장음표시 사용
301쪽
o P aem. 6. F. 9.seq. Nun vita, membra , libertas Ac quoque propria mi e esisti J , Haec ergo jura nostra se sunt,& armis defendi possunt, elli non fuit, , in dominio. Couf. l. z. c. II. S. 2. N. I.
., certis limo indicio, dominia rerum bellisis causam non dedisse. De V rebus in medio positis rati , set quom- tum natura desiderat eas alsumere 3 is Huncis enim solum usum rerum , quoad proprietas, tem communium. instar dominii tunc suis-
, , se, ait. L. a. c. 2. S. 2. n. T.
Quod ius qui ei eriperet, faceret miseriam JM Quia repugnat societati humanae, eoqueri Auctori injustum est. me ipsum J - Nimirum , quod injuriam, , faciat is, qui jus alii quaesitum tollit. Nuur pHtquam ex lege, ani usu domini formam simu=i accepit J o Ex hypothesi Aucto.
ris dominia orta sunt ex divisione rerum se communium , & concessa tacite facultate, ccupandi teS non divisas: praeterea sormam ominium accepisse, ait, tum ex jure Gen- tium. Vid. L. a. e. 8. per tot. tum ex legeis civili. l. t. c. 7. S. 7. c. g. s. r. S. 8. NI 6. Quae plenius examinavimus in Dusis Proetur. I. f. 78 seq. U VI. g. I. S. I 4. Multo intelligitur facilius 3 , , introductori enim dominio non tantum jus utendi,sed &ri ipsa proprietas auferretur , quae major estis injuria. Societas hominum, F communitas evertHur
necesse es J Tota haec ratio Ciceronis, quod se scit ab alieno abstinere debeamus ne everis is latur societas, falsa est : Nam cum nulla is societas humani genetis existat . frustra me , , tuitur ne illa evertatur : Abstinentiam abis alieno ex plane alio principio fluere,demonis stravi supra prolet. F. 8.-L. X. c. I. f. Io. , N. 4. quod homines obligaret, etsi nulla so- , cietas inter homines existat. 6 Non es ergo eoutra societatis naturam si prospicere BD. mi ius alientim uou tollatur J, , probavit Grotius, in primis naturae nihil esseis quod bello repugnat, quia omne animalia natura sertur ad sui, jurisque sui conserva- tionem : probavit porro , nec rectam rati , , nem, nec naturam societatis quae conse. quentia primorum naturae vocat in omnem s. vim inhibere . quia societas in eo consistit, Mut jus suum cuique communi ope salvum, , siti Hinc iam concludit, non esse contrari naturam societatis, adeoque nec contra jusis naturae, vim adhibere, quae ius alterius non
,, violat, sed nostium conservat. Ae proinde nec vis, qua acterius jus nouis violas, in sa es J Quia non est contra se naturam societatis sibi consulere, & jusis suum conserVare.
Apud in anum es J ,, In l. I. S. 27. F. de ., vi te vi arm. Florentinus quoque inter jurari gentium, & quidem post religionem ergari Deum S parentes , ponit, ut vim atque imis Iuriam propulsenim. L. I. F. iroi. V iuriis ubi addit rationem: nam Iine hoc evenit.,, tit quod quisque ob mulam corporis Di fec si rit. jure feeisse exiinmetur. Paulus in L. 4 s. F. 4. Is au Leg. Aquil. ait, vim vi defiemis dere omnes leges, oritiaque jura permitium ris Et Gaius in I. 4. eod. Nam adversus peri mri luras visuralis ratio permittit, se defendere. is Canones in dies. I. c. 7. ajunt: iuris natura is esse violentia per vim reptisonem. Oridius JAL 3. de a t. --d. v. 49 I. Alias auctoritates affert Tesimarus in uae. auri b. S. Vide Herodiam S. 6. id . 4. Eusbeg. ., ep. 3. Num. L. 36.-4 I. sophocles iu
is divinam , qui linuria a sectus Mescitur. , , Sallustius da bello Jugm tb. e. zz. Adherba-- lem dolis Oita sua m*tiatum, quia tibi Q comperisset , sceleri obviam ivisse : PopuItina
,, Romanum nepre recte, Neque pro bono factu-
,, rum , se ob iure gemium se prohibueris.,, Xenophon. IV. I. p. 26. quia ergo oes im, pius edis, quam vim propulsare. Uc. Marceti,, linus 2I. 2. Irmentibus armis externis lex , , una es, V perpetua. Diruem omni ratione, , defendere. ThucΤdides I. p. m. 38. nou., sedere alior, se ue stsi unamini vim propn ,,sare, in hoc colitis AEquitatem. Livius L. v. ., c. I. D su es bellum, quibus necessarimn r. , UVa arma, quibus nulla nisi armis spesis relinquitur. Add. Aua infra S. I.
A U C T O E probat ex veteri testamento
bella fuisse licita , exemplo Abrahami, item septem populorum, quos lsraelitis exscindenis dos dedit Deus, Mosis, Josuae; iudicio Davidis &c. ipsumque Deum de modo bella gerendi leges dedisse, ait.
Nam cum addersus Reges quatuor Abraba- imur eum mini is, ac foederasis suis armatus
Ue. J ,, De hoc bello quaerit Tesmarus in uot.,, h. an justum fuerit 7 quia S noctu ne- , , si uiri
302쪽
AS uti otii Lib. I. tarp. II. S. II. I 23
,, stum. & non indictum est. Ac respondet, indictionem esse juris positivi, nec eam is requiti, si de justitia cauta naturaliter conis stet. Verum fallit haec ratio: quia indictio .
M vel saltem clarigatio in bello omnino neces. saria est. Uid. L. 3. e. r. Verior ergo est
, , responsio, in bello defensi vo non opus esseri indictione, uti late id evincit A uctor iuri L 3. c. 3. S. 6. Cum ergo tale fuerit bes. o lum Abrahami, eoque nulla indictioneia opus fuerit, frustra porro quaeritur, an ,, injuria noctu quoque arceri possit. Per Sacerdotem sum Melesusedeciam IM Quem regem terrae salem fuisse ajunt: tam ,, sa autem cur magnus hic Dei pontifex Abraeri benedicendi causa advolaverit, suit admuis ratio victoriae, quam cum paucissimis comiti. ri bus, nec uno eorum smisso . reportavith contra quatuor Reges, qui quinque Regesis sibi hostiles vicerant, Genes. XIV. per tot. is quod sine ope divina fieri non potuisse me si tuo suspicabatur. Philo Ddatis is sidiro O
Sine spretati mandato J Ex sola defensio.
,, nis familiae suae necessitate.
Trutis igitur Jure natu J A Quod do,, sensionem necessariam ruris tum sui, tum fa- , , miliae suae permittit. am extroeynm Feros atque Orphei t
Dinoris I ,, Berosi verba nobis servavit Ioseph. ,, Antiq. his. L. a. e. s. Post Carata inumri decima simpe apud Chal os vir exstitit in is,
rimex lux, inter caetera caeleVltima peritus.., Orphei testimonium ex vetustissimo Orphiri corum scripto refert clem. Alexandr. inis Stram. s. id EUM. Lib. II. c. II.
,, Sed & praeterea Hecataeus librum scripsit, , de Abrahamo, qui periit. Theodorus in ,, carmine de Iudaeis Abrahamum sanctum v M cat. Damascenus, amicus ille Augusti &ri Herodis, eum Regem Damascenum facit;
se quod & Iustinus L. 36. e. 2. referti Arinis tapanus Eup lemus,& Demetrius ejus men. ,, tionem iaciunt apud Euseb. praep. M. Lis s. c. I 6. Al. 6 I. 62. 63. AElius Lam. nridius ait, Alexandrum Severum Abra-
hamo, Christo, ct Appollonio divinos nori nores exhibuisse in tit. Alex. Sev. c. 29.
Sane apud indos hodieque Abrami no- , men summa in veneratione esse, tradit, , Bernier dans Ru Dodi age deI Indes. Nisoria septem putilorum J ,. Nomina sep-
, , tem populorum haec sunt: Cananitae, He- ,, vitae, Pheresitae, Girgasitae, Ammonitae . ,, Iebusitae. Dem. VII. D. I. Jos III. N. 1Ο.rivideatur Gron. b. dc ins. L a. c. I 3. S. 4. , quibus postea ex nova causa accessere Ama. A lecitae Exod. XVII. D. I de quibus monNon rasar , fuit euim ibi mo sum specim
se ad exeque uiatim. Ue. 3 ,, Recte dicit Au- , , ctor, bellorum licentiam ex his exemplis,, probari non posse,quia Israelitae non suo aure,, vim intulerunt his gentibus , sed jussu, &ὐ mandato Dei: hinc non bella haec erant, se sed executiones Imperii divini. Repetenis dum enim est quod Auctor monuit in prol.
S. 44. distingui debere jus Dei, quod Deus,, per homines interdum exercet, ct jus ho. is minum inter se. ,, Adeoque frustra quaeritur, an bella haecis iusta fuerint 8 cum . ut dictum est , vera se bella non fuerint, sed executiones jussu suis perioris susceptae. Vid. notata ad prol. f. 27. Unde hae bella inseris literis Dei bella proviprie nominamin J , , Vide infra L. 3 c. tr. S. 9.
Ad rem magis pertines a , , Nam suo jureis ibi vim intulerunt. Quod Deus ante Dorion uou iusserat IImo prohibuerat : nam Amalecitae desce ,, debant ab Amalec Havi nepote , Gu.ri XXXVL ra. Indeque Amalec vocatur dux Min terra Edom d. c. 36. S. I 6. 2 43. At
se Israelitis expresse Deus prohibuit pugnareis contra Esavi posteros De M. II. s. & noluit
, abominati Idumaeos, seu populos Edom. M Deut. XXIII. D. I. Ilinc etiam non conis,, tinebantur sub populis exscindendis: Exod. II. v. 8. se' Ir. & causa damnationis postea se demum supervenit . quia scit. Israelitas a ,, mis prohibuere a transitu. Exod. AVII. v. I i. seq. Num. XXIV. 2 . Dens. XXV.,, 17. IN. Ex eo enim tempore Deus mina se tus est, se nomen ejus deleturum. Exod.
is XVII. v. I . quod lactum est sub Rem, , Saul. I. ram. XV. v. a. seq. Atque ex pari, , causa, & ob denegatum transitum , Am , , monitae,& Moabitae, etsi sub populis dam
is natis non continerentur, ab omni commer-
cio in aeternum cum Iudaeis exclusi fuerunt. Detit. XXIII. v. 6. cum Idumaei saltem ,, exclusi fuerint ad tertiam usque generati
303쪽
ia 4 Henrici de tacerii commentarius
, Hactenus igitur ex Amalecitarum exem- , , plo omnino constat, bella quaedam a Deo,, Probari, quia non tantum probavit victo- riam ab hoste illo reportatam , sed & adeo se populus ille in se convertit Dei indignati ri nem, ut minatus sit, se nomen Amalecita. a is rum deleturum. Exod XVII. D. I 4. Sed se' leger generatis, ac perpetras de modo
gerretiti belli Desti populo suo praescripsit J,, Τesmarus tuus. h. l. ait, non sequi Deum M legibus rem inclusiura, e reo licitam esse ;,, Ita enimDeum etiam divortiis leges posuisse. ,, non tamen inde sequi eum divortia probas- ,, se. &c. At fallit haec argumentatio : Nam se cum persectione divina pugnat, leges de re,, serru i. e. velle rem illam certis adhibitis, , ritibus fieri & tamen eam non probare. Ρraeterea divortia jure naturae intra fines a se Deo praescriptos, omnino licita esse demonis strabimus rufi a I. a. e. s. S. v. u. a. Sic ex se eo quod Deus leges praescriptit de iure re segis, necessario insertur Deum imperium, , regium probasse , etsi iactum populi expe- , , tentis regem improbaveritiis Quod denique reseri, magistratus de luis panari,& furtis admittendis saepius leges ser- , , re, neque tamen ea probari, ad Deum non ,, pertinet, quia constat nec furta, nec lupanaria , , a Deo probari, nedum de iis admittendisse unquam leges a Deo latas esse. Quatenus, , vero magistratus ob utilitatem publicam hisis factis impunitatem tribuere possint, & so. , , leant , alia quaestio est.
Eo ipso Oseudens, insum hellum etiam sine manciato spe ui suo esse psise 3 is Frui trari enim praescriberet leges, si bella illicita, , sorent , & ab hominibus nulla ratione gerim possent. Nam aperte ibidem e fa n septem popul rum ab Hiartim populorum cirussa dulinguit J Deut. XX. D. I s. pol quam enim populo,, suo procedendi modum praescripsit, ita ,, pergit: sie faciet cunctis civitatibus, qtiae M a te prociis valde sunt, id uou sunt de bis, , urbibus , quas iupossessionem αccepturus es. M ipso C euuit, eas naturaliter mani blassatis spe J , , Si enim dubium aliquod circa, , belli causas fuisset, probabile est, eum is causas illas expoliturum fuisse. stualis ratio tuendo rum finium J is Rex
,, enim Ammonitarum vindicabat terras ,
,, quas Mosen ejus praecetatibus abstulisseri fingebat, a finibus Arnon usque Je G , at-D que domanum. I. c. XI. P. I I.
