장음표시 사용
131쪽
Gratiarum actio resectionem immediatE consequitur. De ea hohabet Moyses in Deuteronomio : a Cum remederis, ct biberis, e satiatus fueris, memor ego Domini Dei tui. Quem locum videtur egregie explanare Chrysostomus: ν Absurdum, inquiens, fuerit, si eumfamuli noLiri, si quando partem aliquam eorum, quae apposita nobis sunt,aeceperint, nobis gratias agant, bener nobis precantes abeant; nos cum
τοι, tantiiq.fruamur bonis , ne boe qtiidem honoris Deo pιrs uamui , praesertim cum hine multam Imus assecuturi securitatem. Vbi enim precatis, O gratiarum actio,eo Sancti Spiritus aduenit gratia, abiguntur Damones, ct omnis aduersaria pote Has dirigit, ac discedit. Se uauit autem hunc ritum Christus ipse, uti Concilium Nannet ense paulo post citandum obseruauit. Nam post ccimam illam postremam, di magnam ab eo cum Apostolis pridie quam pateretur, sacratissima celebratam surgens, stansq. una cum eis hymnum cecinit gratias agens, ut Matthaeus resert. Hinc etiam obiter elicere potes Christum ipsum,& Apostolos eius, tametsi alioqui in praedicatione Euangeli; occupat i silmos , prolixe psallere consueuisse. Recitat quoque Chrysostomus formulam gratiarum actionis,qua Monachi Orientales utebantur. Sed quid dico Monachi 3 omnibus Christianis usitatissimum fuisse, meritoq. obseruatum ut tam ante, quam post cibum hymni, precesq. adhiberentur, tradit Clemens Alexandrinus in doctissimis suis Stromatum libris,e ostendens Ethnicis, quaenam Christianis viris vivendi norma esset. Denique ipse, alijq. veteres scrip tores tam crebro memorant hunc ritum, ut superfluus sim, plura si velim addere. Haec autem serE omnia quae singillatim ex antiquitate protulimus, Concilium Nannetense e breui, & graui decreto complexum est :Quando, inquit, presbyteri ad conuiuiam renueniunt, prior eorum ali- luis versum ante mensam incipiat: cibum autem, meumq. per vices enedicant. tam fecundum ordinem sedeant, alter alteri honorem pra Motes. Ex rerum Clericis , aliquis deseriptura sancta aliquid legat. Pos resemonem hymnum, Domini exempla, dicant, sq. talibus in Iocis eontineant, ut ne miniserium vituperatur. Haec prisca illa SD
Oblitus autem pend fueram adnotasse quod stagmina panis, cista
olim, ut nos facimus, ad finem comestionis, veteres collegerint. Mi to vulgatum Marci, & Ioannis locum de Christo mandante; Colligi. te fragmenta, ne pereant: Meminit Io. Cassianus h amanuensis spo tae , quam Graeco vocabulo procherium vocat, in hunc usum fabrefactae . Ex ea paxamacia promebant; inque eam, quae supererant, recondebant in Abbatis Pauli coenobio Syri Ascetae. Lese collationis
132쪽
rierunt veteres . Pachomius enim in sua vere Angelica Regula ita scribit: Si egressis Deris a cibo, ne Aquaris in redeundo, donee ad A. cum tuum periteneris. Et prudenter id cautum ob loquacitatem,quae eo potissimum tempore ingruit.
