장음표시 사용
131쪽
gillum sumsisset, ut extra templum ederet remi quae non edebatur, e. g. pugillum, ut ut rem adoleret, quae non adolebatur, e. g. reliquias
serti; tunc pugillus manebat legitimus. Si pugillus unius ferti commistus esset cum pugillo alterius ferii, vel cum serto sacerdotum iimmo Sacerdotis summi, vel cum ferto libami, num, tum pugillus adhuc erat legitimus, siquidem omnia isthaec ad ignem altaris spectabant Θ . Si duo feria, de quorum neutro pu gillus erat sumtus, secum invicem commiscerentur, ac de neutro pugillus capi posset, ea erant minus legitima. Si pugillus cum serio esset commistus eo, de quo nondum sumtus erat puεillus, is nequaquam adoleri consuevit. Si pugillus cum ferti sui vel serti alterius reliquiis esset commistus, illum adolere erat nefas; Verumtamen sacerdos proprietariis utilitatem
praestiterat debitam, si ejusmodi pugillum igni altaris injecisset & combussisset. Si pugillus
immunditiem contraxisset, ac in altari nihilominus esset incensus, eam rem Sacerdotis lamina frontalis expiare credebatur, minime vero, si is
extra atrium deponatus & deinde in altari incensus fuisset. Si reliquiae serti immunditiestaterent, vel si ipsae essent combustae aut periissent; tunc pugillus haud erat Iegitimus. Si pugillus minor, quam par erat, exsisteret, aut si sertum esset ἡecima minus, vel si oleum ad Iogi mensuram non accederet, tum singula minus legitime se habebant p . Si quis sexaginta daret decimas, laco serti, tum nonnisi unus pu-
132쪽
DE FERTIS, AC DONIS SACRIS. 1Ῥ
gillus, nequaquam pugilli sexaginta, sumeb tur q). Pugillum excipere, extraneo haud hincebat. Pugillo sua constabat mensura, ac mosita ferebat, ut deberet non excedere, nec deficere. Si serta forent commista, pugillus capiendus haud erat, nec edi poterant reliquiae, nisi pugillo legitime exinde desumto r I De se to sacerdotis pugillus haud capiebatur. Ferta. quae fortasse seminae sacerdotum, seu siliae s eerdotum ac Israelidarum offerrent, ea non cedebant in cibum , si quidem partem suam edere non poterat maritus. Pugillus ipse potius os- ferebatur, ac reliquiae in locum cineris dispe gebantur, qui situs erat ad latus scalae altaris orientale. Poterat porro pugillus in quocunque loco, vel ipso in templo capi 0 . Si homo idoneus cepisset pugillum, eumque dedisset mianus idoneor aut si eum, ex Vase sacro captum,
imposuisset vasi profano; pugillus ipse a forma legis abhorrebat. Nec minus pugillus a rati Ine legitima discrepavit, si sertum vasi sacro haud fuisset impositum: si pugillus vasi sacro imponsitus non esset: si sertum cum oleo extra oleum esset commistum. Attamen illud erat legitiamum, si extraneus ei infudisset oleum , vel etiam in frusta fregisset, aut illud condiisset siste. Sin vero extraneus deportasset sertum ac agitasset, sacerdos illud rursus ac denuo deportare & agitare consueverat. Pugillus si extra atrium est et sumtus, eumdem de integro acit:
133쪽
iterum in atrio sumere decuit. Si pugillus sua per atrii pavimentum esset dispersus, colligere eum licebat. Pugillus erat legitimus, qui duplex ex uno serto esset desumtus. Si reliquiae ferti redditae fuissent immundae , posteaquam pugillus erat sumtust si interea reliquiae essent vel combustae , vel extra atrium deportatae, vel amissae; tum pugillus haud adolebatur. Sin vero sacerdos illum jam combussisset, is quidem tolerari solebat: Si quid tantum remansisset dereliquiis, pugillus poterat comburi. At reliquiae istae non edebantur: Si pugillus fuisset
exemtus, ac mensae; quae panes facierum fusa
tinebat, impositus , debebat is inde vasi sacro
imponi, ac ita demum, ut adoleretur; consecra
ri. Haec & alia ejusmodi multa exsequitur MAIMONIDES , do Rebus sacris, in minus
legitimas mutatisi capite toto undecimo.
f. V. Ferta quomodo essent edenda, haudi erat semper in aprico. Magistri dubitationes , quae inciderant animosque fatigarant nonnunquam , ita exsolvere studuerunt. Sacerdos, ministerio suo in aede divina vacans, eX mun te cocto partem capiebat divisam quantui eunque ea foret, quam statim edere ei licebat.
