Lippi Brandolini De humanae vitae conditione, & toleranda corporis aegritudine ... dialogus. Adiecimus alterae huic editioni. De exilaratione animi, in mortis angore Aymari Falconei Thautani dialogum, opusculum sanè aureum mira pietate undique scaten

191쪽

D I A L o G V s. bula postremus actus siemper debet esse illustrior sc oe in uiM.Adie quod qui non aeqgo animo impercta faciunt hi cum Dei torsis voluntate pugni

revidentκr: quamobrem non modo mercedem non

merentur, sed oe iκreflagris acrioribus digni ejeiudicantur. Probedio ille malus est seruus, qri u catus in Domini sui conlectum uenire detrectito Illud insiuper addiderim, mortem ipsam in timidosagdaciorem,er in alitices timidiorem esse. Irag illa formidolosis acrius instat, illosq- vehementilis urget ac premit .Siquidem hi qui trepidant ipso,

is metu propemodsim concidunt atqlie exanima

tW.Ergo, quod ute diximM: Scire mori fors prima uiris. Nec ambigendκm,quin ille miser censeri debea qui mori nescit.A L MAR. Vtinam tam facile foret rebus ac factis,quam uerbis Philosopha' ri. THAUΤ. Non eadem certe utroli facilitas. At ubi difficultas amplior, ibi quoque uirtutis nobilitas oe praestantia maior .sed quidnam quaeso,hic in re tibi scrupuli materiam praebet ALMAR. Hoc uram quod ego pene imposibile iudicio, mines aequo animo mortem posse excipere, runc praesertim cκm Ute legitimi temporis decursum

192쪽

4US DE EXHIL R. AT. ANIMI. praepropera est migratio, oe cum non m matura aetate vita succiditμr atque amputatur. Nam benis confectis expleta naturae periodo, non adeo m lesta mors esse debet.Τ Η.A V T. Inter est quam

in praeproperam er immatliram voces mortem A L M A R. Legitimam, uti ego accepi, vitae binmanae periodum quidam in centsim ac viginti an norum decu u statuerunt, eo quod aeternus Do minus dixisse legitur:Ξt erunt dies eius centum M

ginti anni. Alii i ius regi, Citharistae thoritate

steti, humanae peregrinationis Mummam ad annos f*tuaginta, oe in potentatibus octoginta putant esse coartatam. Proinde iure immaturus uideri debet illorum ex hac luce abcessus, qui ad hanc nistam nondum pervenerint sed floridam adhuc di rem agentes de medio bubtranuntur. T H A V T. Vm errore latantsir, nec germanum mihi credo scriptinae bensum sequuntur. Non enim ad generalem humanae vitae praefinitionem verba illacessenda sunt pertinere: nempe hoc quod de ce tum viginti annorum praestituto termino in sacris Riluminibus legitur,ad emendationis inducus corruptifimis ante dilarium hominibus antequum dia

193쪽

vino iudicio plecterentur, constat esse referendii. Psalmographi uero Prophetae uerba non ad peri ol ipsius terminum, sed ad declcrandam humanaintae miseriam prolata fuit be nemo prudens infri bitur:proinde additum est: Et amplius labor et do .lor. Itas non paxci reperiuntur, qui non modo Etoginta,sed etiam centum annos aetatis silipergre diuntxr. Hoc itaque ex Hiero mi lententia probabilius ac uerius est, quod Dei olius uoluntate erignotis mortalibus causiis vel villat aliquis, vel moriatur: quodq- diuinae prouidetiue decreto vitae sta mina cuis uel prodacantur, vel succidantur. Ex quo intelligitur humano arbitrio nequaqgam des niri debere qκaena matura , que Me immatlira'mors

dici debeat. Recte itus Iob ille iustus, Breves disequit dies hominis bunt: numerus mensitum eius

pud te est. Omnes igitur sibi perfluadere debent ibum maturam esse dormitionem, qκae qκandocμηs Dei voluntate et arbitrio cotingit, nec qiseri quem qisam oportet breviorem,quἰm opus foret, vel ex pediret bi, uitim concessam . Namque ut Tullius, inquit, Breve tempus aetatis satis cuis est albeneo honeste mendum. Vnde apud Senecam.

194쪽

iss DE EVHILARAT. ANIMI Quid interest quam cito exeas,dum litique exeas, dum utique exeundum est.Certe non vidia vivitamus curandum est, sed ut satis. Hoc autem non ἰfato, sed ex animo dependet. Ma satis est uitaui

plena est,impletur autem, cum animus bonsim suisum sibi redditit, y ad sie potestatem sui transidit.

