Lippi Brandolini De humanae vitae conditione, & toleranda corporis aegritudine ... dialogus. Adiecimus alterae huic editioni. De exilaratione animi, in mortis angore Aymari Falconei Thautani dialogum, opusculum sanè aureum mira pietate undique scaten

221쪽

D IA Lo G v s issdeputata cum Angelis, particeps bratitudinis bri res bonitatis:quid tibi cum luto oe carne κα quo magis saginatur,eo stiritum tuum magis reddit macilentum overea quoque ratio huiusce dissol . tionis ccerbitatem solari debet, quod ipsa separatio non ita perpetra est,ut ninquam amplisis anima vestimentum hoc suum Misiura, aut recepigra sim qκ' pe ueniet dies,quo ista iterum cum decore, illustris qge ac coruscas ecie lingentur. Cuius rei sipeus ducia motus optimus ille Iob exclamat. Credo Dod redemptor meus uixit: γ in nouistimo die de terra siurrecturus sum, oe in carne mea videbo Deum balariore meum: quem risiuras flum ego j-fhoenon alius: reposita est haec syes in sinu meo. Ad quod alludens Magnus ille Euangelicae gerita tis buccinator Paulus: c Η R I s T v s, inquit, resurrexit i mortuis primitiae dormientium: quo num quidem per hominem mors,oe per bominem

222쪽

i s DE EXHILARAT. ANIMI torem expectamus Dominum no brum I E S V MCHRIs TV Μ, qui reformabit corpus humili tetis nostrae configuratum corpori claritatis suae.

Et idem ipse ad Thesbalonicenties scribens: Nol

mus ratem uos ignorare fratres ae dormientibus, ut non contristemini, sicut π caeteri qui sipem non babent.Si enim credimM qκod IEsus mori us est, oe resurrexit, ita π Deus eos qui dormi runt per IE s V Μ edducet cum eo. boc enim in- bis dicimus in uerbo Domini: q a nos qui uiui mus, qui resiliui sumus in aduentu Domini no pr. veniemus eos qui dormierunt: quoniam ipse Do minus in iussu re in uoce Archangeli, tuba Dei descendet coeloret mortui qκι inc HR s T O sunt re urgent primi. Deinde nos qui uiuimus, qvi relinqκimκr, silmsit rapiemur cum illis in nubibus obuiam cHRISTO in aera: er sic semper cum Domino erimus. Itaque consolamini inuice in uerbis istis. Caro mea requiescet in iste, inquit Propheta, propter boc betatum est cor meum : γ exultauit lingua mea Mac igitur sipe freta crima fine gemitu, fine querela , fines uidpirio cum migraniambuerit, corpribuum deponat terrae

commendet

223쪽

. D I A L o G V s T is commendet dicens: Aliquando iterum te Midebo, o praest4nte Deo gloriosiore sterie decoratum te recipiam. Scitifime suo more Hieron)mus. Temra,inlisit,flumus oe cinis: oe per omnia momenta, nostra balute periclitamur. Qiiid ergo detre Emmus facere de nece fitate virtutem: certe qua sis moriendum est: quod βι uoluerimus contem nere id quod sumus, merebiniar inculis esse, quam fimus. A L M A R. Haec mihi uehementer ab ijs discrepare uidentur, quae abs te Muperius alberta see recolo: nempe tu animam in corpore tanquari proprio repositorio Masiculos locatam Ube ab unitio confirmasti: neqge id quidem in animae ipsius

ei fi prius male meritae gravam n , poenam vel o-6κm, sed in illius gratiam potius , s ad utilitatis occasionem a Deo fuissee institutum. At nunc limre diuersium quiddam nouisimus hic sermo foncrevitetur, quod dicas ipsum corpus ob impuritatem, poniκss ac fragilitatem, necnon Marias quas prinbet noxiarum perturbationum occasiones animae

si sum se attollere cupienti impedimento esbe, ae per hoc stemendum se illius contubernium,nec illius depositionem aegre ferendam: quoi certe e η 3 tum