Ex reliquiis serti similae haud capiebat particulam sacerdos unus, sed totas potius resquias. Particulam enim coquere non poterat 3 qua- te inde unus sacerdos integras percepit reliquias ejus serti, alter ferti alterius, ac sic porro tr) Praeterea fas non erat, ut reliquiae fert 'rum sermento imbuerentur, licet eae cum melle fcιὶ MAIMONIDES. de Oblationibus, c. X. I.
134쪽
u coqui possent suὶ Edebantur reliquiae legitima ratione, licet sertum sale haud esset co spersum di licet ad altare non esset deportatum elicet etiam tus totum, ei additum vel addendum , non esset combustum.t Edere tamen reliquias erat nefas, si vel de ipso munere vesde pugillo ejus aliquid deficeret. x
f. VI. Ferta votiva & voluntaria serupu- VI. lis nonnullis ansam facile suppeditabant. Opeia scrupuli, rae pretium sane fuerit, eXponere ea, quae de Votiua re tisionibus suis enucleare Doctores suerunt co volunta- nati. Duabus personis haud licebat unum vo-ria,
vere sertum. Si quis sertum reliquisset filiis suis illud ab eis offerebatur legitime M. Si
quis sponte daret oleum duntaxat, tum pugillus ex eo sumebatur, sale condiebatur, ad in-'jiciebatur igni, residuum vero edebatur a sa- cerdotibus. Vinum , quod citra votum ferti loco' dabatur , sale condiri ac super altaris pavimento libari consuevit. Tus solum, ex voto adlatum, sale condiri ac totum comburi s lebat. Si quis sacrificium vovisset. cui a gratiarum aestione adhaesit nomen, idque de rebus eommunibus, seu domesticis, desumtum, nec non panem eo unctum & de decimis depromtum is panem de decimis osterre non poterat, quia etiam tum panis de rebus communis usus erat dandus, licet ipse decimas illas vendere, pecuniisque inde acceptis panes il-IOT υὶ MAIMONIDES , in librum Misc,nisum . de
muneribus , c. U. l. 2. x) SIPHRA, Piri. I. sol. 72. I.
135쪽
los posset emere & comparare. 9.) ΜΑΙΜΟ NIDES inter haec tradit modum, quo Oleum& vinum voveri debuerint, nominatim praecipiens , ex vino voveri haud potuisse nonnisi tres, Vel quatuor, vel sex logos. Si quis sertum sartaginis vovisset, idque in cacabo fuisset oblatum , ipse debito suo perfunctus esse non credebatur; fertum ipsum tamen tolerabile vocabatur. Fertum sartaginis, sponte adductum& in cacabo oblatum , minime habebatur legitimum. si quis vovisset duas decimas in uno ase, ac illas obtulisset in duobus, vel vici sm; tum aberraverat a forma oblationis legitima. sponte si eas dedisset, tum sertum in
pis , quae minus sunt legitima, numerabatur. Vota haec pro ratis suerunt reputata, quae S Cerdotibus plus emolumenti, quam damni adferebant. Lubet eorum partem plurimam capitulatim recensere. I η quis ex hordeo deusumendum vovisset munus, idque de tritico
Oaerret i s 2 Si quis vovisset farinam , similam vero offerret i 3 Si quis sertum vovisset, oleo & ture vacuum, postea autem utrumque
adderet: Si quis dimidiam decimam vovisset, ac deinde o*erret integram : - s) Si quis
decimam cum dimidia vovisset, ac duas OL ferret decimas: 6 Si quis vovistet ferrum, ac unum ex quinque speciebus, unde id solebat
desumi, offerret: s7 si quis ferra vovisset, &duo ex illis quinque speciebus offerret: 8ὶ Siruis vovisset speciem sertorum, ac offerret duciiversarum specierum sertar si Si quis vovis set
136쪽
set certam ferii speciem, ac oblitus fuisset illius speciei, postea autem omnes illas quinque species offerret: Io Si quis vovisset plus, quam sexaginta decimas, ac adferret deinde re ipsa sexaginta in vase uno, &, quod erat reliquum, in vase alio r Di Si quis vovisset CXXI. decimas , ac deinde cabum in vasis duobus osseseret, nempe sexaginta decimas in quolibet vase,su namque decimam in vase tertior cra) Si quis vovisset decimas, ac offerret duas: i 3 Si
quis certas vovisset decimas, & numerum o
litus fuisset; daret vero sexaginta: 3 Si quis
