장음표시 사용
71쪽
e magna prudentia, secus quam Oratores, aut aetatis no Ira sopbi a tentatores loquaeitatis; Ut te Cir, cui magis eorri sunt graues sensetentiae, diligesque, er accurata harum enarratio, qua nonsummis i Adat auribus, jed per auditum penetret in animum, ibiq. Armiter inhaereat. Soeliqui omnes auscultant per summum Uentium annutantes oeulis tantum, aut Opite. O vere Apostolicos Evangeli; praeconesu Clericis Apostolicis imitandost Hinc videre est, quam longe ab ossicio Euangelici concionatoris discedant, ij qui ridicula Uerborum insolentia, & poeticis phrasibus coelestem Euangelii grauitatem, puritatemq. deturpant. Misereor certe plerosque ego iuuenes, qui cum huic se facultati totos dedant, & vero indole, ingenio, eloquio,alijsq. naturae dotibus oppido quam valeant, haec tamen omnia per miseram huiusce vanitatis consectationem citissime corrumpunt. Et ab eximiis Concionatoribus, qui in nostro alijsq. Religiosis Ordinibus floruerunt aut florent, non decora membra, noo succum aut colorem venustum, sed naeuos & verrucas , exprimunt atque imitantur. Sed misereor magis auditorum infelicem conditionem, qui in tales incidunt rerum diuinarum tractatores. His enim auditis etsi gestiunt nonnulli, aut complaudunt, rarus tamen est, qui melior inde redeat, quam intrauerat. Verbis enim suis vim omnem ipsi adimunt, quia Lib. i. M Im praebere debui sient: propterea quoa ut Cicero inquit ' ) ex eiusmodi 'μ diernia modo fias Deio quaedam apparitionis atque artiscios diligentia nasiitur, quae anrmos auoeat, ne em dictis praebeant. Istam itaque ego multorum mentis, atque oris luem hac potissimum aetate per suggesta longe , lateq. grassantem, sanatam cupio; ut alios scelerum morbo correptos suis ipsi concionibus deinceps sanare queant. Audiant igitur ij, quaeso, Ioannem Chrysostomum, summum illum Christianae eloquentiae columen, ex testimonio ipsorum mei ve ictum bra-h Hom. t. in torum huiusmodi vitia his verbis insectantem. erborum Lnὸ, O orationis euriositas supersua eLI, si biniis digna, vel potius ignaris ado centibus; Ut ipse quoque apud eos Philosophus malo inducat magi Iramytium Geraram,admodum hane artem apud Iudices coarguen- , rem, piaricentemque, quod verba ab ipso audient , plici , ct ct ita ditam 9 subrufilea doctrina, nultis vocabulorum fucata idecebris. Et merito quidem, ac iure quodam suo, huiusmodi pueriles assectatiunculas obiurgat noster Chrysostomus, quippe qui illustre illud Chrysostomi cognomen, non a pigmento, aut figmento dictiuncularum per vanum laborem, S miserandam industriam , ex imo lando idi malis quaesitarum, sed ab ore sincero, di a pura illa, ac vere aurea . DM M. . verborum simplicitate sit consecutus . e Sciunt, qui magni huius virii ii ' scripta peruolutant,quam casta, quam placida,quam leniter,& spon- 'δ'' te sua sciens, quam omnium hoHinum sensibus, ac mentibus accom-d In Vita mih modata sit eius oratio. Et memini apud Georgium Alexandrinum .