224쪽

iss DE EUHILARAT. ANIMI . tum Paulinae illi sententiae aduersari uidetur, padictum est hominem ingemiscere,eo quod non ex poliari hoc tabernaculo, sed superaestiri desit -

rati THAVT. Dictorum ratio sane intelle laec diligeter expensia contradimonem omnem ex

cludit.Plane id quod Muperiore fermone bsimnum corpus proprium cnimae vasculamesbe, utilitatisq, o profectus gratia illi coaptatum extitilbedio ruimus,non ita accipiendum est, vi quis propterea arbitretur corpoream hanc habitationem nihil usquam habere quo anima υ offendi oe praegrauseri po*t.Namque ut animus, qui ob suae nobilitatis procntiam superbire paratus est in humilitatis grata contineretur:xtque nonnusis ingestis dis iacultatibus virtute potisis quam ocio re inertia ad supernaescelicitatis praemia pergeniret, terren

habitaculum i summo illo opifice illi fuit sim tum:Ids uariis infirmitatibus oe pasionibus an mam ipsam persepe fatigantibus naigrae condit e subiectum. Pausiatis perse coniugium ipsum placet, sed plerungi alterius quidem disy licent m

res:oe quod una ratione gram est, nonnunquam

asia repercur ingratum:ρroinde nil mirum s is qui

225쪽

D I A L O G PS. 'uno in loco aiebat: Nos qui in hoc tabernaculo si mus, ingemiscimus gragati, eo qliod nolamlis evi poli ri,sed supervestiri: id est, super uestem nat . rulis corporis stola gloriae oe immortalitatis absq- morte natarae indui: sit absorbeatur quod mortale est i uitaudem ipse alio loco,ait Uelix ego homo quis me liberabit de corpore mortis huius Atque iis quidem uerbis dum corpus mortis appellat de peccati fomite corpori inhaerente,de que i a commptorum affectuum officina sensissee intelligitur: alioquin tam odiosa nuncupatione minime usus --ψbet. Ergo fhnctae animae proprium est non uo menti ipsitus deposivionem, sed illius detersionem, oe ponderis fortiumq- quibus anima i a prur

vitur ablationem ρο emundationem optare. V rum quoniam ita ab omnipotente Deo constitutum

est, ut neqκe fine stoliatione uestimentum ipsimi reformari, neque anima fine corporis depositione ad aeterna praemia conscendere ualeat: superest sit sidelis quisis cum Paulo dicat. Cupio di bolui et esse

mus enim quoniam sit terrestris domus nostra huius hisitationis Asboluitur, quod aedificationem ex η 4 Deo

226쪽

MO DE EXHIL RAT. ANINI. Deo habemus domum non manufactam ed aeter nam in coelis.Pefmsis ille Nero olim urbis Romae

Princeps simul γ inimicus aiebat ipsius Vrbis incendium ob hoc unum fibi dolori essee, quod sciret

meliora surrectura quam asseret agitur cum intelligamus id quod in nobis morte cadit clarius at, quando burrecturum: hoc proculdubio magnum is debet afferre bolatium.ta ipso quidem nat rae appetitu nascita timor, Muga mortis. ex ep- petitu vero gratiae ad metum mortis pedibus suta ηciendum ingens Murgit auticia: profecto de fide riumgratiae naturae desiderio quam maxime re tardatur sed i sim gratiae decus assecessim narurae debet Averare. Equidem humanae infirmitatis ffectus exerta virtute proculcandus est: γ qκanmtums fit ut Augustinus ait mortis mollia, i

tam vincere debet vis amoris,quo ille amandus est, qui cum fit uita nostra etiam mortem voluit perferre pro nobis. Haec ille. Igitur cum duplex fit in

nomine uoluntatis portio, quarum altera blimani latifauere nititur, altera virtuti:videntam eri ne humanitatis blandiciae uincant appetitum virtutiso gratiae. illud quidem de Petra cHRISTO protulit:

227쪽

D I A L O G Vs 2or protulit: Cum 'inis, alter tacet te, quo tu non uis. Sed hoc infirmioris portionis ratione AElsim spe immo i qui non plane intelligat: quandoquidem uoluntari fuiste Petri ipsus mortem et pase fonem batis co at Heroica profecto hinsis ersi infirmitatis humanae retinaculis plerMns a pro rsia inbibentur:sibi tamen illa caput erexerit, eos minatam omnem molliciem Auccxmbere cogit,librilem ι 4nimum sic sua praestantia contra idquod intus relactatur roborat,vt enervata igus, qliam diximus, uoluntatis portio sepius bibere cog tur quod non sitit. Huius autem pugnae qgae in nobis ipsis ob aspectuum ac noluntathm dissidentiam geritur, c Η RI S T V s feritator in be egremmi fecimen, instare pastonis siuae tempore,c hibuit.Idque ob eam primxm causam, iis humenue conditionis geritas in persona rimo rareturi Deinde ut eo facto ipse nos infruerit quid nobis Mentam foret, qgum naturae astectus nostram iaDesim proscctionem, necnon animi nostri eda-uma bona procvrsium remoratur muls etiam ibli exemplam hoc imposterum mortalibus utile bu