species serti certas vovisset ac numerum seu determinationem earum fuisset oblitus,' ac tum
daret sexaginta decimas de qualibet istarum quinque specierum: I Si quis vovisset sacrificium, quod a gratiis agendis adpellationem . traxit, sine pane, vel sine libaminibus, is voto suo explendo exsolvendoque haud erat o strictus. Secus vero decernendum putarunt Judaeorum magistri de eo , qui panes sacrificii, de gratiis agendis cognominati, vovisset. io Si quis concepisset votum de pane adjungendo ad sacrificium alterius eucharistici, ejus votum habebatur ratum a . f. VII. Dissicultates porro tot ac tantae de VII. sertorum minus legitimorum numero inciderunt, ut nos Christiani Deo ter optimo sempiternas na. debeamus gratias, qui nos a jugo tam insuavi ac tam intolerabili, quod nec Apostoli nec patres eorum valebant sustinere, liberaverit, comH tra
H MAIMONIDES , de Oblationibus c. XVII. ct iu ιibram Migchnicum, de Muneribus c. XII. xim.
137쪽
tra vero jugo Christi grato ac iucundo H nos
voluerit obstrictos. Christus enim, uno sacrificio ac uno serto se in cruciatus pro nobis Objiciens miserrimos, omnes consecravit, qui Osedinem gratiae propositum sequuntur, adeo ut nobis de externis sertis non siit cogitandum, sed ut potius nos ipsi simus ea serta legitima, quia bus, si Christi mansuetudinem imitemur, Deus& Angeli boni delectantur. Recensebimus. igitur, mente in gratiarum actionem effusa ae jugo illo exsoluta, genera sertorum, quae mi nus legitima esse existimabantur. Ferta enim varia pro minus legitimis habebantur, praecipue Si munus non esset impositum vasi sacro: si Si pugillus, ei adnexus, haud esset impositus vati sacro 3 Si pugillus esset in altari sine vase sacro oblatus: Si pugillus cum oleo extra atrium esset commistius: csi Si homo, muneri sacro inhabilis, ferto oleum infudisset,e. g. eXtraneus: Sin homo ejusdem conditionis commiscuisset sertum cum oleo & id in frusta fregisset, vel sale condiisset, munus erat legistimum. 63 Sed si homo ejusmodi deportas. set serta ad altare, seu agitasset, sacerdos ea ite rum deportare & agitare debebat, licet ferta seitra illam deportationem & agitationem, tamquam legitima tolerabantur. IJ Si oleum serti alterius in sertum cecidisset , aut oleum es.set prosanum, fertum erat minus legitimum e
8 Fertum praetera pro legitimo haberi non poterat, si minus olei esset adfusum, vel si
138쪽
DE FERTIS, AC DONIS SACRIs . las
minus turis esset impositum. Sed si oleum de
tus mensuram statutam excederet, nempe duos
olei logos duosve turis pugillos, fertum erat legitimum. 9) Fertum peccatoris erat minu legitimum, si ei vel ejus pugillo oleum fui set adfusum. Sin tus illi esset impositum , tus illud iterum colligebatur. Si reliquiis serti adfusum esset oleum, postquam pugillus inde exemtus esset, munus erat legitimum, siquidem pugillus erat legitimus. Si sertum aquis esset maceratum , tum pugillus erat legitimus Q. f. VIII. Si inquirere lubet , quaenam li- .vIs
hamina a sorma legitima abhorruerint, tum ea quae disserere constitui, non possunt non ad- legitima. tingi. Sacrificium minus legitimum de altari haud desumebatur rursum. Libamina vero mi nus legitima rursus ab altari revocabantur γ).Libamina, quibus aliquis inesset desectus, ex quo oblatum esset sacrificium, immo ante ipsam oblationem, erant legitima ac per alia libamina solebant suppleri. Si libamina consecrata essent in vase sacro, sacrificium vero, cui ea erant adjungenda, mactationis tempore temeraretur naevo ac redderetur minus legitimum , tum libamina illa non offerebantur. Si sacrificium redderetur minus legitimum, ab eo tempore , quo sanguis erat exceptus , libamina, quamVis consecrata, non offerri debebant. Sin vero sacrificium aliud eodem tempore ac titulo esset praesto, cum eo isthaec libamina consus
ma carentibus , c. X l. f. 6. R.
