장음표시 사용
251쪽
Oratorij Iesu a sicut& in codie. 133. Cassinensis Monasterii, quem D.DaGmus Gattola BGliothecarius, vir ob suam eruditionem colendus, septetm centum antiquitatis annum praeserre diudicat, cum specificatione Mona clii, sic: Hymnus Sisebati Monachi. Vnde forte Ioannes Dominicus Musantius in Face chronolog. tab. in eo breui rerum memorabilium conlaPendio, omissis aliis, quae viii: us registrare potuisset, tamquam quid sum mopere releuans, & notatu dignum, haec inseruit: canticum Te Deum laudamus tribuitur SS. Ambrosio, .AUGιno; Iunt tamen, qui putant fuisse compositum a S. Sisebuto S. Benedicti Monaebo. Cardin. Bona, O ali'. cinsenti Nque Natalis ab Alexandro in praefata Hist. Eccbs facul. . pari. I. cap. 6. t. 27. pag. 6ω. per haec verba : In quo hocce Canticum inscribitur Hymnus Sisebuti Monachi, cui oe in altero codice M S. Vulte de Bibliotheca laudato a Doctioimo cardinale Bona de Divin. Halmod. rribuitur. mod tamen inuenire non potui in Cardinale Bona , cum nec verbum ibi de Monacho, & minus S. Benedicti, & solum referat ex Codice Basilicae vaticanae Immas S. Sisebuti. 3i Alij auctorem volunt s. Nicetium, eo quia illi adscribatur inta Psalterio latino Gallico, cuius mentionem apud Iacob. Vsser. Armachan. in Traa. de Umbol. Roman. Eccles ad Volsum reperiri scribit Ioe. eit. cardi-ualis Bona. Vel quemdam Nicetam posito quod sit alius a S. Nicetio, cum ex deiectu Viser ij, qui citatur, dilucidare non potuerim in eo quod in
quadam hymnorum collcctione, ut ex V sterio Epist. ad Vossium resert ibi num. I 6. idem Tentaelius , legatur Nicetam Deum laudasse, dicendo: Laudate pueri Dominum , laudate nomen Domini. Te Deum laudamus, Te Dominum confitemur, O qua sequuntur in bymno , qui B. Ambroso vulgis tribuitur , ista prater ea adiecta appendice. Te Patrem adoramus aternum , Te sempitcrnum Filiara inuocamus, Teque Spiritum Sanctum in una Diuinitatis substantia manentem confitemur. Tibi uno Deo in Trinitate debιtas laudes, O gratias roferimus, ut Te incessabili voce laudare mereamiur per atcrna saecula Iaci δε-
Alij aliud opinandi occasionem nacti sunt ex hoc titulo, quem
pariter illi hymno adscriptum legisse fatentur Hymnus Sanctorum Patrum , quod non unius, aut alterius, sed plurium Sanctorum Patrum sit opus. Nec tandem omittendum in eius d. Callinensis Bibliothecae Codicibus 16αtercetuum,& Codie. m. 2so. quatuor centum annis antiquioribus , talitteris latinis conscriptis hunc titulum prauserre IIImnus Sanctorum Ahgelorum, & in alijs Codicibus num. i93. i9. tercentum ab hinc annis consuriptis nullum legi titulum, vel auctos em. Haec inquam sunt, quae hac de re video circumserti; & propter qua: Antonius Pagius in cratic..Annal. Baron. ad .se nn. 388. num. II. ec hab c zJudicrum diuersitas, qui illud cc licum Te M. ι. adscribitur, ostendit
252쪽
huius emtici auctorem adbuc nos laterer sed quae, ut potε meo iudicio susta cienti destituta fundamento, facile refelluntur. 33 Et primo quoad Epistolam M. f. cum non constet, nec usquh m do notum si i , quam fidem mereatur, nec probetur, aut probari possit, esse ipsius Abbonis, di non eius supposito nomine; & qualenus eius esse conis staret, cum assertae Epistolae verba haec sint ut videre eit in d. Praefat. ad
