Lippi Brandolini De humanae vitae conditione, & toleranda corporis aegritudine ... dialogus. Adiecimus alterae huic editioni. De exilaratione animi, in mortis angore Aymari Falconei Thautani dialogum, opusculum sanè aureum mira pietate undique scaten

151쪽

DI ALOGUS. 12sIn hac, quam diximus locorsim varietate, quaenam earum provinciarum 'licior censeri debeat, non

facile quisquam existimauerit.Μibi quidem ager ille commendabilior uidetur, qui sua 'cunditate praecocibusq- maturitatibus nec non frequentibus mesibus plus caeteris omnibus Dominica horrea complet:proinde me mea fallit existimatio illa regio iure praestantior debet reputari, quae plures

animas emittit in coelum, quaeqge veluti compem

diosio tali minimos discrimine ex pelagi istius la, ctibus homines perducit in portam . Certe qgem admon illis minime albentior, qui ob humanae conditionis miserias optimum censeret non nascificillis meastonte accedo, qui vitifimum iudicant claris ime his erumnis eximi: quandoquidem diutius Fἴc immorantibus multa ingruunt, multaq- incommodorum ac periculorum discrimina quottidie imminent , quibus i et si istensia mens, vel attrita uisa homines contabescere cogit . A LMAR. Pacena dixerim, ego haec verbis quidem probabiliora uideri non abnuosed tamen illa adpe videndum ψοnsitis uirium habere iudico. Quid enim operaepre

rium est nasti,nis congruo quoque temporis sy

152쪽

s DE EXER cITAT. ANIMI cio ble liceat immorari, ipsiums, in quem genimus, . locum agnoscerere contemplari. Praeterea nonis ab re Hebraeum bapientem dixisse puto: Meliorem ,, esse canem Milium leone mortuo. Ital non a viae

mihi Theophrastus natura accusasse uidetur, quod tam breues hominibus uiuedi metas statuisbet, quorum maxime intereJet diu uiuere, cum illa corni cibus ac ceruis, nonnulliss aliis animontibus lan

gistimum aeuum concesii , quibus nihil opus es

bet uitam ad tot annos proiacere. 6 AVT. Paruphilosophice Theophrastus de rerκm parente ira tura quaeri gidetur, clim illa hominu causa omnia prouidis rationibus expella statuerit: quocirca animaliam omnigm longaeuitatem ad nostra potius qipsorum utilitate pertinere nemo ambigere debet: nempe iniuersia quae in mundo sunt animantia non

sibi,sed hominibus uiuere intelliguntur: humanae autem Mitae periodum in singulis hominibus non nisi optima ratione ab aeterno Deo uti maxime erapetit, praefiniri εκ iam mortalium audeat in dubium reuocare Quod si nos Cratetem imitati uiatis briri incommoda miliaque sagaci obtiit κ

153쪽

cire liceremus, haud dubie fateremur vaturam nihil homini breuitate uitae melius praestitisse: Na fi fecunda Omnia applagiant, certe sit undeclim que doctifimus linius inquit. Ne lacescat fortuna, metus ester qgam multos affluentia bona perdidere,ais ultimis mersere suppliciis, alius quidem de alio indicat dies, tamen supremus de omnibus.L deoque nullis credendum est. Scitifime Princeps ille Poetarum: Optima quoesses seqqit milieris mortalibus aeui

Prima fugit ubeunt morbi tristiss senectus,

Et labor, re durae subit inclementia mortis. Recte etiam Iob ille iustus ac patientisimus ait:Ηo ις mo de muliere natus, brelli uiuens tempore, reple- μrtur multis milierijs: qui quasi flos egreditur con ις teritur,oefugit uelut umbra,ρο numqua in eodem cc

statu permcnet. Mihi quidem olim optimi cuiusdam c. Antistitis memorabilis illa uox bulbe uidetur, qui cum gragiter aegrotaret, ais qui apiebant consolandi hominis gratia dicerent: bonam istem e se ut conualesceret, uiueretq; ita fertur restondis: Si mpa migrandumst, bene, si alleganio,cW no

