장음표시 사용
181쪽
eo quia nulla de hoc prohibitio , cum a S. Congregationis decretis solum
inhibeatur duplex accipi pro eadem Missa stipendium: non vero pluribus eamdem Missam applicari; quod diuersum est; tum quia Sacrificium ex Ecclesiae instituto iam offertur pro pluribus Papa,Regibus,Defunctis &c. ae etiam quia Sacrificium ratione suae infinitatis tantum prodest voi, quantum pro pluribus oblatum . Ex quibus posse unicam Missam pro pluribus oneribus applicari, & per eam illis satisfieri concludunt. 299 Uerum contrarium resoluendum, & obseruandum ex oppositet aratione, uia unico Sacrificio duplici nequit obligationi satisfieri; nam petens pro te Missam celebrari ,& pro Sacerdotis substentatione dans stipendium totam sibi Missam applicari intendit, per Trullench.
cap. 3. num.33. appellatione enim rei simpliciter venit res tota, & non pars tantum , ex DD. in Cap. sin.de Verbor. signi c. Dec. in I , quod nostrum de Regul. Iur. Naidus d. verb. Missa. num. 3.& dignoscitur ex eo, quod inte
rogatus, an pro aliis etiam eamdem Missam offerri posse consentiat, certisse id non intendere responderet. Unde Sacerdos illud acceptans contrahit talem obligationem, ut debeatur illi totaliter oblatio sacrifieij. Non potest ergo eadem Missa alteri obligationi, etiam sine stipendio satisfacere; Vel , si huic sat: sfacit, non satisfacit obligationi ex stipendio . Et confirmatur ex mente S. Congregationis in Decretis de celebrat. Missar. 6 DeindE; mandat enim ibi tot Missas absolute celebrari, quot sunt stipendia; & hoe quia intendii uni obligationi ex stipendio unam integre Missam correspondere debere: Dum autem integre illi correspondere debet , non remanet locus pro alia obligatione. Ita Thomas Tamburi n. loc. cit. lib.3. cap. Ia num. 9. er seq. Quart it. q. Σ. punct.2O. Pasqualig. ibid. q. 932. 973.
3co Nec vim habent adductae rationes ; Non prima, quit ideo Sacra
Congregatio prohibet plura stipendia pro una Missa recipi, quia Missa obligata v ni ex stipendio remanet totaliter obligata, ut proinde non possit alteri obligari. Nec secunda , quia procedit de applicatione fructus generalis, qui competit omnibus ratione Sacrifici j putuici: at quaestio est applicatione fructus specialis, seu mediJ, qu ae sub ipsius Sacerdotis dispo.stione est ; de quam totam intendunt dantes ilipendium; & ideo obligata
viai non potest alteri obligari. Nec etiam tertia , quia cum haec infinitas extensiva sit incerta, si pro utraque obligatione applicaretur Missa, redderetur viri usque obligationis incerta satisfactio : obligationes autem certa certam, Sabsolutam satisfactionem requirunt. Unde cum laudatis D D. concludendum, non pollet qui tenetur pro dante ilipendium celebrare, eadem Muta oueti pro Uciuocto Religiolo satisfacere, vel e contra .
182쪽
oi Et quamuis admittatur , ut obseruant Pasqualigus d. q.972. num. I Passerinus ibid. num. ym. de alij plures, sub conditione eamdem Miss in .pine pluribus applicari; ita ut celebrans intendat primo satisfacere oneri ex stipendio, & postea etiam aliis, quantum potest, quia ex hac conditionata applicatione nullum illi, cui Missa debetur, praeiudiciu in ; Non tamen habet locum in praesenti; tum quia non agitur de applicatione ex charitate, aut deuotione, quo casu procedit allata doctrinae sed de a inplicatione ex debito, seu Missae , quam ex iustitia , ut probat Quarti d pQid1.2o. f. respondeo hoc nullo modo, pro defuncto Religioso celebrare tenetur , cui certe tali conditionata applicatione nequit ob dicta satisfacere. Sicuti enim applicans Missam primo pro Religioso defuncto,& deindEsubeonditione pro stipendium dante non satisfacit oneri celebrandi ex stipendio, cum talis applicatio esset tantummodo conditionata , & contra me
tem daniis stipen*um ; ita nequit Missa primo & absolute applicata pro
onere ex stipendio satisfieri conditionata applicatione oneri ex Constitutionibus, aut statutis certo,& absoluto pro defuncto Religioso, ut elassi Pasqualigus d. nu. I. nam, ut notat Quarti ibid. g. Tandem confirmatur, oe. intentio Religionis est, ut defunctis Religiosis applicetur fructus Missarum certus, non pendens a DD. opinionibus . Et talis est, semperque fuit nostrae Religionis obseruantia, cum in libris, & computibus Missarum , nunquam consueuerit pro Missis, quae pro deiunctis Religiosis celebrantur
stipendium ullum aut recipere, aut. adnotare .
