장음표시 사용
261쪽
epud Hebrsos metrico carmine fuerint compositi; nam in morem Romani Flaui , O cyreci Pindari nunc alii iambico currunt , nunc elegiaco personant, nunc sa-pbico nitent trimetro . Et videndi Suarea d. libM. cap. 2. num. I . er I s. Caram uel Theol. Regul. disp.8o. num. I I 3T. disp. 8s. num. II 66. Georgius Ualentinianus in Hymnod. Sanctor. Patr. In apparat. s. Quomodo inter se, Timotheus in Elucidator. hymnor. lib. I. hymn. I. Guyet. loc.'prsib. 3. cap. . aquibus psalmi inter hymnos admittuntur, quatenus laudes carmine compositas continent. Et ideo ad dii cernendos hymnos i non hymnis hanc ex Isidoro de Eccles. Usic. cap. 6. regulam quam tradit & Durandus eod. cap. 2.num. 23. Quod carmina quscumque in laudem Dei dicuntur, hymni vocantur , flatuit Bernardus iustus in Hierurg. verb. Hymnus. Quod certe verificari non potest de Te Deum laudamus , cum in eo nullum sit metrum inuenire, nec carmen; ut etiam notat Guyet d. cap. . sic: Ponde Te Deum lauda inus, O similibus prosa, non versu scriptis. Qua forte de caula nec inter hymnos sed inter Cantica connumeratur a Iodoco Clicilioueo in Elucidator. Ecclcf. lib. i. in princip. de Iacob. Marchant. in Virga Aaron florent. tract.3. lect. IT.ntim. s. & alijs. Et cum non sit hymnus, sequitur euidenter, quod non
sit de eo locutus in ea conciones ubi expresse de hymnis S. Ambrosius ;adeoque nec bene uisertur esse ex illis, quos ipse solus composuit. 3 3 Sed dato etiam quod metrica forma non sit de hymni ratione; τι-
deo enim S. P. Augustinum in Psai. I 8. tantum requirere, quod sit Deι laus cum cantico; oc ita docere Valairidum cit.cap.2S.Cardinalem Bon. de Divin. almod. cap. I 6. super quo nota immorari. Negari saltem non potest, quod hymni a S. Ambrosio compositi versus fuerint,& mettici, sic ait nantibus praeter supr. num.4 8. laudatos, qui omnes S. Ambros j hymnos carmina vocant Ualairido ibid. tandum autem bymnos dici non tantum , qui metris , vel rhythmis decurrunt , quales composuerunt Ambrosius, oe Hilarius , cte. Radulpho Tungrens. eod. loc. propos . I 2. ibi: Tempore succ4suo aB. Ambrosio apud Latinos , ad Missam, oe ad alias horas Diuinas cantus publicus cum mnis metricis est introductus, de propos . II. ibi: Et careri mni metrici, quos Beatissimι Doctores Hilarius, ct Ambrosius ediderunt. Gilberto Genebrard. in Chronolog. lib.3. ad ann. br. 366. sic: Hymni carmina i laudem Dei , O Diuorum composita ab Hilario, Ambrosio Episcopis per totius Occidentis Ecclesias cantarι incipiunt . Petro Crespetio in Summ. Eccles. Disscipi. verb. Hymnus, ita: Ambrosius Aladiolanensis egregiὶ in componendit m fricis versibus hymnis versatus est , dc Cornelio Schultingio in Bibliotb. E
brosio, qui maiorem partem bymnorum composuit, ct in sua Mediolanensi Ecclesia cantari instituit. Metrico numero compositι sunt. Qua de causa aliquos hymnos inter Ambrosianos non admittunς Reilarminus de Scriptor. Ecclesobseruat. ad tom. I. S Ambros oc Antonius Bellotta de Risib. Eccles. Laudu
262쪽
nen. Obseruat. 32. ηπm. 3. pag. I93. quia in eis ira seruaturr ratio metrica, quas. Ambrosio notissima erat. Et manifestum est ex ipsius Ambrosii verbis, visupr. Hymnorum quoque meorum deceptum populum ferunt. Graude ARMEN c. norunt VERSIBUS Hadicare. Unde Guyet d. cap.s.se habet: Deniquὸ Ambrosius Orat. contra Auxent. de Basilic. non tradend. bonos a se compositos CARMI vocat. Cum ergo hymnus Te Deum laudamus careatimetro , occarmine, ut dictum est, & omnibus patet, non daillis hymnis est, de quibus ibi S. Ambrosius. Unde tota evanescit Puriceliali eoniectura, ob quam dici possit a solo S. Ambrosio compositus . s Et hic obseruanda venit illatio, quam ex dictis, sed ex eo quod hymni D. Ambrosiij cum finali SS. Trinitatis glorificatione, & rhythmo.& carminibus contexti fuerint, insertio .cit. num. I 3. TentEelius. Hinc
