Hugonis Grotii De jure belli ac pacis libri tres, cum annotatis auctoris, nec non J.F. Gronovii notis, & J. Barbeyracii animadversionibus; commentariis insuper locupletissimis Henr. L.B. de Cocceii ... sub titulo Grotii illustrati antea editis, nunc

발행: 1751년

분량: 577페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

sa Henriri ι, coecesi commentarius

,, xisse putat Pulandor fius ex Metempsychosi,

--i---.- -- o leu transmigratione animarum I cum enim

Ao f. XI. x I s juris Romaui libris J Scil. in Digestis,

i. r. i. r. F. iussi. X νι r. & in Inititutionibus S. 2. Inia. I. N. G. UGUt ius in maliis auitiise J ,, Nam & iusis naturale & jus gentium immutabilia sunt. f. pen. Inst. I. N. G. V C. ibi . sed uatura-- lia quidem jura qua apud omnes Remes pera qtie observamur , divina quadam providω- , , tia consituta, simper firma asque ivvntit hicia premanent. Sane instinctus quoque , , omnibus animantibus inditus perpetuus usi, , & perpetuam causam habet. Muia aui autibus cum homine se commune 3 - Jcti Romani jus naturale a jure gentiumri distinguere , imo invicem opponere viden- , , tur: Ius enim metu rati definiunt, quoIM natura ornuia animalia docuit t. i.L. Ae, , tuli. i tr id cujus au alia quoque pera- , , ita cc Mentur, a. l. I. At Ilia geutrum id demum dicunt. su GIA 1 Iuralis inter, , homi res construit. d. l. I.

- Equidem inepta plerisque videtur deis, scriptio illa iuris naturalis , quae brutis scien . ,, tiam, petitiam quin & communionem aliis quam juris trib ut cum omne jus homi- num tantum intelligentium proprium sit - , M. Ius. de iure uas. N geus. ego. Alii v tum jus natu ne hic describi, aiunt, &ri etiam cum brutis jus natur .esse homini- , , bus, indeque natura nefas esse animal oseis fundere , aiterunt: jus enim in bruta hori mini ex iure divino demum competere pu M tant. GNI. I. 26. z8. jus vero vescendi , , carnes demum post lapsum Geu. IX. a 3. Hinc concludunt, bruta quoque obligari , , ad id quod natura aequum & honum est; ri indeque noxiam committere . quod deli , , ctum est . a X. tot. t t. IVV . V 7. F quaar. M panper. l. t. pr. f. λ. θ 6 eou. Atque , , hanc sententiam acritet defendunt Maester . . tius de iussi. legum Rom. lib. I. . o. r. ibi-- nt. Alber. Gentilis lib. I. ep. c. I. Uo-- varruvias tu reieci. Cap. peccatum pari. 2.is 6. M. n. 4. Carrasius de iuris as te p. z. Ac. I. Suare . de Iegi. L 2. c. I . idque is ex mente Thomae. I. a. qu. 8s. U II. 2. H qu l. 7. an. 3.

. Alii excusant Ictos , eosque ex erroneis is relisionis suae principiis hanc descriptionemo hausisse putant: Originem enim eam tra- is animae in bestias quoque transire , adeoque , hactenus ratione uti dicuntur, indu conis jeeturantur JUtos ex illo supposito brutis jusis aliquod naturae tribuisse. Pusinu. iur. uas. ,, L. z. c. I. S s. Alii aiunt improprie ius,, tribui brutis propter umbram rationis quae, , in ipsis eit. μοι. h. f. II. Communiter Doctores distinguunt inter, , jus & inter inclinationem seu motum n

,, turpe. ac Contendunt. ius naturae brutis

is quoque commune esse quod ad inclinatio, , nem, non quod ad jus attinet. Vid. Erun-

,, tur. Eamque sententiam olim quoque de- ,, sendi in jure meo controverso. Dixi nimiis rum ius naturale , quod ad rem & iurus v. -- tur ues attinet, ad animalia pertinere . ',, quia haec quoque sese conjungunt, futum ,, procreant, eumque educant: At sus, qua, . iu . ad ea non pertinere. quia animalia , , hos actus non exercent ad formam & amu L,, sim juris, sed per solum instinctum quae se dili inctio inter jus & actum ex ipsis verbis,, legis innui videtur: poliquam enim ictus

is ex iure naturali animantibus communi com, , Imrcilouem vim is in f tuae descendere diis xit . quae tum & actum sigmificat: statim , , addit, quod uos matrimonium appellamur, , , eoque indigitat rem hanc inter homines,, alio modo , & juxta rationem iuris , pera-

gi debere: verum in allegatis textibus nihil ,, de utrimamue, de re. ' de actu Iuris nam . turalis dicitur: sed loquitur actus de Prie- , ceptis 1 tris uiaruralis ex quibus jus civileis ortum est, ct de ipso jure naturati ait , il- ., lud esse , quod natura omnia animalia d ri cuit; atque hoc νιι brutis quoque commu-o ne esse traditur, d. pr. d. l. l. ibi: Nam

JUS ISTUD uora humani geraeris proprium, , sed Onimium ivrimalium. Et mox , DIdemus, , enim catera quoque aurmatia . feras eίLυn ,

rus νυ is peruta censeri : Atque hinc idem ,, Jctus disserentiam iuris naturalis & genis tium in eo ponit, quod illud omnibus is animantibus, hoc solis nominibus inter se ,, commune lite Certissimo indicio ipsum Mi,, hiz tribui animantibus, nec inici jus &,, ejus actum dili ingui. . Verius ergo evit, improprie ius uacurate , hic denotare facultatem ei potensiam agen- , , di juxta motum . sensum ..ta instinctumo materiae i. e. corpori omnium ammania

,, tium ab Auctore naturae inlitum : Haec

232쪽

ri potentia agendi non dependet ab ulla ratiose nis regula, sed a solo naturae motu. Hoc iras, seu λα ocustas, est effectus non ra-

tiocinationis, sed naturae materialis. Hori mines aeque ac bruta ad iiu hoc L e. auo hanc facultatem ieruntur sola naturae vi , , omni seposita ratione: Atque hactenus om- ino verum est, feras etiam hujus itiris, i. e. pol tua, peritas censeri; 'atque hunc se verum & genuinum vocis iuris ua ratis, , in illo loco sensum esse, tum ex ipsa JCti,, hypothesi. tum ex subjectis exemplis, tum

se ex aliis Digcstorum locis, tum ex oppo- ,, sitione cum eo iure naturae quod ex ratiori ne deducit, & quod jus gentium vocato Ulpianus, tum ex usu Philosophorum &c. o demonstravimus m Dig. proaem. IV. , Caeterum nullo sensu iustitiam in bruta

is cadere posse nunc demonstrabimus : Nam ,, I. Omne jus, ex quo obligatio oritur,non se nisi ex ratione innotescit, supponit enimis voluntatem superioris, & quidem talemo voluntatem, quae ex justis rationis Fon- , , clutionibus insertur: Cum autem bruta su- 1, periorem non cognoscant, nec jullum ejus se intelligant. nec jus aliquod unde obligen- , tur, in iis concipi potest. Unde a. interi, ipsos homines illi qui exercitio saltem ra-- tionis destituuntur, indeque per justas con- , , clutioneS voluntatem illam superioris per, cipere non possunt, juris non sunt capa-- ces , neque ex delieto , nec ex alio nego.