De causis a quotidie celetrando excusantibus, oer de Superioris consensu.
3o, fi Lures illae esse possunt; Et quidem primo infirmitas, quae ex te
nere suo exhibet causam iustam , & rationabilem. cap. Puos . Sedem. De Osc. Ordia. l. Cum bares. S. Stichus. f. de Stat. Γib l. i. si quis in iudicio. f. Si quisco . l. Quaesitum. g. I .st. de re iudie. adeoque semper excusat. ι. Apud. g. in arbitrio. g. de Dol. except. & alijs pluribus Gon-zalea in not. ad cap. Cum percuso. de cler. aegrotant. num. q. Iulius inponus Discept. foren. tom. 3. discept. Is I. anum.2. seq. Unde est, quod leges generaliter loquentes, restringuntur, ta non habent locum quoad infirmos. l. Arboribus. D de illo. f. de Us russi & l. Si longius. & I. Iudex .f. de re iudie. de obseruant Pranciscus Nau. q. 6ψ . nutu. I. pari. s. Innocentius in Cap. r. m. 2. de celebr. ideo dicitur, infirmis non esse positam Iegem. Grassi consili. tom. 2. lib. 3. tit. d. de celeis'. Mi I. consa discuit. 2. num. q.
183쪽
ao 3 Qualis autem esse debeat haec infirmitas, ut a celebrando exeuset :non satis perspicuum. Regulam hanc generalem statuit Pasqualigus de
Sacris nou S. q. II . tunc infirmitatem excusare a celebratione, quando
reddit impotentem ad celebrandum ; quam regulam intelligit de impotentia non tam phy sica , quam morali; seu quando non potest celebrare , nisi cum damno tali. quod secundum prudens iudicium reddit impossibilem celebrationem ; Quare subdit, non lassicere quamcumque inlirmitatem:
sed debere esse talem, ut ea stante ex celebratione consurgat grauedamnum circa statum, in quo reperitur Sacerdos quoad sanitatem; & sie tuia sim, vel catarum, quamuis pro faciliore curatione exigerent, ne patiens exurgere E lecto, non excusare per se nisi adeo graues essent, ut Missam omnino impedirent cum regulariter ita laborantes sua non omittant exerincitia a sicut nec quartanam exceptis diebus febris, nec stomachi, ocul rum, aut capitis dolorem, aut leues vertigines, ni si aut dolor notabilem alterationem causet quo ad statum corporalem, aut vertigo sit causa in conuenientis alicuius in celebratione propter consimilem rationem, quod
. cum smilibus indispositionibus celebrent quamplures.so Idem dicit num. 6. de digitis; quibus hostia tangenda est, vulnere, vel morbo offenss, de de capite laeso, pedibusque male assectis, nisi tantast laeso, vi si ah notabili damno, aut dolore non possint pro Missae te pore aut digiti denudari, aut caput discooperiri, aut crura, de pedes regere: non vero ubi damnum sit tantummodo leue, aut mediocris dolor. In dubio vero infirmitatis, seu an sufficiat ad excusandum ab obligatione, quamuis Iudicis arbitrio relinquendum dicat cum Menoch. de Arbitrare.
