possumus 2 debemus. Secundo probatur eadem propositio De ratione potestatis Laica est poenam civilem posse ιη
gere, ut sunt mors, exibum, bonorumprivatio, tac. Sed nullam talem poenam ex institutione divina insigere potest Ecclesiastica potestas mimo neque incarcerare, ut plerisique Doctoribus placet Sed ad seia mpoenam stirιtua
tem extenditur, utputa excommunicationem Rebyua autem poena quibus
uiis r deIurepurepositivosunt. Udicat aliquis adpotestatem Eccle-
283쪽
bus, ubi abrogatur lexpermittens praescriptio emfer cum mala me, breviter dicitur, prout habetur in glossa in regulam , possessor de Reguli juriaxn6. quod nullam legem civilem auferre potest seupremapotestate Ecclesiast, fungens, nisi illa contineat peccarum auemadmodum erat lex ilia prasieriptionis Et actus iste non est activ jurisdictionis civilis, sed Ecclesiastica . ad quam sngula peccata cohibere spectat. Idem Almainus libro de auctoritate Ecclesiae cap. 2. disterentiam potestatis laicae de Ecclesiasticae in foro exteriori assignans docet host' o primum distingui, quod una fit naturalis quantum ad institutionem:
astera supernaturatis. Secundo ex parte finis, quod unasi ad em natu ralem altera ad Mem supernatu Iem. Tertio ex parte poenarum, quia per unam corporalis poena dumtaxat infigi potest, per alteram spiritualis
praec/se suarto expartesuhectorum; quia unius capax est etiam in Hos alterius vero nusius capax est nisi sacro baptisemate regeneratus. Etiam una scilicet temporatis in infideles exerceripotest altera in solossideles. Item cap. 8 ejusdem libri responsione ad quintum os cndit Papae, fori r aliter ut Papa est, jus gladii materialis non posse convenire. Nam inquit, in terris immediate subjectis summo Pontisci, is quisus A
tifex nullum recognomi severisrem quoad temporalitatem, Fratores seu Iudices licite causas sanguinis exercent, ta non auctoritate Pontificis, necauetoritate alis us Principis laici, civmnusius in illum populum Iam haberetIurisdictionem;nec etiam auctoritate qua sit formaliter in Summo Pontifice absit enim dicere in Summo Pontifice esse formaliterpotestatem ad occidendum, cui Dominus usum gladi materiatis prohibuit. Ergo auctor rate quae olformaliter inpopulo. Nihil evidentius & certius ad directam aut indirectam potestatem Papa in temporalibus profligandam dari potest quoniam Almainus hic absolute negat Papam ut Papam ulla
praeditum potestate temporali coactiva, qualem Bellarminus, Suare malit auetores potestatis indirectae somniant, cum ejusmodi potestas coactiva in terris patrimonii Sancti Petri exerceatur auctoritate quae formaliter est in populo non in Papa, aut alio quocum, que Principe. Idem Almainus de potestate Ecclesiastica Laica quaest. I. cap. 9.eirca medium disputans an vi excommunicationis Papa possit destituere Reges. Primum in aciem producit rationes Guillelmi ocham, quem pasti m Doctorem indigitat, eumque statuere ait datam potest rem coercitivam Petro, ut unumquemquesideum per censeurat coerceret ad
284쪽
disina praeceptaservanda . ti Christum numquam dedisse auctoritatem
Petro aciquem Regem temporalem a iurisdictione sua deponendi. Ergo insa auctoritate quodcumque gaUeris super terram, promisit Petro potestatem absolvendi sacramentaliter staxand poenam spotestatem coercitivam ad observationem mandatorum Dei ta non ad Constia, non dedit potestatem Laicos uis proprietatibus ta dominiis privandi, scini usi contingere Principem secularem abuti resiua in perniciem Christianitatis vel sdei ita quod id abusu esset in maximo nocumento pro consecutione felia statis a temae Non negat quin in lati caseu Papa possit eum deponere, es ab DoLtores hoc negent quamvis doceant Papam habere solum potestatem
