Nizoliodidascalus, siue, Monitor Ciceronianorum Nizolianorum, dialogus Henrici Stephani. ..

181쪽

his commemorandum csset, quanuis non

solum a Nigolio,sed ab alijs etiam quibus

dam pro Ciceroniano agnoscaturὸ F A. De hoc dubito. stant enim qui non Mendacii .es δή apud Ciceronem lcgant, sed Mendari tur velum non desunt qui illud defendant. Quinetiam nomen illud Disculus tale diminutionis formam non habere fateor ut ob eam repudiari debere videatur: sed sat so tamen ex quodam loco epistolarum ad Atticum affertur. Hoc enim est cuiusda ex libro quarto principi u , in primis editioni b',Μulta meis epillati tua duectarum sed mihi

1 meu quam patina tyrotaricha coenam pararidi v. -οd rib. μά--&. c. quuscribendum sit ut postea ex veterum librorum fide scrip tum fuit Multu me mepistula tua deLGrune:sed mhil magis juam patina rotarichi. Nam de raudusculo quod risu,

aes significatur, quod aes prisci raudum appellarent: hic autem ea Ciccro exiguum sumptum intelligit. qui eadem aliquot alijs locis utitur: sed in iis de illis primis odiationibus sciis tu fuit litora maiuscula eius principium, perinde ac si loci nomen esset: quin etiam alicubi raudusculo in Randusculo fuit mutatum. F Α. Perge in enumerati ne illorum vocabulorum quae Henricum

182쪽

DIA L. HEN. STEPH. 173 Stephanum addere potuisse dicis iis quae dili1olius falsis Ciceroni adscribit. C A. Ex

ijs est etia Cobaerarius & AEqinti alitas. csterorum autem ne ipse quidem recordor. Sed memini me apud Nietolium hac quoque nouitatem Ooseruare, quod ex duabus vocibus unam, ex una vicissim duas faciat. veluti quum vult unicam esse vocem Bene-dimi in hoc Ciceronis loco, Bene dictet ma9mserpretari: & vicissim Malefacti in duas diuidi, in isto , Beneficia male locata, nMυμ- mi arbitror. iam lectione si sequeremur, pro Ciceroniano habendum esset hoc loquendi genus, Beneficium Aoere male. Qimdsi hoc. etia illud, Beneficium fioere bene. F A. Sicut attulisti cxempla eorum quae Nizolius Ciceroni falso adscribit, ita velim exe-pla quaepiam proseras eorum quae illi adimit. CA. Non loquar de iis vocabulis quae exemplarium discordia controuersa potest reddere quoru in numero est Inarporeus. praesertim quum a Gellio minime pro Ciceroniano agnosci videatur neque de iis quae si apud illum extant,valde saltem rara

Hint, ut verbum saeuire, verbale Contemptus

quae, sicut alia multa, & quaedam etiam loquendi genera,ex quibus est,Bona uerba, etiamsi non extarent in ullo eorum quae ad nostram aetatem peruenerunt Ciceronis

183쪽

librorum, eiusmodi sunt tamen ut credi bile sit in quopiam eorum qui interciderunt extarc sicut nonnulla in unico loco eoru omnium quos habemus eius libroruvidemus reperiri no iam, inquam, de illis loquar: sed de uno quod merito valde sit- spectam omnibus Nietolij fide reddidcrit. FA. Dic sodes quόdnam illud sit.

.F A. Etiamne vocabulum Malus a Ni zolio laquam minimc Ciceronianum reiicitui C A. Reiicitur in illo Indice. FA. Etiamne in editione Italicae C A. De Basiliensi fallem assirmare possum. F Α. Mirum si in illa potius quam in altera repudietur illud nomen, quum contra Caelius Secundus, qui ei praefuit, hanc saltem maculam eluere debuerit.Sed quaenam Ciceroniana pro illo Matin minime Ciceroniano ibi cibstituunturὸ C A. F tio , Nequam, Impurus,improbus, sceleratus. F A. Ergό ne qui cunque malus est, is Ciceroniane loqui volentibus est flagitiosus 3 est impurus cst sceleratus' Proh quam periculosum fuerit haberi malum a Ciceronianis Niχolia nisi

C A. Malos certe hominos nos vocare Marcus non ausit: at flagitiosos, nequam,impuros, sceleratos appellare non dubitet, si stiperi rum altercationum recordetur.