num. s. Barbos. ad d. CV. cum percussio. num. . rectius arbitrio MN dicorum remittendum censet Pax Iordan. rom.2. lib. Io. qui in bustamquam peritis in arte standum. cap. Fraternitatis . de Frigid. Cr AD-lse. de tenuit Rota apud Celsum decis p. num. 6. 6c ad rem praesentem Pa D qualig. ibid. num. s. ubi ad hoc unius tantum Medici iudicium susticet e
3os Quia tamen agit ibi Pasqualigus de infirmitate Capellani, sed B,
nciati ad effectum, ut censeatur liber, necne ab onere compensandi Mi fas, ad quas ratione Capellani M, siue Benefici j teaetur, non videtur eodem modo discurrendum de Religioso ad effectum. vi censeatur excusatus a quotidie celebrando; cum enim ad id teneatur non ratione Capellaniae, sed statuti; de licet celebrare debeat pro oneribus Monasterij; cum tamen per alios non infirmos communiter suppleatur, ad eum excusandum non. requiritur infirmitas in eo rigore, ut in Capellani infirmitate requiritur. Possunt nihilominus de ad rem .raesentem haec aliqualiter deseruire. Et Iicet improbabile non sit eumdem morbum nostros Sacerdotes excusare aselebrando, qui per Dri excusat a Druies ossici; recitatione; de si non e
184쪽
eonta, eum esse possit, quod quis celebrare nequeat ratione Podagrae,& tamen ad horas teneatur Canonicas; regula generalis pro excusando Sacerdote a celebrando ratione infirmitatis ea esse potest , quam affert
Thomas Hurtad. Resbi. moral. tom. I. tract.2. cap. I. resol. I. num. 9. quando
morbus talis est , ut nequeant membra regi, aut obliget lecto decumbere, aut ita debileui stomacho,vel capite reddit hominem,ut sine magno incon modo non possit ad Altare accedere; quam pariter tradit Pasqualigus d. q. ii et . Et quando haec contingant, ita excusatur Sacerdosa celebrando, ut cogi nequeat.
3cis Sed quoniam & alij morbi quandoque contingunt, qui etsi homi-
.nem decumbere non faciant, nec moueri impediant, tamen ipsum reuera, oe non leuiter affligunt, lassicere videtur, quod Religiosus ipse asserat, se non benE habere , & a celebratione impediri iuxta S. P. Augustini R gulam : Denique si latens sit dolor in corpore famulo Dei dicenti, quod sibi doleat sitnὶ dubitatione credatur: maxime si concurrant signa aliQua exteriora , utpote pallor vultus, &debilitas corporis, ex quibus probatu infirmitas, ut ex Plamin. de Resignat. lib. s. q. 3. anum. 3ψ. Barbos. in cap. Nisi cum prid. eod. tit. de Resignat. num. 8. GuaZZm. de Defens. Reor. defens. 12. nu.23.3o7 Dixi, si haec concurrant, quia S. P. Augustini vel ba non ita intelligenda, ut cuicumque morbum latentem alleganti sit clausis oculis credendum; cum loquatur tantum de famulo Dei , seu de Religioso, qui verEst seruus Dei iuxta hanc B. Humberii ad ha:c Regulae verba cap. I 23. interpretationem . etiam omni spiritui credendum est de infirmitate ideo benὸ dicit: famulo vel dicenti, quia sibi doleat oec. Iuni quidam, qui
ex his, quae in eis videntur, apparent veri serui Sej, sicut dicitur de S. Simpliciano, qui apparebat Augo uino verus seruus Dei , in lucebat in eo gratia Diuina. Signa seruorum Dei sunt, seruire Deo die, ae nocte; voluntariὸ, bu- . militer, deuotὸ obedire Praelato in his, qua non sunt contra Seum, vel Regu- lam ; quaerere bonam commune, o non priuatum; aedificare proximum verbo, o. exemplo. Tali famulo Dei dicenti, quod sibi doleat, sin) dubitatione credatur. Et consimilem Hugonis a S. Victore: Iure enim credendum est illi,que boni mores, oe sonuiuatio sancta famulum Dei esse commendant. Nyn enim ex ore loquentium cognoscitur veritas, aut falsitas, sed a fructibus eorum cognoseetis eos, dicit Dominus .:Bona vita fidem dat verbis: mala vita ipsam etiam veritatem facit esse ambiguam. Sihὸ dubitatione ergo credatur eis, qui sinὸ dubitatione sunt boni. bicuti di hanc Michaelis Plorentini in Elucidar. ad Cap. Regul. S. Aug. scilicet: Per quae verba commonefacit, magna utendum esse compassione cum pruIentia c. prudentiam vepo in credendo seruandam ostendit per Dei famulo adiectionem ; ac βι diceret, non indiferenter sic de occulta credendum est , quoniam non desunt saepὸ numero in Monasterio dolentiam fingentes, vel vi suis commodius vacent voluptatibus, vel ut laborιbus eximantur Reli-Y gionis,
185쪽
Nonis , quibus nullo modo mos est gerendus. Sed si famulus Sei extiterit, αἰ se intri ecus dolere eruerit, absque omni haesitatione credatur Oe. Qui sentus est & Seruatii Latruelz. in Optic. Regul. Specul. Peyrini in Regul. Minim.
3o8 Et dato quod hine cuicunque Religioso dolorem asserenti sit indi Aserenter credendum , cum illis tamen credendum dicat S. P. Augustinus in ordine ad cibi diuersitatem, de medicinam , ut ex antecedentibus , de cons quentibus patet, non indE interri debet, credendum oc cuique simpliciter latente dolore se a Missae celebratione excusare volenti. Facilitas enim incredendo, quae ratione Charitatis laudabilis esse potest in ordiae ad medicinam, it curationem , laudabilis esse nequit in ordine ad bonorum op rum omissionem. Unde extra casum famuli Dei, si nulla intrinseci morbi adsint extrinseca signa, non est facile credendum adducenti illum in ordine ad Missam non celebrandam , cum, praecisis extrinsecis signis, non videatur talis esse posse dolor latens, ut sacrificium iustE impediat. 3os Est item quoad hoc, seu pro excusando, vel non a celebratione ratione infirmitatis Sacerdote obseruandum; Si, inquam, exerceat aliquas operationes similes celebrationi Missae, ut esset legere, ludere ijs ludis, qui aliquam requirunt attentionem, quia huiusmodi actionum exercitia de clarant potentem ad celebrandum; non obstante quod illas exerceat ob re creationem; de proindε non sint molestae; quia neque Missa erit molesta saltem non grauiter, si coniungatur cum deuotione, praesertim, quia exigit breue tempus. Pasquali g. d. q. I 2 .mι. 8. Qiuod tamen intelligendum, ni aliundὸ impediatur ad Altare accedere, aut stare; Et quo ad infirmum, . qui dili decubuerit non amplius excusandum a non celebrando, cum aliquibus diebus se solo incedere potuerit; infirmus enim tunc sanus dicitur effectus, eum per triduum suis pedibus ambulauerit, ut cum Pelin.6e Grassi
notat Naidus in Summ. verb. Infirmus num.
3io Consideranda est etiam facilitas maior respectu Religiosi, cum paratam habeat commoditatem tum oratorij priuati , tum assistentium, ra tione quorum non obstante aliquali infirmitate, minore incommodo, de . citra itineris laborem potest Missam celebrare; etsi nimis delatigaretur tria Missa longiore v. g. Dominica Palmarum, Missam votivam de Passione; scut etsi ob oculorum aegritudinem ex Missali legere non valet, eam, uam . memoria tenet, dicere, ut cum Villa lOb. Ledesma, Praepost. Vasq. Diana,
punc . . f. colligitur primo. Pas quasi g. q. 2 ψ. num. Io. dummodo tamcrua circa reliquas actiones videat quod satis sit, ut competenter exequatur ritus, di erroris nullum timeatur periculum; vel saltem cum alterius assistemta Sacerdotis, qui illum adiuuet in colligendis traginentis, de alijs huiusmodi,
186쪽
modi, ut requirit Diana in coordis. tom.2. tract. Iaresol. I 37. Cum enim a sieeelebrando in Oratorio priuato omne scandali periculum remoueatur,
non est cur a celebrando abstinere debeat.
ii Quoad alias causas praeter illas, quae ex desectu vestium , altaris , calicis , vini, hostiae,& similium oriuntur,& quae ex se a Missa celebra
da absoluunt hoc unum noto; non sufficere leues, ad hoc ut nostri Sacerdotes a celebrando abstineant, cum expressEgraues requirantur a Stat to, aut graui causa. Verum, cum pro excusatidis Capellanis , & Beneficiatis, ita quod non teneantur supplere, hanc statuat ιbid. q. II 2 s. num. I.
regulam Pasqualigus: Quod, ut impedimentum excusare dicatur, debeat esse tale, ut moraIiter iuperari non possit; unde num.6. deducit, ex huiusmodi esse necessitatem , aut suscipiendi iter ob aliquod graue negotium, aut illi vacandi, aut seruiendi Reipublicae , aut propriae Ecclesiae , aut audiendi confessionem constituti in mortis articulo, aut quid simile peragendi ; ita ut non possit sine incommodo valde graui, aut proprio, aut alieno omitti; idem, & a fortiori pro noliris Religiosis suificere dicendum , apud quos non ea est obligatio, quae in Capellanis.
3I2 Obseruandum tamen requiri Superioris consensum, eum sic ape th loe. supr. Coastitutiones: die, nisi ex morbo, aut graui eaufa, o de eonfensu Prioris Misi e celebrationem praetermittant; Unia posita graui causa , si non adsit Prasati consensus, non potest quis ex nostris Missam omittere; coniungitur enim grauis causa cum Prioris consensu perdictionemo quae contulictiva,& copulativa est,&ita aequaliter copulat , ut utriusque copulati concursum requirat, per allegat. a Bar l. in miction. tur. Gusteq. dict. I Io. num.6. 9. Idem dico de morbo, seu dictionem ct copulare Superioris consensum non solum cum immediate antecedentibus, siue eum graui causa: sed cum ouinibus antecedentibus, hoc est etiam cum mortis: & sensum esse, non posIe, siue ex morbo, sud ex graui causa sine huiusmodi eonsensu Missam omitti; cum hae tamen declaratione: copulare quidem cum morbo non su rupto pro infirmitate, quae ex se sit patem ter cum celebratione incompatibilis; nam vanE talis consensus requirere tur , ubi eo denegato parere possibile non esset: sed cum morbo sumpto pro infit initate, quae licet cum aliquali difficultate, di incommodo compatibilis sit cum Missae celebratione ;&in tali casu non posse siue Praelati assensu a celebratione abstinere; nisi Medicus tune a Sacrificio abstinendum d
clarauerit, cum a Constitutionibus p. I. cap. 13. f.6. sic statuatur: Medico, o infirmario in his, qua ad ipsos pertinent, obedientiam prassent; & alias iudicare, an cum tali incommodo celebrare expediat, ad ipsum spectet.
Quod si quaeratur, qualis debeat esse huiusmodi consensus; dico su Acere tacitum, quia haec est ratio contensus, quod ubi requiritur, taciatus lassiciat, ad disterentiam licentiae, quae atras debes esse explicita, ut
187쪽
hiter unum, & alteram distinguendo obseruat Naidus in s m. ve .cox. sensus m. Io.& verb. Licentia num. q. Et dato, quod requiratur licentia ;cum etiam tacitam , seu implicitam susscere doceant Sanchez in Decalog.
lib. 6. cap. II. Inm. II. Portet I. in Dub. Regul. verb. Licentianum. 2. L anatom. I. p. I. cap. 6. mm . s. lcrom. 2. verb. Licentia num. Peyri n. m. q. Σ.
cap. 2. s. 3. iron est , cur non lassiciat in praesenti. Et catu quo tacitum sutificere admittere non velimus; sub landum, lassicere, si petatur; cum enim in casu alicuius ex suprapositis i inpedimentis iniuste denegaretur, habendus pro concesso, ut de licentia iniuste denegata disponitur in Cap. Licet. I 8. de Regular. Clementi n. I. de For. compet. docentque Murga in Constις. spUol. Constit.6. num.729. A Mostaazo de Caus piis lib. s. cap. IO. num. . nee tunc paenae taxatae subiiciendus esset, cum taxata sit contra voluntatiE Missam omittentes, seu delinquentes: non vero cum causa non cele
3I Inter causas autem pro excusando a quotidiana eelebratione ex no stris Sacerdote, nunquam admiserim indevotionem; si enim Sacerdos quulibet ita viuere debet, ut quotidi E mereatur celebrare & a fortiori Capellanus, qui ratione benefici j spontE suscepti ad id specialiter tenetur in vi be-nE Campanii. Diuersor Iur. Rubr. 7. cap. 6. num. I s. & Passerinus d. tom.2. q. art. q. num. III 3. vers. impedimentum , quanto magis Sacerdos Religiosus , qui se ad id voluntariE obligauit , & periectiorem statum professus est λ
De Missa in triduo maioris Hebdomadae.
3 1, VotidiE ergo ex dictis celebrare tenentur nostri Sacerdotes. Et ab hac lege eximuntur solo triduo ante Pascha maioris heb- domadae: Vino die excepto triduo antὸ Pascha Missae celebrationem pratermittant . cum aliud sit, liberari ab onere Missandi; &aliud praecipi Mis Iam non celebrare; & solum primum importare videatur Statutum, dubitari potest, an saltem possint in iis diebus Misae sacrificium offerre, necne λ Et incipiendo a fetia quinta, nullum mihi dubium, posse priuatim celebrari, cum nullibi appareat prohibitum, nec in p. In Cana. de confecr. dist.2. ubi Soter Papa : In caena Domini a quibusdam pereeptio Eucharistiae negligitur: quae, quoniam in eadem die ab omnibus fidelibus exceptis iis, quibus pro grauibus criminibus inbibitum est percipienda sit , Ecclesiasticus usus demonstrat Oc. tiam sermo ibi est de communione, quae tunc ea die abomiubus fidelibus,&eo modo, quo &nunc in Paschate omnes id
188쪽
faciunt , sed non de facienda extri Missam a sacerdotibus .' Et quamuis ex aliquibus, seu Ordine Romano Cap. de Caena Domini, ubi haec leguntur: Communicent Presbyteri primo , postea 'Diaconi, ct caeteri omnes, ct ita μοῖ-ciatur Misa; & ex Alcusim de Diuin . . cap. pariter de Crita Domini, ubi et Dum cantatur antiphona ad communionem interim Clcrum, O omnem populum communicare, desumatur aliquod talis consuetudinis communicandi in Missa , argumentum; & videatur inducta ad imitationem Christi Domini, ex cuius manibus omnes in caena Apostoli communicarunt; ex quibus omnibus Francolinus de Hor Canon. cap.3Ο. num. q. Andreas Saussay in
Tanopi. Sacerdotal. pari. 2.l b. I. cap .f. art. Σ. f. I. ita obseruandum esse te.
nuerunt; prout sentit & AEOrius Git. Moral. tom. I. lib. Io. cap. 2ψ. q.s. ubi tamen talis consuetudo recepta sit.
316 Nihilominus posse dicta seria V. sacrosanctum Missae sacrificium
confici, cum Soto dist. i q. 2. art. 2.&Nauarr. in Summ. cap. s. num .88. Angelo in bylorab. q.8. or. Misi. art. vlt. docet Suarea tom. 3. in 3. pari. disp.8o.fecta. 6.superest verb, ubi ab alijs antiquioribus hanc sententiam in dubium non reuocatam; & tenent Barbos. de Of. Paroch. pari. I. cap. II num. 9. Vincent. Tancred. in cura. Moral. tract. 3. disp. q. q. l. Leandertom.2. trin. 8.di'. . q.2O. Pasqualigus de Sacrisc. nou. leg. q. 3 i. cum pluribus ab unoquoque, & suta ab ultimo allegatis: quibus addendi Scortia
de Sacrisic. Mig. lib. 2. cap. s. num.9. Paulus a S. Ioann. Euang. in nostro cer moniat. Eccles lib. q. cap. II. in. Gobat Theol. experiment. tract. 3. num. 2 IN Ioannes Maria Turrinus in Director. facillic. pari. R. ea. Σ. cap. i. f. dubitatur adhuc. Bissus in Hierurg. titi. F. num. . atque Diana in coordin. tom. 2 tra I. I. resol. 73. num. 2. Thomas Tamburi n. de Method. Miss .celebr. lib. r.