Quid illum octoginta anni iuvant per. inertiam e rares non vixit, sed in uita moratus est: nec fero mortuus, sed diu.Ille octoginta annis uixit. Interest mortem eius ex quo die numeres at ille alter obiit uiridis, sed licia boni ciuis, boni amici, boni fratris,boni fui exequutus est: in nulla parte cesse

fauit:licet eius aetas imperfecta fit: uita tamen per secta est. Actu igitur uita metienda est,no tempo re.Proinde in nκmero faelicium ponensis est,nonis qui multos annos panem edit, sied is cui quant Iumcuns temporis contigit, illud bene collocaviter impendir: nec uero ideo ipse mihi plures annos accedere recusarim sed nihil mihi ad beatam uitam defuisse dicam, filacium eius inciditur. Non nim ad eum diem me aptain, quem mihi ultimum

spes avida promiserat, sed nullum non tangliam libitam alipexi. Sone quemadmodum in minore corporis

195쪽

nore Grriculo vita ese perfecta. Aetatis quidem longitudo inter externa estquam diu sim alienum est, ut rir bonus fim,meum est: Hoc a me exige. Qui autem uitae selicitatem numero dieru et menis ara temporis aestimat, illi qκod habet optimum ripit. Quid interest, si quem tam pauci anni bestum fecerant, quim alium multi i Etiam paucorum Merfluum liber est conflumatus: γ hic quidem laudanius ais utilis,quomodo fabula sit, oe uita non quam longa, sed quum bene acta fit refert. Nihil ad rem pertinet qκο loco desinas, quocuns uoles define, tantκm bonam clausulam impone: uita imperfecta non est, si honesta est. Ius cogitantam est qκalis fit uita, non quanta . Citilis aut tardius mori non ad rem pertinet. Certe ut balis uixerimus, non anni multi facient, sed animus bene compositus . Quicquid autem intersit temporis, non multo lacio alter alterum praecedit aut sequitur. Qui aduersarium occiderit, ipse non multo intem vallo occisium siequetur: minimum est hoc de quo inter mortales tam follicite agitur. Quid autem refert qirandia ores, qsidi tandem euitare no postuli s omnia

196쪽

Wo DE EXHILARAT. ANIMI

omnia nobis fortiter excipienda fiunt, qκα gen ratis mundi necesitas imperat.Profecto Mirtus tantae praestantiae es ut nec brevitatem celli,nec comporum uarias ostensiones magnifaciat,sed nec voluptatem dignatur as,icere. Futuro nanque blillis mortalis cursius tempore se non indigere aestimat, nec dies buos computat: quandoqgidem inqlian tumlibet exiguo tempore bona aeterna parari posse non ignorat. Sane qgemadmodum is qui fecu dogento in portum defertur, oe qgo proficisce dum illi erat, cito perducitur, optime fecsim actum

espe, resuperos sibi fauisbe rephlat: sic is qui uitae

ci sium propere explevit.Neqge vero magis qκf- quam dolere debet ob propinquam mortem, qliam agricolae dolere solent mesbem alit vindemicin epis propinquare. Scitifime Hieron3mus. Et fit,inquit, uita no a protendatur per mille annos,oe ad ex tremum illum totius aetatis diem quotidiana deliciarum Moluptate veniamus: quale hoc diu est, qκοd sine deletur, aut quis illius voluptatis fructus est, qui statim ut cessauerit,uideatur tibi nose fle. A i se iam transactum est vitae tuae templis,enimo re

197쪽

- D I A L o G V S ιγι' quod transsit, ex instar somni tenuis incertam ef-he omne quod uidetur Hoc idem er decrepitusso nex sentire potest, cui consieηit dicere clim Pro pheta. Dies mei sicut umbra declinruerunt, er go sicut scenum aran Certe quanquam millenariugnnoram numerum excedere possemus : vel Μώthusalem nobis tempora donarentur, nihil tamen

prodesbet lingitudo quae tandem esse des isset.

tenim inter eum qui decem vixit annos, oe eum qui mille, postquam uita linis aduenerii, oe in mediabilis mortis nectitas incubuerit, transicctu omne tantundem erit: nisi quod senex magis oni , pus peccatorum fabce propcificetur. Profecit ὀ n hil est diuturnum in quo est aliquid extremu: haec Hiero mus. Seder eos, qui hic diutills moram trahere non sinuntur, illa diuinae fcripturae siententia maxime bolari debet, quae hunc in motam pronuntiat. stus autem sit morte praeoccupatus' rit,in refrigerio erit:bene ctsis enim generabilis est non diuturna, nes annorsim nlimem compsitatA:cani autem fiunt sensus hominis, er aetas senectu ris vita immaculata, phans Deo factus lectκs, origem inter rectatores translatus est. Raptus'. - est,

198쪽

ν 1 DE B: HILARAT ARIMI est, ne malitia mutaret intellectum eius: aut ne ' ctio deciperet animam illius. Cons*mmatus in brevi expleuit tempora multa. Placita enim erat Deo anima illius,propter hoc properauit educere illum de medio iniquitatum. Populi intem videntes πnon intelligentes, nec ponentes in praecordiis toti:quoniam varia Dei oe mibericordia est in sanctos eius, o relectus super electos illius. Condemnat aclem iustus mortuus uiuos impios, o i Menim celerius coissimata longam uita iniusti.

debunt enim finem bapientis et non intelligent quid cogitauerit de illo Deus :s quare minκerit eum Domings: Haec ex Sapientiae decerpta finifloris MLQuid quod non folin iusto cuis celerior mi gratio utilis est, uerήm etiam iniusto : siquidem ut ripiens testatur, longitudo uitae infelix est impi o: non enim bonu est ei quod prolongentur dies eius. Ergo non cito mori, sed male uiuere formidabile est. Attamen nemo quam bene uiuit, sed qgamdiu curat. Certe plerum qui crescit aetate, cres it et intiuitate: quod qui faciunt, procxldubio glira iram oportet gigere dicendi sunt. A L Μ λ R .

Haec quae tu is non oppetenda diutina uita dissem

199쪽

sisti, magnam quidem persiuasionem habere viden rursed tamen ubi casus quiliam urget, omnes re licto pallio mortem fugiunt, γα onem medi tantur. Abi quidem uotis nuncupatis, praecibμη

suppliciter porrectis superos fatigant. Alii probos imo sumptu undequaque Medicos adhibent, a cx Ant, confidunt. Nonnulli quos re i uanis βου-

perstitionibus remedia aut ficantur, ut curari ac si tam prodacere valeant:tanta est hominibus uiuem di et dura aetherea=llendi cupiditas. THAU T. Innatum est certe cunctis animantibus uiuendi d

siderium. Atqui huic affectui, quo pleri homines uehementius distinentur,nonnunquam legitima et probabilis aliqua causa coniuncta est:qua interce dente, siquis precibus votisq- iniurias a Deo impetrare satagit : hic profecto minime errauerit. A L M A R. Non ne satis probabilis oe legitima causa uideri debet, quu quis mortis dilationem hae tantκm ratione cupit, ut ipsie uillat: quod omnibbus dulci mu est suum esse constemet. THAVT. Oubestionem hanc illa cis RIsTI uerba fouuere posἶunt. Amice ad quid uenisti, uel id quod inro cecinit. Si te uiri: quae causa Ha s vo πη-

200쪽

1 4 DE EXHILARAT. ANIMI ditis inquit. Certe non ideo uitam bonio accepit ut ocio marcescat vel quo gomodo aetatem tradκ-ca, aut tempus incalbum terat,sied ut fructum aliquem a ferat , bonihlie tandem operibus se non inutiliter uix fle testetur: uera nanque aestimatione ille uiuere censendus non est, qui nihil uita didinum siti : qua de re adnitendum nobis est, ut ei a

quo uitam i cm simul γ ad negociandum talenta cccepims, pio tandem quaestu illa ductiorasecta exhibeamus. Ad quid enim inertibus vita Non re-Ete igitur pro lingioribus uitae induciis illesiupplica, qgi sit uiuat tantum,non ut fructum a ferat ut tae prorogationem obtinere desilierat. Nes enim exilii huius delectatione uel dulcedine illectos, sed

gratis ipsit Deo rebus incumbere,propriame, o a horam stlutem procurare clipientes longiorem gi tam expetere decet. A L M A R. Solet ne Deus il larum fauere precibus, qui legitimis praetensiis causis recta. intentione mortis dilationem ab eo fit gunt impetrare. THAVΤ. Diuinae pietatis a res recta oe salutaria petentibus nusquam occi iantur Sed tamen quid cuis magis expediat, me-

bus qgam nos Deus ipse praenoscit, intelligit: