장음표시 사용
161쪽
Dices: Si Deus eli causi ceterintn: tionis liberae, tribuendo eidem .
sitam existentiam, tune prius eli dare existentiam huic potius actui, quam 'χpposito ; quam exsilere hunc actum . ergo eoipso Deus determinat ad hune potius actum . quam oppositum. Ant. P b. quia Deus non dat caemmodo suam existentiam , sed scit . eui debeat dare, ae velit dare ; adeoque tribuendo existentiam huic potius actui , quam opposito. est causa deter minativa, cur potius sequatur hie actus. Resp. n. a. vel d. est prius dare existentiam in ratione eausae essicientis. t. in ratione causae formalis. n. ad summum riuitur, quod exφentia actus, & essentia actus habeant mutuam prioritatem ad invicem ; quanquam nec hoc necessario dicitur , sed possit , quod fiat eondeterminatio. Deus quidem eaeco modo non dat, sed dando videt, dc videndo dat: existentia est ratio videndi seipsam per existentiam.
Hoc simul intelligi potest, igitur etiam dari. Nec ideo sequitur talis actus, auia huic Deus dat existentiam , sed ideo huic datis, quia in his circum- antiis talis est actus ; non enim ulla superest indisserentia ad hunc actum. quando Deus dat existentiam. Sequitur ideo actus cautatur . non forma ster. Obj. a. Posito quoeunque actu primo proximo ad actus oppositos. indifferente possibiles sunt actus oppositi. v. g. amoris, aut odii; ergo actio Lbera non est sui ipsius determinatio. C. pri actus possbilis oppositus, qui . non sequitur ἔ non est sui ipsius determinatio ; ergo neque ille actus possbi Iis, qui sequitur, est sui determinatio ; quia oppositorum eadem est ratio.
Si actu, libera foret sutipsius determinatio , tune non dependeret a voluntate Dei, obtinere in quocunque actu ptimo proximo actum a se intere tum ; sed hoc non potest dici, ergo. min. pb. itu a eor humanum in manu Dei, quocunque voluerit, vertet illud. 3. Si abio libera foret sutipsius determinatio , tune Deus in eoord natione hujus universi teneretur exspectare determinationem creaturae, & ab hac determinatione in multis suis ordin
tionibus dependeret ; sed hoc non potest dici, ergo. min. pK Deus est omnipotens. Ergo sine ullo obstaculo potest obtinere quodcunque possibile. Resp. ad i. d. a. possibiles sunt alias oppositi possibilitate ameeeden
te. c. a. possibilitate consequente. n. a. id eli, eonsiderato quocunque actu
primo proximo abstractive sumpto potest concipi, v. g. amor aut odium ι1ed considerato hoc actu primo proximo in his circumstantiis sumpto ta tum reipsa eum veritate intestigi potest odium. aut amor ; quia essentiae e dem modo se habent in statu possibilitatis . sicut se habent in statu reali ; i ut si in statu reali datur determinatio odii eum exclusione amoris , ne-eesse est, etiam in statu postibilitatis essentiam respectivam huius actus primi proximi illi tantam ectauam odii. dclina essentiam amoris: adeoque
162쪽
tiam in statu possibilitatis tali in casu non datur essentia amoris , dc Deus a neque in stitu possibilitatis videt essentiam amoris respectivε ad hune dete minate actum primum proximum ; quia revera amor non est possibilis pos . sibilitate consequente determinationem ereatam possibilem pro tempore futuro, di ab aeterno factam a seipsa possibiliter pro tempore suturo. Exemplum hujus possibilitatis eonsequentis, & antecedentis habetur in volitione divina ; sie enim volitio divina ereandi muscam est possibilis, ut etiam pos- . fibilis sit volitio opposita ; sed postquam Deus ab aeterno secum identificavit volitionem creandi muscam . non est possibilis volitio opposita. ad a. t. maj. n. min. ad. pb. dico . cor esse in manu Des per hoc, quod possit ponere talem actum primum proximum . ad qnem scit secuturum actum ale intentum I est enim impossibile , ut ad infinitos actus primos proximos
possibiles sequatur contingenter uniformis actus secundus. Nec ex hoe limitatur omnipotentia , quia haec versatur circa possibilia. ad n. maj. quia in manu Dei sunt corda hominum, potest obtinere determinationem creatam , quamcunque vult. Igitur non tenetur exspectare hane determinationem nisi nulla determinatio sequitur, nisi quam ipsemet vult, aut permittit, po- rendo talem actum primum proximum, ad quem praevidet secuturam talemineterminationem.
