Lippi Brandolini De humanae vitae conditione, & toleranda corporis aegritudine ... dialogus. Adiecimus alterae huic editioni. De exilaratione animi, in mortis angore Aymari Falconei Thautani dialogum, opusculum sanè aureum mira pietate undique scaten

131쪽

inctus, itae uersabitur in castris oe bella grauis smi gerebati Quid est quod tu tuo consilio oe a

ctoritate gerere nunc quoque non postflsi At caret Moluptatibus aegritudo. Quibus uoluptatibus cibi, potus et Veneris fas quidem ego te nlinqram v

petisse imo si perfugsbe existimo, qκippe qκα etiam sanis fugiendae sint,adeo ut qui se iis dedide

rit,mentis compos 4be non psit.De Regina nihil dico,quae et castissima et contine ima semper est habita. Illis uera uoluptatibus quae affectu, audita, mimo denis ipso percipiuntur,quae κπα ssint μο- taetremn modo non caret, sed summis quos πpene Miduis fruitur aegritudo. QMnta enim est Molaptas illa oculorum,quum lsibi nunc terrarum tra Etus,arborum,frugum, animaliumq- varietates,bulgorem gemmarum oe caetera naturae opera, nunc

signa, tabulas, aedificii, caetera que humani ingenii atque industriae monsimenta intuenda,eν contem planta subjiciunt Quanta est illa quae auribus percipitur, cum aut musicoram instrlimentorum,alit humanarum vocum mira tum consonantia, tam M rietate,tum etiam furuitate detinemur cum Regu, imperatorum cui Rer publicarum res gestas,uiriguis

132쪽

DE HVM. VIT. cOND. LIB. 1 tutes, instituta, ex alicuilis κη facunda narratione, uel iocunda lectione audimus cum fidersim mollis, coeli terraes naigram, humana denis oe diuina messuel ipsi legimus,uel alio legente intelligimus Q unia, bone Deus,s quam ioclinia noster an mri uoluptate expletur, iuu haec Midet,avdit, comtemplatur,intelligit s quam suauis est ille cibus eiusquam uera oesolida delectatio QMid quum idem animus ante adtam vitam sibi proponit, ea quae vidit, quae legit, quae ges treminiscitur, prefertim qistim ea ge*it,quae recita ab omnibus o laudabilia existimentur, cum sibi ipsit in omnibus uitae actionibus fatis fecit. Quanta est , bone Deus, et quam sillauis illa conscientiae uoluptas i quam fia iudicium, quam glorio sim testimonium Nullum profecto,sit

ait Cicero, uirtuti theatru conscientia mallis.Nes uero praebentium tanta bonorum animus bene in iitutus uolliptate oe suauitate perfruitur, sed multὸ etiam magis iste atque expectatione futurae illius

beatitudinis, quam nec oculas Midit,nec eliris audivit, nec ut inquit Paulus) in cor hominis ascendit, illam optat, ad illam astitat, illius quantum potest contemplatione delectatκr,illisis iocundisima sua g)F vitate

133쪽

ios LN p L hRANDO L. vitae perfunditur. Cogitat enim quBae dignitatis, quantae faelicitatis fit corporis huius vinculis et carcere liberari,cupiditates, perturbationes. deponer morte non modo no timere, bed ne sentire quide texpediare Mns posbe, immortalemst aeternus feri, coelestibus illis stiritibus, quos abj intelligentias,ah substantias kparatas, alii Graeco vocabulo αγγελοue uocant octu ais aeqvilem effici. Augustisiima denis illa diuinam lucem,omnissimilita

Ane et comparatione maiorem, omne firmonem, omne cogitationem, omnes mentis conceptκs longe excedente,non modo inigeri, uera etiam intellige-

re,et quod ad Mummu beatitudinis culme accedit si e fine sine usuru ais intellecturus cire. Oliaeqκide cum cogitat animus,non ne incredibili quada eis immensia uolaptate copletur Nonne ut ad eam qua sperueniat omne aegritudine dolorem. con. temnit, immόetia expeti praefertim cum illud Pauli ueniat in mente, No sunt condignae pastones buius temporis adfutura gloriam, quae reuelabitur in nobis. Ad has igitur tantas re tam ueras, et solitas Mobptates,quu aegritudinis aut doloris alicuius vos