- tio civili obligantur: quod in infantibus Ω, , furiosis Observare licet. l. I 4. F. Of. praef. Idque de brutis quoque diserte tradidi, tur in L 1. f. 4.s quadri p. Ubi Ulpianus, , ait, pecudem injuriam facere non posse se cons. l. i. F. Imur. Quae quaeso 4. nonis sequerentur monstra ex hoc principio ' Si , , enim animalia intelligerent voluntatem &- jussum sui Creatoris, eique obligarentur , ,, sequeretur bruta quoque colere debereis Deum, quod absurdum est : Sequo clur s.

is pecudes violantes illam voluntatem divi- , , nam aeternis poenis obnoxias fore; adulteri ria , furta , aliaque crimina ah iis commit-

ti; indeque poenas quoque iis infligendas

is esse, quae nec a judice in casibus de qui. se buς dii pensare non licet, remitti possent. is Sed & 6 sequeretur, hominem jus in animalia non his bere, eumque sine iniuria pe- ,, cudi nec iugum imponere, nec illam o o cidere polle : adeoque iudicem in talem ,, hominem , tamquam besticidam , animia. , vertere debere. Quae omnia cum rationi

is & experientiae contraria sint, merito om-- nes gentes judicarunt jus in bruta non ca- dere. Praeter auctoritates a Grotio hoc S. II.,, ibique in notis a Tesmaro. aliisque. alle. gatas, egregie id firmat Augustinus in Camis mulier. Uc. I s. qu. I. ibi, quaeritur quo , , modo si reum pecus, cum sit irratiouale, is nec tilla modo legis capax. Add. SEI. I. ,, G. l. 1. e. q. V s. Cic. l. l. de leg. c. r. Uri de osse. L a. e. 4. Sa V. de ras'. c. s. in Juvem Sat. I . Cic. L. a. desisti, Neque his obur I. quod tamen negari ,, non possit in brutis quoque rationem ex is stare, quod tum ex cerebri situ, tum ex

is deliberatione & ratiocinandi facultate ex- , , tra dubium ponitur : Equidem persuadere se numquam mihi petui motus animalium esse se meram machinam, ct effectum sensuum, , seu materiae: Sane sit motus illi admirandi , , qui in elephante , in sinatis, in canibus in apibus, araneis, sormicis , Sc. inveniun- , , tur , qui ordinem adeoque prudentiam ,, supponunt, qui ad certum finem praeviari deliberatione agunt, ex machina sensuum

is i. e. ex materia proveniunt, nihil obstare,, video, cur non & hominum actiones ac ,, motus eidem machinae tribui possint; nec se causam video cur priores motus istisciuriis p0feriores vero rarioui tribuantur.

, , At exinde non sequitur iuilitiam quoque , , in bruta cadere: nam ad id requiritur ut, notitiam habeant Dei, ut intelligant ejus, , voluntatem, S ut metuam ejus poenam; is quae omnia cum in brutis cessent, nulla

is ratio juris in illis superest.

- His ita positis, metuendum non est neo ratio humana cum ratione bestiarum con-- fundatur nam humana ratio id praeci. ,, puum habet, quod ea sola Deum, legi ,, latorem cognitum habeat. adeoque solais ejus voluntatem intelligat, indeque honum, , & malum distinguere , eoque poenas vel, , praemia mereri valeat ρ Ratio brutorum se haec omnia ignorat. Deus horum rationi

alios praescriptit fines . nulla ei inest notitia se Creatoris, nulla distinctio honi S mali ex

, ea sequitur, nulla cognitio meriti ac de- meriti. Adeoque tota brutorum ratio sp ,, ctat solos actus physicos, neutiquam v ,, ro actus morales, utpote qui in brutis comis cipi non possuntio Neque, quod z. objici solet, definitioia Ulpiani aliquod subsidium docti inae adve , , sariorum tribuit; quia dictum jam est iusis naturale ab Ulpiano sensu particularI acci-

233쪽

si pi pro facultate , pro potentia materiae insi- MDarem mutam Gentium legem nasu ra ρο- ta, pro motu materialis juxta quem crea- is Daritam ehe.,, tor omnia animantia agere jussit: Ex hoc is Atque hinc est, quod Jcti Romani pro- ,, iure naturali i. e. ex hac facultate. poten- miscue usi fuerint voce iuris natura, seria tia & motu naturali quod solo sensu non ,, iuris gentium. Paulus ait: la natura debet, se ratione percipimus , non insertur justitia , is seu ars aequi ct boni, nisi praeterea ratio is accedat. & ex illa demum intelligatur quisis iusserit, quid jusserit. S in quem finem ., jusserit.,, Neque obstat 3. quod Icti Romani no-- xiam tribuant pecudi.adeoque delictum , ,, Vid. L. I. pr. ibi: quis lex t scit. fi quadru- ,, pes pauperiem fecisse dicatur noluit anto dari id γοd noeuit, i. e. tu animes quou

- Tu M : Resp. Noxia seu det irim quod ani- ,, mal committere dicitur, nihil aliud ligni is ficat quam dammian: Ita enim ispius inis jure delictum pro damno accipitur, ut mIT. p. de poen. ubi casu aliquis delinis quere i. e. damnum dare dicitur; indeque si is qui ita casu delinquit male non agit. per text. expr. in s. 4. Inst. δε Leg. vitii , , idque verba quoque legis indigitare vi. demur, quia verba illa , noxia autem es ip- Diu delicium, se referunt ad verba praece- dentia , quae animal, νω noxiam commiser,

, , i. e. damnum dedit) dedi volunt: adeo ,, que delictum idem est quod damnum Itineis ipse ectus statim latetur pecus injuriam facere non posse quod sensu caret: I. I. l. ri 3. F quadru, quia delictum verum sine in

o luria non committitur. l. 1. l. s. c. Leg. M Corn. Sicc. l. 3I. A Leg. Aquia. Denique ,, Vox ipsa noxia a nocendo est , unde noxium ,, & imi irem damnosum vel non damno.