de Dranda ipsium Principem esse deponendum. Patet quia esst occasii quod ratione talis potestatis Papa ferretur in maximam verbiam δε illa pleni ludo potestatis esset multum .imnosa sitilectis, ideo illa esset etiam nociva 'Ripa , 5 subyeetis. Eis non est verisimile quod Christus es talem contulerit potestatem. Dices s neminem excepit his verbi, quodcumque ligaveris, quomodo audes aliquem exciperet Resipondetur quod Christus verbota exemplo es Apostoti docuerum aberua excipienda Reges dominantur vos autem nonsic, c. Simititer exemplo, quando voluerunt eumfacere Regem, e fugit Uuae Almain collectio geminam nobis exhibri sentent ram. Prior est Guillelmi clam asserentis Pap. im ab quo in ca u pose Reges deponere, tac. Fosterior anorum Doctorum , quorum in numero ipsemet Almamus est, abnegointium Porpam donatum tabpotestate Reges exauctoran H; cum solummodio innuere 2 declarare posit, quando obtigatio obediendi Principi minime populum obstringi, quae vera est Almaina plurimorum aborum opinio existimantium Regem apopulo abdicariposse, quam opimonem supra tibro secundo confuIavimus. Idem Almainus ibidem cap. decimo circa medium Tertium corolla rium quod sequitur est quod vitare excommunicatum quamum ad colloin cistionem c quantum ad illa qua sunt mere civili.ι, non videtur se de
Iure divino , sed solum de iure positivo, ut dicit clam. Item codena cap. IO. versiis sinem asterit Eces etiam suasi vetantum Virective, non coacti, aut coercitive iudicare de mediis nec ellariis ad beatitudinem: hocque Durandi a Sancto Portiano argumentum ita proponit atque diruit. Cuyus est de sine eiusdem pariter es de med is ad illum nem necessariu uuicare, Sc. Resipondet Joannes de Parisiis ad AI orem inquit Almaimu C us est Iudicare de me, 0usidem est iudicare de mediis, προ is innuitive id et innuere quae sunt media necessaria ad illum finem cox
sc 7 udum ci mu impedime ita ta hoc veram est quod ad Ecessasticum
285쪽
1SE DE POTESTATE ECCLEs 6ὸctat, quia ad eum spectat ostendere quod es necessarium ad felieitaremeansiequendam. Sed si intelligau,' ω est Iudicare de Me Musirim s j
dicare judicio coercitivo re correctivo de quolibet necessari ad illum nemingatur; imo illa est falsa universaliter ue in est udicare de sine issius est Iudaeare de mediis udicio coercitivo Eihoc ordinarae de quotin neces.sario velimpediente respectu talis,nis. Etiam dico quod Summi Pontifex non udicat de beatitudine externo asto iudicro de quo loquimur, sedper moindrum doctrina sincitamenti, ostendendo de mediis necessariis ad salutem. Regulariter ergo cιmba ad Laicos pertinent. Hac amplius illuserat Almai nin exemplo medici, qui nitatem consederat pro De qua ipsam impediunt; ta tamen media ad senitatem conducentia non prascrι bubudicia absoluto coercitivo, sed tantum fluadendo sexhortando. Ibidem eadem quaestione ea decimo quarto ad cap. 3. quin tam allegationem Doctoris Ocham, quae incipit Arguit quinto Et circa hoc mota est quastio Christus habuit seupremam potestatem 1n temo rati : sed Papa est 6- vicariin. Ergo habet supremam potestatem in temporab , reci Dico, inquit, quoas Christin istam habuit, non tamen sequitur Ergo etiam evi vicariin non valet constequentia. Nam Christin secund-m humanitatem mavorem potestatem habuit quam Papa habeat, puta instituendi legem Euangeticam neque etiam habuit potentiam alligatam Sacramentis poterat enim condonare peccata sine apphca-lιο ne Sacramentorum svior 6- non habet illam, sedμώιmiliam qua explicatu in suo vicariatur Nam dedis ei potestatem remittendi peccata,
pradicandi dandi indulgentiis, tae. Sed nullibi reperitur quod dederit ei potestatem instituendiis destituendi Reges temporales. Ideo ex contione potestatis sibi facta a ciristo, non habet potestatem supremam jurisdictionis in temporalibin An Christin tam habuerit a Deo, Credo quod sic. Data enim, inquit, mihi Fumma pote ι in eoelo in te ra satiquando stam exercuu videlicet quando misit Damones in porcos alias intulisset damnum proximo Amiter quando acceptis funicus Uecit vendentes ta
Ibidem quaestione a. cap. I x. Doctoris cham Adsieptimam ratio xem adductam, quaris an Papa habeat in utri quegladii, G potestatem absolvendi assaltas a jummento fidelitatis, quam in rem trabin modis afguis. Primo sic: vapotest unumquemque Regem deponere, quaηtum ad istam potestatem regalem taburisdictionem quam habet erga subditos. Tunc bene sequetur Isti absolvuntur a Iuramento fidelitat sprotito Regi.
286쪽
Papam ardynariaspectat dispensario in votista juramentur Ergo Papa non solum causaliter, ea potestare ordinaria ta regular pote ubditos absolυere ab obligatione Iuraments ta Metirati quod praestiterunt Principi. Et e cerari pracsua Iurastarum snquit Almainus, probantium ex illa quod Papa potest dominium temporale auferre ab Uso Principe. Seeundo arguitur sic Papa potest excommunicare Dominum temporatim in cap. Novis de Iudiciu ub se ostendit habere potestatem excommunicanda Regem Francorum sed in caseu quo Rex esset excommunicatin, Vasaia e pro tunc non tenerentur eistrabere obedientiam pro tunc se tentia lata a Rege nulla esset, quia sentent ab excommunicato lata nussus esse e Mia. Ergo pro tunc deponit Papa Dominum temporalem a furisediEtιone quam habet Et ista duo sunt apparentiora argumenta pro partea res
Tertio arguit Doctor Ocham in septima ratione Ab in est impe
rium, qui habet utrumque gladium, solscet tam spiritualem quam temporalem Sed Papa est e Umodi. Ergo Fasu antecedens, sunonendo quod pergladium materialem intelligatur potestas regia ad quam spectaturi gladio in malos . Ad Rom. I 3. Non e causa gladiumportat; sed Petro
e successorib- eo usus est uterque gladius Lucae 22. uafri Chri stus an essent gladui ' Respondis Petrui: Ecce duogladii sunt: E eum
eruisseι Petrus unum astorum, dixit Christus mitte gladium tMum inva ginam, ta non dixit aufer gladium Et per hoc Munditur quod prohibuit usium issius, ta non potestatem: Et ex illa passu arg/- quod utraque potesta est commissa Petro G ista sententia Udetur es, Innocentii ΙΙL. quod in gremio Eccles ambo gladi sunt, e qui extra Eoccisiam Iuni, nutibus habent gladii potest zem. His autem argumentis sic Almainus respondet a d primum duplex distinguit uramentum: Unum quodsit solum in reverentiam Dei, ut μι SocratesIuret perpetuoservare castitatem. alterum quodsi infavorem tautilitatem alterius persona a jurante Ut si Socraιes jure se soluturum decem aureos Plutoni quos eidem debet suantum ad iuramentum primi generis, Papa de Hispotest dissensere, eumst Ricarins Dei suantum
vero ad iuramenta secunda eneνιι cuiu6moda est cacramentum fidelitatis
prastitum Principi a pubistu, quiast in utilitatem Principis, ct noris iampropter reverentiam Dei, Papa non potest obligationem iGIuramento introductam somere: Hen faciendo de obigato non obligatum, in riam niteri facereto teneretur ad restitutione- Quare non potest Papa regula
riter semere assectum ab obligatione, qua obligatur stupemri. HaecAN
287쪽
164 DE lo TR sTAT ECCLns Iamainus ad solutionem primi argumenti notandumque est disparata
tam esse maxime comparationem inter Obligationcm naturalem qua vasallus Domino suo supremo, cam qua debitor aliquis creditori obstringitur Ham enim non tam stricta angusta est, quam illa qua iure divino Mnaturali constitutuir, eaque salus, incolumitas tranquillitas Reipublicae tota continetur unde si tantillum relaxetur, ordinem politicum iacem publicam, quae juris est divini naturalis, violat. Ex quo fit ut multo minus resolvi possit, quam aliqua privata obligatio inter creditorem debitorem. od secundum de Excommunicatione. Hac tangit multa fati dipiatasia, inquit Almainus. Nam habetur ex multu embus ex praedica, quod familiares excommunicatι possunt participare cum eo ad minus in rebus civitibus. Ergo cum Rege excommunicato vastali bubyecti possunt parracipare, cum sint quodammodo servi Vm, nam obedientiam tenenturassi dare L exhibere. Et haec est genuina Almaini respontio vera quidem causis essentialibus utriusque potestatis Eccleiiasticae omnino,
Deinde subjicit opinionem Canon istarum circa hanc dissicultatem uuantum aut hoc iucietur in cap. Nemo, ta in glossa, quod ιδεο tigatis assariis subdis qui non est servus domesticus, pro tempore quo
Dominus excommunicatus est sopita, sed non abi, ita: mo pro tempore excommunicationis Principu servi locaturi non tenentur communt re cum
id in rebus civilibus. Sed aliisubditi dicit lossa absolvuntur ab actu obligationis, sed non ab obigatione, stenemur prolati tempore cum eo non participare snon ei obedire. Sed imo absoluto ab excommunicatιone, tenentur ut prii s.
