장음표시 사용
131쪽
cilia ad Legatos, illi expedire se itineri, Vestam ad Pontificem
venire, ibique aliquot dies nauigandi opportunitatem expectare potuerunt. Si Vimo haec ratio non placet, asserat aliquod noti &probati auctoris testimonium quo contrarium euincatu nam
coniecturae quibus paginas implere solet, quod nullum pondus habeant, facile dissiantur. ULMUS.
SED maior in Pseud Romualdo reperitur error , qui ostendit, quam appendicis auctor longὸ ab ijs temporibus abfuerit, quorum
res narrandas se cepit, quamque supine eas ignorauerit. Cum enim
prius dixisset Pontificem Anagnia profectum seneuenti a die Natalis Domini fue ad Epiphaniam fuisie, indeque Vestam transisse, βλistit eum inibi moratum sique in diem nonam Marti', interclusa ob maris di cultatem nauigatione , atque hac ratione in appendici credismus, Anagnia abfuit a die Natalis Dominι annι M. CLXXV I. exeuntis, sique ad nonam Martyanni M. CLXX v II. Fubsequentis , hoc est uobtis mensibus cum dimidio. At Seonius diligens tabulariorum,
terumque monumentorum perquisitor, a Frmat se Bononiae legisse Br ue Apostolicum Alexandri datum Anagniae Canonicis sansti Salua
toris die migesima tertia Ianuar' anno M. CLXXVII.
Ita Alexander principio sequentis anni hoc est M. CLXX v II.
Anagnia inde decimo Kal. Febr.diplomata data,Bononiae apud Canonicos sancti Saluatoris leguntur , Beneuentum peti t. J Erat igitur Pontifex, quod negari non potest , Anagniae di vigesima tertia Ianua-ry i id quod ex tempore quo litterae datae inibisunt, ostenditur. Falsum ergo narrat qui se Romualdum Salernitanum fingit, cum nimis dilia genter omnes Pontificisgressim metitus, ait, eum Anagnia profectum adieDomini tali,Beneuenti Aue adEpiphaniam anni MCLxxvii. commoratum, atque inde Troia m Siponto Vestam, se: Vestae donique Iubstitisse et ue ad diem nonam Mariij, quae in Feriam quartam Cinerum eo anno incidit. Eius haec simi merba. D f Alexander igitur Papa ab Anagnia se movens,m per terram Labo- ν ris Beneuentum memens, a festo Natiuitatis que in Epiphaniam ,, ibidem est demoratus: dehinc per Troiam. Sipontum Vestam menit D quo ex loco ait ab eo missos aliquot Cardinales Legatos ad Caesarem. Tu ubycit quantum temporis Vestae moratus sit. is μd Vstam et que in quartam Feriam quando ieiunium inchoa- is batur, nono scilicet ale intrantis mensis Marty demoratus. J End tedium
132쪽
tectum mendacium. γ ontifex seis litteris testatur se esse Anagnia. Is qui Romualdi personam induit, poeticis figuris enucleataque ac min ta sed tamen falsa diligentia contendit fuisse Vestae , et bi maritimorum fluctuum sonitum, mentorumquestrepitum ma cum aliis Carditanalibus exciperet , quibus etiam se, MIeriamive Comitem, Legationis socium interfuisse comminiscitur, I cὐmpra nominatu Regis Nunci . JRomualdus igitur non est qui isthaec Frabit,si enim in eo itinere C mes fuit Pontificis indiuidum , t de se praedicat, qua ratione ignorare potuit, ibi nam locorum ille set ' Dicam amplius. βua ratione πιι nam i emet mersaretur ignorauit
RESPONSIO. SI G o es 1 v s lila diligens ac sedulus est, dum affert aliquid,
quod in rem Vimi esse putetur aduersus Romualdum: caeteroqui, cuini ab O bone dissidet, hebes ac plumbeus. Si Vlmus intellexisset se a diplomate de quo Sigonius loquitur, nihil iuvari, eius puto laudationem praetermisisset. Anagniae quidem datum, impressum legitur inter priuilegiaCanonicorum Lateranensium,
annumque habet ab I ncarnatione Domini M. CLXX. v I I. indictionem xi. & annum Pontificatus undevigesimum, quae respondent uino a Natiuitate M. CLXXVIII, non M. CLXXVII. sed,
quantum coniicio, Vimus ignorauit id quod in Pontificijs diu plomatibus vulgare ac tritum est , annum ab Incarnatione inchoari post tres menses ab exordio anni a Kal. Ianuarij, vel a Domini Natiuitate, tresque post illum menses finiri. Ignorauit praeterea annorum ab Incarnatione numerationem non ab illo ipso die quo Christus Dominus incarnatus est, sed a primo eiusdem anniuersario coeptam esse. Quo fit ut annus extremus ab Incarnatione cum prioribus subsequentis a Natiuitate meisibus semper cohaereat: quod de hic factum est, cum annum M. CLXXVII. ab Incarnatione Domini,die xxiri. Ianuari j ex indictione ac tempore Pontificatus congruere videmus cum anno a Natiuitate M. CLxxviii. Concessum itaque est hoc priuilegium ab Alexandro postquam,compositis cum Imperatore rebus, Venetijs Anagniam redijt.
