Lippi Brandolini De humanae vitae conditione, & toleranda corporis aegritudine ... dialogus. Adiecimus alterae huic editioni. De exilaratione animi, in mortis angore Aymari Falconei Thautani dialogum, opusculum sanè aureum mira pietate undique scaten

211쪽

Issi et ructuosior potest inveniri. Plane ad peruimcendum naturae o humanitatis assectum, necnoiroe ad ea retrudenda, quae ipsa acerbitatis, vel poriculis eciem timorem incutiunt, optimis persili fionibus ac rationibus armanda bsint pectora. A L-M A R. Hoc ego abs te cotendere velim, mi Thali

tum sit quoniam haec res per se cognitudinis m, simule, oes apicnti cuique, uti existimo, perquam nec baria cist, de illa uberius disperere peraras, illivss causas o rationes altiore inuestigat

Onedi cuius. THAU T. Paratus sum omnibus in rebus tibi morem gerere. Neque vero alteri tam tam nostrum protirunt ea quae dicent xr,sed com muni utriusq- utilitate tractabuntur gitur,ut qκαδε bifice rebus sentio in medium procrem, eorum quae hinc migrandi voluntatem olent remorari,et

mortalium mentibus timorem in tereolia vincolis quibusdam homines irretitos,ono sieclis quam tenaciore quodam glutino inuisicatos detinent:dlia

nonnsillarum rerum ingrata syecie trepidos momulium animos absterrent. Porro eorum quae enimos humanitati as tos,oe terrenis rebus agglu tinatos detinent, sit hinc migrare odiosum pistent, m I praecipi

212쪽

iss DE EXHILARAT. ANIMI praecipua haec sunt Primum quidem noturalis β

deris animae'corporis dulcissima copula.Secvn do deinde loco terrenarum deliciarum blandiores illecebrae. Item in externis ac transiitonis rebus MDtra gaam parsit defixus amor. Ad haec eorum q- assectamus ingens ante mortem polignei desiderium.Quae gere terrificias fecie timorem incivi unt, haec mihi videntur in primis i a temporis in certitudo, deinde metκs quidam, ne post hominis

ex hoc terreno diuersorio dece*um nominis flui fama,et rerum per illκm gestarum memoria interea κel obscuretur:asit ne in esim, quem forte ipsie Menetis,casigm illilis res deuoluantgr. Praeterea mombi ueratio,oe dolorum asseritas.Item malignoram

spirituum perhorrescenti4. Postremo juturi post mortem iudici j anceps exitus suffectas conlitio,

ω lacertum in illa regione hostilium. Haec pro Gildubio sunt,quae migrandi uiam nobis impeditia orem ala stino Aiorem uideri faciunt. A L Μ R R. Preum p erit ista hunc in modum summa quadam complexione conmemorasse nicti ad haec figillatim qκii quaeqgae res ferat uberiore disylliatione ex placetur: nubi certe haec ad pungenda mortalium

213쪽

corda stimulis quibusqι acutiora uideηtur. Iras ad retundendos eiusmodi aculeos forti malleo opus ef ei e mihi per ud O. T H A V TMon tam forti malleo quam firmo pectore aculeorum forum vis eliditur, homnis spinarustimuli hebetantW. A L MAR. Valde imbecillum est per se hominis p .ctus, ubi contra mortem illi militandum est. THAU T. Imbecillum quidem oe infirmum in b c psina esse solet humanum quod. pectus:κ ramsi ualidis rationibus siemel egregie fuerit asematismo ita, mihi crede, conualescet ac roborabiatur, sit protissis Vergilianum illud animos' stiritu

qin adeo ne mori miserum est Certe bene perlecta ratio prudentibus icrrorem exclitit. Quamobrem ueri insim esbe colligitur κοὸ Prophetico Carmiηe decutari solet:Verumtamen vane collirbatur omnis homo. A LMAR. Ne, quaeso, longisis institsitae materiae tractatum protrahamus: siquidem probe loricato bonis siem bis animo magnam binc in posteram utilitatem me stero consequuturum. T IJ AV T. Eorsim q-bhminae soli nistis asscessim quoiam ueluti gluti-

