장음표시 사용
191쪽
set quibus initiis primum convenissent homines . addit, si .quis in parentes aut beneficos injurius fuisset, fieri non potuine quin id caeteri aegre ser
s 6 τοῖς παρου. suoniam euim hi aut in gemis hoc aliis auia mautibus Abiat. quod meute ac ratione utitur, ' Omutuo credibile non es tam alientim a natura sua actum ab ipsis dissimulatum rvi , ut in ali ι animantibus rsed quod faciti m es, revocatum iri ad animum cum ossense segni alioue. z. Quod i si quando ' brutis animantibus juii titia tribuitur, ' id fit ima
proprie u ' ex quadam in ipsis umbra rationis atque vel tigio. ' An vero actus ipse , de quo jus naturae conitituit, sic nobis communis cum aliis animantibus , ' ut prolis educatio, an nobis proprius , ' ut Dei cultus , ' ad juris ipsam naturam nihil refert.' XII. l . Ei se autem aliquid juris naturalis probari solet ' tum ab eo quod prius est,' tum ab eo quod posterius, quarum probandi rationum ' illa sulitilior cit, 'haec popularior. A priori, ' sol tendatur rci alicujus convenientia aut disconvenientia necessaria ' cum natum rationali ac sociali: a polleriori vero, si non
certissima fide, rr celete probabiliter admodum . ' juris naturalis este colligitur id , quod apud omnes gentes, aut moratiores omnes tale esse creditur.' Num y universialis ei sectus universalem requirit causam ; ' talis autem existinuationis causa vix tilla videtur ese posse praeter δ' sensum ipsum , communis qui dicitur. 2. Hesio-
ihico enim injuriosi hominibui inrin umin, etiamsia nos pars injuriae perrenu. Scholiastes ad Horatiam Satyra iit. lib. I. vers 97. Sensus
aliter nud Onatur animias. cum audierit homicia
dium faeium , aditer cum iuraum. In fine laci Polγhiani, pro vocibus τα γινομε,κ , legitur τό - Ο . in Edit. Caffatiboni. Jl G qticias Erωιrt animantibus rinitia tribuit. JDivinationem qua insarn justitiae in elephautis no. tat Phutin lib. VIII. eap. v. Idem libro X. narrat aspidem fuisse quae suum ipsa catulum nec ret , quod is catulus hospitis filium interemisset. v quadam in i s umbra rationis Misiae v fitio J Senem de Ira libro I, cap. III. feras ira carere dixit, sed pro ira hahere impetum. Muta animalia, ait, hianianti ut eis in carrea r haberetati im mules icia a stam imps freti Sic in hel iis Non esse s -ἰων scd c σανεὶ κακια. , non vitia sed vitiorum fraulaera, dixit Origines contra Cessi mrως ἄν Θυμουιδαι τὸν λέα, τα , velut ira i stonem. Uh. V. pag. 22s. Tuit. camuris Peripatetici apud Porpharaum, de non elu animantium tertio. Pag. 3 . m. L d. I seto. Adde quae hetbet de Stoicu . CL HE NEC CIUS, T. m. iuria Ciavi I. secuntam ordinem fustitation. Iustu. Lib. I. Tit. XXvI. f. 3Oῖ. in NM. . G o N O v I I. 8 Atieujus consevientia J Ut cum ostenditur , innoxium hominem occidere , else injusturn . quia natura appetit conservationem sui & omnium , quae sunt ejusdem Deietatis. 9 miser Iis J Effectus ad omnes plurimoque Pertinens causam iuxta late patent. Ω inter
192쪽
S. XII. ciuia Bellum , quia Dr P Iaa. Hesiodi ' est dictum a multis laudatum T
Non etenim penitus υmsa est sententia, inultimam populi celebrant. κ Tα te ιη φαιναρ να πις α , α . comm luiter ita videntur a Ras, aiebat Heraclitus statuens λόγον τον ξυναν optimum esse veritatis κε ἔριον. AH-