133쪽
REP Tmet rea Pseudo-Romualdus non selum litteris Apostolicis , sed etiam Imperatoris istos epistolis , quarum mna a Sironio inpublicis tabulariys instetita, data legitur Venetys di/decim prima Septembris. Neque mero existimandum est iliam ME.nftθι flatim eodem die Uripta epistola profectum: fasus tamen R inualdus Friderisum die decim tertia eiusdem mensis Venetiys diseressi siribit. Iam quatriduo Venerin abesse, o Venetiys commorari, littera ue ibidem conseribere , duo seunt quae se mutuo perimunt, DLsitati ue atque ignorationis eum conuincunt, qui contra quam littera loquuntur , aliquid 'iptis mandauerit.
RESPONSIO.VL M v s, quantum video, Romualdi verba non sitis cons-derauit. Interea dum Imperator per totum mensem Au-' gusti, & aliquam partem Septembris esset Venetijs demoratus,' accepta a Papa licentia, terti decimo die eiusdem mensis a Ve-' netijs recedens Rauennam venit J Illud enim i die decima-tertiae Septembris J optime reseicere potest tempus venit discedendi pertam itorem a Pontifice petitae, nec respicere cogitur tempusas. Sententia itaque erit: Imperator post obtentam die xui. Septembris a Pontifice discedendi facultatem, postea dis cessit. Geminam loquendi formam habet idem author, cum ait: , t Ea autem die quarta Augusti Nuncij Regis, accepta a Papa de, imperatore licentia, cum galeis ad Monasterium sancti Nicolai, , quod dicitur ad littus, peruener . J Cum ergo ex Romualdo non constet de die discessus Imperatoris ; neque ex eodem constare poterit eum die xvii. Septembris, qua litterae script sint, Veia iijs abfuisse. Quamquam si quis dicat Librarij culpa pro die xxiv. eum fortasse Imperator Venetijs discessit, leui mutatione postum fuisse xm. non magnopere repugnauero.
134쪽
QVA RTV M, haud Jο mirum errorem an calumniam ilia
xerim ; qui enim se Romualdum 'git, Venetorum famae macu. lam aspergere conatus, a Frmat Venetos aliquos ex populo, dum iaperator Clodiae fiet, Ruem adisie, hortatosque it Venerias avique Pontificis menta se conferret, eumque i Vasturum fuse nisi Siculi R)gis Legati, quorum erat alter Romualdus, qua aristoritate, qua minis Duci intentatis, id consili, discus issent. Pro comperto habeo hoc turpe
esse mendacium a Veneti nomini, hostibus euulgatum , cuius famam in Alexandri Friderici pacificatione obseurare, contra ero Sicialiae Regis gloriam in maius augere tentarum, cum callide operam dedore , it illi omnis confectae pacis laus tribueretur. Sed Venetorum ingenuae pietatis testem habeo locupletisiimum Alexandrum ipsum Pontia
fem 1ui apud Dandulum in epistola ad Iaderensim Archiepiscopum, qua illum Gradensi Patriarchae sibycit, allirmat venetam ciuit tem Catholicae consensionis semer amantissimam fuisse , patui seque meluti asylum Epscopis ali que Praelatis, ri turbulentis schisematis
temporibus fias deserentes sedes, eo ex Lombardia, Et uria, Piceno confugiebant radiscitque credibile Use eum non latere quanto Venetiadi timento atque honor edi Apostolicae fuerisit. f Venula in itate Catholica laudabilisfletis, i fuit riuitas re-
fugi, Epsicopis . ali)s Ecclesiarum Praelatis qui de Lombardia, Thim μ'a Marchia a sedibus proprijs instante smate illut diuertere
voluerunt. In reformatione quoque Ecclesiae' em, qualitersedem Apostolicam adiuuerint cir norauerint ad tuam credimus notitiam operuenisse. J Commendat Alexander Venetorum constantiam, oe, re- peritur obtrectator, qui illis hanc adimere gloriam, eaque Siciliae R gem ornare melit. Cui nam maior habenda es des. an apoc pho lia bello pluribus erroribus referto: an mero epistolae illius Pontificis, qui eam in se recipiendo, exornandoque beneuolentiam, quam litteris tectatam reliquit, expertus est 'sed G alia extat apud Rucrium Anclum eiusdem Alexandri epistola duobus Anglis Epimpis misa, qua Foderici Venetias aduentum persequitur. In ea, dum schisematis finem e penit, narratque Friderici iussu Venetys coram se Alberti Marchionis filium m Caesaris Camerarium die XXI. Iub qua in re constentit O in pacem iurasse,subncit isum Fratricum die XXIv.a anctum Nico latim in littore menioe r quo quamquam Obo eum perii misse ait die, XIII. id tamen de mestertino illius diei tempore intelligendum est.