228쪽

te diffideret, quod non leuem forte in seipso pediturbationem, humani que affectus repugnantim, quum migrarurus esset, presentiret . Atqui climc ΗRI sT Us ipse uerus homo esset, delicat oriri, narurae conem asbum βα:praeterea acem, b imos quos pa*urus erat cruciatas tanq pr sentaneam rem intueretur er praeuideret, nihil profecto mirum si in tanta re humanitatis infirmutas rurbaretre, er in i otam horrendae pastoris

accessu ipse pallesceret ac sudaret. Quinetiamfι

rem xii meram altius meditari uoluerimus,profecto intelligemus quod granio in ipso aditu Mehe mentior fuit humanitatis tubatio,tanto maioris et excellentioris uirtutis extitit tale subinde ac tot tam uic Se portentam . Quapropter neqκagram

octobe haec nobis prodidiste censendi sunt, qκihune in modum gestarum rerum historiam diuino Osfonte si iritu,tradiderunt.Porro ingentes ad si periorem illam portione excitandam stimulos ad licere solent, tum vitae huius frequentes mole'aemente recogitatae ex quibus plerame, quaedam LUM uitae basietas, necnon oe praesentim rerum fistidium noscitur: tum elim aeternoru bonorum,

229쪽

ω coelestis beatitudinis anhela oestruida sitis: snams permoti complares Viri banctifimi mortem expens spe leguntur: In quibus Helias Deo acceditistimusfuit, qui ait:Susticit mihi Domine tolle

rumam meam, nes enim melior sisim qgam patres

mei:Item re Thobias vir probansiimus, quem ficor be constat.Nunc Domine fecuniam voluntatem tram fac mecum, o praecipe in pcce recipi spiritum meum: expedit enim mihi mori magis, qκήm uiuere. se quos Iob inquit,redet animam meam vitae meae. Sedo ipsum regiae dignitatis Prophetam ob prolongatum sibi hunc incolatum gemuisbe ipse bacrae literae testatn:lucrosius cerate hi omnes existimabini seculi brius aeramnis c, to eximi, oe ad patrum suorum coetum proficisci, qvim diutius in hac lachomarum galle penditu mente fluctuare. de idem ipsie Rex ac Propheta 4lio loco fluum ipsius desiderium ijs verbis testatur. . Quemadmodum, inquit, defiderat cerκκs adfo

. tes aqliarum, ita desiderat anima mea ad te Dellia Sitivit anima mea ad Deum fontem vilium: qison sim ηeniam ρο apparebo ante faciem Dei. Fuerunt

mihi lachumae meae panes die ac nocte, tam dic,

230쪽

2o4 DE EXHILARAT. ANIMI turmibi quotidie ubi est Degs tuus Haec recordatus sum, ρο efii in me animam meam quoniam transbo in locum Tabernaculi admirabilis p ad

domum Dei. In voce exietationis oeconfisionis frens epulantis. Quae tristis es enima mea, quare collirbas mes Spera in Deo, quoniam adbita confitebor illi salutare uultus mei oe Deus meus. sic igitur umes naturale foedus animae et corporis ad Quiendam mortem uehementer humana

pectora bolicitet:quandoquide,ut ait Cicero, prin cipio generi animantium omni est a natura tribo tu ut be vitam corpus que t algr, decisas ea quae fibi nocitura uideantis. Attamen rei huius quidam debet sse modus: er hoc desiderium ratia is imperio sic est temperandum, sit nimic corporis dilectio tum animae, tum corpori perpellium Gxitium non afferat. Nam, ut uir quitam syncti mus scribit, quisquis seipsum praeter moda amat, hic certe Deum non amat, π dum ipse Deum, ut par est,non amat, etiam ipsie vitam suam non amat: qui enim vigere non potest de be, moritar utique innio besed cum ille diligitur de quo uigitur vita sua proculdubio amatur.Ideo nemo se immoderate