S. Hilar. Oper. cit. num 22. In Sei Palinodia, quam composuit Hilarius Picta.
uiresis Episcopus, non iuxta quorumdam imperitorum errorem suscepi sti ,sed ρο- tius suscepturus, legendum: Tu ad liberandum suscepturus bominem, ad hyi nurn D. l. Sancto Hilario vindicandum parum, aut nihil efficaciae habent ; cum non appareat haec: Tu ad liberandum suscepturus bominem posita hic esse tamquam S. Hilari j verba: sed potius censenda sint ab ipso Abb, ne ex hymno Te Deum laudamus , qui, suo tempore legebatur, allegata ad emendandum errorem male legentium consimile S. Hilari j verbum. Clara est instantia . Concilium Toletanum IV. CV. I. Fidei professionem emittens, inter alia de Pili j Dei incarnatione per haec verba loquitur: suseipiens hominem . Ad quae Garsias Loaysa ibi sic notat: Pbrasis est Patrum,quam
scholastica Theologia merito propter haereses non suscipit, quin potius bac υtitur , suscepit humanitatem . Petrus Halloix de Illustris. Eccles Oriental. scrip. torib.sacul. prim. in Vit. S. Hierothei pagm. 633. col.2. vi Loaysam corrigat, & tenendum suscipiens hominem doceat, haec hymni Te Deum laudamus verisba adducit: Tu ad liberandum suscepturus bommem. Modo ad rem. Si quis diceret Loaysam hymni Te Deum laudamus auctorem, per hoc quod Halialoix alleget verba talis hymni ad corrigendam Garsiae locutionem sustole humanitatem, non ne gratis assereret Eodem modo allegat Ab eadem
uerba pro corrigendo errore male legentium aliquod simile S. Hilarii ver bum Sed non inde hymnus ipse a S. Hilario compositus.
34 Loquitur insuper Abdia de Palinodia , S hanc dicit a S. Hilario
compositam; quae, quale Opus sit, non constat, cum in ullo ex his, qui S. Hilari j opera enumerant, de hac verbum vel simplex; & ut pro Palin dia intelligatur Te Deum laudamus , aliquid Vrgens desideraretur; cum ad huiusmodi intelligentiam satis non sit, quod in dicta Palinodia aliquod verbum consimile his , quibus constat Te Deum laudamus, etiamsi corrigendum, nempe silcepisti, legatur, eo modo quo dici nequit, pro praedicta
Loaysae annotatione venire Te Deum laudamus, per hoc quod consimilis locutio iuxta tamen eius opinionem mea legatur, nempe fuscipiens humanitatem . Quae tamen di Aa volo si ante ea modica , oc ad suprapositae verba restricta notitia praefatM Abbonis epistolae, cum ulteriorem habere
3s Sed tandem admisso, quod Epistola haec vere Abbonis sit, & de
Te Deum laudamus intelligenda, seu hunc bymnum a S. Hilario composutura
253쪽
tum iudicauerit, non apparet, undE id ipse Abbo habuerit, nullo suae assertionis adiecto fundamento; quod certe adduci debuisset ad conciliandam tali dicto fidem,cum non agatur dere,qi ae ipsius Abbonis diebus euenerit: sed de hyreno saltem Sanctorum Caesarii,& Benedicti temporibus, ut dictum est, seu ad minus ab anno 3 3. hoc est ante ipsum Abbonem per ψlo.& amplius annos exissente; quandoquidem ipse Abbo , ut in eius uua cap. I I. apud Ioannem a Bosco in Bibliotheca Floriace se , nomine Ri berti Regis Galliarum, qui de 997. teste Paulo a milio Histor. Franc. ad d. ann. est ad Regnum assumptus, ad Gregorium V. qui pariter de 996. electus
laetat, Romam acceisu,&anno IC . confossus occubuit, ut notant Lab- heus differtat. Histor. de Scriptor. Eccles . tom. i . de Castinuus Oadin in sumplemen. B llarmin. de ei d. Script . Eccle .uterque verb. Abbo Floriacens. Vnde Auctori poli ψ o. alii: Sasserenti, Te Demm laudamiua S Hilario compo. situm, an standum sit, iudicen. t erud. ti; eo magis cum ipso antiquiora
monumenta aliis, ut insta num .ψ9oή9 a. illum δignent; εἰ insuper unicussi i pie talis allertionis auctor . nec tam longi temporis intei uallo quis alius meminerit. Quo argumento, nec eiusdem S. Hilarii opus este hymnum Gloria in Excelys Deo, probat Cardinalis Bona Ner. Liturgi .lib. 2.cap. . n. . Ego saltem pulo, attentis his omnibus, unius testis, de cuius scientiae cauia non constat, dullum non susticere pro euertenda antiqua traditione ,
436 Iteni qui ad mulum S Abundi 1, cum, vid. cap. 16. g. I 2. ait Cardinalis Bona, quis Iurritetse Mindius inccrtum: quin, etsi peritiores consulti
Dei int, Dulia eius nClilia haberi potuerit, vice se ipso ic statur Gauantus ad Rubr. Breuiar. Icct. S. cap. I9. Dedicatur, Abuindium, ut suggerit Tentaetius ibid.n. 16.crrore Lbraris ad criptum esse, qui cum hymnum Sanctio more veterum pra notatum roperiret, ni bri de Ambrosio cogitans , Abutidium , Iupp fuit, cum non appareat prius inscriptum Hymnus A. prout ad Tentae iij coniecturam roborandam necesse esset.