72쪽
me legisse, Chrysostomum,ut libere ferri sineret Atticam suam facundiam, exeusi e Libani= Sophim imperium ob dictisneuias: nimirum, quod cerneret se ad dictiunculas inani fructu consectandas a Libanio duriter adigi . Quocirca dum illud potissimum curauit Chrysostomus, ne verba sua nimis curaret, amplissimam frugem siue prudenti minae ut ita dicam) negligentiae retulit ; videlicet, ut sicut Demosthenes ob hoc praecipue Ciceroni anteponitur, η quod eius sermo minus scholam sapiat: Ita etiam noster Chrysostomus Basilium,&Gre orium existimatus sith superasse non ob aliud, quam quod in diceno non adeo operose cultus extiterit, & aurum suum maluerit inelaboratum fundere, quam moleste elaboratum trutinare. Neque equidem haec dico, quod putem Gregorium, aut Basilium, aut Libanium, aut M. Tullium istius horridae verborum affectiunculae fui ne studiosos absit enim, ut tantorum virorum clypeo tueri se possint hi, quos insipida eiusmodi orationis scitamenta delectant sed ut interim ostendam inuod nostri Pauli Aresij praestantis ingenio & eruditione Theologi, Sacrorum Rhetoricorum libri, propediem prodituri copiosius ostendent quantum nempe deceat Christianum Oratorem non fucata dictio, & sine impedimento per aures in animum illabens, & in viscera . Nam, ut Fabius, inquit, utendum sermone, ut nummo, cui publica forma es ; alioquin se peregrinum osseras, rouetur e nibu enim odiosus essectation/ eLI. Vtq. cum Seneca dicam, V famdiunt quae 4 ex more sunt, ct quod nouum in, quaerunt; ct modo antiqua verba, atque exoleta reuocant, ct proferunt; modo noua fingunt, er ignota desectunt; continget illis, ut in sua ipsi patria peregrini videantur,& longinquo coelo, ac solo nati. Dicet fortasse quispiam; ornatum igitur orationis damnas Damno Imo equidem probo, & laudo; 'modo vestis decora sit, quae pudicam virginem deceat, non autem ignoti velleris, siue schematis,quam ab al tero orbe peregrinus aduehat, neque tinnula, & versicolor, quam ostentet saltatricula. Locutiones aliquot nimis pictas, & floridas, quae B. Cypriano adhuc adolescenti, & neophyto exciderant, merito improbat Augustinus; φ&nos laudabimus inmetas illas voces, & e gutture exhalatas, quas vel Tusci ipsi, e quibus conquisitae sunt, vix intelligant Ah, Valeant ta-dem huiusmodi verborum, phrasiumq. ineptiae: dent verὰ operam huiusmodi Concionatores, ne ut ille ait badia mesese loquantur sed tin- sum animi quamapertissmὸ exprimant. Plura equidem possem e sacris, profanisq. in hanc rem promere: sed Auidij Cassij illud hic valeat et Aut hoc, quod produxi teritum tis es, aut nescio qui sit satis .
m. Qui contra secerint, saepe moniti, praedis
candi facultate priuentur . Ob eandem causam publicE,
73쪽
, Lib. . v. a. o De viri eon templ.
rauiterq. obiurgatum legimus Triphyllium Ledrensem Episcopum S. Spiridione Apostolici spiritus viro. Cum enim is pro grabbato , quod in Euangetio Iegitur, 'scimpod m, hoe est Iectum humilem dixisset; indignatus Spiridio, Tum, inquit, melior es ChriLIO, qui dixit grabbatum, quod eius Uerbis oti pudeat 3 quo dicto exili Ode face dotati populo inspectante a atque Me modo Triphyllium ad sermonis m
desiam erudiuit. Haec Sozomenus h:s ipsis pene verbis narrat. Benedictionem vero a Praelato accipiant concionaturi , exemplo S. Amandi Traiectensis Episcopi r quem, antequam Episcopus esset, idem antequam conciones haberet secisse, tradit Beda vitae eius scriptor .
