장음표시 사용
151쪽
erat consuetudo, illud recitandi ; nam dum idem Pontifex reseruauit si,
tum onus tecitandi officium B. V. ubi erat consuetudo , ex hac exceptione sequitur remotum onus recitandi officium Defunctorum , etiam ubi erat consuetudo. Sanchez Consil lib. 7. cap. 2. b. 17. num. Bassaeus in Flor. I beol. verb. Horae canonic. Leander tom. 6. tract. t. disput. 3. q. ῖ . Donatus p tract. I 8. q.22. num. F. Stephanus a S. Gregorio de Divin. Pist.
minc. cap 3. ηum. 8. Quod militat & de Psalmis gradualibus , & Paenitentialibus in Fer. quartis, & sextis. per eosdem , de communem sensum DD. Excipienda tamen dies 2. Nouembris, in qua Commema ratio omnium D finctorum; nam tunc omnes siue in Choro, siue extra ad officium Defunctorum tenentur, cum huiusmodi officium sit pars officii illius diei, utpote specialiter per Rubricas particulares quod tamen ego obseruare non
potui iniunctum per suarea de Relig. t. Σ. tract.q. lib. . cap.23. num .8. P. Sanchez cit. dub.27. num. I. Palaum to . 2. disp.χ. punct. Σ. num. I 3. Leandr. ibid. q.36. BMel . tom. 2. lib. 3. disp. 33. quam plures apud Dia Iram in Coordinat. tom.3. tract.6. resol.M. num. Io. sic etiam declarante comsuetudine , ut Diana ibid. num. II. Ieq. Bassaeus cit. num. s. a S. Stephano eod. num.8. saltem, cum haec sit communis opinio, S probabilior, ut o tat Gobat. in Experim. Theolog. tract. s. num cli . ab ea non recedendum .
Pellinar. t. I. tris . . cap. 8. num. 8. Diana d. num. II.
23 Verum ab his praescindendo probat id sufficienter Diana ex eo quod officium Defunciorum sit officium proprium secundae diei Nouembris ; Cum enim per nomen Festiuitatis explicetur , de quo agi debeat officium;&nomen , quod in Calendario, & Martyrologio Ecclesia tribuit
festiuitati illius diei secundae Nouembris sit hoc: Commemoratio Defunctorum, satis clare digitoicitur, officium magis proprium illius d ei esIe olficium Dei unctorum ;& hac de caiisa magis proca die ab Ecclesia Intentum. VndE ipsa dispensatis cum inclyto Ordine Praedicatorum, ut ea die ad unum solum officium tenerentur, officium Defunctorum, illo cista irae Sanin rura relicto, designauit. Et confirmatur, quia si in diem Dominica mi ciderit, sequenti die est omnino celebrandum, utpote officium proprium
illius diei, nullatenus transierendum, & multo minus emittendum. Deducit etiam num. I 2. ex eo quod causa, ob quam exemit Pius V. ab onere cincti Defunctorum pluries iii anno recitandi, scilicet. Nos propter υcinia huius vita negotia multorum occupationibus indulgentes Oc. non applicatur officio inium horum pro secunda Nouembiis die , cum ad semel illud diacendum non obllent negotia, & occupationes & propterea quoad hoc non esse supponendam exemptionem. Et tertio nuta. I 3. I . ex consuetudine, tum interpreLacsua legis, adeoque supponen e obligationem, cum
consensus communis omnium D D. Dii Pii V. Baliam sit, quod per illam sublata non tuerit obligatio talis oluci; ir tum indu tua obligation: s, cuin
152쪽
ex coniecturis , est namque grauis, dissicilis , & commvnsiet obseruatur
138 Sunt & alia pro Defunctis persoluenda ossicia, scilicet in tota Eremitana Religione iuxta Rubricas nouorum ossiciorum bis in annouembris pro Fratribus, ET MOniaribus ordinis ; di prima die post S. Agatha: Festum a nouem lectionum sesso non impedita pro animabus Patrum, Matium, Fratram, Sororum, Familiarium, Propinquorum Defunctorum ordinis nostri, sub ritu duplici. Et rursus apud nos, non solum pro quolibet Co gregationis Religioso Defuncto, ex tot Capitulorum Generalium ordinatione, tum communiter, di ab omnibus Choristis in Choro , tum etiam priuatim a Clericis loco cuius Laici omnes praeter consuetum , & quod incommuni dicunt, aliud Resarium recitare, sicut 5: Sacerdotes Missam unam, praeter cantatam, celebrare debent sub eodem ruu duplici quae omnia in eo Conuentu, ubi quis deceserit, sunt ter repetenda sed etiam pro Defunctis Patre , vel Matre cuiusque Religiosi, in eo tamen auea tu tantum , in quo fuerit illius; ut in Celei niat. Paulus h S. Ioari Aib. s. cap. 18. Sed non sub alia obligatione haec cadere obteruant Leaana tom. I.
pari. I. cap. I 2. num.23. Bissus iti. O .fuinclo. S. I . Donatus in Prax. Regul. rom. t. tract.7. q. . misi qualis est a Constitutionibus, vel Ceremoniali, aut
consiletudine imposita; ex quorum nullo titulo talis apparet, ut ad cubpam lethalem adstringere dicatur. 239 In his porrci recitandis obseruandum primo, quod lieet in ossiciis ex obligatione, seu de quibus in Breuiari j Rubricis, Uesperae post Vesperas ossici j diei ,& ilatim post Qued eamus Domino, se Matutinum post Benedicamus Domino ad Laudo dcbeant recitari, iuxta ea idem Rubricas in die prima I Ouembris post Vegper. & 2. ueml . posse laudes ossic. omn. Sanct. &ante Ogis. Des mitio . pcb Ose. B. V. quod tradunt & Gauantias ad Rubr. Bre
hoc sit intelligenduin, nisi alia sit Ecclesiallica consuetudo, ut idem Bissus d. I. T. explicat, & Rubrica particularis ad ossicium Defunctorum de qua inica num.27L. Matutinum nam semper Vesperae post Vesperas apud Mos recitari debere, vel mane ante Primam, vel laro post Completorium , cum talis sit mos Cougregationis. 2go secundo; 6c si ad preces genuflectendum esse iuxta hane particularem post ad Vup. Defunctor. Rubricam: Preces infrascripta dia
153쪽
eum Mariam Maggium de Sacr. Ceremon. UufΣ.-num. 26 . quando ossicium Defunctorum sub duplici ritu celebratur, & psalmi omittuntur, genuflectendum non esse, sed standum, cum talis genu nexio non praescribatur in Ceremoniali Episcoporum: sed melius, quia in libro Sacerdotali, quem Leo X. an. I 2o. uniuersae Ecclesiae Romame proposuit, & obseruandum praecepit, haec leguntur: et Otandum , quod in diebus ferialibus in Vesperis trium, siu nouem lectionum, quando sine nota dicuntur, O in latidibus eorumdem dicitur Pater noster cum naimo,Lauda anima mea Dominum, O veris sculis , ct debilis orationibus, flexis genibus: in alijs υπὸ diebus in Oscio D functorum genua non flectuntur, nec dicitur psalmus, Lauda anima mea Dominum. Per quae explicatur Rubrica se aposita de genuflectendo , quod scilicet genuflectendum sit, quando ossicium Destin rum est simplex, &dicuntur integrae preces cum psalmis. Quod & a nobis obseruandum, iuxta Ceremonialis lili.2. e. . Ιχ. praescriptum , ibi: in cboro genu flectat ad preces, quia oscium est duplex.
P0st Malatinum vero Lilaniam Virginis Lauretanae di
cent. Constit. Apart. I. cap. a. num. 3.
De Isianjs Teatae Virginis Maria .
ut T hoc aliud in Sanctissimam, & Deiparam Virgiaem Mariam
Congregationis cultus, & obsequij fgnum. Praeter tres pul-- mos cum totidem lectionibus certis temporibus recitandos, ει de quibus num. I 22. Spra:ter antiphonam, quae in eius laudem post Missam Conventualem quotidi E decantatur, & de qua num. II 2. S p zter aliam antiphonam Saluc Regina, quae quotidie pariter in Oratione serotuna dicitur, & de qua num. 1qo. eiusdem litanias singulis item diebus ilia Chor' recitari mandant Constitutiones, quae omnibus etiam B. Virginis Pestiuitatibus, ac sabbatia post completorium , ex inueterato Congregationis more canuntur,ut ex Ceremonial. lib. s.cap. II. vadE iis diebus bis per
154쪽
et 2 Litania porro, quae graecum nomen est,&latinEsupplicationem.& deprecationem significat, seu intercessionem per Albin. Flacc. de Diu n. O . tit. de Sabb. Sana. Pasiba, & tit. de Litan. Maior. Amalarium de Eccles te. lib. i. cap.28. & a Iustino Mi echouiensi in Litan. Lauretan. Titui. num. 3. describitur, Formula cimedam praecandi Deum, mediante intercessione Sanctorum, in praesenti est: ordinata deprecatio ad Deum , mediante Virginis Samctismae sub variis nominibus eiasdem laudem exprimentibus intercessione. Ita ex Suarez tom.2.de u. tractη. lib. 3. cap.9.ηu. 29. Mi echouiensis ibid. discus I. nam. I . Paulus Maria inarti de Litan. sect. I. punct. I. g. Dico fecundo.
a 3 Eius auctorem facile non est inuenire; sic enim ibid. idem Miechoc
utensis: Quisnam fuerit primus auctor, seil primus inuentor illius, compertum non babeo. Posterior tamen creditur ad Litaniam Sanctorum iuxta Suareae d. lib.3. cap. 9. num. 2 . de Miecholaiens. cit. num. I . Cui si admittenda sunt, quae discur p. nam.2. sic scribit: Locus , in quo pinnb decantari audita est litania haec, en saeratismum conclaue illud , in quo Pribum caro factum est, quod ratione loci Lauretanum dicitur; a quo etiam litania haec nomen Laureta e accepit , non videtur Iap . Sanctiss. Virginis domus Lauretum transelata est, antiquior; ni velimus dicere, ani translationem decantatam ibidem primo litaniam; ex subsequentibus postea, hoe est postquam eadem domus Laureti constitit, appellatam a loco Lauretanam. Et quidem hoc tempore antiquiorem aliqui eam volunt,ex eo quod Sergius Papa I. de 68 . electus in Virginis honorem litanias in eius Amnuntiationis, Dormitionis, ta Natiuitatis lastis fieri, & a s. Adriani Ecclesia ad eam S. Mariae decantari praeceperit, vi ex Anastasio Bibliothecario in Vit. Ponticte. in Sergio Petrus Courcier. in Saeculor. Maria ad ann. Mundi 7o. sicut de in die Purificationis, ut ex Albis. Flacc. ibid. Tit. in die Purification. Baronius ad ann. 7oi. Gurcier. ibidem, &ex Amalario
Ioc. svr. lib. 3. cap. 63. Canisus deni b. Dei corruptel. rom. 2. lib. s. cap. v .& notat etiam Angelus a Nuce ad mit. S. Benedict. num. 273. Verum non
apparet, an propter hoc dici possint litaniae B. Virginis, eo modo quo, de si Honorius Papa fecit, ut loquitur Baronius ad ann. 638. constitatum iu Ecclesia , ct decreuit, ut omni hebdomada Sabbati die exeat litania a B. Apollinare ad S. Tetrum; sicut & Stephanus Papa III. Omni Sabbatorum die litaniam omni postposito neglectu fieri statuit. Vnum quidem Sabbatum ad S. Dei Genitricem ad Traesepe; alium vel bad e. ut idem Anastasius in hoc Stephan. ad ann. cbristi 732. Sabbatorum haec desgnatio non videtur satis, ut ideo
B. Uirginis litanias eas fuisse dicatur .
24s Rem magis explicare videtur quod apud Democharem lib. 3. cap 17. pag. mibi I 8. col. q. lego; seu quod Constantina Tiberis filia& Maurici de 37T. ad Imperium evecti et xor. in Elacbernis hoc est Templo in suburbio dicto , ut ex Iacob. Greiser. lib. 2. comment. cap. 6. H POrg. codin. cap.s
155쪽
num. 1. de quo late Carolus Dustelae inconstanti pol. Sacr.lib. s. . n.6.
in memoriam Dei Genitricis litaniam fieri, laudes disere Domina nostraenia minans eam Panegyrim, iussit. Cum namque dicantur litaniae in memoriana,
ci laudem Dei itricis, non leue inde indicium ad asserendum, eas fuisse litanias B. Virginis: Sed an illas, quae modo Lauretanae appellantur, non lassiciens.
Haec pro certis habeo. Primo antiquissimum in Ecclesia sub his
verbis, Sancta Maria ora pro nobis inuocandae Virginis morem, ut pluribus documentis ostendit Serrarius Uusc. de litaniis Sacris , & er ipso Beyerlinckin Theatr. Vii. hi an: verb. litamia. Secundo has litanias, & usu Ecclesiis,&Summorum Pontificum auctoritate confirmatas, ut notant Suarea loci supr. num. 29. & Miechouiensis eod. discum. i. num. I . & vltimb Clementis VIII. decreto de icor. apud Cherubin. tom. 3. Const. I 22. dum omnes alia, praeter , qtiae Sanctorum sunt, de has Lauretanas, omnes prohibuit, ut
deducit Mi echouiensis ibid. dijcure. q. num. i. Et tertio pium, O Religiosum cum Suarez ibidem loquor in eultum eas continere, cum sint , ut iam dictum est, ex integro deprecatio ad Deum per Uirginem sub variis eiusdem, vel propriis, vel me horicis, veris tamen, & debitis nominibus inuocatam. 2 7 Item certumeidem Virgini esse pergratas; sic enim ipsa B.Veronicaede Binasco nostri Eremitarum ordinis Moniali aperire dignata est , quando uadam die sabbati, cantantibus de more in Ecclesia litanias sororibus ,
ixit illii concentus bie mearum litaniarum , atque antiphona salue Regina mibi quam acceptissimus est; ut in eiusd. B. Uit. lib. 3. cap. 7. per Isidoruinde Isolanis conscripta; & consequenter eas recitantibus valde proficuas; se enim de ipsis Miechouiensis irid. disiurs. 2. num. 23. prosequitur, de ve-rE ; Et ne dum contra Daemones , verum etiam contra quasvis calamitates , tr
bulationes , angustias, molestias, O infirmitates litaniae ad Deiparum directa qnam plurimum valent. Ipsa namque uti Mater Dei, Diuis omnibus, Deo ipsi , O situ propior, σ dignitate prior, ct meritis Iuperior, o consequenter ad impetrandam liuinam misericordiam est potentior. Unia si ad inuocationem alio rum Sauciorum quaeuis mala pelluntur, multo magis ad inuocationem Dcipara eadem afferuntur: ut de eius intercessitonis eisicacia sileam, de qua praeter Suarea in p. I. quast. 37. art. q. di p. 23. feci. I. ad Haereticorum consul tionem aeque, & confusionem innumeri fere Scriptores. 248. Hinc merito subdere possum, in earum recitatione primo specialem mentisattentionem requiri, non solum ratione generica orationis vocalis , de cuius substantia attentionem esse , dictum est itum. 2 s. sed praecis , , quia litaniae sunt , ut Quarti d. tract. de Proces β 2.2. punct.9. ibi: Tandem Avertimus, σ monemus .lcberi a Fidelibus praedictas litanias peculiari mentis attentione, O cordis feruore cantari, vel recitari : sunt enim preces Iacratissi'ma sublimis, O exquisita forma , grandis es caciae apud Deum , O apud
156쪽
sanctos; quod a sortiori dicendum de his B. Virginis litaniis , cum omne,
Sanctos meritis, sanctitate, & dignitate antecellat. Secundo deuotionem, de animae puritatem . cum namque ex eo quod Moyses ad Rubum, ut M. 3. non niu solutis e pedibus calceamentis accedero permissus sit, doceatur quisque ad Marix, quae per Rubum designatur, laudes non nisi a terrenis affectibus lolutus accedere a unde D. Bernardus de Wrb. Apoca ID. Meritὸ quidem admiraris Moyses sancte, CP curiosius desideras intueri: Verumtamen solue calceamenta de pedibus tuis, si ascendere Rubum , nempe Marianas laudes concupiscis a quomodo terrenis cogitationibus assecta mente, vesnon mundo corde, eam, ut propitia sit e orare, di deprecari quisquama
audebit 1 9 Est autem in iis recitandis Ecclesiae mos retinendus, sed eo modo& verbis, quibus institutae sunt, hoc est ora pro nobis , & non ora pro eo, vel eis, & si pro iusirino, vel pro deiunctis persoluantur, ex Sacr. Rit. Congregationis declaratione, ut in pluribus Ticinensis Ecclesiae Calendarijs legitur; nec alius, Sc si in B. Virginis laudem, praeter ibi expressos sinE eiula. Sacr. Congregationis approbatione addendus titulus, ubi inmea agatur de publica recitatione, ut de aliis lita iiijs infra a na. 268. seq.
De Litan' Sanctorum. Vbi de Graiorum, Cr Minorum
Auctoribus , earum ritibus. Ulla quidem quoad istas in Constitutionibus dispositio specialis rSed cum sepE in Choro apud nos persoluantur; &in eis nonnulla considerentur, quae B. Virginis litaniis conuenire possunt, & de ipsis propterea breuiter loquendum. Σso Sunt ergo & ipsae preces, & rogationes, ut praeter Albin. FIace
& Amalarium loc. svr. laudatos,Rabanus Maurus de Instit. Clericor. lib. 2. p. is. Ualafridus Strabo de Reb Eccles cap. 28. de ex S. Isidor. lib. 6. Etl 3- motu. cap. vlt. Antonius Augustinus in Epitom. Iur. Ponti c. lib. 2I. Tie 29. cap.2 I. seu, ut dictum est, Formula q dam precandi meum in quo cum litani js B. V. conueniunt, mediante Sanctorum intercessione. Sic Suarea, qui loc.'pr. de Orat. lib.3. cap.9. num .23. post adductam Concilii Moguntini I. sub Carolo Magno cis. 32. descriptionem: Litania dicitur propter rogandum Deum , eir impetrandum in aliquo misericordiam eius , addit, media scilicet iii uocatione Sauciorum , di dicuntur Sanctorum , quia, ut habet Quarti eis. append. de litan. punii. I. magna ex parte constant sanctorum inuocatio di
157쪽
2 si Harum pariter auctor ignoratur. Ritus tamen in Ecclesia anti.
quissimus, ut bene ostendunt Baronius in not. ad Martyrolog.2s April. SuareE cit. cap.9. num .23. 27. Nicolaus Serrarius de Litaniis lib. I. eap . Petrus Crespetius in Summ. Eccles. Discipi. verb. litaniae. Garz. Lmysa tria Not. ad concit. Gerundens. can.2. 3.verb. de Litania Emmanuel. Gonzaleead cap. ex parte vestra.de obseruat. Diun.n m. I 2. Franciscus Longus a Cori Iano in Breuiar. Chronolog. ad ann. 39o. Iustus Mimhouiensis disture. I. per tot. Lerana tom.2. υ rb. Litaniae num. 2. & Iacobus Pignatellus consuli. Ca-yronic. tom. . Cons. 8 .a num. I 6. ex eo quod non solum in Concili, praecaeteris, Aurelianense I. can. 29. quod de s . iuxta fidem Binii cele a- tum est; sed & in s. Basilii epist. 63. & in aliis litaniarum memoria rec latur. Quin sub Decio Imperatore Tyranno contra eius persecutionem in Orientali Ecclesia, hoc est de 2 . frequentatum usum litaniarum, quibus
Sacra Virgo, reliqui Caelites inuocantur Pereolo Locrio incla mic. A cephalios Mariae Augustae , scribit Laudatus Courcier. loc.Dpr. ad ann. Mund q223. assentiturque Baronius ibid. Nec praetereundum Litanias olim pro Processionibus intellcctas ut ad Concit. Laodicen. Can. I . In Procesionibus e re exornat Seuerinus Binius, docentque Baronius, Loaysa, Longus, locis cit. Cardinalis Bona de Divin. Psalmodia cap. i . g. . Antonius Dadi-nus Alte serra in not. ad Anastas Bibliotbecar. de Vit. Pontile. tu Pelagio. Carolus Dustelae in Glo r. ad Script. Med. insim. latinit. v rb. Litaniae. Iacob Eueisson. de Trocesonib. cap. I. cap. 3o. Quarti de Litan s Ie i. I. punct. i. Ioan. Mabillon. in Musto Ital. tom.2.part. I. Comment. in Ordin. R
man. g. s. hoc enim posito satis probabile est, quod caeperint sub Apost
lis litaniae, ut tenet Quarti ibid. punct. . eum antiquissimas in Ecclesia Processiones ex S. Hieronymo epist. I 2. ad Eustocb. 6c Tertulliano de Molatricap. II.& lib. 2. ad morem cap. . sic de Praescription. cap. 3. Pa melius pluries; Ioan. Stephanus Durant. de Ritibus Sacri lib. 2. cap. IO. num. I. L. Baronius , Loaysa, Binius loc. cit. & pluribus ostendant Gauantus ad Rubr. Misi pari. I .lit. i 9. liti. c. Ioan. Baptista Calatius de Inter. Christianor.
