장음표시 사용
231쪽
dem S. Benedicti Regulam, sic : Expleto cibo finiatar lectio. Surgentes araesia dicto versu sinister c borus exeat prior, nouismus D. Abbas psallentes
psalmum Pinquagesimum diuinctὸ, statutum reserunt Menardus in Concord. Reguliar. cap. 7. not. ad ἔβ. & Haestenus in Ordin. Monast. conuersat. not. ad
cap. II. x m. I 8. Praeter has, inquam, Lrallarum actiones cantatur eciain, ut in nostro Cerem iri. Eccles. lib. s. cap. 6. & Ordinar. Prec. lib.Σ. cap. IO.
dum in communi fit, ut num. I 2. dictum est , ter in hebdomada flagella tio, & dum quis se publice disciplinat in Refectorio per Constitui. p. I. cap. II. naui.8. ibi: In eodem Refectorio unam disciplinam faciant Iuper nudas scapulas psalmum Miserere, O Deprofundis fedatὸ dicendo, de pari. cap.6. de Culp. pati. grauior. Cum enim in hac corporis calligatione nouuin non sit psalmos aliquos decantari, i plo S. Petro Damiani teste lib. 6. γ β. 3 . ad suos Eremit. & epist.27. ad Petrum Cerebros. Monachum, ibi: Tu quoque non discis plinae regulam ,sed longioris disciplinae detestaris insaniam ; nec improbas cum diasci ina dici Asalmum : Ied perlux resis , ut continuetur cum disciplina psalterium , c. vlus inualuit apud omnes iere Religiones psalmum Miserere saltem concinendi, dum se pariter flagellis in commuua calligant, ut notat Haesteuus Disquisit. Monastic. lib. 8. tract. . di q. . . num. s. & de quibus Mugius de Sacr. Cercmon. opusc.2. dis'. q. quin obseruat ipsa etiam Ecclesia in absolutione ab excouam unicatione ; pro psalmo enim paenitentiali, ut ex cap. Nybis. ii 2. de Sent. Excommunic. recitandus eii , dum reus cutica percutitur, venit Miserere per Nauarr. in cap. I. in princip. de Paenit. dist.6. num. 33. & Rituat. Roman. reformat a Paulo U. l. p. de Sacram paenit. princip. 6c Peystu. In Formular. liti. A. cap. I. & ita in nostris Conili- tutionibus praescribitur p. . cap. I . num. 3. Et quidcm satis congrue, cum psalmus hic inter paruitentiales principatior sit , dc ideo inter ipsos me dius; di quo frequentius utitur Eccie ita; sitque, ut potε ad humilitatem inducens,ad paenitentiam magis idoneus ut numero quinquagesimo insignitus remissionem delictorum annuntiet, eo modo quo Iubilaei anno quinquagesimo crimina omnia relaxabantur ; de quibus incognitus Exρ sit. Hai. Io. Lorinus in argument. ad eumd. psal. Card. Bona de Diu n. TIa
d. cap. I . 9.Σ. num. q. noster Anteius Maria a S. Bouauentur in Ponderat.
ψoo bunt item hi psalmi Miserere , Cc Deprofundia apud nostros recitandidum pedes hospitibus lauantur ad praescriptum Constitutionum ead. p. I. cap. II. num. a . ibi et Postquam obedientiam Iut Superioris exhibuerint, Trior illam approbauerit , recipiamur, oe coram miles charitatiuὸ lauentur , psalmum Alberere, Icu Deprofi dia cum precibus solitis persoluendo. hoc est iuxta Ceremonial. lib. . cap. Iz. cum aqua tepida, Ec herbis odoriferis lauantur. Circa quem trium, etsi antiquitumum apud tu in Veter. Teli
232쪽
Iacobus Gret serus in Pedilauio eap. I. ad 7. Laurentius Beyerlinck rbeatr Vit. Human. verb. Hospitalitas . Haestenus ibid. lib. I i tradi.2. di q. . de prae sertim apud Monachos, cum pedes hospitibus lauari demandetur in Regulis Esaiae Abb. num. 33. ibi: Si vero est defatigatus ab itinere , permitte illi quiescere elaua pedes eius. S. Pachom ij num. i. sic: Si clerici fuerint, vel Monachi maiori bonore suscipiantur,lauabuntque pedes eorum. S.Isidori Cap.2I. per haec verba: Seferenda est honorificentia bospitalitatis , praebeantur eis b bitacula , Iauentur eorum pedes. S. Fructuosi cap. Io. Hospitibus, vel peregrinis Τratribus ad vesperam lauandi pedes 1, teiletur Albinus Flaccus
Hie locus hospitibus pateat, veniat ultrὸ Semper erit quoniam susceptus in bospite christus. Sitque minister ouans fesso seruire vianti, Et lauare pedes peregrinis gaudeat ille.& ex alijs elucident Nebridius a Mundet heim loe.cit. epist. ψ . βη. & epist.
