장음표시 사용
161쪽
excepto Concilio Moguntino cap. 33. ibi. Obseraranda litania maior sicut a Patribus en instituta: Sed ex qua nihil ad rem, cum huiusmodi Concilium celebratum fuerit tempore Caroli Magni, seu post s. Gregorium. Et argumenta Suarea eo tendunt, ut litanias in ratione litaniarum nonas. Gregorio institutas probet, cum adducat S. P. Augustinum Serm. I73. de tem
pore, qui potius loquitur oc ita a DD. intelligitur in de litaniis rogationum,
S ante Ascensionem, seu minoribus. Quod verum est, cum litanias antis ipsum S. Gregorium, etiam vilitanias Sanctorum usitatas dixerimus. Sed a Suareet non probatur litaniarum maiorum non fuisse institutorem S. Gr Eorium; eo modo quo ipse Marti, ut mox videbimus, dicit argumenta Baronii probare quidem litanias non a S.Mamerto institutas : sed non probare , litanias minores non ab eodem inductas. Hoc unum certum est, litaniam maiorem legi apud S. Gregorium, quam ante ipsum non lego, licet litanias legam. Unila deducere non vereor , maiorem eius tempore dictam , quatenus loco illius solemnis oce. & pro annua celebratione substitutam , & consequenter ipsi mee S. Gregorio tribuendam litaniae maioris originem. Non est secundo praetereundum; quod de S.IIamerto dicitur, non satis subsistere; & non ruationum antE Astensionem institutorem , sed potius restitutorem esse dicendum,cum iam ante ipsum in usu essent huiusmodi rogationes, ut ex S. P. Augustino eit. serm. III. de tempore, Suarea ibid. num.27. ngus a Cariolano, Loaysia, Gonzalea, loc. supr. & Benzonius ex Baronio, qui in not. ad Martyrolog. a s. April. tum ex laudato S. P.
Augustino, tum ex Sidonis Apollinaris epistola ad eumdem S. Mamertum lib. 7. epist. I. & ad Aprum I . lib. s. quorum verba relati, & ex eis id clare
x63 At quia arti io. praetendit argumenta Baronii probare solum litanias non fuisse a S. Mamerto institutas: non vero abisso primo pro processione triduana antε Ascensionem noti indictas; adhuc P. Mamerto antiquiores ,&earum primum institutorem ipsum non tuisse gnoscitur; quandoauidem a s. Lazaro Archiepiscopo Mediolanense sic institutae leguntur in Breuiario Ecclesiae Mediolanencs: Instituit triduanas
litanias, quae inter huius Ecclesitae riιus suotannis celebrantur . Et in Aetis E clesiae Mediolan. pare. 6. T eu. Archiepiscopor. Mediolan. n. 2o. r. Lamus litanias triduanas, quae Mediolani adhuc religioso cultu obseruantur , instituit. Quod scribunt &Belatius in Ponti cad. Mediol. atque Ripa montius Hist. Eccles Mediol. lib. 6. Sanctum autem hunc Lazarum fuisse S. Mamerto a liquiorem non dubito, cum ille si non anno DXXVI. creatus ut in suo Mediolanens Eccles Marorolog. notat ad diem II. Februar. eruditissimus &ob hanc eamdem lucubrationum de Ecclesia Mediolanensi signanter bene.
Petrus Paulus Bosta, vhi de Mamerto loquem dicit circa annum
162쪽
CDLII. ab eo institutas Viennae litanias saltem circa ann. M'. obdor mi erit,&iste,idest Mamertus, de To. noruerit, & non nisi post S. Laetati dormitionem in Episcopum Viennensem ordinatus sit , ut osten t Bollandus ad diem Februar. in commentar. praeuio ad Vit. S. Auiti. g. I. n. s.& ad diem ii. in commentam. Histor. des. Laetaro Episcop. Mediol. n. s. 6.
Vbi hi, Ripamoniij verbis: Caterum haud sum nescius dissentire quosdam , ct initia consuetudinis huius seu triduanarum rogationum) in ipsum Laetarum referre, assentitur subdens: Et merito, eum antὸ S. Laetvirusὸ υita decesserit, quam S. Mamertus Viennensium sit ordinatus Episcopus ; ubi i Ripa montio aperth dissentit, quod famae iam de S. Mamerto harum rogationum in situtore peruulgatae credens scripserit prout facit di Belatius s. Lazarum talem s. Mamerti morem imitatum, easdem subsequenter Mediolani induxisse. Ubi, & modeste corrigii Ripamontium, dum S. Mamertum Viennae in Germania lacit Episcopum, cum Viennensem Ecclesiam, quae in Gallia est, gubernarit. 16 Vitaeque porro litaniae siuE maiores, suE minores cum annexis precibus recitandae sunt, aut in ipsis Processionibus, quae diebus S. Marei, vel rogationum fiunt, aut priuatim ab his, qui Processionibus non interis
sunt; & utique sub mortali; ut bene Suarea de Orat. lib. . cap. 23. n. g. Gauant. ad Rubr. Breuiar. Iea. 6. cap. I 6. n. oesta. 9. cap. . M. I s. Bal-deli. Theol. morat. tom. 2. lib. 3. disp. 33. n. 27. Gobat in Experim. Theol. act. s. n. 6I Murga in Constit. vostos. const. s. n. 39. Leander t. 6. tradi. 8. disp. in Hierata. litt. L. n. II . & quam tutiorem ,& ve. riorem sententiam dicit Diana in coordinat. tom. 3. tract. 6. resol. 93. n. 2.
cum ita generaliter praecipiatur in Rubricis Breuiari j locis peculiaribus ad praelatos respectiuE S. Marci, & Rogationum dies, ibi : non intem
sunt Proces i, priuatim post matutinum, o laudes, dicant litanias eum suis precibus, ct orationibus, sicque intelligant Suarea ibid. n. 9. & Leaana Regul. t m. I. pari. I. cap. ΙΣ. n. 23. & ex communi sensu Theologorum , & Ecclesiae usu censeantur pars ossicis Diuini iuxta Palaum tom. 2. diD. a.
punct. Σ. n. I 3. Coriettum in Prax. D r. Rit. tract. I. pari. Σ. cap. 9. n. 6.LeZanam lom. 2.υcrb. Litania n. 7. ita quod, ubi agatur de assistentibus Processioni, non satisfaciant, si per viam eas non recitant, aut confab lando procedunt, ut notat iussus d. n. II . cum tali modo eos inter abstistes numerari dicat Gauantus cit. cap. I 6. n. q. 263 Sunt autem loquendo extra Procellionemὶ post matutinum , di laudes persoluendae ex praecepto Rubricarum, ut vidimus, seu post Ben dicamus Domino ex Rubrie. ad Psal. 'Paenitentiae. ibi: dicuntur autem in au dragesima in choro post matutinum, o laudes dicto Benedicamus Domino, &ex eis tradunt Gauantussect. 9. cap. . n. I 3. Bissus d. n. II 4. g. I. & statuituria nostro Ceremoniali Eccles. lib. 2. cap. I . Ex quibu. sequitur , non
163쪽
esse necesse, quod in priuata recitatione dicantur eadem die. v. g. s. Mat- ei; sed possunt pridie post absolutum matutinum, & laudes statim pem solui; cum enim Rubrica coniungat litanias cum laudibus, concesso quod matutinum pridie recitetur, concessum & videtur recitare litanias, quae matutinum sequuntur. Ita Gauantus d. cap. 16. n. s. & non reprobat G bat. loc. cit. n. 6 I s. probat vero Leander ibid. dio. . pys. ubi Tamburini argumenta dissoluit a assentiturque Bissus ιbid. S. 2. contra Guyetum . Non sunt tamen in alteram diem transserenda: intellige maiores nisi quando occurrant in Sancto die Paschae , quo casu feria tertia Paschatis dicendae sunt, sicut & facienda Processio, licet translato post Octauam S. Marci festo , ex Sacr. Rituum declaratione die 2s. Septemb. I 627.
166 Et in eis recitandis haec duo potissimh obseruanda . Primo r G
nibus flexis persoluendas esse extra Processionem , non obstante tempore Paschali, cum maerorem secum serant, & in signum maeroris colorem violaceum, ut ex Beleth. cap. I 2I. Gauantus eod. cap. I 6. n. 3. Bauldry. in
Manual. Ceremonial. pari. 2 cap. n. s.&part. q. cap. I 2. n. Is . Corsetius Ioc. cit. tro. I. pari. I. cap. 2 L. n. I . N pari. 2. cap. 9. n. 6. praeterquam
ad orationes, quas stando dicere debet Hebdomadarius, per eumdein Gaulam. fea. Io. cap. I. n. T. Corsettum d. n. I . Bauldry. pari. Σ. cap. 3. n. s. de cap. IT. n. F. εἰ pari. . cap. I 2. n. IO. &Bissum eod. n. Ita. f. s. Et ita quoad virumque in eod. nostro Ceremonial. cit..cap. is. Non obstante
quod initium, & medium litaniarum recitata sint genibus nexis a ex quo& orationes genuflexo dicendas vult Bordonus resol. 6 . n. 3. per hoc quod iuxta l. Oratio. Spoiffinis, & mediorum sit eadem ratio ; nam huic resistit specialis rubricarum Breuiari j dispositio Tit. 3 . g. . ibi et DFerijs Aduentus,uuadragesma, O quatuor temporum dicuntur preces feriales etiam ad Vesperas, si non sequatur Pectum. Ad Completorium dicuntW consuetae de Dominica , sed flexis genibus ab Hebdomadario, usque ad vers. Somi
267 Secundo, prout stant, simpliciter recitandas, ulla Sancti cuiuspiam additione ob prohibitionem, tum generalem Pij V. qui additionem
quamcumque inhibuit, iuxta dicta num. l . & ad rem notat Gauantus ad Rubr. Missal. pari. q. tit. Io. n. 3O. liti. c. ta ad Breuiar. fea. P. cap. ψ. n. Io. tum ob specialem Clementis VIII. de I I. in tom. 3. Bullar. Co stit. 122. qua praecipit, O mandat , ut retentis antiqui simis, O communibus litani js , quae in Breuiari s , Missalibus, Pontificalibus , O Ritualibus continentur , nec non litani s de B. V. quae in Sacra AEde lauretana decantari solent,
as sine Apostolicae, vel Congregationia appro tione in publicum
164쪽
eum edere, aut publicὸ recitare praesumant, siuε,ut Christianiis Lupus in Co cil. tom. 73. pet. Ioi 8. obseruat, sine praedicta facultate omnes litanias a quocumque compositas vetuit in Ecclesia cantari; quod idem eii ac nouitatem publicam inlitaniis inhibuit. 168 Ex quibus sequitur, nec ordinem ab Ecclesia inter Sanctos stabi- Ilium alterari posse , etiam si sint Titulares, vel Patroni v. g. S. P. Augustinum anth S. Stephanum inuocando, ut potE contra ordinem Ecclesiae iuxta Bauldry. d. pari. q. cap. 12. n. 13.&Bissum 6. Nec nomina Patronorum , vel Ticularium in illis inseri posse, quando in eis exinpressa non sint, ut ex Sacr. Rit. Congreg. decreto 22. Mariij I 63I. Cortetistus d. cap. 9. n. . Gauantus eod. cap. ψ. n. IO. 6c ex eo Lerana d. verb. Litariniae n. s. Quarti de Processionibus sect. 3. punct. 3. circumstant. 6. q. q. Bauru dry. eod. cap. I 2. n. I 3. Bissuscit. n. II 3. S. 6. O liti. P. nu. 273. g. . licet Guyetias ibid. q. 7. non reprobet contrarium, ubi est consuetudo. Et multo minus nomina seruorum Dei non canonigatorum, ex Glo I in cap. vnie. de Reliq. O Vener. Sanctor. in s. g. Sedes Apost. Beliarmin. de Sanctor. Beat lud. cap. Io. Bissus cit. S. ., neque in priuata recitatione iuxta Sanchea insumm. lib. 2. cap. 3. n. s. quem sequuntur si id. Gauantus & Magrius in
Not. VMab. Eces. verb. Litania sin. &Guyetus cit. q. 7. quod idem dicendum de litani, B. Virginis Mariae, scilicet nec in eis aut transpositionem titulorum, aut alios addi, aut sub alia forma sine praefata approbatione recitari posse , ut ex ead. Clem. VIII. constit. de utrisque litansjs concludit
Card. Laurea Epitom. Canov. verb. Litaniae.16s Quae tamen intelligenda sunt de recitatione priuata litaniarum ex obligatione: nam in priuata ex deuotione Sanctos aliquos particulares addi posse , & inuocari admittunt Quarti de litaniissea. i. punct. I. & Le-zana cit. verb. Litania num. . Pasqualigus ad Lauret. de Franch. p. I. a num. Is i. ct seq. ex verbis euulgant , circumferuntur , eas in publicum edere , aut re
citare, quae restringunt dispositionem ad recitationem tantummiuo publicam . Quod etiam ad Seruos Dei non canonizatos, quos eorum deuotieredunt frui gloria e terna, extendit Iacobus Pignatellus consuli. Canon. tom. . cons M. non obstantibus disiis, quia ibi est sermo de persona arct ta, di obligata ad litanias v. g. maiores, vel rogationum nomine Ecclesiae recitandas, quo casu, nec priuatim potest non canonizatos inuocare: hic vero sermo eit de persona non aretata, seli non obligata, quin etiam de persona arctata, quae tamen praeter litanias consuetas, ad quas tenetur, alias velit cum tali inuocatione ulterius recitare. Idem Pignatellus ibid.sin. quia hoc non excedit cultum priuatum, qui non videtur prohibitus per eumdem Pignatellum cum allegatis ab ipso ιom. I. OUult. Ioa.
per tot.2 o Sicuti etiam in publica litaniarum recitatione, quae ob pestem I mem a
165쪽
mem, aut bellum, vel similem causam fiunt, addi posse: A peste , fame
aliam similem deprecationem ,de quibus Castaldus ibid. 4 d. num. 6. Os q. cum id non videatur a Pontifice, si causa fiat rationabili, prohibitum. Gauant. ibid. sicuti etiam, ubi ritus si bis Patronum, aut tinctum, cuius dies sestus agitur, & qui si in litaniis descriptus nominare, approbat Guyrius . ibid. cum repetere non .sit addere , ut obseruat Pasqualigus
1 1 Uidendum solummodb remanet, quando, sed quomodo recitaneae, dum in Choro ex Superiorum placito ob aliquam particularem causam debent post Primam, te Tertiam recitari; sed an dicendae sint statim post Benedicamus Somino, ut de litanijs ex obligatione dictum est, vel post antiphonam finalem B. Virginis, & γ' Sacrosanctae Oe. Et quidem Brouiari j Rubrica Tit. 36.nu .3. sic de istis antiphonis finalibus B. V. Hesm- quam vero dicuntur po aliquam horum, quando subsequitur eum oscis diei os-ehim Sefunctorum, vel septem psalmi paenitentiales , aut litania, materquam post completorium , in quo semper dicuntur , etiamsi praedicta obsequantur ,& sequuntur Gauantus s. cap. 22. nam. IS. Castaldus ibid. lib. 2. se l. cap.2. num. I 6. Io: Baptista Rubeus in Nou. Rationat. Diuin. Ose. lib.3. cap. et . n. Bissus liti. A. vum. 38 I. 6.z. Asnaud. in Epitom. Sacr. Rit. tract. 2.Tit.26. num .6. Quam dispositionem eItendit Gauantus d. cap. 22. num. II.
etiam si ex deuotione dicantur: Quando subsequitur cum oscio diei oscium mesunnoram etiam ex deuotione recitandum: eodem modo, quando Iola litania subsequuntur , scilicet ex deuotione; unde subdit: Dixi ex deuotione recitandum, quia hoc significant ea verba, praeterquam post Completorium, etiam praedicta sequantur. Ergo posiunt sequi etiam ex deuotione, ne dum in ratione escij, quod vel sequitur I pcras, vel laude , non autem Completorium. E dem modo loquitur Arnaud. loc. cit. S. a sentiri videtur Guyet. lib. I. cap. 1 9. q. 1 2 Caeterum non video huius extensonis lassiciens ex hac Rubrica sundamentum; cum enim Rubrica intendat docere, & praefigere modum seruandum in recitatione cfiiciorum, ad quae quis tenetur; non apparet,
an idem si proinde di spositum quoad albitrariam recitationem. Et quod Rubrica loquatur solum de Cfficio Defunctorum ex obligatione quod idem dicendum de lita nih) satis dignoscitur ex verbis, quando subsequitur
cum oscio diei σcitim Tefunctortim; ossicium namque Defunctorum ex deuotione non dicitur proprie subsequi cum ossicio diei, cum nullam cum eo habeat connexionem, sicut habet officium Defunctorum v. g. in dio commemorationis omnium Defunctorum, & litaniae in diebus S. Marci, ci Rogationum, quae propterea di sua; ur para ossicij diei; & sensus est, qua
166쪽
quando vitia ossicium diei sit dicendum ex praescripto Rubricarum ossicium Defunctorum , tunc omittendas antiphonas finales. De his erit suuntur Rubricae: non vero de arbitrarijs recitationibus, ad quas ipsae non se extendunt, de de quibus in eis nec cogitatum. Nec habent vim verba, praeterquam post completoi Ium, etiam si praedicta sequantur; quia intelligenda sunt de ossicio Defunctorum ex praescripto Breuiari; dicendo; quod non solum post ossicium diei seu matutinum post laudes, & Vesperae post Vesperas) dici potest, ut supponit Gauantus, sed etiam post Complet rium iuxta variam Ecclesiarum consuetudinem; prout declarant Rutiicae anth ossis. Defunctorum ibi: In choro dicum post V cium diei, Hs ns rapost Imperas , O matutinum post laudes diei, nisi alia sit consuetudo Ecclesi , um; de non selum respectu ossicii Defunctorum simplicis, quod semel in mense prima die festo nouem lecti num non impedita dici debet, & de quo haec rubrica: sed de ossicii solemnis in die commemorationis omnium De iunctorum aperth iussus litt.O. num. o. f. I.& apud nos obseruatur, dum matutinum etiam in die omnium Defunctorum dicitur anth Primam; Min CeremoniaI lib. . eap. 19. & si sit pro defunctis Religiosis, vel aliam ob causam, vel ante Primam, vel post Completorium; quod nee ipse GD
1 3 Quare, cum ipsae Rubricae non disponant de arbitrariis, seu ex deuotione recitationibus, quando hoc pacto, seu post Tertiam ex. gr. dicen dae erunt litaniae, post antiphonam V. Mariae tu Sacrofancta M. dicendas esse censeo, cum congruum non sit ob arbitrarias deuotiones talem anti phonam omittere, & semper melius totum ossicium, seu horas iuxta Ruubricas explere, & si quae ex deuotione, & ad ossicium non spectantia Q- peraddenda, post eas completas, persoluere. Ita Caressus in Do Ir. Sacrari Lit. paro. Diri Dio. in.&talis apud nos est pratis,
167쪽
Acerdotes nisi ex morbo , aut graui eos , G de
Prioris consensu nullo die exeσι o triduo ante Pasba , celebrationem praeterm:ι tant
sub graui pana transgressoribus infligenda .
De Missa quotidie.celebranda , ubi de eius
Issam quotidiὶ celebrangam adstruunt non nulli ex cap. SAM-to . De consecrat. dist. 3. ibi. Vt traditio Ecclesiae babeat ilia biduo claria sexta in Parasceve, & Sabbato Sancto sacra-venta penitus Gn celebrari, subdit Gloss. Sacramentam corporis , ct saUuinis Domini; infertur enim omnibus aliis diebus Sacramenta , seu Missameel brari. Verum hinc potius eruitur consuetudo quotidiani Sacri ucij respe-ini Ecclesiae, quam respectu Sacerdotis; & aliud est quotidie celebra dam esse in Ecclesia Missam , seu nulla die priuandam Missae Sacrificio Ecclesiam; & aliud eumdem Sacerdotem quotidie celebrare debere. Et quamuis admittatur, unam saltem Missam in omnibus Ecclesi, Cathedralibus, Collegiatis, & Conventualibus, ubi Sacerdotum sussiciens sit numerus,
quotidie celebrandam, ut insinuari videtur in Cap. cum Creatura . Decele-Mat. Missar. ubi Fagnanus num.1 I. secus mortaliter peccarent Praelati, qui id negligerent, ut docent Suarea ad 3. p. q. 83. art.2. disp.8o. sea. Σ. . Dico fecundo. Fagundea in Haec t. r. lib.3. cap. Iy. xu.9. Fili luctustrari. .
168쪽
non sequitur eumdem sacerdotem quotidie celebrare debere , eum de hoe nulla lex, nec Diuina , nec Ecclesiastica , ut notat ibid. Suarea S. dieo
1 ue Non est tamen ita liber ab onere celebrandi Sacerdos, quin ad id
saltem aliquando, ni obstet impedimentum , teneatur in anno, ut ex Cap.
Dolentes. de celebrat. M I. verbis: Sunt, alis, qui Missarum Iolemnia vix celebrant quater in anno. Bat s. ibi Emmanuel Gonaalea ubi plura adducit Concilia. Et clare ex Concit. Trident. Seg. 22. cap. I. ubi de Apostolis, & Sacerdotibus eorum successoribus Corporis, & Sa guinis sui immolatio a Chri ilo praecepta; ibi: corpus, oe Sanguinem suum sub speciebus panis, O vini Seo Patri obtulit,'sub earumdem rerum si b
iis Apostolis, quos tunc noui tet lamenti Sacerdotes conssiluebat , ut sumerent, tradidit , eddem, eorumque in Saccrdotio succcssoribus, ut offerrent , praecepit per haec verba: Hoc facite in meam commemorationem, uti semper Catholica Ecclesia intellexit, oe docuit; traduntque D. Thomas 3. p. q. 82. art. IO.& clarius in 3. dist. II. art.2. quaest. I. ad.2. ubi haec Christi verba de praecepto intelligit, ibi: Sacerdotibus enim praeceptum est: Hoc facite in meam commemorationem , & pluribus exornat L Andreas Saul Iay Panopi. Sacerdotal.
seq. adeoque sub mortali, ut non Obicure ex his , quae Selector. lib. r. . cap. I 8. habet Iaonnes Etlesacus ubi abstinentem a Sacrificio Sacerdotis nomine indignum ta clare docet VatqueZ in 3. I. num . II. probat multis Saussay. ibid. punct. Σ. S i e Thomas Hurtadus a d. η . 337.'Dq. tenentque Barbos.& GonZalea loc. cit. Quarti ad Rubris.
Mi Sal. in Appendic. q.3. pundi. I. Herissonius d. tract. I. fect. 2. cap. 3. num. T. O seq. ali)que plures, quos adducunt, sequunturque Banacina de Sacram. disp. . q. vltim. putidi.6. propos. l. FagundeZcit .lib.ῖ. cap. I . num. 3.& Leander eod. trirct.8. disp. 6. q. I. ubi hanc opinisen in probabiliorem dicunt ,&merito, cum contrarium suadere non sit in conscientia securum, ut aperte subdit Suarea ead. disp. 8o. seci. I. qua forte de causa iei uentia Caietani, qui .hoe non mortale putauit, iustu Pij V. fuit in secunda editione Romana taoper. D. Thomae expuncta iuxtaudem Syrari. d. scdi. I. Vasquee ibid. m.7. Huria d. eod. tracta. . num. 3 3. & Francisci Gliet ij in Thesaur. Animae. Verb.
2 76 Quoties autem in anno celebrandum sit a Sacerdote non una opinio. Q later taltem excit. Cap. Dolentes volunt nonnulli: Sed vetus quar ta collectio Decretalium, ut loc. cit. pag. 326.obseruat Files acus dictionem illam quater non habet, quam lectionem sequitur Gonaal eZ add. CV. Do-ientes . Et dato, quod iuxta postremam sub Gregorio IX. compilationemqηψter legendum sit, nequaquam sensus est, quod quater in anno Sacerdoti saxis sit celebrare. ut Mae,de vere ponderat. d. alta .Pm i. 3. Mussay. Nun v eat
169쪽
enim Innocentius III. ibi quater in anno celebrandi consuetudinem laudati'
aut approbat: sed euidenter reprehendit, cum reserens cum gemitu, Dola res referimus inquit quod non Dium quidam minores clerici, vertim etiant aliqui Ecclesiarum Praelati circa commesiationes supersuas, o fabulationes ill euas ut de aliis taceamus ferὸ medietatem noctis expendunt. Sunt Oal . qui Missarum solemnia vix cete rant quater in anno Oc. Haec igitur, ct similia
sub pana suspensionis penitus inbibemus. Unde infert Saussay. Igitur ex iudicio Pontificis, O concilii sieneralis cui tune praesidebat non satis est Sacerdoti
cuilibet quater in anno sacram Mibue celebrationem peragere, sed aliquid a raptius requiritur, ut Sacerdos sua obligationi celebrando fatisfaciat. 2 7 Resoluendum hoc vult Suarius a principiis extrinseeis, nempe aliorum scandalo, proprio spirituali detrimento, &similibus , si adsint, ratione quorum tenebitur pluries celebrare ; quod admittit, in VasqueZeod. cap. I. num. II. & si per se loquendo, quater, aut quinquies in anno Missam celebrari necessarium iudicet. Sed haec nimis incerta, &dissicilis iudici j. Ad praecipuos ergo dica festos hane obligationem dete minat S. Thomas d. art. Io. in corp. ibi: Saltem videtur , quod celebrare t neatur de quolibet Sacerdote loliniar in praecipuis festis maximE in illis diebus, in quibus fideles communicare consueuerunt, quem sequuntur Scitus, Siluester, Angelus, Tabiena, D. Antonius, Paludanus apud Hurta es ibid. num. 3 9. Concilium veto Tridentinum sess. 23. de Reformat. cap. I . dies dominicos addit; ibit curet Episcopus, vi is Sacei dotes scilicet o nes ) saltem diebus Dominicis, ac senis Iolemnibus Missas celebrent; quibus indicatur, Sacer tes etiam Dominicis diebus ad Missam obligari, vel obligatos supponi; Si namque res libera esset, & non teneretur omnibus his diebus celebrare Sacerdos, frustra, concludit lo c. cit. Saussay , O praeter -ius Episcopi auctoritatem ad esse tam practicum butus sanctionis eliciendum a subditis Presbteris interpellaret. Ubi item aduertit praefatum Concilium ibid. cap. I 3. ubi de Diaconorum, de Subdiaconorum in Dominicis, &nis solemnibus communione, uti verbo decere, ibi: Seiant quie maximὶ de cere, si saltem diebus Dominicis, solemnibus, cum Altari ministrauerint, I eram communionem perceperint, quo non utitur, inde Missa a Sacerdotibus celebranda loquitur, ut dictum est: sed dixit curet Episcopus, Oe. undE quoad Sacerdotes dictam obligationem sic infert: mibus verbis innuit, Ieloqui S. Synodus per modum simplicis documenti, adhibetque verbum decere, ut parenter ιnnuat, hoc non esse de necestate, sed tantum dedecentia, O meliori more, ac vis. At vero cum agit de Satricio celebrando diebus Dominicis, e r praecipuis Iolemnitatibus a singulis Presisteris, se non loquitur : sed mutat sapientissimum concilium vocem, propt/rque debitum osci, Sacerdotum Episc pi interpellat diligentiam, o adbibet auctoritatem. Quod saltem habere locum, ubi Miscopus praeceperit etiam Dominicis diebus celebrandam ἀ