. Σ3α Quod,& si dictum volo de Litani js non tantum quatenus supplica-.tiones, & rogationes ad Deum fgnificant, quas litanias dici admittunt
Valafrid. cit. cap. 28. Calatius d. cap. o. pag. mibi ago. liti. f. de Caram uel in Theo G. Regal. num. 123 i. sed praecise , quatenus litaniae Sancto rum sunt; de his tamen ita dictum sit, ut sic acceptis, de praescindendo ab earum, quarum inodo usus eii in Ecclesia, indiuiduatione; cum has ante S. Hieronymum non tot sa Letos, nec etiam post ipsum eos omnes, quos inodo continent, fuisse complexis certum sit,ut ex Uualafrid. eod. cap.28. ob eruat Gauantus ad Rubr. Breu. sect. 9. cap. . num. 9. de tenet Quarti de Litan sDI. I. punct.q. n.
158쪽
113 Ex quibus euidens est, eas essentia si ter sumptas non suam a S. Gregorio ducere originem, sed longe in Ecclesia antiquiores, licet ipse ire. quenter,& in varijs locis eas indixerit, praesertim in publicis necessitati. bus, & calamitatibus, ut patet ex lib.7. Epist.76. O lib.9. Ita Suarea d. p. p. nu. 27.& fuse probant Miechomen sis loe. cis. & Canisius da
114 Duplici autem gaudent titulo, maiorum scilicet, &minorun licet eaedem omnino sint. Illae sunt , quae in Pesto s. Marci, quas a S Gisgorio institutas communis vox loquitur. Hae , quae in triduo ante Ascensionem persoluuntur, & Rogationes specialiter appellantur . cap. Ruationes. de consecrat. dist. 3. Nec admittendum, quod aliquibus probatur seu minores esse, quae die S. Marci: Maiores vero, quae ante Ascenso nem triduo decantantur, tae ob temporis magnitudinem, cum sint tria duanae ; sue ob antiquiorem institutionem, utpote a s. Mamerto anno si. iastitutas; Quia his non obstantibus Ecclesia Catholica praesertim hoc tempore ubique in Breuiarijs, Martyrologijs, & Rituali Romano eas S. Marci maiores, eas vero Rogationum minores vocat, ut lac.' r. ad Tit. Litania nam.6. notant Miechouiensis, dc inarti de Processionib. ρά. i. punct. 9. 111 Sed hic duo non praetereunda. Primum: Quoad Litanias malo res, eas non videri aliquibus a s. Gregorio, nec sub h ac ratione institutas, cum de Lilaaijs maioribus tamquam de praeexistentibus, & iam consuetis stipse, ut initio lib. 2. legitur, ita locutus: Solemnitas annua deuotionis nos fili, dilectissmi admonet , ut litaniam, qua maior ab omnibus appellatur, sollicitis, ac deuotis debeamus auxiliante Somino mentibus celebra re. Unde quoad huiusmodi litanias S. Gregorio adscribendum censent non quod eas instituerit, sed quod ad S. Petrum fieri demandarit, ut Bais
ronius in Pist. ad Mar0rol. 2ς. April. Rutilius Benzonius de Ann. Iubil. lib. . cap. II. Franciscus a Coriolano, Gaysa locis ubi fur.& ex Baronio Ga-uantus ad Rub. Miss. parcl. tit. I I. num.T. Alceserra loc. cit. in Leone III. verb
cum die quadam, sic scribens: Letani3 maior ess ea letania, quae est i Uitu ta a s. Uregorio I. a Basilica sui tituli Iurentii Martyris ad B. Petrum. 236 Uerum, cum certum si S. Gregorium in sui Pontificatus exordio ad auertendum pestilentiqsagellum, eam silemae Litaniam a septem in ea personarum ordinibus leptitormem appellatam de mense Septembris instituisse, de qua Paulus Diaconus de Gest. Longobardor. lib. 3.cap.2s. de Gregorius Turonensis de Gest. Francor. lib. Io cap. I. dc Baronius tom. edit. Roman. certum erit etiam, praefatum Decretum, in quo maioris lita-nue fit mentio,ad hanc solemnem, & septiformem litaniam posterius esse:& consequenter, talem solemnitatem litaniarum, quam vocat annuam
bene annuam dici potuisse, quateaus a S. Gregorio ipso post illam septi fort
159쪽
mem, ut singulis annis celebraretur institutum fuerat, ut clarE Emmanuel Gonzalea loc.supr. ηum. I 2. Gabriel a S. Vincentio de Remedijs uii Orantiae disp. i . dub. I. num .98. Bissus etiam in Hierurg. num. I 13. g. i. dum sic de S. Gregorio : Qui hanc litaniam in tota chrotiana Republica obseruari praecepit. Sed antEipsos Gulielmus Durandus in dationat. Diuis. Ose. li s.
cap. Io2. nunt. Σ. dicens: Hanc Litaniam ubique terrarum seruari praecepit,
et clarissimE, ac proprij illine Iacobus de Uitriaco Sermon. in major. litan.
per haec verba: Ex quo signo scilicet gladij ab Angelo in vaginam repositi
intellexit, quod ira Dei placata esset, O ultio Diuina cessarit; itistituit hane processionem singulis annis fieri in Ecclesia Dei. 237 Et confirmatur, quia haec annua solemnitas litaniae maioris, siuElitaniae per singulos annos repetitio, ideo instituta fuit, ut ob liberatam a peste Urbein Deo grates redderentur, prout obseruat Magrius in risit. Hucab. Eccles. vel b. Litania ;& iam clare docuit, ut vidimus Iacobus de Via triaco; de suis cienter indicare videmur eiusdem S. Gregorii subsequentia verba, Vt tam de antiquis, quam de praesentibus beneficiis pietati eius inquantum posumus referre gratias mereamur. Non ergo annua erat antecedenter
ad S. Gregorium; de ideo dum de ea litania tamquam de annua ibi loquitur, loquitur de annua ex suo praescripto, dc institutione. 218 Idem dicendum de titulo maioris, qui scilicet suo tempore accesserit lita iiijs post editum de annua celebratione decretum; de satis indieat forma ipsa loquendi: litaniam, qua maior ab omnibus appellatur, quaen
men potius tunc nouum, quam usitatum significat, cum ex indicativo π pellatur non sit locus aliud arguendi, quam tuac appellari, non verb prius appellatam . Et non sine fundamento tunc maiorem eam dictam opinor,
quia ex dictis apparet illam successi se de de quo mox illi septiformi cum
magna solemnitate, vid:ctumeli, pompa, de populi concursu primo ii stitutae; ex quibus circumstanti, maioris denominatio desumpta est persuarea d. cap.9. nam. 26. dc quia eadem litaniae repetitio, ese qua ibi S. Gregorius, fuit ab ipso cum maiori solemnitate instituta, ut in puncto ex ver his Solemnitas annua deuotionis asserit Gonzaleet d.num. a 2. Non ero ibi loquitur S. Gregorius de litania, aut annua , aut maiore ante ipsum , sed quae talis ex suo euaserit instituto. Et ita , de bene sentit Iacobus Euelli . lib.
de Processionib. cap.2o. sed adhuc clarius Nicolaus Serrarius de Processionis. lib.2. cap. 7. num. i. cuius verba desiderari non patior . Chartula illa quae initio lib. 2. epi Ilolar. S.Gregorij vocat litaniae maioris annuam solemnitatem,
non eo anno proposita est, quae libro illi secundo prefigitur, indictione, scilicet X. qui erat secundus Gregorii Pontificatus annus Domini 392.
sicut nec illa, quae initio lib. ii. eo item anno, dc indictione sexta, quae prAscripta eii, ut acu rate idem Reuerendissimus demonilrat Baronius inuetio tom. a. ita ut ex ea colligi non Pouit Diue ance S. Gregorium anniuer- saria in
160쪽
latiam hane solemnitatem. Si enim Chartula illa post aliquot Pontificatus exactos annos scripta, & proscripta est, potuit anniuersariam dicet e solemnitatem, quae ab illo caepta quidem fuisset, sed annos iam aliquot v. c. duos , tres, aut plures celebrata . At tu illa Chartulam illam post a nos Gregoriani Pontificatus minimum duos, aut tres conscriptam, indicia duo sunt. Vnum, quod praescribat, ut ibidem sacra Mysteria celebrantestam de antiquioribus quam de prasentibus beneficijs pietati eius referre Patias mereamur . Alterum , quod eidem Chartulae hoc ita praescriptum sit, charta , quae relicta en de litania maiore in Basilica S. Mariae. Ideo concludo S. Gregorium videri primum litaniae maioris auctorem . Haec Ser.
Addo non esse improbabile, quod talis litaniae annuae repetioni assignata fuerit dies S. Marci, ut apertissimE Magrius ibid. & non obscure
Valafridus Strabo d. cap. 28. Cani sim eod. cap. 3o. Calatius loc. cit.pag. ITT. Bissus d. num. II 3. g. I. & Pignatellus d. cons s . num. 23. quin ab ipso S. Gregorio, ut assentiri videntur Serrarius,& Euellion. loc. cit. ex quo
fit, satis etiam probabiliter S. Gregorium nomiam simpliciter litaniarum Sanctorum, sed litaniarum maiorum auctorem dici posse. Mo Dixi probabiliter , quia certum non est, quod pro ea annuali lia tantae repetitione, quam a S. Gregorio statutam vidimus, fuerit ab ipso Pontifice S. Marci dies assignata. Nihilominus, & si determinata subi de sit ab Ecclesia; cum saltem ex nunc laudatis scriptoribus, & ordine a
Romano de Litan. maior. Amalario de Eccles. Ollic. lib. . cap.Iq. 23. Ualafrid. eod. eap. 28. Micrologo in Obseruat. Eccles. cap. 7. Gulielm. Durand. Tationale Divin. Osc. lib. 6. cap. Io2. Polydor. Virgil. de Inuent. rer. lib. 6. cap. I I. Michaele Bucchingero Hist. Eccle . p. I. in kregor .LI. Praeterea vero.
Crespetio loc. Ian. Iacob. Eue illon. eod. cap. 2o. Carolo Dustelae loc. cit. Stephan. Baiurio. ad lib. Capitular. tom.2. col. 726. Bisso ibid. 6.Σ. ldem se tientibus, litania , quae tali die modo celebratur , successerit loco illius i lemnis litaniae ob pestilentiam a s. Gregorio institutae, quin, ut ego puto, loco illius litaniae maioris et S. Gregorij institutione annuatim celebra dae, satis hoc est, ut ipse litaniae maioris auctor habeatur. 26i Eo magis cum non veri ficentur,quae de Processionib. sect.2. punct.9. sub hac forma opponit Paulus Maria Quarti . Caeterum bae opinio falso a
aitur fundamento , ut mox dicemus: Siquidem litaniae maiores recitabantur in
Ecclesia ἰοπὸ anti S. Gregoriunt. Et probat post aliqua sie: Siquidem in pla
ribus Concili s,quae longὸ praecesierunt D. Gregorium, fit inutio litaniarum mai rum, minorum, ut υideri potest apud Suareet loco citato seu d. cap. 9. mas. ubi etiam ad confirmat auctoritate D. Augustini, Basilis, O aliorum D. Greg rio antiquiorum. Noa inquam vetificantur, quia in nulla ex Conciliorum