장음표시 사용
91쪽
ne demum is uotatum,sepultumq. fuisse. Subdit vero Amalarius,non esse dubitandum , quin liuiusmodi ritus in curando funere a Romana Ecclesia in Anglicanam , ubi Cuthbertus obierar, profectus fuerit. Ac proinde colligere possumus hunc ritum collocandi calicis, & pa- .ini. tenae super defuncti pectus id enim Amalarius oblata vocat Romae, atque alibi iam tum usitatum . inlod confirmatur memorabili exemplo S. Birini primi Episcopi Dorcestriensis, qui ab Honorio Papa in
Angliam missus, obi jt circa annum Domini DCXL. Eius deinde coriptis eum ad digniorem locum transferendum esset, aperto sepulchro im nentum eri integrum, eum duplici stola,ct ivula rubra e panno serico, atque eum eruce ἡ metalta confecta periura eius imposita, denique eum calice ad Cmbillatim eius posta. Ita habet scriptor vitae eius: Haemia De ciuitat . autem Deo, inquit A ugustinus,' talia pietatis ficia, eaq.An ea et orpora quoque mortuorum ad diuinam prouidentiam nrtiuere, urersirim resurrectionis adfruendam. Praeterea non intra sacrae AEdis ambitum, sed in Caemeterio sepeli- . mur, more scilicet maiorum. isq. ritus adeo vetus, & firmus est, ut etiam vetitum non semel fuerit quenquam intra Ecclesiam sepeliri. b ci=. Priei. Concilium Vasense .h Prohibendum es etiam fecundum Maiorum in-ςvR' Ut in Ecclesia nuuatenus sepeliantur, sed in Atris, aut in Po tieu,aut in Exhedris Eceis . Idipsum sanxerunt Concilia Triburte se, & Nannetense . Proinde recte concludit S. Optatus Episcopus Mi-e Lib. 1. deo leuitanus ; ' Hac spuitura in domo Dei exhiberi concessa eri . Porro*his , virorum sanctorum solummodo id priuilegium erat . ideo scriptum est in vita S. Fulgentis Episcopi: Primus plane in eadem Basi ira PQ- gentius Pontifex poni meruit, Ubi nudum mortuum neque Sacerdo , , neque Laicum sepeliri consuetudo ebat antiqua. Perdurauit autem ea consuetudo usque ad tempora Synodi Moguntinae I. vi conijcio ex
4 e p. s . his verbis: - Nudus mortuus intra Ecclesia epeliatur,nisi Episcopi, aut Abbates, aut digni Presbyteri, aut fidelis Laici; alioqui antequam prius illud seuerius institutum in desuetudinem abijsset, neque ipsis Regibus fas erat intra Ecclesiae ambitum humari. Idcirco Nicepho- Lih - ς 1 - rus sepulchra Imperatorum describens; Theodosus, inquit , mox in paterno monumento Romani Iapidis repostus erit in dextera stiri iSS. Apostolorum templi particu , in qua porticu, eodemq. Iapide Parer quoque Arebadius,ct mater Eudoxia,necnon auus Theodositis sitisunt. In finisaea autem, qua ex aduerso porticu sacri templi Iovianus iacet. Hom. . vi Idipsum Chrysostomus significat : me, inquiens, Confriantius Comm santinum E agnum eius patrem bonore magno censuit haberi, si in foribus Piscatoris paternum corpus couocaret: ct quod in iuras Ant. i. , i l. amores RVibus,hocsunt in monumento Piscatoribus Tages. Et alis es t eo cinnantinopoli R.eges nonri magnam gratiam putant,non si
prope Apostolos . cus cies mira eorum vesibula corpora suasepeliam
92쪽
iurigantq. Rura Piscatorum Osiary. Nos itaque vetus tuemur institutum, qui intra Ecclesiam nemini nostrum, paucis admodum alienorum, sepeliri concedimus λ sed caemeterio ad id utimur,Episcopali benedictione, sanctisq. precibus consecrato . Quodquidem plerisque locis bipertitum habemus; altera videlicet parte nostris,altera alienis assignata. Simile quid significat S. Ephrae
mus Diaconus ad sodales suos loquens : Neque in ve is monumen- a In Testam is me onquam deposueritis. Caussam Uero, ae rationem habeo,Ut eum
Deo meo habitem inter peregrinos , ct aduenas , quandoquidem ct Goaduena sum, peregrinus, cui ct illi. Ctim νs ergo me quiescere,
elatis, quoniam omnis caro, fratres mei, adhaeret ei, cuius eji particeps, o quilibet homo suo gaudet smin. Ecce duplex caemeterium in monasterio S. Ephrami; Monachorum alterum, alterum exterorum s. Vir autem beatus,ob admirabilem animi demissionem, se indignum aestimat communi fratrum caemeterio. Euagrius etiam simile exemplum narrat :h Trimas, inquit, Syrus,vi an ius, eum reuerteremur b Lib. e.rs. in ho*itati aegrotantium, quod in suburbis Daphne es, ad incorruptiahitim vitam transiuit, euius corpus in sepulturam exterorum a omiarunt . Ob huiusmodi caemeteriorum distinctionem Dionysius Areo. pagita disertis verbis scribit: Honorato Deo eum a*s eiusdem ordi- ς Hi r. nis corporibus recondi debere corpora mortuorum. Et eodem sere secu ' Io Hierosolymis extitisse agrum Haceldema, sepeliendis exteris coemptum pretio venditi Christi, narrat S. Matthaeus .d dc p. 7.