X. Pro benefactoribus, quos in mensa recit
wS . dcc. Eleemosynas publice legi solitas additis largitorum
nominibus tradit in Ezechielem scribens B. Hieronymus: b Publita, b Lib. c. inquit, Diaconus in Ecclesis recitat omerentium nomina e tantum offert
icta, tantum His milieittis e I. Quod igitur olim in templo fiebat per Diaconum, hoc nos in conclaui facimus per lectorem , non ut ij, qui largiti suerint, placeant i ad plausum populi quod B. Hieronymus eodem loco deplorat sed ut id nobis incitamentum sit ad diuinam eis misericordiam, & gratiam implorandam. Idcirco statim post resectionem ad Ecclesiam una pergimus , ibiq. gratitudinis ergo ora tiones landimus vel priuatas si ut in diebus ieiuniorum Nona iam recitata fuerit; vel in alijs diebus publicas, Nonam scilicet a prandio persoluendo. Probat vero Chrysostomus id insti tutum laudandi Deum post sumptum cibum, exemplo Annae Samuelis Prophetae matris. Libet hic ponere eius verba, quae vere aurea sunt ab aureo ore :α Surrexit, inquit , Anna , posquam ibi comederant, ct biberant in Silo, ct eonsitu in conspectu Domini. Quod omnes faciunt tempus relaxationis , ida fecit tempus deprecationis, os conuiuium accurrens adsupplicationem: fontes Iachomarum emist, mentem. praese tulitsobriam, edi vigilantem e ac post epulas adeo intenes orauit, ut donum acciperet supra naturam , solueretq. serilitatem, ae natura imbeciditatem corrigeret. Ime uitiar a femina Iucri consecuti fumus, ut sciamus Opos conuiuium orare. ui uis enim ad hoc praeparatus fuerit, nunquam in , ebrietatem, aut vinolentiam incidet, nunquam edaritate dii tendetur rsed quoniam expectationem deprecationis habet pro freno impositam animo, conueniente mensura attinget, ex omnibus, quae fuerint appo ta, muBq. benedictione tum animam, tum corpus implebit. Si cupimus itaque, ut nobis vel non petentibus eleemosynae pro victu, cultuq. satis copiose erogentur; grati simus Deo, grati Dei ministris hominibus, qui se nobis munificos ostendunt. Ne igitur subdit Chrysostomus) tantum negligamus lucrum: quidem conuiuium,quod a precatione ceptum in precationem de it, nunquam desciet,sed qu uis te uberius nobis omnia asseret bona.
133쪽
ta. CONSTITUTIONUM C L. R. Xr, Aut extra mensam aliquid sumere . ra
're a. i. iasiis de caussa sancitum legimus apud Pachomianos fratres , ut nullus in raba sua reponat aliquid ad Uescendum praeter ea, quae a dise Inst. lib. .e. pensatore acceperit. Certe Cassianus testatur, blanti fecisse veteres Patres vitium surtiuae comestionis, vis quem eius noxae reum reperissent, non increpatione solummodo, qua leuiora errata plecterentur, sed vel plagis emendarint, via expulsione purgarent. Id intellige iuxta dictam Pachom ij sanctionem, nempe, si quis furtiue, & inscio Praelato praeter ea, quae a Superiore, vel eius licentia a dispensatore acceperit, habere, aut clam comedere ausus fuerit. Quocirca hoc ipsum velut proprii peculij crimen etiam a S.Ilidoro graui poena multatum
Reg.c.ν. legimus . Nussum, inquit,' esus furtiua contaminatio pol at, aut impudens, vel priuatus extra communem mensam appetitus .iExeomm nicationis enim sententia subiacebit qui uis OeI oeciate elextra communem mensam aliquid degu Iauerit. Oxcommunicatio autem non
adeo rigide , ut sacri Canones accipiunt, hoc loco sumenda est , sed uti Benedictus, alii q. nonnulli Ascaetici scriptores frequenter usurpant; nempe pro ignominiosa segregatione a consortio fratrum per aliquot dies. Notandum insuper est, non solum cibum extra communem resectionem, sed etiam vini potum furtivum prohibuiisse priscosa Sirm. ae. Patres. Vinum , inquit B. Dorotheus, 4 extra symbolam ne bibas. Has vero seueras leges, hoc loco adducere volui, non ut Clericis Regularibus graue onus superimponerem, sed ut sciant nostri, atque e teri, nostros ritus, moresque, veterum exemplo, atque autoritati s lide niti: tantoq. diligentius nobis curandum, ut haec leuiora serus mus , quando veteres illi multo dissiciliora , atque duriora subiisse cernimus. His profecto exemplis, monitis l. permovebatur religi sistimus P. N. Thomas Golduellus Asaphensis Episcopus; pro fido Catholica ex Anglia extorris; cui licet Episcopalis dignitas, & lo gaeua senectus aliquid supra ceteros , inter quos degebat, Clericos videretur posse concedere, eum tamen adeo odisse tradunt occultam, priuatamq. cibi sumptionem, ut proinde nihil aut pomorum,aut bellariorum, aut huiusmodi, quae gulae ipse irritamenta vocabat, in cellula sua unquam seruare voluerit. In domo autem Laicorum secularium nobis comedere non licet,