Io . per tot. Stephanus Ba ludius in not. ad cap tutar. col. io 86. υerb. Mandatum . Antonius Dadinus Alleserra de Origin. rei Mona t. lib. 8. cap. Io.
Martene ad cap.3s. Regul. vers. pedes υπὸ . Et si inquam ex his monumen iis ritus antiquitas probetur, nihil tamen quoad preces in tali lauacro persoluendas exprestum lego.qoi:In S. Benedicti Regula aliquid quidem lotos pedes
dicendum obseruo , hunc icilicet ex mal. I. versiculum: Suscipiamus Deus misericordiam tuam in medio templi tui. Psalmos audio decantatos apud Monachos quosdam, dum ad peregrinorum pedes abluendos irent, atque redirent : mi etiam pedes peregrinorum in unaquaque feria lavant, illuc eundo , indὸ reuertendo cum psalmodia vadunt, ut videre est in Capitulis Monachorum ad Augiam directoruni apud BaluZium loc. supr. col. I 38 .nηνγ. 3. Sed an quid decantatum in ipsa ablutione non liquet: quin ubi sermo etide abluendis eorumdem Monachorum pedibus, in silent io id actum legi- stur, ibid. num. I o. Iu Sabbato, quando mundicies facere solent, pedes cum silentio lauant. In Concit. Aquis granens. de 817. can. 23. er 2 o apud Bimum antiphonas aliquas a Monachis decantari, dum sibi pedes lauarent iniungitur: Vt in Quadragesima , sicut O in alio tempore vicissim sibi pedes lavent, O ant bonas huic osticio congruentes decantent. Aliquid item decantandum innuit Hiidemarus in Reg. S. Bened. apud AIarten. add. cap. 3. dum Mona chi pauperum pedes abluerent: Ipsi etiam post V Deras vadunt pedes pauperibus lauare, o cantando lauant pedes. Apud Cattinenses etiam hoc obseruari scribit Haestenus eod. tract.2. dqq. s. quod Praelatus, & in eius absentia Prior claustralis genibus sex is ante hospitein pedes eius lauet; auos dum incipit lauare mox duo Fratres in medio loci genusexi incipiant aliquid cantare quod deuotionem excitet. Quidnam autem id ut, quod cantari debeat non
233쪽
aperitur. Psalmum aliquem, vel pias antiphonas non dubito, & de quibus Martene de I 2. num. Io. Et hoc ex uniuscuiusque Religionis, aut Superiorum placito, vel iuxta temporum congruentias , ut
idem Martene ibid. Atque adeo, ut humilitati, quae in huiusmodi ablutit ne exercetur, magis accommodatos, a nobis electos psalmos MUerere, Deprofundis, quos humilitatis sensibus abundare diximus; & utique in ipso ablutionis actu recitandos propicr verba lauentur, psalmum Miserere, Dil Deprofundis cum precibus solitis persoluendo , quae simultatem linAn autem cum omnibus hospitibus id praestandum, vel solum cum nais aliunde accedentibus t Et indifferenter cum omnibus respondeo tum quia indistincti loquuntur de omnibus Hospitibus, Religiosis tamen, Constitutiones; tum quia post hoc num.3. de hospitibus suscipiendis statutum: Hospites, qui ad nos venerint, maxime Religiosi, O praesertim ordinum
Mendicantium non habentes ibidem Monasterium sui ordinis oee. recipiantur, subdunt ibid. num. . Vullus tamen, qui obedientiam ui Superioris non portet, recipiatur iuxta fel. record. Sixti V. Bullam. Postquam autem obedientiam sui Superioris exhibuerint c. recipiantur, O eorum pedes charitatiuὸ lauentur.
