장음표시 사용
171쪽
ab illis roboris vocentur. atici; huic vocabulo ista subiungit, Nomnu eo ruo civi in dias loquentes indumniar. Idem prohibet suis ne Thermue dicant, iubetque; λ dic re. Prohibet etiam ne verbo Disquiro viatur: & tantum vcibo Exquiro , aut Graeco ε ξε; ti, uti permittit. Alicubi vero significationes permiscet: veluti quum scribit, Dignim,Posiatili Alicubi voces Graecas astari laquam barbaras, quae apud ipsum duntaxat vulgus,&quidem apud ipsam vulgi faecem, barbarae sunt, utpote illis abutentem r veluti quum pro Ecisia vult dici AEdes scra vel Tempta. quis enim ecclesiae appellatione pro templo Vtitur, , nisi omnino fere sit αναλφα nc Sed a Gret cis vocabulis ad Latina mihi ia trias re co- cedito: ad Latina,inqua. illa quibus Gra ca minime sunt in thrmista. De barbaris autem nonnullis, quibus tanquam Latinis uteretur quidam , dictum antea filisse meministi. s A. Hoc tibi per me licet. C A. Aliud etia mihi permittas velitii, nullum certum ordinem tenere, sed pro arbitrio a Nominibus ad Verba, a Verbis ad Nomina rursiis trasire. F A. Hoc quoque permitto. e A. Interdicit igitur noster Nigolius sitis discipulis usu nominis Pro eo
ut nomine Actiator utantur imperat. F
172쪽
noui: sed vapulabunt Nietolii discipuli, nisi ei pareant. Prohibet idem ne vocabulo Fati illa viantur, & in cius locum Scintilla substituit. r A. Atqui tantum est inter haee duo discrimen , quatum inter& -νωρ. na Scintilla cst 1νθηρ: at Fauilla spra sertim si minus exacte distinguatur a Cinere)αποδες, siue απύγα, siue ιιχαράλη: aut deniq;τεφm. Quin etiam vox α λη alicubi hac in significatione posita inuenitur. CAM. Quid λ an si Nigolius nullum inter Fauil- Iam & Scintillam discrimen statuit, tenentur eius discipuli vilii agnoscere Θ p A. Saltem non erit cur vapulent, si suo magistro bene dictata reddant. CA. sculptor dicere fas non est Nietolii discipulis : sed pro
hoc dicendum illis est FPhr. Quin etiam statuarius ex illis est nominibus quorum v-sus minime illis est cocessus: & huius quoque loco Fichr dicere iubentur. FA. Sed tamen multum haec inter se differunt. nam sculptor est qui Graecis γλύορης siue γλυφα: Gr. qui ς : sint irim , qui siue αγυ- emisi appellatur. C A. Quin etiam Macresco sitos dicere non sinit Nizolius , sed pro eo. ut verbo intabeD V tan-
173쪽
tur praecipit. FA. Abst ut quicunQuem a crescunt,tabescant. nam Macroa time M. caesta est latum ιχα νυα , at Extabesa esst φω, ω: sicut Macies est me, at vero Tabes, p&mς. C A. Audi quod non minusquam ullum ex praecedentibus miraberis. Decimare suos dicere prohibet: pro eo uti verbo Dea stare iubet, addens, Menti do X. FAB. Merito certe dixisti non minus er rorem hunc quam ullum ex praecedetibus mirum mihi visim iii. non minus enim est crassus:quum Decimare sit δε-Uuo me iam- δεκαπυυ: at Decussare, Ac, si ex iis erroribus quos proximo recensitisti unus
est ob quem vel pueri flagris digni videri
possint, hic certe vel maxime. C A. An vcl-les vapulare Ciceronianos vel pueros, vel viros, ii siti doctoris praeceptis obsequuntur ξ an velles illos ultra siti magistri dictata sepore 3 p A. Heu miseros discipulos. C A. Miseriores tamen laturos, si immere tes vapularent,& sua terga poenς magistrosio debitae vicaria praebere cogeretur. Verum oblitus eram verbi In is, cuius etiamvstim seis non permittit j & In esiam reddo dicere eos iubet.an velis meministi te ver-buni Infestare hac insgnificatione lege-
F Α'. ii Tu vero an putas ullum unquam
ita usum esse λ C A. Non equident. Sed ia
174쪽