135쪽
Pontifex autem cum diem XXIV . nominauit, ad eum resipexit, quo ex is condidio Caesar venturus erat , ut ex illa verbμ patet sicut traffatum
is fuerat, sto dispositum; lat Obo e m exposuit, quo Imperator anticipato aduentu accessit vesperi dies xxiii. atque ita tam ab O bone, quam a Pontifice dicitur die XXI v. bene mane eo Cardinales illum a Censuris exolutum venisse, eoque ipsis die Friderisum una cum comitatu Ven
tias ingressum, τbi ante sancti Marci Templum ad Pontificis pedes steabiecerit, it Obo fusius, Alexander vero presius narrate deindepo pridie, ut dies fuit sancto Iacob acer,Pontificem in eodem senecti Mamri temto solemni ceremonia sacrum fecisse, aliaque adduntur, quae tum apud Obonem, tum apud alios legere est, quaeque a Pontifice omissa minime sunt.Ut ergo Pseudo Romualdi mendacium plane detegamus, aetereundum non est, eum in seuo volumine , diei quo Fridericus Clodiam appulit, non meminisse; cuius tamen Obo meminit, qui omnia probe nouit, aitquefuisse die XXI. Iulij, Iane vero admodum simile esto quo die eum Venetias duo Germani Procerespacem iuraturi praecedebant, eodem ipse appropinquaret, quo celeriuspostea praesiens eandem confirmaret. ιAtque hac ipsa de causa Obo tradit Petrum Zianum Se
basiani Duris filium ei ad Volane padi ostium occurrisse , celebrique pompa Clodiam deduxisse. Ex quibus prudens Lector elicere poterit 6 saris aduentum Clodiam vestertinum fuisse; aliter enim per tempus a
Petro Ziano in Occursu atque deductione in iumptum minime licuit. Subdit ergo Pontifex eodem die, duas Caesaris Proceres sacramento inter
posito pollicitos esse Caesarem promissa sematurum; quos quantumuis
Pseudo . Romualdus deblateret in certum est idcirco Venetias pacis conuent sines iuratum venisse, quia Friderisus asilio intactus eos Volane, antequam Clodiam veniret praemiserat. Iam vero si die XXI. Friderici Oratores eius nomine Veneti se pacem iurant , eodemque die Caesar tam egregia publici suorum Oratorum iurisiurandisponsione Clodium appellit, quodnam tempus medium interdici potuit, quo Veneti se turbae in populo excitarentur' it aut, quemadmodum pseudo-Romualdus au , alia qui Duci referrent, Imperatorem dudum Clodiae expectando fisum in-xenti aeris calore, pulicibus, culicibus, muscis,infestum habere domici lium , eaque de causia operam dederint, ut contra Ducis iusiurandum ab que Pontificis menta Venetias introduceretur. Dicere hoc loco praeteris mittimus hasce turbas cum in infima plebecula, cui siemper plurimi ex peregrinis admixti fuere , concitae sint, audiore acile habuisse Germanos, aut saltem aduenas Caesari obnoxios.Omittimus etiam quod abulae siriptor fatetur) a Duce ac Senatu, quibus mirum in modum displi - cuerant , sedatas sui se, publicoque Edicto vetitum , ne quis de Caesaris
136쪽
inter Alex. III. & Frid. I. ia s
admi nesine Pontificis constense Venetias verba faceret, commentum tamen manifesti mendacij conuictum dabimus. Cum igitur Ponifex Iraui a epistola tam perfidum mendacium restiat, qu ne qui candidi me narrat die XXI. Iuli j, quo tempore fortasse Cesar nondum Clodiam traiecerat, omnia summa constensione, prout deliberatum fuerat, transacta, cum eodem die Caesaris Oratores pacem iureiurando firmassent, quomodoseudo-Romualdus nobis imponat Jomnietque Imperatorem tot di fultatibus Clodiae circumuentum detinera ' Sane XH. hinstantis mensis, ita CPonifex loquitur. De mandato cur mi in Chri-msi nostri Friderici, Oci Filius Marchionis Alberti Cr Camerarius fius Imperatoris, circ. praestiterunt tactu sacrosanctis Euangelys iura--ntum, quod postquam idem I perator veniret Venetias circ. pacem Ecclesiae circ. in anima siua σ etiam a Principitasset aceret C .iur mentosirmari. J Si igitur pax die XXI. Iul iuramento pacta erat, quid causaesupererat cur Imperatoris aduentus Venetias disseretur ' Deinde quis credibile ducat, Friderisum antequam Clodiam veniret, ignorasse quot demum dies eo Mytis Uurus esset Neque vero propinquus Imperatoris ad Pontificem accessus interdicta progressone milum baiasset
millitatem, cum neque decori ratio, neque magnorum Principum con
suetudo obtineat, ut aliquo proficiscantur, nisi praus optime nouerint quo loco resint, quidve deincepi consequuturum iudaretur. Idcirco Friderisus die XXI. Iuli, Clodiam venit, certus se Cr inibi nonnisi ino die duabusique noctibus immoraturum , die xx m. apud sanctum Nicolaum in More, demum xxiv. Venetius exceptum ira, ita enim ex condicto prius utrimque flatutumseuerat; quod satis apertesigni cat Pontifex dum ait. no vero Lal. e Musti hoc est die xxiv. Iuli)2 Praefatus Imperator, sicut tractatum fuerat, Crdis situm, venit ad Ecclesiam B. Nicolai. J Si igitur tractatum, Cr distositum fuerat, ut Imperator
die XXIV. quemadmodum explicauimus in littore esse quid illi dubitan dum erat ne Clodiae detineretur φ Adbaec, quando singula iam antea δε- creta fuerant, si die xxiv. Venetus futurus erat, quorsum populares endem addicti ob moram quae nulla erat tumultus excitassent Accedit quod quindecim milliariorum interuallum, quo floria Venetit abest, non patitur m tam breui tempore tumulius auctores V et ijs eo ire, ibi ad Caesarem admitti, cum illo hac ipsa de re per otium transigere Venetias rea viai, multitudinem plebissibi eonciliare potuerint. Nam tumultus coaram libero Principe, atque in libera Ciuitate, in qua neque Imperator, neque Siculi Regis Legati pombere poterant, qnomodo Veneticum Pontifice quem semper maximopere coluerant se gerere deberent, non sine certissmo Appliciypericulo concitari poterant. Non ergo loci distantia aut
137쪽
t uris quonUericus,prout inter Oratores conuenera Venetias menia
turus erat , sicientia russo modo permittunt, mi tam apertae falsitati fides habeatur. Detecta igitur fiunt mendacia: etiam pulices, ac musica
quae sordido atque inquinato stylo Imperatori molestae esse Clodia sim
bantur , Lyae Maiestatu falso insimulantur. Contra merio integra Obonis eminet fides, Venetique Ducis Senatus, ac Populi innocentia illustris est, quorum pietatem . fortitudinem in si contra instrudi, sesimam Caesaris classem propugnando Alexander egregia Apostolicarum litterarum testificatione aduersius obtrectatores est remuneratiu; sed it huiustmodi mendacium penitus profligetur, dicendum est, neque merum, neque mero simile esse , Ducem aliquando iureiurando promi sisse se non permissurum, mi Friderici Venetias accederet; primo quia
cumsingula tempora re ue lys temporibus prouide multo ante constituta fuerint, omne Ducis iuramentum, quo ea tollerenturhuperuacaneum fustet.
