장음표시 사용
141쪽
De Festis Sanctorum Diuess. ' ,
xt Elebranda item sunt officia Sanctorum Diarcesis,in qua aliquod situm sucrit Monasterium. Ita clarε Constitutiones loc. supra seu dedicationis Ecclesiae Cathedralis, & sub ritu primae clasti. sed difficultas est , an celebrandum huiusmodi officium ex sola congrue
tia , ut cum Gauantosect.8 V. . m. F. Bissus litt.D. num. I.6.6. vel ex debito, ut volunt Tamburinus in Decataib.Σ. cap. .f.Σ. num. s. Guyet. lib. I. cap. 3. q. II. lib.Σ. cap. I6.qA . Et quidem Rubricae Breuiarij ordinis nu.2. ad huiusmodi ossicium nos non teneri declarant, quam uiscelebrare permit
tant,& laudent, ibi: laudabile tamen si recitent ingratiam populorum. sed ad illud nos teneri sustineo, cum per Apostolidas nostras Constitutiones ea nobis iniungantur officia , quae in Diaces illa , in qua situm fuerit MonaIle
rium celebrari debent; inter quae absque dubio non vltimum locum habet officium dedicationis Cathedralis, quod certE ex praecepto celebrandum est in Dioeces,ut ex Sacr.Rit. Congregat. 2. Mariij I 6is decreto. Gauant. d. num. I. GuFet. lib. I. cap.3.q. D. Bissus litt.D. m. i. g. 6. & licet in fine
Constit. Clementis X. incipi ea. Ex iniuncto Nybis oec. quae praemittitur ossiciis ordinis, legatur derogatio per clausulas generales omnium in conmtrarium facientium statutorum auctoritate Apostolica confirmatorum aper huiusmodiderogationem tolluntur ad lammim, quaeimpedire possunt recitationem officiorum pro Ordine Eremitarum concessorum , quod est intentum illius Constitutionis, ibi , ut alijsquibuscumque relictis , nouismEbisce Ordinis osci x, talibus correctis , O audiis omnin)υrottim: nos vero tolluntur caetera concessa a Sede Apostolica huiusmodi officijs non contraria, licet forte quoad aliqua alia non conueniant cum Rubricis pn dictis; quandoquidem de Rubricis nulla prorsus iu dicta constitutione mentio tabetur, nec earum obi eruantia demandatur ..'Et sic quoad hanc partem dico vigere nostram Apostolicam teram de celebrandis Festis, de ossiciis, quae fiunt in D aecesi ; adeoque dc ad officium dedicationis Ca- hedralis teneri maxime cum Permittatur, ut dixi, a Rubricis indinis Σχα Accedit ossicium Patroni principalis Diaece sis , ad quod Regulares omnes tenentur iuxta Consti Gregorii xl II. Pastoralis oscii, die 3α Decembr. i γ o. apud Quarant. in compend. Bullar. verb. Diuinum officium