Deinde Almainus subjicit opinionem Doctoris cham , quam simpliciter ait esse probabiliorem nimirum quod nec per excommuni cationem, nec alio modo Papa potes Principem deponere a seu dignitate Imperio G Regali quae responsio quadrat similiter causis cssentialibus utriusque potestatis minime vero quae a Canonistis dicuntur de sopitavi suspensa obligatione. Ad tertium argumentum de duobus gladiis, respondet cham ne gando quod uterque Gladius sit commisus Petro is ad probationem Lucaeria dicit quod duo Funt in sensu titterati ci hoc intestigitur de gladias, steriatibus ta tempore quo Christus hoc quasi υιt, nondum et rem Papa, ed post resurrectionem factus est Ideo tunc non quaerebat an habere glad-mspiritualem Bene verum est quod in sensu mstico potest
288쪽
potest e ax argumentum ad aliquidprobandumsumi, ni uerit per alium passum Scriptura habitum: Ideo per illos duosgladios nonpotest inferri, quod fuerit Petro successoribus commissa utraquepotestas. Et haec ex mente Doctoris Ocham. Secundὸ Ego dicerem, ait Almainus quod quamvis intelligatur in sensu litterati, non tamen sequitur, quὸdinerit commissa Petro Numicet in Ecclesias utraquepotestas, non tamen in eadem personaci Nam illapotestas qua significaturpergladium materialem, est Petro prohibita: Dicit enim Christus Petro mitte gladium tuum in vaginam rRegesgentium dominantur eorum,oc. Si ver in sensi litteratiper utrumque gladium utraque potesta acciperetur; solumpotest inferri quod utraque potesta es in Ecclesia. Sed non potest inferri quὸ utraque potestabsit in E clesia in eadem persona. Et ad verba Innocentiis intelgigantur quod extra Ecclesiam nultas habeat legitimam potestatem qua utaturgladio materiali,
ilia sapiunt haresim Nam sapud deles ta apud infideles est verapotesta
Lica. de parum curandum est de auctoritate Innocenti in proposito. Haec Almainus ex propria sententia. Idem eodem libro quaestione . cap. a. demonstrat jurisdictionem civilem nec actu nec regulariter posth competere Pontifici ut Pontifex , variasque variorum opiniones in cam cm numerat. Et primum Marsilii Padunt, quam ut erroneam plane re)icit. Secunda autem iis omnino conformis cst,quae paulo ante ex codem Almaino proposuimus in quaestione resumptiva. Secundus modus, ait, estquὸd Papa quantum adspiritualia habet potestatem coacti mper censurasspiratu
les, puta per Excommunic.itionem, rn peccatιs contra Sacramenta tacontra Euangelium Sed in temporalibus nec habet regulariter, nec casiu
titer potestatem coactivam ex instιtutione Christi sed si habet, hoe est a Frincipe vel populo. Tertius mokus dicendis: Papa habet potestatem coactivam per censurispirituales in piritualibus Sed in temporatibus non habet illam regulari ter sed solum casualiter. Et videtur in cisin ex varietate textuum Auvidelicet Papa ex institutione Christi in causeispure laicis habeat potestatem discernendi, Iudicandiis cogendi, c. Deinde hanc quaestionem ita concludit. Resolutio est quantum ad primum modum dicendi Marmide Padua, erroneus est: scilicet quὸd Papa non habeat potestatem coactivam inultis rebus. Item uterque aliorum duorum modorum est probabilis, videt cet quὸd Papa in rebus pure civitibus nullam jurisdictionem nec regulariter nec casuriiter habeat jure divinita ex institutisne divini vel quod h.ιbeat Lib. III. Ll non Diuitiae by Ooste
289쪽
non regulariter, sed Uualiter, puta in duobus a vi, stibere si nul is judex temporaia Errat, es non possit, vel negligat eam exercere probabiti est quod casualiter ini duob- casu Papa habeat jurisiuctionem administrand in temporatibus. Vide eumdem Almainum de auctor tate Ecclesiae cap. s. responsione ad primum & de potestate Ecclesiastica& Iaica quaestione I cap. Io paulo ante finem. Ex his autem testimoniis liquet quaenam sit vera tenuina Almaini doctrines Scilicet Papam posse tantum declarare Principem quempiam indignum cui populus obtemperet, deponendum esse at ver non posse illum deponere aut ejus subditos a sacramento fidelitatis naturaliter debitae principi absolvere. Qui ergo seri potuit ut Cardinalis Bellarminus libro adversus Barciatum statim initio hunc
Doctorem Parisiensem sibi tam contrarium, augendo numero scriptorum quos unde quaque convasavit, in classe illustrium scriptorum nationis Gallicanae adlariberet. Et Cardinalis Perronius in luctuasione ad eumdem lapidem post Bellarminum allideret Hic Bellarmini verba adscribam Iacobus Almain, inquit, in tractiva desupremapotestate Ecclesiam o temporali quast 2 principia quas desuprema potestate laica cap. 8 ad tertiam allegationem. apa, inquit, potest Nerviorem deponere in duobus casebus primus pro crimis pure spirituali, ut est hareses. Secundiu quando uti ad quas spectatore οὐ naris sunt negi genter ipsum deponere Ibidem ad quartam allegationem se ait Sigens Imperii efficeretur haretica, vel transferre se ad aliamsectam dimittendo sectam Christianam, possetpropter hoc Papa illam gentem privare dignitaeta Imperiali, sic transferre in aliam gentem. Haec Bellarminus, qui contra omnem fidem & pudorem ut speciosus fucum faciat ver tali, opinionem uillelmi Ocham addicit Almaino eo quod hic nonnullas quaestiones cauillelmi Ocham de potestate Papae explicandas suscepi et in illo tractatu, quem Auctorem Almainus passe nomine Doctoris indigetat, ut jam dixi. Quod si Bellarmini ratio valet, estque aequum alicui auctori ea tribuere quae non ex propria, sed ex aliena sentcntia in libros sua ingerit nihil faciliusquam convincere Bellarminum, qui in suis controversiis dogmata haereticorum rcfert, impugnat esse haereticum. Porro haec sunt propria verba Almainiquae Bellarminus compendiose protulit. Nam libro de potesta 'te Eeelesiastica Haica quaest. 2. cap. 8. ad tertiam allegationem haecenarrat Verumtamen dicit Doctor quod Papa potest Imperatorem deponere in duosvi ea tu Trimm pro crimine pure spirituis, ut es harem.
290쪽
Secundus, auando illi ad quorspectatjure ordinario, sunt negligeηter ipsum
deponere. Deinde cap. , Io, I. Doctoris ad quartam alietationem dirae
Doctor quod Tapa potest tranferre imperium, sed hoc solum case Iiter unde Papa potest exercere Iurisdictionem in pure remorabbus castualiter rhoe est quando non est iudex secularis Basides congregario populi, potest Papa transferre, ει hoc casualiter. Secund potest pro criminepure spirituali , ut figor usus Imperii e eretur haretica , vel transferre se ad aliam sectam, dimittori Religionem Cusianam, posset propter hoc Papa illam gentem privare dignitate Imperiali, ta sic transferre in aliamgentem essed hoc non est regulariter, sed sol.m casualiter, c. Haec ibi ex
mente Doctoris Ocham, cujus opinionem alias improbavit Almai-nus ut patet ex locis superius expositis, praesertim ex quaestione resumptiva. Item libro de potestate Ecclesiastica & laica quaest. I cap. o. ubi diserte ait, Papam habere dumtaxat potestatem declarandi principem indignum principatu, ta deponendum esse. Item cap. Ici ejusdem libri affirmans Ecclesiam aut Papam non judicare de mediis ad beatitud nemnecessariis coercitiise coactive, sed innuisive oesua e tantumper doctrinam factus hierarchicos, G.
Caeterum quae Guillelmus cham de hae re disseruit capienda sunt his positis principiis nimirum quod Papa transtulerit Imperium ad Gemmanos ataue Electores Imperatoris instituerit. Ex quo inserto cham Pontificem aliquo in casu posse Imperatorem deponere. Sed longe est alia ratio regnorum quar nihlia Pontifice Romano pendent. Itaque male ducitur argumentum a Bellarmino ex Imperio ad caetera regna cum Pontifex aliquem titulum videatur in Imperio obtinere ratione Bulla quam auream vocant, quae primum facta est Othone III procurante deinde a Carolo IV. renovata. Vide librum secundum Historiae Thuani statim initio. Joannes Major Doctor etiam Sorbonicus quarto sententiarum, diit. 14. quaest 3 ante medium : Tertia Conclusio, ait, Maximin Pontifex non habet dominium temporalesuper Reges. Probatur. Nam dato
unosto, seauitur quod Repessunt em vassasti, ta eo ad nutum a regno
truderepotest de facto, licet peccet sine causa eos vestendo. Et aliquanto posti Nullum titulum habet sive regnum Francorum vel Hispaniarum in temporalibus. Ergo nec sunt ei subyecta in temporatibus e ntecedexspatet. Nam quaero quem titulum ' sidica succedere Christo, Christinest Domin omnium. Contra probare non pote quod Christus secundum humanitatem est Dominus omnium, cum dixerit Pilator Regnum meum L a non Dissilia πιν Orale