,, sum dici soletimod arctiori Agnificatione vocant jus natura J,, I. e. potentiam, facultatem, vim &

ri motum natum.

Aliud hominum proprium 3 o Quod praeterri potentiam naturalem, etiam necessitatem is morialem supponit; cujus causa est ratio, ri non sola Vis naturie.

Quod saepe ius graitiuin nuncupant J cuis Romani, Cum de iure naturae quod inter

, . rationales creaturas obtinet agunt, sempero intelligunt ius gentium. Neque pretetereari aliud jus gentium, quod non sit simul iusis naturae. agnoscunt. ideo autem jus gen- ,, in m VOzant, quia inter omnes gentes Oh-

,, servatur. S. p. Ius. de rer. iv. Unde Cicerori in Truc. quest. I. I. ait, omni m re consevisse quem iure gentium dare oportet, cujus fi- is dem secuti sumus : Gajus in L 2. F. de reriis dis. aerem , aquam, mare & littora refertis ad res naturati line communes : at in l. 4. ,, eou. hanc communionem ex iure gentium, is deducit: ihi : quia nou sint iuris gemitimis usi mare: Unde Imperator quoque . post- , , quam asseruit maria S littora itire naturari esse communia, S. I. ες 2. DV . Rer. div. idem mox tribuit juri gentrum s. UI . o eou. idem Gajus in L. T. J. Ain. reri dom. statuit, quarundam rerum dominium nos, , nancisci Iure gemitim, id autem statim , , definit quos ratisve nartirali ister omnes ho- is mines peraque observast r. Sed & porro idem - 4 Cius m l. pr. F. Acquir. rer. dom. Se LM 3 . . rer. diu inter modos acquirendi domi

is rui uris naturalis refert occupationem re- rum quae nullius sum. S er quam rex,, nostrae fiunt: cum tamen Hermogenianusis discretionem dominiorum iuri gentiatin tri--buat in I. s. F. ius. U Iur. unde iuria iureis naturali prohibita dicuntur. I. r. Iin. F.,. de fura. N l. 42. F. de V. S. Denique pro- ,, hibitio incestus inri Daturali adscribitur iuis I. 4. F. de rit. Nupt. In L M. eou. tribuiturri juri Gentium Cous. L a 8. f. a. II: de adult. GL s. f. a. F. Gaia. Ine ear a. Cicero quori que promiscue his voci hus utitur: is enim ,, in I. 3 de in. e. s. ait. Neque hoc obem um, , tura, i. e. iure gentiatin , sed etiam legi sis popularum , e fumum est. Atque hinc ,, notanter Gaius S paulus duo saltem jura in ,, republica obtinere ajunt, naturiae U civia , is e certillimo indicio , vaturale ipsis idem

se esse quod iur gentium. Cons. I. 6. F de Iussi.

Usum vix ratum habu J Imo usus ejus insignis est x. ad intelligendam juris naturalis originem & naturam. ac unde ab altera specie juris naturae differat: Utrumque enima natura, i. e. auctore naturae, originem ha.

t : Alterius natura consistit in solo motu naturali S instinctu , alterius in ratione: Alterum omnibus animantibus commune est , alterum solis hominibus. e. multum sadit haec distinctio ad probationem juris naturalis inter homines; docetur enim esse a natura . quod natura in omnibus animantibus condi-

234쪽

dit. sane ex quo instinctus in brutis aeque ac in hominibus deprehenditur, evidentior apparet voluntas divina , quae instinctus illos voluit hominibus cum brutis este communes , adeoque eo certior est facultatis agendi vel non agendi ratio : In cieteris enim actibus dubitari adhuc de voluntate Creatoris potest, at ubi voluntatem suam signis adeo certis declaravit , nulla amplius dubitandi ratio superesse potest. Aditio. Icti Romani ea iura naturae quae ex solari ratione sequuntur . distinxere ab illis na- ,, turae juribus quae praeterea ex instimstu , ex ,, motu materiae indito oriuntur , ct hactenus is reliquis animantibus communia sunt: in- ,, deque recte jus naturae male tale vocarii, possunt.

,. Hujus igitur discriminis nullus alius usus est, quam ille quem B. Parens secundo locori notavit: Nimirum, ut ex his motibus a, , Creatore omnibus animantibus inditis eori certius de voluntate Creatoris constet, actus ri hos licitos esse : Sed , cum praeterea Deus ., hominibus rationis usum concesserit , ex ,, hac ratione constat, motus illos naturales

ri non promiscue licitos esse . sed intra finesis per rationem praescriptos: Hinc conjunctio- nem inris& foeminae licitam esse ex instin. , , ctu probatur; sed ratio nos docet eum sal- tem fieri debere otii indies tuam oua consti malarem, i. e. per matrimonium : Et se in is caeteris. Discrimen hoc ex mente Ictorum, , Romanorum illustravimus supra in me. ad

Νam Iuris proprie capax non es vis natura

praceptis ratem generalibus J , , Quid per haec ri praecepta generalia intelligat Auctor explica- , , vit in Proteg. S. 7. 8. scit. custodiam so-

,, cietatis humanae rationi convenientem , stri convenientiam cum natura humana, seu ,, judicio recte consormato ad discemendum M utilia ab eis quae nocent. Proteg. F. 9. Cum M vero haec principia generalia non agnosca-

mus . inprimis in disciplina juris, aliari ratio cur jus in bruta non cadat afferri deri hel : Sane iuris capaces sunt saltem illaeis cre turae, quae ratione utuntur & volunt

,, tem Creatoris intelligunt, adeoque quiri bus cognitum est, quid agere vel non age. M re debeant. Hanc autem intelligentiam na. ri tura ejusque Auctor solis hominibus conces- sit; bruta enim neque Deum cognitum ha-- bent, neque ejus voluntatem intelligunt,

neque sciunt bene aut male se agere: Frustra

L Cap. I. g. XL ss

is igitur brutis jus statueretur quae nullamis boni malique notitiam habent, frustra Wm, , nae ponerentur quatum rationem ignorant: is egregie Lactantius : uestiunt enim malum esseis nocere. Quod plenius in praecedentibus is explicavimus.