a verbis ad Nomina sita enim mihi pro arbitrio vagari permisisti reuertendum censeo. Credisne igitur Clasticum & Bellum unum atque idem significare λ p A. Nequaqua. CA. Hoc tame suos credere iubet di ietolius, qui eos no Classicum sed eius loco Bellum vult dicere. pΑ. i tamen hoc credent,quid non credituri sunt C A. Pro Dociliaer vult eos dicere Intelliunter: pro Mucus iubet dicere Humorinecnon Hunudus Pro Aqueus. Pro Cicvritvi vult ab illis dici Mansuetudo animi: perinde ac si cicura animalia non essent quae feris opponuntur, ut Graece Haec autem quum ita sint, nihil mirum fuerit si in illis quae ignotiora sunt , eum peccare videamus: velutiquum pro Cuspide iubet Mucronem dicere. multos enim esse scio qui Cuspidem prima propriaque significatione a mucrone differre ignorent. quum in hasta exempli gratia cuspis dicatur no selum κοι - , sed etiam ὀ σαυρω ρ,lao terrae infigituriat mucro proprie sit non tota , sed eius cumen. Sed eum qui in triuialibus errarit, in istis, quae perinde vulgaria non sunt, e rare mirum videri non debet. Ideo etiam
non miror nomen ab eo cum nomine vaporarium confundi: nec Voces Pul enturium de Planturium cum vocibus
175쪽
Pu-ntum & planta confundi: & dicere Fundus idem esse quod Feudaturius. n- etiamsu verum seu falsum quarundam vocum usum non in uno loco ponit. Exompli gratia, quum pro Circo rentia d icere Libramentum iussisset,rursum in voce Supersicies illam Libramentum pro hac substi tuit. Et quum in Conditionubue praecepisset suis ut vocabulo Connexum pro illo uterentur, iterum in nomine Iopothecisti, illud in huius locum reponit. In hoc etiam peccat quod ea vocabula quorum alioqui Iatius patere potest signincatio ad dito minitivo non restringit, ut ita dicam. p A. Nisi exemplum amas, vix assequar quod nunc a te dicitur: CA. Duo asteram. Pro Corporatura vuli dici Habitus, quum adiecto genitivo corporis dicendum csset, Habitus cn
pors. Alioqui enim est Habitus non sbium corporis, sed etiam peculiariter oris: est& vestis habitus: est denique & habitus animi. Sic pro voce barbara Complexio praecipit ut Coubtusio dicatur,quum addendus estes idem ille genitivus corporis. solet enim adiici, nisi eius iam faeta fuerit mentio,aut aliquid praecesserit quod ad ipsim referri Ostendat. FA. Nunquam ego credidissem Nirolium tam multa ignorantiae suae pariter& negligentiae testimonia in illo suo o-
176쪽
DIAL. HEN STEPH. 169pusculo reliquisse. C A. Multos alios esse 1 cio qui id nunquam sibi persuadere potuissent. Sed addendum etiam est audaci . perinde enim acsi per quadam metempsychosin rediuiuum in seipso Ciceronem sentiret, ea etiam verbis Ciceronianis a se efferri posse existimauit quae non Alum incognita & inaudita Ciceroni fuerunt, sed ne ullam quidem cum ijs astinitatem habent quae ille cognouit. Hinc fit vin qn lum pro Episcopo nomen quoddam tan quam Ciceronianum substituere audeat, inueturus fortasse & quod pro Cardinali ex eo de Cicerone substitueret, si scecuduconcutere pectus voluisset sed etiam quomodo ADFι Ciceronianis verbis appellanda sit tradat. p A. Sed viro modo vult sit os Ciceronianos loquiλvirum Missam audire, an Missam videre, vult ab illis dici λ Nam Italos sequendo missa videtur,ab alijs autemultis missa audiri dicitur. C A. Ad haec a cana non penetrauit. Sed audi quomodo illud etiam quod vulgo dicimus,
litin secun n Lucrem, ex Cicerone emedet. F A. Q nam est,obsecro, illa emendatio pC A. EOnyliis Lucae. F A. Et fuit tamen Christianus Nirolius. MAR. Tune hac etiam de re dubitasλ p A. Propemodum dubitare me cogit illud quod Camillo ex
177쪽
eo assertur. quomodo enim illi in mentem non venit, fore ut se horrendo crimine laesae maiestatis diuinae contaminaret, si quod ipsi Euangelistae appellarunt 1 Es VCHRIsTI Euangelium, eorum ipse Eoa gelium vocaret λ Qtmmodo non animaduertit, si itidem pro his verbis Eurimvlium fecundum Maroem,substitueret illa, lambu Marci, lectorem miraturum, quod in titulo
ipse Marco Euangelium IESU CHRI sTI appellari', M. Aliud est, Latine pro sertimque Ciceroniane) aliud, Christiane loqui. Adde quod ipse Paulus suum Euangelium alicubi vocat, ni fallor. FA. Vocat quidem certe, sed alia ratione: neque dubium lectori relinquit quomodo id intelligendum sit. quum enim passim χαγγελιον IXὐαIappcllet, alicubi etiam χαγγελιον Si Κυρίου, siue IIΘεο ῖ, suum vocare se satis ostendit cuius factus si si κινοζ, ut alibi lo-- quitur: ita viri non*ελιον μυ alijs eius ipsus verbis exponi queat γαγγελ ον καγγελί- ἐθεν 'Inr' et Denique quum dicit Euange