enim probatur Ambrosium in fine bymnorum suorum addidisse glorificat senem s. Trinitatis a qua clausula in nostro idest Te Seum laudamus non concipitur tae proinde ille ab Ambrosio profectus non esse meritὸ censetur. Placere inquam non potest, ut sonat, consequentia; quatenus senius est , quod nullo modo prodierit ab Ambrosio. Posse valere conceditur, quatenus facit sensum . hymnum Te Deum laudamus non esse ex illis , quos solus Ambrosius composuit pro quibus solis militant, quae dicta sunt de finali SS. Trinitatis confessione rhythmo, & carminibus: Sed non valet, quatenus infert Teleum laudamus, nullatenus a S. Ambrosio compositum. Potuerunt siquidem illas conditiones complecti hymni ab eo solo, & eo fine, ut a populo canerentur contexti, & illis carere hymus Te Deum laudamus una cum Augustino in altera , ta differenti circumstantia, & occasione concinnatus.
Probatur iera sententia ex S. Datij Chronico . . a.
Anctos ereb Ambrosium, & Augustinum, cum ab illo solum
compositus non probetur, ut vidimus, huiusmodi hymni auctores dicimus. Et probatur auctoritate S. Datij Mediolanensis Archiepiscopi in chronic.lib. i.e . IO. ubi iuxta relationem plurium& signanter Iacobi de Valentia in Exposit. Te Deum L. post Exposit.in Psalmos, sic habet . Eodem tempore Icilicet duodecimo Theodosy maioris anno contingit, ut quidam magnus sapiens tunc Manicheorum errore feductus nomιne Augustinus argumentis dialecticis , O sopbisticis armatus venit ad s. Ambrosium, non causa audiendi , sed reprehendendi gratia. Sed cum Beatum Ambrosum de Diacarnatione praedicantem inueni Iet oblitus sui , litterarum omnium, ac cogniationum pallens , ac tremens omnibus videlitibus, qui ibi aderant, obriguit. Aeetiam
263쪽
etiam finita oratione, o admonitione, quam ad populum B. Ambrosius admini-LIrabat, primum ad ipsum Augustinus peruenit. B. Ambrosius cognita eius scientia, patefactaque eius disciplina, quid in arte valeret, qualiterque in Fide catholica dissentiret, per Spiritum Sanctum cognoscens , qualiterque fidelis, catholicus futurus esset , placidi sivi , ct multum charitatiuὸ eum suscepit. Itaque latabatur B. Ambrosius super eum, sicut in Euangelio de quodam Patre legitur, qui cadens super collum filii sui, quem perdiderat, osculabatur eum. Tandem non poII multos dies nutu diuino, sicut multis videntibus, ct sibi consentientibus palam aberrauerat, sic in Fontibus, qui B. Ioanni adscribuntur Deo opitulante a B Ambrosio cunctis fidelibus adstantibus, ct videntibus in nomine Sanctae , ct indiuidua Trinitatis baptizatus, ct confirmatus est . In quibus fontibus, pro ut Spiritus Sanctus dabat eloqui illis,Te Seum laudamus decantantes cunctis , qui aderant, audientibus ,simulque mirantibus poneris ediderunt, quod
ab υniuersa Ecclesia catholica que hodιὸ tenetur, σ religiosὸ decantatur ; quas ditati multis diuities, ct inaestimabilibus margaritis mutuo in Teo deleuantes , cum gratiarum actione cibum sumentes, ei magno gaudio gavisi comfortati Iunt.
Q.e aliorum de hoe Chronico opiniones , Cr rationes.
16 Eslem S. Datium produxi. Verum , quia huiusmodi opus 1n quibusdam reprobari video, abs re non erit eorum fundamen- ta, & rem ipsam delucidare . Bartholomaeus Gauantus ad easd. Rubris. Breuiar. sect. . cap. 9. num. I. sic habet: Quod tamen Chronicon non est Datianum, si eruditioribus credendum est Mediolanensibus. Cardinalis Bona in Nytit. Auctorum ante Tract. de Tiui . Psalmod. verb. Datius, sic: Datio Episcopo Mediolanensi falso adscriptum chronιcon , ut censent viri docti. O utinam vel ille eos eruditiores, vel ille hos doctos nominasset, ut cognosci posset quanti valeret eorum auctoritas l 37 Quare cum subliceantur, non alia suppetit responsio, quam ignotis eruditis,notos sapientes opponere; ta non solum quos etiam in Dissertat. Nadarιan. cap.39. vum. I 2. adducit Puricellus, nempe Bartholomaeum Vrbinatem in Prolog. ad suum Augustini Milleloquium, Ioannem MarqueE de Orig. Ordin. Eremitar. cap. s. s. 12. Iosephum Pamphilum in chronic. eiusd.
Ordin.pag.2. Ioannem Gonaal eZ in compend. Historial. mi. S. August. cap. I. Ludovicum ab Angelis de Vit. laud. S. Aug.lib. 3. cap. . 2 6. Cornelium Lancelot. in Vit. eiusd. S. Aug. lib.2. cap. I. Ioannem Riuium in eius .pariterrit. lib. cap. I.L3I. Nicolaum uicnium in Mouo. Aigustinian. pari. I. cap. I.
264쪽
Op .s. Ambrosium Staib n. in Tentpl. Eremi an. ωρ. S. Gabrielem Pennbe tum in Censur. ad Sermon. S. Aug. ad Eremit. cap. 17. t. IT. ad Hisor. conuersion. S. Aug. post Uc. propr. Ordin. canonic. die . Maj. Ioan . Stephanum Durant. de Ritib. Eccles cathol. cap. I 6. m. 6. Robertum Card. Bellar min. lib. i de Bon. operib. in particul. cap. ι . S de Scriptorib. Eccles iaobseruat. ad S. Ambros. Oper. prop. sin. Sitem quod omisit Puri cellus) in
verb. Datius. Antonium Posseu inum in Apparat. Sacr. verb. Datius Medio. Ianen. Oli uerium Bonartium de Hor. Canon. cap. 29. num. 26. Iosephum Ripa montium Hstor. Eccles. Mediol. Decad. I. lib. I. pag. Ioannem Cara-inuelena Theol C. Regul. num. I67. Petrum Matus uinin Annot. ad 3. I .cap. 8.rit. Io. part.2. hronic. S.Antonini . Non hos, inquam, solos, quos & Puri- cellus: sed& Cornelium Schui tingiuinin Libliotb. Ecclesiast. tom. I. pari. 2. cap.2. Lorinum in Tol. 27. ver P. Rutilium Benzonium in Magnificat. lib. I. cap. I9. Ioannein AZOrium Instit. Moral. tom. I. lib. Io. cap. I .de anticis, iterum de Hymnis. Carolum Macignu in de Hor. Canonic. cap. cobum Bayum Instit. Relig. bristian. lib. . cap. I 2. g. Cantus. Henricum Spondanum in Epitom. Annal. Baron. In addit.adnum.9.ann.388. Franciscum Suarium tom.2.de Relig. lib. q. de Hor.canon. cap.2. num. Iq. Antonium Peredad cap. 9. Regul. S. Benedicit. nu. . Ioann. Bapta Calatium de Vet. Sacr. brist. rit. cap. ψ6. Ambrosium Coriolanum in Vit. S. August. Antonium Bellotte de Ailib. Eccle1. Laadunen. Obseruat.32. vum .3. pag. I93. Franciscum Carrier in Digest. Τidei Cathol. pag. 38 s. col. I. Emanuel. GonzaleZ in Comment. ad cap. Tres ter. de celebraι. Missar. nu. 2o. Aloysi uiu Torellum in Saecul. Augustinian. ad ann.337. num.2 . Alphonsum Uilleg. in lib. Flos Sanctor. in Vit. S. Auguistin. 