장음표시 사용
141쪽
ri4 LlPPI BRANDO L. ne barbara efficeret . Quod quidem meo iudicisese peruertere Philosophiam non discere, eamque non illustrare,sed situ tenebriss moluere. At vhinc imperitiam suam, barbari atque ignari liter ram omnigm ita tutantur, dicrat se res siegri velle non uerba, neque quod pauci s expediri pospluribus dici oportere, ideoq- non est e Rethoricem
Philosophiae nec bariam. QMorii quidem stulti
mis rationibus ego alio tempore oe quidem accWate resipondebo, ostendamq- Philosophiam fine oratoria facultate, stultamqgandam et circularem seu trivialem disciplinam es e. Nunc autem ostendere tantum uolgi, Latine et eleganter pronuciari post cier veterem illam Ciceronis in disyutando quantum in messiit consuetudinem reuocasii. MAU. Video te id quidem se iam a*ecutum,'cupio
primo quoque tempore te audire Rethorices, quam ego semper magi, Mituperatoribus resipondentem P E T. Tu uero poteris id cum voles avdire,nincqκoniam adgesperascit, ego uobis fatis superi moles lambui, dare veniam garrulitati meae, eamq-rum aetati iam ingrauescenti, tum Siciliae patriae,tu uestrae humanitati adscribite. Vos itaque corporacgrabitis,
142쪽
DE IIVM. VIT .cOND. LIB. ia curabitis, ego me domu recipiam. M ATH. Nullumibi iampridem ita iocundum O fortunatum d em actum se, uere possim firmare. Proinde Petrefac in posterum prequentius ad nos venias, ut siceat quam plurimos dies ilia opera utos agere. BERT. Dica te oe pignore cogemus, misi stonte ueneris Petre. Nam hi quidem dies, albo calculo signandi sunt. PET . Non committam ut me diuisitis desideraturi
143쪽
sis candidiues opusculi huius susceptoribus
U P E R cum grauissima periculosissimal aegritudine laborarem uiri amantissimi) etiam prolixo ac diutino languore maceratus insuper dc perpetuis uigiliis pene confectus essem, hymbrifera quadam nocte altiores, ut χ- Iet, somnos suadente ut primum oculi lento so pore nutare coeperunt, ecce nescio quo modo ingens apud me coepit agitari dissidium, morte sulicet peracriter cu uita rixante arm ut uidebatur, pertinaciter pugnante dc quidem magnis utrimque contentionibus res gerebatur: siquidem ut is Natura, morti Philosophia patrocinabatur .utaque natura ipsa humanae uitae fauendum esse. quantis maxime poterat uiribus suadebat, alvut illi omnino consuleretur summopere, euincere conabatur, mortem ob id dictans pro hoste habentam, quod illa in humani generis perni ciem grassari nusquam intermittit: contra non
uulgaribus mortem laudibus Philosophia esse h s rebat
144쪽
rebat, uitam que impensiore dicendi copia mul
tis obiectis casibus uituperare nitebatur . In rer haec ego anceps consilii haerebam animo, re quo me uerterem, uel cuinam parti accede rem , aut in quam potius descenderem sententiam, non satis perspectum habebam, neque illus usquam exitus accommodatior appare har, quam ut totius huiusce negocii summa in Dei arbitrium referretur. Porro ne suspenso hunc in modum decreto intestinis simultatiabus 8c domi dc foris semper omnia fluctuarent, rationi permissa est iudicandi facultas: ut quic quid illa ex bono S aequo potissimum hac in recenseret, sua authoritate decerneret atq3 pronuntiaret. Haec igitur mox pro tribunali considen indicto omnib. silentio ita sanciuit: Aequu quidem uideri,ut humanae uitae ab unoquot sau retur, neq; ullo paeto naturae iniuria fieret,cae tetam mortem ipsam minime in hostium numero esse habendam, quin laeto potius hilarim uultu,aut aequo animo, cum illa Dei uoluntate inuderit, perferendam. Cui sententia: cu ab omni hus esset assensum, sopita controuersia est. Ego
uero rem omnem saepen umero mecum ipse tacitus expendens posteaquam aeterni parentis be-ficio, nec non clarissimi dc undequaq; doctissimi uiri Hieronymi Montes egregia opera pristinae incolumitate fui restitutus, crebris meditationibuS atq; commentationibus, quantum licuit, hoc
145쪽
hoc unii assequi&mihi coparare studui, ut ad uitae mortis p conditiones solito paratior, & ad
utrum q3 statum expeditior in posterum inueni rer.Plane quoniam mortis casus qui tandem si ne effugio est, omnibus pene hominibus durior uideri solet: isl maxime praesemaneum eXpe tit consiliu in idcirco libellum hunc de exhilara
tione ac roboratione cordiS contra metum mortis sermone perquam familiari mihi & quibus
opusculum ipsum placuerit, ac gratum fueriti conscripsi collegis e astimanS,ledio eo non mediocres caducis quibusl mentibus uires acces.suraS, quaerenda certe sunt trepidis solatia, dc o ptimarum persuasionum propinatione demendus illis terror: Namque in timidos audacior mors. est,illos p acrius infestar. Scio iam pridem in hanc rem multa a doctissimis quibusdam uiris fuisse prodita: uertim illis altiora persequentibus nos humilia sectabimur: ipsa quot lectio num uarietas taedium prohibere poterit spirititibus inimicum. Cum autem hic neq; gloria ne que osterationis ullum sit aucupiu, sed omninδad legentiu haec instituta sint prola fium:nemo, opinor, se mihi uilla ratione prsbebit infensum,