Huc pertinet aliquid dicere de ligneo illo sepimento , quod nostri
Patres inter viros, atque mulieres in sacris aedibus erigendum primi omnium superiore seculo instituerunt. Id vero accepere ex antiqui Dsimo Iessaeorum ritu. malo di, Id commune e--ν , in quia septimo die conueniunt,fepto e auditur duplici,separatis Ororum , ct mulieraciartibus. Et paulo inferius: EMedius autem paries a fu furtit re bus , quatuorve cubitis in modum Arieulaifuperiora et que ad te tum patent. Unde gemina prouenit commoditas, edi quod pudori feminei xus confutitur, ct quod verba doctoris exaudiuntur facili absque ob-.Liaeulis, quae vorem intercipiant. Clemens autem Romanus Philoni pene aequalis ab Apostolis id indictum innuit his verbis: d Horum cura Iairi sedeant eum omni quiete ordine. mulieres qnoque hepar tim sedeant. Quocirca miror qua ratione Chrysostomus dixerit se a senioribus audiuisse hos parietes non suisse ab initio, nisi intelligat,in Syria, aut Antiochia non fuisse. Ligneos vero extitisse sua aetate tradit idem Chrysostomus: Oportet, inquit, e in interiore pariete viros a mulieribus separari. Verum quoniam non vultis, necessarium esse patres mLiri putauerunt lumis parietibus separari. Meminerunt eius modi sepimenti complures alij, nempe Nazianzenus, Ambrosius ι, Augustinus, hCyrillus .Hierosolymitanus, ordo Romanus Malijs'.
posterioris aeui scriptores. Hunc morem iamdesuetum Patres nostra, ut dixi, ad Ecclesiae decorem, honestatemq. reuocarunt.
IV. Socius in itinere, Sc dum praedicat, Coi
Cionatorem comitetur, eiq. tanquam suo Praeposito in rebus omnibus Obediat. Idem seruabant Tabe
nesiotae. Reperio enim in regula ab Angelo dictata hanc sanctione Maiores quicunque ἡ fratribus mittuntur fras, quandiu ibi fuerint, Hebunt ius Praepositorum, cuncta gerentur arbitrio eortim.
V. Nemo nostrum eleemosynas quasi suae pro
74쪽
PARS PRIMA. tD 7 edicationis stipendium petat. Apostolum imitabisur. ni
etsi una cum eo nostri concionatores dicere possunt; a A nos vobis spiritualia seminamus, magnum es ,s nos carnalia ve a metamus λPrudentissime tamen ipsemet suo nobis exemplo ostendit Apostolus id non esse faciendum, ne oblucrum temporale Euangelij verba nundinari videamur, & simus ijs similes , quos Propheta coarguit, cum inquit; h Caupones vesri miscent vinum aqua . hoc est, B. Ambrosio exponente , functionum diuinarum prae tis facti sunt humanarum festatores rerum. Ideo post verba nuper dicta, idem subdit Apostolus; sed non os semus Me potesate, sed omnia sustinemus, ne quod osset dictitam demus Euangelio Christi. Apostolo bene concinunt Patres , atque Concilia, meritoq. damnant huiusmodi hominum mendicab la, qui sacras res, sacra verba, ad vilem quaestum foedissima nundinatione prostituunt.
E M P E R quidem, ut ipsa Veritas pronunciat,oportet orarer praecipuὸ tamen bis in singulos dies, signo dato, ad communem orationem magnutam animi, quam corpori mentio, & quiete per horae dimidiae spatium nixi genibus oremus: ida. fiat, primum quiciem statim post persolutas preces Natutinas : deinde vero si sit niems , prima nocte : sin aestas, statim post meridianam quietem. Oremus autem simul in Choro, vel in Ecclesia, quoad eius fi ri poterit. Bis etiam in die, semel ante prandium, iterum antequam eatur cubitum. rationem dicti, facti, cogitati nobiscum putemus . Quotidie post coenam, & gratias de more actas, lotis cum silentio manibus abeant in Ecclesiam, Deum pro bonefactoribus; praesertim quos in mensa recitatos audiuerint, oraturi.