142쪽
S Patroni loci Oppidi exem. gr.) in quo situm Monasterium, ex eiusA
S. Rit. Congreg. decreto, ut testantur Gauantus fea. I. e . ait. Σ. num. 6.
Iect.3. cap. I 2. num. F. Bissus d. m. 27. de praescribunt Rubricae Ordiois eodem nurn.2. posito, quod Patronus loci alius sit a Patrono Diaece sis, ut benEdistingunt GuΥet. lib. I. cap.7. q. 8. 6cloc. cis. Bissus,&Gobat, qui tamen quoad conclusionem contrarium sentit. Addo & Patronorum minus principalium , non quidem loci scum hic dis erat a Diaecesio ita Diaeee. cosis, da quibus in ea fit officium, propter eamdem nostram Constituistionem, in maces tua celebrari debent, sicut de Titularis Ecclesiae Cathedralis, quando alius est a Patrono . Guyet. cit. r. q. cum pariter ad Diaeaeesim spectet. Idem ibid. cap. 19. q.2. dummodo tamen , ut dictum est, iaDiaeceu celebrentur. De Octauis vero loquendo, ad illam dedicationis Ecclesiae Cathe dralis absolutERegulares non teneri, scribit Gauant. Iea. 8. cap. s. num. s. quem tract. 3. num.696. appendic.3. Isti O .sin. laudat Gobat, sequitur Bissus liti. D. num. I. 6.6. tenetque Guyet. ecd. q. . ubi Octauas quascumque licorum ex S. Rit. Congregat. decreto ad Regulares non spectare, ut & pro
nostra Religione declarant Rubricae Breuiari j ordinis ibid. num. . Quod di a Nobis obseruandum etiam in Ciuitate, ubi ipsa thedralis Ecclesia , cum, licet in eaCiuitate celebranda sit huiusmodi octava, non debeat celebrari in Diaeces, ut ex S. Rit. Constrin. decreto. Garant. d.sea. xum. . Bissus cit. gri. & ossicia a nobis celebranda non sint, quae in Quita. te, sed quae in Diaeces celebrari debent. Vndo infero celebrandam illam Patroni non obstante quod nec ad hanc teneri Regulares doceant Bord
nus Refol. 3o. n. 18.er refol. I .nu. I Pax Iordan. O . 2. lib. Io. tit. 39. num. i9. & praedicti Gauant. β I. I. cap. . tit. 2. num. 6. & Ieri. 3. cap. I L. Mum. F. & Bissus Iul. R. num. 27. ubi signanter etiam si agatur de Octaua
Patroni Di celanio non quidem loci, sed Diaecesani, si in Dimesi cele-hretur; eo magis, cum S Rubricae ordinis cit. num. q. eam permittant.
Quod sentiendum est de de alius Octauis, si quae ex alios itulo, sicut & de Cilici)s, quae sine illis in tali Draece si celebrentur, cum dispositio, Et eo
in Diacesi illa celebrari debent, si indefinita; adeoque omnia complectatur . Secus vero de Ossicijs Ecclesiae Parochialis, intra cuius fines stum Mona serium, quian ine Diae ess, de qua in praelatis Constitutionibus, ve ni nequit Parochia; praeser communem, oc pro albus Ecclesiis rationem, quod s-Sedis Apostolicae auctoritate fieri nequeat officium, eo Pod in ioco adst Ecclesia Parocbialis, ut ex S.Congregat. decreto insert
a musIG.2. cap.2. num .2s. oc ad rem praesentem exornat Guyet. lib.2. cap. 16. q. T.
x2ψ Clica quae tandem ossicia haec obseruanda . Primis, proprijs illius Diaecesis, si habeantur , in recitatione ossiciis utendum que, ut ex Rubricis
143쪽
Breuiarii Romani, De Uicio duplici num. r. verbis cum osciis propriis a sege postalica a probatis, aut eiusdem Sedis auctoritate receptis, vel recipiendis , resoluit Guyet. lib.3. cap. I. q.2o. & uti concedunt Rubricae generales nostri ordinis m. s. Secundo, in occurrentia Octauae Patroni Diaece sis, cum Octauis Sanctorum ordinis, has illa omissa, praeferendas. Rudi Ordin. ibid. num . . Ex quo idem de alijs octauis si quaeὶ Diaecesis a fortiori diacendum; sicut & occurrente Dedicatione propriae Ecclesiae, cum officio dedicationis Cathedralis, hane ad proximam diem transferendam, ex Rot.
currente Festo Patroni loci cum Patrono Religionis, hunc illi praeserendum , cum sit Patronus Generalis totius Religionis ad plura, di in pluribus Diaecesibus Monasteria se extendens quia illo dignior ,cum precisEloquendo Patronus loci quoad Regulares, ut insinuatum est, sine auaconsideretur, quod de Religionis Patrono dici non potest; & etiam quia Regulares magis debent proprio Patrono, quam alteri sibi, & alijscommuni. Bordonus resol. 6 . num. I . quod dicendum est de Sancto quolibet indinis, quando occurrit cum altero Sancto Diarce sis eiusdem litus. Idem Bordon. cito 6 .3o. vum.Σ3. de Rubricae ordinis loc.Dp. num. 9. E contra vero occurrente titulari Ecclesiae propriae cum Patrono principali Dia .cesis, officium de Patrono, translato Titulari faciendum,cum totius Dia ce sis sit iste Protector : Titularis vero unius tantum Ecclesiae. Gaura sea. s. eq. Io. nurn. a Caressus Rubricae ordinis munia
144쪽
grum , cum meditatione quindecim steri rum , circa quam vigilanter doceantur , loco is PLorarum recitabunt : T ominicis autem , σ
Festis diebus , ac praeterea quando in Choro dicitur osscium paruum , ipsi Coronam Virginis superaddent . Constit.