HI c Vimus omnes exerit suae eloquentiae vires, ut ostentat Venetorum glorici falso atque iniuria a Romualdo notam inuri ; sed illam qua ratione diluat, adhuc non video. Dilueretine. si id quod Obo ait,verum esse ostenderet, Frideri cum ante
diem xxi. Iuli j Clodiam non venisse , cum enim Venetias appulerit die xxi v. eiusdem mensis, ex temporis angustiis colligeretur eiusmodi seditioni ac turbae locum non fuisse. Verum cum id neque argumentis, neque ullo idoneo teste probetur, nos qui Ro- mualdi auctoritatem magnisecimus, concedere nequaquam possumus . neque his aduersantur Alexandri litterae, quibus testatur Venetias, non sine ingenti commendatione Catholicorum partis bus constanter adhaesisse, de perfugij ciuitatem fuisset, quia Fri-derici insectatione in totum te recipere volebant. Nam Mea P puliconiuratio ad plerosque non pertinuit, ut paulo post edicto sedata impedimento non fuit quominus omnia quorum causa Pontifex & Imperator conuenerant pacate ac tranquille perage rentur. Multo minus urget aliud quod a Pontifice dicitur, Fridericum Venetias venisse, quemadmodum antea constitutum tuerat ; nam tunc constitutum intelligit, cum Imperator Clodiae Veneti tumultus spe frustratus, Pontifici js Legatis aures praebuit.
138쪽
iuratum, quo is Ferrariae Pontifici aderat: praeteria a Pomtifice ait duos Cardinales Venetias missos fit a Ducem populo Vm tiaestoritatem reciperent , . J Ducem autem plurimosique Senatores Ferrariam cum Pontifice petiyse,non foliam Obo, sed etiam Bundis O Si mus tradiderunt Ialsiue merum est, Cardinales Ducem quaesissent ibi non erat, cum Ferraria ibi aderat Presissent.. RESPONSIO. SI Ulmus memor esset eorum quae de Gottiseedo & Sigonio
dixerat, nimirum ex recentiorum scriptis veteres auctores corrigendos non esse, sed contra ex veteribus recentiores, non
obtruderet nobis Blondum, & Sigostium, ut scriptorem actorum Alexandri, & Romualdum antiquos historicos redargueret. Zianum Ducem Ferrariae cum Pontifice non fuisse colligimus praeterea ex publicis tabulis eodem tempore Ferrariae conlectis, quas alibi dedimus.
narrationum scriptorem non fuisse, sed eas additamenti loco ei dem ab alijs appositas. oriunt enim qui in re historica mersatisiunt , non deris usurei, qui non modo historiae, sed etiam eloquentiae, prudentiaeque laudem assectantes, tam insisis, quam in alienis narrationibus sermones qui nunquam habiti fiunt ontexunt, ac persos interse mutu colloquente Nunt , qua js de rebus numiuam egerunt, interloquuto ribus non alia de causa adhibitis, nisiit quodsimplici narrationes
ceres posse di dunt) dictis fidem aut abrogent aut adiiciunt; iisquemluntur Iaarum animi perturbationum, rerumque quas Atendunt eo sequendarum administris, qui si uerent,scriptori mendacium aperte
exprobrarent. Huiusmodi mendaciorum non exiguum numerum exem
pli causa in medium asser repossemus, nisi testorum, quos huius disi ptationis, quae meritatis ρlum gratia sit, iudices delegimus, taedium vitare con dium est. Geminum tamen appendicis Romualdi deter mus commentum apud Petrum Cassinensem Diaconum ; libro enim
139쪽
quarto chronici quem ipse Leoni Ostiensi adiecit, insertum ab alis est eaput decimum seupracentesimum apoc phum, quod quatuor aut sex alia eiusdem farinae constes untur, quae disiceptationem complectuntur coram Ginario ι mperatore habita a Getardo . Guidone Cardinalibus, qui postea ambo Pontifices fuere, mna cum aliys Sedis Apostolica nomine. P . Coinensi et inerὸ Ecclesia a Henrico Duce, Imperatoris Genero, alijsique Ducibus m Proceri s amplificatur late dissutatio, nouarum personarum inre oductione, quae marte subsequentibus capitulis loqui finguntur, atque omnia tam enucleate ac diligenter ref Mntur, mi Lmo quod aiunt Unctu ita plane mii narrantur Isafuisse existi mentur , cum tamen Petrus Cassiensis, non dicam, non iiderit, aut si serit, sed neIomniauerit quidem. Nos hli aliquam eius disputati nis partem dabimus, interim lector, Cardinatu Baroni, aliorumquὸ eruditistimorum hominum de ea iudicium praestolabitur, quod infra af
CHRONICI C ASSINENSIS.'suomodo Gerardus Cardinalis pro parte Sedis Apostolica disceptare coepit contra Abbatem s Monachos coram Imperatore, ipso tamen Monachorum partem defendente. C Α P V T C X.