134쪽

bus, hae hominibus divistimae bunt. Cogittat obseecro, hac tantam coeli mundis molem, hunc=idera ornetu uigorem, motu, ordinem,vestra cet a confiiti tu esbe. Cogitate hunc aerem tam salubrem,tapnu,tot uolucribus refertum, hoc tam immensum, tam linge lates diffusium, tam utiliter terram existraq- complectens mare, tanta piscisim copia σκεrierate repletum, Mobis est e procreatum . Cogitatebanc terram,tot arborum,frugu herbarum. feracem,tot metallis,marmoribus,gemmis, tantiss opibus grauidam, tot aquis ficatentem, tot enimalibus abundantem,tanta locorum, ac rerum omnium pulchritudine re uarietate distinctam, uobis ab Deo productam'concessam esse, uestro imperio asarbitrio estes ubiectam. Intuemini deinde Mos ipseos,

vestrum corpus atqge animum conssiderate, altero tam insignem figuramitam pulchram,tam artificiosam membrorum distositionem, tam inena serabilem ordinem,tantas et tam incredibiles utilit tes: in altero tam aclitum oe tam pessicacem intellectum, tam ampla capacems memoria, tam promptas atque admirabiles sentiendi cupiendiq. vires,t sobriem Aginam I rationem contemplamini,

135쪽

uosque ipsos recoriamini ad beatitudinem cis immortalitatem esse genitos. Reuocate deinde ad Grinos animum, eruestra fingillatim bona uobis inmemoriam redigite . Cogitate uos clarifimis maioribri esse natos, amplifimum,opulent imum πpκlcherrimum Regngm obtinere, plurimis O bellic fimis nationibus imperare, maximis opibus, ingenti feruorum multitudine abundare,in flumnio dignitatis gradu inter homines confiitutas Ube.

Proponite uobis anteactam uitam universam, σres . uobis domi militiaeq fortissime gestas, tot notiones deuictis,tot captas urbes, tot confectabetiti repetite. Recensetes uas uterque virtutes. Tu Regina pietatem,pudicitiam, continentiam,modestia,

Tu Rex militarem disciplinam,animi magnitudine, prudentia,i itiam, equitatem, clementiam, ide, ambo vero mansiuetudinem, facilitatem,liberalit tem,magnificentiam, doctrinam, sapientiam. A, ex bis omnibus intuemini quandam in uobis salicitatis imiginem, gam si oculis cerneretis Mos maiorem immodum non modo delectaret, uerumetiam . di futuram illam beatitudinem inflammaret atque' incenderet,alios certe in tantam gestri admiratione deducit,

136쪽

DE HVΜ. VIT COND. LIB. a adducit, ut ex omnibus terris,non modo integri homines, sed quod incredibile dictu est etiam caeci uestrarum virtutum sylendore of a uestraefuelicitatis excitati,ad uos videndos salutandosq; coni currant.Existimate igitur vobis,oe nasci optimsint fu briet uiuere saluberrimum atque utili mu esse.

Imitamini tum veteres illos clarifimos in ros,llim maiores vestros quorum omnium vobis exempis proposui,et ad eam quam illi tantopere sibi compa rare studuerint gloriam atque immortalitatem ,ic to animo re cogitatione properate. Aegritudinem autem oe dolorem omηem ita uobis ferendum eriistimate, ut quod multi uel metu, uel gloriae cupidiatae,vel consuetudine, vel pudore faciunt, ving 1. dolorem curent, nullum crκciatum reformident, nulla aegritudine moveantur, vos id ratione oe virtute adductifaciatis. Contendite quantu potestis, o confrmate animum, eximiams hanc patientiae re constantiae laudem adamate atque appetite,ne de uniuerso virtutum coetu haec una uobis de fle sit

iactur. Et quando prosteram pulcherrime scitis ferre fortunam, date operam ut etiam fi opκs it ferre scistis aduersam. Postremo aeternam illam in narrabilem

137쪽

narrabilem s beatitudinem omni fide ,omnisse,

mni cogitatione ampliorem, toto iam animo concia

pit tota lye et cogitatione apprehendite, tota mente e fide expectate re credite fore, alit pro exi PM , bregi OUritudine, summa sibisseaetenta ualetudo atque immortalitas, ab optimo π bene iacentifimo omnium panente referatur. Hi c habui quae tum de humanae uitae conditione, tum de tot randa corporis aegritudine,uobis in praebentia dicerem,non ingenio alit doctrina mea fretus, quod tinns tenge atque exiguum Ube certo scio,sed ue .pra au toritate incitatus, uestros imperio pene coactus, magiss sit uobis obtemperarem quam quod huic muneri me sitisfacere posse confierem : inermem enim me ais imparatum offenditiis, ex tempore autem de his rebus dilutare, audaciae potius o temeritatis, quam doctrinae oe prudentiae esse arbitror. C Oncedamus sane hac siue scientiae, si ingenii lautem Graecis, qui eam expetiuἡre, se sin ea re magnopere exercuere, nos diligentiae προ excogitationis laude contenti βιmm . Si tamen 'nobis in hic quoque extemporali dijutationes iis sectu esse existimabitis , quorum lascia merito maximi