Nocent enim aliis ut i prosin J Imo impius sibi nocere ut prolint aliis ipse Auctor se probavit supra in prolet. S. T. Omnino credibile non edit J ,, Injuria in pa-

is rentes non exinde demum illicita fit , quod ,, credibile sit alios eam aegre laturos: sed tumis ex communi hominum jure , quo neminiri injuriam inferre licet; tum ex lege generari tionis , vi cujus liberi reverentiam debene, , parentibus a quibus orti sunt , & cujus se

, , ctimoniae rationem exponemus infra l. 2., , c. s. f. I. Injuria in beneficos prohibetur ex is solo jure communi hominum , quod vult neminem a nobis laedi debere. Brutis animavethtit justria tribuitur J A Imo, , haec nunquam tribuitur brutis: Et supra jam is dictum est , Ictos, dum ius naturale eis , commune faciuntontelligere potentiam , fa-- cultatem, vim, & motum naturae mate-

rialem. Sane Ulpianus, auctor illius de- , finitionis , alibi a brutis injuriam non in- , ferri ait, quia sensu i. e. ratione carenti

II sis ini proprie ex quadam in ipsi umbra rationis 3 Male Ructor brutis umbram rati nis tribuit; quidquid enim amat non ex ratione agunt, sed ex instinctu. Equidem Auctor in notis suis ad h. f. allegat quaedam exempla de elephante & aspide , a que exin de concludit in brutis quoque umbram ratio. nis , eoque & justitiae existere. De elephante enim asset it Plinius ris. l. 8. e. T. quod in eis amoria & gloriae voluptas , probitas, prudentia , aequitas , religio quoque siderum solisque , ac lunae veneratio sit, eos non comscendere naves, maria transituri, nisi praevio rectoris jurejurando de reditu , & c. s. ait fuisse tale animal, quod graece quoque scripserit: quod thema usque ad cap. 6. Peris sequitur. De aspide idem refert plinius Lib. Io. cap. 47. quod suum ipse catulum necaverit,

quod is catulus hospitis filium interemisset. Sed fabulae hae sunt, quibus statet totus plinii

liber. Neque olsat poenam aliquando infligi br tis: Ita enim lex ea comburere jubet m crimine sodomiae . Ac. Nam id non fit in poenam. sed ne memoria & ostentio horrendi criminis inter homines versetur. Sic si noxae dedun-

235쪽

s 6 IIemnici de Cocceii Commentarius

tui animalia, id non est poena ratione noxae . Tum is eo quod disertur J Quandω sed ratione domini. cui magis imputatur , recta Illatio non ex naturae principiis proce- quod talia animalia vitiosa habuerit, i. i. f. 8. sedit, sed ex communi aliquo consensis.

,, ctor in proleg. f. 7. distinXit homine, a bru- ,, d. f. 4o.

- tis, quod tac agant ex principio intelligen- Hac popularior J aia ex exemplis & j

is te aliquo extrinseco , atque hoc principium , , diciis proborum virorum desumitur. Prol. ,, umbram rationis vocati , , S. 4O.-4s. An vero actm ipse, de quo ius naitirae con- G ose ritur alicujtis rei eouventeusia aut simit, si uobis communi, cum aliis ammout- disconvenientia necesainia cum uiatura ratio rati

tibis3 se Quidam enim actus aeque brutis ac ac seciali J Cum enim principium juris natu.

hominibus sunt communes : & quia natura rae Auctori sit cistodia societatis humaua, inde ,, hactenus aequales motus indidit utrisque, infert, ea quae conveniunt illi custodiae esse M JUti hos actus speciatim ad jus naturae retu- iuris naturalis : dum enim Deus vult societa- leunt; i. e. ad facultates agendi naturales. tem, voluit etiam eam conservari. Atqueri obligatio autem ex his actibus non oritur haec probatio Auctoris dicitur a priori. , , nisi inter homines , qui actus illos peragunt Nos non tantum aliud principium jurisis iuxta rationis regulus, utimie quae motus naturae, scit . voluntatem divinam posuimus , se illos naturales temperant, certisque finibus sed S modos legitimos probanda jura naturaris includunti in Pes 4. explicavimus. Suae modi ab Auct in prolis e catio J ,, Huc pertinet quoque re relati non sunt universales ; nam etsi inde se conjunctio maris S taminae . I. I. L 3 coct. probentur ea iura quae societati conveniunt vel M& necessaria defentio, quam inter prima repugnant, non tamen reliqua jura naturaeis naturae ideo refert Auctor infra e et . f. i. inde s)quuntur. Repetendum igitur est ex Pos. , , Hos enim actus ex solo motu naturali ac in- I. homines tamdiu libere omnia agere donec ri stinctu citra rationem seu intelligentiam facultas illa restricta probetur a Deo . quio legis , & homines & bruta peragunt. solus superior est : idque ius peremistamuin Dei cultus J is Et omnia reliqua jui a quae dicitur.

is non ex motu materiali, sed ex ratione 9 Voluntas autem Dei restrictiva, i. e. jus intellectu sequuntur, atque ideo juris gen. praeceptivum probatur, , tium esse dicuntur. I. Ex motu universali omnibus hominibus Au is ipsam uaturam nihil reserit J , ceris indito; ex illo enim motu apparet Deum id is tum enim est bruta actus illos non perficere cujus motum toti humano geneti indidit enixeis ex ratione , L e. ex cognitione aliqua legis, voluisse. , , seu voluntatis divinae; ex qua sola necessita. II. Ex actione Creatoris probatur. Deum H iis S poenarum ratio, i. e. jus natum se- id quod agit voluisse quia alias non egisset. ,.quitur , sed ex sola naturae vi ac motu III. Ex fine creationis necessa io insertur vo-ri materiali: vid. Di . h. Caeterum jam di- luntas agentis si is necessarius sit: is enim vult Q ctum est. JCtum per itis naturale tantum qui ad certum finem i. e. cum intentione aliis intelligere potentiam natura. quid facit.