Ad p. VIL Nolae. PR cipue tamen bis in singulos dies nixi g
Sanctum hunc,bis die, mente exoran di Numinis ritum, visi sunt suo exemplo, atque autoritate firmas duo sanctissimi veteris testamenti patres, Isaac, atque David. Illum
75쪽
a raro. istum vero de se ipso dixisse , ' Mari ad abo tibi, ct eontrue M'. Ita namq. Augustinus legit, pro, Videbo,quod vulgatus habet. Sed de noui Testamenti proceres idem firmarunt institutum. Manὸ Petrus. narrat Clemens j assumptis fratribus ,'me, ad Deum quendam se- i. i. '' cretiorem secessimus orationis gratia. Philo de Therapeutis; φ aeuotidie bis precari sunt : mari, ac sub vesperam; oriente Sole petentes diruere felicem, viq. mentes eorum ea si repleantur lumine: oeridente Creo ut anima in totum exonerata sensibus, motiq. rerum sensibilium, veritatem OHistet in intimo cubieulo. Haec ille de primis Christianis Alexandrinis, ut Eusebius, ac Hieronymus interpretantur. Id vero faciebant prisci Patres post psalmodiam, uti & nos facimus. Athana- a LA. d. vi sius , A POLI psalmos precatio, genuumq. sexis. Sophronius; ' Confu
ser. se du . dus Abbas : Nonne eor no um ardens erat in nobis de Iesu i Cum
sub paupertate de eremus militiae regularis, saremus ad fauendum in nocturnis ostia=s,o, pos Clitias absonditi ineumberemus orationi has, illis beati Zmis interuassis, quam magna tune erat in eordibus nostris multitudo dulaedinis p Chrysostomus de monachis sui temporis
Hom. o. is loquens; s Hymnis vero, inquit, iam decantatis, genibus flexis Deum h' unanimes pro his orant, qua nee in mentem quidem multorum faciuoeniunt. nihil enim praesentium petunt rerum, quippe quarum nucta
omnino si eura erit: sed ut intrepidi eism Alius Dei ad iudieandum
vivos, is mortuos venerit, ante tribunal taud terribile assi ant,o nu Ius Hiam Coeem audiat, Nescio Cos: O Iaboriosam hane vitam, recta peragant conscientia: ut dis idtimum hoc mare fecundo nauigent Cento. Huius orationis dux, δ' eaput praecipuum en eorum Pater, atque Praefectus . Habes igitur ex his manE, vesperiq. orandum flexis genibus , & quibus de rebus orandus sit Deus. Addo & aperto capite hReg. .io. Orandum. Ita enim S. Pachom ius, Angelo dictante, sanxit; h Nultas habebit opertum caput meditationis tempore. Videtur autem & Paulus ι i. i. D. idem voluisse ad Corinthios scribens: Omnis Uir orans, aut propb tans velato rapite deturpat caput suum. Super quem locum Chrysostomus ait: Virum non semper detecto capite esse cogit, sed tantum duorat. Qui ritus a nostris etiam seruatur, aliquibus dumtaxat ob capitis debilitatem exceptis. Si cui autem videatur breuius, quam parsit, dimidiatae horae spatium, adeat Chrysostomum loco nuper citato,& Cassianum eius diaconum, dilaudantes breuia, sed crebra orati nis spatia. Nihil vero hoc loco dixerim, quam necessaria sit orati nis, meditationisq. rerum sacrarum exercitatio iis, qui inter vitae
huius fluctus,& pericula deuehuntur. Illud Isaaci Abbatis huc addu- -xisse sat suerit: Impossibile est, inquit, absque preeationis presio cum '' virtute degere. Etenim qui flat, ut quis virtutem exerceat, nisconti
76쪽
nenter adeat, ct supplex ad genua aecidat ei, qui virtutem omnim sep peditat, ac largitur hominibus t
it. Post meridianam quietem . Vetustissimum meri
diandi morem vetustissimus scriptorum Iobus memorat: Inter acer- a Iob. s. uos, inquit, eorum, meridiati sunt, qui eauatis toreularibus sitiunt. Et David Rex, utique meridiatus fuerat, heum furrexit de Drato bi.Reg. H. suo pos meridiem: nisi hunc locum non de accubitorio, sed de coen torio strato velit quis intelligere. Vtcumque sit, non deerunt alia vetusta huius ritus exempla: Mitto profanos autores , Varronem , Senecam , Plinium , ceteros. Inter sacros habes Chrysostomum ad Antiochenses ita loquentem: φ Poct mensam ad somnum conuerteba- e Hom. ro. admini. Loqui vero eum de prandio, non de coena, ex contextu patet. 7'r' Sanctus item Sidonius, d aulicos Theodorici Regis describens,iradit d Lib. r.ep. . eos meridiari consueuisse. Et ut ad Monachos, religiososque viros transeamus, sancit B. Benedictus Abbas, ' ut post sextam horam fur- e Reg-ς p. 3.
