장음표시 사용
71쪽
inter sese haud disserant. Posteriorem facile ex es licet refellere, quod Maria, Jacobi minoris ejusque fratrum mater, vixerit adhuc, quum Jesus sepultus terraeque mandatus esset. Prior sententia majorem tenet probabilitatis gradum, ideoque videtur minus insulsa. Id tamen attentione nostra dignum est, quod maser yesu vocari soleat ἡ-τsi', Act. Ι. ΙΑ. Joan. XIX. I . ac alibi. Maria vero quaedam suita Dei para prorsus diversa, ac Maria Deiparae soror. Id perquam est evidens ac perspicuum ex eodem Johanne, XIX. Is . Haec Maria, Mariae Θεοτ&κ soror,
fuit uxor non Josephi , fabri illius, sed Clopae,
quod rursus ex eodem Joannis loco innotescit. Quum vero Syrus, consuetudine Syrorum usus, novi foederis interpres, Alphaeum adpellaverit Μatth. X. 3, id extra controversiam est positum, quod Clopas seu Cleophas, & Alphaeus, haud discrepent. Quae quum ita sint, Maria mater Jesu, nec non Maria, Jacobi minoris nostrique Simonis mater, Omnino fuerunt personae diversae: ac nihil minus veritati respondet, quam scitum illud , nonnullis probatum, quo perhibent, Alphaeum & Josephum, Mariae sponsum, fuisse unum & eumdem. De reliquo haud alienum ab instituto arbitror, lectori commendare ea, quae c6piosius & ex proses de fratribus ac sororibus Christi collegit COTELERIUS g)α Quod autem Mariae utrique adsignaverim patrem Eli , id factum vel omissum ellex caussa satis gravi. Quidquid enim de Joachimo ac Anna, utriusque Mariae parentibus circum
sertur, illud innitur libello , fide prorsus indigno,
72쪽
quod Euangelium de nativitate Mariae inscribitur h). Matthaeus quoque Γὼuangelista fingitur auctor duorum librorum , quorum alter de ortu st sive Mariae; alter de Infantia SH teris inscribitur . qui Valentinianorum & Gnosticorum commenta sunt ir. Hisce auctoribus, quorum vera notitia nos fugit, hisce li bellis , quorum fides laborat, sanctus ille Ioachimus& sancta illa Anna originem suam & incunabula debent. Qua caussa adductus dudum fuit Isaacus de Beau bre, historiae ecclesiasticae summus magister, ut ita judicaret )r ' Dans queis si es plus anciem. ,, que ce fatras ἀ'A cIphes, tro et-on, que is Peneri de Marie s 'appellcni Dachim ct o Mere Anne In quibusnam libris , qui hac libelrorum A cIphorum
congerie indigesta sunt antiquiores, deprehenditur relatum, patrem Mariae adpellatum fuisse Poachimum , matrem vero ejus Annam 'f. VI. Si igitur Simonem hunc distincte noveri. mus, Cleopham haud licet amplius ignorare, Sim nis quippe patrem. Quod ipsum veteribus sacrae rei statoribus ac Christianae doctrinae magistris adeo obscurum haud fuit, ut testimonia potius supersint, ex quibus intelligitur, eos Simeonem, seu Simonem, pro Cleophae filio habuisse. In Constitutionum Aposto- sicarum I congerie commemoratum legimus, Si meonem, rei sacrae Hierosolymis post Jacobum utique antistitem, Cleophae exstitisse filium . HEGE
73쪽
imperante Trajano, in Christianos carptim & oppidatim concitatam fuisse persecutionem, atque in hac, Symeonem, Cleo Pu stium, qui Iacobo in Jerosolymitana sede, anno LXII. successem, martyrio cruento vitam finiisse. Detulerant autem, Symeonem non duntaxat esse Christianum, sed etiam e Davidis prosapia oriundum esse , ei, qui Virum innocentissimum accusaverant, ut eum redderent invisum Romanis novariamque rerum suspectum facerent penes Atticum. Consularem legatum, Syriae Praesidem. Accusat res erant Judaei, qui ipsi e regia Davidis domo oris ginem trahebant, licet Id tunc propemodum cui cunisque esset incompertum. Symeon in judicium raptus variisque tormentorum generibus per plures dies cruciatus, fuit cum judici, tum iis, qui sorte aderant, admiratIonI, tandemque, centum & viginti annos natus, eodem supplicio, quod Christus tulit, vitam eum morte commutaVit. Anno CXVI. id contigisse,