p A. Quid λ an Malus hom0 Ciceroniane

184쪽

tati dici putasλC A. Vnde tibi in mentem venituit hac de re dubitare FA. Qiij a recordor, diuo. naultumque dubitatum esse a quibusdam Ciceronianis an Ciceronianum csset dice- re Bonus homo: & an sicut Bonus vir, itai A etiam Bonus homo a Cicerone dicerctur. bis non minus autem videtur esse rationi consentaneum ut de illis vocibus Malus ho-ili mo, tuam vide his Bonus homo, ambiga ti, tur.CA.Ate laeta boni hominis de boni viri Ll mentio in memoriam mihi reuocauit - .lb zolianam quandam praeceptionem quam

praetermisera. FA. Q nam ea estZ C A. Vtis dicamus aemporib- , non autem Anti

Q qmtus: & quidem Ciceronem hic quoque iis .sequendo. F A. Vbi, quaeso, Ciceronem ita loqui dicitZC A. Libro De Off. secutio. F A. bis Ipsumne locum affert Θ C A. Nequaquam ri sed eum facile inueniam. F A. Iam inuentu

cuperem. C A. Desine hoc cupere. nam vo-

iij xi es compos . Audi igitur: in anq in mae ligo in nostra Eustate inueterasse iam bom t- poribus utlylindor aedilitatii ab optimi, uiris p puletur. F A. Si igitur Nietolio fidem habea-idi mus, haec verba, imueterage iam boni. temporibus, dicemus idem valero quod inuetaeras' se iam an uit-: at ego Cicerone non tam voluisse antiqua tempora significare dico. quam simpliciter stiperiora tempora cut

185쪽

etiam Superiori memoria solet dicere)qui bus bonus erat reip. status, ob incorruptudisciplinae genus. Alioqui fateor valde illo etia seculo laudata suille antiquoru disciplinam & mores: adeo quidem ut antiqui mores & antiqua disciplina velut in prouerbium abierint. Fateor etiam in Gallico sermone hanc boni temporis appellatione

aliquado dari pristis teporibus:veluti quii

dicitur A L 1mnιere du bon te s. Verum ut eo redeam unde sum digressus, non minus

rationi consentaneum mihi videri dico ut de his vocibus Malus homo,quam de his, honus homo , dubitatio iniiciatur. CA. Imo fortasse aliter iudicares si Ciceroni

nus Nigotianus esses. F A. Hanc ego meta morphosia deprecor. CΑ. Hoc tamen ex ea metamorphos commodum perciperes, quod omnes scriptores praeter Ciceronem impune negligeres. F A.Etiamne Plautum, Terctium, Caesarem, Sallustiumλ C A. Etialios. FA. Quomodo autem aut quo iure

Plautum etiam & Terentium reiiciunt qui ab ipso Cicerone tantum abest ut reiecti, ut magno in pretio, quod ad sermonem attinet, habiti fuerint C A. Nulla Sinnino coram illis Plauti facienda est metio: quia statim clamabunt omnia apud eum esse obsoleta. FΑ. Mentientur quidem certe.

186쪽

sed missum tme faciamus Plautum : quid vero causae dicent quin Terentium admittan sesequutus uesum inquit ad Atticum ipse Cicero . non dim Caecibum si sexum uinior Latinitatis est) sed Terentisi,cuius se Paetater et 'tiam sermon. putabantur a C. is ita C A. d praetexere possint ne-1cio sed ab eoru praeceptore Nizolio reiicialiquot vocabula video quae apud Teretiu

etiam extant. ex quibus sunt, Ino tam, I

βrtunium, Rinvr, Remordeo. dque indignissim'm atque adeo contumeliosissimum est, haec quoq; Terentiana vocabula in medio illiu colluuiei, in qua clim aliatum etiam Barbitonsor, di Becchata & Hom iacere diximus, collocat: tanquam

ponenda sint. Quid mirum. autem si quaedam reiiciat quae nos

non alius quam Plauti aut a erenth autoritate confirmare possumus, quu eum nonnulla repudiare non pudeat quae non tam quis quam quis non usserpauerit ea prima-rijs linguae Latinae seriptori bus, quaerendu

Exeplo erit adverbium Propere. hoc nim no latum Plautus & Teretius usi sunt,

sed Sallustius etiam,Caesar, Ljuius, Virgi

lius, Horatius. F A. Itane hoc etiam voca-

187쪽

qubd tibi fidem derogem , sed prae admirotione ita loquutus su na. QMd autem adverbium in locum illius substituitλ C A. F sis naen. F A. Sicut Fesb re & Properare inter se differre quidam olim putauerunt ,ita etiam inter Fobnanter & Propere aliquid esse discriminis aliquis fortassis obiiciet. C Α. modo vero ullam inter haec dissorentiam Nizolius perspicere posset, cuius oculi ne ad eam quidem quae est inter Pr per- & Praeproperus perspiciedam sunt satis acuti3 FA. Non tantum parum acutos sed valde hebetes mihi narras oculos. QA.