De Oscio Laicorum , ritu in eo recitando, iv sub quo onere. QOFficii Laicorum nomina preces a Fratribus Laicis dicendas
appello breuitatis causa,& quia ita nuncupantur a Cassa rudi in compend. Privilex. Minor. verb. Moniales. num. 3O. Porteli. indub. Regul.verb. Hora canonicae. Corduba in Expossit.Regul. cap.3.q. I. Peyrin. tom. I. de Subdit. in Addit. ad Constit. Leonis x. cap. . . num. 38. de in Regia. Minim. cap. g. I 6. per tot. Bordon. resol. 3o. m. II. & item in Constitutionibus ordinis Eremitarum antiqv. de IIII. cap. 2. Oscio Fratrum
Illiteratorum ; tum de Hs2o. impressis lib. I. cap. S. de licio Miuino, seis precibus, qua singulis quibusque boris persolui debent a Fratribus Luteix, ct conuersis. Et in integro B. V. Rosario consistere patet; quod qu'tidie r citandum ab illis , cum loco Horarum, quae quotidie a Choristis persoluuntur, substituatur, occum praefatorum Mysteriorum meditationeia , tamquam conditione ad periectam recitationem , de loco attentionis requisita. 126 Modus autem recitandi non alius admittendus Videtur, quam per Choros, &alternatim, ut pluribus suadet Nauar. det orat. V. Io. num.2T. cys .cxornat, oc approbat SuMea de Re M.toma libH. cΨ.9. num. ΙΑ. ΛίR elicia
145쪽
Hicio a Constitutionibus primo , ex eo quod loco Horarum recitandum sit; adeoque&alternatim ad instar Horarum. Secundo, quia Constituti nes p. 2. s. s. de Resario, oc oratione mentali Laicorum eodem modo loquunt tir, ibi: Nyctis tempore i dem Fratres Oniuersi , ct commissi antὸ consuetam conuentus , duas horas orationi vacabunt; unam scilicet mentali , alteram vocali; hoc est simul vacabunt voca li, eo modo, quo simul assistunt mentali: Modus autem vacandi simul orationi vocali proprius ille vid tur, qui alterna recitatione completur I nec opus fuisset, si priuatim recitandum esset, adgere, alteram vocari, cum suificienter hoc insinuatum, iam esset cap. antecedenti, per iam adducta verba Rofarium integrum loco Horarum recitabunt. Et certe, cum per horam sit Ocationi vocali vacandum , intelligendum statutum de oratione vocali in communi, & non priuata, quansiquidem recitationi priuatae Rosari j non benE accomodatur Iera, sicut accomodatur recitationi in communi, & alternatim. Addo aliam coniectiaram ex eo sumptam, quod quando in Choro officium par uum B. Virginis dicitur, ipsi coronam eiusdem superaddere debent loco officij parui Choristarum; Cum enim extra Cliorum, & priuatim non teneantur Clerici ad dictum officium paruum B. Uirg. sed solum incommuni, di in Choro, ut insta dicitur, ita nec extra eorum proprium oratorium , seu Chorum, hoc est priuatim huius modi Coronam recitare tenentur Laici. Unde sequituri, quod dum urget obligatio eam recitandi, recitanda sit in dicto eorum Choro ; hoc est alternatim, & in communiata quare non Rosarium 117 Sed quomodo teneantur, seu an sub lethali difficultas est. Et qui. dem si iuxta quorumcumque ordinum statuta ad peccatum , vel notia obligantia, id sit resoluendum, ut monent suareE de Resu. tract-Lb. .cap.
sum nostrae Constitutiones , quae non intelligunt ad culpam obligare, nisi ubi quid sub formali praecepto damandatur, nullo verbo praeceptiuo, ubi de hoc Laicorum Oilicio, utantur, dicendum esset, nequaquam ad id sub lethali culpa eos teneri, ut hac de causa concludunt Sancher Consitaib. 7.
