장음표시 사용
101쪽
Sed ut ad re reuertamur,maluit noster ordo primaeva Christi,& Ap stoloru viuendi ratione amplecti;videlicet non certo censu,sed ultroneis fidelium oblationibus. Hoc modo plurima sollicitudinu spinosa seges, unico ictu praecisa est ; eique,ne in mentis horreum intraret,ab Apostolica illa paupertate sores praeclusae sunt. Longe itaq. a litibus abesse cupimus , S serre potius nobis intentas scimus, quam inferre . η Quocirca de religiosa hac inopia dicere non veremur, quod Tertullianus de Christiano Pallio dixit: Nibit foro, nihil campo, nibii Curiae debet, nibu es io aduigilat, nulla re ira praeoccupat, nuἁa prat
ria obseruat, eanceuos non adorat, subsessia non contundit,iura non eo)ι- turbat, caussas non elatrat, non iudicat, non militat, non re nat, s cessis G populo, imo unicum negotium isti est, nee aliud nunc curat , quam ne curet . O beatam igitur Paupertatem l
VIII. Ne procuret, aut permittat aliquis, Ut prcuniarum quidquam secreto ab eis crogandum re
linquatur. Huius sancti Decreti ea est ratio,quam B. Cyprianus
uia. οὐ martyr exponit de re simili ad Clerum Furnitanum scribens ; h Si gulos videlicet diuino sacerdotio honorator, in Ocrico miniserio con- nitutos, non nis altari, ct criscys deseruire, ct precibus, atque ora tionibus vaeare debere. Profecto ab alieni nummi procuratione a . . stinuisse Sanctos Patres , Historia prodit Ecclesiastica. Nam cum S. Hilarion, Antonii Magni discipulus, a quodam rogaretur, ut accipe ret oblatam pecuniam in eleemosynas elargiendam, abnuit ille ;ς Apud mee.u, Multὸ, inquiens, se, quisua reliquiset, aliena procuraturum. Sancted iis Mili, gitur B. Hilarius monet, non debere nos tanquam mercenarios aliensas. patrimonν moeurationesubjicere . . Prohibemur item Deposita priuatim seruare ; neque id caret veterum exemplo. Commendatum aliquid etiam a germano fratre num
. Reg. nu.sa. accipiat, B. Bachomius sanxit . .
IX. De Altari, de Euangelio vivere nos Cler,cos Oportet, & de ijs, quae sponte a fidelibus os
seruntur . Redit hue sermo supra habitus de victu Clericorum
Regularium ex sponte oblatis . Sane adeo id exploratum est, ut primos etiam fideles hac ratione vixisis, vel impij Luciani testimonio niat. de mor- probari queat. Is enim L in quodam suo Cynico dialogo ita scribi; - y s Proinde apud illas Christianos) Omnia ex aequo habentur conic sui , exsimanturq. se communia, qua citra exporatam sim in communem Usum a quoquam riserente i cipiunt . A dinerente: inquit fu scipiunta non emendicato cogunt. Quocirca B. Augustinus libere
102쪽
pro testatur: Anis oeulis De imosfumus: nullius aliquid i eramus, nisi bona opera se ira: Si aliquid furtis Curicis dare, omnes σινυ , quod vultis, of te δε vitantate o Ira. Et alio loco h Sunt aliqui, ait, mecum simui expectantes misericordiam Dei ; Diuitibus scilicet inspirantis, ut bonorum quippiam in Augustini sequaces Clericos erogarent . Is ipse explanans illud Psalini nonagesimi noni; Seruite Domiano in iucunditare r Quidquid, inlait, eis infertur a farribus, cum sufflesentia, ct eum Garitate vituntur. Hoc idem B. Hieronymus docet, cum Nepotianum Clericum instituit. Hoc & n. Ioannes Cli in acus ;Nudus, inquit, monaehus totius mundi e I Dominus: Deo enim euram sui credidit, per frim omnes possidet seruos. Non diset homini necessitaram suam ,sed quae asseruntur, quasi de manu Domini JApi t. Haec ille de Monachis: quid dixisset de Clericis Neque vero timendum est seruulos suos a Deo unquam desertum iri. Excitabit ille fideles aliquot, qui vel non patentibus necessaria suggerent. Nonne id apud nos prodigiosis experimentis aeternum illud Numen sapissime declarauit Diuites eguerunt, ct esurierunte inquirentes autem Dominum non minuentur omni bono. Quo magno sanctissimi Regis vaticinio Notationem istam laetus concludo.
X. Itaque neque per nosipsos, neque per alios
petantur a secularibus eleemosynae . Non est, cur hoe
lisco disseramus, An Christus Dominus aliquando mendicauerit c de qua tamen re docte, 6 susE disputarimi multi. 4 in Modo hoc sit cor stitutum, priscos plerosque Clericos ab huiusmodi coactitia stipe ab- sinuise , ut praeter ea, quae superius diximus, B. Cyprianus grauissimis verbis insinuat: Hae nune,ait, ratio, ct forma in Gero tenetur, ut qui in Ecelsa Domini ordinatione Coriea promouentur in nullo ab admini iratione diuina acorentur, neς molestiνι, o negotρι secularibus alligent, , sed in honore Iportulantium fratrum, tanquam decimasse fluctibus oecipientes,ab avari, ct Deri ys non recedant, sed dis,ae Zie cessibus ribus, ct seritualibusseruiant. Haec ille. inque eum locum Panaetius obseruat,oblationes, quas Christiani Ecclesiae ministris faciebant,olim per Episcopum diuidi solitas, sportulisq. inclusas in Clericos distribui. Hac itaque ratione Africanae Ecclesiae Clerici victitabant. Revera enim discursare per alienas domos, stipem vicatim quaerere, diemq. fere totum panis emendicatione transigere, laboriosa quidem res est,& in exercitium humilitatis de Ecclesiae autoritate probe in aliquo Ordine instituta;crebris tamen incursionibus, periculis l. exposita: notatq. Chrysostomus, ut solet prudentissime L, sacris viduis, quae ea aetate pro templorum soribus stipem cogebant,
eiuscemodi rem haud satis cessisse prosperE: qui tametsi non rei, sed G ω perin
103쪽
personae vitium narret, inde tamen elicitur non passim cuiq. sexui, aetati, generiq. hominum conuenire hostiatim circumire mendia Tra'. defe- cando. Neque enim immerito deplorabat B. Hieronymus; ' quod m/ndiearet in stix Clericus in plateis, Ociuili operi mancipatui, pu Hiram a quolibet deposceret alimoniam, quiaq. misericordia de Lius ad hane ignominiam deuenisset. Itaque perspiciens prudens Lector quid quemque deceat, Franciscum, Dominicum , ceteros Sanctos, Religiososq. omnes,qui paupertatis, & humilitatis ergo mendicasse feruntur, laudet: nos, una cum B. Augustino Clericorum Reforma- et iri vitti tore ν Dei misericordiam expiatantes, nostraeq. conscios imbecillita-ς- tis, circumitus collectitiae stipis euitantes, rite, ut aequum est, probet.
XI. Paupertas item priuatim eniteat in cellulis,
vestibus , ac reliqua suppellectili singulorum .
. ra .mos. κε Num paupertas vera, Bonaventura ait, nihil pretiosum habet. Por- - π- ro pauper immerito dicitur is, qui pauper quidem esse vult,- eo tamen λ .i Io, τι nibit ei desis: Omnis igitur veri pauperis cultus,nulla alia rem agis, quam paupertate nitescat: paupertate, inquam, non sordibus. Animi enim illiberalis est in conuictu sordescere, sodalibusq. nauseam Av Paneg. creare. Siι itaque, ut ille ait, ' O ius, vesitus, suppesim munda, non G -Πη Ne vero sub salso munditiae nomine, in ipsa etiam pulla, trita veste nimius affectetur cultus, ut nonnulli faciunt per otium, divanitatem elegantuli, meminerit quisquis eiusmodi est Bernardinae sententiae: Curicum ornatum non facit nitida veritis, seu mianditia mentis. Quocirca inter rusticam illuuiem, & assectatum nitore media, quam virtus tenet, incedendum est via. Sed de hac re infra redibit sermo.
XII. Nemo nostrum armaria, vel arcas clauibus
obseratas . dcc. Id quippe Io. Cassianus, hoc est, religiosae va
LUb . Iun. e. tae magister acriter damnat . Adhac, inquit nos miserabitis quid dia D eιmus, qui in coenobys commorantes, ac sub Abbatis cura, ct Adicitudine constituti, peculiaris circunferimus claues
III. Aut libros auro , dc sericis coopertos
sanctus enim Hieronymus nec semellis huiusmodi superfluos ornatusa a. ad Lae- concedebat: Diuinos eodices, inquit,s amet Fabiola, in quibus non au- rho pellis BabyIonicae semieuiata pictura,sed ad I dem placeat emendata , ct erudita distinctio . Porro explorata res est, nullos,aut raros, ries; homines serio litteris incumbentes, huiusmodi inanibus ornamentis iee Hom. d delectari. Lege de hac re Chrysostomum A .
104쪽
NV. Visitentur quandoque a Praeposito cubi, cula singulorum, ne in ijs curiosa, superflua .
id ipsum habet regula S. Isdori Hispalensis Episcopi . Per svulos,
. ait, a menses Abbas, siue Praepositus lectulos cunctorum inspiciat, na acie tu quid indigean ratres, neque supersuum babeant. His autem verbis habes non illud solummodo, sed hoc item,cellulas scit icet assignari debere singulis singulas . Nam & si reperio priscos habirasse quandoq. in una plures cellula , tutius tamen erit , &longe commodius singulos separatim degere. Id videre est apud Philonem, , qui de Therapeutis haec scribit. Singuli autem habent fa- b de riti eis. cras aediculas obiistitarν sanctae vitae νπHeus dant operam. Ne quis autem interpretetur sacella potius suisse, quam cellas, prohibet idem Philo scribens praeter has singulorum cellulas extitisse apud eos commune , omῖον, quo statis diebus, hori'. ad celebrandas Dei laudes, liturgiasq. conuenirent. Ceterum & Iustinianum Imperatorem idem sanxiisse lego, e vi Monachis silicet una quidem si domus, una eaena- ο - . e. ἐα tis: diuersa tamen eubleuia i cuique vige licet suum9 er sua cuique maria. Quam rem eruditissimus Culacius adnotauit in eum locumscribens. Concilium item Turonense idem decreuit his verbis: ψ me d ταω.M. it. rectas eiicreligiosis viris liceas babeo communes,cti non bini maneant, sed vulares iaceant. Recensendae etiam mihi videntur hoc Capite eae caerimoniae, quibus in solemni Votorum professione ex nostrorum Patrum praescripto iam olim utimur, & singillatim eruendae e diuite vetustatis penu. Carata
noster solennem profitendi formulam, eiusmodi instructam ritibus; ad recentis a se iundati Clericorum ordinis exaugedam dignitatem, primus instituit: &quis alter eo potuisset melius λ Scit Orbis hie
Utristianus , & latentur sinceri Historici , e vix quicquam boni ab e ono m. in insequentibus Romanis Episcopis patratum, quod ipse non occepe- έν' rit, & veluti lineas duxerit suturae imaginis exprimendae. Alias,cum volente Deo, i sta exponam diligenter, ostendam l. , strenuam tanti Pontificis virtutem, raro Dei beneficio. ad illa usque tempora reser uatam, ut senescentem, atque eitatum Orbem senex ipse, velut N has alter, innovaret. di sublimis , firmiq. muri iustar sese sortiter opponeret pro domo Israel aduersus impias haereticorum phalanges, & rietantia capita scelestorum. Sed ad rem . Sunt porro quatuor praecipui in Votorum nuncupatione Ritus. Primus est veteris vestimenti expoliatio, & noui inductio. Antia quislimus est , & ab Apostolorum aeuo repetitus. Audi Dionysium Apostolicorum rituum enarratorem: Quae, inquit, vota ubi is, paria. a. e.
105쪽
Cruris eum consillnatum tondet appellans tres personas diuinae beatitu' innis, omni . se Lodrtracta eam alia inriit. Subdie inti sapienti se simus Theologus, quid ea res mysterii habeat Haec vero, ait. Ges iis
detractio, ct anerius indumo, signisicat a media sancta Vira ad perse-
morem traductionem et hoc est , a communi Christianorum vita, ad Religiosam . Pergit Dionysius , comparat l. professionem baptismo . OPemadmodum, inquit, in ortu a Deo siue baptismo, oes iis Origitu- amem, ae mutatmnim a vita, quae expiabatur, ad contemplationis, D- remtique Liatum , ct babitum, migrationem signiscare dicebamus.
Sed & nomen aliud cuti nos facimus indebatur , antiquam priore.
x Apud M, ω Vnde in vitae S. Danielis Stylitae legitur,a Edrano cuidam , qui in eius ς, monasterio, Monachi habitum acceperat, mutato vocabulo, impinsitum nomen Tito. Id ipsum ali s exemplis probare possctem, sed breuitati consulens, omitto. Imponebatur vero nomen Uel in ipso ingressa, mutationeq. vestium, vel in ipsa professione . .
Communicat denique ea die sacra Eucharistia iς qui Vota proseGhe p. Ee a. sus est . quod &olim iactitatum , idem testatur Dionysius :h PaWtiripem, inquiens, eam facia diuinorum uesteriorum. Quid verb id significet, his verbis mox exponit: Sanctὰ indicans utam, qui edi erratus es , s Oeri ad Monaeborum infirmium, quod singulare in , peruenerit, non Ρlum Jectatorem sacrorum fra ,sed etiam venturum esse ad
Praeterea, peracta iam prosessione, ad amplexus excipitur, veluti iam in ordinem adscitus, & membrum eorporis factus . Non recedo ab Areopagita : habet hie unus omnia. Itaque postquam narrauit , . Praesulem cum alijssa tis oris, Pi adsunt ,salutare eo , qui nupe haerae militia autoratus HI, is ipse eius rei mysterium exponit: iam sfacerdos, edi omnessancta, qui intersunt, eum, qm initiatus HI, cons. Iutant , inte)υε sanctam eorum, qui diuinitat/m imitantur, societatem amanter eum diuima Iaetitia inter se gratulantium. Vide ex his , lector, quam antiqui, quam sancti sine nostrae Religionis ritus . Ea autem die ne conuiuia, aut lautitiae ciborum apparentur, benὰ statutum. Nam Synodus Cameracensis idipsum cauit: Quandoqui-er; a. M. dem, in Puit, rard admodum terminantur e bono, quae malo inchoam ii. c. io. tur principio, Celaifancta nodus, ut in ius diebus Professionum, 'primitiarum flat lautus sumptus, lautu . a paratus, quantus pleri .
Dii e istit; sed i fragalia omnia, ct moderata. Enimuero quam
turpe est purissima Callitatis , & Paupertatis vota, crapula, de vor ἡ eo iamci ci ingluvie dehonestare 3 Diuina, ancta cinquit Dionysius 2 non - profana, & turpi laetitia gratulari inter se debent tantorum munerum participes.
Libet autem ad finem huius tractatus, quem de Religiosis Votis habui
106쪽
habuimus, nonnulla de ipsius Votorum Nuncupationis, quam Pro- sessionem vocant , merito , laudeq. e SS. Patribus expromere . Primum, gratissimum Deo holocaustum esse, cum quis omne , quod
baset paupertate:) omne, quod tauit cCastitate omne, quod Lapit
Obedientia: Omnipotenti Deo Douerit , diserte docet S. Gregorius Magnus his ipsis verbis : Et tanti quidem ea vota fecerunt Patres, ut teste D. Thoma, b nouum baptismum appellauerint. Quocirca insultantibus Diabolis aduersus B. Antonium, & quae in seculo patrarat errata obiectantibus, Angeli sancti responderunt, non debere eos a e Apud Atha
natiuitate eius delicta narrame, quae iam Cisiriti essent bonitate sopita. : ' Si qua autem rent ex eo tempore, quo esset factus Monachus, ct Deo se consecrasset, licere proferri. Quibus verbis illud sane Angeli signi .
sicarunt, omnia peccata ea die, qua Deo consecramur, obliterari. Quod & Symeoni, & Ioanni, sanistissimis adolescentibus professuris, a quodam ex fratribus clarissime dictum est, ut Leontius Cyprius narrat: Beati estis, inquit, d quoniam cras regenerabimini,'mundi d In He. s. sy-
pciemini, sicut nati et iis, ab omni peccato , perinde ae si ipsio die essetis ..π' *Mi baptietati. Visiq. sunt ijs diebus, quibus induto monastico habitu
Vota nuncuparunt, splendidissimis coronis , & magno lumine diuinitus circundati, ut idem autor refert. Adde his ea, quae B. Anselmo Cantuariensi coeli tus reuelata legimus; e peccata nimirum, quae ante e Apud Edine-
suam professionem Oibertus Monaebus fecerat, in ipsa professone deleta v ' Vi inuens e Mnsiquum serpentem. Sanctus vero Thomas idipsum doctissime, more suo, concludit dicens: f ristionabiliter dici potes, quod per ingressum Religionis aliquis consequatur remissionem peccatorum Omnium . M enim aliquibus Haemosynis factis homo poterii satim sati a Gre de peccatis suis, secundum idud Dan. . Peccata tua Homo urs r dime e muBo magis satisfactioni pro omnibus pereatis fuscis, quod Hi- of totaliter diuinis obsequys mancipet per resimonis ingressum, qua excedit omne genus fatisfactionis etiam publieae poenitentiae , ηυι babetur in Decretis . Haec ille sapientissimus Doctor , quae iam ante graui , &breui sententia B. Abbas Bernardus complexus fuerat; Meruit, inqui os , β mo uti maiis .disciplina hane praero aliuam , ut fecundum i grraa.de prae baptisma nuncupetur. Magna certe laus huius disciplinae est , cui qui strenue subijciuntur, omnibus moriuntur peccatis , & vivunt Deo. Agnosce igitur, o Regularis Clerice dignitatem tuam, ct diurna con- fors faritus naitiris, nori in Qeterem vitarasem degeneri conciersatione redire. h. De nostrorum, Fratrum professione hactenus multa diximus, eam minuta , dii nisi fal limur non omnibus passim obuia. Nunc locus iste exposcere videtur, ut & de exteris,qui ad Votorum operum q. ninstrorum lucra participanda per Generalem Praepositum admittuntur, aliqua ex antiqua SS. Patrum doctrina, exemploue disseramus. Primo
107쪽
igitur firma res est posse a Praelatis Religionum applicari extraneis
participationem suffragiorum suorum subditorum, sed, cum ea, sicut α omnia fidelium ingratia diuina existentium opera , habeant vim tum satisfaciendi, tum impetrandi omitto nunc de ijs loqui, ut m ritoria sunt, quandoquidem operis meritum est operantis tantummodo in & possint considerari vel praeterita, vel praesentia, vel sutura: -- ideo in hac re, distinctione opus est. Dico igitur ab huiusmodi prae ratis non posse applicari satisfactiones subditorum praeteritas. Ea enim opera, quae sunt facta a subditis, si ea ipsismet operarijs ad satisfaciendum pro se, necessaria non fuerunt, eo ipso accedunt ad comunem Ecclesiae thesaurum, qui per eos solos distribui potest, qui in ipsa uniuersali Ecclesia sunt vere Praelati, nempe Summus Pontifex , Concilium Generale, & ex parte etiam Episcopi, ut egregie docet S. . . Thomas. Generales autem Patres Religionum excluduntur ab hac ir potestate, quia non praesunt suis ordinibus veluti Rebuspub. & po- ' i' liticis Ecclesiae populis,sed veluti particularibus quibusdam familijs,h Val. q. de ut ex eodem S. Thoma probant Theologi recentiores .h Itaque cum' bonorum operum ordinis,aliquem participem faciunt, de operibus, Rcundo quia . quae non sunt praeterita, id intelligi debet, ut recte , & docte explicae . . dist. ii K., Sollius. φ Qui etiam notat, posse ex graui caussa Superiores Religionum alijs applicare sutura bona opera subditorum non modo, quae
ipsis subditis supererunt, sed etiam quae ipsis ad satisfaciendum pro
se, necessaria erunt: tametsi quoad hoc postremum, oppositum tuea- 4 Lili s q. r.e. tur Cordubensis in suis Theologicis quaestionibus . 4 Probatur autem a.ἡ Sothi sententia, ex eo, quod omnia , quae sunt subditorum, sunt per votum Obedientis subiecta Superiorum voluntati. Et quemadmodum non est contra charitatem,ut quis propria sua intentione accomm det alteri, ex graui caussa, satisfactionem suam qua fortassis ipsemet
indiget: ita neque contra charitatem erit,ut ex voluntate Superiorueiusmodi applicatio fiat. Vt plurimum tamen eas solas satisfactiones, quae subditis supersunt, per Superiores Ordinum alijs applicari existimandum est. Haec de applicatione operum, ut vim habent satisfaciendi. Si vero agamus de Orationibus, alijsq. bonis operibus, ut vim habent impetrandi, dicendum est omnia simpliciter posse a plicari absque ullo subditorum detrimento. siquidem non minus alio
cui prode st oratio propria , si pro pluribus fiat, quam si pro se tantum e nititur enim absolutε diuinae misericordiae,quae infinita est. De satisfactione autem, secus, ut dixi, iudicari debet ; utpote cuius vis. nititur persectioni operum, quatenus ex diuina gratia procedunt. quae operum persectio sicuti est finita, ita eo minus ad satisfactionem valet, quo pluribus ad hunc finem applicatur. Atque id caussae est, cur Praelati Religionum non debeant esse nimis liberales in concedendo huiusmodi participationes. Accedit etiam facili conumni,
108쪽
ebet ob insignes fructus, atque lucra quae secum gerit, quae late prosequitur Vualdensis Carmelita, & Antonius Cordubensis. v Nostri veteres Patres,pauci sit mos eosq. nobis i miter beneficos adsciscebant. Quam sit autem antiqua ea consuetudo applicandi exteris,boiana subditorum opera , suse docet Vualdensis aduersus Uulalesum haereticum disserens, qui usque a Paulo Apostolo repetit originem huius ritus, contenditque, non obscure significari per verba illa ad Philippenses scripta: ' Ego audien dem OeLIram,quae erit in Domino Iesu, di dii ctionem in omn/s sanctos, non es)gratias agens pro vobis, me risnem in i faeiens in orationibus meis. Mihi vero ne hic sim longior in aliorum Patrum , tametsi non adeo antiquorum , testimonio uti sussiciet: nempe B. Iuonis Carnotensis, - qui concessit Adeelidae Comitissae participationem suffragiorum ordinis S. Io. Baptistae; S. Anselmi Cantuariensis, qui eidem primariae seminae participatione sui Canonicorum ordinis concessit, atque Stephani Abbatis Cister- ciensis, qui Regem Galliae ad Cistertii sodalitatem hac item ratione adscivit. Extat item vestigium eiusmodi applicationis in regula S. Brigittae viduae. s Eam vero, quae sertur edita a S. Benedicto Abbate, habeturq in diplomate quodam Gordiani, sciens.& prudens omitto, veluti supposititiam, uti euincit Callonius, siue Baronius in Apolo. setico aduersus Bellorum h non longe a medio.
E s TIT V s noster niger fit, & simplex: videlicet qui honesto, deceae
Clericos, sacris Canonibus non repugnet, & in quo munditia cum paupertate sit coniuncta . Venis interior ne sit aperta sed conclusa undique: Geticorum talaris, Laicorum paulo infra suram pertineat, honesta tamen, & religiosis viris congruens. Biretis utantur Clarici in crucem sermati Anci rotundis, qui cam domo egrediuntur, pileo uti poterunt. Clericis ta domi, quam foris eiusdem qualitatis, pretis,& modi inter se cru vestitus : itidem inter se Laicis. Lectuli sint lati palmos non amplius quatuor, sine conopaeo, aut ulla re consimili , siae ornatu, una culcitra, uno, vel au summum duobus pului cibus. Ne quid umquam reperiatur sericum in nostris lectis, aut indumentis, vel a nostra prosellione alienum, aut indecorum. Vestes omnes tam lane quam lineae in communi Vesti xio reponantur,exceptis ijs, quae cuique Suterioris arbitratu utendae distribuuntur. Ne quis rem suam propriam nominare, vel nabere audea; . Capillum, d barbam , omnes tondeant ι ne nutriant, neve radant.
109쪽
i. X Estitus noster niger si, dc simplex o vide V licet qui honestos deceat Clericos, dc in
quo munditia cum paupertate coniuncta sit:
Forma itaque, Color pullus, Mundities, Vilitas in nostris indumentis requiritur . Haec singula ab antiquitate firmanda sunt.
suo filuet Mnesos Clericos deerat; nempe talaris tunica, siue, lacernae vice, pallium. Clemens quidem Vl I. pallium nobis exertis manicis attribuit, eoq. Patres nostri aliquandiu usi. Atque ob id, ' h'h Franciscus Modius, Episcopale pallium nos indutos de*ripsit. Verrum quia eo Romapae aulae Praelatos plerosque uti cernebant, modestiae ergo, deinceps abstinuerunt, nosq. abstiqemus , si pia eius loco lacerna, similiter talari. Quo vestis genere Nepotianum indutum is Hieronymus xeseri, & par tunicae operimensum appe lat. Omnino pallium & tunica vetustissima sunt Ecclesiae ministrorum indumenta Christum ipsum, Apostolos antiquo plerosque Clericos tunicatos, & palliatos veteres picturae, & literae referunt. Euthymius certe in illud Ioannis i 3. Surgit a coena, ct ponit Masimenta sua: hoc eis, inquit, paulum . nam eo solemus exui aliquid operis facturi. Eusebius vitem,&Sozomenus e testantur apud Caesaream Philippi, usque ad suam aetatem stetisse aeream statuam , quae pra ferebat Christum Dominum tunica ,& pallio indutum; eaq. posita credebatur a muliere sanguinis profluuio ab Iesu liberata. De Apostolis ver9 abunde id probant illa Christi ad eos verba ; ψ Si petierit tunicam , da ei O pal ium: &,' Nolue pusirire duas tumeas: ergo inhibet binas,concedit singulas. Quin & ipsemet Petrus se palliatum, tunicatumq. de scribit. Indumentum autem , in quit, hor. of mibi, tunica eum pallio. Ita Clemens Romanus, hoc est , Petri discipulus, di peregrinationis.s Reeoga I. io. comes,Petrum locutum refert. IlIud item Angoli aci Petrum in vin-
cula coniectum; Cireunda tibi vemimentuum tuum: exponentibus Tertulliano,g S: Ephramio , de pallio debet intelligi. Firmat inquam h Doe.Var. ea. hanc expositionem Tertullianus pallium describens , atque laudans,
quod unico circumiectu omnia hominis contegat. Et iconismi quidem
110쪽
dein veteres,di recendis id ipsum do omnibus Apostolis repta sentantitum maxime quod Ioannis tunicam delatam in Urbem S. Gregorius
narrat a & ex eo Ioannes Diaconus, in vita eiusdem S. Pontificis; ad. ' Rei mditque, hanc strictiores habuisse manicas : inde ut colligas laxas il- biab. i. r. stas, & fluentes manicas, Monachorum esse, nostras vero adstrictiores,
ex usu , rituq. Apostolico. Apostoli igitur tunicair, palliati: Sed &alii veteres Ecclesiae ministri . De Iessaeis haec Philo :.b Considunt de renti babitu manus continentessub Padio: ab eodemq. tuniculas ijs attributas lego. Tertullianus item Carthaginiensis presbyter tunica, S pallio indutus depingitur, & ipsemet ad pallium ita loquitur, ut pla-nE ostendat ad Christianos omnes vita . arctioris sormam amplexos eiusmodi indumentum transiijsse: Gaude, inquit, patrium. 9 exulta; mehor te iam philosophia dignata est, ex quo Christianum Ces ire reprasti. Origenes vero apud Eusebium ς narrat, Heraclam presbyterum, e Lib.s.c. s.
vulgari veste, di communi, qua ante Sacerdotium usus fuisse, exuta, philosophi apparatum assumpsisse, hoc est, pallium cum tunica Quae talaris. Id elicio edi Beda i scribente.So Albanum martyrem d Lib. iae . induisse vestimentum Clerici, quem fugitiuuns doini exceperat neni - pe Caracallam. Hanc vero talarem extitisse tradit Aurelius victor in Antonino. Sed & Graeca Synodus apud Martinuiti Bracarensem praecipit Clericos, ad instar Aaronicι eultus, talarem gestare vestem , Vt s ι im diuisitu derero. Igitur Clericorum tunica ud nostra CO raimoth c, stitutio habet in talaris fit; quippe quae grauitatem conciliet, & honestatem praeseserat. Nihilominus victa talos eam demittere, adeo ut terram radant laciniae, & imae orae conspurcentur, id sane tam absurdum videtur Clementi Alexandrino, ut serio exclamet; e Trabere et Lib.i. Peda et eriles ad summos et que pedes de missas, υώδε of arrogans, ct superi ' fluum, qadd am Iani amonem impedit, et nv Hiis ins γ Oerri Mi ,
quae in fui sunt supersci/ so desseum attrahat. Eos vero huiusmo
di laciniosa veste utentes voeat idelm Clemens . in misis , id est, oesimenta non gerentes, sed raptantes; ijdemque, ut alia sni dixe runt Petrus, Α & Iudas Apostoli appe Ilari possent in ὶ, hoc est, coe- hnum, macula Sq. trahentes , e M -ὼ υλ b. Porro vestium lacinias eo modo trahere nisi mysterium &decorem,ut in Episcopis, habeat theatriculi, est, & scaenae eongruum . Hinc, pallam trahero, Varroni dicuntur Cytharaedi qui spatiosam vestem. longo syrmate ,
humum verrentem, gerere solebant, ut notat doctrssimus Turnebus L i Lib. 3 o. ad.
Seruetur itaque modus, quem Concilium Lateranense indixit his ver- bis: Clerici clausa deferam de per indumenta, nimis breuitate, vel ti vh ivn longitudine non notanda. Nam quae longiora sunt, & laciniam retro S 'Τ trahunt. sacris Praesulibus congruunt, non Clericis Regularibus: quae vero breuiora, laicis nostratibus , quibus nostrae leges tunicam praestribunt, quae paulo insta suram pertineat, in nempe ut Tertullianus loquia