Tales sunt tamen. nam si id perspicere dis crimen potuisset, non dixisset quod hie v, dcs, pro Pryerus dicedu esse Prαproperus.s A. Video sane: simul vero & aliud quod ei valde est propinquu, & a te miror tuisse praetermissum. C A. Quid λ an omnia huius Nirotiani opusculi siue , siue

-πι me tibi allaturum tromiseram λpA. Insigniora saltem omnia a te expectabam.

e A. Ne ea quidem omnia me tibi exhibiaturum receperam. Sed quόdnam illud est, quod tu inter insigniora numerandum sesi' F A. QDd vult pro Prvandus dici tus quasi hoc ide valeat quod illud. C A. Imb vero multa sunt a me praetermissa gas

multo suut isto insigniora visee

188쪽

PIA L. HEN. STEPH. 181

aliqua proferamὸ F A. Malim nos unde digressi rumus reuerti. C A. Ne ipse qui de id nolim. FA. Pulsine Nietolium, quum assi uerbium Propererciiceret, sciuisse, Plautii, Terentium,sallustium, Caesarem, Liuium, Virgilium,Horatili,eoisbs esse λ C A. Eum hoc minime sciuisse persuasum habeo, &quosdam ex his ne legisse quidem unqua: sed etiamsi apud illos omnes extare vocabulum illud non ignorasset, non minus reiectum Lisse puto,non alia de causa quam

quod apud Ciceronem non copareret. F A.

Atqui multom vocabula recipit Nigolius qui Ciceronis quidem aetate vixerunt, sed Viceroniane no scripserunt. Nam primum quidem quod ad illos attinet quorum opistolae Ciceronianis insertae sui, quotusquisique eorum eundem habere stylum dici potest ' Ipse filius a patre hac quom in re degenerat, si ita hoc uti verbo licet: ac nihilo. magis frater orationis fraternae elegantia& mccum assequitur, vel in suis epistolis vel in suo De petitione cosulatus libello.

De aliis autem quid dicemus totus liber octau' habet M. Coelij epistolas, decimus non paucas Planci, tres Asinij Pollionis, duas M. Lepidi una Ser.Galbae libro duodecimo duae sint Lentuli, una Trebonij, una Matij. libro quarto insertae suntl duae N .iij.

189쪽

181 NI ZOLIO DID. Servij Sulpiiij, una Marcelli: libro quinto, duae insetelli, duae P. Vatinij, una Lucceij : denique per totu illud epistolanimvolumen spar sunt & aliorum epistolar, Catonis, A. Caecinnae, Curii, Dolabellar, Bithynici, praesertimque Cassij, D. Bruti,

re M. Bruti cuius etiam nonnullae extant

inter eas quae a Cicerone ad ipsum scripta fuerunt, & seorsum editae. Inter epistolas autem ipsius Ciceronis ad Atticum, quae dam sint eiusdem Bruti, quinetiam Caesaris & Pompeij.Ex his vero omnibus epistolis quas esse Ciceronianas, id est, Cicero niano sermone scriptas, dicere poterimus, re quidem assentientibus illis qui se Ciceronianos haberi volutλ Ipse Paulus Manutius, eorum velut antesignanus hos autea Ciceronianis Nigotianis distinguo suis in epistolarum volume scholijs de Caeliani sermonis in epistolis asperitate queritur, eademq; Asinio Pollioni obiicit. Idem de hoc loco epistolae cuiusdam Ciceronis filij

loques, 'clim omria mea musa uestes mihi

Larisa,tiin etiam tua, post tu esse ait Successa pro Successisse: quod tame Latinisermoniscosuetudine vix ferre videri. Quibus addit, Omnino mirari satis no positim, no modo ab elegati a & copia sed inte rdum etiam a proprietate paterni sermonis loge distare

190쪽

DIA L. HEN. STEPH. 183 oratione silij. quod volutatis potius quam

naturae vitium esse arbitror. Verum ego etiamsi dem Manutio,sermonem filij Ciceronis a paterni elegantia longe abesse , notamen dederim cum ita hic scripsisse: potiusque voces illas,milis cursa, aut mihi; se cupse, adiectas esse ab aliquo crediderim cui nouum illud genus loquedi videretur, Omnia mea causa uestes. Ac videtur profe- etb magnam Ciceronis filio iniuriam facere Manutius quum eum ita scripssse cro

dit. Vt autem quu dicitur, Omma mea mus uelles bisum si se . nam hoc etiam modo potius quam altero scriptum filisse puto non dubito quin redundent haec, mihi si cressisse: ita vicissim quum dicitur vobruamus, suspicetur fortasse quispiam deesse

omnia. C A. Magnam ea in re a Manutio fieri Ciceronis filio iniuriam, tibi a sentior: sed magis miror ab eodem Manutio locis pleri'; Ciceroni patri si loecisinos obiici: ac multo hanc sue iniuriam siue contumeliam grauiorem esse dico. FA. Q iidais' C A. 4od verum esse comperies, si libeat nuper editum Henrici Stephani dialogum, qui Pseudocicero inscribitur, ic gere. M A R. Imo ego fiam enim ira flentium me cogit rumpere ipsam Manutium a te magna iniuria assici colendo, quippe

N. iiij.