170쪽
i 8 Verum peccati mortalis non damnarem,qui non diebus Dominicis sed quater, aut quinquies. in anno, bis etiam , vel illis diebus indeterminatis celebraret, cum haec sit satis probabilis opinio ;& de qua Leander d. disp.3.q.2. & alias nullibi aliquid amplius praeceptum legatur, ut insinuat
Marea d. sea. I. n. di aperte Vasquce eod. cap. I. num. Io. nec Concilium Tridentinum Missam pro Dominicis, aut solemnioribus diebus sub praecepto statuat: sed tantum iniungat Episcopis , ut curent, quod certε pe ea tum nee infert, nec supponit, v c Dotat Herissonius d. cap. 3. num. I 2. Vndi S. Concilii Cougregatio declarauic testibus Nauarta in Manual. cap. 23. num. 88. Pa squaligo de Sacrisic. q. 8 .num. 6. &Fagnano incit. Q. Dolentes. num .i . non posse Episcopuua ad id paenis, & censuris Presbyteros adstringere, sed solis adhortationibus, ta monitionibus suadere; quo
aperte dignoscitur , nec esse id a Coucilio prαceptum , nec ab Episcopo praecipi posse, ut supponit Bonacina. πιν Quod dubio vacat, est ; tam neminem ex vi Sacerdotii ad quotidistcelebrandum teneri, quam quemlibet posse quotidie celebrare, eum pro utroque iaciat. cap. Quotidie EAcbaristia. de consecrat. dist.2. de nulli bi aut primum inueniatur praeceptum, aut secundum alicuia prohibitum, ut
quoad virumque SuareZ l .supi sca. 2. S. duo secundo. Eagi indeZcit. cap. s. num. Io. Sa usta F eod. art.2. S. I. Hustad. daract.2. rium. I. Quin, cum reingula generalis sit, quod liceat quoudie corpuω, & sanguinein D. N. Iesa Chri iii in Sacrificio offerre, ut ex cap. Visum eod. xit. de consecr. dist. I. de cap. Iteratur. Cap. Semel immolatus. cap. In Christi. dist. M a 1 Iollam de causis p s. tom. l. li S. cap.6. num. 3. nec ucstat cxempla Sancto in , qui quotidii Missae Sacrificium c Mere consueueruiit, ut de Sanctis Petro ,
ω Andrea Apollolis, S. Potentiano ab ipso S. Petro in Gallias misso, S. Carpo Apostolorum assecla, M. Cypriano , Cassio Piarniensi Episcopo, Ambrosio Mediolanensium Praetule, Varileio Presbytero, Goar Eremita, Thoma Cantuariense, Ludovico Tolosano, Carolo Boromeo, & alijs r ierunt respective Suareae loc. cit. sedl. 2. Hurtadus ibid. num. 2. & de omnibus Saussay υbi supr. sicut de de alijs Benedictus Hae uenus visquisit. Monast. lib. 3. tract.6. disq. 2. εἰ de S. Roselmo Lucente Episcopo Nebridius a Mundet heim in Antiquar. Monant. epist. 66. Edmundus Martene de meter.3M acb ritibilib.2 e .catum. 3. ne infertur, non solum licitum esse, ut contra Bonacinam tuetur Thomas Tamburinus, de Method Mig. lib.3. cap.3. s. 1A.7. sed cum modo laudatis Uri & alijs apud iussum liti. M. num. 2OL. 6c communiore Theologorum sementia melius ei te quia optimum & iuxta probabilissisnam opinionem, idem Tamburinus ιυι 2Aum. s. in qu γtidie cel brare , de vi Iaudabile consulendum, cum hoc sic ex tui Dacura bonum , in maiorem Dei cultum, ipsius celebrantis, totius ScocuGaas fidelium om-