장음표시 사용
161쪽
DIA OG Vsquigm. Certe, ut idem scribit, qui timore feruit,pae nam quidem euadit, sed praemium non meretur: oe sit Dei mandatum timore potius poenarsim, quam amore iustitiae exequimur,seruiliter non liberaliter agere iudicamur. Ob ids rem inani,nolit oportet, facimus. Enimuerὀfructus ille a Deo minime probatur, qui non ex charitate procedit. Equidem quantum ad opera attinet, qliae exterilis siparent,oe is qui poenam timer,mis qui iustitia amat,non contra mandatum faciunt . Et ideo biquidem manu pares sunt,sed disfarcs corde: fimi les actione, sed dis miles voluntate : tunc qi idem
rectκm cum Deo c0r est, qliando propter Devin
cendus est, qui inuitus facit, etiam si bonum est quod ipsefacit:quid nihil prodest stiritus timoris, ubi non est stiritus charitatis. Inutiliter itas ille putat se Ube peccati uictorem, qui poena timore non peccat: ρο qui faceret quod uetatur sit paenitolleretMr, aut cesssaret: quis ideo aliquit no facit, quia impune hoc feri non potest: nam quantum in ipso est mallet non es,e iustitiam peccata pumentem.u uiis ipse i pollet, illa auferret ac per hoc
162쪽
iustitiae er bonestati inimicatur: sed er illum qui praecepta tradidit, ipsie fi p fiet, tolleret, ne quem
comminantem vel iudicantem haberet. Inimicus GDque est iustitiae,qui poenae timore non peccat. At eum qui Deum diligit, er charitatem habet, nulla delectat iniquitas, etiamsi proponeretur impuniatas: er hic quidem summum bonum diligendo,ne Deus eum desierat, timet : quamuis aliter illum non esset puniturus, re cum alter supplicia melliat, hic eo tendi ne Patris gratiam amittat. Igitur nullum fidei ac uirtutis meritum est in timore qui ex accia dentium terrore prosicscitur Er commouetur. Haec Augustinus. ALMAR. Quantum ipsie dis, minime congruit terrificis incusionibus ad probitatis semitam bese conuertere,vel timoris impulsiu quae recta bunt operari. THAVT. Non admodam magni refert qua qgilsige primκm Occa sone ad balutis viam rellocetur, cui Meniat, modo ipsi generosio siubinde succensius amore: pullulantes charitate paternis iugionibus obsequatur. Nao plerum que Deus ipse terrores minas, incutit, profert,congeminasilit a morbo homines reuocet, o ad amplectendam bonitatem impellat: nam sterrendo
163쪽
DIALOG Vs u terrendo hoc solum quaeritur, sit prosiciamus, σfutura pericula casseamus, nes enim, quod terreni Reges faciunt, idcirco Deus se. mortalibus time
ri uult, ut illius maiestas gloriosior fit, sed ut eo qu si signo hominum proterata coerceatur, si q ue perpetuae damnationis infelicitatem ipsi euciant:Equidem cernere licet quod conitrua, fulgura, tempestates,terraemotus, pestilentiae,crinita sidera: mortes repentinae, σalia eius generis per multa semper ferme religionem incutiunt. Certe bis tremefacti, quid alijs evenerit ,quide, nobis e uenire posit, considerare ac meditari cogimis:
Ad quod etia pertinet illa Hebraei Philosophi βω-
tentia. la omnibus operibsis tuis memorare nouis firma tua,σinaeternκm non peccabis. Et quod alibi legitur:Si multis annis uixerit homo, oe in bis omnibus laetus fuerit, meminisbe debet tenebrosi
temporis, oe dieram multorum: qui clim venerit, ivanitatis argventur praeterita.Et rursum aufer malitiam a carne tua: adoles centia enim ρο uoluntas ivina siunt.Memento creatoris tui in diebus iuuenis tutis tuae:antequam veniat tempus afflictionis,N
appropinquent anni,de quibus dicas non mihi ptai s cent:
164쪽
ns DE EXHIL RAM ANIMI.cent:antrigam tenebrescat Sol, o lumen,etfebla, oe luna oe reuertentur nubes post pluuiam: quoniam ibit homo in domum aeternitatis suae: πreuertatur puluis in terram suam unde erat:et sti risus redibit ad Deum qui dedit illum, cuncta quae sunt adducet Deus in iudicium. Item aliud in eandem sententiam: Fili sit Fabes,benefac tecum, Deo dignas oblationes offer Memor esto quoniamors non tardat,o testamentum inferorum quod demonstratum est tibi. Non defrauderis a die bo
no, re particula bonae diei non praetereat ante bitum tuum:operare iustitiam, quoniam non est pia inferos inuenire cibum. Sic ita que obieEta an te oculos mortalitatis commemoratione,fecratis umae Philosophiae proceres,di sanctioris uitae frogem, prauatas hominum mentes frequentius re vocare bonantlir. ALM A R. Ipsa ergo quod mi nime putaram, mortis memoria salubris est, σι
tilis ad salutem. TH A v T. Quid ni profecto melius est negotii s opum ac finem confiderare intueri, quam principium: ipse siquidem aeternus Deus humanam redarguens insipientiam sacraescripturae labiis in hunc fatus est motam. Gens
165쪽
D I A LO G V S. 339 absque consilio oe sine prudentia est: Mesam si perent er intelligerent, ac nosii fima proriderent: sed et Hebraicae Philosophiae magister nos bis admonet verbis.Audi consilium .sius cipe Abciplinam, oe estos piens in novi fimis tuis. Diumus etiam Plato totam Philisthantium vitam non aliud 4be dixit quam mortis commentationem siue me dilationem. Sane, ut Hiero miri noster, inqgit, Ille facile contemnet omnia, qui semper cogitabit se esse moriturum. Quibus ex rebus aperte colli gitur incusi timoris calcaria non mediocrem saepe utilitatem nobis afferre ,σi cm praecipue momtalitatis nostrae recordationem in rem ijs non contemnendis adnumerari debere. A LMAR.
Memini in superioribus abs te dictum bus e properae mortis,quim vitae longioris conditionem rideri optabiliorem: quod si uerum set minimi istectrum hoc mortis nobis ad terrorem scriptura op-ηceret,nes apposite induceretur ad terrendum id quod exoptanda aliqua flpecie commendabile .ideretur. 6AUT.Duplicem haec res habet coim fiderationem: quippe interdum pii homines ob ip-ssim mortis cogitationem mira priam voluptate perfurm
166쪽
x4o DE EXHILARAT. ANIMI.perfunduntur, dum scilicet magnitudinem praemiorum mente reuoluunt, propinquams Dei usi Gonem π fruitionem intensiisis meditantsir ac co Isem illum patriam intima leculatione comtem
plantur. Q hyd cur fidelis quis non faciat, cum
ab ethnico olim homine, ut refert Cicero, magna
fiducia dictum fuiste constet. O praeclarum diem
illum, cum in illud animarum consilium coetumq- proficiscarocum ex hac turba π colluvione discedam. Certe, ut sacrae litere perhibent, Iustus in morte fui sterat, ρο confidit: unde Hieronγmus Hortis, inqxit, requie inter angustias flagitamus: igitur inter mala solamen est de bono cogitare,navigantium more, quibus refrigerium est inter infestos oesselicitos cursus de portus securitate, quiete cogitare,dd quam ossi non liceat quant
capiant, celeriter peruenire, iuuat tamen meliores partes optare. Hac itaq-ffectata rerum facie onmnis tristitiae materia bubmolietur. Altero item ni
do insens fuscipi potest cogitatio, ita scilicet, ut quis βibi ante oculos statuit eas, quibus ipso incobat , uoluptates π delitiis minime futuras perpetuis,sed cliquinio morte sitiendas simul, rede
167쪽
mnibus illi bubeundum se iudicissim: et ad hoc internis sibi, nisi resipiscat, poenas cte praeparatas. Haec uero consideratio lectem quidem habet in cutiendi timoris, sed re ipsa probe meditata facile
intelligitur terroris causam non tam in natura lis
mortis defunctione, quam in illius quae animam a Deo separat, infelicitate sillam se:prior namsi la mors per qram naturae tributum soluitur, sit foufit,m ab altera quae ipsam iugulat animam exemptus homo reperiatur, nulla ex parte luctuosam babet occasionem: consummata namque,ac peregri natione mors patrtim bonis accelerat, atqge hanc