154쪽

las DE EXHILARAT. ANIMI.modo i Igitur siue iuuenis , siue senex quis mori tur, quid refert quandoquidem ut seneca scribit,nκmerus annorum nec milierum facit nec beatum: mors quippe non scopulus,sed portus est, ad quem uis intra primos annos applicuerit, non qMeriet quod minus vixerit,sed gaudere potius quod cito nauigarit: vana profecto diligentia est, quamia numerus dierum computatur, ubi qMeritire pondus.Certe inter tot calamitates, tot eramnas, tot procellas, tot clades, tot tepestates, quibus undis in hac lachr3marum valle concutimur, versamur, trudimur, misericordia Dei est cito occidere. ALMAR. Meo iudicio totius humani generis cu morte simultates erinimicitiae altius insidere, ut alia quibus uerbis pax concilicri ροβ t. Iam dudum niamis exκlcerata fiunt odit,oe profecto iustum est, ut illam inexplebilibus odijs prosequamur qMe universio generi humano dictim pernitiosisime insidiatκr, nobiss rerum omnium charisiimam vitam Odimere satagit, et ad unum omnes extingitere molitur. T Η A V Τ. Falleris Almurice mi: haec enim mora, qtam tu tantopere execraris, non hominis retinctonem ed coniunctarum tantum partium

155쪽

diolutionem efficit: υ quod in nobis diuinum est, a terreno secernit: quods rutilum ac stiendens in praesentia latet, reconditlim e gagina the

ca puel id ualle educit. ALMAR. Quid est

ita quod sicrorum carminum Vates exultat in quiens:Non moriar, sita vivam, re narrabo opera Domini. Castigans castigauit me Dominus, oemorti no tradidit mes THAVT. Hoc loco Pro

pheticus ille Rex ob futurae vitae stem uerius quim ob exilii huius protelationem regitasse crodendus est, quandoquidem ipse alibi de incolatus fui proluuione subtristis ingemuse legitur. Neeque uero quum ille diceret se non morirursim, de niturae defunEtione sensi be exili mari debet.

Certo noque certius nouerat se aliquando hine esse migraturum, re ad meliores siedes sie transiiti rum sterabansic enim aiebat. Quemadmodu desit-derat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat an mamea ad te Deus.Sitivit anima mea ad Deu fontem giglim, quando veni oe apparebo ante friciem Dei. Haec recordatus sium ρο effudi in me Gnimam meam, quoniam transiibo in locum Tabe niculi admirabilis usque ad domum Dei. Et aliol

156쪽

i3o DE EXHILARAT. ANI Mico. Rellertere anima mea in requiem rua. Ohibus ex verbis aperte colligitur Prophetam ipsum de aeterna animae siliae vita,nec non defutura illius ici

mortalitatestem optimam,ac ex ipsas e summum. gaudigni concepisbe. ALM AR. Qiiii ergo hic de herata per Prophetam illum animae sμα immortalitate audio Nonne animae omnes rationales

ab ipsa fur creatione peraeque sunt immortales THAVT. Illae qgidem hoc uno modo sunt immortales, quod creatae nunqua esse desinunt .AD qui sanctioris dostrinae traditione uita corporis nima est. nimae vero Deus. Nec tabilim qgin propter animam corpiis fabricatum siit, anima autem propter Delim .Itaque vera animae vita in ipso Deo

sita est. Quia de re illa nequcquam vigere exi mari debet, quae a conditoris sui gratia excidit. Enimuero ut creaturae cuius bene esbe posit,necesse est illum fui creatoris gratia atque beneuolentia recreari: quanqκam enim semper i a sit,uitam tamen habere non censetur, qgue in tenebris siedet, diuinae illustrationis luce priusa existit. Sed hoc ipsum mortis genus quod animam a Deigritia separat,alteram tandem parit mortem, per quam. perpetuis

157쪽

perpetuis somniis impiorum hominum stiritus m serabiliter addiculum. Nulla autem peior est mors, quam ubi nunquam moritur mori: Neque enim,ut Diuus ait Augustinus,uita dici potest, quae nec mluptatesurgis, nec qgiete salubris, sed perpetris cruciatibus poenalis est. Ergo diuortiu illud, quod animam a corpore, Aginum ι ab binino disti ruit minime formidabile est: bed hoc potius expa-usendu per quod anima Diuini fruoris silvem .gratiae confortio stoliatur, praesertim sit eo-ψqge pro serit contumacis, ut poenitendi faculatate praeclusa, ad iudicis tribunal imparatus homo rapiatvr, hic certe naufragosius est si opulus, inqgem impingere quam maxime Mereri debemus: et ne pro uanis siculi bllius mercibus aeternae vitae iacturam faciamiis, tota contentione devitare.

