Lippi Brandolini De humanae vitae conditione, & toleranda corporis aegritudine ... dialogus. Adiecimus alterae huic editioni. De exilaratione animi, in mortis angore Aymari Falconei Thautani dialogum, opusculum sanè aureum mira pietate undique scaten

발행: 1543년

분량: 393페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

- LIPPΙ. BRANDO L 'dum,impietatem,et caetera vitia censes semia deci oporteres BEAT. Ista vero ego longe omnium maxima esse censeo. P ΕΤ. Dilem tamen modo diu cebas, eum qui morbis omnibus laboraret in maximis esse malis tibi nideri.B EAΤ. Idem etiam nunc affirmo.PET. Ergooequiomnibus morbis, et qui omnibus uitiis laborabit .in maximis aeque malis Orit BEAT.Ita mihi videtur. PETIgitur quu haec duo mali pariasiint,borum quoque contraria bona paria essicientur, mutuo enim se semper contraris consequuntur.Ita fiet ut virtus oe voluptas,quae sitis re dolori contraria fiunt, oe paria et maxima tibi bona esse uideantur. B E ΑΤ. Adeo ne me ins nam, adeo uoluptati deditam effie existimas Petre,qκamuis sitim mulier, quam a mollitie dictam uultis, ut quasim hortis Epicuri educara, voluptatem esse summum bonum dicam quae quidem pecudumnon hominum vox est. P ET. Non puto quidem te hoc sentire Regina, quam prudenti mam, υ co tinentifimam semper cognoui, sed tame hoc e tris uerbis efficitur. Nam gram voluptas dolori comtraria sit ut uitio uirtus, tu uero dolorem ρο vitia,

112쪽

DE HUM. VIT. coND. LIB. Men ut voluptas uirtuti par, hoc est, maximimbo num siu. B EAT. Ego quidem aegritudinem, non dolorem mihi videri malum dixi. P E V Q μοι Mero aliud fit aegritudo quam dolor. B EAT. Atqui non omnes qui dolent aegrotant. Potest quis aut caesius aut tortus dolere idem tamen non aegrotabit. PET. At omnes qui aegrotant dolent. BEAT. Egoqitidem neqsse omnes,neque semper aegrotantes dolere existimo.Sed esto ne tu me more coeterarum malierum contentiosam atq; obstinatam dicas si leant sane omnes qκι aegrotant, ego tamen non de

omni dolore,sed de eo solum, qui ab aegritudine proficiscitur distsito. P ET. bi laqueos rusus incidis, nam quum dolorem aliquem fateris esse malum,usIκptatem ei bonum ut contrarium statuis necesse est. BEAT. Opem mibi coniunxferas nec bes, nam ego ex brius veteratoris laqueis extricare me non posbum. MATH. Aequa postulas κxor. Nor gum tu meam causim agendam meas partes defendendas si ceperis, me tibi in mea i ius causis succedere atq- opem ferre aequisiimum est QRm-qκam vereor ego qκoque ut huius argumentationi

113쪽

ss: LIPPI. BRANDO L. confiderateq- procedere,oe omnes itineram andi

pias , omnia fugae praesidii occupare. Sed placebit mihi sapientissimo uim buccumbire, o quas Herculi uictas melius praebere, praesertim quu nerim

modo superior 6be ρομα Nam si id quod in comtrouerbi est, hoc est aegritudin em malum 4be obtineo sim inferior, quia a malo Muperor, si non obtianeo Arctus inferior bum, quoniam a Petro siqeror. PET. Immo Rex utroliis modo res cedat, non potes tu non est e superior . Nam si obtines aegritia,nem malum est e, quia me uicisti Muperior es, si non

obtines, quia malu uicisti verior item es. ΜAU. Non ne ego praedixi me quoque tuos laqueos non eκέιra, iam nanc enim me meis retibus implicui-sb. Sed age ad nostram distulationem redeamus. P E T. Redeamus. M ATH. kegritudinem fbi ma-Lmulieri uxor dicebit. PET. Quid tu MATH. Nilum quidem eam 4be dico, sed non opponi ei inruptate ut contraria. P E T. O Mid igitur. NI A. m. sanitatem. PET. Quid tu in sanitate voluptatem in be non vides, ut in aegritudine dolorem ita ut

voluptis oe dolor quasi genera sint, hae uero ab ibba tangitam sterici contineantur. Sed concedamus.

114쪽

DE se Μ. vix coND. Lt B. Getita aegritudini banitatem opponi, si aegritκώ m tam est,nonne erit finitas bonum ΜΑ- .Et quidem magnκm P Ex Porro si aegritudo malum e , audia illa,malum quoque augebitur, ita vis ma aegnitudo summum malum fit. ΜΑΥΗ. Ita mihi profecto videtur. P ET . Eadem ratione siet ut Mumma finitas, summum bonum sit. Vide quam hoc ab illa de qua paghante loquebamur hominis dignitate et scelicitate distentias. N ATH.Dicere istud quidem non alitio, sed pudet me ita cito de bentretia 4bedeiectum,uideo enim fisanitas summum bonum nosit,aegritκdinem ut ego putabam summum malum espe non posbe. Proinde in me, quaeso,Petre bis i

queis explica atqge extrica, oenos ambos ut etiapro uxore loquar quemadmodu pauloante fecisti, perpetua oratione confirma. PET.Ita faciam.So craticus quidem Aristippus, primus omnigm uoluptatem summum bonum, dolorem flummum malum licere non dubitauit, hunc Fecutus Dicurus ei non tam vita quam oratione consensiit. Rhodius deinde

Hiero mus, qui indigna fortasbe Philosophobe

tentiam illam existimare in vacuitate doloris flum sim bonum collocauit. Metrodorus eum de m

115쪽

M LIPPI. BRANDO uplene perfectes beatum esse dixit, cui corpus bine constitutu esset exploratum. ita semperfore, di

ratione nemo esset unqgam beatus. Quis enim ha bere exploratu positis e corpore siemper bene con stitutum fore.Hiero mus vero nimis timidus d loris fuit, qui eo vacare Ilimmum bonum psitaret. Quid enim ut caetera omittamus) si passertate, si Orbitate, si infamia laborauerit, licet vacuus omni corporis dolore fit poterit ne unquam 4be hic be ilis MATH. Minime.PET. Quid si omnibus fagitiis obrutus atque immersius fuerit MATH. Multo mings PET. Non est ergo qui dolore uacat bea

sippi, ex Epicuri de uoluptate bententia non est digna qκα apud Mos confusetur, praefertim quin Regina paliloante dixerit, eam pecudum uocem lenon hominum. Sunt igitur omnes hae de dolore sententiae rericiendae,in elims locum nostra omnis opinio traducenda, ut quicquid a uirtute oe Dei voluntate institutis q. abhorret, id solum esse malu ambitremur dolorem uero re durum, oe perlim, γ'

molestum, oe difficilem es,e dicamus, malum esse non dicamm. Nam si malu effiet dolor, miser est et

ι non

116쪽

non is modo qui eo tunc vexaretur, sed quicunque etiam eo qgandos Mexcri posset, propterea quod eum semper expectaret ac timeret. Clim autem nemo sit cui contingere id non posit, nemo ab hac mieria 4bet immunis, omnes ergo perpetuo miseri efmus. Vide quantum mea haec i tua sententia d crepet, quod asitem de dolore dico, de aegritudine quos Attiim uelim. Age uero sit aut aegritudo, alit dolor malu 4bet,quis ,obsecro, eius vitandi gratio non omnem infamiam ignominiams fusciperas ollis contra ut uel exiguam infamiam fugiat, non maximas aegritudines incurrit maximos dolores cruciatusq-suscipit Age ne longius exempla re quili ramus) quotiens tu Rex ne ab hoste pulsius superatκsq. Midereris, alit immensos aestus, alit frigora

incredibilia pertulisti M ATH. istud quidem nobis paene quottidianum est, b3emes totas sub pellibus agere, nullo frigore uel a castris recedere uel ab obsidionibus praelijsue abstinere, rigidissima glacie pene nudi perabulamus,stratus in castris bubulbeluinuria est. Ego vero ad haec etia graves aegritvones in castris pertuli,dolores incredibiles saepenumero distimulaui, ne me iccete et coisternato animi

s , hostibu s

117쪽

Ll PpL PRANDoia 'hostibus inualesceret meis debilitaret. PET. tu quu ista ageres, dolore infamiae, an infamia dolo ri praeponenia existimabas M AT, Omnibus doloribus,etia minima infamia praeponenda semper existimaui,et quantu in me fuit ipsie praeposui. P E . Longe igitur maius malum infamia quam dolore putas ΜΑ . Immo tanto maius tanto. grauilis,lit. prae ignominia dolorem malam non putem. P E

Et recte quidem Vides igitur quantum fit breui distulatione effectum,ut dolorem,si cum ignominis

Vt si feri potest, facilem illum mihi tollerabilem efficias. PET. Istud quidem breui sitstero non

tam med oratione, gram tua prsidentia collequeris. Nam si animum mihi adhibueris non repugnante, et uolueris paulo diligentius rem ipsam amota omni pertκrbatione considerare, intelliges nullam esseram graue aegritudinem, quae ferri ab homine, to liraris non posit. Omnia enim abbonimibusgra uia aut Alficilia existimantur, partim exercitati ne oe consuetudine, partim prudentia π ratione vincuntgr . Conligetudo communior omnibus oe

118쪽

fortasse facilior ratio, melior er non modo viro b riente, verumeliam Rege forti mo dignior. Ncm . ut de cometudine prius dicamus,ridemus duri mos lapides i molli*maecquae gunis,longa consuetudine percaliari, quod uix ferro, aut ui alia feri, posse ister remus: quod si hoc in lapide conbuet . . do potest n bumano corpore cur no post Qitae ,

tam fera tam immanis bellua est, quae non temporem cometudine man=κefica mutatas naturae λ ritate cum hominibus uiuere et commorari dificat. Videmus Leones,Vlephantos, Trares,o feroci' nia quaes ac vallisenia enimalia, hi manis vocibri album ita obtemperare oe parere, deposita, ut et seritatenaturae, ad hominum bestudia re volunt tem accommodare,oe quae nullam vim, nulla arma soleant pertimeficere,cometudine adhibita, inermis atque inualidi ferri manus aut vocem reformL

dare. Quod βι hoc ferae pviunt efficere ab homini ibus affluesectae atque edoctae, homines qui illas docvere, non poterunt Quae, obsecro,iam tenvis ani

culi est, quae bidui ac tridui inediam non ferat CLbum si iratori aut mulioni unum diem μbtraxeris, taminem pene illitigeris aruinin omni re com

119쪽

μακώ κία .Pueri tace monae in Dianaesacris usque ad sanguinem caesi: nullam omnino uocem emiuebant. Nullus uel mediocris gladiator tam uaveraretur inquam ingem tinui signum aliquod do loris ostendit:aut arma recipere iusfius pugnam de

trectauit ta ut sepe in extremo stiritu possitus rogari dominum iuberet, nunquid adhuc sibi sitis ctum esset. Quod si uel pueri, uel extremae fortis homines,ut uel uanae si itioni, uel hominum uoluptati salfaciant, sanguinem effundere, plagas re

inera quam plurima perferre non Merentur,nos ratione atque humanitate praediti,π in omnia oculis constituti utilitatis nostrae gratia paruum dolorem, alit exiguam aegritudinem tolerare dubitabiamus sed omittamκs ueterum exempla, qκα qgum e nostra memoria remotiora βιnt, tanquam a scriptoribus ficta minus mouent. Nonne hodie pem

multi in Thessalia et Graecia uniuersa facerdotes, ri 'usi patria lingua appellantκr, nudi bruma tot per altifimas niges glacies, incedunt,ingenteis ipsias glaciei laminas complesipectori admonent nudie in nuda humo siemper dormiunt, ut lo- annis Baptistae uitam π austeritatem imitentur

120쪽

Quid Turcae qκει tu Rex saepe uicisti: Non ne se cera, alit pingui, aut pice liquefacta ustulari tomreriq- , nκlla emissa uoce patiuntur Nonne se adacto per longitudine corporis palo totos traii cisne ulla taloris significatione permittunt Quid subditi tui Rex, quos tu incredibili iustitia oe seu

ritate compescis, nonne ita se interdum etiam a rotis plaustri contundi effringi. sinunt, ut uix ullum inditium doloris inendant Quid o ecro ad bane pacientiam,quid ad hanc constantiam cui potest Quod nisi Omnes bii longa conbuetudine, intor mentis oe doloribus obduruisbent, tolirare profecto bas poenas atque haec tormenta non possent. Hoc igitur aut agrestibus monachis, autflagitiosis hominibus, aut verae religionis expertibus consuetudo dabit, ut sua corpora omniblis cruciatibus, tormentus obiiciant, nobis ut leuem capitis, aut βο- machi,aut pedum dolirem feramus, eadem con getudo non dabit Turpe profecto est,π omnis sapientiae profisione inlignum,eum qui praestanti mos homines in maximis rebus superauerit,a uius. asiuperari,υ qui caeteris in rebus uterit, in hac ina aegritatie in ciuelle fimis in re minse inuictum pr

SEARCH

MENU NAVIGATION