28. August. loan. Stephan. Menochium in suis Stromat .part. s. cap.6. Dominicum Magrium in flatii. verb. Eccles verb. Te Deum laudamus Placidum Puci uellum in Zodiac. Eccles Mediol. pari. cap. i T. lin. 6c in Vit. S. Simpliciani pag. Is . Andream Pitcaram Callaidum in Prax. Ceremon. lib.2. Ieri. 3. cap. 2. num. 9. S Ioannem Bapt. Ruscam in M. S. de cautu Ecclesiast. cap. 32. in Bibliotheca Ambros alia . Omnes namque isti, qui certe pro eruditis, ac doctis habentur, Chronicon S. Datij admittunt, de recipiunt, dum piae fati hymni Te D. laad. Sanctos Ambrosium, & Augustinum ex laudato S. Dati J Chronico lib. I. cap. Io. auctores fuisse reserunt; quorum catalogus ut alios omittam, qui S. Datij Chronicon amplectuntur ,& de quibus intra num. 63. 8 . ad 88. vatus vel alterius contrariam opinionem infirmat, ue dicam confutat. ε 8 Praetei Gaua: atum auidin, & Cardinalem Bona idem sentiunt H go Menardus in Pot. ad Rit. υnditon.Regis Franc. post Sacramentar. S.9reg rij pag. 399. σ qm. Iecunii. imprest Paris. ann. Icψ2. Theophilus Raynaud.
265쪽
postreino Petrus Paulus Bosca de Mediolanensi Ecclesia signanter ob Mam tyrologium, quo dictam Ecclesiam illustiavit, nemeritus, ubi sub I 4. Ianuari j ad rem S. Datij Actaeiu M. Mediolanensis Ecclesiae commemorans, sic ea sugillat, in quibus perperam dicitur conscripsisse libros annalium, licet nulla talis asserti addita ratione quam tamen ab eruditissimo viro addiscendi gratia expectassem ad Puri cellum se referens . Quia vero Oudinus ex his mouetur, quae Analector tom. I. hac de re refert eruditionum sons Ioannes Mabillon;&Tenta elius ex his,quae Hugo Menardus, Ray Raud, Gauantus, Oudin, oc Mabidon tum loc. eit. tum de Azimo scribunt, ad rationes, quibus Menardus, Raynaud, Puri cellus,& Marte ne ad Datianum Chronicon abimandum inducuntur, ut omnibus satisfiat, deueniamus , &sunt,
sy Primo quia probari non potest, ullum a S. Datio suisse Chroniconscriptum, nedum citatum. Ita Hugo Menardus loc. eit. Secundo, quia a stylus non ea redolet tempora Iustiniani, sub quo S. Datius floruit. Ita idem Menardus, Theophilus Raynaud. , & Edmundus Martene ibid. Et tertio, quia aliqua falsa continet. Sic Menardus , Martene, & Io. Petr. Puri cellus n. II. Et si quaeratur quaenam haec fallat Dicit ibid. Rayna udrquae loco, qui allegatus est, narrantur de gestis in San Iorum Ambrosii, CT Augustini colloquio,planὶ asicrsantur ipsi S. Augustino,σ Tobsidio . Specificat
vero Menardus sic: Quod Augustinus audiens S. Ambrosium de Incarnatione ad populum tractantem, O praedicantem tremens, ac pallens, omnibus , quι aderant videntibus, obriguerit, ac etiam finita monitione, quam L. Ambrosiius pompulo ministrabat, primus ad eum Augustinus peruenerit; aduersatur enim S.
gustini, G PossidiIscriptis. Puricellus autem ii. hoc aliud falsum addit: solemne illud mendacium, quo S. Ambrosius dicebatur Sacerdotis bus permisi is, ut unamsibi uxorem assumerent, prout ex Datii Chronico scribit Gualuaneus Flamma in suo Chronico Maior. eap. 397. in Bibliotheca Ambrosiana custodito. Quod tamen a S. Datio fuisse β. Ambrosio xributum, credibile non est.
