장음표시 사용
151쪽
ligitur effective, sicut dicitur Christus justificatio nostra , quia illam operatus est , non formaliter et alias non posset Charitas crescere, minui, amitti , recuperari , quae tamen vera sunt. Cum ergo Charitas non sit formaliter Deus, quaerimus quid sit. CONCLus I PRIMA.CHARietas est Frim Theologic omnium virtutum excessentissimi, qua Deu propter se diligitur, est proximus propter Deum. Dicitur I. Virtus Theologica , quia respicit Deum qui est objectum Theologiae , Qui etiam excludatur ab amore quo Deum naturaliter diligimus ut authoIem naturae , qui amor non est virtus theologica , nec consequenter Charitas. Dicitur x omnium Vinutum excessintissima, quia dum Mathaeus Cap. 12 loquitur de prae cepto charitatis , vocat iliud primum maxi- mum mandatum. Ad Coloss. etiam habetur, Super omnia hae , mutuam eba itatem habere, qua si vinculum perfectianu. Quod verum est , nedum de charitate erga Deum , sed, erga proximum , quia est tantum una Charitas , qua Deum propter se in proa imum propter Deum diligimus , licet in Chalitate sint duo actus,. ob quos statuuntur duo mandata , se dilectione Dei proximi. Quod Charitas sit omnium virtutum maxima latet , quia Virtutes Theologicae sunt aliis praestantiores inter Theologica Charitas piae cellit , quia magis Deo ad harret Deinde est omnium virtutum serina , saltem extrinsecari in ratione meriti,
ut dirimus . . Cap. I. de fide si mar-
152쪽
tyrium sit perfecti mimum , hoc est quia imperatur a Charitate , sicut pauperta volun
Dicitur . qua Deu propter se intur;
quia si Deum diligamus propter nos , hic amor Complacentiae potius spectat ad Spem ut dixi mus , quam ad Charitatem perfectam. Per charitarem debemus amare Deum super omnia Appretiati veri quia debemus illum praeserte omnibus bonis , quibus infinite nobilior est,
non tamen tenemur ipsum amare super omninintensive , quasi amor erga Deum debeat esse Intensio , quam circa omne aliud bonum, cum enim hoc non possit scire homo , semper scrupulis turbaretur , an amaret Deum super
omnia. Ut ergo impleatur praeceptum de dii gendo Deo ex toto cordes, sussicit quod Deus ametur sinceres, quod anteponatur omnibus , quod quis praeferat omnem poenam offensae quae frangeret Amicitiam cum Deo. Dicitur . cs reximu propter Deum 3 per quod denotatur aliquid, quod est tantum accidentalium Chalitati, non enim est deessentia Charitatis , ut ametur revera proximus si enim esset tantum unus homo in mundo , ille per veram Charitatem Deum amare , Wipsius objectum esset simpliciter perfectum posito tamen , quod sint homines in mundo , debemus per Charitatem Deum diligere propter se,in proximum propter Deum,in tunc Chara ias habet duo objecta , unum primarium Scabsolutum, nempe Deum, aliud secundarium de
relativum nempe proximum , qui propter Deum diligitur.
153쪽
NON proponimus quaestionem de subjecto
in quo inhaereat Charitas , quia constat satis subjectum proximum ejus esse voluntatem quae cor communiter Vocatur. Rom. s. ia Dei diu aestineordibus nostris Et Luc. O. Diliges Dominum ex toto corde suo : Subjectum vero remotum est Angelus vel homo , sive in via , sive In patria , nam Charitas numquam exodis. I. Cor. 3 in daemonibus nulla est charitas , imo Deum odio prosequuntur nec etiam in Deo, quia Charitas est aliquod accidens.
De subjecto ergo Charitatis non multa dicenda sunt , sed de objecto plura.
OBiscτv materiale Charitatis sumptae extensive est quidquid amari potest propter Deum; objectum vero Charitatis intensive sumptae primarium absolutum, etiam ada: quatum , est Deus. Probatur.Primum , quia illud cadit sti objecto Charitatis extensivae quod potest amari ex motivo Chalitatis, sed quidquid amari potest propter Deum, amatur ex motivo Charitatis , nempe propter Deum 'ergo objectum Charitatis extensivae est quidquid propter Deum potest amari. Probatur secundum. Per objectum primarium,
154쪽
adaequatum, absolutum intelligitur , quod potest primaridi propter se amari , sed lotus Deus primario in propter se amatur, Momnia alia propter Deum, ergo solus Deus est primarium, absolutum is adaequatum objectum
Biac τ' M ormale Charitatis est quaeli
bet per fectio divina, propter quam Deus amaturi ita quod, dum amatur Deus ut sapiens,
sapientia sit objectum formi hujus charitatis , si ametur ut misericors , misericordia est objectum formales si ametur ut sapiens simul misericors sapienti misericordia simul apprehensae erunt objectum formale illius amo. iis Ratio est , quia objectum formale nihil aliud est , quam motivum ob quod actus elicitur , sed quaecumque perfectio Divina est motivum propter quod elicimus actum amoris circa Deum ergo est objectum formale illius. Objicies et Ergo dantur amores Dei diversi species, si sint in Deo diversa objecta formalia. Respondent iij, hoc esse verum Lati negant , quia omnes illi actus conveniunt in ratione communi , nempe in hoc quod sempexametur quHibet perfectio Divina propter se.