Dices : si actus v. g. odii est Diipsius determinatio. tune etiam inter infinitos actus primos proximos nulla unquam reperitur necessitas insci .rendi actum amoris , ergo poterit uniformiter sequi alius odii, nec erit in potestate Dei obtinere alium amoris. Resp. e. a. n. C. quia eoipse . quod nulla in infinita collectione casuum possibilium reperiatiar ad determinatum . cflectum necessitas , non poterit stare uniformitas ; eontingentia non prococlunt uni sermiter; si hoe aliunde non capis, quia pertinet ad abyssu a infiniti,aaltem crede ; quia cor regis in manu Domini. Obj. 3. Potest Deus rem ordinare ad finem seiun immediatum non ordinando eam ad finem ultimum, ergo potest etiam appetitum rationalem ordinare ad bonum particulare non ordinando eundem ad finem ultimum; Ant. pb. talis ordo ad finem immediatum non dicit imperfectionem. a. ordo rationalis appetitus ad bonum paniculare secundum. est non est ma. um . ergo potest Deus talem ordinem imprimere, etiam ii aliunde talis ordo
habeat desectum ulterioris ordinis ad finem ultimum. s. Id quod in actu 1beto est quasi materiale seu positivum potest ei se in aliis circumstantiis, bonum ergo determinatio divina potest terminari ad id . quod in peccato est
materiale; etiamsi sorinale peccati, nems e defectus ordinis ad ultimum fi. rem . seu malitia actus non sit a Deo. q. Potest Deus ordinem appetitus rationalis ad quodcunque bonum particulare ordinare ad ultimum finem . α - M a volun-
163쪽
voluntate iane ait, etiamsi non ordinet, voluntate signi ; potest hune
actum ordinare ad ultimum finem ordinatione ordinantis , etiamsi non ordinet ordinatione ordinati seu rei ordinatae ; ergo Deo non imputatur malitia actus . etiamsi determinet ad speciem actus. s. Deus potest creare omne possibile , ergo etiam malum possibile ; & hoe malum semper erit poena dignum. quia est ex sua natura malum ; nee malitia imputabitur ere. anti . sea defectui materiae, seu possibilitati suae intrinsecae ; sicut putredo statuae non imputatur artifici, sed ligno, quod est materia statuae. Cur igia
tur Deus non possit modum actionis, ratione cujus actio denominatur libera . errare, sive modus ille ex sua egentia tendat ad finem ultimum, sive non tendit i s. Deus potest ponere actum primum proximum, etiamsi praevudeat neeessitate physica consequente consecuturum actiim malum I ergo etiam poterit ponere actionem suam praedeterminantem . etiamsi praevideat necessitate physica antecedente eonsecuturum actum malum; quid enim homini prodest . seu actus malus sequatur infallibiliter necessitate potius con sequente . quim antecedente 'Resp. ad I. n. a. quia finis est motivum omnitan mediorum; igitur quidquid appetitur, habet rationem medii. aut rationem finis ; potest quiadem fieri. ut homo. qui non potest ad omnia esse attentus, reflex ε non e s tet de fine ; impossibile tamen est, ut intentio finis non influat virtualiter, aut habitualiter in actum. Mu to magis id repugnat in Deo. qui non sa- .pienua tantum, sed & voluntate omnia simul eomplectitur; igitur ordinati
non continua ad finem ultimum dicit impersectionem. ad a. d. a. non est malum physicum. e. morale. n. intrinsece enim talis ordo non refertur ad finem ultimum, & ideo habet desectum intrinsecum. ad n. a. cpria actioe., itinens intrinseeum desectum ordinis ad ultimum finem in nullis Hrcum.
siani iis bona est. Est autem hie desectus a Itoni intrinseeus, quia etiam esset ordi nationi. ad n a. quia ordo est typus ordinationis divinae ; adeoque nequit ordinatio divina terminari ad finem ultimum, quin etiam ordo rei erratae impressus terminetur ad finem ultimum voluntas autem beneplaciti non est ordin tio, sed simplex complacentia ; ordinatio semper producit ordinem sibi similem. Dein , etiamsi Deus posset talem ordinem rationalis appetitus ad bonum particulare errare; non respiciendo ad finem ultimum ; tamen non posset talam ordinem improbare ; quia alias improbaret suam ordinationem, eamque damnaret; si enim ordinatio divina ob nega ionem solam ad ulliamum finem non ea mala ; eur ordo appetitus rationalis ad bonum paribeulare sit malus, qui etiam tantum abstrahit a fine ultimo, nee habet des, etiam positivum, sed tantum negativum t Recedit, quod actus non sit intulpa habendo desectum, queat sibi ipsi nee dare , nec auferre potest ; sed
164쪽
Deus sorer in culpa non impediendo defectum unice a se dependent . Igitur dicendum eli, desectum esse actioni intrinsecum , positivum , di ab ipsi actionis determinatione. ad s. e. a. c. etiam C. O ni eo suppositum determinationem mali propterea pertinete ad Deum s quia dicet Deus tribuat existentiam actioni malae, non tamen est cauti . cur actio sit mala tactio enim ex sua determinatione talis est, qualis est 3 & quidem in his eir eum stantiis ex sua essentia talis , quia est elentialiter relectiva hujus actus primi proximi; nec dependet a Deo . an posito hoe actu primo proxim velit huic aelioni tribuere existentiam, an non, quia possibilitate consequente nulla alia actio possibilis est. ad 6. e. a. n. C. quia deterni inatio define iens a fine ultimo dicis desectum intrinsecum ; igitur ex parte Dei non potest dari talis determitiatio, adeoque nee ex patre antecedente actum , quia daretur ex parte Dei. Homini quidem nil prodest. quod relinquatur suae libertati desectibili a fine ultimo. quantum est ex se ; sed Deo ita visum et . ut relinqueret hominem in manu consilii sui. Dices : si Deo non est imputandum, quod tribuat tam existentiam actioni ex sua essentia talis. quam potest non tribuere; multis minus erit imputandum mentiti quod tribuat suam existentiam eidem actioni , quam necessitate naturae per modnm subjem tenetur tribuere ; ergo in hoc libertatis systemati non tollitui d ificultas imputabilitatis. Cons. si amo libera idcb, est talis, quia ex sita essentia est talis ; tune omne nostrum.meritum ac d meritum videtur ultimato tribui aut fato, aut easui; quia inevitabiliter eo tingit, actionem nostram liberam ex seipsa esse talem. Resp. n. a. quia ordinatio rationis imputatur suo princip7o ; juxtanes ordo appetitus rationalis est vera ordinatio mentis , quae continuatiυε se in omnes species ordinum dividere potest , sicut igitur ordinΣtio ratiomsex sua essentia coniuncta est cum ratione ac mente . ita sortiuntur eandem fortunam ; igitur non ideo imputatur actio Lbeia menti, quia ab liac habet existentiam, sed ideo, quia procedit ab ea tanquam principio ; licet sorin iis de te:minatio non teneat se ex parte principii, sed ex parte amoris conistinuative procedentis. ad Cons. n. a. quia quod eX ordinati ne profriar ra. tionis fit, non fato, aut easu fit; verum quidem est : omo libera et ni ingem ter fit. nec habet aliud determinativum Armale jecificum prater seipsam ssed ista contingentia non debet nominari satum , aut casus I quia cum ra
tione deliberativum ; aut si abuti velis termino, die, actionem liberamio, quod quisque sibi ipsi statuit, fieri. Caeterum agnosce, quanta sit necessitas Gratiae eongruae, quae sola ucerta destinatione divinae sapientiae nos ex incertis Contingentium legi ereptos iu perpetuam divinarum ordinationum seriem subiciet inserit.