6o Atque ex his inierunt omnes isti non esse S. Darii illud Chronicon,
dc parum diuersa mente. Menardus siquidem non ut veritatem historiae tangat, sed solum a S. Datio non prouenire ostendat; ibi: Sed, quidquid siς de veritate huius historiae, certum est bocchronicon non esse huius S. Daris . Raynaud,&Martene, ut neque M. Ambrosi 1,N Augustini eum hymnum esse deducant; iste per hade verba : ac proindE quae de composito ab Ambrosio , O
Augustino hymno Te Dcum laudamus narrantur, dubia omninὸ, ne dicam nullius
fuit fidei: ille vero sic: Quarὶ mnus ille Dominicaris alium videtur bubuisse Aucto
266쪽
Auctorem, quam sS. Ambrosium, o Augustinum. Puricellus vero, ut inferat esse solum S. Ambrosi j, non autem & S. Augustini, ut ex d. S. Datij Chronico probatur. 61 Sed neque ex his omnibus quidquam euincitur. Non quidem contra assertum principale, quod hymni Deum. Auctores fuerint SS. Ambrosius,& Augustitius; nam legitima non est haec consequentia . Falsa quaedam in eo Chronico dato quod ita sit )leguntur. Ergo hymnus T. D.L. non eis ab illis contextus. Et quot in Scriptoribus, & classicis reprobata Non pet hoc tamen falsa omnia . Sicut non tenet haec consimilis. Chronicon illud non est S. Dati; . Ετὸ nec bonus ille esta SS. Ambrosio, Augustino compositus t bene contra Theophil. Raynaud. notat d. cap.39. n. I 8.iple Puricellus; secus aeque inferri posset, nec a S. Ambrosio bapti Eatus Augustinus; quod tamen false diceretur, cum quoad haec oninia etiam secluso Datii Chronico aliunde satis fidei habeatur, ut ibid. subdit Puri cellus. Ex quibus retorquendo in ipsum Puri cellum argumentum, subsuino. Nec ergo ex eo quod non subsistat S Uatis Chronicon, sequitur, quod bimaus ille a S. tantum prodierit Ambrosio.
ΦsΣ Nec item euincitur contra ipsum S. Datii Chronicon. Quo enim ad primum obiectum iam Chronica ab ipso conscripta suisse sufficienter
apparet infra num. 8 . ad ψ83. & quoad citationem tum ex adductis n. 6y. 676. 8 I. 8 ψ86. tum ex nunc praemisso Scriptorum Catalogo, qui si ex se solo non suificit , ut allegatum dicatur S. Datij Chronicon , non video
ciuid ulterius, exigi possit. Et quoad adducta de stylo, quod scilicet illud
Chronicon non redoleat Iustiniani tempora , rem dicimus iudicatu dissicilem . Si enim S. Datij Chronicon non reperitur, ut d . num. ψ6s. constat,
quomodo dici potest Datiani Chronici stylum ea tempora non redolere t , omodo pauca illa S. Dati , & supra num. s s. adduia verba , quae sunt
unicum fragmentum, quod ex S. Datij Chronico reperiatur hactenus citatum, prout notat Philippus Disertat. Hist. de scriptor. Ecclesverb. Datius, satis sunt, ut possit praedictum formari iudicium ZAt transeat, quod satis sint, numquid eadem in omnibus illius saeculi scribendi ratio, de methodus e Et a quot tempore etiam politioris litteraturae non ea obser uata,&e contra λ Debile argumentum ex diuersitate styli respectu eiusdem Auctoris, ut in auodlibet Regul. num. 62. at debilius respenu diuers rum, etsi pro eodem saeculo.
63 Nec item video quaenam sint hare salsa : seu quae in suprapositis S. Datij verbis de gestis in Ambrosii & Augustini colloquio plane aduersentur ipsi Augustino, & Possidio, ut ex verbis ipsis apparet, oc apparere
obseruauit etiam Puri cellus d. cap. 39. n. ΣΟ. & ea praesertim , quM notat Menardus, cum nihil in Augustino, &Possidio, quod cum illis concordari, vel cui illa conciliari facile non possint. Quod si sorte repugnantia: si x causa,
267쪽
eausa,& ratio sit, quod quae Datius scribit, non reserantur ab Augustino, S Possidio, parcant viri doctissimi, non Libsistit certE, cum aliud sit ab eis non referri, aliud repugnare; & nullum sit dubium , quod non omnes suas indiuiduales actiones specificauerit Augustinus , aut cescripserit Possidius;
quarum tamen memoria apud posteros perseuerare potuerit, & ad S. Datium per traditionem peruenire. Nec eil nouum quod non raro sic ad rem praesentem lo. Mabillon de Aetimo cap.6. Auctores etiam aquases in unius , ei de nurue fini narratione discrepant. Et data talis circo msiantiae inlubsistentia, numquid propterea falsa omnia, & non verum factum principale '64 Et quoad id, quod de uxoribus Presbyteris a S. Ambrosio concessis ex Vatio refert Gualuaneus Flamma, respondebit fortasse aliquis, non , omnem fidem habendam quoad hoc Gualuaneo a Cum namque ipse eap. 226. haec ex se nullo talis assertionis adducto Auctore scripserit: Consiluit B. Barnabas successorem instituere, O ordinati potuerunt uxores habere; sicut in hoc deceptus est; ita potuit & falso eq.396. durn iterum de S. Ambrosio idem affirmato forte ad sui dicti corroborationem, aut ei fidem conciliandam, Dati; Chronicon adducere . Sed esto fideliter ex Datio retul rit Flamma, non ne potuit id post S. Datium ab aliquo inter eius opera immisceri Sequitur quidem ea a Sancto Datio non scripta, scut&de alijs inferius dicitur: non vero ab eo non scriptum Chronicon, & nimis leuis coniectura est, quin veritati, ipsa teste experientia, repugnans , ex uno vel altero errore, aut falsitate, maxime ubi de manu scriptis antiquis agitur, velle ex toto opere Auctorem aliquem excludere. Neminem credo dicturum non scriptas hac eadem de causa a Gualuaneo Flamma, atque Ber- nardino Corio historias. Unde cum rationes contra S. Dati; Chronicon
non euincant, subsistit, & viget ex eo desumpta probatio de hymni Te Deum laudamus Ambrosio, & Augustino Auctoribus.
An existat hoc S. Datij Chronicon .
6s I absolute dicimus illud non reperiri. Sic relici s exteris Caro-
Basilica Petri in Fragment. Histor. Mediol. F. fin. de nominen in Mediolani . Saluator Uitalis in Theatr. Triumpbal. Mediol.ad ann. Mund. I96o.n. 2. & Iosephus vicecomes de Missa ritib. lib.2.cap. I 8. pag. I93. Ille per hine verba : Corius bos versus acceperit loquitur de quibusdam carminibus, quos ex S. Datio de Mediolaui nomine refert Corius nescimus . S. Datj bistoriam credimus eum non vidisse. Eam a grauibus Auctoribus nominatam υνias per 'bes, oe Bibliotbecas conquisiitam inuenire non po
268쪽
tuimus: libellis autem quibusdam historicis imperit praeposituam Datii nomen υἱ-d us . Alter vero sic: Chronicon Datii Archiepisc i Mediolani perquisitum , nec inuetitum. Et Vicecomes: Posterior autem scilicet Gualua ne iis Flam ma, de quo ibi loquitur eo maiorem fidem, oe auctoritatem meritus est, quod
vetustissimos Datis annales citat , quorum memoria tantum manet, lux, amctoritas ipsa var8s casibus , atque temporum , O hominum licentia intercidit.
Et quod Ic, quatur de S. Datis annalibus, licet non apposito Sarcti titulo, patet ex Indice, quem praemittit verb. Datius, ubi sic: Datis Mediolanensi Archiepiscopi annales frustra nostra aetas requirit. pag. I93. 66 Et non solum huius S. Datij Chronicon non reperiri: sed nee illud, quod alterius Dati j voluit Puri cellus, ut videbimus; sic enim ipse ui et Puri cellus in Praefat. ad Vit. S. Arialdi nu. . testatur: Alterum igitur intelligo Datium, qui paulὸ post Arialdi, O Herembaldi conatus chronicum illud seripsit Mediolanense, quod que ad Gregorii Papa VII. regimen protendebatur , O in
7 Commonendum tamen primo. in Bibliotheca Capituli Metropolitani Eccles. Mediol.duos reperiri codices Historiarum Landulphi seniori, iuxta fidem laudati Puricelli cit. I sertat. 2 mari .c p.37. n.8. & cap. 39. n. I 3.er 2 l. quorum saltem uni adnexae sunt Historiae Arnulphi, & Lan dulphi iunioris scriptorum pariter Mediolanensium. Sic idem Puricellus in
Vit. S.Ariridi lib. I .e .2ar.3. dicens: Easdem tamen depromam Emanuscripto praesertim, σ pergameno capituli Metropolitani codice, quo libri quatuor Me diolanensium historiarum Landulphi senioris contine tur . Et post aliqua: I,
eodem tamen codice poR praedictas Landu bi senioris bistorias quatuor libri comprehensas exscriptae similiter subsequuntur historis Arnu bi 1, deindὸ se a alterius Landu bi, quem paulo ante dicebam de Sancto Paulo , qui dicitur Lan dulphus iunior, o ibid. idem Puricellus : Seniorem verὸ appellare illum e Ioleo , ut eumdem ab altero distinguam Lanolybo pariter Historiographo MN diolanense, qui posterior aetate fuit, quique diIerri 1simὸ se Landiaphum de S.Pamis appellauit; quod di adnotauerat d. cap. 37.n.8. Di Jerta seian. q68 Commonendum secundo, huic Landui phi codici hunc appostumlatile recentiore tamen manu titulum, chronica Naist Arcbiepiscopi Medio Iani nuncupata . Sic in responsionibus Antonis Mariae Pulierlae eiusdem .
Capituli Metropolitani non Bibliothecae Ambrosi aliae , ut in Danielis Papebrochii Exeges de Episcop. Mediolanen .lom. 7.Mah n.37. Bibliothecarij ad quaesita Io. Mabillonia super veritate Datiam Chronici, quod in eadem
Bibliotheca asseruari praesenserat, prout in Analec Iom. Ilag. .ad 2. ibi: Non modὸ non esse eadem manu descriptum : verum neque ab eodem Asectore; nam primam partem scripsit Landulphus lenior; secundam Arnu bus; O tertiam Landulphus iunior omnes Mediolanenses Hinorιci. Titulus cbronsecorum es recentior, isque est huiusmodi: chronica Pat Archiepiscopι Mediolani
269쪽
η cupata. Quod sorte insinuare voluit & a Basilica Petri in illis verbis dilibellis ambusdam historicis imperitὶ praepositum Datii nomen vidimus. Sed leueri Chroni 'on tali j non esse;& talem titulum illi codici ab imperito idem , ut a Basilica Petri loquitur, futile adiectum, qui cum Chronicoli Datij non inueniret, & nomen tantilphi non fortasse obseruauerit per
haec, quae habet dinum. 8. Puri cellus: Binaeoram exemplaria manuscripta reperiuntur in capituli Metropolitani Bibliotheca, E quibus umim est, quod tu fine libri quarti, ultimi sic denique habet: Explicit liber Historiarum Laodu bi Historiographi , cum alioqui proprium eius nomen non satis in principio, ubi ali Litenus per litteram L. indicatur, diudicari post putauit hanc, quem essandulphi ignorabat historiam, ea mella, quae Datii circumferebatur. Miror tamen hic, quomodo Puri cellus, qui praefatasta ut phihistorias perlustra uir, de hoc Datii apposito titulo nec verbum habuerit et quare, ni supposita Caroli a Basilica Petri verba obstarent, locus esset di cendi non solum recentiori, sed recentissima manu , hoc est post ipsum P ri cellum illi Codici additum eiusmodi titulum o Vndequaque tamen sit Puricelli silentium, haec ego praemonita volo, priino; nequis ex suprapositis Metropolitani Capituli Bibliotheca rij apud Mabilloatum rescriptis falso opinetur, apud Auctores, ubi dein Chronico Datii agitur, ex. gr. ubi Te Deum laudamus in Augustini bapti Gino ab ipso una cum Ambrosio decantatum , aut alia huiusmodi e Datii Chronico reserunt, intelligi hunc Landulphi codicem, cum ea inscriptione Chronica Datis Archiepiscopi Mediolani nuncupata: Ied aliud opus historicum a Landulpho distinctum, a S. Datio ipso conscriptum; cum enim Datianum Chronicon non reperiatur, ut vidimus,& alias Historia La