Iv. Ex medii necessitate : Si enim Deus

V quaedam vult, & ad certum finem vult. n R o F. XII. cessario etiam ea voluisse videtur sine quibus finis ille obtineri nequit. Auc Tost duos modos probandi iura na. V. Ex persectione Creatoris : nam si perturae constituit, alterum a priori. quando ipsam suam persectionem aliter velle non pO- nimirum aliquid convenit cum natura rationa- tuit, inde sequitur , Deum necessario iuli, alterum a posteriori, quando omnes gen- voluisse.

tes consentiunt & aliqId pro iure habent. Additia. Prior non est modus probandi universalis ; - Grosus utrumque jus naturae. & sociale

Posterior praesumtionem facit. ,, & laxitis, seu jus humana natio a. a prioria T in B eo quia prius es II. e. per certas , , probari ait, quando actus convenit velutiari rationis conclusiones. si nimirum ex iis , , convenit cum uiamra sociali aut humana.

constat jus seu facultatem habendi vel agena is Cum vero sepius dictum , ct in Diserta-M di alicui quaesitum esse. ,, tisine

236쪽

Ad Hur Graisi Lib. I. Cap. I. g. XII. V XIII.

tione precem. I. U II. late demonstratum is si non existere societatem humanam, ade ,, que nec mysociale. Praeterea ms la orisemis Iti sumtum non sequi ex natura humana, , seu inuicis recte eo remalo ad eligera m piae M proj t,vel nocerae, facile inde constat, ex is convenientia vel disconvenientia cum natura

se sociali & humana nullum jus naturae inferri. , , Quod vel ex eo silo extra omne dubium pori nitur, quia Gmtius Deum ab his iuribus,, excludit, adeoque superiorem , qui gen ,, ri humano legem dare potest demit. se Rectius B. Parens principium juris nat ratis in voluntate Dei ponit. & quid Dolia is rit ex quinque probandi modis, ab ipsa , , ratione desumtis, deducit. Hos probandiis modos late exposuimus in Dryertatione,, prooemati X. Se nos illustravimus in Disertis, prooem. XII. f. 24. sq. , , Cum vero plerique Doctores iuris natur ,,lis regulam quandam generalem seu propori sitionem universalem , sub qua omnia &,, singula iura naturae contineantur, deiideiam rent; horum quoque desiderio satisfecimus, ,, ac ex ipsa definitione j. sitiae demonstravi-

tniali xl l . probavimus , nυllum jus naturae superesse,quod non necessario ex hac regulai. sequatur, atque cx illis demonstrandi modis, , deduci possiti Vid. Prol. p. II. Cum uas ra rariovali ae sociali J ,, Dupli- cem hanc naturam in prolet , 8. V 9. ex

ri minavimu . Rationalis natura circa virtutes,

,, ct regulas perscctionum versatur; at m. leis ejus landamentum ponitur in judicio recte,, conformato ad discernenda utilia a noxiis.,, Socialis natura figmentum est , & talem non ,, dari ibidem demonstravimus. Sed eis detur, , , non tamen erit modus probandi universalis, ,, quia talia sunt jura naturae, quae plane ex socialitate non sequuntur ; alia quae ei,, nriariantur , & alia quae conveniunt - , , cialitati , & tamen natura prohibentur.

Iuris naturalis se relligitur id, quod aprid

credittir J Haec probandi ratio non est perpetua quia gentes saepius in aliquid consentiunt, non quod putent id descendere ex jure natu-xte, sed quod communis necessitas, aut utilitas consensum illum eliciat: Sed tunc conse sus ille non probat jus naturae . sed μιν gentium

secundarium. Interim negari nequit consensum hunc praesumonem sacere : Sane si cum

nostris probandi modis convenit, eo certior est demonstratio iuris nature. Atque hactenus verum est quod Cicero L. I. Tusc. in n. ait, omnium consensus natura vox es. Misi .ri Gentium consensus utut universalis, caute, , admodum adhibendus est. Saepius enim conis,. sentiunt gentes in principium, quod notorieri salsum est , quo pertinet communis F.entium H doctrina de aeternitate materiae : Sic in deo monstrationibus iuris naturae saepius faRit, , ille consensus : Omnes enim gentea poly- ,, theismum & Idolorum cultum admittunt, ,, non tamen inde sequitur haec esse juris nais tum . & altus hos esse natura licitos. Nam Mniversacis effectur immersalem reqrrit ea iam 3 ,, Hoc verum est, ii recta ill ,, tio ex naturae principiis procedit, uti ipseri Auctor asseruit in proteg. g. 4o.

Talis antem exissimationis causa vix inde

tur esse rose praeter sension ipson, commuuis qui dicitur J Imo traditio quoque parentum ,

peregrinationes , rationes utilitatum , quae inter plerasque gentes sunt comm ines , quin& communis error causa esse potest universa

lis consensus , quod ex doctrina de polythe smo lec. apparetirisni J , , Sequuntur auctoritates,quae mul- , , tum tribuunt consensui universali gentium . quibus adde Lactamι. s. I 3. ibi: non essulis titia, in quam tota bominum millia per om- bem totum una,/Pari mente consentitinisse ConLIitra proleg. f. 4O.is Monet autem Auctor se intelligere gentes is moratiores: Sunt enim quaedam gentes adeo is serae, ut potius bestiarum, quam homi-M num numero habendi sinti Seneca 3 is cum de anima Hemitate digeri- :

mus nou leve momentum apud nos habet comri se estis homiritim, strat timentium inferos ausis colentium: Dis. III.

uuaedam natioues 3 se Tales Florus lib. 3.is c. 4. pingit Thraces, qui cum parentibusia cohabitant ; qui decrepitos parentes, ne M alere teneantur, occidunt; qui cadaver se bus suorum pro cibo utuntur. Plui. de fore.,, Alex. 328. Cic. I. Tusc. 4 q. Vid. Cron. h.

is alia exempla allegavimus supra S. I.

A o S. XIII.

A L T E R A M iurii speciem diximtis iurvoluntarium J ,, Auctor dixit, jus idem signi-

. . Mare quod lex , quatenus lex pro regula H actionum

237쪽

murici de Coccei

, , actionum moralium sumitur, quae obligat se ad id quod rectum non ergo saltem ad il, , quod justum est. Vid. S. v. u. I. Jus, hoc sensu stimium dividit tu noturale V o

,, mutarium. u. L 9. γι. I. Hae tenus de iureri naturali egit : Sequitur nunc ius volunta-

Quod ex voluntate originem dimit J Nimi- ,, rum vel ex libera voluntate Dei, quod vori cat jus divinitin Do timaritim universale : velis ex voluntate hominum , idque vocat Ius gem

, , timn vomutarium.

Utque t et humanum J ,, Quod homines in

ter se voluntate sua constituerunt propteris communem utilitatem. Vid. Proleg. S. II.,, AI S. seq. Eitque vel Civile, vel gentium. Vel divisitim J ,, Quod scilicet ex libera , voluntate Dei sequitur. Viu. Proleg. S. I a.

a At tamavo incipiemus, quia id phni sinustiis 3 ., Tota haec tractatio supervacua est, , . quia jus humanum, quod omnes gentes Obli. get, non datur: lus civile autem hujus loci

,, non est.