155쪽
diligimus ut authorem natura ,in proinde nostium conditorem alius est supernaturalis , quo diligimus Deum ut authorem gratiae .gloriae. Omnes fatentur, primum amorem esse naturalem , quoniam natura proprio pondere amore fertur in benefactorem suum : De secundo autem Pelagiani fatebantur quidem Fidem esse a Deo, hoc autem negabant de Charitate Unde contra illos arguit Augustinus Lib. de Grat .Lib. Arb. Cap. I dicens M audiunt Apostolum dicentem . Cor. 8. Scientia instat , charitas ad icat. Quid enim ineptius es ab Via charitate alienius, quam confiteri , ex Deo essescientiam , quasne ha=itate infit , ex nobi esse Charitatem , qua sucii, ut
CHAvi τά est solo Deo , qui gratuito in voluntate nostra illa infundit, ex ad Rom. s. Charitas Dei dissus est in cordibus nostris ervis.S 4. Ioan . . amas ex Deo est. Sic Concilia Nileuitanum Can. 4 sub Innocentio I. Arausicanum L. Can. 2s. ridentinum Sess.ε. Cap. 6 QCan . sic etiam Patres in maxime Augustinus loc5 citato Ratio nostra est quia per Charitatem amamus Deum , ut obje-
156쪽
ctum supernaturale, nempe, ut authorem gratiae
de gloriar in per illam meremur ipsum posside re ergo ipsa debet esse supernaturalis , alias
nos ipsos discerneremus, contra D. Paulum, Quis te discermii
Objicies ex D Thoma charitatem esse tantum secundum modum supernaturalem ergo fecundum substantiam es iraturalis. Res p. si sumatur actus Charitati, materialitervi vir taliter, est quidem naturalis, sed pro tunc non estivere Charitas, si sumatur velo formaliter pro actu illo amoris qui tendit meritori in Deum per Fidem cognitum , tunc est supernalis secundum suana essentiam moralem. Si ab August. Charitas clicatur introduci per timo rem Servilem quae est naturalis Resp. ex ipso me aliquem timorem servile esse donum Dei fi deinde ab illo timore non producitur
nisi dis posui ve sicut uec a Fide aut Spe , sed a
solo Deo formaliter infunditur. Quaeres , an charitas possit augerio Resp. I. non posse augeri fecundum estentiam , quia essentia rerum sunt indivisibiles sicut numerici Charitas in quarto gradu non est magis Charitas , quam in secundo , licet sit major. Resp. . quod Charitas habitualiter sumpta non possu augeri objectiveo quia inclinat voluntatem ad amandum omnia quae sunt amabilia propter Deum , praeter ea quae sunt amabilia propter Deum, nihil potest amare Cha ritas. Res p. 3 qud Charitas actualis possit amgeri objectives, in quantum plures perfectiones
Divinae cognoscuntur, proponuntur amandae , sicutin plures proximi. Res p. 4. licet
157쪽
Charitas non possit auperi essentialiter , potest tamen augeri entitatives, ita ut Charitas modo major sit, modo minor. Sic habetur ad Philip . r. Vae Charitas vestra magi magis abundet Fa, et Augustinus Tract. s. initimam Ioannis Charitas nata nutritur , nutrita Niaratur aes re rara perficiIMr. Quae res quomodo augeatur Charitas Alij dlaunt augeri per Radicationem in subjecto , quatenus tenacius .firmius adhaeret subjecto sed hoc falsum est, quia calor ferri candentis longe major est , quam calor manus ex temperamento , attamen calor firmius in manu adhaeret , cum dissicilius evanestat : Unde Resp. Charitatem sicut caeteras qualitates intendi peradditionem novorum graduum, qui distinguntur a praeexistentibus , cum illis constituunt unam numero qualitatem, quia augeri est rea liter perfici: Illud autem quod perficitur realiter recipit aliquid reale de novo wsic d sim augetur Chari ras, non recipit tantum novum modum quo persectius se habeat , sed novam persectionem, novum graduna, quo evadat perfectior. Sic Scotus contra D. Th. in Sent. Dist. 17. Quaeres , a quo producatur augmentum Charitatis Ali dicunt, hominem dici posse effective concurrere ad illud augmentum non tantum moraliter ωmeritor te; quia iuquiunt)sicut homo et actus virtutum naturalium, V. G. Temperantiae producit effective augmentum Temperantiar, sic in virtutibus supernaturalibus , quando Deus produxit in illo
Charitatem, per actus Charitatis potest illam augere. Ali, ni salior, melius respondent, ho
158쪽
minem non concurrere nisi moraliter ad illud augmentum, in quantum eliciens actum charitatis, meretur, quod Deus Charitatem augeat,
addendo illh novum gradum : Et ratio petitur ex hoc quod debeat esse eadem causa rei augmenti. Cum ergo solus Deus sit causa iafectiva Charitatis ex Aug. Lib. 1. de Libra ibit.