potenti sola probatio est, si tu id quod dicimus omnes consentiant. Et ' Cicero rra re coiisensio omnium gentium jus naturae putanda es. ' Seneca θ r Me meu tum odivitatis es aliquid oviuibus videri. Quinctilianus Pro certis habemis ea tu tritie communi opivisae musti sum est. Non frustra autem dixi gentes mora tiores: nani, ut re ne nutat Porphyrius , - ν πινα - ι Θνὼν ,
νον τόν των ανγοωπων θιον. Moribus gens nulla es quae iisdem tela titutar , Iape oppidatim discrepatur plurimum. AE Dι ipsum omui, uinoaliter hominibus expedit , tam barbaris usiae quam Graecis, mitis quidem rationem habenter maiaximam , quae apud nos sunt laees, furiuna ποι, pure modo obser min, eunetis hominibut btureolarctf amices. Talia sunt quin exigi a sexibus par es. Neque ilῖα aversura ut is se alienisa arbitrari debent
alii . in eo quod insitutis ditarunt. Ied id poticii
stetiandum an a.ι virtutem ue probitatem Itiit a commodatae. Hoc enim ad omnes ccmmuniter peritianet. forumque per se si est ad tutamdam hominum vita Tertullio, praescriptione sthlucrius licere rivos cap. α8. : God apud miras tanum met' nitur , Mn es erratum sed traditum. s Omnia ista Ioea . si duo priora excipias, Parum ad rem faciunt. Immo verba Vulam ni contrarium innuere potius videntur. I. B. y Tινα των ἰδνων φαομίαι Jδεμ ι colloquia
rae et πικρὰ ἰνν οἱα απωλεσκν' Exceptis litas qui ab impuris spiritibus abrepti. Es per malum edueaistianem, instituta prava V leges iniquis corrupti, Daturales notiones perdiderunι Pag. agi. Edit. Oxon. Phila libro , Omnem bonum esse libe
c Tom. VI. pag. 634. initi Edit. Saraia. bG RONO t L. t Λινο. J Omnes idem sentire ac didere. 1a Κοι ριον J Discrimen. ss)Extat in operib. V Diu. vers. penultsed ibi agitur tantum de rumoribus advertiis ali quem sparsis, qui, salsi licet, lamam eius nonnihil laduint. I. B. ita Refert id SSXTUS EMPIRICUS , Lib. VII. Adυersus Mathematis. Oθόν τὸ His
pag. 399. EM. Fabris. vide sequentia. Porro locus Hristotelis postea laudatus , Κεάri 1ν Sc. exstat Griam )r. Lib. I. Cap. 6. Pag. 199. C. Erit. Paras Tom. II. I. B.
193쪽
LIBER L CAPUT I. f. XIII. XIV.
φύνιωι' quaedam ' nationes esseratae sunt, U 3 factae inhumana, ex quibus uouoportet ab aequis judicibus aestimatioue facta humanae natura conυitium feri. An
'C mutabis est jus naturae quod dicitur. Θ0d si his , qui morbido diminoque
sunt mi imo , aliter videtur , nihil id ad rem pertinet. Nam nec mentitur qui mel dulce esse Acit, ideo quod rotis aliter videatur. A quibus non abit Plu b Pan tarchi si illud in vita Pompeji :- υτι γέγe ν, ουν' ωο aerii ' πιρον ζωοῦν ο r ἄμιικτον , αμ εξίτατ τη καGα , ἐλυ cet κουιτοπων και ρα ut aliata λαῖς ερομ ροοαι' nam a quidem nullus hominum aut es aut fuit ferum atque insociabile animal f sed esseratur ubi extra uaturae motam pec care assuescit, rursumque alia consuetudine vitaeque V locorium mutatione redunt. R ad mansitientdiuem. Arii toteles ς descriptionem hominis, ex eo quod ipsi proprium est, hanc facit : ανΘρωπο, η Ζοῦον Wρυ φυς ' homo animal es suapted Pol. i. v. uatura mansuetum. Idem 4 alibi J. δὲ σκοπει eo τοι : κα - μαλ- λον το φυH κηὶ μη - τοῖο μpΘαρμ. me' quid naturale sit spectandum in his quae bene secundi in naturam se habent, nou tu depravatis.
XIII. ' Alteram juris speciem esse diximus jus voluntarium , uu ' quod
ex voluntate originem ducit : ' estque vel humanum vel ' divinum.