coniectant HENRICUS DOD ELLUS, GUΙ-LIELMUS LOYDIUS, & ANTONIUS PR.GIUS, quibus JOANNES CLERICUS haud
intercedit, licet tempus mortis accurate non audeat determinare. Μiror, cur nemiyi adhuc eruditorum
74쪽
eo usque indulserunt, ut Cleopam ac Simeonem unum
eumdemque fuisse virum, & sibi & aliis iverint perinsuasum. Simon utique fuit frater illius Iosephi, qui in Sacro Codice yses adpellatur, siquidem excommuni matre, Maria, sorore Θεοτο-, uterque fuit natus. Id vero prorsus est improbabile, ni incertum, quod vulgo proserunt, videlicet Josephum, Mariae Deiparae sponsum, exstitisse Cleophae patrem. Siquid enim ex eo tempore, quo Josephus faber antecessit Cleopham, colligere licet, Cleophas eadem aetate soruit vixitque propemodum, qua Josephus rebus interfuit humanis, ac eodem circiter tempore uxorem duxit , quo Joseptas faber cum Maria sponsalia celebrare constituit, siquidem Christus Apostolos aetatis satis provectae delegit, quibus gravissimum Euangelii docendi ministerium imponeret ac traderet. Josephus, Mariae sponsus, eo quidem tempore , quo Jesus in coelum fuit subvectus. demortuorum ordini jam adscriptus erat. At, quum Jesus ministerium docendi spectabile iniret, ipse videtur omnino fuisse in vivis, si loca perpenderimus, quae Luc. ΙΙΙ. 23. IV. 22. Joan. VI. 42. Μatth. XIII. s. leguntur, Pone tamen ac finge, men
tionem Josephi hujus nullam in actis ministerii Christi exstare; nonne & hoc pacto illud persistit immotum, quod .Cleophae filii exstiterint eiusdem aetatis, ad quam Cluistus homo, in terra versans, pervenit, Quae ratio mihi tanti ponderis esse videtur , ut ιD a Cle
75쪽
Cleopham Iosephi exstitisse filium, mihi prorsus sar
vero absimile. . f. VIII. Patriam Simonis, ac Cleophae patris , investigare, operae tandem erit pretium. Ueteribus ea fuit probata opinio, quae, Simonem m urbe Galilaeae Cana natum fuisse, perhibet. Frater ejus Judas vocatur non solum Lebbaeus ac Thaddaeus, sed etiam ΚαναΦης, Cananita, Zelotes, ab eis, qui eum eum Simone Cananita eumdem exstitisse existi
mant. sp) Auctor historiae Apostolicae, quam Abdiae esse putant vulgo, in limine libri sexti ita disse rit: SIMON, Chananaeus cognomine, ac JUDAS, qui er Thaddaeus , ct JACOBUS , quem fratrem
Domini adpellant, fratres germani fuerunt, ex Cana Ga lilaeae oriundi, parentibus Alphaeo ct Maria, Cliophaesita. Pronuntiato huic vera insunt nonnulla. Sisemonem vero nostrum, Alphaei seu Cleophae filium,
a Simone Cananita, Apostolo, haud differre, ac Μ riam, Jacobi minoris matrem, Cleophae fuisse filiam, nemo facile sibi persuadebit. Simonem Cangnitam a Simone, Episcopo Hierosolymitano, curate esse distinguendum. Vir Illustris, JOANNES GEOM GIUS PERT SCHIUS, Consiliarius Regis Magnae
Britanniae merentissimus, sq) praecipit. Ac eo ipso evicimus, nostrum, de quo differimus , Simonem ab Apostolo Simone Cananita satis fuim diversum, siquidem comprobatum ivimus, Simonem, fratrem
Iacobi, Judae & Joses, exstitisse illum commemorabili
76쪽
ribili pietate ac fide excellentem Ecclesiae Hierosolymitanae Episcopum. De patria Simonis nostri per spicuus exstat locus in Codice Iudaico, cui Talmud est nomen. Memoratur enim in eo tr Suri
Earent, rata cujus nomen fuerit Jacobus , ortus in iico , cui nomen Secrariis.
Vicus ille Secaniah ab Hadriano Relando, in praestantissimo Palaesinae opere, fuit praetermissus. Solebant vero Syri ac Judaeorum doctores Palaestini, quos Rabbinos adpellamus, nominibus propriis litteram u et praeponere, nonnunquam quoque eis, quae Communia &adpellativa vocamus. Si igitur Apostoli fuerunt υ) Galilaei, quod nemo ambigit, ac lacobus minor ex Cana Galilaeae fuit oriundus; quid tum seri potest probabilius , quam Simonem nostrum, Jacobi minoris fratrem , eumdem vicum habuisse natalem ls. IX. Superest una & altera quaestio, quae videtur esse expedienda , antequam Simonem dimittamus. Quaeri enim potest , an Simon duxerit uxo-
23. col. 1. R. ABRAHAM PERlTZOL, in libro adhue inedito. cui titulum dedit. Clipeum vibrabami inscriptum. o ait lad. c. 58. COCCEII intima Mosis f. Iro3. Ioannes BUXTORF. in Lexico maximo, in voce map. ro8o. GEORG. ELIESER EDZARDUS, in notis ad Avo rara p. 299. sqq. CHRISTIANI NOLDII Historia Idumaea. p. 644. THEODORUS HASALUS, i. c. S. 23. p. a II. qui testimonia aliorum collegit.' so Act. I. II.
77쪽
rem ' quaeri porro potest, an ipse fuerit sponsus i te, ad cujus nuptias Jesus in Cana Galilaeae divertit ' Priorem quaestionem iam tum luce sua perfudit Paulus, adfirmans , fratres Peseu & Cepham munus suum ita obire, ut ipsi uxorem, itinerum Comitem individuam, trahant secum & circumducant. st Fratres enim Jesu fuerunt Iacobus minor, Judas Thaddaeus, Joses & Simon ille, de quo tractati nem hanc suscepimus. Μemoriae proditum est, ipsos uxores habuisse, quae adpellatae fuerint sorores.
Sunt, qui ἀδελφην γυναῖκα , sororem uxorem, eXpo nunt per uxorem, quae in sororem cedit per mutuam ad tempus abstinentiam, vel omnem ex consensa utrimusque a Venere inhibitam voluptatem. Oxonienses
ad Hermae pastorem tu adtulerunt varia exempla, queis id comprobatum esse arbitrantur. COTELERIUS in praeterea addidit e scriptoribus primmae ecclesiae documenta non una , quibus, castita tem primorum Christianorum coniugalem fuisse admodum praestabilem ac eximiam, persuadet. Ipsis praecipue, qui celibem ordinis episcopalis ac sacerdotalis vitam admirantur, ac conjugia, quantumVis honestissima & pie transacta, contemnunt, sese huc illuc vertunt nullique parcendum operae existimant, dummodo illud obtinere ac a lectore impetrare Va leant , quod ipsis ad primaria doctrinarum suarum vincula videtur esse accommodatissimum. Vitam
monachorum, Vitam virginum, a conjugio remotarum, Vitam episcoporum, ab uxoribus abhorrentem, ma
anum esse, ad regni divini beatitudinem capessendam,
78쪽
gradum, eidem sanciunt & decernunt. Nec est, quod credamus, opinionem hanc, sanctitatis fuco
sese commendantem, nudius tertius suisse enatam.
Divinus gentium doctor, Paulus, sua iam aetate, de nonnullis mendaciorum disseminatoribus conqueritur quos Vocat quorum inter alia hoc exstiterit dogma palmarium, matrimonia ab eis, qui vitam sanctam Deoque probatam degere cupiant, esse fugienda & vitanda. Fons erroris ex Manichaeismo, vel potius antiqua Persarum philosophia est arcessendus. Quis enim tam rudis ac in scriptis veterum inexercitatus est hospes, quem supiat, Philosophos Orientales corpus ac materiam dixisse mali fomitem, ac Arimavit, Dei ipsorum alterius ejusque inclementis, instrumentum. Ex hac scaturigine biberunt Docetae, qui, ut IESUM peccati omnis immunem crederent ac id ipsum suis cum opinionibus in concordiam redigere possent , eo audaciae sunt progressi, ut, Jesum corpore Vero & humano esse ac fuisse praeditum, negarent. E Docetarum grege surrexit Marcion, qui aetatem discipulorum Christi adtigit vivendo, ac idem scitum, seu consul
tum, ex errore proficiscens, suo adsensu corroboravit. Ex eodem errore status conjugii non poterat
non videri vilis, reprehendendus, ac per sese peccatis involutus. Marcionis discipulum egit Leucas, qui etiam aliis nominibus est famosus. Vocatur ipse praeterea Lucas , Lucius, Leicius, Leuticius, Leontius, Lentius & Seleucus. Ipse librorum Α- pocryphorum sere innumerabilium suit auctor & comis pilator , mediumque saeculi a nato Jesu secundi vel illustravit vel potius sedavit. Error idem per Montanistas ac Manichaeos ad saecula remotiora fuit pro-
79쪽
paratus. Christianorum in Asia praecipui erant D sicetae, uti patescit ex epistola Joannis prima, ex epistola Episcopi Ignatii, ad Smyrnenses data, n. 6. p. 36. eademque interpolata, p. 89. Leucam Joannis fuisse discipulum, & divinitatem Christi Contra E-bionitas vindicasse , refert EPIPHANIUS α). Humanum scilicet verumque corpus ei fuisse, nega-Vit; non poterat itaque, quin divinam ejus naturam ac substantiam propugnaret. Joannes ille indubie fuit, non Apostolus ille divinus, sed Presbyter aliquis, quemadmo/um id & aetatis & doctrinae depravatae ratio indicat. Librum Leucas, in quo damnavit matrimonium, de Narmitate Mariae conscripsit. Encratitae conjugia pro statu habebant imperfectionis ; Docetae ceteri ) ea pro statu per sese malo & exitioso reputabant, contendentes, Mariam& Josephum in statu continentiae perpetuo vixisse, Christum haudquaquam duxisse uxorem, & ipsum Paulum celibatui magis, quam matrimonio favisse Hisce argumentis id sese adsecutos credebant, quod inde nec estici, nec cogi potest. Nihilosecius sue. cessu temporis coniugium hominibus proletariis, qui vix semctitatis gradum adtingunt exiguum, videba-rur esse reservandum; ipsos vero, qui solidam in
tegramque sanctitatem aὸsectabantur, merito abhorrere a conjugiis, complures docuerunt. Pars sententiae Docetarum una fuit retenta; pars altera repudiata. Hieronymus in primis statum monasticum ac celibem tantis praedicavit extulitque laudibus, ut parum abfuerit, quin errorem Docetarum revocaret,
80쪽
xe Eustathium , Sebastiae in Armenia Episcopum ,
in concilio Gangrensi, quod nuptias crederet per sese esse peccatis insectas ac repudiandas, condemna tum '' , imitaretur. Ei, qui sanctitatem Ap stolorum reverebantur summoque colebant studio, acis mul celibatum' inter sanctitatis amplificandae praesidia reserebant, arbitrabantur, sese sanctitati Apostol rum defendendae haud aetius posse suppetias serre, quam si, eos uxores duxiue, non ob conJugale debis rum ac ob prolem consequendam , sed ob so*rium abstinentiae consortium , existimarent. Ex hoc fonte expositiones illae profluxerunt, quibus γυνή fror uxor, habetur pro conjuge, quae mutuo fuerit alumento duntaxat, de reliquo autem ab omni eo eubitu cum marito sibi temperaverit. Verum quid prohibet, quo minus per sororem intelligamus eam. quae & nomine & re ipsa orat Christiana ἰ Christi inos enim ea aetate dictos fuisse fratres, Christianas autem se res, quis ignorat i Paulus prosecto nec perpetuam abstinentiam ab ullo conjugum expetiit post divitque servandam, nec eis, qui donum abhinen tiae, & natura duce & temperantia animi corporis que magistra, haud obtinuerunt, celibatum suasit, quod ipsum illico patescit, dummodo ad ea, quae
. Cor. VII. 3. q. s. 9. leguntur, animum adtendamus. Suffragatur sententiae meae copia exemplorum.
Episcopi enim, Presbyteri & Diaconi primae Ecis etesiae δucebant: a) uxores, e quibus liberos pro
ereabant. Temperantiam animi corporisque eam, quae celibem custodiebat ac servabat vitam, a spirita