lium meum,perinae est acsi diceret, Euangelium a me praedicatum , sue promulgatum: aut Praedicatio mea sue promulgatio Euangelij. vel, Doctrina Euangelica quae a me Tomulgatur. MAR. Aliud es ,
178쪽
DIA L. HEN. STEP H. 171 inquam, Latine loqui praesertimque Ciceroniane) aliud, Claristiane. C A. Non a nimaduertis Fabi, Marcum eandem semper velle cantilenam caneres'& de his apud eum disterere, nihil aliud esse quam fabula asino canere λ serdo dicere volui.Itaque de sinamus in illam eius censuram inquirere qua reprebedit eos interpretes qui si)Λουπιοῦν reddideriit Secundum Luca: & demus illi, non fatis Ciceroniane loquutos esse: quid λ eme ipsum etiam Ciceronem in illo ipse vocabulo reprchendere pernos lice bite F A. Imo vero ne per Ciceronianos quidem ei licere debet Ciceronem reprehen dere. Quid enim aliud hoc suerit quam sileipses doctrinae fundamenta conuellere, &quasi nauem suam per rares' C A. Ostenda tamen hoc ab eo fieri . nam secundum inrtu tem inuere reprehendit, tanquam non Ciceroniane di istum, quum tametarpse Cicero illa praepositione siue illo adverbio S S-cundum ita utatur. MAR. Dicit ne Cicero Secundum virtutem vivere C A. An huic accusativo iungat, nescio: sed ab illo dici scio Secundum naturaria vivere. Μ Α R. Diuersi sunt isti accusativi. CA. est ista Ciceronianorum Nirotianori, in superstitioλ si apud Ciceronem lego seamdum
am uiuere, item si nutura uis re, cur noti
179쪽
pro eo quod ab illo dicituris uirmae dicere etia liceat si varianda sit oratio s
cundum uirtutem uiueret MAR. Tanta libcr tas nobis non cunceditur. FA. Tvlisera est
igitur Ciceroni astrorum natio, quae se tam arctis compedibus vinciri sinit, vel potius ipsam et tam aretas compedes sibi impin git. Sed quae est illa tam attenta cogitatio
in qua Marcum nunc versari vultus cius prae se fert CA. Non aliud eum cogitare puto quam miram esse eorum qui in Cic ronis verba non iurarin t licen tiam: quippe qui hanc etiam Ciceroniastrorum appellationem sibi permittant. F A. Valde miratus& ipse Nizolius fuisset talem appellati
nem, ac nequaquam Latine, nedum Ciceroniane eam posse dici contendisset. Imo vero ne illud quidem adverbium Cicer niane pro Ciceroniano Labiendum dixis set. C A. Quid mirum , quum etiam quaedaverba ex ijs quae apud Ciceronem, extant,& quidem absque ulla deprauationis ex plarium sit spicione, Ni Zolius pro Ciceronianis non habeat' Possit tamen utcunq; huic errori venia dari, quod eum aliqua ex parte agnouisse videatur. Nam in ea illius opusculi inscriptione quae est in prima ed, . tione Italica Basilienti enim valde diuem
iam babeo postquam die tum est, vin b
180쪽
quaedam barbara, uel Latina quidem, non ceromana, quo pacto Cicero us more, id est Latio spine er eloentissime, dici possint: additur,4n 'sub- tamen non stasunt quae nubi, inm haec tiberem, Cloeronianu indebantur: sed librum aut locum in quo essem, non me natenebam. F A. Atqui haec addens,non minus aecusare se quam excusare videtur. dum enim vult nobis persuadere se suspicatum esse illa extare apud Ciceronem, sitam in illis nihilominus repudiandis temeritate prodit. C A. Alius est non minus pericul sus error, quem non itidem agnouisse dici potest. F Α. Quisnam C A. Qii ,sicut adimit Ciceroni quaedam exsis quae eius sunt, ita vicissim nonnulla quae eius non sunt illi tribuit. F A. Memini me in quodam Hemici Stephani Dialogo , qui inscriptus est Pseudocicero . aliquot legisse vocabula , qui ille Niro liu ita Ciceroni assingere queritur. CA. Me quoque ibi ea recordor te gisse: sed multo inuenire plura potuisset, si plus temporis in quaerendo ponere voluisset. Ab co enim una cum nomine Facetosus non commemoratur etiam nomen
Malisiciosus, quod alioqui est eiusdem o dinis : neque ubi sit mentio diminutivi C pi dum aliud quoddam ei additur. Dim . . Quid λ nonne & Mendaciinia tum cum