cap. 2. dub.3. num. I 3. Tamburim de Iur. Abb. rom. 2. disp. IO. q. Is . num. I. Mander tomae. trati. 8. disp.2. q. . Verum ratio haec non sufficere videtur,
cum neque verbis ad culpam obligantibus utantur Constitutiones, ubi de Odicio Uiuino Choristarum, ad quod tamen sub mortali Clericos proles sos teneri vidimus. Unde potest esse, quod aliunde pariter obligentur Comuersi, absque eo quod id in Constitutionibus sub lethali praecipiatur, sicut apparet de Clericis professis, di ad rem notat Peyrsa. in Regul. Minim. cap. g. 16. qu i. vnic. num. . dum aperte sui Ordin:s Laicos ad preces lym in Regula prascripta sub graui culpa teneri declaras, etiamsi e
146쪽
rvin Regula ad ullum peccatum nec veniale constringat.118 Licet ergo non sint Choro deputati, ex quo capite ad Horas ea n nicas eos non teneri sentiunt communiter DD. cum tamen sint & ipsi, atquE ae Clerici, suo tamen modo, cultui Diuino dicati, eo modo quo Choristae Diuino ossicio, sic Conuersos precibus ipsis ab eorum legibus assignatis obligatos sentio. Et etiam, tum quia, cum sint pars Communitatis, S aequE vivant, participentque de eleemosinis, tenentur pro B nefactoribus orare sicut alij secundum modum illisa lege praescriptum quae obligatio, cum oriatur ex iustitia, ad mortale obligat ex Peyrin. ibid. tum quia, cum sint veri Religiosi, tenentur Deum specialiter laudare, cui oneri ce: in satisfacere mihi non videntur, orando solum, ut habet Car muel in Theolog. Regia. num. I 3 2. sicuti caeteri Christiani; eo magis cum id Monachorum institutioni conforme videatur , quandoquidem omnes priscos Monachos, & si nundum clericatui adscriptos , vel Diuinas laudes in eorum Ecelesijs, seu Oratori, persoluere, vel saltem precibus particularibus Deum colere consueuisse, non est qui dubitet, ut videre est apud Cassianum, iuuarium de Veteri Monata. Nebridium a Mundet heim in Antiquar. Monast. Dadinum Alleserram de Origin. rei Monast. lib. s. cap. 2. ibi: certe sinὸ oratione, O psalmodia non potest intelligi vita ascetiea ; & in Regulis diuersis apud Ilo Ilienium. Et ita docet noster B. Augustinus Triumphus , de Ancona dictus, de Potest. Eccles. q. 69. art. 6. v in sic. Laici verbLeligiose similiter non ad Horas eanonicas, ut perperam nonnulli interpretantur) aliquis loco Horarum tenentur dicere, tot Pater noster, vel aliquid tales eundam Constitutiones ipsorum Religiosorum stli iuxta Constitutionum determinationem quae cam sinit per Ecclesiam conbirmatae, loquendo de Religionibus approbatis, ea praecepto tenentur Us disti ei, sicut aliis tenetque Peyrinus rom. I. q. I. cap. 24. S. 3. occum Paludan. Tabien. Grassi & alijs in
9 Quo vero ad meditationem mysteriorum, non id cadere sub praecepto docet aperth Nauarrus in Misceli. de Psalter; RUar. E. V. Misceli zI. O 22. ex eo quod non videatur magis adstrictus contemplari diuina, qui Rosarium, quam qui horas Canonicas tenetur recitare , & alias certum sit, quod pro debita horarum recitatione sufficiat intentio, oc attemtio, de quibus supra nu.28. ad Vnde concludit, quod qui ad Rosarium
renetur, necesse ut, de susticiat, quod habeat propositum actuale, vel virtuale debit attendendi ad Pater nostem, oe Aue Maria, quae pronuntiabit; Sicut betapronuntiaturus boras canonicas, vel alias preces debet habere propositum benὸ attendendi ad ea, qua pronuntiat quod sicut benὸ pro tuo laturo horas
canonico ,si it attendere una trium attentionum alibι declaraturum, puta adverta , vel significata eorum, vel ad Deum , oe viuina, ita Mia pronuntiatura alterium, vel dosariumsisti υna illarum.