N nomine Domini , Saluatoris nostri IEo-Custi-
ne prima septimo idus Iuli', anno Imerj D. Lothari, Caesaris septimo: residente eodem inuit Tissimo Primipe ad aquas Pensiles: considente etiam Peregrino Patria cha Aquileiensi, cum Archiepiscopis, Disivis, Abbatibus quampluribuι , causidicin pro Romana Ecclesia directus est Gerardus Cardis lis titulo S. Crucis, Guido Cardinalis, qui ambo postea Romani fuere Pontifera : Aimericus Cancellarius , in Diaconus Cardinalis Prebbter, Balduinus Cardinalis , qui post Pisanus Archiepiseopus fuit, Robertus Clarmassensis Abbas, mali' plurimi Romanae imbis nobiles ; ex patre C inensis Ecclesiae auditores fuere Henricus
140쪽
Dux Imperatoris Gener, Conradus Dux, qui post Imperi, si tra tra is r Otho Imperatoris consobrin f, Fridericus Marchio Anconita nus, Mala a Marchio Liguriae, Henricus Episcopus Ralistonem sis,Hanno Epimpus Basiliensis , Hanno Abbas Luneburgen i Galafidus Paudinus Romani Imper' iudex. Facto itaque silentio, IN utor dixit. Non modo praesentium temporalium, et erum βω- rarum aeternarumque rerum in hoc conuentu discussio erit, me. J Deinde Conradus Dux ab Imperatore defensor datus, inquit. Copia Imperiali Am medorum me fecit fandi inopem, . J Post haec eli-gitur Gerardus Cardinalis hanctae Crucis, qui pro Rumana, o P trus Diaconus, qui pro Casinensi restonderet Ecclesia, Oe . . atra ibi in se explicata , quae si huc transferrentur nimium lectori molesiae assererent e tota autem distulatio habetur apud eumdem scriptorem impres Parisiis anno M. DC. HI. insane,quo singula magis νει--cleate narrantur, eo maιorem conciliare Albi rodetur fidem , qui ea Petri molumini instruit , cum praesertim ita natura comparatumsit,
mi homines bene morati, quemadmodum falsea pro meris mi aliysmen intent nunquam adducuntur, ita fabulas ac mendacia ab aliis narrata, a meritate abhorrere minime Fuspicari posint. Sed lectorem ad impressum molumen interim ablegantes, confirmamus id quod a Baronio antea dictium est, totam eam distulationem fabulosam esse, neque inquam a Retro Cassinensi consiriptam. Intexta tamen es cumfertur eius operasummae alioquι auctoritatis, nisi illam aliqua ex parte tam alienae fabulae additio imminueret, in qua non solum sngitur idem Petrus narrator , sed etiam colloquutor, . disceptator cum Lotharis Imperatore aduersus Cardinales , cum tamen isthaec ne diu nando quidem tanquam Astucatussit. auamquam aurem huius fabulae materies multum ab ea dissert, quam in Romualdi appendice aemanibus habemus , quippe quae, in personas diuersas, in tempora amnum M.CLXXVII. antecedentia complectatur, miraque tamen is meo constentit quod hoc Petrus, ibi mero Romualdus ea loquiinferiabere traduntur, quae jsis in memem menire nunquam potuerant sed
Baronj merba asseramus; quodque ipse defcto Petro Casinensi Diacono af mat, idem de Pseudo- Romualdo evn qui ue aptissime di Lium putet. Cuiuι acta icionensis Dia nil de di ratione Cardinalium ce
um ipse Petro coram Lothario Imperatore ab aliquo pro arbitrio conti- renuata, cὐm multipliciter arguantur falsitatis, indigna putamus quae ης Annalibus intexantur. Ita Deus mentienti remit , ut quamuis moer callidus sit qui oritur telam mendacij, eius obscuret melut sicina