Vel ciuile J Quod quaeque civitas ad suas

utilitates constituit, vocaturque jus civile, o quali jus proprium ipsius civitatis, quaeri sunt verba Justiniani in S. I. I. de I. Ν. G. se c. Quatenus jus civile a jure natu e deiso sc endist vidimus πω Prolet. S. I s f. 36. Vel latim patens J ,, Quod Doctores vocantis jus gentium secundarium Et quod gentes ri propter utilitatem magnae illius civitatis imis ter se constituerunt : adeoque quod obligatis eX condicto, seu ex mutua obligatione. Viae M olf. Prooem. IV. . 8 I. Vel areitus 3 - uod apud plures gentesis obtinet non tanquLm ex condicto , sed quod is alii aliorum imitatione , aut fortuito recep se runt. Proleg. f. 43. Via. Disert. Pνω m. ,, IV S. 24. Civile es, quod a potesate ciet ili proficisDtur J is cujus fontem explicavit Auctor in ,, Pi οἱ f. is. quia singuli dum coluerunt in is civitatem . promiserunt, sive tacite . sive ex- is presse, se secuturos id quod civitas consti- ,, tuisset : adeoque ex hoc pacto jura civilia

is orta . ait.

Potesar etsi is es. qui ei stati praes 3, , Sive civitas illa sit respublica, sive re-- gnum, sive aristocratia : Vide infra c. 3.

,, tuendi causa congregatus, arg. l. 239 pen.

V. S. Hinc dissolvitur civitas quoties comis,, munio iIla juris delinit, uti si imperium , aufertur ; unde Capuam sublato impetiose corpus civitatis esse desiisse ait Livius L 26.

c. I 6. Add. l. a. c. v. f. 3. sq. Juxis fruordi, commtinis utilitasty eau Ia J , prius essent am civitatis constituit &is in eo solo communis utilitas consistit: Non ,, ergo lassicit communis utilitas, quia etiam, , praedonum sociem communis utilitatis causa , contrahitur , neque tamen ea est civitas. - Vid I i. c. 3. S. 2. N. I.

1 ai dirus patens, se' ab ipsa potestate civili non omisi Darium ossi J Abundat haec species juris, & continetur sub jure

civili: nec magis eo arctius est, quam test menta , contractus . tutelae &c. quae sunt tantum partes iuris civilis, uti quo ilibet aliud negotium, & alias tot species essent, quot

causae: Vid. Diss Prooem. IV. i. a 4.

Additis. Auctor male hoc jus arctius distinguit ais iure civili; nam etsi plure forte gentes sive,, aliorum imitatione, sive fortuito idem jus, . in suis civitatibus constituerint . id nonis aliter obtinet quam jus civile , cui soli cives,, cujusque civitatis obligantur , non civita- ,, tes inter se.

stuoquam ei subditum J ,. Imo non sub ,, ditum saltem est. sed S ab ipsa potestateri civili venit, utpote quae vel expresse , Velis tacito consensu jura illa constituit. Pracepta patria e c. continens J A Pleraqueis jura patriae potestatis, quae jure Romano re- ,, Censentur, imo ipsum ius vitae & necisis in ratione naturali fundatur: adeoque jus,, patriae potestatis nullo modo ad jus gentium is arctius referri potest. Via. Disert. Prorem.

Dominica I ,. Iura potestatis dominicae . ,, quo pertinet jus vitae & nectet . item ius,, acquirendi per servum, sunt iuris naturalis; is adeoque si apud plures gentes obtinent id , , ex ratione & causa univei sali sequitur: de quo plenius L. 3. C. 6. Viae Dis. Pro . , , ML S. 13 r.

Et si qua Iunii Ga J . . S c apud plures

is gentes obtinet distinctio inter furem noctvl- ,, num & diurnum, ut ille occidi possit. non ,, hic; porro testamentorum usus apud plures,, gentes inva uit, neque tamen ibi ulla ratio, , naturalis subest. Haec gitur iura sunt mereri civisa , FI non valent in civitate, nil Iar ex

238쪽

, , ex iussu & auetoritate civilis potestatis. Latius aritian pacem edit jus gentium 3 - I deo se autem latius patens Auctori vocatur. quia se ab omnibus gentibus, aut saltem ab omni-

M ceptum est : cum ex lupothesi Auctoris jus arcti ιP a quibusdam saltem gentibus . &ri non ex condicto sit receptum. Prol. 6. 63. stiria gentium omnium, atio multaerum voluntate vim Gligi inui accepit J Definitionem hujus juri, gentium exhibet imperator in F. a.

Iiff. de I N. G. V C. quod usu exigente Usummus necessuasistis gentes hi aut inter se colitinerunt. Duo ergo jure Romano requiruntur , ut aliquid fit juris gentium secunda rii: r. ut ab omnibus. . vel saltem moratiori-hus gentibus sit receptum; 2. exigente usu Sehumanis necessitatibus : Unde cessante illa necessitate cessat jus gentium, adeo ut si a pluribus gentibus idem jus receptum sit, id non sit jus gentium, quia non ex communi utilitate re necessitate, sed ex arbitrio cujusque civitatis pro sua utilitate constitutum est. Hujus juris duplex est usus: I. quod huic

juri debeamur forniae negotiorum commer Ciorum enim jura inde orta sunt, actiones datae, omnesque pene contractus eo jure constituti sunt. l. s. d. Ius. U Iur. S. 2. Ins. do I. N. G. V C. a. Ex hoc iure gentium introducta sunt bella, discretae gentes, regna condita, dominia dit tincta, agris termini posti, aedificia collocata, captivitates & servitutes quoque inde ortae sunt. d. l. s. d. f. a. Auditis. . - Systema Grotii de jure gentium volunta o rio, eoque tum lutius patente, tum arctiori, se late exposuimus tu Disertatione Prooemialiis In ejusque compendium exhibuimus in is uot. au Prolet. S. I . simulque demonstra-M Vimus, tale jus xentium non dari d. Dig., , a 4. seq. illudque inventum esse Tribonia- ,, ni, ἔλα. S. 46 Adeoque omnia, quae hico de tali iure dis rantur. sui ervacua sunt. Multormn auuii J Sussicit enim jus gemtium voluntarium inter eos statui, inter quos mutua commercia sunt: de aliis enim , vel ignotis res non curatur, quia causa cessat, scilicet communis utilitas, vel necessitas. Aditio.

Dixi nullum usum esse ejus juris , quod

, Gentium voluntarium Auctor vocat, quiari omnia praecepta , quae ad hoc jus reserun is tur, vel ex vero jure naturae fluunt, velis Pl ne praecepta non sunt. Dis procrin. IV.