147쪽
De officio paruo B. Virginis , eius Auctore
obligatione . π ' Ebita haee, licet impar omni secluso dubio B. U. laus ;adiaque fi s S laude dignus, qui nos eam sic laudare docuit. Unde quis--- nam huius ossicii auctor fuerit ,&si definire certo non concodatur, quis saltem credi possit, non puto praetereundum. Et omisso eorum lacito, qui Vrbanum II. in Concilio Clara montano de iops. vel Sanctumetrum Damiani circa Ioue 6. faciunt auctores; cum ab his tantummoab restitutus fuerit, ut de Urbano II. Cardiualis Bona in tract. de Divin. Psalmod. cap. 12. 6.1. num. I. & de S. Petro Damian. Ioannes Hieronymus Rubeus in Hist. Rauenat. lib. . pag.mibi 3os. idem Cardinalis Bona ibid. Onu.2 & quoad virosque, ex eo quod talis ossicij antiquior usus clare probetur in
Monasteriis per ea, quae ex Petro Diacono scribunt Gauantus ad Rubr. Breuiar. Dct. 9. cap. I. Idem Cardinalis Bona d. num. 2. Bernardus Bissus in Hierumg. Angelus a Nuce in Chronio. Monan. Usinen.num. 1669. O n-.2II 8. Hoc inquam omisso placito , ossici; parui B. U. auctorem fuisse S. Benedi hum scribit ex B. Alano de Rupe idem Angelus de Nuce eit.num. 1669. Sanctum verb P. Augustinum Hyppolitus Maraccius an Fundatorib. Marian. verb. Augustinus pag. mibi q. his verbis: In De amalaudem Ucium cum Antiphonis , O responsoriis Augustinum composuisse nonnulli tradunt, cum aliis precibus, quas familia Auguriiniana statutis diebus ei recitat imitatione sui Patroni tantae Virginis singulari studio accensa. In cuius quoaue bonorem alba veste utitur, cum obligatione cuiusdam pensi horaris, quod ei choris alternantibus exoluit. Eamdem veluti Matrem, σ Patronam Ordinis singularem in sigillis, ac insignibus a Romanis Ponti icibus iam olim accepit, in quorum Area B. V. Maria, dextera parte constat totius ordinis Custos , T trona :sinfra verὸ cernitur S. P. Augustinus monasticis simia, oe Pontificalibus amictus vestibus . in qua diuersitate, sicuti primam opinionem improbare non audeo, sic nec cuiquam improbabilis censeri debet secunda; cum sicut neutrae possit quid positive opponi, sic utraque aequali nitatur fundamento, nec pro alterutra maior ratio. a 3 i Sicumque tamen fuerit Auctor, in Choro recitandum huiusmodi ossicium supponunt Constitutiones tum loc. sum. tum g . F. ibi: Mani mus etiam , ut quotiescumque osscium paruum B. Virginis dicendum fuerit in choro σc. ut supr. ante num. 118. Sed an ex debito, vel non, non apparet; nec facis videtur, quod nullum quoad hoc p ceptiuum verbum legatur Propter
148쪽
propter dicta alias , cum constet de antiqua in ordine Eremulatum huiusmodi ossici j consuetudine, ut ex Constitutionibus ordinis dois s i . cap. I. ibi: Tugato itaque ultimo Iuno, O ad signum Maioris dicto sub
silentio Pater nocter, Fratres dicant Matutinum de L. Virgine stando. Dein ἡ exissetis matutinis B. kurg. versi ad Altare, ct crucis signaculo se signantes quod tam in inchoatione horarum Virginis, quam diei volumus obseruari) incipiane matutinum de tempore Oc. sub praecepto cadere videtur huiusmodi recitatio; quandoquidem Pius V. in sua Constit. Quod a 'Obis pro Romani Breuiarii reformatione edita, dum ab hoc praecepto omnes Breuiario Romano vitotes exemit, huiusmodi consuetudinem precise reseruauit, ibi: me autem concedimus sine praeiuditio sanctae consuetudinis illarum Ecclesiarum , in quibus oscium paruum B. Mariae semper Virginis in Oboro dici consueuerat; ita ut in praedictis Ecclesiis struetur ipsa laudabilis, ct Sancta consuettido celebrandi more Iolito praedictum oscium. Et ita Gauantus sect. 9. cap. I. num. s.'
Quod non solum intelligendum de consuetudine illud recitandi diebus 1 Rubricis Breuiari j designatis sed etiam alijs dic bus , te si ossicium sit nouem lectionum , ubi talis suerit sicut in casu nostro consuetudo; & ex
S.Congregat. declaratione sub I. Septemb. I 7. idem Gauantus ibid. nu. 6. ita quod, si contingeret, quod aliqua Religio, quae huiusmodi ossicium recitare consuescat, Romanum Breuiarium recipiat, adhuc, ut prius, tale ossicium paruum recitare tenebitur, ut ab Urbano VIlItae S.Rit. Congreg. consilio decretum 2. Ianuar. i 627. scribit idem Gauratus ibid. de ex eo Guyet. lib-. cap. I9. q. . ex quo Bissus liti. O. num. 36. g.δ. Σ32 His tamen non obstantibus dicendum nullam este quoad huiusmodi ossicium in Choro sub mortali obligationem ; tum quia, si verum est , quod habet Donatus in Prax. Regul. tom. . tract. I 8. q. F. num. Pij U. mens in praeseruanda dicta consuetudine eas tantum re pexit Ecclesias,quae diuerso a Romano Breuiario utuntur , non vero utentes Romano a nam quoad istas ossicij huiusmodi obligationem etiam per antiquas consuetudines introductam reuocauit; tum quia, & verius, ex d: Eta ordinis Erem,tarum Constitutione non probatur consuetudo recitandi hoc ossicium parisuum, ut in simili Bassaeus in Jlor. Theol. verb. Hora canonica 2. num. s. ubi, teneri ex Regula se conformare ritui Romano, non facere quoad hoc omcium consuetudinem. Et non existente consuetudine dubium non est, quod nulla sit obligatio, cum ablata sita Pio V. ubi consuetudo non adsit. Sua-rez tom.2. de Relig. lib. q. cap. I 3. Leander rom.6. tract. 8. disp.3. q. 33. UOnatus ibid. q. s. Stephanus a S. Gregorio de 'Diuiu. Pietat. vinculis tib.3. cap. 3. num .3. cu communiter DD. Et quando probaretur, non appareret, an inducta animo obligandi, vel ex deuotione; quo casu standum pro libet tate, &Iupponendum esse ex mera deuotione, ut ex Su/rcZ lib. 7. de legib. p. II. m. I 3. de Diana tract. de legibus. resol. 3o. Osoluit Caramueli Theoc
149쪽
Tbeol. Regu n-.I323. quin esse consuetudinem tantummodo resultas rem ex praescripto Constitutionum; adeoque ut accessoriam ad ipsas , quae ad culpam non obligant, nee ipsam taliter obligare, ut Donatus Ibidem i. 46. num. 3. Posito autem quod huiusimodi consuetudo ad culpam non oblisegauerit, nulla maior consurgit obhgatio dicendi ossicium paruum in Ch ro per hoe,quod Pius V. consuetudinem exceperit,cum hinc teneantur E clesiae ad hoc ossicium in Choro persoluendum eo tantum modo, quo erat consuetudo, & secundum quod talis consuetudo obligabat, ut ad rem Suse
semper verum, quod ossicij patui B. U. in Choro recitatio sub peccato non cadat; Et de facto, quod omnem remouet dissicultatem, nec in rece tioribus Constitutionibus ordinis, nec in ossici, nuper recognitis vllum de hoc ossicio verbum, excepto officio Conceptionis pro Sabbatis. 233 Quod a sertiori dicendum respectu priuatae recitationis, cum Pius V. ibictis tollat omnem obligationem illud recitandi extra Chorum
p I. cap. 12. etiam stante consuetudine illud dicendi ex deuotione in Cholo, cum deuotio Capituli, & Cleri non possit imponere obligationem singulis, quoad priuatam recitationem, ut Suarea d. num. S. 6c Baldellus ibid.
