Libanii Opera;

발행: 1903년

분량: 555페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

μον , εναντιον τη του βασιλέως πιθυμία, πίδοσιν δελαμπρὰν τοῖς λύγοις ἐνεργασάμενος. ταυτην υν προφέρων ri πύλει την ευεργεσίαν ουδοτιουν Ἀνηκα R 178 καὶ τίς et τως ἀναιδὴς οστις εἰπεῖν τολμησειεν αν; ra18. Ἀλλ' η βάδισις φορτική ποία πλην εἰ τὴν παρὰ του νοσήματος λέγοι τις ἀλλὰ το βλέμμα, ἀλλ' αἱ φρύες, ἀλλ' η φωνή. ου τ0ν ἐπίχαρίν με καλε νεἰώθατε ταυτ υν ἐύν τε α νύιιατα συνελθεῖν, τε τον αυτον τουτώ τε και βαρυν εν δίκη καλεῖσθαι 10 19. εἰσὶ τοίνυν τινές, ο τετον γέλωτα καθάπαξ φυγεῖν ταυτην νέγκαντο τὴν προσηγορίαν. πο ουν

διεκώλυσα γελοντας η νέφος ἐπηγαγον ευφροσυνη; ποσάκις δὲ αὐτος γεμον γενύμην γέλωτος εν ἐς

ἐξην επει σπουδης γε καὶ προνοίας πραγμάτων πι- 15 στρεφουσης προ λυτὴν πονηρον αὐην γελῆν τε αυτον και γελὰν ἐτέρους ποιεῖν. 20. τοσουτον δε ἀπίχω ταυτης της αἰτίας, στ' ουδε προς τους φοιτοντας τοιοΘτος γεγένημαι, ἀλλ' ηδονήν τινα την ἀπο της ημερύτητος καταμ ιγνυω τω πράγματι, δι ην ουδὲν δέο 20μαι πληγῖν κύντων παντα ποιουντων, μέρους δὲ

ἴσμεν μυρίας ράβδους ἀνηλωκότας, ο ουτε τοσουτον ἐδυνήθησαν ουτ' ἐκλήθησαν ο νυν εγώ.

262쪽

21. ἱ δ' ἐν ταas ἀρρωστίαις εστιν εἰπεῖν, o τους

μὲν ἄλλους ει λάστης ἡμέρας ξίουν παρ' ἐμὰ βαδ

ζειν, τοὐς δὲ καὶ νυκτός, ους δε μηδ' ἀπαλλάττε σθαι της κλίνης, αὐτος δὲ ταέτην ἐλλείπων την φορὰν εἰκύς τι ποιεῖν ἐνόμιζον τοῖς μὲν γὰρ πρεπειν την λειτουργίαν, ἐμαυτ δε την περὶ ταυτα ἀτέλειαν. 22. και μην πάλαι μὲν ἐωρώμην θέων ἐσρὶ τὰς θυρας R 17 των ἀσθενουντων in κλίμακας νυν δε φερέμενος, τὰ μεν ππ', τὰ δὲ χερσὶν ἐκετον. καίτοι τίς -κ1 - ἱκανὴν ἔχειν ἀπολογίαν γησάμενος τύ τ εν τοις ποσὶ κα- τό τε γηρας κέτης -τον ἀφῆκε της τα- λαι acωρίας ἀλλ' s- τοις ου ἐπισκεψαμένοις με κάμνοντα τουτο πώποτε ἐμεμψάμην αὐτή τε και παρὰ δυναμιν πολλάκις ήκον ἐπεισκεψύμενος. 15 23. λοιπόν εν in επιδείξεσιν εἰμὶ βαρυς, τον

μὲν ἀεὶ γιγνόμενον κριτον, καλὴ πολυς, Δ ἐλάου

του δέοντος αἰτιώμενος, ταῖς δ' εἰωθυίαις φωναῖς προστιθένιηι καGH αξιων, τὰς δε εὐφημίας, σπερ λίθινος, δεχύμενος καὶ ουτε ὀφθαλμοῖς τε χειρὶ τοὐς 20 παινέτας ετ μειδιάματι τιμών; 24 ἐγ δ αυτοὐς οἶδα καὶ φήμασιν ἐπισχών, δεόμενος μη οέτω λίαν κύπτειν αυτους μηδ' ἐν οἷς μὲ κοσμουσι ταλαιπωρειν. δ' ηγανάκτησα πολλάκις κω Πλάτωνος και ημο-

263쪽

σθενους, ὁπότε ἀδικοῖντο πο ου θεάτρου, τὰ πολὐ διεστηκοτα συναγύντων ταῖς βοαῖς, ἐμαι πάντας εἰδέναι, καὶ γὰρ δὴ καὶ προλόγω ταυτα ἔπαυσα, μαλλονδε βουληθην μέν, Ἀτι δε αὐτον εστιν - τολ- R180

μαται.