165쪽
Quaenam sit Idea Relationis es Habitus r
o Uid sit Relatio causae ad effectum. dc effectus ad rausam. dictum est de
Idea Actionis. Haec enim relatio nihil aliud est . quam ille ipse o do inter Gusam S essemim, qui ante momentum productionis vocatur Activitas; in momento productionis actio; εc post momentum pro ductionis Relatio. Existit tam in caula, quim in esse , prout Idea Ordbinis mutui demonstrat. Quid sit Relatio Loei ad suum loeatum, aut Relatio dextri, sinistri, propinqui, remoti &e. quae relatio dicit situm rei; dictum est de Idea Loci. Haec enim relatio nihil aliud est, quim ordo rei locatae ad agglegatum angulorum extrinseeorum i & ipsa hora ae essentiam angulorum extrinseco- rum eonstituit ideam dextri, linistri. propinqui, remoti Sp. Quid sit Relatio temporis, dictum est de Idea temporis. Haec enim . 'relatio nil aliud dicit, quina diversas series causarum & emauum cum perpetuo ordine ac respectu simultatis rerum labentium. Hic ordo ac respe- .ctus est continuus, prout obversariir menti. - Conciusio I. Relatio Similitudinis est ordo ejusdem qualitatis ad diversi subjecta. pb. Concl. Similia intelliguntur illa subjecta, in quibus intelligitur eadem qualitas; ergo similitudo nil aliud est , quam unio eiusdem indefinitae qualitatis ad diversa subjecta. Cons. quando intelligo albedinem fi existere in duobus muris , eoipso possum dicere, hos muros esse similes . ergo per hane denominationem murorum similium non importatur alius conceptus, quim albedinis secundum se indefinitae ad duos muros unitae. Conf. a. In similitudine murorum nil aliud sentio menti obversari. im duos muros. albedinem secundum se indivinam, & unionem albedinis indivisae ad duos muros ; ergo similitudo nil aliud dicit. Corollarium. Hinc Relatio similitudinis nec consistit in solo sun- damento, & termino ; nee in adaequata ratione fundandi; nec in entitate .superaddita; quia eoncipiendo duos muros & albedinem unitam dum -hus muris, nondum cogito de similitudine . nisi concipiam . albedinem secundum se esse eandem ae indivisam. De tertia vero entitate nil cogito, non ordino duos muros ad invicem , sed tantum cogito de identitate . specifica albedinis unitae duobus mutis.
166쪽
conclusio a. Relatio aequalitatis est ordo esusdem quantitatis ad diversa subjem. pia Conch aequalia dicuntur, in quibus eadem est quantitas. ergo aequalitas nil aliud est , quam ejusdem quantitatis ad diveris subjecta
coordinatio. Conclusio 3. Relatio numerorum nil aliud est,quam relatio numeratio num. pb. Conet in rebus numeratis nil reperitur . ratione euius unum iobjebum dicitur primum , aut secundum 3 ergo eoordinatio rerum numetiea est tantum denominatio extrinseca, desumpta , successione numerationum. Corollatium. Quando numerus sequitur ordinem loci , temporis, causarum &ri tunc relatio numerica non. distinguitur , relatione loci, tem 'poris, causae &e. Conclusio ψ. Relatio totius ad partes . partium ad invicem, aut so mae ad subjectum non distinguitur ab ordine, quem habent ad invicem, se- eundum locum , aut secundum causalitatem ad invicem. sb. Concl. in his relationibus nil sentio obversiari, nisi connexionem plurium ad eosdem amgulos ; aut ad communem existentiam, ergo nil aliud datur, nisi ista eo nexio seu ordo.