214쪽

xss DE EVIII LARAT. ANIMI no inuisitatum detinent,oedum ad caelestem patri'am ex hac rerum caligine migraturi fumus, animinosiri promptitudinem tardant atque remorantlir: psi fimum est humani foederis vincullim,qlio an ma corpori, et corpus animae singulari diginae manus opificio sociata sunt. Ipsa quidem anima ad se maginem oe similitudinem Dei fusta longe nobi

lior est corpore: quod certe luteum ac fragile, nix tisq, causis Memper obnoxiu esbe cooicitur. Sed tamen anima ipse suum corpus summa dilectione rosequitur. de Paulus: Nemo, inquit, carnem vim Mnquam odio habuit, sed nutrit et fouet eam. ngens profecto Ube solet uterinorum statis ch ritas:illorum praebertim, qui foecundae pro agati onis infκxu unicabatione concepti, eodemq- simul partu aediti fuere. At certe longe arctior est an mae oe corporis in unitate, uerius quἰm germanitatem copulatio: oe haec ipsa in angustifimo marem norum uiscerum habitaculo primum cotracta, inde per omnem vitam iugi confiuetudine, famili nisi conuictu roborata . in quibus alitem mlitras inest amor, haec coniunctionem appetunt, dissoli doncmsbgmmopere refugigni. Qisamobrem eo

215쪽

DI ALO G V s issrram quae charisimi sibi micem simi, non potest

non grauis admodum esse dissociatis. Nec abs re

praeterea terrenum hoc corpus animae veretur ab

scessumsi tamen, demonstrationis gratia, tale alia qui ,in ea quae per se sensu caret materia, liceat

commentari. quidem animam in ipso corpore mulcationis munus exercet: proinde ea abscedente membrorum omnium osticia cessant, corpusq;.-sium uitae beneficio destitutum cito in cinerem rofoluitar.Cum autem omnia summe formam re ia- tam appetant, merito corpori ipset uehementer haec

ingrata est separatio. Nes uero illorum probanda est opinio, qui animam in corpore tanqgam in se pulchro condita, uel qκψι in carcere detrusam esse se arbitrantur:Hius nams rei contrarium satis arguit ingens erga corpus animae ipsius offectus,cthoc quod illa ab ipso corpore aegre diuellitur. Itaq- probabilius ac uerius est animam in corpore geluti in proprio atqκe aptifimo uasculo constitutam, e .qMemadmodum gemma in anulo pollitum, vis impertam essesquosit ut illa unice eidem corpori ast clatur,eiusq- contuberast dissolutionem summopere refugiat: proinde κ: Dangelicus ille tilicen

216쪽

iso DE Zκ HILARAT ANIMI

Paulus scribit, anima non expoliari , sed seupem siri potius delideret:ii est, μι liceret sitne corporebvius uestimenti depossitione glorioso amictu cu peret exorndri. Confiat igitur non in odium, sed fagorem corpus ipsit animae fuiste coniunctu, qgiir potivi illarum separatione quae morte efficili , poenalem esse in uindictam transgregionis primoram illorum parentu uniuerso generi humano in- fictam: quod autem poenale est nonnihil babere debet acerbitatis. Porro hac de causa terrenum corpκs animae sociatum est, ne, quod de angelicis stiritibus traditur, illa suam nobilitatem, oe prae-βιntum in s uperbiam efferretur, oesspirituum ipsorum instar propria temeritate oe arrogontia ira remediabili praecipitio corrueret, fimuis etiam ut

eo intercedente coniugio maiorem bene merendi occasionem si ciperet. A L M A R. His rationiaba qκlinam potest aduersari aut quid ea quae praedicta fiunt elidere ρήbe uidetur ut, eis rei iis, mortem quis minime formidabilem re refugiemssim est e contendat praefertim cum de illo Ap stolici collegis uertice uiro imprimis cordati βimo

217쪽

b D I A L o G V s. imctus cingeret ,rc quo nouellet, duceretur. Qui bus ex uerbis in uoluntariam illius pagionem σmortem futuram designabat: quinquim, iam im strate simo, longiorem uitam ille lerare non posse fiet. Quid quod oei e cΗRIsaeus Dei FLlius mortem exhorruisi e fidelisimis testimon sperbibetur.Certe haec illorum qgi in naturae grais tura loquuntur opinionem vehementer confirm

re gidentvr: nec dubium quin illud ualde odiosium uideri debea per quod ea quae charissima sunt, diffocismum sed tamen quid tu siuper hac controκπ-fra fientiis, audire cupio T Η A VT. Iam ego, si meministi,supra testatus sum me nullo pacto velle ab homine exigere supra id quod humanitatis con titio praestare potest. Caeteram in coelum euntibocbemper ante oculos statuentam, quod quemadmodum uisi monstris ac portentis strenue confossis,cut feroci fimis hostibus expugnatis cesiiss uel bellatis,nemo unquam praeclaram fibi peperitui Euriim: sic absq. uariarum dissicultatum ex Gratisne oe parta ex asteritatibus uictoria nullus egregiae uirtutis claritate alit ingenissim praemia

218쪽

tur. Nes enim humi repere nouit illustris ac sylendidi uirtus semper enim arduiste ait, et dinici lima quequae sibi scantenta κincendas proponit, sublita in sublime dextra proclamans: Sic itur ad astra. veteres quidem Philosophi perturbationes

animi in sipientem π constantem uirum minime cadere censebant at nos, Mi diximM, nequaquam ab homine exstentam pgi As, ut ipsie ab hum rus p Anibus penitus immunis existat: neque iam tutem extra humanam psibilitatem statuimus: superuacuum enim est maiora qκam natura pati tur loqui, aut Philosophanio Alfierere. Itasne sit naturae iniuriam faciamus,pagiones ipsias affectus omnino vetari uel excludi non pψbe set mur:sed naturae torus stimulis in exercendae uir tutis occasione producendos est e Christianae Philosophiae siententia confirmamus. Qui de re tam nulla bκmana sapientia sici queat, ut homo non timeat, doleat, cupiat, amet: hoc nobis persuasium

ege debet in his frenandis moderandiss pagion

bus oblatam nobis ege uirtutis materiam. Sane, ut

quidam ait hgmanae pagiones perseditiones fiunt,

219쪽

DIALOGus 393brese ostenda. In hoc autem negocio ipsi nobis. cum bellum gerimus, oe nobismetipsis hostes s semus: qiramobrem diuinum auxilium nobis contra nos hac in re est implorandum. Sine intestinu hoc ifilum ideo nobis est innatum, ut etiam si externus, is defuerit nos nihilominus semper nobi cum exercendae uirtutis occassionem habeamus. Illud quidem non est infriandum, summam Philo sophiae arcem est morte non terreri: siquidem ut sipientes confirmant, inter maxime crdua mentis, me opera est mortem contemnere. Sed qui scilius,hoc praeclarius:huic autem rei clim prioris utile est ub erecta in coelum mente aeterea fre gentiri contemplari, atqlle etiam consiliescere Grimum eius modi meditationibus a corpore abi cere: hoc namque modo imaginaria quaedam m

p tionis lectes effritur, quae in affluetudine δε-

ducta ad ueram migrationem, csim res exegerit,babiliorem ggems ac promptiorem esciet. Ille tenim mortem sibi familiarem fecis uidebitur, ius animta multa contemplatione altius si eat- tollens e corporeo tabernaculo 'equenter digresfri fuerit : Pulchre Aurelius Augustinus in con-n templanda

220쪽

- ,4 DE E HILARAT. ANIMI templanda, inqait, Meritate tanta voluptas est, qgantccsim que ex parte eam quisque contemplari 'potest: ut quominus impediatur anima tota toti j haerere Meritati, mors quae antea metuebatur, id

est, ab hoc corpore fuga et eboro pro siummo m nere defieretur: haec ibis.Sed oe ad terrenu illum affectum ratione temperandum in precipris re melis erit sagacius intueri ac cogitare, quod cor pus cui tantopere anima ipsa licitur ea qua nune est syecie fordidum,impurum, foetidum , ac per esturcistimum est, atque ad haec fuida res omnibus obnoxia causiis: qgue βι detersiis oculis anima con- fiderare uolgerit, certe mirum immodum ijs semdetur: atq- hanc ob causam impuris Ordidis huius 'amictus, quo ipsis, dum altiora lyeculari conatur, deprimitia, minus aegre feret deposivionem, pro fertim cum ob terrenam hanc cui ipsa coniugata 'est molem, ab aeterna felicitate lequenda reta detur: quo fit ut illa minus anxie diuortium hoc ferre debeat per quod illa beatitudinis portum aD quitW.Vnde pius quidam Pater. O anima, inquit, insignita Dei imagine, decorata similitudine, de 'sto isset sis, ista stiritu, redemptabanguine, 'deputata