25. υτ τοίνυν το πληθος των ἐπιδείξεων, ἐπειδή τινας ισθύμην δυσχεραίνοντας, μην δε γε αὐτοῖς ὁ ηλίθιος χαρίζεσθαι et πυκνύτη ι, κατελυσα καὶ δ πρό

τερον εν πλειοσι, ταυτ ἐν τοῖς φοιτο τι δεικνέω ουτωπάνυ δέδοικα και το δοκεῖν εἶναι βαρές. 1026. Νὴ Λί Ἀλλὰ τούτων μεν ουδὲν οὐδεὶς αἰτια- ται ἐκεῖνο δε b τὰ πάλαι με φύντα ποθειν τε καὶ ἐπαινειν των παρέντων δε κατηγορειν, καὶ τότε μὲν φάσκειν ευδαίμονας εἶναι τὰς πύλεις, νυνὶ δὲ δυστυχεῖν, και τουτον αεί τε καὶ πανταχο καὶ καθ ὴμέραν 16 λέγεσθαί μοι τον λύγον. 27. εἰσὶ δὲ οἱ ταοτα μεμφόμειε- καὶ οἱ τοῖς λόγοις ἀνιώμενοι τούτοις, οἷς τὰ παρήντα συνηνεγκεν οἱ δ' ἐλυμήνατο, των ἐπαινούντων. γεγύνασι δε υτοι μὲν ἐξ ἐνδόξων ἄδοξοι και ἐξ ευπόρων ποροι, ἐκεῖνοι δὲ τοὐναντιον ἐν δαη καὶ οπλούτω καὶ δυνάμει, ν τοσουτον πεῖχον ταῖς ἐλπίσιν, σονπερ του πτέὶσεσθαι. 28. οὐκοον τοι μὲν et

264쪽

248 LIBANI ORATIONES πράττουσι παρὰ την ἀξίαν ηδής εἰμι καὶ βαρυς ταfτα

R 181 λεγων, τοις δ' ξ χυδα μόνων κατενεχ θεῖσι κεχαρισμένος, i δη συναχθόμενος τε καὶ πεπληγμενος ταῖς ἐκείνων συμφοραῖς δια τί ουν, ταν με βαρυν καλοσιν, ου προσδιορίζουσι μικρόν τι προστιθέντες το σφίσιν ου γαρ απασί γε γ βαρές, ἀλλ' ἐς τακακὰ των πολλον ἀγαθά. πῆσι μεν ουν ων βαρυς ἴσχυνώμην αν τοῖς λεγομένοις, εἰ δε τοις υτως ευτυχηκύσι, σεμνυνομαι 29. ου ηδέως ν εροίμην, πό- 10 τερά με ψευδεσθαί φασι τοῖς ἐπαίνοις τουτοισὶ καὶ τοις ρύγοις η υ. εἰ μεν γαρ ψευδεσθαι, δειξάτωσαν, ως ου ἀμείνω ταῖς πόλεσι τα προσθεν εἰ δ' ἀληθευ-ειν, τί χαλεπαίνουσι τί δ' ουχὶ την ἀλήθειαν βαρειαν καλουσιν, ἀλλα τον πύμενον κείνη βαρυν ου γαρ 15 εμος λύγος τα πράγματα πεποίηκεν, ἀλλ' Iro των πραγμάτων οι λύγοι τοιοOτοι γεγένηνται. 30. ἐπον, τι

πάλαι πολλαὶ θυσίαι καὶ μεστὰ των θυόντων τα ἱερὰ

καὶ θαλίαι καὶ αυλοι καὶ δαι και στέφανοι και πλου- τος εν κάστω κοινή τις υτος τοι δεομένοις πικου 2 ρία τι ουν ἐψευσάμην καὶ νυν του νεὼς ἴδοι τις αν τοιουτους , μαλλον δέ, ἴδοι τις αν πενίαν τέρωθε