Conclusio s. Habitus est ordo potensae ad actum congruis dispositionibus expeditae. pb. Concl. Habitus est dispositio potentiae stabilis fuit, ter exeundi in actum . ergo quoad rem nil aliud est , quis ordo potentiae ad actum congruis di ontionibus expeditae. pb. C. quia ista dispositiones non sunt ipsa activitas; sed ordo est activitas potentiae, qui secundum dive
sis eonditiones dispositionum actu trahit effectum. Conr. hoc ordine intellecto, intelliguntur omnia attributa, di proprietates habituum, hoc vero non, intellecto, non intelliguntur ; ergo in hoc consistit. Ant. pb. se enim r. intelligitur, quomodo frequentatos actus acquiratur habitus, quia peractus removentur dijositiones contrariae . di intrcducuntur congruae. a. Quomodo habitus possit intendi ci remitti ;.quia ordo non connessit potentiam cum actu . nisi secundum circumstantias dispositionum. 3. Quo modo habitus possit esse naturalis, aut acquisitus; quia aliquando potentiae imprimitur ordo ad actum eum ipsis dispositionibus in prima ejus productione di aliquando statim in ipsa productione imprimitur potentiae ordo adactum, sed non imprimuntur dispositiones ad actum. Interdum ordo pii mum consequitur dispositiones ; nonnunquam Haecedit, ita ut accidentalis ter imprimatur potentiae ordo ad allum, etiamsi nondum adsint dispositi nes ad actum. 4. Patet . quid sit habitus naturalis, & supernaturalis ae in. fusus. Naturalis enim est . qui sequitur ordinem ac cursum ordinarium na- , turae ; supernaturalis est . qui datur ad actum supernatur lem. Et tales ple- .rumque dantur a Deo sine dispositionibus ad actum I sicut habitus virtutum inlisi. -
167쪽
natio finium . ibi datur distinctio habituum; similiter datur eadem distinctio habitulam ubi datur diversitas potentiarum 3 quando verb sola datur diversitas actuum aut objectorum, aut dispositionnm; datur quidem sormilis diversita. habitaum, sed ii possiant continuauri esse idem obi. r. Cont. I. Coneli quando eonsidero duos muros similis, nousentia mihi obversari relationem ae habitudinem albedinia ad muros, sed murorum ad invicem ι ergo: Relatio similitudinis non est ordo qualitatis ad diversa subjecta . sed respectus subjectorum ad invicem resultans ob qualit
tem. a. Nullibi existit una ae eadem v. g. albedo . quae possit referri ad diversos muros, ergo. 3. Non repugnat, euilibet qualitati esse identilic tum respectum ad omnem aliam qualitatem sibi similem etsi indetermina tam . ergo id convenienter asseritur. 4. Habitis duobus muris, & adaequata ratione fundandi. v. g. duplici aliadiae ; nemine cogitante verum est, diri similitudinem inter duos muros. er similitudo in his praeci ch eonsistit. s. Potest dari ordo eiusdem qualitatis a a diversa subjeeta . quin detur similitudo, ergo. Ant. D. potest albedo priori subjecto in nihilum redacto unb: ii novo ; et in hoc visu non datur similitudo, quia ad non ens nulla datur relatio, ergo. Resp. ad I. d. quando eonsidero duos muros similes qui tales. n. . qui sunt tales. e. quando enim eonsidero ipsam murorum similitudinem. Reeesse est . ut eadem idea albi dimetiar utrumque murum, sicque attribuam albedinem ut sicandefinitamae secundum se indivisam utrique muroad a. d. non δ existit una albedo extrinsecEspectata. e. intrinsece spectata. n. quia albedo unius muri intrinsech non distinguitur ab albedine alterius muri, etiamsi haee albedo e mnlech per duo diversasubjecta e duas diversas individuationes dividatur: alb do enim secundum se semper manet albedo,dc nihil aliud.ubiciuaque sit; adeoqua ubi eunque sit. seeundum se indefinita est. ad 3.na quia eadem qualitas ad seipsam respectum habere non potest ; dein non habemus idem hujus respectus ἔ igitur eum ut possibilem assirmare non possumus. ad 4. st verum est dari ita militudinem praecish ob rationem adaequatam flandandi. n. ob inuonem albedinis ejusdem ad duos muros dis. committitur hic saltaria accidentis, quia . similitudo adscribitur adaequatae rationi suadandi. quae hic tantiun concora, se tanter conjuncta est eum similitudine. Saltem'iatellecta hae adaequata r tione fundandi nondum eoipso intelligitur similitudo, quia possunt a me in.