138쪽

maximi semper feci, ego me non mediocrem meae dilutationis frusta percepi*e arbitrabor. Sin κο- bis satisfactu no erit, uobis ipsiis aut mihi hanc provinciam demandastis imputare debebitis, o utclinque siit,ab hac culpa immunis ero. ΜΑΥΗ. Nobis ne a tanta doctrina dis eloquentia fatisfactum no fit Immo Petre ut de me dicam ita me tua oratio ne consolatus es, ita recrea sit,ita oblectasti, ut non modo nulla dum te audirem aegritudinem fesserim,

sed ne in posterum quidem ullam me siensiurum stre

nem, curatum. abs te hodie me plane putem. QMamuhibone Deus et quam memoriter dixisti quam uero latine, oequam ornate, quam copiose res difficillimas pertractasti, nunquam ante hac audieram haec isto modo dici, nec putabam dici ρήbe tam lotine, tam eleganter tam dilucide. Tu vero ρο res in Philosophia grauis mas explicasti, et eas orationis splendore oe ubertate mirum immodum illustro latque exornasti, ita ut dum te audieba uiderer im ginem quanda Ciceronis audire. Superasti, prose

Petre opinionem meam, et uxoris de te prae

dicationem: Itas cui plus debeam nescio,fore ne, qui te ad nos misit, an uxori, qua te apsid me co mendinis,

139쪽

mendauit, an tibi qui nostru omniumstem atq- erapectationem tua sapientia eloquentias uicilli. Ais illis quidem 4mbobus quantu debeam ipse mihi conscius sum, tibi uero tantum debeo quantum soluere opes nostrae uix psint.Tua enim opera fateor me hodie ab uniuersia aegritudinis molestia in perpetuuesse liberatum. Quamobrem oe ago tibi summas, sit debeo gratias, re omnia erga tes umma ac si si ilaria studia licias polliceor. B E AT. Me qκοque Petre quanta voluptate affeceris dici non potest.

Ita ut cum te sepenumero audierim nunquam antehac videar audiuilife ta omnes disiciplinarumson res hodie demum referasti, omnes eloquentiae babenas effudisti. Tuam uero sententiam ita laudo,ita accipio ut existime non minis me quam Regem ipsum esse tua oratione' consolatione, contra aegritudinem dolorem omnem confirmatam atq- munitam. Tibi itas non tua modo sed mea quoque mei patris causa magnopere gratulor, quod Regi et coniugi meo, immὀ ut uere dicam parenti altero tantopere satisfeceris, mihi quidem certe satisfecisti plurimum. Ogi propter meo qgos nomine movis tibi gratias'ago ο habeo . Spera autem ι

140쪽

rems nostrum ut tibi etia pro Rege pollicere cumulitam tibi propediem gratiam relaturu. P E τι Obruitis me profecto ambo re opprimitis ingenti atque incredibili humanitate uestra.Vix enim femre postum, ut quib. ego mea omnia debere me scio, illi mihi re gratiis agaηt plurimum debere se dicant. Brevi it . ambo lsic habete totum me quantuscunq-sium oe sies ibo beneficio es , oed vobis

pendere. Orationem vero no stram iocundam κο-

bis aut gratam accidi magnam vobis babeo gratiam, mihis: satis amplum mei laboris praemium si deor ege conbeclitus. QiDd aut e miraris Rex haec latine dici potus sic uelim existimes,nihil se ta horridum tams incultum ut ait Cicero quod nosplendescat orationein tanquam excolatur. Sed oeno strae oe superioris aetatis homines, cum neq- Graecas, neq- Latinas literas satis scirent,et 4bent

ingeniosissimi, philosophisi in primis studiosii,

res utcunq-siecuti knt, uerba contempserunt. Co-

fluente uero in dies magis ad id studium multitudine breui effectum est, ut Philosophia omnium disseciplinarum parens atq- Regina,quae antea luculentigima oe ornati fima erat,bordida,inculampi , ne base