Violatorum legatoriun d is Auctor causam se hanc naturaliter cognitam esse gentibus, hic se affirmat: at alibi ait. jus de non violandis
is legatis , non ut jus naturale ex certis ratio-o nibus oriri , sed ex voluntate gentium se modum accepisse. Vid. infra L. z. c. I g. o S. 4. n. 2. Priorem sententiam veram esse, , d. c. I 8. plenius probabimus.
- Praeterea aliae passim causae, quae pro iu- stis reputantur, in sacris Occurrunt : irari pro defensione familiae bellum gessit Abi A nam, idque Deo acceptum fuisse, patet ex , benedictione Melchisedech. Geu. I 4. v. Iz-- seq. Pro defensione sui necessaria Istaelitaeis hellum gessere contra Amalecitas , qui rein se stiterunt Israelitis in via, cum ascenderentis de Egypto. Exod. XVII. v. g. set mur.
,, XXV. D. II. seq. I. Reg. XV. v. z. se is Ita pro iusta causia habetur denegatio tran- ., situs. Via. Num. XXI. v. a I. Dd. II, M v. I 9. Dem. II. v. 36. seq.Dititutis au Hebraeos scriptor I is Paulus aitis Hebr. XI. v. 32. seq. Per fidem debellasse regna Ue. J Adeoque ,, in re licita,& Deo grata versiati sunt. in V itis dissertationis series doces 3 prae- misit enim Apostolus,pet fidem Abelem conisse secutum esse testimonium justi a Deo. e. XI. M U. 4. Henochum per fidem placuisse Deois v. q. Denique per solam fidem placere nosse posse Deo v. 6. &G.
Id es pia, ae jusa J A Nam dehortabatur
,, Da videm, ne innoxium sanguinem effundat r I. Sam. XXV. v. 3I. quia Deus ipsum non elegisset ducem , ut injuriam armis is committeret, sed ut praeliaretur praelia d
AUCTOR porro ex. gentium consensa bellum justum dari, probat. Mium gentium consensu J ,, Nam LM quoties multi diversis temporibus, ac locisse idem affirmant, id ad causam universa lenais referri debet, quae si ex recta illatione pro- is cedit, jus naturae indicat. Proleg. F. 4O.
De vi, qua vita deseuditur 3 ,, Adde aucto- ritate repra f. 1. n. 4. 0' 6. allegatas.
οι hac mu scripta, sed data lex J se l. e.
is lex naturae , quae non verbis revelata. sel,, rationi insita eli. Omnis bonoa ratio esset expiare is suis ris a se Idque adco Auctor verum esse a ait, ut is in M
304쪽
invasor non tantum occidi, I. a. c. 1. S. 2.
sed & innocentes, qui interpositi de sensio-
nem, aut fugam , sine qua mors evadi nonis potest, impediunt, transfodi, aut obteriis posse contendat: de quo vide L. a. c. I. 4. uua tu omni bras valet J I. e. quae a toto,, humano genere observatur.
, Ut in bestis etiam dolinguamus inter vim, qua injuriam infert. V qua propulsat J Imo Icti non adeo desipiunt, ut vim offen- ,, sivam, etiam in bestiis tamquam iuri naturae,, contrariam improbent; nulli bi enim JUtiis id tradunt, uti mox plenius explicabitur. stua juris vim rem ipsam in , sed μmbrani haberet quodam An & quatenus bruta ra- , , tione praedita lint, & quatenus illorum ra- , , tio a ratione humana differat, vidimus sim
pra L. T. c. I. F. II. n. I. At nullo modo se juris capacia, nec umbram rationis eis inesse, pluribus probavimus. ibid. n. 2. Cum arietes,vel boves commisiseus, is altera terum occidisset Uc. J ,, Imo Jctus non ideori distinguit inter offensionem,& defensionem. ,, quasi illa in brutis quoque ob umbram ra-- tionis illicita sit, Nam in brutis illicitumis statui non potest sed ideo , quia quaestiori ibi proponitur, quis damnum pati debeat, , , an dominus illius animalis quod vim intulit, ,, an dominus animalis quod vim passum est Τ,, ct merito Icti Munt priorem id ferre debeis re, quia illi , qui animal tale noxiumri habuit, aliquid imputari potest, alteri nihil:,, Adeoque ex hac aequitate posterior agit conis tra dominum animalis aggredientis, ut velis animal, quod noxam commisit, dedat . aut , , aestimatio nem solvat. L. I. S. I. ῖ quadri,, pauper. Haec igitur distinctio non fit intuituis bestiae , quasi ex umbra rationis discrimen ,, cognoscat inter offensionem,&defensionem; i. e. inter vim justam, & iniustam, sed in- ,, tuitu dominorum: inter hos enim leges , succurrunt domino, cujus animal vim pati- ,, tur , contra dominum bestiae aggredientis. i explicando insereses illud Plinii 3 - Imo,, alio plane sensu haec vetba a Plinio allegam , tur: JCtus enim ait, dominum animalis, , aggredientis damnum resarcire debere; ,, plinius vero saltem ait. animalia su atura ,, non offendere sui similes, nisi ad sui defen-issionem: quod etiam Elianus I. Vαν. I
is tradit. Idem ille, loquitur de Aristotele,
a, a mas, g nos cum aquilis bellum gerere,a, verum ita ut in nriam a se propulsent, non Q ut inferant priores. ει Plinii igitur verbis., neque locus acti explicari, neque inde
is elici potest , vim offensivam in biviis quo--, que ullo modo improbari
Auc Tost licentiam bellandi prohare peta agit ex jure gentium secundario, quia nulla gens existit, quae necessariam defensitonem non probat; idque ex historia demonstratimini U gentium dici potyi J A Sciliceto prim*ium e quod 'Dinores opponunt juriis gentium secundiario. Satis conqui. eo hella non omnia improhari I, , Rationes allegavit, tum quia in hello nihil ,, est quod primis naturae repugnet; tum quia r. recta ratio, ac natura societatis eam demum is vim prohibet, quae societati repugnat. At si dictum jam est, ex neutra demonstrari hel-- la licita esse. Nos alio modo hellandi Iicen. ,, tiam ex naturae principiis probavimus. Jure autem gentium vomutario itidem non Σdamnari bella, docent hisoria I , , Tale jusis gentium secundarium non dari. nec ejus, , aliquem usum esse in disciplina juris natuis ratis, supra dictum est. Visi. Def. Prooem. ,, IV. Adeoque frustra quaeritur, an bella r , , pugnent iuri huic gentium , quod nonis existit. Et omnium populorum leger, morer Io Ex his non sequitur jus gentium secunda- , , rium, sed si mores illi rectae rationi con- , , veniunt , indicant, & eo magis probanti, Verum jus naturae.
Dixit Hermogeuianus J V M l. s. F. ius. ,, set iur. Loquitur scit. Ictus de jure genia
is tium, quod ratio naturalis inter omnes h o mines constituit , & quod etiam naturale , , dicitur: L. T. c. I. S. II. non ergo de ju- , , re gentium secundario. uod paulo tauer . quam viago accipi solet, tuterpretaradum censeo 3 is Arcanum hoc Amri ctoris Iate explicavimus supra L. I. c. I. A S. I 4. At tota haec subtilitas corruit polito is principio, jus gentium voluntarium univerisis sale nec dari , nec per naturam dari posse. Ut certa bellorum forma a iure geutium id intro Aa J se Formam autem illam in eois consistere, ait, si bellum a duabus summis ,, potestatibus peratur, & publice decretum, δε ac indictum sit. Diff. Pro . IV. S. zo. ,, UIX. 63. seq. uam formam qua habeam bella, ea peculiares ex iure gentium ementiu tomise otin I
305쪽
ras Hem iri de ciereii commentarius
D e. 4. S. I. ait , ejusmodi belli, inter duos , , populos, eorumque capita indicti, effectus is quosdam esse proprios , qui bellum ex sua , , natura non sequuntur: Qui autem sint iIliis effectus juri naturae contrarii, notavimus supra L. I. c. I. S. I scit. I. ut justumo hoe bellum dicatur, licet justa causa non sit: se a. ut interficere hostem, capere, & vastareis res hostiles liceat ultra quantitatem debiti,&M poenae: I. ut nemo ideo a vicinis bello peti. ri neque in terris eorum tamquam homicida, ,, vel sur conveniri; neque 4. res hostiles Cainis tae , apud medios inventie, vindicari aia pristinis dominis possint : sed s. capiens,, apud omnes in posse Isione tuendus sit : 6. ut quaedam, quae jure naturae permissa , , sunt, bellum gerens facere non possit , ,, sed ea omittere teneatur, nisi apud gentes si ideo reus fieri veliti Q ii effectus omnesis sponte sua corruunt sublati causa. i. e. , , sublato jure gentium voluntario , quale nonis dari lapius dictum est. Via. Disera. μοσ/u.
Iu bellum solemne 1 reis gerulam, quod ius his icitur J - Solemis Auctori dicitur,quiari solennitates juris gentium habet : nimirum se si bellum a duobus populis geritur, & publi- ce indictum est d. I. 3. c. I. S s. , tam ,, ei dicitur, non quod naturae jure licitum se sit, sed quod effectus externi dominii et u
,, buantur, quos antea recensuimus. Quae
is omnia ex prioribus solvuntur. Oct. disp. IV,, S. a . V IX. Sin. E. per tot. I. e. plenum J A Auctor bella in genere vel plena, vel minus plena esse, ait 3. c. T. M f. a. u. 3. illa sunt,quae populus populo in-M serti L. 3. c. a. f. a. u. I. Haec, cum nonis ad illam plenitudinem besti ventum est ubiis omnia in alium populum licent, attamen ri violenta quadam executione ad jus obtinen- ,, dum opus est d. c. z. S. a. n. 3. V 4. que resert jus repressaliarum. Vid. Dies,, Prorem. IX. 3. 29. seq.D Donsolenne J Id scit . vel non indi- , , ctum, vel non a summa potestate gestum se est. Vid. L 1. c. I. 3. 4. Η c. q. f. I. - V 2. d. disp. IX. S. o. seq. At tale bellum ., minus solenne non dari plenius probabimusis in notis ad d. f. 4. ML dui. disp. IX. S. 168. strand tamen non tam instrini esse desiuit, . e. turi reuoti- J Sensus est . quod non ,, minus justum sit , etsi non sit solenne : emo dem modo uti codicillus, etsi non habeatis solennitates testamenti, adeoque non fit
si dispositio solennis, non tamen desinit esse, , justa dispositio. Nam aliis bellis 3 is Mil. quae solennia nonis sunt ; quo pertinent privata, vel mixta, , , c. c. f. I. N 2. Rationem hujus rei dat Au. ctor L 3. c. 3. S. D. N I 2. quia jus gen- , , tium voluntarium gentibus tantum prospi. ,, cit, non his , qui sine gente sunt, aut parsis gentis: quod in allegato loco examina. ,, bimus.
Modo aequa s sit ea a J Nam bellum
is quod solenne est , i. e. quod solennitates is praedictas iuris gentium habet, Auctori tu . ,, itum est, etsi justa causa non adsit. Defis Prooem. IX. f. 63. Leg. Ius gentium quidem non ad stit . sed nec refuit J,, Juxta Auctorem enim ius gentium ., Armat saltem bella publica, sive solennia, in adeoque nou asi 'it caeteris bellis minus se se lennibus, sive privata sint, sive mixta, cu ,, jus rei rationem antea ex Auctoris libro I. ,, ς. 3. g. 11. U 12. suppeditarimus. Sed ureis rasi t bellis minus soletinibus , quia jus, , gentium ea quae juris naturalis sunt non in ν, probat. At omnia haec in vanum dicuntur, is quia bella jure gentium sollennia non dan D tur , sed unum sestem genus hellorum iureo naturali existit, cui certa forma eodem jure,, praescripta est : uti plenius capite sequentii ,, ct in notis ad L. 3. c. I. videbimus. Ut infra latins explicaditur 3 is Vid. L. 3.
m non loquitur de Iure gentium voluntario , is sed de jure naturae , quod solum Romanis ri dicitur jus gentium. Via. Liv. I. 42. e. 43. Jur esse gemium, ait 3 o Imo nec JCtus deo jure gentium voluntario loquitur, sed do νι jure naturae. Vid.supra. s. I. in fA o S. V. Da jure divino J Quod consistit in lege ris Adamitica , Noachim, & lege Evangelii: is Vid. Diffs. Proaem. III. Da. I. 2. N 3. Major ῆi dociatas J is inprimis circa legemis Evangelii., , Neque his objici, quispiam, fur uatura esse ininint iis 3 ri De qua immutabilitate egit
MLI. c. I. g. I . n. s. rationem autem
o immutabilitatis constituit in principiis inter- ,, nis juria naturalis, quae obligare dixit, etsi det ut
306쪽
detur Deum non esse. Proh g. 8. 9. II. a. Io. u. I. set a. Ae proinde a Deo nihil ira contrarium comstitui 3 si vis argumenti haec est: quod magis se videatur esse dissicultas de iure divino v is luntario circa licentiam bellorum; quia is cum jure naturae, quod ex principii linteruri nis fluit, bella licita sitnt, Deus mutare juso illud non potuit.