37 quoad titulum di. Si sebuti, cum ut loc. cit. notat Cardinalis
Bona, non conitit, quis ille fuerit; nec c. b contiariam temporis ratione nade Silibuto Hispaniarum Bege possit veri sicari, quando ex una parte hic Rex de an ii Ool L. S per annos 3. regnauit, vi obseruat Garsitas Loaysa in concit.Hispan .not. ad concit .uarens. pag. 293. d. ex alia iam Te Deum laud Mas naeimo habeatur in Regulis SS. iacit, Se Benedicti, qui per clo. aim nos ad mi ilus ante decesserant. Et multo minus de Silibuto Monacho,cuna S. Silebilius Abbas anno Io82. obierit, ut scribit Gabiici Buccellinus in Mcnolog. Benedicri n. ad I S. 3Iartis Et quando sermo hic sit de alio bis ebulo, cum tamen S. Benedicti Monachus dicatur, adeoque de post S. Benedicti tempora, Doli potuit iane huius hymiu auctor constitui , quem S. Benedi
254쪽
dicti familia, ob anteriorem ad eumdem S. anctum in s. Caesarii Regulata
mentionem. Unde in d. ad S. Hilar.Praefatione cit. n. 22. sic PP. Congrega. tionis S. Mauri ingenue ratentur: Qui illum Te Deu in laud. in ab aliquos. P. 2 Benedicti discipulo compositum existimavit,quia in illius Regula cap. p. praeceptum est, vi singulis Dominicis cantetur, refutatur tamen ex Caesari' Beneis dicto aequalis: immo etiam pau osuperioris Regula in qua idem hymnus cap. 2I. memoratur. Quare hoc nomen S. Si sebuti hymno Te Deum laudamus inscriptum, a Psalterio Romano, quo Vaticana Basilica utitur, expungenis duin adnotauit, cum adhuc Monachus esset, Cardinalis Bona, ut in eius memuria m. s. quae in ira n ε96. datur. 38 Idem dicendum quoad siue S. Nicetium,eum non liqueat, quis ille, an Lugdunensis, vel Treuirensis Episcopus iliata ribseruatione n eiusde ui Cardinalis Bona ibid. siue alius 2 cetius, ut ibid. Tenta elius ς nullumque adducatur fundamentum a sintque utrique S. Caesario polleriores, ut ex Baronio in Martyrolog. ad L. April. quoad Lugdunensem, S F. Decembr. quoad Treuit elisem; siue Nicetam posito quod sit alius, ut dicebam , a S. Nicetio ) cum neque appareat, quis hic, ubi, & quo tempore fuerit; &in omni casu non aliud inde arguendum, quam hymnum illum cum praefatis additionibus fuisse a Niccta recitatum . & quem sorte ipse recitare consuesceret : non vero quod hymnus ipse Te I cum laud.imus inter illas additiones inclutus, laetit ab eo com p situs; ita quod, quod Nicetae tribui.
tur, assiciat additionem, non vero hymnum .