cap. s. I. qui rinam hanc communem appellant. Et ratio as. serti est, quia supposita consuetudo, quae eli unicum contrariae sententiae fundamentum, talis non est, ut habeat vim legis ;& hoc quia non inducta animo obligandi, vel ad minus dubium est, an inducta tali fine ; qua stante dubitatione censenda est non ob igare, ut Pasqualigus loc. cit. num. F. M licet nonnulli non sacrificent, alij plures tamen, & timorati ea die celebrant: quo pariter sit , ut corruat ratio consuetudinis obligatoriae, cum, ut talis sit, debeat esse omnium,& non aliquorum, ut Suared ibid.&consu tudinis varietas elidit vim consuetudinis obligatiuam, ut cum Menoch. cons37.nvm.39. Rota Decis. 366. num.ῖ. pari. . diuersor. εἰ alijs Pasiqua ligusilud. Et dato quod olim vera , ta obligatoria quoad hoc extiterit consuetudo, non amplius viget, cum per alteram subsequentem sacrificandi, de non communicandi abrogata sit, ut Diana, & Turrinus loci eit. Praeterquamquod non probatur fuisse cosuetudinem,quod omnis Cierus: sed tantummodo , quod maior pars Cleri communicaret. Quo posito liberum est saltem aliquibus, non communicare, sed celebrare, vι ibid. idem Turri-
189쪽
nus. Nec subsistit suppositum, quod communicare debeant ea die denu Praelati omnes Sacerdotes, quia Christus id instituerit in Caena, dunia
Apostolos communicauit; quandoquidem non communicauerunt, ut Sacerdotes, sed ut laici, cum solum post Communionem dixerit: Hoe facite. Et sic lassicit, quod aliqui ex Clero communicent de manu Praelati: non vero sequitur, quod nequeant Sacerdotes celebrare, ut Suarea ibid. Et iticiare quoad nostros permittitur ab Apostolicis Constitutionibus d. e . . g. 3. ibi: In die caenae Domini omnes de manu Prioris communicent, nisi quis eo die iusta de causa, ct Trioris expressa venia Iacrum fecerit. Vbi tacitam non lassicere aduertendum; nam ubi expressum requiritur, tacitum non lassicit ex Cap.2. de Praeben. Cap n. de Procurat. in s. Tusch. liti. E. concl. 6s .
3i7 An autem haec Missa publich, & in Ecclesia , vel priuatim ,& in oratorijs sne saecularium praesentia celebranda sit, vel celebrari possit, dubium. Et priuatim, & in Oratorio celebrare debere qui id voluerit, scribit Azorius d. q. s. de ad tollendum scandalum, si quod esse possit, con sulit suarea ibid. de ex S. Congregationis deela ratione specialiter notat
Nicolius in Tbeorie. Prax. utriusq. Imr. tom.2. de Celebrat. Mig. num. s. versm ὸ communiter Gulier. lib. I. quo. canonic. cap. 3o. num. 36. Sed Thomas Tamburis . loc. cit. Pasqualig. iuid. num. 3. volunt id fieri possa publice, dc
in Ecclesia, ubi benEidem Pasqualigus hunc scandali scrupulum remouet ex eo, quod saeculares, cum non sint periti rituum Ecclesiasticorum, d beant in hac materia licitum iudicare, quod ab Ecclesiasticis fieri vident; eo magis cum publich celebretur, quia nemo publice facit, quod illicite
laeerit. Ubi num. . Romanam adducit obseruantiam. 3I 8 Peria vero VI. in Parasceve nemini licet celebrare nec publice, nee priuatim, cum ea die Sacrificium non sit in Ecclesia iuxta antiquam traditionem, ex cap. Sabbato. de consecr.ds.3. sed solum consumetur hostia pridie conjecrata . Ordo Roman. de Osc. Parascev. Amiar. lib. I. de Eccles scap. 12. I 3. I . Raban. M aur. lib.2. d. Instit. cleric. cap. 37. Ualafrid. Strab. de Reb. Eccles cap. 2.&late Suassay loc. svr. .2. quia tali die passio D. N. Iesu Christi ab Ecclesia recolitur, prout gotia eli ; & ideo non repraesentatur mystice per consecrationem, ut loquitur D. Thomas 3φ.q.83. art.2. ad.χ. dc obseruat Albin. Flacc. de Diuiu .Qc. cap. i8. de Parascev. Et qui secus faceret, peccaret mortaliter; cum enim faceret conita perpetuam Ecclesiae obseruantiam, & contri sensum communem Doctorum, esset transgressio in materia graui. Gloss. in cap. Visum. d. tit. de Consecr. dist. I. D. Thomas loe. cit.& cum SuareE, VatqueZ , alijsque pluribus Pas qualigus ibid. q. 33 s. nu. q. &praeter eos Gulier. eod.loc. num. 3I. Gobat. daract.3. num .2I3. Bissuscit. liti. F. num . . & notatur in nostro Ceremonial .d.liba . cap. 3.fn. qua de causa nec ea die occurrente festo SS. Annuntiationis c
ὶςbraret licet, ta consequenter nec populus tenetur tali die ossicio, seu Mise
190쪽
sae assistere, ut ex sacr. Congregationis decretis Gavant.