II. Per triginta dies, pro anima eius sacrificent.
A B. Gregorio Magno id institutum manasse, Missae ipsae, quae Gregorianae appellantur, satis aperte declarant. Abbodierna die, inquit Cregorius, qua videlicet Iustus Monachus obierat9 diebus triginta e Diala ae 11 continuis ostierre pro eo farriseium Linde, ut nuΓώs omnino praetermittatur dies, qua pro absolutione tutus hostia salutaris non .eratur. Id autem aliud erat a celebritate Trigesimae diei. Hac enim non triginta dies continenter. sed solummodo trigesima ab obitu die celebratur, atque haec longe antiquior Gregorio est : nam & a Palladio in historia Lausiaca, & ab Ambrosio in lanere Theodosj, & ab alijs pri- ssea .ia. scis scriptoribus memoratur.
iv. Ceteris Domibus res significetur. Assine est
huic sanctae consuetudini illud Nicaeni Concili decretum, te lanere Episcopi, Corepiscopi,& Archidiaconi in haec verba sancietis: g Nώ-ttietur de morte eorum omnibus Eecusis, ct monaserjs illius Taraciae, vi flat oratio pro eis. Idem institutum videtur significare Chrysost mus, cum ait: h Si nuntiatum fuerit, quod ide mortuus est, multum ' -- ubique laetitia: quin vero nec vilus audet dicere, Iri mortuus es sed,
93쪽
item summatus e Sed clarius id elicitur ex Minero Anglo ita narrante : ' Missis circumquaque epictoris pro anima fuiOberni Monaehi , orationes eripe*t, ct obtinuit. Clarissime autem ex Blasio Vallambrosiano: h Atque eius obitum, ut habet consuetudo, vetui Congregatio, ni is, quem Suppriorem vocant, Iiteris nant: it. Hac Blasius de obitu S. Ioannis Gualberti .
Iv. Dicatur Missa solennis pro Anpiuersario
fratrum Defunctorum . Alexander IV. Max. & pijssimias
Pontifex huic nostro firmando ritui illustre praebuit exemplum, cum decreuit, ut pro summis Pontificibus , atque Cardinalibus defunctis Anniuersaria celebritas fieret, & adstante Papa, Missa in Pontificia Cappella pro eorum spiritibus solenni ritu offerretur. Atque ea constitutio,dum Alexander vixit, viguit: ut resert Marcellus Corcyrensis Episcopus in suo de caerimonijs libro . At propius ad nostrum hunc ritum accedit, quod sanxit S. Isidorus Hispalensis in suis Monasterijs obseruandum: Pro spiritibus, inquit, d defunctorum altera dispos Pentecosen seri cium osseratur, ut beatae vitae participes facti, purgatiores corpora a in die resurrectionis arcipiant. Notabis vero aetate S. Isidori, hoc est, quadringentis circiter annis ante B. Odilonem, qui uniuersalem omnium fidelium Desunctorum memoria primus instituit, non iiij. Non. Novembris, sed proxima post Pentecosten die anniuersariam fratrum defunctorum celebritatem fieri consueuisse. Reperio etiam legi quotidie solitum post lectionem martyrologii defunctorum Diarium, ut qua quisque die mortuus esset, scirent viventes, & pijs precibus defunctos iuuarent: Hinc Radulphus
Riuius: In oscio, inquit, ς Capituli pos Primam, primὰμ m moria
Sanctorum in Lectione Maru Agy. Seeundo memoria Defuncto. rtim in Anniuersardis recitandis cum Ualmo Miserere mei Deus,& COLlectis. Recitabant autem Deiunctorum nomina ex libro, quem Annalem appellabant. Proinde Beda in historia Anglicana refert Osuualdi Regis obitum scriptum fuisse in Defunctorum Annali Codice. Praeclara profecto consuetudo, & pro sus digna, quae apud nos renovetur ac perpetuo vigeat.
94쪽
ANTONII CARACCIO LICLERICI REGULARIS
De tribus Religionis Votis Cap. I.
R I A Religionis Vota , quae summo Deo polliciti silinus, S: sancte reddere,& firma tueri fide debemus . Proinde illorum consuetudinem valde probamus qui Patrum nosse rum exempla secuti, antequam cubitum se recipiant, flexis coram Deo genibus professionem iterare consueuerunt. obedientiam accurate seruare, & in ea magnopere e cellere quisque studeat. In his, quae superiores iusserint, ne externe tantium eis obediant, venam etiam magno eos amore, & intima reuerentia prosequantur . Nos frarum actionum regula sit Superioris voluntas , quam dabimus operam, ut perspectam habeamus, sequamur, exequamur. Quem curuis rei sup nor praefecerit, ei perinde ac superiori sine querimonia obtemperetur . Au castitatem seruandam adhortari, minime opus esse arbitramur. Religiosis enim viris non tam praeclariam est eam virtutem colere , quam turpe non colere a.
Itaque nihil hoc loco adijciendum, nisi ut aspectu, incessu, sermone, & totius corporis serma Angelicam quodammodo in terris puritatem imitemur . Paupertas, expedita ad Deum via, & Religiosae Christi familiae magnum, cereiiq. vectigal, publice, priuatimq. exercenda est . Nemo igitur,omnino aliquid possideat proprium, sed omnes in communi, & de communi vivant. Elecmosynae , ac bona omnia , siue Conses larijs, siue Praedicatoribus, siue quibus uis alijs a quibuscunque sue conanguineis, siue extraneis, quocunque nomine datae sint, ad Superiorem delatae in communi reponantur a dividantur autem a superiore, prout cuique opus fuerit.
95쪽
fuerit. Nequis vestem,librum, aut quodvis aliud munusculum absque sui Super
iis licentia, & benedictione utendum accipiat. Apud externos ne quis horum at quod demiatum, quod Praepostus non probet, retineat: id enim proprietatis habet Ipeciem . Quae cuipiam a Superiore concessa sunt, ea ne dentur alijs ex fratribus , aut se laribus ab ite superioris licentia. . Et si neque per professionem, neque per sacros Canones pirahibeamur annuo redditus in communi possidere: personcilium autem Tridentinum id nobis sit coim cessim : nihilominus voluntarie tmen , ut nullo unquam vinculo adstringamur γab illis abstinemus, quo a secularibus negoti js liberiores paupertatem Christi Domini, Apostolorum, & multitudinis illorum, quibus cor unum, & anima una suisse legitur,imitemur; illud habentes in memoria : Noliis sa icita es se, quid manducetis .aαι quia hilaras a star enim Pater v ser . quia omnitus indigetis . Nouit 9s nostris dum bonis suis ante professionem renunciant, annuos redditus, quoad ipsi vixerint, nostrae Congregataoni ut relinquant,ne permittatur . Noe procuret item aliquis ex N stris, siue Prosessus sit, siue Nouitius, ut sibi, quoad vixerit, annui reditus a paren-bus, consanguineis, aliisve relinquantur . Ne procuret, aut permittat es: quis , ut pecuniarum quidquam sectistis ab eis erogandum, relinquatur: sed quamprimum superiori suo rem omnem aperiat .. De altari, & Euangelio vivere nos Clericos oportet, de iis, quae sponte a fidelibus offeruntur . Itaque neque per nos ipsos, neque per alios petantur a secularibus eleemosynae, sed tota spes nostra in Christi Domini verbis posita sit, qui ait: Primum quaerite regnum Dei, & iustitiam eius, & haec omnia adij cientur vobis . Secularibus ne permittatur, ut tanquam quaestores petant pro nobis eleemosynas. Quod si nobis inscius id facere sint aggressi, cum primum ad nos perlata res fuerit. prohibeantur . Nec item alicui ex nostris, aut pro suis propinqliis,aut