139쪽
verant conjungi. Si id praesto haud esset, ea nihilosecius comburebantur. Uterque hic Casus restringendus est ad publicum Ecclesiae sacrificium. sed eum sacrificio alio privato ibbamina ejusmodi haud erant conjungenda f).f. IX. Usus sertorum , in legem peccantes, Usus feria erant haud uni. Praevaricatio contigit, qu torum il- ties usus illi minus legitimi erant. Si fertum logitimi, foetorem contraxisset , vel combustione dignum fg , aut minus legitimum esset factum hὶ, tum in illo admittebatur praevaricatio. Qulle ipsa obtinuit locum, si pugillus serti extra atrium esset deportatus aut in templo de nocte exstitisset, non quidem in serto, sed in serti reliquiis. Sin vero pugillus redditus esset immundus, in reliquiis ejus praevaricatio haud committi consuevit. H. X. f. X. Id, quod Doctores Iudaeorum in Q Abusus tilissima rituum ejusmodi investigatione prae-Talmudi termiserunt nullaque dianati sunt attentione,
solvendi, ceterIs omnibus erat eXcellentius ac anteponen-
serupulis. dum. Magistri illi , qui propemodum uinhras exenterare ac culicum cerebra pervestigare ipsosque percolare noverant, non respiciebant inritibus hisce definiendis ad fidem, ad amorem erga Deum & alium quemvis, ad justitiam, ac , ut verbo dicam, ad instaurationem imaginis divinae in animis humanis. Citra hasce animi
dotes MAIMONIDES, I. e. c. XII. f. s. R. t Per cogitationem, de alieno id comedendi tem
140쪽
DE FERΤIS, AC DONIS SACRIS. ri
3otes sena millena Deo erant ingrata. Qu ties serta ei obtulerunt legitima, quorum animmos urgebat impedimentum, quo omnis serti complexus redditus fuit minus legitimus Nonne saepius sertum habitum fuit pro legitimo &praestabili, quum animus offerentis excandesceret ira, vel odio flagraret in homines alios, ab eodem Deo patre creatos η Praestitisset sane, fertum ac libamen in templo relinquere extra immolationem, ac ad quinquaginta abire millia. ria, ad reconciliandam prius cum inimico gratiam; quam serta offerre, instar hecatomb Ium, animo ad concordiam nondum composito. Utrumque Sanctissimus Servator Doctoribus Iudaeorum egregie exprobravit s. Nos fidem, ni fallor, secimus represiensioni , qua Christus Judaeos adsecit, oculatam. Ubinam enim, quaeso, Magistri ὸocuerunt, sertum fieri minus legitimum, ni fides, amor, ac divinae virtutes reliquae animum offerentis exor. nent '
Exhibens mepositionem dictorum, in Iacris litteris passim obviorum.
iuum legitur, Lev. II. q. deserto. I. quod in furno est coctum, animum Exponun adpellere decet, ad intelligendum: ζ eiusmodi sertum, quod in placentas crassis & . s. tenues, in surno coctas, est formatum. Per H 3 m et