Id mim Oerum es in iis, qua ius uatura vetat, aine praecipit J ,, Adeoque in iis, quae naturae ra- , , tionali aut sociali repugnant, eoque sua na- Mura . & remoto quoque Deo , injusta
sunt. Vid. l. I. c. 1. g. I. u. I. g. I . n. 3.
is Τε' c. a. f. I. u. 3. μου in iis, qua jure natina licent tantum JQuae enim lege tantum permittuntur , nonis proprie juris naturalis dici putat: quod re- Putavimus supra L. I. c. I. g. 9. n. T.
Narn qua huius sunt generis 3 Scit . ut
se liceant tantum,& a natura permittantur.
Cum proprie iuris natura non Ibit J ,, Peris missionem proprie non esse actionem legis,
, sed actionis negationem, dixit L. I. c. I. M S. 9. n. I. ες' s. II.
Extra ius natura J A Grotius passim in hoc
se tractatu a jure natura distinguit ea,quae siluis tem iure permittuntur : Ea enim minus M proprie iuris naturalis dici, ait, & reductiveis saltem, L. I. c. I. 3. g. I . n. I.
,, imo extra jus naturae q. h. Ratio hujus inisse venti in promptu est : cum enim is iura n is turae deducat ex principiis internis , quae se obligarent etsi detur Deum non esse . neri cessario quoque statuere debuit jura illa necis a Deo mutari posse , quia principia illa imis terna per se obligant, nec causam a Deois habent, nec ab eo pendent. ,, cum autem observaverit multa , quae j ,, re naturae principiis illis internis conve-
,, niunt a Deo vetari, dubium illud solvereis credidit distinruendo inter praecepta iuris D natura , & esus permissBnem : ita ut haec ri mutari a Deo possit, non illa.., At gratis haec dicuntur r ex praecedenti- bus enim I. repetendum est permissionem se juris esse veram, & praecipuam juris naturaeis partem, quae in ipsa definitione justitiae is continetur: In omni enim jure supponitur ,, jus alicui quaesitum, i. e. facultatem age o di, vel habendi concessam esse: Haec igiturri permissio vere, & proprie juris naturalis disi, citur, ejusque effectus est, ne alii ius
is agendi inaedire possint. Si proinde a. haec I. Cap. II. g. r.
, , permissio a principiis internIx, nimirum ex , , appetitu sociali fluit, in quae Deo nullumia jus competit, & quae a Deo non dependent.' A quo iure hic illam permissionem vetare pol si non video. Sane ipso Grotius fatetur ea,quae jure naturae. i. e. ex principiis inter- nis permittuntur , jus dare ad aliquid liciteri δgendum, ad eum effectum ne alius acti se nem impedire possit. Vid.supra c. I. S. 27. u. 3. si alius impedire non potest, nec Deusis poterit, quia Deo nullum jus in illos actusis naturali jure permissos competereti Totari igitur haec tractatio 4. supervacua est. 9,, polito principio, Deum esse auctorem juris is naturalis, sponte corruit : Ex eo enim sese quitur Deum nec id, quod semel praecipit. is nec id,quod semel permisit, mutare posse: Non autem mutat si ius inter homines con ,, stitutum non tollit , sed suo jure supre- A mo dominii utitur; quod uberius explicari vimus supra Proteg. S. II. O' L. L. c. I.
Solet ergo is c. contra bellum afferri lex data a
No ejusque possieris 3 Ex principiis, quae inbtio hujus capitis exposui, profisertur, Penutus telum illud, quod Anabaptistae petunt ex praecepto de non fundendo sanguine No chidis dato Gen. IX. D. 6. 9 in decalogo repetito Exod. o. o. I 3. qui in utriusque cepti generalitate ita sententiam suam degunt, ut dimoveri inde se non patiantur. Et sane, quae Grotius respondet c. a. g. s. seq. magis obfirmabunt hominum pertinaciam , quam frangent: adeo illa languenti& frigent,
Ut igitur nihil generalitati utriusque praecepti derogetur, dicimus illud praeceptum, quod solis hominibus datum est, nihil pertinere ad ius, & potestatem summi imperii: quippe quod exercetur non jure hominis, sed vice,& nomine ipsius Dei, qui ipse illud per
summos in terris magistratus exercet. Legem
itaque istam , de non fundendo sanguine, Deus hominibus tulit, non sibi, aut iis quibus vices ipse suas in terris concessit. Praecipit hac lege, ne homo hominem occideret; nullius ergo hominis jus est hominem occidere: at summi Magistratus gladium, seu imperium suum pace . & bello homines exequuntin , non ut homines. sed ut ministri Dei, unde quae exercent Dei judicia, dicuntur & Dei bella. Hic jussus specialiter de eo qui sanguinem fudit, additur Geu. c. m. s. 6. sanguir ejus fundetur: per quos, nisi per summos magistratus Θ Hi ergo geminam omnino pers
307쪽
nam sustinent, ct spectantur vel ut nudi homines , quo respectu non magis illi, quam alii homines sanguinem hominis fundere possunt, vel ut Dei quasi legati,& ministri . seu vicarii in ossicio tuendae, & exequendae justitiae cum in subditos, tum in hostes divinitus ipsis
permissio, quin iniuncto. Sed nec magis pugnat hoc prieceptum cum defensione necessaria privati, quia causa, & auctor huiue necis non
est qui se defendit, sed ipse occisus, qui invasit, eoque alterum ad necessitatem sui defendendi compulit. Additio. Ego verum huius loci sensum late expli.,, cavi in Dist. Pr-m III. g. 3 o. ejusque
is compendium statim exponam. stuin etiam sanguinem De frima BD. reposeam . ab omnι bestia repWὶam J - An ergo
se bestia iniuriam facit 8 Videtur id a s seri hoc
se loco . quia belli a poenam P ititur, aeque lic,, homo sui conuenerem interficiens. Equidem, , variae de sensu huju, loci apud Hebraeos ,, sunt sententiae . quas refert Seldenus de jur. oriat. I. I c s. sol. 6 I. seq.& no exposuiri mu in Dig. Pro III. g. 28 Probavi. , , mus ibidem, vocem Hebraicam non denot δε re bestiam sed olventem, i. e. hominem.
se cur vero Deus statim speciatim bovisuis , is viri, U fixastis mentionem iacit Τ Si enim
,, voce viventium homines intelliguntur . se quentia verba inutilia sorem . & bis homu,, num mentio fieret. Resp. sequentia verba
,, intelligenda sunt de bomine,γi Amulfrateris es; Atque hinc Samaritanus quoque vertit ,
,. de mariti viri,& fratris ejus r Et Rabbino se rum quidam verba illa explicant de caederi hominis, seu socii, apud Selum. I. q. c. I.
, , sol. 47ς. ii Dily. III. f. 3 p. stuisquis e DI rit sanguinem hominis 3 A Legem de homicidio ex jure Hebraeorum
se late explicat via. L. 4. c. I.
Quidam Hilia, quod de reposcendo sanguine dicitin , generalissime intelligunt 3 ,, ita ut is nullo casu sanguinem hominis effundereri liceat, adeoque nec bello.
Comminiatiouem e se volunt,mu approbationem J - Adeoque quando Deus ait, quisquisse effuderit sanguauem hominis, savguis ejus se efundetur Ue. exinde non sequi putantis jam l. t fieri posse ab homine: adeoque Deum ,, id non a aprobare , sed si rem minari iam, , guinem homicidae iterum effusum iri, velis per malos, vel etiam alia ratione.
2 rum neutrum se mihi persuadet J - Nonti prιus , quia alia occalio suit legis illius spe-- cialia ζ nimirum Deus prohibuit idolothita
,, comedere , ct eandem poenam constituit in ,, talia sacrificia, quae in homicidas conitituta erat; quia is, qui idolis sacrificia offert, ani- mam perdit, adeoque homicida est: quod si latius explicavimus in Dig. Prooem III.,, 6. 32. seq. Non riserius, quia Deus omni.
, no probat effusionem sanguinis etiam ex v ri riis aliis causis, v. g. propter laesam maiest , , tem divinam, incestum , & propter c ,, mellionem idolothiti. Poenam autem homici. , , dii ipso jure naturae & ex natura talionis. in, effusione reciproca sanguinis consistere, infra o l. a. c. 2o. demonii rabitur. Cons. Disp. E. M Par. desacros. iure talionis. Caeterum de iureia occidendi in bello vide infra L. 3 c. 4. g. I. Latins uou patet, quam quod in lege es,
non occides 3 is Refutat A uctor eos, qui pro-- hibitionem hujus legis intelligunt de omniri effusione sanguinis , etiam quae in bello,&M a magistratu fit; S ait, Deum eandem leri gem prohibitivam postea in decalogo dedinis se , neque tamen ideo sive bella prohibita si fuisse , sive judicia capitalia. Tun hie J , Scit. non occides.stuam illa J ,, Scit. de non effundendo sanis
Nou tam novi aliquid ranssiluit J - Licet
se enim talis lex statuta a Deo non esset, ex δε ipsa tamen ratione naturali constat, nemi.
nem hominum posse vitam alii homini a ,, Deo concessam absque iniuria auferre, in- is deque si aufert, ad reparationem, seu ad tari lionem teneri. Sed modo diximus, legem, , illam plane non de homicidio, nec de ejus M Poena agere, sed de poena eius , qui idolo-M thi tum comedit, quod latius probavimus
Quam jus natura prava consuetudine olditerarum declarat J o Auctor supponit in statu ,, naturae unicuique jus fuisse homicidam oc-
tempore Obtinuerat , consistere putat. Stetit homicidii nomine non quamsit hominis eadem intelligimus, sed desmaram ,-ωπο- ceutra J Ilune errorem iam notavimus supra, , L. T. c. 1. g. lo. Nam omnino quaevis ho- minis caedes est homicidium, at non sem, per est crimen ; hinc dantur etiam homici- , , dia casualia, atque ad talia homicidia , quae
308쪽
se absque crimine sunt, pertinent caedes h minum,quae a magistratu , vel in bello fiunt. Videtur mihi non factum intitum , sed ius intuere 2 Sensus est verba de non effutis si dendo vicissim sanguine non nudam commiis nationem continere, quasi minetur Deus, , sanguinem ejus aliquando , sive casu, siveri alio modo effusum iri, sed approbationemo divinam inlatae, & quod jure quoque eL landi possit: quod omnino verum est. 3 Ren ita explico J Auctor ad illustrationem illius legis , de vicissim effundendo sanguine, supponit I. natura cuique homini insonti,& parilis criminis non reo , licuum esse homicidam occidere; idque exemplo cpini probat. ll. Η .ne licentiam restrictam fuisse , Deumque illam repressisse in Caino, ob paucitatem hominum , ibid. & hinc Laniech um simili L. cinore perpetrato impunitatem sibi ab hoc exemplo promisisse. u. 4. II l. Deum, instau- cito post diluvium humano genere, reduxisse primaevam illam licentiam propter crudelitatem gigantum, qui promiscuas taedes exercebant , ac permisisse ut insons esset qui occideret homicidam. ri. q. seq. At IV. propter abusum gentes tundem hoc Ius privatum puniendi sustulisse , illudque solis magistratibus
tribuisse; d. n. L. I. c. I. 6. I. u. 2. I. a. c. 2 . 6. 9. n. 4. ex ptis tamen V. quibusdam casibus, ubi jus vindicia privatae hodieque pet misIum esse. ait. Denique & VI. hanc suam interpretationem probat eXemplis Abrahami & Nosis . qui non obstante lege Noae arma sumseruntv 6. IN. Gsura n iniquum es, ut quantram qui que fecit mali , tantumdeni patiatur J , Deis hoc jure talionis ejusque ratione naturaliis vide l. 2. c. 2 o. s. 1. 6' I D. E. Parentis de sacrosancto talionis bure.
Madamanthi mi J A Varia nomina juris
si talionis vide in B. Parentis Disp. ιυ Sy. Iur. D tia. S. I. a. . L. a. c. 2 o. f. I. VO . ,, tur autem ius Rhadamanthi, quia Rhada- ,, manthus. Jovis S Europae filius, cum fra. si tribus minis & Eaco, iudex apud inferos sachus fingitur. Sem. M AEn 6. v. 66. ,, Theseus apud Trasti m in Ner r. v. 73 I. Fnrmula autem, secundum quam si jus dixit, haec refertur. uia quisque fecis, patitur, audian feeius
re sit, Suoque premitur exemplo meos.
ricidii Am cto citis, dixerat J Speciale fuit in Caino: Deus ipse causam decidit, menam es
dictaverat, eumque extorrem esse jussiticum igitur poenam semel a supremo judice dictatam sustinuerit, non potuit genus hi manum sibi ulterius judicium in eum arrogare. Cain igitur non allegat quasi id juris naturae sit, ut NB. quicunqtie eum interficere posset: sed ex terrore conscientiae metuebat ne id fieret, adeoque non jus allegat , sed
Additis. obiter hic notamus i scriptores quosdamsgnum, quod Deus Caino impressit, in se coloris mutatione constituisse, atque ex eo nigrorum gentem ortam esse, tradidisse :,, Quam fabulam merito reiicit Labat iam Do mtivelle relatim de PAmque. I. . quod naturaliter licitum videbatur, MLcto represi ι J ,. Imo nunquam singulis homi-- nibus hac licentia competiit, Vid. Dis
23. adeoque non potest dici eam edicto G divino in Caino repressam fuisse. Quod , , vero pinnae talionis exemtus fuerit, id nothis ob paucitatem hominum factum , sed quia ,, Deus, uti dictum est,immediate judicem egit. Et conritctum quidem, ac min rerum micida distiti voluit J ,, Auctor respicit adis exilium Ccini At vitam non eripi 3 is potuit enim Deus is eximere reum pinnis hominum , poenam, , ipse itituendo. Coni Elura divinis voluntaris tu legem init 3 4 ,, At I. verum non est, Deum edicto voluisse reprimere licentiam puniendi, quae unicui. is que privato , etiam non laeso competiit, is nam talis licentia generalis nunquam obtiis nuit. 2. Verum igitur non est, conjectui, ram illam voluntatis in legem abiisse. Da m Lamechias Udique, iij facinore per
Ierit J varias de noc facto Lamechi conse- cturas vide apud Ossandrum Drow. h. is f. 3. Vera hujus emti mens haec elle videritur, quod Lamechus parilis criminis sita ,, conscius, ct vindictam familiae suae meis tuenS, deterrere familiam voluerit . quasiis Deus ipsi quoque exemplo Caini criminisse impunitatem dederit : adeoque Lamechus
, non Ius vindicandi necem negat. sed vindictam, quam metuebat, nimis a se averis tere studebat mod vero quidam aiunt, si Lamechum interfecisse Cainum , vel eum, , Caecum ex errore tale quid commisisse indviri que vindictam a se ideo sumi non posse j is cinis . fabula est via. Te . h.
309쪽
13o murici de Osceni commentarius
Simisi facinore perpetrare I - Videtur Au-- ctor hic innuere,Lamechum non vere peris, , petrasse crimen, sed saltem conditionem
,, posuisse: Si tale quid perpetrasset. verum
promiscua iuvamissis caution licemia J - Imo, , id nullibi dicitur , sed si cra pagina saltem
recenset, tyrannos exstitisse, & tyrannorum ,, filios vi duxisse uxores , quas vellenti , Quaeri solet an unquam gigantes exstite- se rint Τ multi enim dubitant gigante unquam ,, suisse: at contrarium constat I. ab ipsa ex perientia, quia hodieque tales exstant, &,, seculo nostro visi sunti Sane 2. primos lima, mines naturali victu contentos , Omnisque , , luxus expertera, viribus, & proceritate cor.
puris praevaluisse, ratio ipsa innuit. Accediti, 3. exemplum Goliath: & 4. assertio sacrae ,, Paginae Gen VI. v. q. quanquam quidam M per gigantes intelligant potentiores, qui OP, , primere inferiores solebant; Exempla Gi- gantum s. vide apud Gellim Noct. Att. 3.,, c. IO. Plinium His. 7. I 6. Juvenalem Sat. D Iq. ΤΟ. Aristinum de civit. Dei I s. c. 9.
Ne mos iterum inualesceret I At talis mosis nunquam ante diluvium obtinuit. Severitis Deni occurrendum em suu 3 ., per ,, legem scilicet Noae datam de non effundenis do sanguine. Geu. IX. v. s. Τή' 6. Ouod narura nou ese in Num dictas , t
ipse permisit J , Dixi jam I. verum non et se,, ante diluvium promiscuas caedes obtinuisse : & ideo Deum graviores leges contra homu,, cidia statuisse. verum E. non est . natunam is unquam dictasse aequum esse homicidam ocri Cidi a quocunque privato Verum quoque .s . non est, Deum per legem Noae datam is permisisse , ut promiscue insons esset quiis homicidam occidisset; Deus enim vult qui-
, , dem sanguinem vicissim effundi, sed per
lae causae. quas Auctor hic praetexit eiis sunt abus us. quia in rebus nostris,& nostro- ,, rum affectu corrumpi solemus Via. L a. 1, c. 2o f. 8. n. 4. ii Disi Proani. VIII. 3 et et.
Ita tamen us moris ripini Desurrum mam
seriι in iure qui, qui occisi sanguine Auin rei 3 is Auctor putat, vestigium illius licentiae
is primariae puniendi reos superesse in vindiceis sanguinis. qui ut proximus haeres necem is defuncti vindicare tenebatur. Num. 3 q.
,, v. I I. Cous Sela. de J. N. L, 4. c. I. iv .is vide plenius iusta L. 7. c. ZO. A. 8. v 4. ,, s. 6. At ex hoc vestigio apparet, antiquam, , licentiam non promiscue obtinuisse , selis saltem intuitu familiae Magnum halemus Auctorem nostra intem .pretatioris , Abrahamum J ,. Imo haec intera ,, pretatio Auctoris, quod scilicet iure naturae,, cuique privato Ius sit occidendi homici se dam ; quod ob paucitatem hominum tem- ,, pore Caini & Lamechi id prohibitum suerit: se quod reductum fuerit gigantum aetate jus primaevum , at propter abusum legis Noaeri denuo restrictum . & institutis civitatibuso penitus abolitum fuerit, nulla ratione conis, , firmatur ex allegatis exemplis. Ex ii in ge- is nere quidem probatur, injurias bello , Ris iudiciis vindicari posse , at plane inde non ,, probatur, jure naturae cuique privato, etiam is qui laesus non est , ius esse homicidam o cidendi ι Nedum inde probatur, gigantumo aetate promiscuam invaluisse caedium licenis is tiam, eique severius post diluvium occururi rete voluisse Deum. uui ctim Iegem Noa datam rem ignora rit,
armasumsit in reges quatrior 3 is Abrahamusis vel privatus suit, vel princeps superiore , , Carens; utroque casu bellum licitum iureis naturae fuit: Priori enim casu jure necen, , sariae defensionis arma sumsit pro vindican- da iniuria, non alii, sed sibi fuaeque familiaeri illata : neque enim a superiore, utpote quiri bello victus erat, auxilium sperare potuit. si Psyleriori casu jure belli vi summae potest is iis pro liberando fratre,& familia arma sumis sit: neutrum facturus, si putasset lege Noaeis promiscue vetitum fuisse aliquem occidere.