pro extraneis liceat eleemosynas petere. Si serie pecuniarum aliquid sponte traditum fuerit, ut pauperibus erogetur, id neque apud se habere, neque alicui erogare quis audeat si- Paupertas tem piniatim eniteat in cellulis, vestibus, ac reliqua sepellectili singulorum . Nemo apud se habeat horologia cuiusuis metalli specie fabricata, nec aureas, vel a retenteas reliquiarum, sacrarumq. rerum capsulas , aut libros auro, vel sericis coopertos, aut maIno pretio sculptas, vel pietas sanctorum imagines. Noque item armarijs ita ornatis, ut scriptoria Ruae vulgo vocant) videri possint: aut tabulis, vel oratorius nuceis utantur. Nemo nostrum armaria , vel arcas clauibus obseratas absque Superioris expressa licentia habeat, exceptis ijs , qui res communes asseruant. Visitentur quandoque a Praeosto cubicula singulorum, ne in ijs ci riosa, pretiosa, & nostrae Congregationi minimE conuenientia,vel plura, quam c cessa sint penes se retineant, S: in proprietatis quod absit vitium quis incidat:neve quid sordidum, incompositum, aut ineptius omatum apud se quisquam habeat.
Ad Cap. I. Notae.1. D Rosessionem iterare consueuerunt quan
doquidem Prosessio, qua quis se, suaque omnia Deo of- seri, est veluti alter baptismus ut infra multorum Patrum autoritate monstrabimus P merito celebramus professi nis memoriam, quemadmodum Annotimum baptismi sestum ve-
96쪽
leres eelebrasse reperimus apud S. Gregorium in sacramentario, &apud Micrologum lib. de diuinis officiis. Extant praeterea exempla SS. Francisci Consessoris , h& Gererudis Virginis ut reliquos bApud Bona . taceam) sacrorum votorum nuncupationem deuotissimE,ac frequen- , .. - ψη 'insime instaurantium. Porro formulam huic innovandae Prosessioni concinnE, nisi fallor, accommodatam, huc ex Deuteronomij - libro d capasotransferre libuit. Ea est huiusmodit Pros teor hodie coram Domino
Deo , qtii exaudiuit me, ct respexit humilitatem meam , ct laborem , atqtie angιDias ct eduxit me de Aegypto in manu forti, o Daebio extento, ct introduxit ad Deum istum, ct tradidit mihi terram lacte, mecti manantem: ct iccirco ossero nune primitias terra huius, quam Dominus dedit mihi. Respira tu Domine de Sanctuario tuo ct de eo celso est Arum habitamsi munera, quae obtuli tibi hodie, O Qta Pau- pcrtatis, Casitatis, ct Obedientia, quae tibi, te inspirante, quondam nuncupaui. O benedic famulo tuo N. ct terrae , quam dedisti et Iariti ,
medie mananti. Ecce tu Domine Deus meus in pirasti mibi, Ut faciam mandata hae , atque iudicia, vι eo diam , ct impleam ex toto corde meo , ct ex tota anima mra. Ecce Dominum elegi Lii N. Ot salibi Dιus , ct ambules in os eius, ut eusodias ora tua ct obedias eius in perio. En Dominus elegit te N. ut sis ei famulus peeuciaris , ct eu- dias praerepta,'consita illius. Cave, ne obliuisaris, otiis seruus sanctus Domini Dei tui. Amen. Facit autem ea promissorum frequens iteratio , ut animus religiosi viri, propositi tenacior, virtut ditior, & merito caelestis indipiscendi praemii cumulatior euadat. quo quid utilius ijs , qui non temporario, sed perpetuo voto Dei se obsequiis manciparunt Vt autem vel ob hoc maxime laeteris, R gularis Clerice, quod habiturus sis in domo Domini omnibus diebus vitae tuae, audi B. Augustinum 'sapientissime censentem, plus arden- e 'e v Drferri in cupiditatem adeundi secuti eos, qui non desperant ei Am - 'riis Comptates. Qui autem perseurrantiam Deo Couerint, i am spem sub trabunt, qua homes amoris es. Vnde facilius concupiscentia refrena, tur, quae nulla expectation uccenditur .
11. Obedientiam accurate seruare, de in ea magnopere excellere quisque studeat. Nam apud Aegy
pti Patres , prima virtus erat parere aheno imperio . Et iure id Mil-
pitio dictum . qumpe ea sola est i Gregorio iudice s) quae ceteras vim
tutes menti inserit, infria . eustodit. Quod praeconium is ab Amsustino accepisse videtur, qui diu antea edixerat, eam Virtutem in
creatura rat: ali matrem quodammodo esse omnium, eusodem. vim civ. ea δε
ruttim. Merito itaque tanti eam fecisse veteres lego Patres, qui, ut
97쪽
huic iudicarent omnia pomponenda, er Universa dispendia subire eo tenti essent,dummodo hoe bonum in nullo violare viderentur. Hinc est, quod aliqui religiosi ordines , nempe Benedicti nus , Carthusianus, Dominicanus, in solenni formula professionis, solam obedientiam secundum Regulam promittunt , & vovent: nimirum quia sub Obe- . Quiali , i. dientia regulari, Paupertas, & Castitas continentur , ut elicitur ex
-- ε ς ρι- m. Ad Castitatem seruandam. Nos, qui ad conci'
liandam sanctionibus nostris autoritatem, hisce Notis, antiquorum Patrum exempla, atque monita pleraque comprehendimus, praeterire nullo modo deberemus , quam ipsi cautelam siue legem seruandqcastitati adhibuerint: Nisi certo sciremus silentio gaudere pudorem, non legum aut praeceptionum strepitu. Plerumq. enim fit, ut niuem
hanc qui tractat, maculet; & lilium istud Castitatis, qui Spinis munit, laceret, aut pungat. Quocirca dicam solummodo atque uniuer. se, Vana fore veterum monita, & exempla, si mentis arcem segnis custos teneat. Animus itaque roborandus est , ne assiduis dei assatus praeli js, hosti se dedat: sensuum senestrae claudendae, ne inde mors intret ad interimendam castitatem . Orationi, precibus tu assidue vacandum : Iudicia cum primis, sit spicione'. de aliorum vita, ac moribus vitandae t simplicitas, sobrietas, purita'. modis omnibus consectandae sunt. His , alijsq. virtutibus mens communita sperare poterit per Dei gratiam, etiamsi carne circundata sit, angelicam se vitam in terris victuram. N Castimoniae pollicitationem , qua se homo holocaustum Deo obtulit, incorrupta seruaturam fido.
IV. Paupertas expedita ad Deum Via . plurimia
congerere huc possem sania paupertatis elogia r Vnus tamen mihi sat erit Ioannes Climacus , qui de hac virtute eadem sere dicitiatque
e God. ν. nostrae constitutiones hoc capite dixerunt. Nuditas, inquit. φ rerum Omnium, cura um e I depositio ,seeuritas vitae , Oiator omnibus impedimentis liber, metroris alienatio, mandatorum Fris . Et pulchre quidem ait hominem sponte sua pauperem, viatorem esse omnibus im-4 In Pa vim pedimentis liberum; id ipsi in diu ante Cliniacum Minutius Felix - ele. gantissime dixerat. Duomodo poteri pauper esse , qui non eget, qui non inhiat alieno, qui Deo diues est magis pauper rue erit , qui cum muIta habeat, ptara desiderat. Igitur Cidetur qui Ciam terit eo feci-eior, quo Ietitor incessit, ita beatior in hoe itinere vivendi, qui parapertate se subleuat, non qui sub diuitiarum oneret pirat. I Iagno Oiatico
breue Uitae iter non inritruitur, sed oneratur . Haec ille. Super hanc
vero firmissimam basim ordo noster potissimum fundatus est. donec super
98쪽
super ea steterit, non erit de ea se, aut vacillatione timendum. Stabit aute, si exemplo animabimur exim i; Patris nostri Caietani Thienari, quem Onuphrius Panu inius I alij q. multi merito sanctum beatum q. appellant. iste igitur vir Dei, sanctae paupertatis amore succensus, dum amplissimas opes, Christo seruiturus, erogaret, saepissime
dicebat: Nyn de am abdicere quidquid possideo, donec pro Cbris io
adeo pauper ipse euadam, Ut aliena misericordia cit epulturam ipsam obtineam. Praeclaram scilicet sententiam protulit,& religiosi ordinis parente dignam . Iam enim tunc intellexerat,b Breuissimum ad Charitatis parfectionem iter esse paupertatem υoluntariam. E contra, Venenum charitatis esse spem adipi cendarum, θ' retinendartim rerum
temporalium,ut S. Augustinus sapientissime dixit. ς Neque mihi qui Dquam hoc loco obi jciat Ecclesiastici verba ,' sapientiam cum diuiti j scommendantis. Ea enim intelligenda cile de felicitate naturali, noautem de supernaturali, ad quam nos Christus per Euangelium inuitat, erudite .ct copiose ostendit Cornelius Ian senius. 'ipsum lege.