39 Et tandem, ut de titulo Hymnus s5 . nil loquar, cum ex libito in tali hymno appositus , oc forte, ex eo quia in illo laudetur Deus Rogeloium trisagio Sanctus , Sanctus , Sanctus, eo modo quo Angelorum hymnus dicitur Gloria in Excelsis Deo, dc si praeter dicta , ochaec alia pauca vel ba, in terra pax hominibus bonae voluntatis, caetera ad Angelos non spectetit, ut prae caeteris Carditialis Boiia d. lib. 2. Rer. Liturgic. cap. . nu. . do Carolus Dutresne incit. Glosiar. verb. Hymnus Gloriam excelsis; Ut hunc inquam titulum sileam, quoad illum Hymnus bauctorum Patrum, nec ipse alis tendendus a tum quia dato , quod vcri illi se ir sim sumpti plurium Saniactolum Patrum lententiae essent, adhuc respondendum retiat , a quo colle- ex illis compositus hymnus Te Dcumlodamus; tum quia potius fauet opinioni, quα illum SS. o lubrosio, 6c Augustino attribuit , cum hoe
dato, vere Hymnus Sanctorum Patrum nuncuparetur . o Aduo primo, barum inscriptionum varietatem ex Amanuensium falsa opinioite ioisitan contigisse, ut vel ipsi soti tituli Iomnus Sauctorum Patrum,oc Angelorum, qui non nisi scribemium arbitrio se cocos debent , iatis suadere ponunt. decundo: inia aUvni, modo aueri ex praefatis hymnum Te D. L. adlcriptum reperiri, non quia ab eorum altero compoticus:
sed forte, quia ab eis retpcctiue in talem Eccicuam inductus sit, vel cuin ali
255쪽
tali mutatione, aut additione ab ipso usitatus, ut de hymno a Niceta frequentato vidimus; vel tali tempore, aut occasione decantatus, eo modo quo hymni dicebantur Ambrosiani, & si non omnes ab eo compositi, sed hac sola ratione, quod ab ipIo vi num. 4 8. dicitur, fuerint prim5 in Ecclesia Ambrosiana instituti; & eo modo quo hymnus ipse Te Deum laudamus memorato inscribitur Hispaniae Regi Sisebuto, non quasi ab eo sit concinnatus : verum quod in coronatione eius primum decantatus, ut cit. nu. I 6.
respondet idem Temetelius. Et quid si legatur quandoque alicui inscriptus, eo modo quo liber aliquis sic inscribitur, Hic liber est V, c. quo non libri auctor, sed possessor innuitur e Hoc unum est cellum,insubsilentiam
horum titulorum Hymnus S. Sisebuti, Sanctorum Patrum , O Angelorum docere nos, hosce titulos,quos enumerauimus,non esse multum attendendos adeoque eorum varietatem non sufficere, ut propterea incertus reddatur ,
ut volebat Pagius huiusmodi hymni auctor, aut fides minuatur communi, de qua mox opinioni, cum attendenda fit non iam inscriptio, sed i scriptionis ratio.
f. IV. 1Communior de eiusdem lymni Austire sententia.
Mi r Ommunis ergb sententia tenet, Te Deum Iavdamus a SS. Ambrosio, de Augustino fuisse compositum, ut & Teiit Zelius ipse num. xj. fatetur, & infra apparebit. Et sane multum consertad hanc opinionem ipsius hymni in Ecclesia antiquus usus; quandoquidem anth SS. Benedictum, & Caesarium in ea inuoluisse iam vidimus; redditur enim hinc verisimile, quod fuerit a SS. Ambrosio, & Augustino compositus, quos per aliquot annos eosdem SS. Caelatium , &Benedictum praecessisse non e si dubium. -2 Suffragantur praesertim Franciscus SuareZ, & Ioann. Caramuel, dum ex iam dicta regularis. Benedicti dispositione colligunt ab eorumdem Ambros ,&Augustini temporibus fuisse dictum hymnum ab Ecclesia receptum . Ille de Telu. tom.2. lib.q. cap.2.nu.aq. sic: Quod statim seu Canticum T. D. L. ab Ecclesa in Oscio recipi capit; nam 22.Benedidius in Regul. cap. I I. in sine matutinorum post lectiones dici iubet. I ste in Regia. ei d. S. Beves. & in Theolog. Regul. di p. 8s. num. II 67. sic: Hunc hymnum illicὸ recepit Ecclesia; adeo ut D. P. Benedictus, qui saxaginta post Augustinum vixit annis,
illius mentionem faciat ιn hoc capite. Nec omittendus Rutilius Benzonius d. cap. I9. lib. I . in Magnificat, ubi: Canticum a Beatis Ambrosio, oe Augustivo compositum. Atquc caeo tempore, it idem Darius refert ab uniuersis Ecclesiis
256쪽
elesiis usurpari, ac frequeηtari caeptum fuit post lectiones vltimas nocturni fiacit, vi ex antiquissima Regula S. Benedicti cognoscitur. Id autem primum ordinauit cantari in Ecclesia Mediolanensi B. Ambrosius, ae deindὸ Gelasius Papa
paulo post Augustini itempora praecepit in uniuersa Ecclesia. Ex eo enim quod a Sanctorum Ambrosij, & Augustini temporibus est hymnus hic per E Cesias diffusus , deducitur, non prius praeextitisse, sed ab ipsis ortum habuisset quin tunc caeptum diffundi, quia tunc ab illis concinnatus. Sed quid, si ex probata hymni antiquitate, & a SS. Ambrosiij Augustiis ni temporibus eiusdem per Ecclesias diffusione solus eius auctor adstru tur Ambrosius
O n bis hymnus a solo S. Gmbrosio compositus s
43 4 Oo desunt sanE, qui talia opinati. Verum & hi sine lassicienti
fundamento; & ut id ostendam, en huius asserti auctores, ac λ eorum rationes . In Codice non solum num. Is . de I T2. conscripto, sed & in altero num. 3o. Bibliothecae Cassinensis supra 3 o. an.