De U Moses Amalecuit eo. arma iussis opponi j Israelitae erant liber populus, qui
, , summa potestate gaudebat, adeoque jureis oppugnabat gentra denegantes ea, quae juris, , gentium sunt: MOses igitur convictus erat,
is legem Noae huic belis non obstitisse. At in
,, de non sequitur quod Auctor vult, cui- is que privato jus esse homicidam occidendi. Populum oppugnantibus J is Rectius transi
Natura scit juxe Uus I ., Quo quilibet lae-
, , sus, ex hypotheli Aucto iis . ius suum ,, etiam privata auctoritate defendere potest.
is Et id ibi non dicitur. Fa=ri
310쪽
Ad Rug. G, Otii Lib. I. Cap. II. f. V.
Nam Deisti de hac re eo ultum nou appa ret J se Nec opus fuit, quia ratio naturalis ,, voluntatem Dei satis explicavit: dum enimo jura quaedam hominibus concessit, etiam is media desensionis permisit; quia alias utio illis juribus homines non possent, ct fruri tira Deus jura illa concessisset. Capitalia supplicia nee m homicidas tantum. seu ty in alios facinorosos usurpata apparet J,, Certissimo indicio, sanguinem effundere obis crimen non contrariari legi Noae. At inde is nulla ratione inferri potest, jus illud cuique ,, privato competiisse , ct lege Noae subla.
M tum esse. Non modo apud poptilos extraneot J in I. e.
ri sub laedere non comprehensos : sane judia ,, cia capitalia inter omnes gentes obtinere,exis perientia docet, quod proinde apud mulis tos diversia temporibus obtinet, ex causa , , univcrsali procedere necesse est. Visi. Prol.
, , S. 4o .HI. I. c. I. I. I 2. n. I.
Sed aptid ipsos pia docinia alumnoIJ H I. e. ,, apud Judivos, qui legem Noachicam non ,, ignorabant. Exemplum occurrit in Thamareo cui ob adulterium commissum mortem mi- is nitabatur dehuda Gen. 38. v. 24. Magiri stet pistorum laqueo suffocatus fuit ob sur.
D tum. Geu. 4O. v. penuit. Sic R in crimenis incestus poena capitis statuta est , Vid. MD - 18. N et O. nec non in violatores nominis is divini, Lev. 24. v. I . I 6. ct in homicidas.., ibid. v. I . Uc. 7 Conjectura divinis voluntatis eo. a similiabus aut milia processerae J ri Auetor originem is poenarum capitalium hic explicat. Ait nimi. rum, Deum per legem Noachi saltem in is homicidas mortis poenam statuisse, at gen- ,, tes ob identitatem rationis id etiam ad alia se delicta , quae homicidio comparantur , is adjuvante ipsa ratione naturali , extendinis se : & se ex conjectura voluntatis divinaeis reliquas poena1 capitales ortas esse. , , Nos ubi de origine poenarum agemus , ,, simul demonstrabimus, omnium paenarumis rationem in reparatione injuriae per tantun-
, dem consistere: quoties igitur illud tan- tundem non nisi per mortem obtineri potest, o toties poenae capitales non tantum jure infit -- gi possunt, sed etiam infligi debent. Atque, ex hac ratione B. parens in adulteriis paeis nam mortis natura statutam, ait in Disp. de , , Sy. iure taliouis 32. Praeterea ob utilitari tem publicam ultra talionem ad modumis malitiae mortis poenas statui posse , demomis stravit. ibid. f. pratuli,
Interest autem omnino scire, quaenam po is nae capitales natura statutae sint, quia Primri cipes , qui sunt vicarii Numinis, ct executo- is res legum naturae , de ejusmodi poenis dis. M pensare non possunt, cum e contrario illas. is quas ex utilitate publica ipsi ultra talionisti rationem statuunt, remittere , easque in ri aliam pinnam commutare possint. Ipsa naturali ratione adiuvante J Quiari s . poenae ratio consistit in tantundem pari tiendo ; si proinde extra poenam capitis, , non pateretur tantundem, haec ipsa poenari mortis naturali quoque ratione licita erit. Iu alios quoque exunis uoceutes J Qui nisi is capite plecterentur, tantundem non paleis
stua vita aquipararitur J - Adeoque quarum se violatio non nili cum sanguine compensarris potest.
Ut exis alio I - Qui enim hanc aufert,
se ipsam vitam adimere videtur, utpote cum ,, talis injuria alterum consortio honestorum
Pudor virginesis J is Si quis virginem in v
a, tam violat: vix enim tantundem aliter hic
,, definiri potest, nisi per poenam capitiis. - Quid enim is, qui vim alieno corpori intu-- lit, ac existimationem virginis, sanctissimasse que propagationis leges violavit, jus apro- is portione pati posset praeter ultimum suppli-
Fides matrimonii 3 In adulteros iusta ta-- lione ecenam mortis statui posse, egregiis ra- ,, tionibus probavit B. Parem iu disp. de n. se irere tal. f. 32.
Ut imperii Ibcietatem eoutinentis reverentia I,. Adeoque non repugnat rationi natural i cri-- men laesae majestatis morte punire, quia in ri eum,qui contra fidem datam, & contra jura- 'is mentum, jura cicitatis evertit, Sc. alia ,, talionis ratio vix est: inprimis cum accedaeis mandatum divinum apud Josuam , c. r. iu, , f. auisquis rebellaverit praestituto tuo, eg non
,, auscultaverit verbis tuis, in cimuibus quaeri praeceperis eis, morte plectatur.
Uelux, quae apud Nebraeos exsat traditis J ς Grotius inter iura divina voluntaria supra se retulit jus, quod in reparatione generis
ri humani post diluvium Noacho datum est.
,r L. T. c. T. II. u. 2. At in Dissertatione, , prooemiali IlI. 3. II. seq. probavi som-- nium hoc esse Rabbinorum. Leges plures Ma flut datas a Deo, a uouomnes a Mose varrata suns J ,, imo nullunMis vestigium legum apparet, quae a Deo filiiςR a ,, Noae