Quid enim protest homini ut Seruator cit f t

tam mundum is lacretur,animae nero suae detri, mentum patiatur ALMAR. Quanam maxime ratione quenqram tute nauigare ρο si opulam hinc deuitare pose arbitrariss ΥΗ AVT. Hic

litisimus est ad disberendum c pus, si quis βοτν 4 exacte persirigi uelit. Sed quoniam omnibus

158쪽

i 3 2 DE EπHILAEA T. ANIMI in rebus semper Iratiora fiunt compendia: ut rem totam in exiguo concludamus, ac in arctum pri ceptiones contrahamus, paucis ea qκα ad hoc ne gotium pertinent, eperto quantum potero) femmone demonstrabo. Quisquis contra morte hanc,

Iκα animam a Deo separat, o aeternis tandem uppliciis hominem addicit, optimo best remedio communire desiiderat,buic, iacto primam sincerioris fidei fundamento, necessee est Dei timorem pariter oe amorem pediori fluo firmiter imprimere: his etenim custodibri, rem in into futuram sacra tisiimae Philosophiae traditio confirmat. AL MAR. Id quod de amore dicitur, satis quidem mihi probatur: nanq- ioe amor ingenuis mentibus siemper consentaneus est, quod vero ad timorem attinet,nihil profecto hoc condimenti genere apud liberos homines insipidius. T is A VT. AUκrdus insitidium existimare hoc quod felicitatem

peratur. ALMAR. QBenam, oro, ex timore

felicius 4be potest . π Η A V T. Timor ipse antidotariam uim habet, oe gridem singularem comtra hanc, qκam diximus, animae mortem. Itat que ille ta mortis genere minime occumbere posse crea i dendus

159쪽

Zendus est, qui Dei timorem altius pectori filio infixerit:asit enim eo permotus a deli lis oeflagitijsήbstinebit, aut siicubi forte lapsius fuerit, mox pc

nitentia ductus exclamabit. serere mei Deus fecundum magnam misericordiam tuam: qlia ex re periculum euadet, ipso . propiciante Deo liber bitur, ac secure vivet, oe tandem feliciter mori

tur . Sic enim in Ecclesiasticis bententiis diuina scriptura proninciat: Timenti Dominum bene rit in nouisiimo, ct in die defunctionis suae benedicetur. Et iterum timor Domini delectabit cor,et dabit laetitiam ergaudiu in longitudinem dierum. Atqui ne i euana syecie decipiaris, haec de timore illo accipienda siunt, qui indissolubili fodalitio se mori coniunctus est. Siquidem alter per se non fatis ad salutem efficax reperitur. ALMAR. Mi nime assequor differentiae huius rationem, neque quibus pnibus ista distinguantur, plane intelligere Maleo. THAVT. Inter timorem illum qui cum amore nullam affinitatem habet, oe eum qui dilectionem semper comitatur, hoc inter est, quod ille

cum feruilis oe ignobilis fit, suppliciorum formu

160쪽

'i34 DE E HILARAT. ANIMIma quadam praestantia virtutisq- ipsius st: mulis, ex propositorum sibi praemiorum desiderio accenditu roeconcitatur.Porro, quemadmodum San lipares testantur, nusquam nisit amando bene coluerar Deus .Hic enim ut Augustinus ait:non feruit, ter,sed libere colendus est. Ipse siquidem omnipo tens ut diuo Chr3fhionio uid tur non a nobis timeri uult quassi Dominus, sed tangsiam amantis mus Pater diligi.Itaq. ut idem ait:Si ab initio creati hominis causam confiderauerimus, haud dubie intelligemus, quod Deus magis se hominum Pa trem esse uolgit quim Dominum. Oliae res profectὸ inaestimabilem illius in nos gratiam ire beneficentiam testata er declarat, ac quanto nos iligni more prosequi Zebeamus,ostedit. Caeterum haec

ipsa, quam filialem uocant, dilectio probatis moquodam timore non vacat, qgandoquidem semper Merendum existimat ne paterna reverentia oe bonitas improbiore aliqllo facto offendatur. hic si ro timor in amore re charitate litus est, motumseius, Augustino teste, dilectio perfecta consummat, nes in metu, sed in obedientia uersatur: ipsius: Intibi coitque timoris testimonium est obsor quilini.