장음표시 사용
151쪽
Judaeis , risistum cum nucibus ac malogranatis , edi solebat in fine convivii ce). Ditiores pane triticeo cd vescebantur. f. XXI. In EZechiele, c. XXVII. II. men- tuitaech tio tritic1, ex regione Minnith advecti. R. xxvii. Salomo Isaacides addit, optimum in ea sue-17. crevisse triticum. Situm illius regionis STRABO μὶ quodammodo determinavit, de ora, quae ad austrum sinus Elanitici & ad latus orientale maris Arabici exsistit, ita differens :
auod Arabum Petram pertendit, erin Palaesinam regionem, in Minaes
ct Geraraei ac omnes vicini onera a omatum adve
hunt : Si vero severiorem adhibeamus artem criticam , nihil hinc de Menaeis patescit, praeter quam quod in Palaestinam advexerint aromata. Mennith enim oppidum exstitit in confinio tribus Gad ad Philadelphiam, ab orientali Jordanis latere. Intelligitur ille situs ex victoria Iephthae, qui Ammonitas victos fugatosque eo usque profligavit, reversuros ad tecta sua. Ρῶς. XI. 33. HIERONYMUS, cum Eusebio, haec habet: Nunc senditur Mannith villa in quarto lapide Edus pergemibus Philadelphiam. Philadelphia olim Rabbath Ammon fuit. Si-
152쪽
DE FERTIS, AC DONIS SACRIS. ris
tum deseripsit POLYBIUS L. V. c. 7 I. Exstitit ipsa Ammonitarum caput, teste J OSEPHO, Areuh Dd. L. IV. c. s. Complura tradidit Chrisophorus CELLARIUS , in
Geographiae antiquae L. II l. c. I . p. 672. R. Philadelphia & Rabbath Ammonitarum haud differunt. f. XXII. Legitur apud Joelem, c. I. Ir. . XXII. Vinitores dulare ob triticum. Sed accuratius dicitur, agricolas ob triticum lamentari ci. 'Vinitores ob vitem exarescentem , uti patescit penitius orationis complexum considentibus. Mercatores perhibentur deflere exitium Babylonis ; eo quod in illam convexerant vendiderantque ibi sirinnam & triticum, Apoc. XVIII. I . . f. XXIII. Fideles comparantur cum tritico, XXIIt. Matth. lli. I a. indubie ob eam, quae tritico S PORi- adtribuebatur , praestantiam, ceteris frugibus 'I n'
f. XXIV. Oeconomus injustus, Luc. XVI. XXIV. T. delineatur ac dicitur de debitis domini sui S poni debiti partem ex oleo ac tritico intervertisse, eo xvi quod triticum & oleum magis apud Ebraeos aestimabantur, quam liquores alii frugesve aliae.. f. XXV. Quum; Luc. XXII. I. dicitur xxv. diabolus voluisse fidem Petri cernere ac cribra- Exponire, instar tritici, observatu dignum est, triticum it ψς cribris duodecim cribrari consuevise D. Ali 'bi vocem in , heic obviam , de frumento, &quidem hordei, exponere me, memini u .
153쪽
tu,'Exod.muneris initiatorii Sacerdotum & quidem pa-XXIX. a. nis a Zymi, cum aqua cocti & cum oleo frixi. Deinde fit mentio placentarum aEymarum cras sarum , cum' oleo mistarum, ut eis, quum adhuc essent farina, infunderetur oleum, qu cum ipsae permiscebantur. Lagana crassiora Vocantur π n, tenuiora autem l' T. Lagana haec tenuiora, simulac essent cocta, Oleo per
modum formae Cia inungi solebant sh . Ex
inunctione, qua Pontifex Summus fuit adfectus, hanc sormam decussatam esse repetendam, arbitror. Inunctionem quidem hanc per formam fuisse expromtam effectuique datam, negant LEYDE ERUS, de Re blica Hebraeorum , X. I. p 76. CampegimVITRINGA , L. II. Obs Sacri c. I s. p.