λεπαίνουσι per a e χαλεπαίνουσιν mi δε Μ 15 λλα

265쪽

LIBANI ORΑΤΙONES 249 ἔτεροι γεωργοοσι καὶ της προσίδου μέτεστι τοῖς βωμοῖς Ουδοτιουν. 32. ειπον, τι τοῖς περὶ την γην πονουσινὴν καὶ κιβώτια πάλαι και ἐσθὴς και στατηρες και μετὰ προικος οἱ γάμοι. νον δε δια πολλον μεν ἐρημων ξεις ἀγρον, ους το πιεζεσθ)αι ταῖς εἰσπράξεσιν ἐκένωσε R 182προστεθέντος ἐτερου κακου μείζονος των τ αντρα σφον αυτον ἐμπεπληκότων, τον μεχρι των ματίων σωφρύνων. σοι δὲ καὶ μένουσιν ν ἀγροῖς, ουδενδεονται κλείειν θυρας οὐδεὶς γαρ φόβος ἀπ0 3ηστον

τω γε υδεν εχοντι. 10

33. yλλὰ τὰς βουλὰς ἐρεῖς. ἀλλ' εἰ καὶ μηδε αλλο

περ λέγω ἀντι με ἐξακοσίων τῖν τότε Ουδε ἐξηκοντα νον. ξήκοντα ἐπον ουδὲ μεν ουν ξ παρ' ἐνίοις. 34. ἀλλ' εἰσὶ τον πόλεων, ἐν αἱς ὁ αὐτος 15 εἰσπράττει, λούει και πάλιν λουει. τί τοOτ εστι τοαἴνιγμα λοέει τε τη χορηγία τον ξύλων και τον ἀμφορίσκον λαβων βαλανευς ὁ λειτουργον γίγνεται. iθ' ὁ μὲν θερμόν, ὁ δὲ ψυχρον δωρ ἐζήτησε, τω δέ, ' κεν γα μερισθηναι, τὴν θατέρου φέρειν οργην ανάγκη so16 cf. r. s. LII 586, 12 sq.

266쪽

γένοιτο, λx ου τουτο δει σκοπεῖν, ου ταυτα οὐκ

ἔστιν, ἀλλ' τι, ου ταοτα ἔστιν, ἔνι καὶ μὴν αὶ μὲν τον βουλον ὴ γη πονηρά, τω μεγέθει τον φορτίων απολώλασιν ουδενος της τοιαέτης εροντος γης ουδὲῶνουμένου, παρ οἷς δὲ βελτίων, ἀντὶ τον κεκληρο νομηκύτων νυσι τοὐς πή-σθαι δυναμένους δεσπύ- τας εἶθ' οἱ μεν πολιτευύμενοι ταπεινοὶ και λίγοι καὶ ου πενητες μονον, ἀλλ' ὁ κῶ πτωχοί, οἱ δ' υκ οἶδ' 1 ὁπόθεν εἰσπεσόντες, θέντες τιμήν, το γὰρ ἀληθὸς εἰ - σεται, τρυφῖσιν ν τοῖς ἐκείνων, οἱ μὲν οἰκίας, οἱ δεαγροώς, ο δὲ ἀμφότερα κεκτημένοι. 36. καὶ το μεντης βουλης ἀξίωμα οὐδαμου, σοβοοσι δὲ οἱ ξένοι και

γαμοοσιν, ἡμεῖς δὲ ὁρ-εν καὶ συνδειπν μεν καὶ συν- 15 ευχύμεθα γηρας, βουλεύοντι δὲ Ουδεὶς α δοίη κόρην οὐνομω Φισεῖ τὴν αυτου μηνος - δέοι τω γε δι' ακριβείας εἰπεῖν βουλομένω τὰ τον ἐν αἷς βουλαῆς συμφοράς.37. Οἶδα καὶ στὲ τον στρατιωτον, σπερ νπερ so τον βουλευύντων, στενάξας ουδὲ τούτων ἴσως αδίκως, πεινώντων καὶ ριγοέντων και οὐδ' ὀβολιν ἐχύντων διὰ τὴν τῖν λοχαγον καὶ στρατηγον δικαιοσύνην, οῖ τοὐς μὲν ἀθλιωτάτους ποιοῖσιν, αὐτοψ δὲ πλουσιω