Cap 8. I9. dicente de virtute infusa, quod sit bona θώalitas mentis quam Deus in nobis sine nobD operatum ergo etiam solus ipse est causa effectiva augmenti, maxime, cum augmentum Charitatis teneat locum praemij.
Quaeres , an Charitas possit augeri per actus remissiores ipsa charitate: Alij negant, dicentes , Charitatem ut quatuor non posse augeri per actum amoris ut duo. Alij dicunt posse TeVera auget per actus remissiores illa Charitate , modo saepius repetantur : Ergo vero Iespondeo, per quemlibet actum remisium intendi Charitatem : Primo quia medium illustratum majori lumine magis adhuc illustratur dum lumen minus majori additur. Secundo quia augmentum gratiae est merces meriti: ergo cuilibet actui Charitatis qui est meritorius debetur augmentum Charalatis Tertio quia ex Scoto in . Dist. Σα. Q lanica , Art. 2.cuilibet actus Charitatis quam tum is primum νemissus debes habere augmentumgloria essentialis, sed gloria essentialis datur per proportioncm ad Charitatem: ergo augetur Charitas per quemlibet actum remissum. Quarib, illi gradus remissi non debent saepitis iterari ut augeatur Charitas ex hoc enim sequeretur quod deberet disseiti collatio augmenti gratiae, Lyec
159쪽
ali jactus elicerentur; quod falsum est; quia nulla est causa dilationis , nec ex parte Dei qui liberalissimus est; nec ex parte hominis qui , cum sit justus est capax recipiendi
augmentum nec ex parte actus , qui est ejusdem rationis is eriti , ac sequens.
Quaeres , an Charitas possit semper augeri in hac vita Aliqui asserunt , Scotum id ne Satast, Quoluisse capacitatem voluntatis esse ita certo gradu limitatam is sic non posse amplius esse subjectu i ulterioris charitatis sed Scotus voluit tantum hoc intelligi de capacita
te naturali voluntatis, non veto de potentia obedientiali , quam habet voluntas ad recipiendum a Deo quemcumque gradum Charitatis , etiam in infinitum syncategoremati curria
Respqndeo ergo , quod Charitas possit semperissem per augeri sine termino , dum sumus in hac vita non est enim repugnantia ex parte agentis producentis qui Deus est , est enim infinita virtutis ad perficiendam Charitatem Neque ex parte formae, quia nullam Charitas habet determinatam mensuram , maxime ut subest potentiae Divinar Neque ex parte subje cti , quo plus enim Charitas augetur, eo plus auget capacitatem voluntatis nostrae , unde dicit Paulus Coritatem dilatare Charitas ergo ex dictis potest semper augeri , quantum est ex parte Charitatis , per respectum ad potentiam Dei absolutam Qua res, an possit mrirui Charitas Altissiodo tensis, Victoria quidam ali tenent peccata venialia vim habere minuendi Charitarem , tamen vulgo sentiunt Theologi illa iniq
160쪽
nuere tantum ardorem qui reperitur in actibus Chaluatis , ob quod dicitur Proverb. I . Septies in die cadit iustus; idest , cadit in languidiorem usum Claaritatis: Unde respondeo, de potentia Dei absolui a Chari Latem habitualem posse minui entitati veri quia Deus potest separare unum gradum ab alio , sicut unum addidit alieri: de lege tamen ordinaria non minuitur habitus Charitatis , sed totus conservatur, aut totus deperditur. Si enim minueretur Cha ritas , vel hoc fieret per actus bonos remissos quod non potest esse , cum actus boni a Charitate procedentes, etiam remissi, non habeant vim alterandae Charitatis vel minueretur peractus malos venialiter in uia actus mortalesillam destruunt quod etiam non potest , quia,
si unum peccatum veniale tolleret unum gradum Charitatis , aliquando per multa venialia
destrueretur tota Charitas sic peccata venialia mortem animae afferrent , proindeque essent mortalia. Quaeres , utili penitus extingui possit Cha Tiras: Res p. affirmative contra Iovinianum, Pelagium , Begardos, Beguinas censentes, hominem in hac vita ad talem gradum Chalitatis posse ascenderes, ut redde ictur impeccabi- Iis propterea quod damnati sunt in Conc. Vien Contra etiam victetam autherum Calvinum Lib. . Instit. Cap. . Probatur nostra resolutio ex Ezech. 8. Si averterit se usus
ab iustitio suo , cs ec rit iniquitatem , omnes
iustitiae ejus non recordiabumur amplius I ad Cor. Io. Cui benessa , videatne cadat. Ex quibus patet . Iustitiamin Charitatem posse amitti,