dulphi cum ea supposita inscriptione chron ca Datij c. adhuc exillat, iam iacile est cognoscere, dum de Datij. Chronico locuti sunt Scriptores ,
non de hae Landulphi Hiiloria , sed de alia Datij historia fuisse lo
7i Nec dicatur . Immo ex eo quod non inueniantur Dati; Chronica, ex Landulphi Historia, tamquam Datii supposito Chronico dicendum esse desumpta , quae referuntur ex Datio ; & ideo in hoc deceptos esse s Scriptorcs, putantes e Datij, quod ex historiis erat Landalphi. Non inquam dicatur , quia praeterquamquod non apparet, a quo tempore facta sit additio illius tituli, uti neceta esset, ad hoc ut verificari posset, ex his Landulphi historijs, tamquam ex Dati3, Scriptores etiam antiquos suas relationes delumere petuisse ὶ non tenet consequentia , cum possint reuera esse a S. Datio ipso desumpta , etsi hodie non reperiantur eius hist riae; nec desint exempla sacra, ta profana, seruentiarum, rerum ,& actorum , quae varijs in libris reieruntur ex Au ribus, quorum modo opera ipsa non extant, di scripta. Sed omnis remouetur dissicultas ex Landul-
270쪽
pho ipso; Quidquid enim sit, quod aliqua ex Datii Chronico desumpta
lagantur in Gualuaneo Flamina , quae, ut audio, non leguntur in Landul-phi historia; quod diuersitatis hilioriarum efficax esset argumentum: a
quo tamen producendo abi lineo, cum Landulphi historiam perluitrare non potuerim. Quidquid inquam de hoc sit; remouet difficultatem Lan-dulphus, dum ipse etiam adducit, & citat Datium , ut infra num. 76. satet; hinc siquidem apparet praeextitisse Datia historias, & alias este aandulphi historijs, ut clare d. cap. num. 2 i. admittit Puri cellus qui ideo ut g. X. dicitur, alium adinvenit Datium & de qua distinctione iterum num. 48 . Etsi ex Datio ipso hausit Laudulphus, quare non potue. runt idem & alij praestare, seu ex Datio ipso relationem hymni Te Deum Iaudamus, antequam deperderetur Chronicon, haurire e Non est ergo, cur dicantur de hoc codice Landulphi, di non de alia Dath historia locuti, qui ex Datio praefata retulerunt. 472 Secundo praemonita ea volo, ut cum auditur denegari Datij Chr nicon , percipiat quisque, saltem prudenter interpretetur, de hac Lanis dulphi senioris historia cum eo supposito Chronica Dati, titulo, quae verEDatij non est,esIe sermonem: non vero denegari verum Datii Chroni conpraeextitisses imprudenter enim satis, cum fundamento careat, id fieret quod aliud a praefata Landulphi historia dicimus. Sed ex tali denegatio. ne nullum rei nostrae praeiudicium.
An extiterit S. Datij Chronicon.
4 , Ieuti certum est non reperiri, ita certum omnino est extitisse,cum pluries, S a pluribus priscis Scriptoribus laudetur. Datium siquidem non solum allegat ex antiquioribus, qui Mediolanensem Historiam ediderunt, Bernardinus Corius lib. I. Histor. Mediol. Seda quo num. 63. sed qui longe anicipsum de eadem historia scripserunt, nempe Gualuaneus Fiamma, qui eodem teste Puri cello d. Dissertat. turbarian. cap. Io9. num. I 8. cap. II. . num. I. floruit de IJ q. in suo Ebronte. maior. 31. s.&in Bibliotheca Ambrosiana custodito ad trigesies Datij Chroni conlaudat. Auctor item Chronici Flos Florum, qui pariter per eumdem Puricellum in Mi. SS. Arialdi, o Herembaldi lib. I. cap.6. num. I. circiter I 339 scripsit, eodem Datis Chronico utitur. Quin Landulphus senior in tuis historijs, qui vi vult idem Puricellus in d. Dissertat.cap. 37. num.8. ω cap.
39. num. I 3. oc in Mi. S. Arialdi d. lib. I. cap. 2. num.3. scribebat circiter ann.
1o8o. clarillime, oc non semel Datium allegat, ut num. 476. Insuper in quo