V. Nemo igitur omnino aliquid possideat pro
prium , Ex Augustini Regulae, haec verba desumpta sunt: Non dicatis, inquit, aliquid proprium,fae sint Cobis omnia eommunia. Porro proprietatis vitium adco detestantur sancti, Dei viri, ut non sol una quidpiam priuatim possidere, sed ne verbo quidem proprium nuncupare licuerit. Hanc paupertatis regulam, inquit Cassianus, Oidemus, id spmi nunc et que seruari, Ut ne verbo quidem audeat quis dicere aliquid suum, magnumq. st crimen ex ore Monachi proce F, G-
dicem metim, tabuias meas, graphium meum, tunicam meam, caligas
meas,proq. hoc digna poenitentia fatis acturυssis casu aliquo persum
reptionem, Cel ignorantiam huiusmodi Uerbum de ore eius est gerit.
Cassiani magister Chrysostomus idem habet: s Non e i ibi,ait, hoc est in Syriae monasterijs meuis, ct tuum, sed boc Verbum eliminatum ιD , in itorum eausa be Iorum; Et huius instituti rationem , atque originem profert Baslius Magnus: Verba haec, ait, h Meum, ct 'Tuti, in Universum a fratribus usurpari ratio Cetat. erat enim, inquit, i muLtitudinis credentium eor unum , ct anima una : nee qui quam eorum,
quae possidebat, aliquid suum esse dicebat. Et sane id nobis prohibetur
etiam per sacros canones his verbis Nemo octam rem sbi propria nee habeat, nee ncminet. Ceterum si tantopere vitanda est vox proprietatem significans, quanto magis opus ipsum , propriumq. peculium abhorrendum erit λ Saltem vel ob ipsa, quae parit, ingentia mala. Ea Dionysius Carthusiensis diserte explicat; & libet hoc loco exscribere ex eo, ut quisque videat in quanta se discrimina, peculium
possidendo, conijciat. Viri, inquit, in prurintra, ct Ianesi, Religio
99쪽
num in titutores, ex proprietate, seu peculis multa mala prouenire didicerunt l, ut contumaciam, superbiam, contentionem, facito em,auar tiam, inanem gloriam, inuidiam, mendacium, luxuriam, oeevationem infructuosam , curam superuacaneam, dissolutionem variam , mentudi tractionem, acediam, nethgentem. diuini o ely persolutionem . . Abundantes enim peculio, ad resi endum fuit Superioribus fiunt a ' daras, disi inam, ct correctionem aegre tint,ct excutiunt ,factiones
eoncitant, rebellionesfouent; comessationibus, o ebrietatibus vacant, ex quibus in Vitia earnis Iahuntur, ct quotiate magis excaecantur, G obdurantur. Haec ille. Quocirca veram paupertatem Graeci Theologi elegantissime nuncuparunt , hoc est, peculν omnis a ahenationem . Peculii autem vocabulo intellige etiam usum cuiuspiarei comprehendi,si usus huiusmodi certus sit, de qui amoueri nequeat, uti pluribus idem autor concludit. De qua re vide, quaris , S. Antos ninum, Humbertum, x Turrecrematam, e Siluestrum, ψ Seruatium , estostini App-x aliosque, quos praeter institutum fuerit hoc loco prolixe reserre.
VI. Nequis vestem, librum, aut quodvis aliud
e Oiu:ς, ρος- munusculum absque sui Superioris licentia, & benedistione utendum accipiat. Itaque proprietatis labes
non selum in pecuniae, verum etiam in cuiusuis rei priuata possessio-e ser. 3. d ne consistit, quod & Augustinus his verbis declarat: f 28icunque in - ' i Q tantum progrestas fumi malum, ut oeetitu ab aliquo litterat,vel quo libet munus aeripiat, se hoe intra conmeatur, pareatur i2,ct oretur pro illa: Si autem deprehenditur, atque conuincitur, secundum arbitrium Praeposti grauias emendetur. Subditq. rationem,cur aliquid occulte, idest, absque Superioris licentia accipi nequeat: Cum huius, inquit,no Ira Congregationis fratres non forum facuitatibus, sed etiam voluntatibus protrijs in ipsa ordinationis se raptione renuntiauerint, ct sper promissam obedientiam penitus aliortim poteritati, ct imperys in Chrinio, o pro ChriLIO subdiderint, certum es eos nibia babere, posι-dere, dare, via aeripere debere e Superioris licentia. Quod si propinquus, vel amicus, mel quilibet fratrum euiquam aliquid offerre voluerit, primo quidem Priori in uetur, O suscipiatur ,s ipse mandauerit: De quo tamen nibusia nis quod Priori piaeutrit. Haec sapientissime sanxit Clericorum Regularium restitutor Augustinus. Obseruabis autem inter piacula proprietatis primum locum tenere in Augustini verbis,occultam literarum acceptionem. Non enim ignorabat prudentissimus ille Pater, quam atrocium scelerum , furtiua huiusmodi litterarum datio, acceptioq. soleat esse initium, & indicium, uti, miserabili exemplo, Sabiniano illi Diacono contigisse I gitur, cuius cum sacra Virgine per surtivos codicillos execranda
100쪽
commercia B. Hieronymus copiose deplorat. Cassianus item h no- ζ R illius reos iapud antiquos Patres seuerE punitos narrat. '
VII. Voluntarie ab annuis redditibus abstine
naus . Primaevae Ecclesiae fideles, venditorum agrorum suorum, domorum q. pretia ponebant ante pedes Apostolorum, qui diuidebant Angulis, prout cuique opus erat. Quae Lucae verba optima ratione a Praepositis nostris recitantur de libro Apostolicorum Actuum, dum quispiam Nostrum solennia Religionis vota nuncupat; ut videlicet cuique intelligere liceat se vitam profiteri Apostolicae paupertatis . Et vero Christus ipse non certo redditu, censuque, sed spontanea fidelium oblatione vitam transigebat. Ea enim, quae mittebantur inquit B soannes ' Iudas, cui loculi commissi fuerant, portabat. Ha-ribat itaque ioculos Ch flus, concludit S. Augustinus,e Vrilibus o lata conseruans. Atque ut hoc loco obiter adnotemus,qualisnam Ecelesiastici patrimoni j origo extiterit, constituendum est, eodem R. Augustino asserente , Ecclesiasticae pecuniae possessionem a Christo Domino primum institutam: ipsum etenim non emendicata stipo , vitam degisse cum discipulis palam est, nisi quis emendicationem vocet a Samaritanis, haustu aqus;& in paschate a quoda cinaculu poposcisse sed habuisse eos facultatulas aliquas in c6muni, graui Decreto Ioannes xxij. declarauit, georum, qui contra sentiebant, merito opinione damnata . Quod Romani Pontificis Decretum, haud multum cum sacris litteris conuenire, satis quidem temerE,& pernicioso exemplo, Platina Cremonensis ausus est scribere. Ita igitur res se habuit: Christus, & Apostoli de rebus oblatis victitarunt. Postero item tempore ex ultroneis fidelium oblationibus, quas Paulus Apostolus tam saepe memorat, atque ex diuenditorum agrorum pretijs,
Clerici. Viduae, pupilli, pauperes, sustentabantur. Inde, eiusmodii ijssimo instituto paululum immutato , non iam possessionum, alio rumve bonorum pretio, ' sed ipsi sinet fundis, bonisque, Ecclesiae , atque Episcopo, veluti dispensatori, attributis , ortum habuit annuus censu*, prouentusq. Ecclesiasticorum. De quare late, de docte disserunt Achilles Statius, Nauarrus,i Antonius Quintana duenna, Turrianus, n atque alij. Postremis autem, idest, senescentis hisce, atque eidixti mundi teporibus,longe alia Ecclesiasticς facultatis distributio est, de l. pensionibus sacerdotiisque, hoc est,. de votis fidelium, pretiis peccatorum,& patrimonijs pauperum, illud quandoq. contingit, quod sacra Concilia, decretaq. Sumorum Pontificum , ne contingeret, praecauerunt, sanctiq. Patres iam suo aevo ceptum tametsi r seri,scuerissime reprehenderunt. v Tantum aeui longinqua valet mutare vetusas. e .