v. m. ia. cum non sit Missae Sacrificium, ut supponit D. Thom.ω.art.2. ad α. probant Suar d. rom. 3. di'. 7s.Iea. . s. in confirmatione. Scortia lac.supr. lib. I. cap. s. ad 3. docentque Bactos. cit. cap. I I. nuM. 8. Leam det d. di'. s. q. 23. Diana ibid. tract. 3.rσοι. I9. qui plures alios adducunt.& Bissus d. num. . g. I.
19 Licet e contra io sabbato sancto; quamuis enim eodem modo locruatur de hac die, ac de feria sexta d. cap. sabbato; utriusque tamen estiuersa obseruantia; quandoquidem quoad Sabbatum fuit a reata antiqua non celebraudi consuetudo; per hoc quod ubi prius nullatenus ea die celebrabatur usque ad mediam noctem,& initium Dominicae diei; & via abstinentia a Sacrificio recolebatur quies Christi in sepulchro, postm dum caeptum est anticipate celebrari Christi resuriectionem in Sabbato ivnde sublata antiqua consuetudine remota dignoscitur prohibitio de non celebrando , ut discurrunt Suarea d. disp. 8o. DII. 1. lin. Saussay ibid.*.3.& quamuis neget posse Missam priuatam celeluari, fauent tamen Gulier.
resol. 7 . ear 73.& suo more pluribus adductis Pasqualigus ibid. q. 338. O
32o Duo mod5 circa haec adnotanda. Prim5 quoad Missam priuatam seriae v. non posse recitari nec in Oratorii, priuatis post Missam solemnem, quia finita solemni Missa iam incipit ossicium in Parasceve, quo
incaepto non licet celebrare. Ita Uasqued in 3. p. disp. 232. cap. z. m. I quem sequuntur Castropal. p. q. tract.22. punct.9. m.2. Bar Libid. . p. Leander loc. supr. q.2o. Diana eod. tract. I. resol.73. a num. s. seq. Pa' u lig. eit. q.3 I. num.6. Gabat ibid. m. 2I9. Bissus ead. liti. F. num. M. g. I. Nec in Sabbato Sancto ante Missam solemnem, ut volunt Castropas. ibi num. . Ioan. a Cruce part.2. Director. Conscient. de Sacris. Misi. dub.2. comi. I.
sed solum aut post inchoatam Missam solemnem, ut Gauantus part q. tit. II. num. 3. aut ad summum simul cum ipsa, ut Pasqualigusq. 363. m.3. Quarti ad Rubr. Misi. p. I. dub. . de Sabbat. Sana. de hac utique optima ra tione, quia in tantum cessauit prohibitio quoad Missas priuatas, quate. nus auctoritate Ecclesiae cessauit quoad solemnem , ita ut priuatae licitae non sint, nisi ratione solemnis. ino autem ad solemnem non cessat, nisi quando incipit; & donec ipsa incipiat,Ecclesia aelebrat tempus Passionis UndE qui ante Missam solemnem priuate celebraret, celebraret resurrectionem tempore, quo Ecclesia Passionem. Sed tutius puto solum post Campanarum pullationem, & inchoatam Paschalem laetitiam, ut Bissus.