gentes is mensa, pausent in lectis fuis eum omni suntio : aut forti qui voluerit sibi legere, se legat, ut alium non inquietet. Id ipsum significat Ioannes Climacus, cum inquit: Mani primo languentes medi- s Grad. ii. cus visitate acedia vero Monactos eirea meridiem . Rodulphus Rabani discipulus in vita S. Liobae virginis ; Diserationem, inquit, s in om- s cap. i. m actu, ac dispostionesua magnopere seruauit, ct rerum faciendarum in semper attendit, ne foriὸ ineon δεῖ cepta, postmodum imperΡ -ctione sua poenitentia bi generar/nt: er quia ad orationis Iudium , ct Iectionis in miam, mentis intentionem sciebat esse necessariant , in vigilando, scut dr in ceteris virtutum nudijs, modum tenere eonsueuit. Nam licet semper modicum, tota tamen sate pos prandium, iam isto, quam cunctae sibi subiectae sorores pausabant ; nec ussi earum indiscreti vigilare Golenti consensi. dixit enim adempto somno,sensum adimi,maxime Iegendi. Petrus Damianus in vita S. Domini Loricati: Aliquando, inquit, h eum per quietem sacrosancto die Paschae, ceteris h cap.ra. fratribus iuxta morem meridia dormientibus. cte. Edinerus Anglus : ἰὰ ζεμε /Cum igitur fratres meridiana hora in Iectis, ex more quiserent. Et dierum ; Vna dierum fratribus Dei idius ροH mensam in lectis suis pausantibus , subito Iragore coelum intonuit. Ex his vero , quae diximus, habes, Religiosos quosdam aestate solum meridiatos fuisse, alios vero etiam hieme. Et S. quidem Benedictus hiemem non excipit,sed
uniuerse loquitur. Ioannes autem Diaconus scribit etiam hiemeis k vit. s.cut Lmeridiatum: Alio quoque tempore dum in die natalitio eiusdem Andreae P . omli, iam meridianis horis, fratres requiserent , subitὰ quida rater, ere. sed reuera praestat aestate tantum meridianam iquietem uti nos facimus signo dato, omnibus indici. Nam ut omnes per hiemem quoque meridientur, superfluum videatur. Et ut Loria
77쪽
Loricatus dicebat; Quid tam longinquis no Etibus in dis dormira si
quis vero nostrum matutino labore, vigiliaque fatiscat, potest Mhieme aliquantisper post prandium requiescerer id enim neque iniungit , neque prohibet regularis sanctio. Porro verum est, & antiquitus usurpatum, quosdam ea esse corporis constitutione ut quod Varro de se scribitὰ nisi insititio somno diem dii derent, non viverent. 'pii 4 Deque Plinio seniore iuniora tradit, dormis emeridie minimum; mox quasi alio die duisse in eoenae tempus. Perbelle autem, inquit, quasi alio die ; quippe quod meridiano somniculo refectis, dies quasi altera videatnr exoriri. Iuuat igitur plerosque homines quotidiana per
totum annum meridiatio, modo somnus breuis sit, & ut Plinius ait minimust alioqui nocet capiti ,& torporem, otiumque nutrit. Id vitium vitabitur, si meridiatio, salte in restiua, non iacendo, sed se- dendo fiat. Hoc situ, habituque corporis Augustus meridiabatur. b a Auetusto P cibum meridianum, scribit Suetonius , hira in in intus, eatiea-- tussique erat, rectis Ddibus choc est sedens, & capite tantum, ac cor poris trunco in lectum reclinato paulisper eonquiescebat. Sed antequam e tractatu de somno, & quiete discedamus , libet aliquid dicere de dormientis modesto habitu tantopere a sanctis Patribus laudato. Chrysostomus loquens de Antiochensibus Mona-ν in chis; Somnus, inquit, ς νι mode Hus, ae fibrius. nemo enim ibi Lie tentem quempiam viderit, aut anhelantem, neque inter quietem com re iactabundum, oes nudum. Dormiunt fanὸ cubantis modestas,quam vigilent cevri r quod ρrofect3 ὸ quadam bem instituti animi rationea culiel. trita e citur. Sanctus vero Abbas Bernardus; a Si quem serti aestigiosum ii qu i h in dormiendo ,seu durius serientem audisset, seu minui compositi iacentem vidisset, patienter ferri vix poterat, sed earnaliter eum , fui culariter dormire causabatur. Quocirca bene factum , ut si non vestiti, Qui monachorum mos est) interiorem saltem subuculam indutielis Tob.e t. dormiamus. Carthusianus enim, absque linea cubare, contrarium
rite honestati censet. Et iure dixit olim Ennius, inlagius prineipium
esse nudare inter Cives eorpora. Id mundi asseclis indecorum: a mundo autem semotos aliquid amplius decet,nempe ut ne noctu quidem, neque inter tenebras nudent corpora.
III. Rationem facti, dicti, cogitati nobi sciam
puteinus . Quod & olim Ethnicos factitasse non unus scriptori Lib. s. e. r. memorat PFrebus Eliensis apud Laertium s depribensias aliqtiandosius, aes cum loquens , suaeque a se vitae rationem reposcens, rogat que quid Alus a rar; Meditor, inquit, esse probus. Publius item ih De Iia lib. i. Sextus laudatus a Seneca ix vir, consummato die eum ad nocturnam
se quietem recepisset, interrogare solebat animum suum: aeuod hiau
78쪽
rite e profanis libasse sit satis . ad nostros venio. Irari semini, monet Propheta, nolite precare; quae dicitis in cordibus vestris, , in eu- , pcii. Ethbtis τε is, compungimini. Quae verba ad examen, quod dixi, facere, magnus ille Chrysostomus aureo exponit commentario. Ecce habes, inquit, radicem, Giscribas quotidianum expensum et habes radiacem conscientiam tuam ct scribe quotidiana pereata. quando aceubueris seper LIOιum tuum, ct neminem infesum pateris, antequam v niat tibi somnus , profer in medium, codicem , consscientiam tuam ; erreminiscera peccata tua, s suid in verbo, seu in facto, via in regitatis-m pereasti. Hoc enim dicit Propbeta; Irasci nini, ct nolite preeare r is dieitis in eredibus Osris, ct in eubitibus in is eo tingimini. Idem alibi: h Luando in Iectutam tuum veneris,oisopori membra concedas, ad tranquiatam portum, eum nemo tibi missus es, n/mo pupat, ρο- '' dicito in crede tuo; ct in anima tua: Expendimus diem o anima: quid
boni scimus aut quid mali operati sumus t es boni quidscinii, gratias age Deo; si quid mali, de cetero ne facias . Et reminiscens pree torum tuorum est unde lacomas: ct poteris in lectulo tuopositus ea d Iere . Deum tuum, ct si e permitte animam tuam soporari. Case istanus ς autem huc et i a trahere videtur illud Psalmi s a. asseritq. de- ς Coil. . e. o. bere quemque apud se examen in se ipsum instituere, exemplo Davidis haec de se narrantis. 4 Cogitaui dies antiquos, ct annos aeternos in dmente habui, ct meditatus sum nocte in corde meo is er excitabar, exfrepebamspiritum meum. Porro erit id veluti praeparatio ad conseiasionem postero die promptius,exactiusq. faciendam. Proinde inquit Chrysostomus, e Cum reputare tibi eo 'ris, tanquam in ecutiosuLhen φῶ cogitationes tuas, ct ungula timoris Dei radito eas. Propone tibi in moram gehenna, superducito eι sectura ictum non babentem vulnus , iudicium facito tibimetipsi terribile, leuioram praepara confessi nem cogitatuum tuorum, ut non in futuro die en uior sis ad perscrutanda pereata. Ab eodem, sensu est illud Io. Climaei: scismi calculisngulis horiι
79쪽
NA cum orationis assiduitate, coniungendus etiam nobis est stequens faci amentorum usus . Quare Clerici, & Laici, Se si mortiferi peccati si bi conscii non sint, tamen ad sacrosanctum Eucharistiae sacramentum ne ante accedant, quam se per Confessionem, quo aequum est pii animi studin, reddiderint puriores . Sacerdotes, qui quotidie celebrant, si non ungulis di bus, saltem id saepius in hebdomada faciant. Confitebitur autem quisque nostrii filo Praeposito, aut cui volet ex Confessariis, quos Piaepositus deputauerit. Sace dotes quotidie Missam celebrent; si impediti fuerint, re Superiori significata, ab eo licentiam impetrent. Clerici, & Laici diebus Dominicis, & praecipuis sestis, vide licet Christi Domini, B. Matiae Virginis, & ss. Apostolorum in hebdomada incidentibus simul coni unicent. Missam audiant clerici, & Laici quotidie: Sacerdotes, quibus diebus facium non secolat. Qiii in lectulis diuturno morbo detinentur, ad eos semel in mense sacratissimum
Domini Corpus deferatur. Vbi morbus ingrauescet, curabit Praepositus, ut non modo sacramenta Poenitentiae, Eucharistiae, & Vnctionis extremat oportune ministrentur, verum etiam ut aliqui praestito sint, qui eos moneant, consolentur, & ad coelestem patriam disponant, &instruant. Cum vicinam mortem intelligunt, Ggno dato, omnes una fratres tu decumbentis cellulam conueniant, egreuientem. animam psalmis, atque orationibus comitentur.
i. O Acerdotes, qui quotidie celebrant. Innumera
O sere suppetunt sanctorum Patrum quotidie sacrificantium exu-pla, siue monita r sed ne fastidium ingeram lectoribus , seligam, quae. Me,r., 1. videntur illustriora . Paulus Apostolus ; Per Chri itim seramus , inquit, Deris etiam Iaudis omni tempore Deo. Omni tempore, idest, singulis diebus, ut quondam huius vim sententiae Patres assecuti, fa-- ctitarunt. Sequitur Paulus; Iderii fructiam Iabiorum mLirorum : Al-hcar i . ludit ad Oseam,h & sic appellat Eucharistiam, ne mysterium prosanis prodat: quae priscis cautio frequentissima. Et quidem Christi Corporis sacramentum fructus est labiorum ac vitulus, ore scilice: sacerdotum,factus. Haec igitur Apostolus Paulus. Andreae vero Apo-s Am clariora sunt ad .Egeam Proconsulem verba: φ Ego omnipotenti Deo, qui qmus, ct verus est, omni die Deriso. De Petro Apostolo 4 i. Vii, rata. rum Principe refert umeon Metaphrastes,4 quod Romae quotidie synaxes
80쪽
naxes celebrauerit. Hippolytus martyr his verbis profert Christum Iudicem, sacerdotes,qui quotidie celebrauerint, dilaudantem : Uenite Pontifices, qui preciosum eorpus, ct sanguinem meum immolarilis quotidie. Cyprianus item martyr,h Uisaeir olei, inquit, quifacrisD b Epia , . 'eiram Dei quotidie celebramus, hostias Dest, ct Uiritimas praeparemus . Et alio loco: ς Si Dra, inquit, er Chriso eius, quibusserula, ct quibus e Epin. G. puro, atque immaeuuto ore seris cia, edi in perseeutione pariter, ct in pace indei Menter ossero, plenissime fatisfeceris,comunication is tua poterimus babere rationem. Ambrosius Deu obsecrans ita loquitur: d Ico. go te Domine per ipsum sacrosanctum tu tirium Corporis,ct Sanguinis tui, quo quotidie in Ecclesia tua pascimur, ct potamur, abluimur, i an scamur. Gregorius Magnus refert, ' Cassio Narniensi Epi- scopo morem fuisse quotidianas Deo bosias rre, ita ut pene nullus
dies viri eius absederet, quo non omnipotenti Deo bosius piseationis immolaret. Quam consuetudinem Deum adprobasse idem S. Pontifex narrat his verbis : Nocte quadam euidam eius presbiero Dominus per Usum adfiitit, atque dixit; Vade, ct die Episcopo: Age, quosa eii ; operare, quod operaris; non cesset pes tiaui; non cesset manus tua: natati Aposolorum venies ad me, ct reeipies mercedem tuam. Bedata,
historiae Anglicanae sanctus, & disertus scriptor, Heduualdi Mart)rri, inquit, Gymnis ,&ρ Imi emper, ct orationibus vacabant, ct f Lib. s.c. . quotidie scri elum Deo viritima salutaris osserebant, habentes secumvaseul aera, ct tabulam, altaris vice, dedicatam. Scribit ite Vuan. dalbertus e fuisse solennem consuctudinem S. Goari presbytero, ut ' 'φ' omni die Missarum flennia ceIebransscrisicium Corporis,o Sanguianis ChriHi pro natu Eceles e erret. Laudati igitur fuere quotidie
sacrificantes. E contra reprehensos lego eos, qui per interualla cessauerint. Quocirca Basilius Magnus h Gregorio presbytero commi- h vid.Gale. in natur, eum cessationis sacrificandi rationem redditurum. Et Carthusianus, primo, deuotionas, & reuerentiae praetextu , cessasse; post modum inter eos statutum , ut quotidie celebrarent , tradit Ioannes Busaeus ad Petrum Blesensem Notis. Quod si cui dubium suboria. i ta Epist. 8s. tur, eo quod legat L S. Basilium,quater tantum in hebdomada sacri. k rhist id c.
ficasse; & apud Epiphanium, in prisci aeui sacerdotes quater item per i id η ,
hebdomadam synaxim celebrasse; Ambrosium etiam non quotidie in iis illud p uratissam facere solitum; S si qua sunt alia eiusmodi exempla: Hic, inquam,sciat, vel de tempore ieiuniorum ea intelligi debere, quo Graeci partim sacrificabant, partim prae sanctificat is utebantur: vel de Ecelesiae, religionisve alicuius peculiari usu. quamquam uniuerse dici potest ijs diebus, quibus sacrum non fieret, Eucharist iae nihilominus sacramento veteres communicasse, ut elicitur ex epistola S. Gres rii Papae ad quaesita Augustini Anglorum Episcopi, n & ex alijs SS. n Lib. io. epist. Patrum locis. Alioquin quotidie sacristare consueuisse, adeo est inx xvς