I. cap. I. g. XIV. sy

stula vix ulium ius reperitur J ,, Imo si jus

, universale est, quod omnes homines obli- gat, necessario omnibus Gentibus commu- ,, ne esse debet: Caeterum vidimus jus gen-- tium plane jus non inh , nedum universale. Extra jus naturate J Utpote quod per rationem communem animis singulorum hominum inscriptum est. Atia pius dictum est rationem illam non consistere in socialitate, sed in executione voluntatis divinae.

2uod ipsum quoque gentium dici solei Io Nam promiscue a dctis Romanis & pltilo -- phis sumi hae voces solent. Via. sup. f. II. is nec alio sensu ipsis jus aliquod gentium se cognitum est. Dis . Proaem. IV. f. 36. Add. , qua diximus sup. f. 12.

In una parte orbis terrarum es ius gentium, quoιι alibi πω est J o Quia quae jam

is saltem gentes consensere, apud reliquas ,, igitur remansit jus naturae: sed diximus, , talem consensum , adeoque tale jus gen- ,, tium particulare non dari. in i captisitate J dus gentium de captiviri tate nec semper receptum fuisse, nec apudis omnes, Auctor ait L 3. c. 8. f. 8. V s. o At i. ius capiendi personas non demum ,, ex iure gentium, sed ex ipse jure naturaris oriti videbimus a. e. 8. L I. a. quod quaeis is dam gentes jure suo non utantur, id nonis speciale essicit jus gentium, sed hoc fluitis ex facultate disponendi de re sua, & de jure

se suo.

Ae possiminio J is Hoc enim apud quasdam

rues restrictum, apud alias extensum esse se Auctor ait L. 3. c. 9. S. I. S. IO. S. I. f. I .

, , Verum eadem hic eli responsio : jus postlio minii ex ipsis juris naturae principiis fluit.

se Viae L c. 9. f. a. V 4. adeoque male ad ,, jus gentium refertur. Cons. Proleg. F. ς 3. ,, Si vero jus illud naturale ob rationem uti-- litatis ab aliqua vel quibusdam gentibus mu- ,, latur, aut reli rinsitur, eo non fit in gen- ,, tium, sed hoc erit jus civile. lnse Anctoris id fatetur a. c. 9. S. I in Catertim iure civili, id ipsum trir , quod ea attines qua intra civi. , rasem aguntur . Se Myseiugi auditis excep-- tionibus, nut condition, bus , ae produci ad ,, alia commoda potes. Probatur autem hoc im emtium pari modo , , , quo ista reton scriptum civi e 3 - Ad jus non Ris scriptum civile probandum requiritur 1. ac- ,, tuum sequentia, L. V. C qua Id M C. confis a. diutum a consuetudo, L. I 2 S. I. l. 3s.se de legibus. I. introducta ab eo qui jus ita- is tuere putrest.

239쪽

riem ei de Coccesi

At inter gentes, neque ex actuum se is quentia , neque ex diuturna consuetudine,, jus aliquod non scriptum . quod gentes is inter se obliget, oritur. Nam I. tertium is requisitum ibi cessat, quia haec consuetudo is non a superiore introducitur , qui tacita sua is voluntate actibus publicis & itenatis aucto-- titatem praestat; sed hic supponitur gentesis plures , interie aequales, actus quosdam frequenter admittere: Id igitur ex libera v ,, luntate gentium citra ullam necessitatem contingit, adeoque eadem libertate actusis illos omittere possunt. Sane 2. cum pactumia expressum de statuendo tali jure nullum in- is terveniat, probari deberet gentes actus il-- los retterasse animo se obligandi. Si proi is de gens altera contendit se actus humanita-- tis causa & amicitiae jure admisisse, adeo- is que nunquam animum se obligandi habuisse. is quomodo altera gens contrarium probares, Poterit 'ri Repetendum igitur ex praecedentibus est, is ius gentium non dari, nec ejus usum aliari quem esse inter gentes; in primis cum om- nia iura, quae eo reserti solent, vel non sint se juris praecepta, vel ex vero jure naturae

se sequantur. Via. Diff. Pro . IV. s. Usu eontistio . ει tolamouis peritorum Io Idem tradidit Auctor in proleg. f. 4o. Seis 46. ubi rationem quoque addit, ubi ei irM multi diversi temporibus ac locis idem pro is certo a manet, tu ad catisam umoresalemis referri debet; qua se recta illatione ex natu- ,, ra Principio uou procedit, mersario ex lia is bera volumase ortum halet. At tale ius gemis tium universale non existere saepius dictum is est: si vero contingit plures eodem jure uti, , , V. g. ut septimus aliquis dies sanctificetur. , , ut decimae praestentur sacerdotio , ut quiliis bet in casu mortis de rebus suis disponere possit, Sc. Hoc non jus aliquod gentium se incit. sed quaelibet gens , sive ad imitati

., nem, sive sortuito id suo consensu Iecepit. - Unde inter recipientes nulla obligatio o mis tur . nec inde jus genti In gentem quae-

is ritur. Vid. Prole g. S. ς 3. dict. vhf. IV. f. . i. Reperium temporis eg usu J is Legitur hoco Cht,sostomi dictum in oras. 86. At cum tempus & usus non sint modi obligandi. se necessario sequitur jus gentium nullum

se dari.

tim es avuntium conditores J I id. Proh - , 46, ubi .deo inprimis historiae usum com-

Commentarius

Ius volutarium dioinum J - Auctor ais jus naturae largissime sumtum distinxit in

is naturale & voluntarium S. v hoc in hum, num vel divinum. S. l .dus humanum hyo ctenus explicavit. Hic de iure divino agit. Auctor definit ius divinum voluntarium

M toti humano generi datum . quod ex divina, , volumase ortum habet ', vel ut in proleg. is F. 12 rem explicat . quod ex libera Dei D

M luntate venit. Quo ipso sus hoc distinguit & a Iure uaturati f. h. quod existere ait,etsi

is detur Deum non esse: proi s. II. adeo.

, , que quod Deus consequenter,i e. necessariori probat, Supra , io. quia tales motus na- , , turales in nobis existere voluit : d. f. 12.,, Unde nee Deum id mutare posse statuit, , d. f. Io. & a jure gentium, quod non ex is voluntate Dei,sed gentium.ortum est.., Doctores hoc jus divinum vocant positiari tum iniversale ι eoque cum Auctore rela- is runt 1. praeceptum de non esu sanguinis. M a. Legem de sabbatho , 3. jus decimarum, is 4. in cellus prohibitionem: horum omnium, , enim prohibitio cum ipsis non appareat ex natura sociali vel ex humana natura. ex li-- hera Dei voluntate eam sequi concludunt. Ego tale ius divitiis votivisarium seu posi, , rivum misversale , toti humano geneti d is tum , & a jure naturali distinctum non ,, existere pro certo habeo. Neque enim via deo , qui tale ius postivum univet sale . ,, quod ex ista revelatione sit. & omne genusis humanum obliget, itatui, aut usui esse pos- ,, sit. Nam I. non exstat talis revelatio univeris salis , nec ea probari poterit. polito enimis revelationem ab initio factam esse toti hu- mano generi paucissimis personis compreis henso , non tamen id lassicit ad successori res obligandos. Sed singulis hominibusis nascituris denuo id jus insinuandum fui Dis set, id enim si sorte negligentia parem ,, tum &c. factum non esset, illi hoc iure,

is quippe ipsis non revelato, non oblinaren ritur. Oportuit itaque omnino ad hoc ut necessario perpetuaret hoc jus cum omniis humano genere , ac singulis ubique i ri notescere posseti, opere illud perpetuo.&,, facto permanente declarari. Tali enim ia.

clo, semper & ubique ob oculos polito . o demum fit ut omnes homines, etiam id ν, Vitio

240쪽

Ad me. otia Lib. I. cap. I. g. X V. 6 I

, , vitio suo non animadvertentes, sint ἀγαπ - is est Maimonides , More Nilochim, pari. r. Dim , qua de causa Rpostolus in probando,, hoc jure naturae ad sola haec opera provocat, si soloque hoc indicio gentes coarguit. Rom. I.

Frustraneum igitur a. fuisset tale ius, quod se omnes homines obligare, & ad finem v ,, que mundi durare debuit , nudis verbis o promulgari, quae facile oblivione delentur;

is tantum abest, ut inde cum omnium homi. o num posteritate mundique aevo , perennaninis di necessitas, uti oportet. sequatur: quod is & ipse Auctor agnoscit, dum statuit, ho- ,, mines huic juri non obligari, nisi quatenus is innotuit. o Sed & negamus iura quaedam a Deo,, humano generi publicata esse , de quibus

is ex solo lumine revelationis constet, &,, quod non ex lumine rationis simul appareat. si Sane ex lumine revelationis hausimus m dum creati orbis , humani generis, ejusque se Iapli redemtionem , ct quae eo pertinent; ,, nec non jura sacra & seculatia ludaeis im, , t ita. Sc. Atque hoc verbo revelato conis is tinentur jura universalia, quibus omne ge- , , nus humanum adliringi debuit, eadem ex is lumine quoque rationis apparent. Ut adeoia non videam cui usui sit . aliam a tute naturi rae juris universalis speciem confingere. Quod autem 4. omnia jura, quae ad hoc se jus divinum voluntarium reseruntur, ex tuisse mine rationis quoque , i. e. ex jure naturaeo sequantur , hoc apparet ex lege de non suis sanguiuis, quae Omnibus Noachidis revela- tasuit, Gen. 9. v. v. & naturali ratione nisi titur: Lex enim illa non loquitur de qum se libet sanguine viventis animalis, sed de sanis guine sacrificiorum cruentorum, quem id is lolatrae comedere solebant. Hunc cultum

se prohibuit Deus Noachidis, scit. cultum id is lorum, qui per comestionem idoli seu sanis guinis viventis celebrabatur : Idque evio denter apoaret ex legibus Mosis, ubi lex se de non esu sanguinis N B. inter jura sacrari refertur , & prohibitio disertis verbis ad sa-- crificiorum sanguinem restringitur. Lev. III. 37. ed c. VII. v. 23. 2s. 26. c. XVII. D. IO. Derat. XII. 16. a quo exis tranei quoque abitinere debebant. Dent. XIV. 23. Unde notanter abstinentia ab

se idolo & a sanguine ab Apostolo conjungun-Mur; & in Concilio Apostolorum convertis is ad christum, ut vimque abstinerent injun- , , ctum fuit. Actor. XVIII. v. sto. N 29. Seis c. XXL v. as. Nec alienus ab hoc sensu D c. 48. qui causam prohibitionis itidem in

is cultu idolorum ponit, quouiam ita eosculari facere flebant reges gentium s etiam idola , , tria causa ita faciebam, scit. animali a si sinuebant membrum ahqnod, atque illud e

,, meuebant. & in cap. 46. ita ait: Dixit Dei. is Duam faciem meam in comedentem sanguiari Uem eodem modo, quo de Elo, qui filium suum, , Molocho immolat : ponam faciem meam imis virum ilium. Neque occurris haec ratio la-

,, quendi is alio pracepto rater ista duo de id is lolatriis, inmotionesanguinis, quia illitu, , comessiis ad speciem aliquam L lolatria .

damonmu videlicet cultum , ansam Occ

is sonem praebebat. Atque hanc rationem ex

is Orientalium libris late cap. 46. 47. ξδ 48.

is explicat.

- Εquidem, quod F. praeceptum de sabba-- tho attinet. negari nequit legem de lamo ctificando septimo die in ipsa historia crea- ,, tionis exstare ; eoquet publicatam videri imis ti humano generi, quod tum in duabus,, pcrsonis consistebat. Adeoque exemplum se hic exstare videtur iuris divini voluntarii is universalis, quod ex lumine rationis ded is ci nequiti Resp. Imo Deus non statim ab ,, in illo sanctificavit septimum diem , neque is legem talem Adamo ei que posteris tum is declaravit : sed haec lex primum per de- , , calogunt data, eoque solis ludaeis revela. ta fuit. Vid. StoΦ. de jure stibatb. c. F. u. ,, IO. seq. Speuer de Leg. EM. L. I. C. 4. Sis.,, 8. seq. Gomar. de orie. sas G. c. 4. S. 6 I. O IN. Scriptor autem Gencseos hanc legemis historiae creationis ideo adjecit, quia cre

M tio causa illius legis postea lecutae futtiri Stoh. d. l. Adeoque lex de labbatho neque

is ex lumine rationis, neqae ex revelatione, , universali sequitur . sed in lex mere ci-

,, vilis.

se Porro & 6. ius decimarum mere civile ,, esse ex infra dicendis au S. M. apparebit . is ubi simul probabimus Christianos ad eam is legem non obligari.

si Denique & incestiun quoque, sed

is miam. aut heiriam &c. non iure demum is divino voluntario prohiberi, sed ex ipso is lumine rationis actuum horum turpitudia se nem sequi, probavimus in Diser t.prooenia is III. & porro demonstrabimus ad L. a. c. s. is i. ra. seq. L. R. c. I. f. 8. V 9. I. a. c. 19.

is D f. 8. Id uin miti quod ex Doluntate disiva ον

SEARCH

MENU NAVIGATION