267쪽

λιμος οὐτος χρυσος κείνοις προς παρὰ του 184 βασιλεως δ διὰ των χειρον των στρατιωτον εἰς τὰς ἐκείνων ρχεται. 38. και καλον με ἐμέσαι καὶ μεθυ- σθηναι και συνάψαι τοέτοις ευθῆ ς ἐδωδην μέραν καὶ πόσιν, αἰσχρον δὲ α μελέται και το ν τω πεδί' πρέπουσι πόνοις αυτον γυμνάσαι τοιγαρουν ἐν ταῖς μάχαις αρκεῖ βοησαι τοι πολεμίοις, καὶ ο μὲν ωχοντο ἀπιύντες, ὁ δὲ μένων πεισόμενος μεινε και περιδεεῖς μεν αυτοῖς αἱ ψυχαί, σκιον δὲ υ πολυ διαφέροντα τὰ σώματα. 39. πικρὰ δε καὶ η γ τοις ποσὶν - 103ημάτων ἀπορία δε γὰρ δὴ καὶ εἰς γυναιον ἀναλίσκειν καὶ παῖδας, ἐστι δε κάτερον κάστ καὶ et τε του γάμους κωλυουσιν ουθ' η τις αν γένοιτο τροφὴ

και ταῖς τικτουσαι και τοιοῦ τικτομένοις σκοπουσι. τεμνομένου τοίνυν εἰς τοσαέτας τομὰς του σίτου τω soτρατιώτη πόθεν ἐκείνω κύρος, ἡ δὲ ἀπ τούτου βλάβη ζημία τω πολέμω καθίσταται 40 ἀλλ' ου ἐν ἐκεί

νοις τοῖς καιροῖς ους επαινω, ταυτα ν, ἀλλ' ευδοξίας μεν ἀντι χρημάτων ηρων οἱ ὴγουμενοι, οὐ δε των στρατιωτον ουδεὶς ῆν ὁ ἀφαιρησόμενος. ο δ αυτοὶ suααὶ ἰσχυροὶ και ανδρεῖοι καὶ τεχνῖται πολέμων καὶ οὐκ

268쪽

252 LAEA N ORATIONES εγάμουν, ἀλλ οπως μ ηδε δεήσονται γάμων, υρητο οἱ δεγείπποι φέροντες τους ἱππέας διστον μεν τοῖς οἰκείοις

R 185 θέαμα φοβερ0ν δὲ τοῖς ἀντιπάλοις, καὶ ὴν εἰρήνη

παραινουντων αυτοῖς των βαρβάρων την ησυχίαν αγειν. 41. εἰ δε δεῖ καὶ περι των τ εθνη διοικούντων ἀρχύντων εἰπεῖν, ηρχον μεν οἱ βελτιστοι κριθέντες, τούτων δε οι μὲν ἐμμείναντες τω τρύπω κατεγηρων ε τοῖς θρόνοις, οἱ δὲ εκπεσόντες εαυτον ἀποθνησκον, καὶ ου ην παραίτησις. του Ῥυν ποίει τους 10 νύμους κρατεῖν 42. ἀλλα νυν τρεχε μεν ἐπι τηνἀρχην ὁ πρίασθαι δυνηθείς, μεταστρέφεται δε περισκοπον, μὴ ου πολλοψ απέχει σταδίους ο διαδεξόμενος ομολογει δὲ εὐθύς, ως ήκε ληψύμενος, και τοBτοτης ἀρχης το προοίμιον, ἐν δε τοῖς πάντων ὀφθαλμοῖς 15 τα πρότερον εν σκύτει γιγνύμενα τολμαται, καν ἐξέλθητης αρχης, μικρύν τι του παντος ἐξεμέσας το πλέον κατέπεψε βαρψ οὐν ὁ τα μὲν μισον, τα δε θαυμάζων

ἐποίει τοιοῦ παροοσιν, πιυς α με καὶ μόνα τα περὶ 20 τους λύγους εἰκότως ἐξεπολέμωσεν ο πάλαι μενηστραπτον νυν χ' εἰσι σκοτεινοί, Ἀαι πάλαι φεν

μετα

269쪽

ειλκον πρὶν πανταχόθεν νεότητα, Ῥυν δ' ουδεν iναι

κεκρινται 44. Ἀλλ' οἱ μεν εοικέναι δοκουσι πέτραις, εἰς ας ὁ σπείρων μαίνεται προσαπολλυς την σποράν.καρποι δ' ἐτερωθεν ἀπο της Ιταλον φωνης, ω δέσποινα 'Aθηνὰ καὶ των νόμων. ους δε πρότερον φέρον R 186τας τους ἐπισταμένους εστάναι πρις τον Ῥήτορα βλεποντας, αναμένοντας τό δε οὐ τος ἀναγίνωσκε. δη δὲ και πογραφεῖς εν ταῖς μεγίσταις ἀρχαῖς. ὁ δε τ0 λέγειν ἀντ ἐκείνου μαθὰν π Ἀκείνων τε καταγελατάικαὶ αυτις δέρεται. 45. πολλοὶ δε πολλοῖς ουσίας εκ 10 συνηγοριον σεσωκότες ἐκπηδήσαντες ἐκ των δικαστη

ρίων ὁπλῖται γεγένηνται, ου της ἐκ των χειρον δύε,ης επιθυμoοντες. ἀλλ' εἰδότες, οτι χύρυ 4λοοσιν εὐθυς υπάρξει γαμεῖν καὶ τὰ της γυναικις ἐσθίειν, πολεμίου δε ἐπελθοντος εν ἀκμη μάχης αστον ἀντὶ τον χειρον 15

χρήσασθαι 'οῖς ποσίν, - Ουὶ ἐσομένων ευθυνον. 46. τῖν τοίνυν καλουμένων σημείων τρεψαμένων μεν ον

Ἐρμην, Ἀρεψαμένων δε τὰς Μούσας, την δ' οὐσαν R 187τοις περὶ ἐκείνας ευδαιμονίαν εἰς αὐτὰ μεταθέντων, κα τῖν μὲν τεταπεινωμένων τῖν δε τὰς γνάθους φυ- 20σώντων Ἀγανακτεῖ τις, εἰ της τέχνης ἀχρηστου φοι

γεγενημένης ἀλγO;

270쪽

2M LIBANU O ΤIONES 47. θάλλ' υχ περ ταέτης, φησί, μονον ἀλγεις, ἀλλ' ο λως ἐπιλαμβάνη μὲν ων νυν, υμνεις δὲ τὰ πρύτερα καὶ περιεργάζη. τίνα,

βέλτιστοι, παραβαίνων νύμον, τίνας περπηδον ρους τ περὶ ταυτα λυπε ὶ πος ἀδίκημα γίγνεται το τοις πράττουσι κακος συνάχθεσθαι ἐγ με γαρ χρηστύτητος εἶναι νομίζω το μη μόνον περ των οἰκείων ἀνιῆσθαι κακον, αλλὰ κὰν τοῖς τέρω συμβαίνουσι ταυτω ποιεῖν. 48. καὶ Oiδα πολλοὐς ου μόνον τους 1 καθ' αὐτούς, εἰ ἀτυχοῖεν, ἐλεοοντας, αλλὰ κἀν ταῖς των τραγωδιον ἀναγνώσεσι δάκρυα κατὰ τῖν βιβλίων ἀφιέντας. πο ουν ουχὶ και τουτους κακίζετε; 49. ράδιόν γέ τοι προ αυτοὐς λέγειν τί δε υμι ν μέλει τον

Νιώβης τέκνων, et εἴ τις Κάδμου θυγάτηρ τον 1 αὐτης ἀπέκτεινε , Λάῖος δε μῖν πατήρ; Οἰδι-πους δε αδελφός; κάβη δε μήτηρ Κρέων δε

Κορίνθιος θειος Γλαυκη δε ἀνεψιά πρωην 'μπύλυτον τον Εὐριπίδου θρήνων ου ηξίωσα τοσούτων, σωνπερ ἄν, εἰ παρην oc ἐώρων το πάθος. τί

μον νόμ ον PQ νόμ,ους, se 1 ρους in mar 5 γίνεται ΒΜ 6 κακῆς πράττουσι Re πράγμασι κακοῖς ab ἐγώ - ποιεῖν fortasse ex hoc loco libavit auctor Orile i, quod suum in usum converin agimus confessor emn. VI 550 Comb. quo hauserant Antonius meliss. I 24, ichael Apostol provi V 814. Arsen viol. XILVII 14 Λιβανίου Συγχαίρειν χρη τοῖς φίλοις καλῶς πράττουσιν, ς καὶ συναλγεῖν λυπουμένοις RH B-mam in χρηστότητος in raso χρηστή τος Tun Mura, unius

SEARCH

MENU NAVIGATION