aut me temeritatis arguendum censebit: quae etenim inuidia est, si humilioris ingenu homines, ne semper nihil facientes sint, aliquando nonnulla scripserint quae hominibus lamiliaria quet dam exoptantibus quoquo pacto profutura cre
146쪽
dantur.Nec uero mihi quisquam improbe dentatus impinguat, quod ea quae aliena sunt, crebrius hic interseram, quasi aliorum opibus ipse locupletari non erubescam, utinam uel sic locuples essem: nusquam profecto fructum quem piam ob id quisquam sapiens sumere recusabir, quod ex alienis insitionibus prouenerit. Caet rum ego nihil mihi arrogo: hoc unum tantum cupidissime ambio ut spinis coronato Regi,cui opera mea dicata sunt, placeam:at identidem mortalibus omnibus pro mea uirili prosim, ne mini noceam. Valete tandem, uita Sin morte stelices. Ex Antoniano Cc
147쪽
I, Ο TV V TIO DE Ex HILARA'tione animi,quem metus mortis angit
et excruciat, fragantissima prosecto undequacp pietate redundans:Inte locutores, Almaticus rementia humanae c onditionis fortem κtcumque tot rare non recoe m: ac profecto instraratis rum bona ex p4rte rebκs, gratifima quaedam angusti ris ue stet aurora tuo poli nimi mei penitus obtenebratin nescio era amaru
conflijs,amanti me Thruis igne, sit qui pridem rerκmaduersirum taediofractus animum pene detonderam, meliore subinde amplexabem - io mihi a figere ccepit. Sed ut tibi pectoris mei siecretum ingenua prosthfione reuelitum aperiam, stequens oe importuηε
quaedam mortis recordatio erenitatem omnem a
148쪽
M DE EXHILARAM ANIMI.dulcedinem vitiat a s corrumpit , ac quicqvii est iucunditatis nec non hilaritatis in uita tristi felle q=ergit: ed, oe quod molestifimum est, i umqgoque quietis tempus Manis imaginibus efficit imqκietum atas cam ipse solitariκs quamqκ4m m
met in omnia uerterim fastidium hoc nulla rati ne exclitere valeam, leaddi animi gratia nunc hκcia te sum profectus: ut, sit quo tandem fieri posis
modo,amaritudinem hanc tua siuausima confabulatione valeam dulcorare. THAVT.Mκltis in re bus amaritudo uim medica obtinet sua ime A marice. ALM AR. At illa tamen pclato ingrata est obite Mum sisimitur, fronte corrugare compellit. ΥΑΗVT. Satius est animo bene ualere, quam palam: et frequentius usu uenit,ut id quod palatu contritidi, caetera mebra laetificet. ALMAR. Hoc ipsum inliciari nolim. Sed quid ad bonam mente vel pros heram animi ualetudinem facit tristis amar lenta que cogitatio T H A U T .Hoc pro Marijs r rum circumstantiis dis i a morborum animi differentia aestimari oportere in confesbo est: verum pleriimsea quae coera sunt, miro quodammodo Raletudinem procurant,non corporis tintκm , sed etiam
149쪽
sorbenda erunt,oe in totam uita quae tristitia sunthra tedd. THAV Τ. Mi recte inferi si quide, litiante diximus, amaris rebus plerums ipsum cor luetilicati si in quo gaudii fomes laetitiae penu, ac bilaritatis hos urium, e e non ambigitur . Tantum GDq. abest ut moesium tristemq stiritum in homine probandum censiez, ut etiam C hristianu quodire Etio si iritali gaudio oe exultatione perpetuo retum este debere audacter coqirmem: semper enim homini C bristiano ingens occurrit gavdendi m terii, dum sibi apertam esse in coelum uiam mente pertraEtat: quamobrem ipse magna fiducia fretus saepsime propheticum illud carmen decantat. Lutaretatus sum in his quae dicta bunt mihi, in domu D remini ibimus. Tristabitur quidem ille nonnumqha eo tristitiae genere quod ad salsitem pertinet,ac Diuinis eloquiis consentaneum est. Sed tamen idem i-.pse in omni amaritudine, syectato rerum sine, non rubii gaudii uenabitur. ALMAR. Quidnam coeteris in rebus venari psimsis, nescio: at certe no admodum mihi probabile uidetur, ubi moriedi necessitas ante oculis obseruatur ibi iucunditate aliqua
150쪽
si DE EXHILARAT. ANIMI.nos vel uencri, uel aucupari ρψbe: quandoquidem solo etiam nomine ipsa mors grauis ψ:oe haec, Guam fi fugam arripere mollimre, crudelem tamen in modum nos persequitur rapitq;:m vicum ι b beat res indem in casbes illius incidere cogimin:
nulum quippe hic stondet fortuna balute: nec ψ- quam tutum est ab illa profugium, nisi forte quod apud Meroen Taprobanams influum si credere id num est tamdiu uiuere dicuntur homines, qua diu uolans utina hinc bressior es,et in regionem J
nes longioris uitae satietate ac etiam taedio permo u in aliam regionem migrare coguntur, ut morum
ualeant ingenire. Ex quo intelligitur mulus his coelo illo degentibus mortem prolixiore uita videri optabiliorem.Caetergin aliam ferunt esse mundi plu' gam n qua hi qui octo uel nogem natis sint annos, ultimam pene benectutem attigisse existimantur. ALMAR . Hanc ego nolim mini patria ege: i id enim ea regione insalicius potest excogitari, paestetus suos non finit Odolescere, uel in qua tantam sibi Atropos ναβήndi licentiam uendicat, ut vix