- De licio Defunctorum , eius Auctore , e ς' onere . illud recitandi.
x3 'T de hoc in praesenti agere lubet, cum alibi larth nulla opportanitas. Cuius pariter officii auctorem inuenio S. P. Augusti-- num, apud Iacobum de Valentia in es B. Cantic. Te Deli' laudamus. g. Septima autem utilitas , ibi r Et idcis condemnata ista pestifcra res Pulaeij scilicet in conciola Romano, Africano, tunc AVustinus Vit ordinare plura ο cia in sua Ecclesia ur poneis contra intentam illius I cta, inter qua primbordininuit oscium Defunctorum diuisum in tres Pocturnos cum Iurs Iaudibus , quod quidem oscinin illic. suscepit tota Ecclesia Africana , er exindὸ venit in Ecrit iam Italicam, o Gallicanam, O Hispanicam, oe Germanicam , etiam ordinauit Mi iam pro Tefunctis , in quo oscio petuntur sufffragia pro vesunctis contra perfidiam Pelagianorum, qui deductive ex eorum prauo
150쪽
prauo principio contra necessitatem gratiae tollebant vivorum, & mo, tuorum suffragia, ut ibid. explicat idem Iacobus. Alii verti Amalatium putant, ut Auctor ligni Vita lib. . de Bissus in Hieru .liti. O. m. q. o. eo quod Amalarius de Ordine Antiphonari cap. s. se ex Romano, & Metensi Antiphonari, ea, quae sibi recta visa sunt de ordine Sepolturae collegisse te statur, ibi: Ex utrisque collini ea ,-recta mibι videbantur, o rationabili cursui conuenire . Nec praetereundi Gulielmus Durandus de Eccles obsicalib. . 33. Belethus, qui in Rationali 'Diuinor. Om. cap. 16α primo ab Apostolis institutum, sed ab Origene testes. Isidoro ιιb. de Ecelesine. in quo tamen id inuenire non potui auctum, de maxima parte oris
13s Sua cuique sit opinio, maximὶ eum facile conciliari possint, tribuendo scilicet Apostolis primam originem, quatenus ab ipsis est primo,
ut habet idem s. Isidor loc. cit. lib. I. cap. I 8. Orare pro mortuis institu. tum, aliis vero psalmorum, vel qua litatem, vel numerum , siue lectiones, aut ordinem, vel formam, vel etiam additiones, ut de Oificio Romano, cuius diuersi, respectu tamen diuersorum, assignantur Auctores. Non tamen improbabilis, quae huius ossici j auctorem facit S. P. Augustinum, &propter dicta ex Iacobo de Valentia ,& etiam quia ipse, ut ex particulari tractatu , quem Decura pro Mortuis gerenda composuit, & iis, quae in Enchirid. cap. I Io. oede civit. Dei lib. 2I. cap. scripsit, ad eorum suffragia propensus dignoscitur. V 4 forsan est quod Missa quaedam in Missali Veneti, apud Haeredes Petri Rauani, & Soc. mense Augusti iss . sic inscribatur . Misia generalis S. Au gustini pro visis o Defunctis , cum his orationibus: Omnipotens Sempiterne Seus, qui vivorum dominaris, simul σmortuorum Crc. Ad secreta. Deus , cui soli cognitus m. Post communio. Turificent nos quaesumus e. Nec video, quomodo opinio haec explodatur , ut in suo Tract. de Diuina Psalmod. cap. 13. nulla adducta ratione,
vel saltem quae Iacobi de Valentia assertioni possit adaptari, liberaliter scribit eruditissimus alias, & semper colendus Cardinalis Bona'. Hoc unum obseruo antequam Africam s. P. Augustinus repeteret, ossicium mortuorum, vel determinatam formam non habui sse, vel satis ab hodie no diuersam; quandoquidem, ut idem Augustinus conss. lib. 9. cap. I 2. scribit, ut S. Monicae eius Matri defunctae iusta persolueret, Psalterium aperuit Euodius, O cantare caepit psalmum, cui respondebamus, Misericordiam, o iudicium cantabo tibi GDomine , ni velimus dicere non ossicium, sed preces ex libito tunc persolutas.
236 Vtcumque si, ad huiusmodi ossietum siuE in Choro, suE extri
mo sub praecepto tenetur ex his, qui Ritum Romanum sequuutur, quia expreste Pius V. ab onere huiusmodi ossici j Romanum ritum sequelites exemt in Constitui. Quod a rubis oec. Qiod intelligendam eviam, ubi