Ex quibus patet, quod respectu omnium, de quibus antecedenter habita' mentio, seu&exterorum sit talis ablutio statuta : sicut ex subsequentibus, in quibus sine licentia cum huiusmodi hospitibus Religiosi conuen- tuales colloqui prohibentur. Dixi, Religiosi tamen, quia illorum abluendi sunt pedes , qui sui Superioris obedientiam exhibuerint, ut vidimus; adeoque & Religiosorum tantummodo. Nec obstat, quod cum quandoque calceati sint, dissicile sit talem consuetudinem obseruare; cum enim in Constitutionibus nullo modo limitetur tempus , poterunt post caenam, antequam cubitum pergant, eorum pedes lauari , ut ex pluribus apud Haestenum d. difq. s. g. Wrὸ Hildegardis, di Martene loe. cit. S. teqηa bine discedamus Oc.
234쪽
' tam pulsatur ad portam elio adsit, per fene stellam priusquam portam aperiat, dicendo de ubie Aue Maria pulsantes respiciat, circ. Fra
antequam domo exeant, sir in domum re
uersi a Superiore benedicitionem genuflixi, deosculando corri giam Superioris humiliter petant dicentes : Benedicite Pater . Superior vero benedistionem dando respondebit : Illet,
vos benedicat, qui sine fine vivit, & regnat. Const.
Voties ergb pulsatur ad ianuam , toties per Maria a Ianitore respondendum I & utiquo cuicuntque, siuε nobilis, siue plebeus ille sit; & utrumque ob llat uti indefinitu in loquendi modum. Consimi lem quidem S. Benedictus respondendi formulam praefixit Ianitoribus in Regul. eq.66. sed duplicem: Et mox υt aliquis pulsauerit, aut pauper clamauerit, Deo gratias respondeat, aut senedicat; leii , ut alij legunt: Benedic, unam scilicet pro pauperibus, qui per clamantes , & ait ram pro diuitibus , qui per pulsantes intelliguntur; nemph Deo gratias pro illis, & Benedicat pro istis, ut explicant Ioann. de Turrecremat. in d. Regul. tradi. I I. &Smaragdus ibid. & cum Hildemato Martene pariter ad d. cap. 66. Unica nostra est , & ideo omnibus indiscriminatim red
Et quia has formulas loco salutationis state obseruat Haei tenus Disq. Monast. lib.3 tract..disq. 7. dicens: mibus verbis duplicem salutari tradit formam. Prima est , qua dicitur, v orratias ; altera, qua benedictio vel a maiore petitur, vel minori impenditur; idem de responsiOile per Aue Ee χ
235쪽
Maria dicendum. Omnes sane laudabiles pro religiosis salutationibus obseruationes. Unde non solum a Ianitoribus, quando ad Monaster ij fores
quis pulsati sed ab omnibus inuicem occurrentibus, vel has, vel consimiles iuxta varios Religionum mores est & merito inter Religiosos exerceri inductum ; cum namque, ut ait Iulius Nigronus in Regul. Communior. So.
ciet. Ies Regul.27. num. ΙΣ.& Regul. 3 . num. 9. nihil usitatius inter notos,
S amicos, quam salutatio; adeo ut teste ipse s. Ambrosio lib. 7. in Luc. Io.& Gentiles Christianos salutare consueuerint : Gentiles quoque eum chris stianis habent huiusmodi osciorum commercia , certe non erat a Religiosis
personis urbanitas haec arcenda.
os Et quidem, sia antiqua salutandi consuetudo attendatur, mos erat optandi per eam aliquid mani, ut clare ex hac Amalar ij de Eccles. Oscilik3 . cap. i 9. obseruatione: In eo die descendit Dominus de monte Oliveti, vonienti ei obuiam turba multa. Pon est dubium, quin salutaret eam secundum morem bonum antiquae traditionis, quem etiam nostra non solum perita Ecclesia, sed etiam vulgaris tenet. Solet sibi obuianti aliquid bonura optare causa salutatationis. Et praecipuὸ propterea dicimus Dominum salutasse turbam venientem sibi obuiam, quoniam talis erat conluetudo Iudaeorum, ut Augustinus in psalm.Sπὸ expugnauerunt me . Nostis enim ,lait , fratres , quando transitur per operantes, est consuctudo , ut dicatur illis: Benedictio Domini super vos . Et ma- :gis ista consuetudo erat in gente Iudaeorum . 'Nemo transibat, oe videbat aliquod opus in agro, vel in vinea , vel in mese, vel aliquid eiusmodi, non licebat transire sine benedictione. Haec consuetu 'o manet wque hodie in nostra Ecclesia, quando transitum facimus de uno oscio ad alterum, quasi nuper introeamus ad operarios, salutamus eos verbis benedictione plenis. In quinus non tantum sa-
Iutationis formula, sed & etiam eius antiquitas, seli&ante Christum Dominum vetustissimus usus habetur; dum enim per antiquam traditionem ad Christi tempora descendisse dicitur, necellaeit, quod longe ante ipsum ortum habuerit, &, ut puto, eas relpiciat salutationes, de quibus 2 uvier. cap. 6. Euth. 3. Benedicat tibi Dominus. o6 Quod idem dicendum est attcnta etiam consuetudine, qua certum est iuxta morem Hebraeorum usos Christum de Apostolos: Pax vobis ; sic enim de Christo,& Apostolis S. Petrus Damiani in lib. inscript. Dominus vobiscum cap.3. ibi: in nouo Testamento pene semper ita Tominus salutasse discipulos inuenitur: Pax vobis. Quibus nimirum discipulis eamdem salutationis formam commendauit dicens: In quamcumque domum intraueritis , salmiate eam, dicentes r Pax huic domui. Et de Hebraeorum ritu Pa melius innot. ad cap. .lib. I. Tertuli. aduers. Marctou.n. 63. & Cornelius a Lapid. in Zacb .Prom. cap.8.vers. I I. ibi: Chrsus, O Apostoli hacfalutatione ex ritu Hebraeorum viisoἰent: Pax vobis , ta repetit in Epist. 3. S. Ioannis ad ver I .ci si quoad Apostolos scribat in Epit i. ad Roman. cap. I.ad vers.7. ex Testurusian
236쪽
llan. d. lib. s. cap. . ab illis additum verbum Gratia; seu Gratia, pax υobis Est, inquam, idem dicendum ; optata scilichi & in hac salutatione hona;
nam, ut idem Cornelius ad d. loc. Zachar. habet : Pax est magna benedictio, maiorem secum adducit ; & est phrasis, qua omnem benedictionem apprecantur; ac idem est, ac dicere,omnia prospera, fausta sint vobis , ut idem interpretatur add. vers. 7. epist. ad doman. de qua re videndi S. P. Augustinus de ciuit.Dei. lib. I9. cap. II S. Bona uentura in Siat. Diut.tu.7. cap.6. Ο Apud Monachos vero, ut de ordinis mei antiquis Patribus loquar. formulam Deo gratias usitata remo est, qui ambigat, cum idem S. P. Augustinus contra Circumcellionum irrisiones sic earn, & suos Monachos ea utentes his in Enarrat. in Val. 1 32. verbis defendati Hi etiam insultare n bis audent, quia fratres, cum vident homines, Deo gratias dicunt. Quid en , inquiunt, Deogratias λ Ita ne surdus es, ut nescias, quid sit, Deo gratias e Qui dicit Deo gratias, gratias agit Deo. Vide,si non dcbet frater Seogratias agere, quando υidet fratrem suum. Num enim non est locus gratulationis, quando se inuicem vident, qui habitant in christo λ Et tamen vos Deo gratias norum ridetis . Vbi de Monachis sermonem esse, & per fratres, Monachos ibi venire nullum est dubium, tum ex antecedentibus: Quid ergὸ dicunt illi, qui