GIUS, Observat. Sacr. Part. II. p. 4 7. Nec tamen desunt eximii viri, qui ajentem propu gnant sententiam. Liceat provocare ad summa nomina BRAUNII, in Sel. S. p. q82. SELDENI, L. II. de Successione in Pontis Hebr. c. IX. VO IS INII, in Notis ad Raim-di Pu gionem fidei, P. I l. c. 3. p. 9O9. Simeonis M UISII, in Variis Sacris, ad Exod. XIII. SCHICΚΑRDI, de Iste Regio Hebr. c. I. theor. q. Hadriani RELANDI, P. 1 I. Antiquit. Hebr. c. s. . SA UBERTI, de Sacerdotio Hebraeorum, P. II. c. s. & JURIEI,
in libro, quem inscripsit 'stoire Critique desdumes ct des cultes, P. II. c. 7. p. 28F. h) RASCHI, ad Lxod. XXIX. 1,
154쪽
DE PERTIS, AC DONIS SACRIS. 13i
f. XXVII. Commemoratur, Lev. ΙΙ. s. olei XXVII. insusio ac fractio muneris in frusta. Verum Exponi- brevioribus heic ea in re esse liceat nobis, ri- 'I Lς tum illum qui jam supra c. I. 3. I 6.) per-vidiae. censuimus. Μentio injicitur, Lev. VII. 2 r. similae frixae. Monent Iudaei, ac praecipue ad hunc locum R. Salomo Isaacides, similam aquis calidis , antequam frigeretur , coqui fuisse
f. XXVIII. Commemoratur, Deut. XXXII. XXVIII. 13. oleum, ex silice petrae eductum, ruta LX poni
ix π)ubnu. Judaei intel figunt, oleum ex xxxi
oleis olivisque paratum, crescentibus in loco,ia. qui vocabatur Guschchalaph, cujus si mentio in libro Mischnico, de Aestimarion. c.
IX. 6. R. SALOMO ISAACIDES , is
Commentario ad hunc locum, eadem repetiit.
μι oleae loci GUhchalas. Locus ipse in Galilaea fuit situs , haud procul a lacu Samechonitide, probabiliter a Giscalis non diversus ii . Expositionem ad ipsam quod adtinet, ea nullam Veri speciem praebet. Moses, beneficiorum divinorum praeco, Judaeis beneficentiam Dei in memoriam revocat. quippe qui arbores, oleas inprimis, ex solo saxoso procrescentes, genti suae exhibuerit, equibus ipsi olea conficere valerent. f. XXIX. Oleum , quod Ebraei vocant xxIT Exod. XXVII. Eo. si Iudaeis fidem ha Dς oleobeamus, in mortario paratum fuit, olivis ini I x bi 0 Hadrianus RELANDUS, In Palaolina, L. IILν 8IT.
155쪽
bi contusis; quam ob rem illud suisse purum paucisque adsectum secibus, docent. Disti guunt illud eidem ab oleo, quod in mola molebatur ac secibus scatebat D. Modum illud molendi perscripsit MAIMONIDES , commentatus in librum A si nicum, de Diebus fe- sis minoribus, II. 1. Mirabile videtur dictu, oleum contundi. Est igitur, qui vocem n Ninterpretatur ατρυγον , ατευγνῆον, desecatum. Quam vellem, is rationem in medium adtulisisset luculentam, qui ita sensi, ac Ebraica ex Graecis arcessere tentruit. Si quid ex adfinitate soni, inter Ebraeos recepta, conligendum est. ac, vocem I nI contusonis significatum conti nere , nemo infitiatur; tum sane ratio nondum dilucet, quae ad novam significationem exqui rendam nos solicitare valeat. Evolvi loca, in quibus verbum I occurrit, ac inde sui ratiocinatus , oleum , intementu contusionis expressum,
designari per l . Quod ipsum si suffragiis nostris adprobaverimus , nil supererit; quod insolitum, insulsum , aut inconcinnum , possit videri.
156쪽
DE FERTIS, AC DONIS SACRIS. is 3
Exhibens Auctorum loca, quae sunt emendanda. f. I. ommentatores sacri, quibus Vina . Ι.riensium est nomen, ad Lev. II. Emenda-2. existimant, sacerdotem, quicunque tandem ille suerit, de munere leu ferto pugillum rite, ensium' decerpsisse, caussam interserentes, quod ea ae-ad Lev. late nondum ordines, seu classes, sacerdotum exin v stiterint. Α Davide classes eorum peculiares fuisse institutas, nemo abnuit. Sed, nullas antea exstitisse, inde nondum essici cogique potest. Quatuor jam floruisse sacerdotum ordi nes Μosis aetate, tradit ΜΑΙ MONIDES, in libro de Masis sanctuarii . c. IV. 3. 3. Ratio certe obeundi ac exsequendi ministerium sacrum ordine nonnullo indiguit, quem, necessitate magistra, primum fuisIe qualemcunque, dein
ceps autem concinniorem, quo minus credam
mus, nihil est impedimento. - 3. II. Eidem, ad Lev. II. 6. scripsere, S, ILcerdotis fuisse, sertum in partes dividere acti infundere oleum. SALOΜO GLA VSIUS expositionis illius exstitit auctor, Flacium secutus. Verum jam supra monuimus, dispertitionem illam ac infusionem non a sacerdotibus solum, sed ab homine etiam privato quocunque, haud maculato, legitime peragi potuisse. f. II l. Iidem, ad Lev. ΙΙ. s. animadver III. tunt, sacerdotem levasse sertum ad consuetam Ad Le . altitudinem. Sed in isthoe inciso de adleva--Φtione illa prorsus nihil memoriae fuit proditum.
157쪽
Dissicultas omnis in voce π πη residet , per quam magistri Iudaeorum ablinionem, pugillo fieri solitam, seu pugillationem intelligunt, Non soleo Ebraicas voces ex Graecis deducere. Sin
vero voces antiquissimae, per consortionem ritus propagatam, fuerunt retentae ac communiter
adhibitae, quod quidem ostendendum, haud fingendum esse, largior; tunc omnino fgnificatus Graecus videtur quantivis pretii. Venit in mentem vox vetustissima , quae, ab Homero jam olim adhibita , focum notat. Hanc nonnemo vocem substituerat Ebraicae Vedirum repugnat contextus orationis huic significatui penes Μosen, necdum demonstrari poetest, vocem illam Graecam ad tantum antiqui talis spatium retrocedere. Vox illa Ebraica est potius ex VHJ derivanda, id est,revo cando in memoriam. Quam ob rem illa commode exponitur per eam mentis actionem, quwaliquid in memoriam perpetuam 2 reVocar
iv. g. IV. Eidem, ad Lev. II Ιχ. commentati Ad Lem sunt, existimantes, cibos ibi designari, fermento ac melle commistos, quos, peracta sacrificii oblatione, ederint sacerdotes. At Veruper primitias sermentatas illic intelligendi sunt panes pentecostales, de tritico fermentato oblata. Primitiae autem mellis, citra ullam cum aliis cibis commixtionem, seorsim osserri solebant. R.
SALOMO ISAACIDES heiς. est instar o mmum , quem haud pigebit consaevisse. f.
158쪽
DE FERTIS, AC DONIS SACRl S. 13s
f. V. Eidem Commentatores in ea versa Αιtur opinione, ad Num. VI. I . munera aras viasiarerra σου, expiandis peccat1s desinata, ture ac
oleo ornari potuisse. ΜΑΙΜONIDES, qui an versandis Judaeorum ritibus vetustillimis mirificam impendit ac collocavit diligentiam, id ipsum prorsus infitiatur lat. Fertis aliis ad
iungebatur oleum, nequaquam tust aliis tus, non oleum e aliis nec tus, nec oleum. Codex
Mischnicus, qui de seriis ex professo fuit conscriptus, discrimen istud ita illustrat ac detem
Vertimus haec ita in sermonem Latinum: Ferta dantur, quae requirunt oleum cr
tus: Heum, nec tamen tus: tus, non oleum: nectus, nec oleum. Ac haec ferta requirunt oleum
ac tus, nempe fertum similae . fertum , in patina st titum, aut in vase plano, cui deest margo, ut durum sit & consistat, adparatum: ferium, ira heno confectum, vase nempe profundo, in quo
159쪽
tum de placentis crassis: fertum de placentis tenuibus, quorum utrumque ad sertum, in clibano coetum, pertinebat: Fertum sacerdotum: ac femtum sacerdotis uncti: fertum gentium, a Iudaica religione alienarum: sertum mulierum: ct fertum manipuli paschalis. Fertum, libarionibus per solitum, requirebar oleum, non requirebat tus. Pa nes propositionis requirebant tus, non oleum. Panes duo pentecostales, fertum peccatoris, or Meloypiae mariti erga mulierem, adulterii suspeetam, requirebant nec oleum, nec tus. Fertum peccatoris ab
eo offerpbatur, qui scilicet unius ex quatuor peccatis, recensitis Levit. V. I. 2. ἶ. . reus erat ac pauperior, quam ut hostiam posset pretio comparare.
M. f. VI. Eidem, ad Num. XXVIII. s. per- ψοζ: Τ hibuerunt in Commentario, quod ad quodlibet holocaustum etiam munus debuerit adjungi. Verum & illud in numero holocaustorum est reserendum, quod ab avibus sumi solebat. Huic adjungere munus, seu sertum, erat & supervacuum, & insolitum, & divinae legi admodum
VII. f. VILEst, qui in antiquitatibus Ecclesias- Emend ' ticis palmam nonnullis praeripuit, in Judaicis,aLE. ' Vero subinde offendit. Is , de Sacrificio m-II. I. a. a. braeorum, p. 236. cOI. I. contendit, sacerdotem, sumto pugillo, partem residuam sibi accollegis in cibum reservasse; Lev. ΙΙ. I. a. 3. Verum pars muneris similae residua, posteaquam ablatus inde erat pugillus, non dividebatur inter sacerdotes, sed uni duntaxat sacerdoti cedebat, licet particulae, ex aliis sertis resti duae, dividerentur.
160쪽
f. VIII. Idem scripsit ibidem, speciem ser-y
ti, quae ex farina elaborata constiterit, Volun Lev II. s. tarie fuisse oblatam. Quod quidem de una &altera omnino est adfirmandum, de universa auistem adfirmare haud licet. Nam sertum smilae, quod ex farina constitit non elaborata, Voluntarie fuisse oblatum, inter omnes constat. Vide supra, cap. I. f. q. Praeterea Ebraei memoriae haud prodiderunt, partem sacrificii ad lendam , si ve pugillum muneris adolendum, sui se in altum levatum, seu adductum. Αει ducebat ille sertum, seu pugillum, qui id utraque manu communiter compresensum, vel potius vasi sacro impositum, ac ita teneri soliatum, ante sese in altum tollebat, declaraturus eo
ritu, sese Regi summo & Numini altissimo ser
tum suum consecrare, ac ei pro vita clementer sustentata ac continuata agere gratias. Agita- 'tionem jam supra delineavimus ex R. Salomone Isaacide. Lutnerus adductionem vertit per heben; Nitinionem per tutium. Ebraei accurate designarunt, quaenam serta suerint vel adducenda, vel agitanda dὶ. Dabimus ea Latine, quae R. Jehucia Sanctus ebraicis expressit litteris: