장음표시 사용
231쪽
tis instruit templum, in quo habitet ac inambulet ἰseu versetur. Haec est illa Deo probata ac nova Hierosolyma. f. XIII. Administros Rex Summus sub foedere Μosaico delegerat Sacerdotes ac Levitas. Ut ordo
Sacerdotum curatius innotesceret, primum tenuit i cum Sacerdos Supremus. Proximus ei erat Vicarius, quem vocabant Sagari, qui Sacerdoti Summo, vel immundato vel mortuo, surrogabatur, ac reliquis sacerdotibus cunctis imperare poterar. Sacerdos Summus novi foederis est ipse Christus, cui vicario opus haud est, siquidem ipse nec immundatur, nec amplius moritur, sed virtutem suam ubique ostendit, ac scientiam suam quaquaversum distundit. Vicarium excipiebant penes Ebraeos duo Thesaurarii, sive Catholici, qui vicario, seu Sagani, Operam porro praestabant vicariam 9 . Catholicos illos sequebantur septem Camerinii, quibus cura clavium erat demandata. Portae temps erant septem. Quare singulis singulae credebantur claves id). Unus vero est aditus ad Regnum gratiae, unum baptisma , una Christo innixa tides, unum coelum, una ad gloriam via. Eam ob caussam Christus quidem plures Apostolis demandavit claves se , ob modum haud unum, quo homines a pravitatibus abduci ac ad gratiam Dei deduci possunt; ipse vero unicam illam Davidis clavem tenet & possidet , Apoc. II l. 7.
qua pro arbitratu claudit ac aperit. Ulus clavis est duplex. Ejus enim interventu aditum aliis vel patefacimus in conclave ac domum, vel denegamus de
in Matth. XVI. I9. XVIII. I 8.
232쪽
dimus. Patet eis Hierosolyma mystica & templum gratiae, qui ordinem gratiae divinae per poenitentiam , fidem , & vitam piam suscipiunt. Aditus ac ianua eis haud patet, qui sordibus peccatorum delectantur ac proiectae ad malefacta sunt audaciae. Ostium enim salutis verae & sempiternae nonnisi eis patefit, qui oeconomiam Christi faciunt suam, re
3. XIV. Clavibuq veteres ligaee & solvere seras consueverant. Quid igitur est mirum, si optimus Servator,ad delineandum novi foederis Eccletiam templumque mysticum, ianuas & 1anuarum retinacula commemorat ἰ Quod autem ligationis ac solutionis modum plerique extra hujus comparationis complexum & vincula exquirere studuerint, ad alia quae cunque dilapsi; hoc ex ea caussa evenisse judico, uae nemini non erit perspicua , simulac eam in me tum protulero. Sumus eo animo plerique adsecti, sumus ita comparati & facti, ut instituta veterum secundum eas cogitationes animo insormemus ad expendamus, quas ex ritibus, aetate nostra tritis ac susceptis, suimus nacti. Quis enim non stupet, audiens, clavibus seras seu retinacula januarum po
teres vinculis adstrinxerunt januas, quae ligarunt, ut clauderent, resolverunt, ut aperirent. Serae veterum non discreparunt a repagulis, obicibus, &vinculis. FESTUS, de Herborumsignificatione, p. qI.
Obices, pessuli, serae NON IUS MARCELLUS sf): Patibulum est sera , qua ostia obcludum
233쪽
Homero ac veteribus cognita, fuit idem ac quoddam, gemina habens lora dependentia, unum ad dextram, alterum ad sinistram, ex quibusdam foraminibus , ad ianuam aperiendam & claudendam ). Egregie haec monstravit & edisseruit vir summe reverendus, doctrina & diligentia praestantissimus, immortaliter de historia litteraria & omni eruditione meritus, JACOBUS FRIDERICU sRE IMMANNUS D, cujus me heic vestigia legere & repetere grato animo profiteor. Ipse in tabula , aeri incisa, libro praefixa, κλω Θρον illud ac seram optime expressit. Tanti erat, haec a viro optimo pulcre fuisse exposita & delineata i Utinam hic vir me non coegisset, ab aliis impulsus, ut ad caussam mihi intentatam respondere debuissem l Sed rediimus in gratiam & servorem qualemcunque , utrimque admissum, silentio sepelivimus sempiter no. Memoria ejus certe mihi semper erit grata &venerabilis, quam nulla nubecula vel offensiuncula poterit obfuscare vel supprimere. Pace ejus repotam ea, quae ipse praelit. HOMERUS, Odvis VIII. V. qq7
Ἀοτικ' ἐπιίρτυε πωμα, Θοῶς δ' Nr δεσυον ἰὴλε. Statim aptavit operculum, celeriter autem vinculum ligavit.
IOANNES SPONDANUS egregie monuit, ad
hunc locum: Observandus es hic mos antiquorum ,
ca'ar SAGITTARIUS , de Ianuis veterum, c. XV. . s. p. 87. Ienae I 694. 8. Ia iliari post Bomεrum, c. S. S. 8, P. Sos. sqq.
234쪽
ripas & januas vinculis muniendi, quod postea cuialibus fieri selitum est, ex Laconum inventione, ut tra
Panuas autem impossit splendidas, Starim haec lorum velociter reseisit annuli, In clamem immisit, januarum autem abscidit lora, E regione intendens. Et ibidem v. 2 o. 'ι Σοὶ δε Φιλώτιε δ ε Θύρος τἰHομαι άυλους, Κληισας κληῖδε, Θοως δ' Nn δεσμον ἰηλα. Tui autem, Philonis divine , fores modo aulae, Claudas clavi, cito autem vinculum adpone.
Haec ad claustrum spectant, seu vinculum , quod Sagittarius curate descripsit. Clavem vero accuratius exposuit laudatissimus Re mannus h), qui sic disserit: Clavis duabus constabat partibus, clave M die didia, ct manubrio. Illa erat pulchra, aerea, O curvata. Haec eburnea. Et ficut hac eandem Iolebant prehendere, ita illa nodos artificiose nexos, ct nudis manibus haud dyssolubiles, resolvere. Convenit liaec descriptio cum testimonio Homeri, qui sic canit. Oess. XXI. V. 6. 7.
235쪽
Καλν , χαλκείη, κωπη δ' ιλεφαντο επηεν. Clavis concinnam curvaturam habens, Pulcra, aerea; manubrium vero eboris ei inerra.
EUSTA THIUS, in Commentario adOdysseae IX.
nobis calculum adjicit album, credens, antiquos in terventu vinculorum potuisse claudere. Ipse sic tradit haecce: Παλαια, 3-ἔΘ γ ῆν, κατασφαλι
ἶ δεσμοις. η κλεὶς ' Δακωὲων Ψυμυα. Antiquus, ceu dicunt, mos 1itit, claudere vinculis. Claves enim recentiorum sunt im urum, Laconum.
Inventores clavium jam haud moramur, siquidem ipsi pro gentium diversitate exstiterunt diversi. PLINIUS certe si , Theodorum quemdam Samium claves invenisse primum, docuit litterisque consignavit. f. XV. Custodia clavium ad fidissimum heri administrum devolvi solebat. Athenienses clavium curam demandarunt Zenoni Cittiaeo, Philosopho, clavesque portarum urbis suae apud eum deposuerunt s. S. Augustinus praepositis domus claves anulosque tradiderat. Ita enim POSSIDIUS il
de eo memoriae prodidit: Nunquam clavem, nunquam anulum in manu habens: sed ab eisdem domus Praepositis cuncta, ct accepta ct enotata, notabantur equae anno completo eidem recitabantur, quo sciretur , quantum acceptum quantumque Espensatum fuisset, vel quid dispensandum remansisset. Anuli cura conjungi tug 0 Ηs. Nat. D. VII. c. 6. ἡ DIOGENES Laertius, L. VII. p. m. q39. R. i0 In Vita S. Ausmi, c. 24. P. 78. R.
236쪽
mr cum cura clavium. Veteres enim anulis utebantur ad claves cautius custodiendas sm . CASSIANUS luculentam hujus consuetudinis injicit mentionem is) etiam, inquiens, anulos, quibus recondita praesignemus, in digitis palam gestare nos non pudet. Romani & Graeci curam clavium servis commiserant ο , ac ideo anulo ipsi praecipua obsignabant, ne servis pateret, quidquid domi erat clausum. Claves templi Hierosolymitani fidissimis concredita fuerant praefectis , e sacerdotum grege desumtis. f. I 3. Cum hisce comparantur Apostoli, quos Jesus adsciverat, ut peculiarem eis curam Ecclesiae suae, quae instar domus delineatur, injungeret &demandaret. Petrus primo erat adlectust ipse primam fidei consessionem ediderati quare ipsi prima clavium Ecclesiae cura suit tradita. Deinde eadem cura non a Petro, sed ab ipso Christo, cum reliquis Apostolis fuit communicata. In Apostolatu nullam Christus sancivit successionem. Episcopatus vero determinatos tribuere Apostolis, insulsum est & historiae contrarium. Nemo itaque credat, claves, a Christo Apostolis creditas, successionis legibus fuisse obnoxias & per manus traditas. Numquid enim claves duodecim ad ducentos Episcopos potuerunt transmitti' Hierosolymae mysticae sunt duodecim portae , Apoc. A X l. I 2. EZech.
XLVIII. 31. R. ac duodecim fundamenta , in quibus nomina XII. Apostolorum agni adparuerunt
m PLINIUS. Hist. Nat. XXXIII. r. IUSTUS LIPSIUS.
237쪽
Joanni , V. I . Quo ipso intelligitur , claves duodecim merito Apostolis duodecim , singulis singulas , credi datas. Nomina Episcoporum a fundamentis Hierosolymae coelestis absunt. Nomina Apostolorum numero clauduntur duodenario. ut intelligas, successores ipsis haud fuisse datos. Quae igitur ad claves hasce reserenda sunt, quatenus eae Apostolis suerunt traditae , illa nec cum Episcopis, nec cum ministris Ecclesiae potuerunt communicari, nisi hi quoque sint Apostoli, vel munus Apostolicum fuerint nacti. Apostolorum erat id proprium, ut vidissent Iesum, I. Cor. IX. I ne quid de reliquis dicam praerogativis. Si qua tamen clavibus illis insunt, quae ad Ecclesiam Dei& quamcunque aetatem Ecclesiae pertinent, ea solis Apostolis esse vindicanda, penitus infitior. Quid
vero de hac caussa mihi videatur pronunciandum, eo loco edisserere animus est, in quo commodior ei tractationi subnata fuerit occasio. f. XVI. In praesens vertitur in eo rei cardo, ut
intelligamus, quid ligatis & solutio sibi velint. Quod
ut exquiramus, recolendum est animo, Ecclesiam, novi foederis propriam, cum aedificio munito ac firmissimo comparari, cujus portae aperiuntur accessuris & amicis, praecluduntur vero adversariis &inimicis. Quibus domus est praeclusa, eis eadem est interdicta ; quibus ea est aperta & soluta, eis adire licet. Ex eo factum, ut ligata veteribus sint eadem ac in ero; soluta e contrario sint eadem ac licita. Ligario Chaldaeis est interdictum. Ratio denominationis transatae patet ex clavium antiquarum indole, quibus constringebantur ac ligabantur ea, quae nunc dicimus clausa, prohibita, &praeclusa. Ligare potuit nemo, nisi qui clavem,
238쪽
manubrio instructam, teneret. Si igitur singulis Apostolis potestas solvendi & ligandi fuit permissa, clavis quoque singulis permissa fuerit, necessum est. Frustra est Dannes LICHTFOOTUS, qui claves Petro soli commissas credit, .licet potestas solis vendi ac ligandi reliquis Apostolis haud fuerit denegata.
Quae clavi aperiuntur, ea in usum cedunt eorum, qui sunt de familia ac domo heri; quae recluduntur , ea ab usu communi semoventur. Christus nil
dixit de personis ligandis ac solvendis. Ubinam
enim Christus dixit: ους εαν , :ς ε ἀν λω,1τε pIpse potius dicit: ο ἐαν δη--ε, ζ ἐῶ λυσητε. Uuod cunque ligaveritis, quodcunque se eritis. De rebus solvendis ac praecludendis est sermo, de personis non item. Apostolis ea potestas, ea facultas, a Christo fuit impertita , ut aperire & in usus animarum promere possent, quae Spiritus Sanctus eis inspiraverat, In lucem enim protulerunt doctrinam, a Christo exceptam, & a Spiritu, qui ipsos in omnem veritatem ducebat, obtentam, exponentes ea, quae &fide divina aὸprobanda, & in vitae sanctitatem sunt convertenda. Fecerunt id jussu divino Apostoli. uare ea, quae in terra ab eis sunt patefacta vel silentii peplo obvoluta, in coelo , , hoc est, apud Deum habentur rata, certa, & probata. Judaei eadem ratione crediderunt, ea, quae Sacerdotes jussu Dei, in ministerio suo persecerant, in coelo pro
ratis fuisse habita sp). Discipuli sapientum inter Iu-O daeos
p) Sohar Levit. MI. 16. Col. IO2. Ialiaut Simeoni. Part. I. fol. 22s. I. I. ea collegit ac dedit Cl. CHRISTIANUS SCHOETTGENIUS i in Horis Hebraicis, ad Mat h. XUI. 9. p. 145. R.
239쪽
daeos potestate & ligandi & fise si erant praemuni ti, hoc est, dirigendi aliorum conscientias, ac pro-- nuntiandi, rem aliam este minus licitam, aliam esse licitam , aliam esse sugiendam , aliam esse faciendam 033. Similitudo a patrefamilias est desumta, qui salubria promit, soluto ac recluso scrinio aut conclavi. ac ea usui permittit; qui e contrario ea Praecludit ac vinculo injecto constringit, quae ab usu removenda , scopo minus accommodata, insalubria, & noxia esse existimat. Christus sapientissimus suos quoque sibi discipulos ac sapientiae filios delegerat, quos designari arbitror, Matth. XI. I9. Hi patefecerunt ea, quae voluntati divinae sunt
consentanea, I. Joann. I. 2. 3. Act. XXVI. 2 o. II. Pet. I. I 8. 2O. Act. XX. 2Ο. 2I. ac ea semo Verunt a notitia Sc usu, quae generi humano vel
sunt insalubria, vel quae ejus haud refert nosse. I. Tim. VI. 3. 4. s. Tit. 1. I . ΙΙ. Cor. XII. . Ipsi Christianis tradiderunt ea, quae de Deo ejusque Oeconomia gratiae sint pronuntianda pro veris vel pro salsis; quae ad beatitudinem aeternam faciant vel ei ossiciant: quae sint expetenda vel sugienda. Doctrinae, quas de hisce & credendis &iugiendis nobis exposuerunt Apostoli, adeo sunt certae & firmae, ut ipsae in coelo a Deo ipso habeantur ratae & verae. Quare nihil est luculentius,
NII so sententia, rati, infallibilitatem doctrinalem Petro & Apostolis per clavem illam & ligantem &solventem, ipsis concreditam , fuisse donatam ac
240쪽
traditam. De ejus diuturna continuatione, vel per
successores propaganda , Christus nihil subjunxit. In Apostolatum nulla exsistit successio. Apostolos enim ipse Christus delegit citra hominum studia, eis-
que non Ecclesiae partem, sed Ecclesiam omnem, demandavit, II. Cor. XI. 28. Ipsis dona extraordinaria , & facultatem patrandi miracula concesserat
Deus. Ipsi viderant Christum, e mortuis redivi-Vum, I. Cor. XV. s. 7. S. Qui hisce praerogati Vis carent, ei non sunt Apostoli, sed impostores, sive ei vocentur Fori, si ve Davides Georgii, sive Victores Christophori Tuchfeldii, dum ad eam proce dunt ipsi audaciam , ut Apostolos sese esse perhibeant. Si virtus animi Apostolorum illa, quae ipsos ab omni errore, quem alii in doctrinis T eologicis admittunt, immunes praestitit, a Petri sede & Α-postolorum domicilio diuturniori pendet vel cum eo conjuncta est; tum Episcopi Antiochiae, Hierosolymae, Thessalonicae, Corinthi, & Syracusarum, ab errore, qui in doctrinis, ad sempiternam beatitudinem referendis, admitti potest, in hunctisque diem prorsus fuerunt liberi & intaminati. Nec scio, an Pauli cathedra, siqua fuit, prior fuerit cathedra Petri in urbe Roma. Paulus certe sese bis aliquamdiu Romae tenuit; an & quamdiu Petrus ibi fuerit versatus, nondum est penitus in expedito. Auctor libri, de Bicipite capite Ecclesiae, Paulum aeque ac Petrum exstitisse Ecclesiae existimavit, quem ANTONIUΜ ARNALDUM
doctorem Sorbonicum, fuisse, communis fama dictitat. EPIPHANIUS certe, Hare. XVII. haec tradidit e Romae primi omnium Petrus ct Paulus Apostoli Pariter er Epicui fuerunt. Ibidem , in m .