nobis de nomine Monachorum insultant, tu me x consequentibus : Quarὸ ergδρο nos non appellemus Monachos,cum dicit psalmus, Ecce quam bonum quam iucundum habitare fratres in vitum & iterum : Respondeant nobis, exponant, qui insultant nomini Monachorum oec. Atque ita ex his S. P. Augustini verbis, eorum Monachorum se per Neo gratias salutandi morem fuisse scribunt Nebridius a Munde heim in Antiquar. Monast. Nili. Io . Iul. Nigronusadd. Regul.2 7.n. I 2. Caracciolus in Synon. Heter .Religio p. I. cap. I. nu. Io. βη. Haei tenus cit.disq. 7. Cornelius a Lapid. in Epist .ad Dbcs. cap. s. vers. . in I. ad Thessalon. cap. s. n. I 8. Gaua D tus, ad Rubric. Milyal. pari. I. tit. Io.litt.L. Cardinalis Bona de Divin. Psalmod. cap. I 6. g. Ι . sin. Bernard. Bissus in Hierurg. liti. D. n. 9 I. Id. artene. Comment.add. cap. 66. Regul. S. Bened. &Monachorum tantum, ut clare Christianus Lupus inconcil.rom. .pag. 3Is.
tinent ; seu sui 'emorem Monachorum a S. P. Augustino institutorum , cum ante ipsum nulli essent ibi, & ab ipso primum in Aphrica instituti suo. rint Monachi, ut ex probatis in auodlibet.Regular .anum. I 87. seq. Unde potuit dicere Philippus Elilius vinu. I 23. vidimus, huius salutationis per Deo gratias auctorem fuisse eumdem S. P. Augustinum. o 8 Nec his obstat, quod idem S. P. ibi loquatur de more , ut quidam sibi suadent, aut Christianorum, aut apud Monachos antiquo , seu ante linium iam usitato; quia quoad primum liquet aperte ex nunc dictis,locutum
ibi S. Patrem de Monachis; de dato, quod sic te salutarent & Christiani reliqui, certe non hinc sequitur, quod idem non prαstarent & Monachir
237쪽
quin potius ab his id illi didicerint. Et quoad secundum, intelligendus est
talis mos priscorum Monachorum, non priscorum respehu S. P. Augustini, cum non legatur eo modo ante ipsum se Monachos salutasse,sed prisc rum respectu temporis,quo Auctores illi, ritum se per Deo gratias salutandi ex S. P. Augustino priscorum Monachorum fuisse deducunt; maxime cum S. Pater loquatur de ritu a Donatistis irriso, tamquam nouiter inducto, eo modo quo eum pariter arguebant pro Monachatu ab ipso ibidem instituto, utpote pro re noua, de usque tunc invisa. Vnde Nigronus d.n.i . dicit aperte huiusmodi salutationis formam propriam fuisse Monachorum, Aphricae, quos antE S. P. Augustinum certum est non fuisse: Formulam
Deo alias,qua erat in ore Monachorum Aphrorum. Et Stephanus Durant.demtib. Ecclesi albol. lib. I .cap. i8.n. io. explicat de ipso S. P. Augustini saeculo, ho est non antea : Hoc loco obiter obseruandum est, Monachos iam tu Augustinisaeculo cum hominibus occurrebant, Deo gratias dicere consueuisse; Nexprcilius ex Burchardo Gauantus loc. eit. Ioann. Anton. Ρallotta m Du'ragm.Rιt.Sa . lib. 2.cap. I 3. εἰ Bissus d. n.9I. qui sic habet: Dro gratias erat vox valdὸ usitata a Monachis, cum alicui homini occurrerent; idque temporibus D. Augustini, ut refert Ioann. Barchard. in Ord. celebr. Misi. Quod si antiquior Ruguilino dicatur vlas huius vocis Seo gratias, transeat: sed non per mo
dum salutationis: saltem nullibi a me lectum . Quare subsilere dicendum S a S. P. Augustino hunc morem primo inductum, & ab eius Eremitis fratribus suisse obseruatum; quamuis Christianus Lupus eum dicat ab ipso
una cum Monacha tu ex Italia in Aphricam delatum; cuius tamen nullum monumentum, sicut multiplex respectu Monachatus .
. os Hanc eamdem , dc suis Monachis, pro Ostiarijs saltem salutandisormam luccessive induxit S. Benedictus in Regul. sed una cum Benedic, ut vidimus. Dixi pro Ostiario, de respectu pulsantium ad ianuam; nam pro se salutandis,cum inuicem sibi obviarent, altera fuit illis salutationis Drma familiaris,exead. Regul. cap M. ibi: Vbicum ae autem sibi uiant Fra . tres, iunior a priori benedictionem petat, dicens scilicet, Benedicite, ut notat Ioannes a Turrecremat. ibid. tract. a 37. de ex Epitom. Ludovici Pij super eam l. Regul. Hugo Menardus in Concord. Regular. cap. 7o. not. ad g. I. vers. Benedictionem petat; dc ex Petro Uenerabit. lib. i. ist.28. de alijs Haesienus Gi .difq.7. de in Comment. Ordin. conuersat. Monas. cap.6. n. . oc Martene add. cap.63. respondente seniore, Deo gratias, ut Boherio in L. Commenta . libet, vel Dominus, ut ex Bernardo Callinens. ad cap. 21. 6cali, Martene Ioc .cit. vel Deus, ut cx Ecgul. Magistri eap. i 3. colligunt idem Bernardus ibid. de Hae itenus add. cap. 6. Ordin. Convers. Mono . cuius sensus est , Benedicat te Deus ; iuxta ritum etiam inter priscos Chiistianos communem , de quod eritillianus lib.de Testim.anim .cap.2. ibi: Et quoi penes Seum bonitaris, O bcnignitatis omnis benedictio inter nos summum sit discipἱinae , conuersationis
238쪽
sationἰs Satramentinn, benedicat te Deus. tam facili pronuntias, quam Christiano necelle est, prout interpreta utur Menardus loc. cit. dicens: Se ergo mutuo salutantes Christiani dicebant, Benedicat te Deus . Martene in Comment. ad d. cap. 63.υer Ubicumque autem sin. & Peyrini in Regul. Minim. cap. I. g. I9. q.3
n.1. qui eodem modo benedictionem, de qua ibi Tertullianus pro salutatione recipiunt; Et quem tesseram Christianitatis appellat Christianus Lupus ibid. pag. so . & a populo quoquς Constantinopolitano obseruatum sic in sua Turco Graecia not. ad Hiuor. Potit. Constant. post lib. I lag. . ex Scheltebergero scribit Martinus Crusius: Moris esse, ut laicus in publico
Sacerdotem obuium babens, reuerenter capite nudato, σ corpore inflexo ab eo petat Estogi Mena Despota Benedic mihi Domine: Sacerdos autem manu e
pili eius imposita otheos Estogito senam: Deus tibι benedicat ; eurria enim id fieret in occursu Sacerdotum, certe liquet benedictionem ibi stare pro salutatione, eo modo quo ad illa verba io. Benedicto benedictionem pro salutatione explicat Cornelius a Lapid. Benedicere enimbieen salutare; sicut & de omnibus benedictionibus in personarum occursu Theophilus Raynaud. tom. I 6. Heteroclit. Spirit.fect. 2. punct. 3. pag. Σio.col.2. ibi: Hae enim benedictiones nibit sunt nisi salutationes. Sed iam non Benedic sed Deo gratias a Monachis obuiantibus usurpari notat ibid. pag. 3 38. Christianus Lupus tamen fratres loquitur de Monachis, & salutatione iuxta Regulam non benedicite passim dicunt, sed Deo gratias.
io Caeterae quoque Religiones vel hanc eamdem Deo ratias, vel conti , similem salutandi formam frequentant, Vt Dominus det tibi pacem, Pax υο- bis salue,Aue, laudetur Iesus brinus, vel iacue Maria, oec. de quibus Hazia tenus cit. di'. 7. & Nigronus ea . ReguἈT. n. 14. Nos autem plures ex his v. g. Aue Maria, non solum Ostiarius, quando ad Conuentus ianuam:
sed omnes, quando ad Cellae ostium pulsatur, vel etiam Deogratias. Item laudetur Iesus cbristus, dum quis, ubi alij sint, accedit, vel alteri obviat , respondentibus alijs aut semper, aut σ Virgo Mater eius. Pariter Benedicite , quando suo Superiori quis loqui vult, vel respondere. Et item Pax tecum,
eum Religiolos nostros hospites recipimus; & tunc una cum amplexu, es qui pacis osculum vocatur, ut in Vit. S. Macharij Paphnutius: Osculum mihi pacis tribuit,&. iuxta morem non antiquorum tantum sed & recenti rum Monachorum pluribus exornant HMitenus ibid. lib. II. tract.2.di'. r. de Iulius Nigronus ad Regul.3 .n. Io. ex cuius mente, ut ibid. nam. I i. est in huiusmodi amplexu Obiter obteruandum, Quod minor inclinatione moderata corporis υtatur, nec ime maioris collum comprehendat brach s , sed sinae potius suum collum maioris brachijs circumdari.
ii Et ita communiter, &respective, ut dictum est, obseruandae; quandoquidem in his retinendae Religionum consuetudines, ut monit Nigronus
Regul. 27.n. I lin.&eo mazis cum de his salutationibus dici possit, quod
239쪽
de una ex his scribit Menardus loe. cit. Et hae quid salutatis maximὶ facit
ad deuotionem, charitatem,grauitatem, mutuamque obseruantiam, reueren
tiam, ablegatque insulsam, O scurilem nescio quam familiaritatem; O utina naita semper, de non audiantur saecularia verba Seruus, & mancipium ac similia. 11 An vero indispensabiliter hae dandae, redendaeque salutationes, necne si quis interroget ρ En Cardinalis a Turrecremata cit. tract. I 37.opinio, di coiislium . Quod tamcn faciendum est in locis tantum, ct boris , in quibus loqui regulariter licitum est : Quando vero obuiatio illa contingit locis, aut temporibus, quibus loqui non licet, tunc sola capitis inclinatione petenda est bene dictio . Ctin sinulis est sensus Petri Uenerabilis d. Epist. 28. ibi: Vbicumquesbi obviant Fratres, iunior a priore benedictionem petit, benedicite, dicendo, si extra regularia loca fuerit, ct humiliter inclinando : sed nihilue proferendo , si infra oscinas regulares sibi occurrerit. Item Bernardi Callinensiis iii S c. Vbi O quando loqui licet, p9test iunior modest E dicere : Benedicite: alias aut m ubi, er quando non licet, sola capitis inclinatιone benedictionis postulatio fiat a &aliorum, quos sequiintur H uitentis ead. dqq.7. εἰ Martene ad cit. cap. 63. Regul. consentiuntque Nigronus ead. RQul. a. . nu. I 3. 6c Peyrinus ad Tit. Regul. 3 mim. q. . n. s. oc nos quoque sequi debemus.
De benedictione Praelati in Religiosiorum egressu.
i 3'T hic antiquus apud Monachos est ritus. Auctor si quidem parnarum inter opera S. Basilij num. i. sic habet: Si quis egrediatur de Monasterio non accepta benedictione, aut non dimisius A Arces- mandi ita , hoc est Patre, vel Praefecto Monasterii sit excommunicatus. Ioannes
Cliviacus grad. . testatur B. Mea natu ad monasterium reuersum ante A
bati in prostratum benedictionem fecundam consuetudinem suscepitis . Clare in Regul. S. Fructuosi cap. 3. ibi: Veque uspiam sine benedictione sui senioris progrediatur. Item in Regul. S. Isidori cap. 22. licet ibi sit iermo de bene-dietione pro stinerantibus, & illisa toto Conuentu in Ecclesia danda . Idem legitur ii exta Syliod. can. 6. In Actis S. Columbae lib. 2. cap. 8. In S. G. cgor. M gn. Dialog. lib. Σ. cap. 7. de in Uit. S. Eustassii Αbbatis Lux utensis, qui ut videre est in Concit. Matisconens III. de 61 . apud Binium ὶ contra Agrestinum sui pr*ceptoris morem tam introeuntem, quam egredientem bened:ctionem postulandi defendit; quamuis & hic iit sermo non de exitu e Conuentu, & ad illum regressu, sed de egressu a quacumque intra caenobium domo, atque ad illam reditu. Et tandem in Regul.
240쪽
s. Columba ni eap Io. seu in eius paenitentiali qui egrediens, oee. apud HONstenni uincoiic. Regul. part.2. ex quibus huiusmodi ritus petendae a Praelato benedictionis in egressu, & regressu antiquitatem apud Monachos colligunt Hugo Menardus ad cap.6 I. concord. Regul. not. ad*.9. Caracciolus
in Synos . veter. Religio spart. Σ. cap. 9. Haestenus Disquisit. Monast. lib. II. tria. disq.2. Iulius Nigronus ad Regu Communior. Societ. regia. . Peyri n. ad Regul. Minim. cap.=. I. I9. q.3. Martene Comment. ad Ileria. S. Benedict. cap.67. Unct non mirum, quod eumdem in nouauerit postremo, sal tem pro exitu Clemens VIII. in Decret. de Reformat. Regular. nu. I9.ma
dans , quod Vultus E conuentu egredi audeat, nψι ex causa, oe eum sorio, licentiaque singulis vicibus impetrata , ac beneὸictione accepta a Superiore, de quibus Io: Antonius Novarius in Summ. Bullar. Comment. Io8.
i Formam tamen praefatae benedictionis iacile non est inuenire ;Unde credendi libertas in Crucis signo ut plurimum stetisse. Aliqua nihilominus verba simul a Superiore prolata fuisse deduci potest ex ratione pro
suo more tuendo a S. Euilasio coram eo Concilio: Introeantem verb Mon chum cellulam, vel exeuntem benedictione 'Domini armari ratum duco iuxta Psalmistae vocem: Dominus custodit te ab omni malo ; custodiat animam tuam. Dominus. Sohrinus custodiat introitum tuum, ct exitum tuum . Apud Cassinenses, ut ex eorum Ceremonial. pH. cap. 3. refert Haestenus lib. II. tract. . disq.3. hic mos benedicendi. Fratres exeuntes antὸ Superiorem quocunque loco inuentum genvsectant dicentes: Benedicite: Ille verb erucem super illos formans benedicat dicendo: In viam pacis, er pro peritatis perducat vos virtus
s. Trinitatis. Sed nihil pro benedictione in regressu. Apud nostros vero eodem moao,& quando quis discedit,&qitando redit, petitur benedi tio: Benedicite Pater ; & a Praelato sic datur: Ille vos benedicat, qui sine fine vivit, Orernat . Quae & incidit cum illa, quam a Deo lib. V mer. cap. 6. praescript a in diximus : Benedicat tibi Dominus. qi s retitur autem, & datur, tum in signum subtemonis cum ad Hebraeos T. scripserit Apostolus: Sine autem υlla contradictione quod minus esta meliore benedicitur; tum ob Religiosi utilitatem, cum benedictio. vi S. B si linas epist. ad Ampbilreb. testatur, sanctificationis communicatio ab ea
de monastica loquor) multa bona procedant; & de quibus Christianus Lupus iam. D inconcit. p.C. 29. ad 33 s. oc signanter ab eius petitione Bene
dicite, quam contra Daemones satis valere ostendit Caesarius lib. s. cap. 6. Et quidem in egressu, quia cum Monachus extra Conuentum sit
tamquam piscis extra aquam; adeoque ic inllar piscis, si extra Claustra non moriatur, sit saltem expositus interitui; dc in mundo periculis pleno frequentes lapis: quin oculis i psis, vel lingua iaci limum incidere; contra huiusmodi occursus, te pericula sui Praelati benedictione muniendus est Monachus, ut placet Haesieno d. rra I. . di'.χ. dc Peyria. cit. q. 3. num. .