nos antiquo sic Te Deum laudamus inscribitur: lmnus S. Ambrosj. quodam Breuiario Ambrosiano edito Mediolani de MCCCCLXXXX. in Kalend. April. per Antonium Zarotum Parmentem , & per Petrum Casolam Ecclesiae Mediolanensis Canonicum ordinarium correcto, &in Bibliotheca Ambrosiana asseruato psi. CXXXIX. sic legitur: Hymnus editus per S. Ambrosium Episcopum,ac Mediolanensum Pastorem in Baptimo S. Augustim Te Teum laudamus. Bartholomaeus Gauantussedi. . cap. I p. loquens de Mediolanensium eruditioribus, sic scribit: cui etiam non tamen ex plicat , qui sint melius censent totum mnum uni Ambrosio deberi, cum ille dialogismo careat. Edmundus Martene add. cap.II. RUul.S.Benedict. dicit: solus a Smaragdo, σ alijsquib dam creditur Ambrosius, scilicet auctor; ocrationem puto , cum ipse non adducat, quia Smaragdus ind. cap. II.Reges. Ambrosianum eum vocat hymnum: Cantoras loquitur de Abbatibus non
Diaconis smaragdus non gestant oscium ideo non possunt Ambrosianum altὸ boando hymnum incipere . Qua forte de causa Petrus Merius ad d. cap. II. Regul. ex titulo inquam Ambrosiani, scripsit: Hic autem Θmnus factus est a B. Ambrosio post baptismum sancti Augustini. Quo etiam titulo eum appellant & Gualterus Tetuanensis in Vit. S. Caroli Comitis Flandriae cap.38.
apud Duiresne eis. verb. Hymnus Te Deum laud. Et scriptor miraculorum S. Pelini apud V ghellum iii Ital. Sacr. tom. 9. col.38. ibi: QMod perspicientes clerici intrauerunt Ecclesiam , o Te Teum laudamus , Ambros aram scilicet
257쪽
bymnum succinunt antὸ Sancti sepulturam; & nouissime Tobias Lohner in
Instrua. pract. de Osc. vivin. pari. Σ. tit. I. II. Tandem Ioannes Petrus Puri cellus in Disertat. Vaetarian. cap. 39. num .7. 8. idem expiscatur ex coniectura hac, quod scilicet S. Ambrosius composuerit hymnum de Trinitate, quam quotidiε celebrarent fideles, ut idem Ambrosius Orat. de Basilic. non tradend. Haereticis per haec verba latetur: Hymnorum quoque meorum carminibus deceptum populum ferunt Ariani Tlenὸ nec hoc abnuo . Grande carmen sudes , quo nihil potentius . Gid enim potentius, quam conscisio Trinitatis, qua quotidie totius populi ore celebratur certatim omnes student fidem fateri, Patrem, O Filium , ct spiritum Sanctum norunt versibus praedicare . Quem hymnum peri;sse nullatenus suspicari cum possit, non alium esse posse opinatur, quam Te Teum laudamus propter Trinitatis confessionem, quae in eo habetur; propter verba Per singulos dies benedicimus te ;& quia veteres Ambrosiani hunc hymnum de Fide brι- Litana nuncupabant; Quem hymnum , cum S. Augustinus cathecumenus didicerit, potuit itidem in baptismo una cum S. Ambrosio concinere.
s ciae tamen omnia facili me pariter resoluuntur . Et quidem priamum, quia ex titulo omnus S. Ambros, in codicibus illis Bibliothecae Cassinensis nihil sblidi desumi poteti, ob iam obseruatam libertatem Scriptorum in apponendis titulis. Praeterquamquod ic alii ibi codices, nempEnum .isp. litteris longobardicis de ana. II93. &Cod. num.s62. latinis liti ris 1 so. oc ultra annis iam conscriptis eodem D. Erasmo Gattola testeas- seruantur, in quorum primo sic legitur Hymnus S. Ambrosi , ct S. Augustini, in altero vero IIImnus, quem S. Ambrosius, O S. Augis inus, composuerunt.
6 DeindE Petri Calaiae Rubrica, quia arbitraria omnino censenda ,
nec attendenda, ut posterior tot alijs, & contraria, qui longe anth ipsum aequε auctores Ambrosium , & Augustinum, ut numer. antecedent. Oinfra q9 . συ s. dicitur, scripserant; unde potius errasse dicendus est,
quam corexisse, nullo huius nouitatis adducto fundamento; eo enim modo, quo suo marte, & solemniter errans apposuit Archiepiscopo, cui illud Breuiarium dicauit, titulum Papae: Dignissimo, atque omni reuerentia is nerando Papa Guidoni Antonio Arcimboldo Mediolani Archiepiscopo; sic ex suo libito, aut in S. Ambrosium deuotione, conticuisse potuit Augustinum , & solum Ambrosium hymni T. M. auctorem nominare. Unde hunc errorem de hymno Te Deum laudamus in posterioribus editionibus castigatum testatur eruditissimus Petrus Paulus Bosta in Martyrolog. Mediolanen. ad diem 3. Maj.
Non item attendendum illud , quod adducitur de Dialogismo ;quandoquidem, ad hoc ut fuerit ab utroque, Ambrosio scilicet, & Augustino compositus, necesse non est , quod per interrogationes, S responsi
258쪽
nes in quibus Dialogorum forma consistit, iti ex Quintil. & Cicero re
Calepin υerb. vialogus processerint; &eo modo , quo alterna timeanitur ab Ecclesia, & ab his Sanctis tunc, seu in Augustini baptismo derantatum concedit Puricellus Eud. num. 9. cur non potuit item componi absque Dialogi forma ad Ambrosi, versiculum , alterum superaddente Adu
8 Similiter illud de titulo, ob quem Martene dixit soli
Ambrosio tributum illum hymnum a Smaragdo, quia id non verificatur; cum enim haec sint verba Regulae :.Post quartum responsoriam incipiat bas mnum Te Deum laudamus , quo praedicto legat Abbas lectionem de Euam gelio , cum bonore, O tremore stantibus omnibus, qua perlecta respondeant omnes , Amen, ct Iubsequatur mox Abbas hymnum, Te decet laur. Et Smaravdus subiungat; Et ideo non possunt Ambrosianum altὶ boando mnum incipere , non satis apparet, quem hymnum ex istis intellexerit Smaragdus .Ambrosianum appellare. Et quando utrumque in mente habuerit, nee sequitur intentum, quia Smaragdus S. Benedicti phrasi usus est, qui hymnos Ambrosianos vocat, ut in Regul. e .9. O cap. II. siuE essent S. Ambrosiij, siue non ; quatenus scilicet ad imitationem hymnorum S. Ambrosi j compositos, ut interpretantur Ualafridus Strab. lib. de Reb. Eccles cap. 23. ibi: Hymni dicuntur per boras canonicas, quos Ambrosianos nominamus, vel illos vult S. Benedictus intelligi, os consteit Ambrosiitis vel alios ad imitationem
Ambrosianorum eo pestos ; oc Cornelius Schultingius d. t . I. pari. Σ. Biblioth. Eccles Iect.2. cap.7. per haec verba: Hymni autem omnes dicuntur Ambrosiani, non solum quos Ambrosius fecit: Ied omnes etiam alii Ambrosiani discuntur, qui eodem tempore facti sunt a quocumque auctore , Ut quarto quoque verssu sententiam absoluant. Vel Ambrosianos, quatenus hymni primum a S. Ambrosj diebus in Ecclesia Mediolanensi, seu Ambrosiana celebrari caeperunt; dehinc vero per totius incidentis Ecclesias, ut iam notarunt S. Isidorus de Oblic. Eccles. cap. 6. ibi: Ambrosius Mediolanensis Episcopus vir magna gloria in brasto, oe in Ecclesia clarissimus Doctor copiosi mὸ in huiusemodi carmine claruisbe dignoscitur ; atque indὸ hymni ex eius nomine Ambrosiani vocantur, quia eius Lempore pramum in Ecclesia Mediolanensi celebrari caeperunt, cuius celebritatis deuotio debine per totius Orbis Ecclesias obseruatur. Et eisdem pene, aut parum dissimilibus verbis Rabanus Maurus de Iussit. leric .lib. 2. cap. 9. de Guilelinus Durandus Rationat. Diuis. Osic. lib. 1. cap. L. num.Σ . de poli ipsos Thomas valdelisis tom.3.tit. 2. cap. I 8. num. Io. Siluanus Raa aius in Regul. S. Bened. ad cap. 9. Antonius Perra pariter add. cap.9. num. I . Benedictus Haestenus visq. Monast. lib. 7. tra I.6.Disq. s. Ioannes Caramuel in Reg. S. Bened. nu. II 37. dc Cornelius Schultingius iusta num. 33. vide dus. Hinc, inquam,Ambrosianos appellatos, etsi non omnes hymni fuerint reuera S. Ambrosj. Quare non est, cur ex titulo Ambrosiam a solo S. Ain
259쪽
broso compositus dicatur hymnus Te Deum laudamus, eum nee hinc soquatur clare, quod fuerit ab ipso compositus .
4 9 Et tandem Puri celli coniectura; primo, quia ut respondet Theophilus Raynauescit. Erotem. Io. num. I 89. quae Puri cellus adducit verificari possunt de hymnos. Ambrosj Iesu Redemptor gentium , vel de altero Deus creator omnium, ut vult Ualdensis ibid. cap. I9. num. . dicens: Tosset fieri, ut illum Umnum intelligat in ea concione Ambrosius, quem eius esse de Trinitate compositum Dersibus iam Augustinus edixit, Deus creator omnium . Vel etiam de illo Splendor paterna gloria, ut in rom. F. Oper. S. Ambros in quo
Sanctissimae Trinitatis mysterium proponitur, qui addo ego) illis persequentium Arianorum temporibus, magis quam Te Deum laudamus , congruere videtur, cum pro Fide conseruanda, ut legenti patet,compositus appareat; Ni velimus dicere, omnes eos Ambrosii hymnos de Trinitate, seu consessiones Trinitatis vocari, quod in omnibus sic explicat Baronius ad ann. 387. pag. 38. tunc a se editis hymnis, O in Ecclesia caneadis populo traditis ad finem cuiusque ipsorum glorificatis eskt Sanctissmae Trinitatis; Et SuareE d. lib.4. cap.2. nnm. I 3. quatenus in hymnis a S. Ambrosio editis semper in fine addit glorificationem , oe' confessionem Trinitatis. Unde Carolus Guyet de Fesi. propr. locor. lib. 3. cap. s. '. 6. sic habet de hymnis loquens: Vltimam Stropbam obtinet glorificatio Trinitatis, qua Dmni omnes , anup ac psalmi semper concluduntur ex antiquissimo Ecclesiae usu, quod adstruit Ambrosus Orat . in Auxen. de Basilιcis non tradend. ubi de hymnis a se conscriptis, ct in Ecclesia a populo decautatis sermonem babens , sic ait. Quid potentius quam confessio Trinitatis, quae quotidia totius populi ore celebratur λ Certatim omnes sudeat fidem fateri Patrem, Filium oe Spiritum Sanctum norunt versibus praedicare. Et sic cum habeatur clare quid veniat, & intellexerit Ambrosius pro hγmno de Trinitate , seu Trinitatis confessionem continente a composito, non est cur ad eum verificandum recurratur, ut volebat Puriis cellus ad Te Dcum laudamus.
so Nec refert, quod hic hymnus nuncupetur ve Fide christiana, qua sist propterea ex illis, quos solus S. Ambrosius composuit, quia bene potui tot sic inscribi, etsi a S. etiam Augustino contextus, ut tenet ipse Beroldus, quem Puricellus adducit, dum sic habet, ut in ead. Dillariat. Naeaearian. eap. 97. num. 8. Hymnus Sanctorum Ambrosis, O Augustini de iide
christiana ; & de facto in sermone de Baptismo Augustini , quem pariter
refert Puricellus ibid. cap.39. num. 8. legitur sub eodem titulo fuisse ab vir que compositum via nobiscum diuino quodam inninctu bmnum cantauimus
de christi fide. si Secundo quia loquitur s. Ambrosius ibi de hymnis: 'mnorum
quoque meorum . Hymnum autem metricam dicere compositionem habemus ex Philone lib. de ubi det Essenis sic: cantica baenosque
260쪽
in Dei Iaudem componunt vario metrorum genere rhythmis concinnatos in au stiorem , O speciosiorem Deciem; & iterum: Seindὸ cantant Ρmnos in lauadem Dei compositos var s metrorum , carminumque generibus , Unde laudes Dei metrica vulgariter hymni appellantur teste Radulpho Tungrense de canon. Obseruant. propol. 8. & bymdus proprie per Bedam Traefat. ad PDI. Gulielmum Durandum Rationat. Divin. Ollic. lib. F. cap. 2. num. I 3. Micha lem Timoleum in de Divin. Uc. rrast.2. q. I 8.& clarius in Elucidator. mn. lib. I. hymn. prim. & Dominicum Magrium in ristit. vocab. Ecclesierb. Hymnus, dicitur laus Dei metrice scripta a Quod ex Remigio notat Antonius Posseuinus io Biblioth. select. lib.2. cap.77. seu, ut explicat Uiniseentius Tancredus de Relig. tract. 3. lib. . di p. I. num. 9. Hymni sunt carmen eoutinens Dei lavdes. Expressius Anactetus Siccus do Eccles. Hymnia. in Prinfat. pat. s. per haec verba: Quod graecὸ dicitur hymnus accipitur pro carmine, aliaue metrica oratione in bonorem, O laudem Numinis directa; O qui apud
illos scripserunt carmina de Deo, sicuti habiti sunt Theologi , ιnter quos insi. gniores fuere Linus , Orpbeus, σ Trimegistus, ita appellati sunt D Erubi. Et Carolus Guyet, qui ibid. lib.3. cap. s. pluribus locis ad hymni rationem carmen requirit, & meo iudicio satis bene, quia semel excluso ab hymnis metro, non est cur quaeuis Dei laus, qux canitur non sit hymnus: & hecantica, orationes, oc lectiones ipsae, dum canuntur bymni erunt, quod
non videtur dicendum. si Et si dicatur Psalmos quoque hymnos nuncupari ; etsi metro ea reant, prout est videre apud Theodoret Hist. Eccles. libq. cap. i6. O i . declarius apud Ioannem Bapt. Rubeum in 'u. Rationat. Divin. Ue. lib.3. cap. s. ibi: Omnis enim psalm s est bymnus, sed non E contra; Unde David Hymnostaphi nomine appellatur a Philone lib. de Mundo, de liber Plat- motum interpretatur liber Umnorum per Valafrid Strab. Ioc. cit. eq. Σs. Ludovicum Ballester. in Oaomotograph. pari. 2. verb. David num. 3. An elet Sice. in ead. praefat. sicut oc illud Matthaei 26.3o. Hymno dicto , pro Psalmo explicatur a Paulo Burgens. Praacisco Luca Burgens. de Batonio apud Cornel. a Lapid. iluo dc ab Angelo de Pas in Symbol.Apost. Dominie. Magr. cit. verb. omnus, oc Anactet. Sicc. loc. IVr. lib. I. cap. r. ita quod hymnorum, εἰ psalmorum nomina confusa sint ver Larinum .iu ut e .9. Si id, inquam, dicatur; prompta est responsito, metricEscilieet compositos a Dauid Psalmos, de carmina fuisse, ut videre est apud eumdem Lorinum ibid. cap. 7. ex auctoritate maxime S. P. Augustini, quam . adducit, de de quibus sic Anactetus Siccus cir. pr at. cap.6. Prsterea eadem est hymni, σpsalmi forma , o mater a , oe sinis, c. Forma item est poetica, O metrica ad modos, seu concentus musicos accommodata; non enim dici potest mnus, nisi fuerit metricὸ compositus, nec item psalmus ese poten nisi ad me trum sit formatus. Hinc illud graue S. Isidorito imonium, quod omnes Psalmi