demum improbis quos utilitatem fert, quod molae uersationis tempus re facultate illis adimit amputatu ac per hoc de futurorum suppliciorum grauitate plurimsim decidit,ut illis i pi fimo Deo hoe nomine bene consultum videri debeat, nes enim ut reor uitae flamina iis breuiantur,quos si uixerino ad se aliquando redituros paenitentiam. a cturas aeterna prosilientia pers exerit laq- quod caeteris in malitia confirmatis longiores induciae negentur, hoc profecto non odium,sed sigmmi iussiet Dei beneficium se credendum ψέalius e
168쪽
142 DE EXHILARAT ANIMI nisi existimiri debet modici temporis voluptas rere, quam perpetuo ferendos post mortem cruciatusflagitiorum exaggeratione in Deliciter adaugere. . A LMAR. Haec certe mihi satis probabi hia uidentur. Ceterum genit in mentem sciscitari num ilicuera siit siententis, qui pronunciatur illumngnquam se peccaturum, qui sibi mortis ac norissimorum suorum leculum ante oculos statuerit. π Η A V T. Hoc ipsium me Hercle uerisimum es
se certifima rerum experientia confirmat : sieram remini centiam hanc neque momentaneam ei Se porte nes leuiter animo impresam: Parsim enim conferunt remedia, nisii tenaciter inhaereant, π
Id non ita accipienda sunt,ut existimemas, quod is
qui mortis memoriam animo gerit, non aliquando
labatur:Nam et qui tu ius est, ut sacrae literae per bibent septies in die cadit. Sed quia ipsie extemplo resurgit, idcirco nomen iusti non amittit: qgi enim cito redi neqκquam diuertisse uidetur.Sic igituris qui noxistimorum sillorum memor fuierit, oe de exitu suo cogitarit, aliquando certe labi, π pe
169쪽
meditationem duplici facie stectari posse dixeris,
in mentem Menit abs te requirere:quidnam in ea rarietate utilius uel efficacius fit, caelestium ne prinmiorum syeciem inti eri ac lectare, en uero poriculum aeternae damnationis mente reliotiere .
Υ Η A V Τ. Vtrius' rei vim melius experimento per te ipse cognosces, probatos negocio pro tua prudentia virum magis expediat,iudicabis.Etenim de his non una apud omnes est existimatio: ne omnibus omnia expedire credenda sunt:frigentibus tamen praecordiis, validiores ictus terror solet incutere: namq- ille non homines blande imitat, fupigritantes adactis stimulis intrare compellit.V rum haec ipsa malae mansiionis oe poenarum coras ratio, tametsi nonnunquam pro negocior exigentia commodi βime adhibeaturi si quis tamen ea semper tangatκr, nec nissi mortis ac poenarum formidine ab illicitis actibus usquam temperet: hic ipsie certe a uero scopo tota via censebitW aberr re: bemper enim memini'e oportet, feruili timori per se neqviqvam se immorandum: egendoqκ dem
170쪽
i44 DE BYHILARAT. ANIMI quidem ut ex Augustini bententu uperius dictum est.Nihil protest stiritus timoris,nisi accens, si binde charitatis hiritu interioris hominis viscera concalescant. Atqui ut DF ings Apostolus scri bit, ubi in Christumo pectore perfectae charita
tis radices adoleverint, illa foras mittet timorem, ipsiumq- exulare compellet: charitatem autem de
finiunt eje uirtutem, qua Deus propter se, ommM uero se Deo, oe propter Deum diligitur: rhaec ipsas per qκ4m, iuncta iis, homines Deo placent, ac saluantur: nec ubium, quin ea ipsia gradibus quibusdam auctior efficiatur re dimit rursiiquidem primκm incipientem,deinde prosic entem, postremo quantum bgmana conditio patiatur, perfectam illam esse dicimus. Itas quo magis illa accenditur, ac roboratur, hoc magis timorem longius propellit ac submonet.Equidem ii qui ch ritate 'grant, arctifima dilectione Deo conium g tur, ipsis in Deo manent, oe Deus in illis: iadeοq siue ab illicitis abstinere,frue bonis operibus incumbere statuant, non terrore, sed dilectione id