. telligi simul duo muri albi, Qua eniteat da eorum si in ne ; ecquan,
168쪽
. rimum incipio cogitare de hae similitudine , sortio alio m o mihi crum uros a ille alius modus non est nihil, quia est idea &revera ordo ejusdemqualitatis ad diversa subjecta. Ad. s. n. a. quia similitiado rei existentis ad rem suturam . aut fraeterham. potest intelligi; ne tur poteli etiam dari ob eonformitatem mundi realis eum mundo intelleis irati; quin ex hoc eonfirmatur nostrum similitudinis systema , quia in hoe Iacillime explicatur sit uilitudo rei existentis ad suturam aut praeteritam. r. Conti a. Cones. Sentio mihi alio modo obvertari apostm 's, dum cogito. eos esse duodecim s quam obversantur , dum id non eo-gito ἔ ergo numeriri duodenarius si eraddit objecto specialem relationem quia modus ille obiectivus numeri duodenarii non est nihil. a. ips actus meum, quibus numero duodecim apostolos, non sunt intrinsece duodecim duodenarius est etiam ab ipsa numeratione distinctuc An ' γ u. possium omnes hos actus concipere , quin cogitem de eot Em nun ero Uuodenario, emo. 3 possum unico actu indivisibili numerare duodecim apostolos . dc uno a S intelligere numerum duodenarium ; ergo numerus non delumitur 1 mccessione numerationum. unitas aliquid est, ct durudem simplex ac indivisibile. ergo, omnis numerus aliquid est saltem repetita unitatis acceptio. r. Deus seit numerum omnium ritum sine ulla n meratione, aut Luccessone numerationum ; ergo numerita ille objectivus Dei non est ipla numeratio, sed certa unitatum relatio.
. sentio mihi alio modo obversari apostolos ex parte
rein. n ex eam obliqui e. a. haee enim denominatio extrinseca , duodecim molioli; in reflo dicit apostolos , ut substantes numerationi duodenatiae 'α hine in obliquo simul importatur ac obversiatur menti numeratio aposto Io , quae non obversatur, quando emito de apostolis abstialiendo ab eorum numero. Hi ne illς, qui vult scire numerum apostolorum , aut aliorum obiectorum, incipit numerare, dein quaerit a seipso, quot numer verit, ac tune primum enuntiat, se numerasse duodecim , di intulitu huius numerationis dicit θ duoseim : igitur clarum est in mente simul obve
tiri numerationein, dum obvertitur numerus : alioquin, si numerus se teneret ex parte rei numeratae, deberet statim cognosci ex ipso aspectu rei et nee opus fet numeratione. Dein, quis apostolorum foret se edum istius numera duodenam i an aecedente derimotertio statim destrueretur numeruu duodenarius , .cum tamen si pars decimo tertii' ad a n. a, quia numera-
169쪽
iri eis ei seritialiter ac intrinscce iaccessiva plurium obiectorum coordina is, S eoipso quod sit plurium eo orditatio , tribuit objectis denominationem trinarii duodenarii die. Hinc non possum concipere numeratio m. nisi 'concipiam numerum , seu ordinem intentionalem menti arbitrarium, quo unitates inter se connettit. Ad 3. c. a. n. C. quia in tali tan una uni eo amamrelligitur integra series numerationum , & coordinatio objectorum. ad. q. e. a. d. α ergo numerus est unit tum coordinatio in mente. e. extra mei tem. n. scet enim unitas sit ipsa eujusque simplex essentia . aut individuatiooliendi tanaen . has unitates non habere extra mentem aliam coordina: o. nem numeralem , nisi quam illis arbitrarie mens sua numeratione tribui caeterim non admitto unitatem arithmeticam , sed physicam , nempe individuationem : quid enim solet illa unitas 3 & quomodo ipsa unitas solet multiplex ' igitur unitas non est aliud . quam quaevis persectio simplex. quae eoi pio in re una est, quod non sit alia. Ad. s. d. Deus scit nutrieru 'numeratione propria. e. sine aliena. n. stit enim Deus . qualicet mentesereatae res interse arbitrario eoordinent. Dein scit Deus totam seriem entium, gitur stit Deus hocipium , quod homines stiunt numerando; ille enim sinisplici intuitu intelligit infallibiliter omnia, nee opus habet, ut ob memoriam hae etitia speciali ordine arbitrario connectat, prout homines iaciunt res ni,
Obj. 3. Cont. s. Cones. Habitus otiuntur , crescunt, decresiun b. N.deficiunt eum ipsis dispositionibus , ergo consistunt in ipsis dispositioni Resp. n. a. quia ordo ad actum dari potest sine dispositionibus; verum qui dem est. ordinarie di in ensii usitatiore per habitum intelligi oldinem pote ita ad a m congruis dispositionibus expeditae ; sed solae . dispositiones sin connexione ae ordine ad Esectum non postini producere essectum :non nego, hunc ordinem aliquando instrumeni licer com- Epetere ipsis dispositiosi s. sed principalitet senapet ucompetit potentiae. . ' .
170쪽
uuaenam sit Idea Composti Naturalis '
Conclusio r. Ex inpositum Naturale est Extenso eum ordine ad certo. proprietates , combinationes, ac successiones suarum partium. Pri Conta Haec idea compositi naturalis complectitur omne & solum quod nobis obversatur in omni asTignabili compolito naturali eorporeo , Er-.go est geninna. Anci pb. ab enumerationer sie enim in omni composito I. reperitur extensio. a. reperiuntur partes aut homogeneae ,laut heterogeneae; aut continuae, aut contigoae tantum. 3. reperiuntur certae proprietates par-. tium . nempe , figura, magnitudo . humiditas . siccitas , raritas , densis tas, elasticitas. opacitas , diaphantitas M. 4. deperitur certa combinatio partium , aut continua , aut contigua ἔ aut eum magnis i terstitiis, ae poris, aut cum exiguis ; aut regularis , aut irregularis ; aut mechanica , aut simplex s. reperitur successo ac motus partium ς prout in arboribus , in quibus pulsis prioribus succedunt novae ς nonnunquam partes simul eum motu mutant proprietates ; nonnunquam omnino sine motu resecantur. αdenique reperitur in materia Extensione ordo ad omnes has proprietates . combinationes, successsiones , ac mutationes , quia materia nullam h
duit proprietatem seu formam sine.ordine primi ordinantis, qui ordo petrausas ad effectus continua serie diffunditur. Quando autem partes proprietatibus ad nullum finem 1 primo ordinante ordinari possunt. nisi eo ordinentur in unum compositum, sicut partes hominis , ossa, nervi . caro Se tune clarum est . eadem ordinatione , qua partibus datur sua proprietas, dari etiam eombinationem partium; & propterea in materia est idem ordo ad proprietates, S ad eombinationem partium. Quia vero saepe eombinatio partium a primo ordinante intendi prudenter non potest, nisi partes illae aliquid operentur , ac propterea moveantur, mutentur , aut propellantur elatum est, eandem ordinationem divinam . quae se extendit ad proprietates partium , se simul extendere non tantum ad combinationem , sed etiam ad mutationem ac successionem partium Corollarium. Hi ne compositum naturale in multis differt ab arti sua ut accidentali. I. in composito naturali datur una communis om-