XIV. I. Ab ' humano incipiemus, quia δε id pluribus innotuit. Est ergo hoc ' vel civile, ' vel latius patens, ' vel arctius. ' Civile est quod a potestate civili proficiscitur. Potestas ' civilis est , quae civitati preest. ' Est autem civitas τε coetus pecteetiis liberorum hominum , ' juris fruendi & eo
XI. de Statuis. Tom. H. pag. 637. M. Savica Latius id explieat Philo decalogo : άγ. λαςικὸν γάρ
A. Edit. Paris. J ood auimum iam eis debetis
tando eicinantis. Pag. s s. E. )G a o M o v I r. 4 et pactis A mavis J Ut α,λώοιραγρι , Squales Thraces pinsit Hortis 3 , 4. quales qui coniugiis matrum uti , qui decrepitos par cuteI, ne alerent, Meidere, qui eadaveribus suorum pro etho usi . aut eanes pavere. Plata γ. de Fort. Nex gat. cie. I. Tusc. 4s.14 Id purei ιJ Divinum quippe tantum Ile braeis & Christianis. is PM sas J Ille pro persona. Liv. 23 , I .RIa-riurum equitiam . quis consitaris potesas it. Lώ-
testas Caesariis caestis perfulus J Aυγαροι Ari ι. q. Pol
ν o. cicero 3. de rep. apud Augustin. mutiliti , is con U titilitatis communiano fotanta. Et iterum, eatus, i. e. S u. e. sociatus. Persectus . suiseiens ad ea, quae desulerat natura ad heraeeommodeque vivendum. s circa definitionem cimiossis , vi de PVνEN DORν. de Itire Nas. NGent. Lib. VII. cap. II. g. 33. eum Notis nostris Gallicis. I. B. uu a conser. Pu ENDO EF. De Itire Nat. U Gαι. Lib. I. cap. R. s. I . I. B.
194쪽
munis utilitatis ean si sociatus. ' Jus arctius patens & ab Ipsa potestate civIli non veniens , ' quanquam ei subditum , varium est, ' praecepta patria. 'dominita, & ' si qua sunt sint ilia in se continens. ' Latius autem patens est jus Gentium ; id est ' quod Gentium omnium aut multarum xx) volun tale vim obligandi accepit. ' Multarum addidi, ' quia vix ullum jus reperitur ' extra jus naturale, ' quod ipsum quoque gentium dici solet, omnibus gentibus commune. Imo saepe ' in una parte orbis terrarum est jus gentium quod alibi non est. ' ut de captivitate ' ac postliminio suo loco dicemus.
a. ' Probatur autem hoc jus gentium pari modo quo jus non scriptum civile, ' usu continuo & testimonio peritorum. Est enim hoc jus , ut recte notat Dio φ Chrysostomus , Lρημα β i. και , ' repertum temporis N a oracustis. Atque in eam rem maximum nobis usum praebent ' illustres annalium
XV. I. Jus ' voluntarium divinum quod sit , satis ex ipso vocum sono intelligimus : yy ' id nimirum quod ex xy voluntate divina ortum habet : ' quo discrimine a jure naturali, ' quod item divinum dici possie diximus, internoscitur. ' In hoc jure locum habere potest, ' quod nimium indistincte b dicebat Anaxarchus apiid Plutarchunt in Alexandro : non ideo id Deum velle, quia justum est, sed justum esse . id est jure debitum, quis
2. Hoc autem jus ' aut datum est humano generi , 'aut populo uni.' Humano generi ter jus datum a Deo reperimus : ' statini et2 post hominem conditum , ' iterum in reparatione humani generis post diluvium , ' postremo in sublimiori reparatione 33 per Christum. Tria haec jura haud dubie ' omnes homines obligant, ex quo , quantum satis est ad e
XVI. I. Ex ' omnibus populis unus est, ' cui peculiariter Deus jura dare dignatus est, ' populus scilicet Hebraeus, quem sic alloquitur Moses
h Disebat Amirare s J Est apud Plutarehum in Alexandro. s Pag. sys. A. Tim . I. vide quae de illo loco stripsimus . in P UFENDOR F. De Iur. Nat. U Gent. Lib. II. cap. III. g. 6.Νol. I. I. B. GRO NOVt l. t Non meniens J Sed partim a natura, partima iure gentium. is O d. raptivitate ae postliminio fus Deo diaremus I 3, 7. 7, 9.is Voluntato ditiina I cognita & patefacta per singularem N propriam declarationem, non perinlitum omnibus hominibus sensum. ao nem di intim J Quia naturae rationali unus id insevit Deus. at Post homi-- J Adamo. au In reparatione J Noatho. a 3 Pre riseum J Quippe qui Melesiam ante Patastinae inelusam reddiderit Catholicam. xx Tale Ius non datur. Quae enim ad illud referuntur , vel ad Itis Naturae immutabile pertinent, vel meri sunt mores . inter plures aut pauciores Gentes reeepti, qui per se nullam vim obligandi habent . sed tune demum illamaeeipiunt. quando quis hela & nune se illis subisjicit, pacto expresso vel laetis. Qua de re diximus in Notis Gallieis ad hune nostrum Atictois rem . Vide & Pu RNDOR F. De Iur. μι. NGent. II. 3 , 23. I. B. 33 Vide Auctoris Epist. Part. II. Epist. Is ubi refellit . quae SALMASI Us adversus eum dixerat. I. R. za De his omnibus fuse egimus in Notis uostris Gallieis ad hunc locum, I. B. Oao N
195쪽
ic LIBERI. CAPUT I. g. XVIDeut. IV, 7. Vira gens tam metua , mi Dei propinqui, sicut dominus Deus noster, ad omnia vota quae ei factam Z q:M gens tam magna , cui Imr constitutiones.jura aequa, qlialis est lex hac tota , qtiam ego hodie coram vobis pro-
. v. t i, pono ρ PtilianoAmphus Halino ' CXLVII : Ian Scat Deus verba sua Iacobo , o. constiti riones ac jura sta hi nev , v0n ita fecit genti tilli : ideo jura isa vois
a. Nec dubitandum , quin saltantur - Judaeoinim illi quos inter' Tryphon in disputatione cum Justino ' qui existi noni etiam alienigenis , si silvi eisse vellent. as subeundum sutile legis Hebraicae jugum. G ' Neque enim eos obligat lex , δ' quibus data non est. ' At quibus data sit lex,
ipsa loquitur : 37 ' Mili Israel Et passim foedus ' cum ipsis ictum, ' ips iii
Aara eadem sententia quae Grotii. Mu sertis ait Genes. y . 4. Item Thomae Artianatis ς s r.
a s Stibetindon fesse seris m-r mis 3 De iudiei ali lege eoncedo : sed de lege sat rem Meaerimonuitiam fidentius assentirem , si viderem quomodo gentibus tempore veteris Meeris p ο- tuerit innotescere christus est ra Iudaismum. Nam
ut iii N. T. agnum immolatum pro pereatis munis di monstrant Verbum & Saeramenta: ita Agnum immolandum in V. T. monstrahant carimoniae esstcrificia. Et ut nos vitam aeternam speramus per
fidem in christum . qui iam apparuit, Κ pro nobis Patri satisfecit : ita prior aetas per Christum in fidem apparituram x sati xfacturum : Extra
Christum autem non est salus quantum quidemnohis revelatum .est. sunt sine in patrihus , qui hae de re paullo erudius L liberius loquuntur. clemens alaxo marinus assrmat Iudaeis legem. gentibus philosophiam ante adventum Christi & unia versalem vocationem ad salutem suffecisse. Et ali-hi , Plii losophiam quondam per se Graecos iustifieasse. cim Utiums serit,it. notitiam Christi illis qui nativitatem eius & ιωσα dii m, sive incarnationem praeesserunt . necessariam non fuisse. At Astuti, Maj0ν dixit, quia Christus est λιγώς,
chri Harios rem iri d. here , quicumque virα λογου, Me est . eum ratione sitam i Mistier- : quos in ier nominabat Gerasem R Heracιutim : M alibi , Socra i ait o νελι- ex parte aeui tim. vide coaf botirum Mercitatione prima adversus M itim: e nemo Deile Theologorum sanorum hodie
Mneesierit. Nee videtur pati Paulus ad Ephesios
e p. I. vers. II. Mementote vos aliquarido gre
minem suisse , qui laeta naturae obtemperaret, Rut inter homines innoeentiam eoleret. Cum illa tamen sua innoeentia Apostolus illi os Deit ex-rertes pactorum . spe vitae aeterrue destitutos . extra christum, Atheos. 26 quibus dasa uon es J Iudaeis quidem electo populo, lex ptimum data est, sed ut eonditio foederis , quod eum illis repigerat Deus, pro mittens eo lepia caudia. si quis illam servaret. Si quis ergo de alienis partieipare λdus illud Seeommodis ejus smi vellet, huic eonsequenter itinstim erat, ut sibi quoque legem illam datam putaret. Quemadmodum XII. tabulae son sunt ruinlitat nisi eivibus Romanis r itaque externos nunchygabant : at si quis peregrinus privilegia re
honores eivis Romani appeteret, is non poterat se exeludere ah ohligatione juris Quiritium.
a MA UYa IJ Similis est praefatio decalogi .
sve legis moralis : qtii eduxi te ex cir inpio: iniae suis Iudiis eumpetit: & tamen nemo di bitat decalogum obligasse omnes homines. Deinde eum Deus dieit. Audi Isa ι: sepe nun tritium intelligere dehemus Israelem seeundum carnem ς sed etiam secundum spiritum . ut Israel snt omnes fideles , seu qui ordinant tosinm Itim e tis Iuper
sacrifieia, ut loquitur psalmus so. Quod heledicitur. Deeuistini opsit se ometes homines , pIaeterquam quod de Sabatho verum n in est, de re
liquis etiam praereptin eo sensu tantum admitti potest, qui nihil facit ad rem Neque enim Ethnici ad Oh servanda Praemita moralia Deealogi 1
tiebantur , tamquam Leges ece litus in monte 5 3. Has latas . verum tamquam optis Ieris mentibus eortiis se, seri tim , ut ait P Α υ L υ s , in ideo infra adlato. vir Doctissimus , dum hete R alibi
secure Κ -ἴ rii a Theologos nonnullos exseribit, plane alium se ostendit, ae tibi in Auctoribus veterihus explanandis occupatur. Talia igitur plerumque ili simulahimus et quum praeli tim non line agamus , ut quaevinque in Notis ipsius reperiuntur, expendamus ae notemus. I. B. J DJ quaestio desolati nisisortim hete omnino sepovenda , utpote ad rem nihil faciens. Sive enim Ethnici . absque cognitione observati ne Legis Hebra acae vitam xternam eoais equi ro- tuerint . sive non potuerint : huc certum, eos.
196쪽
peculiarem Dei populum adsciti dicuntur: quod verum esse agnoscit & ' ex loco Deuteron. XXXIII, 4. probat Maimonides. 3. ' Quin inter ipsos Hebraeos vixerunt semper aliqui exteri homines
και WGμενοι πιν Θι , qualis ' Syrophoenissa Matth. XU , et a. ' qualis at ille Cornelius Actor. X , 2. Maiia,- ---. Actor. XVII, 4. Hebraice
a' n)κ n ' pii ex gentibus : ut legitur c titulo Thalnaudico de Rege. Talis qui est, in lege dicitur' ad N Levit. XXII, as. 3 ut m TiLevit, XXU , 47. ubi Chaldaeus dixit xi incolam incircumcisum. ΙΓ, ut narrant ipsi Hebraeorum magistri, 'nebantur , ' abstinere ab idolis ' &qui illa exeladentur . non ideo damnatum iri ,
quod Legem eam ignoraverint . adeoque non tibi ervaverint, cujus nullam notitiam habebant, nee habere poterant, sed quἰul adversus Legem Naturalem , quam ex lumine Rationis haurire eis licctat, pece averint. I. E. GRO Novir. dis Id. cem bur J Si non praeputio, animo ter te iudaizabat. Quomodo enim poterat este religiosus, ct perpetuo in veneratione veri Dei, si
uerum Deum non norat 3 ut norat tum nemo
gentilium . nisi a Judaeis edoctiis. A publiea professione videtur abstinuisse. metu amitterulae miistitiae et neque enim poterat manere civis Roma
manus & miles honoratus, praelertim, si palam Judaismum prυfessi is esset: ut hodie sub dominatione ς jugo Tridentino multi sunt. qui stant animo nobiscum e sed tamen , metu amittendarum sortunarum, non id prae se ferunt, & manent tibi sunt. Quales uti non condemnamus , ita propterea non desinimus omuibus aut ores esse, ut exeant quantum p nt ἡ Babylone. Haee uidetur & in tarnelio fuisse infirmitas r ut persuasum habebat penes Judaeos esse Redus,st verum Deum eoli. ct eolebat religione privata : non tamen in legem illorum transibat. At id tum etiam non erat necesse, quia iam Venerat christiis , ct legi satisfeeerat. Huie igitur infirmitati & erranti ennstientiae occurrens Deus misit ei Petrum Apostolum. Religiosi Graeei adipellantur ab eo. quod fuerunt post auditum ver bi Dei non ex eo quod erant , antequam illudaeci perent. Quod peregrinis inter Iudaeos viventibus concessa quaedam, quae non ipsis, non eos
solvit omni lege r sed argumentum est voluisse Deum, ne cogerentur illi pro imperio ad instituta Ilidaeorum . sed ut esset libertas eonscientiae. Ipso illo . qui allegatur , loeo illis licere dieitur, Iudaeis non, quia, addunt. xens estu facN-ta D,mino Deo. Ergo non illi saerati se . qui-hu Iieebat. Quod exteris licuit supplicare, M victimas offerre , in eo tantum illis concessum videtur , quantum Hiromo Tyrio, quum ei h nor habitus, ut templo aedificando praeberet materias : non quasi haec perinde Placuissent Deo ac Iudaicus ab ipso praeseriptus eultus, sed ut electo populo iterum vala aurea ad sacriam prae-yarent aegyptii : ut gentes haec templo quRL
leges Adamo & Noae datas servare t
sanguine, ' & aliis quae infra suo loco
tributa darent. Inde enim Ilidaeorum opes. Τα ci . s. Hist. cap. s. Pessimus qtivique oretis νεύ-gionibur patriis tributa V stipes illae eongere πι runde austae ita eorum res, debebat dicere : fiet: -gi L ω euritie. Sed hoc erat pravum de Iu-ιlaismo Romanorum iudicium. Quae eum Syro Naamane. cum Ninivitis, Nahuchodonosoro, a Driis , Moabitis , Hoptiis agenda habuere Pr
Phetae. temporariae erant ac speciales vel indulgentiae . vel denunciationes . ex quibus non est colligendum . quod in universum fuerit laetendtini ad laetanti propria Hebraeorum bona , adoptionem , gloriam , faedus. I xistationem, exuum Efpromi emre, ut loquitur Pauliis Rom. 9. Quod autem Prophetae abstinuerunt vorandis ad Judaiiamum gentibus , ratio est evidens , non enim dehebant involare officium Messiae, cuius erat plenitudo gentium , eujus vocare omnes, cujus
reddere Eeelesam catholicam. Ut alia mittam, mirum est, a Viro doctissimo toncoqui potuisse, . quod adserit audacter: Cornelium colume verum Deum , non apertὸ , sed tantum religione pri
palam Iudaismum profestir eset. dii id auolo Non venisse in mentem Viro Eruditissimo vel exemplum Patili. Judaei nati , & tamen civis Romani, idque sibi tam apertὸ tribuentis i Vide
Iuustris S PANHEMII Orb. Romin. Diis. I. cap. 37. I. B.
μ' adi re in nri a Pii nationum de gentibus. 30'Iam J Filius peregrinitatis.
di XII, 4s. A quo distinguitur praelitus , id
est circumcises advena , ut ostendit eollatio luet Num. IX. 34. De piis illis ineircumcisis inulta habet cimi,uenia s libro de Idolulatria c. X. f. s. Idem in commentario ad amnatiso , ct alibi spe . pios illos ex gentibus participes ait futuros honorum s irati laeeuli. i'fragosoniati ad Romanos
197쪽
memorabuntur, ' at non item leges proprias Israelitarum. Itaque cum ' ΙΩraelitis non liceret vesci carne bestiae quae fato suo periisset . peregrinis tamen inter ipsos viventibus id licebat, Deuter. XIV, 2I Nisi quod quibusdam legibus speci iliter expressim est , ut incolae iis non minus quam indigenae
' Extraneis etiam, qui aliunde advenirent, neque institutis Hebraicis siubjicerentur , ' in templo Hierosolymitano licuit Deum adorare, & vi stimas offerre, ς stantibus ' tamen in loco peculiari ac separato a statione Diarasitarum, I. Reg. qui Latinis m. Reg. V II, 41. II. Macc. 3 S. Johan. XII., 2 . Actor. v m, 27, L Neque ' Elisaeus Naamani Syro, ' neque Ionas Ninivitis. ' neque Daniel Nabuchodonosoro, neque Prophetae alii
Tyriis, Moabitis, Egyptiis, ad quos scribunt, unquam significarunt opus ipsis elle ut Mosis legem susciperem. cc s. ' Quod de tota lege Mosis dixi, idem & de circumcisione, 'quae
legis quali introitus erat , dicitam volo. ' Hoc tantum interest quod lege Molis Iliaelitae soli tenebantur, ' circumcisionis autem lege tota Abrahami posteritus : ' unde Idumaeos a Iudaeis coactos circumcisionem suscipere in historiis Hebritorum ' & Graecorurn legimus. Quare qui populi exina Israelitas circumcisi sunt sunt autem complures, quorum ' Herodotus , ' Str bo , Philo, Justinus, Origenes, Clemens Alexandrinus, Epiphanius, C Hi ronymus, meminerunt eos credibile est ab Ismaele, aut ab Havo, auch ex Cctim rae posteris venisse.
'Itim itime e nculo A enim ea Gratiis tempora
thiopum illi. qnos eireumeisis annumerat Be rodotus : Homeritas illos vorat Epiphanis . II merita pars erant Id vi oram ς Κ Auctor ipse id dixit, in lihr. De Veris. Recit. oris. L. I. g. s. pag. 63. NOL 7s. nuperae Edit. 4mst. I ig. Ceterum hete, ex sententia ipsius aevo recepta . ponit pro certo , eis meisinnem ah μὲν is ad alias gentes minasse. Quem tamen probat,ile es aliud sensurum fuisse . si ΜΑasHAMI MSpa NCO I, Eruditissimorum Anglorum , Opsera videre potuisset. I. B.
bb) Ut in prohibitione operia istaeodi die Sahhathi. Exod. XX. Io. I. B. ) Adde, qui Auctor hahet in alia opere. ει Veris. Icilii Chris. Lib. v. g. r. I. B.
198쪽
s. Caeterum ' in es is omnibus ' locum habebat pauli illud, Rom. II, is Cum gentes strine legem Moii tabe M , uatura suapte ' id est moribus exprimaevo fonte manantibus : ' nisi quis malit illud natima reserre ad praece- Odentia, ut opponamur Gentes JudaeiS ' quibus statim natis lex instillaba me faciunt ea quae legis sunt : isi legem ista habentes sibi si ut lex di ' tit qui ostendant ipsum opus legis mentibus suis sescriptum, simuI testimonium reddente ipsemim conscientia, fg cogitatiouoin sese mutuo ac furtibus aut etiam excusantibus. Et illud ibidem 26. Si praeputnim id est praeputiatus homo obser-υet mandatum sedis, ' noune praeputium illiis pro circumcisimile repulabitur 'Bene ergo in Josephi historia Nin Ananias Judaeis Izaten Adiabenum EZa- α ais sten hune . Tacitus vocat docebat etiam citra circumcisionem Deum M. πη- recte coli & propitium haberi poste. Nam quod extranei multi circumcisi sunt, ' & per circii incisionem legi se obligarunt ut explicat Paulus Gai. U, . Anii. L. 3. id fecerunt partim ut ius civitatis adipiscerentur ' nam proselyti qui V Hebticis 3 prat ma hospites justitiae, i ' pari jure etaint cum Israelitis . Num. m. partim ut earum promissionum essent participes, ' quae non communes humano generi,' sed Ilebraeo populo erant peculiares et quanquani
non do m. IIi autem non Cethurae, non Esavi, aut Um. elis, nee omnino Heberi aut Semi progenieε, .d aequepti ae AEthiopes a Chami filiis desee dunt, Μefreno , unde aegyptus Hehraeis tetraries m. ς chuso . unde iisdem aethiopia te ra Chuli. Et eredibile est aegyptios aceepisse cir- meisnnem ab Hebraeis inquilinis , sEthi pes ahaex ptii . coIehi autem, origine Scythar, Iam iti fuerunt: & videntur cireumeisionem etiam Meepisse ah AEgyptiis. eum Sesostris expeditione tu Asiam facta coloniam AEgyptiorum ibi coli emisset, euius meminit etiam VHORι FIMμι lib. v. Argonaut. 4i a. Sesostria autem sue Lssse Pharaoni in mari rubro lubmerso . sentiti sens Geritis Archiepiseopus in Hibernia, in chronologicis. ga abiani Iarim Meahas 3 At ibidem refert Ioseph u. alium Iudaeum Elea Earum monuisse Regem , grandem ah eo iniuriam Deo & legi fieri. D magnam esse impietatem, quod agnitaveritate non ei reumcidererer : I. hute paruisse Izaten t atque inde in omni vita . Deo propitio ae vindiee . sellam n maenum fuisse. Haee sunt qui responderi ad illa possint, quae tradit Auctor. Nos tamen o duristimis non sumus. nee misericordiam Dei Hreum seribimus . 82 quid de honis R honestis viris in Paranismo statuerit, aream illius & adorando iudiei a re
LING, Observat. Lib. I. cap. 9.)l Pari iure reant eum Pro luis I I risin relia
199쪽
non negem ' posterioribus saeculis accessisse etiam in nonnullis pravam opianionem . quasi extra Iudaismum salus non esset. . Hinc colligimus , nulla parte legis Hebraeae, ' qua lex est proprie nos obligari , quia obligatio extra jus naturae venit ' ex voluntate legem ferentis. Deum autem voluisse ' ut alii quam Israelitae ista lege tenerentur. nullo indicio poteth deprehendi. ' Non igitur, nos quod attinet, probanda est ulla legis abrogatio : ' nam nec abrogari potuit eorum respectu, quos nunquam obstrinxit. Sed ab Israelitis ablata eis obligatio , ' quoad 3s rit alia quidem , statim postquam lex Evangelii coepit promulgari; ' quoA Ap stolorum principi clare fuit revelatum , Asae X. I . quoad caetera vero.' postquam populus ille, per excidium urbis & desolationem, praecisa dd omni spe restitutionis. populus else desit. 8. Nos vero alienigenae non id Christi adventu consecuti sumus, ' ut Mosis lege non teneremur, sed ut qui antea ' spein tantum fatis obscuram in Dei bonitate pesitam habere poteramus. ' nunc disereo foedere fulciamur,' utque ui unam Ecclesiam coalescere pollimus cum Hebraeis filiis Patriarcharum , sublata ipsorum lege, quo velut intersepimento a nobis di itinebat tur. Ephes. II. I .' XUII. I. Cum ' ergo dire tam obligationem lex per Mosem data in nos inducere non possit , ut jam ostendimus , videamus ' ecquem aliunx usum habere possit , tum in hac de jure belli, ' tum in similibus alii quaestionibus. ' Id enim scire ad multa resert. 2. Primum ergo ostendit lex Hebraea, id quod ea lege praecipitur ' non
esse contra jus naturae. Nam cum jus naturae, ut ante diximus, ' si perpetuum atque immutabile, ' non potuit a Deo, qui injustus nunquam est,
quicquam adversus id jus praecipi. Adde quod lex Mosis vocatur ' inim culata & recta, Psalm. XIX. qui Latinis XVIII, 8. & Apostolo Paulo 'fanet, , justa , bona Rom. VII., I 2. ' De praeceptis loquor : ' nam de permissis distinctius agendum est.' Permissio enim quae lege fit ' nam 36 quae nudi est facti, & impedimenti
remotionem significat, huc non pertinet aut plena est, quae jus dat ad aliquid omnino licite agendum ; ' aut minor plena, quae tantum impunitatem dat apud homines ' & jus ne quis alius impedire licite possit. ' Ex prioris generis permissione ' non minus quam ex praecepto sequitur id ' de quo lex agit ' contra jus naturae non elle. De posteriori genere ' aliter se res habet. ' Sed raro locum liabet 37 haec collectio : ' quia cum per
Iegem est . permissumque habetur . quod nuia quam vetitum ea non jurix est, sed facti. & tan tum signifieat nihil obstase aut impedire, quominus facias. si lubeat. 7 moe remetio J Ηoe vel illud in Iege Μoo latea permissum est ι ergo est iuris naturae. dd Ita edidimus. quum antea in omnibus Editioni hus fuerit, desolationem praecillam Iisie steremtutionis. Nihil est illud praeciviam, junctim τῆ desolaιionem. Unde autem error typotheta
200쪽
mittentia verba sint ambigua, magis ex jure naturae interpretari nos com nil utrius generis sit perinlisio , quam eae permissionis modo ad jus naturae
3. Huic primae observationi assinis est altara, ' licere nunc his qui in perium inter Christianos obtinem, leges ferre ejus sensiis cujus sunt te ges per Mosciri datae, nisi si quae sint leges, ' quarum tota Ilibstantia ad tempus Christi exspoetati & Evangelii nondum revelati pertineat, ' aut nisi Christas ipse contrarium , aut in genere aut in specie, constituerit. Nam ' his tribus causis demptis nulla potest alia excogitari . ' cur quod olim Mosis lege filii constitutum, nunc sit extra ea quae licent. q. Tertia observatio haec sit et ' quicquid ad eas virtutes pertinens quas Christus a suis discipulis exigit , lege Mosis praeceptum eis. φ ' id nunc etiam, si non & amplius, a Christianis praestandum. Fundamentum hujus observationis est , ' quod quae virtutes a Christianis exiguntur, ut humiliatas , patientia , dileci io, exiguntur e in majore gradu ' quam statu legis Hebraicae exigebantur : idque merito ; ' quia etiam promissiones coelestes in
Evangelio multo clarius proponuntur. ' Hinc lex vetus comparatione fuat
gelii dicitur futile nec perfecta, ' nec o Heb. VII, I9. VIII, 7.& ' legis finis dicitur Christus, Rotii. X. S. ' lex autem manuductrix ad Christum , GaL III, 2 s. ' Sic lex vetus de fabbato , ' & altera de de
cimis , monstrant Christianos obligari, ne minus septima temporis parte ad cultum divinum , nec minus fructuum decima, in alimenta eorum, qui in sacris rebus occupantur, aut similes pios usus seponant.
rem . ab Anctore ipso . rebus potius quam ver- τοῦ Xειτῶ παρουσἰαι ἡ Mois ntine εἰνὰ his intento . non animadversus manaverit ἱ quia rias Hrendenda est, quia mutia ti e Disi ι s a