ni si peregre profectis . Quam laudabilem, & verὰ religiosam consuetudinem , B. etiam Benedictus suis Monachis seruandam indixit.. Ree e sc Protre , inquit,' qui pro quouis responso profescuntur, ct ea dies mini reuerti ais monaIIersum, non Masumant foris manducare,etiamsi a quouis rogentur, nisi fortἡ eis ab Abbais praecipiatur. Ruod si alit με rpi'. a. ad fecerint, excommunicentur. Pulchre huc facit S. Hieronymi dictuin e ',' facile contemnitur Chricus, qui saepe vocatus ad prandium, non rem
134쪽
st. Nunquam igitur petentes, raro aeripiamus rogati. sanctus item Ambrosius: P denter, ait, factis eonuenire EeHesiactitas, ct ma. a Lib.a. ore. ximi mini irarum GHys, arbitror declinare extraneorum eonuiuia, '' Uei oti, btilitatis stis peregrinamibus, ori ut ea Outione nullus sis opprobrio Deus. Conuiuia quippe extraneorum occupationes habent. tum etiam epulandi produnt cupiditatem. Subrepunt etiam fabul requenter defeeutor ae voluptatibus elaudere aures non potes; probibere, putatur superbiae. Subrepunt etiam praeter votantatem pocula. Metius es tuae domi semel excuses, quam aliena frequenter: ct ut ibe sebrius surgas, tamen ex aliena insolentia condemnari non debet praesentia tua. Haec grauissimus ille Praesul & Christiani ossich Censor
eximius . ' AGNOPERE eurandum est, ut cum in morbum quis nostrum inci-: det, ei necessaria ministrentur accurate,ne consanguineorum beneuolent tiam, aut domus suae commoda desiderare posse videatur . Qui febri,veli graui alio quouis morbo laborant, eis in cellam deseratur cibus. Lectilatiores cum duabus culcitiis, & pluribus puluinaribus concedi poterunt. Praepostus virum sedulum & cum ceteris virtutibus, tum charitate,& patientia praeditum aegrotis curandis praeficiat. Is det operam, ut medicorum mandata, & omnia, quaesierint faelu necessaria, conficiantur tempore. Praepositus, & ceteri si modo heri poterit) quotidie, aut saltem alternis diebus aegrotos visitent, eosq. ad patientiam , diuinarumq. rerum desiderium cohortentur . Nulli autem ne commorentur simul in eorum cellulis ι res friuolas ne tractent; submissa voce loquantur ; nec sermonem aequo longius producant. senum, di qui imbecilla sunt corporis valetudine , ratio habeatur. Si Preposito visum fuerit, ieiunandi eos lege soluat: illisque, s necestitas postulare videatur. fratrem Laicum Guistrare iubeat. si pro sua quis tuenda valetudine loci,aut coeli mutatione indigere arbitretur, ad orationem primum coniugiat, rem deinde totam P. Generali notam faciat. Demum quae ille Eecreuerit, tanquam omnium optim, summa animi quiete, & tranquillitate recipiat, neque amplius urgeat, aut requirat .
Communis medicus pro infirmis omnibus curandis a superiore deligatur, neque alius a quoquam sine eius licentia adhibeatur.
135쪽
i. I IT Agnopere curandum est, ut cum in ano
bum quis Nostrum incidet, ei necessa
ria ministrentur accurate . Rigidissimis etiam Monachis
moris suit, in aegrotos omnia charitatis, re lenitatis officia depromere . Testis huius rei locuples est Pachom ius, monastici rigoris alioqui obseruantissimus Magister, Scultor. Is enim cum de Rgr tis sermonem habet, e rigidissimo evadit placidissimus : adeo Ap stolo teste Charitas benigna eLI. Si quis, inquit, aegrotauerit, ct habuerit neeessitatem ,stae desideritim comedendi liquamen de piscibus, vel aliquid eorum, qua comedere non consueuerunt, non manducabit cum Iratribus ceteris, sed separabitur . is dabituμ ei a mim Iris ad omnem abundantiam , Ut in nu o stater languidus contri Ietur. Et B., p .ci . ia Hieronymus de eorundem institum agens ,h egregium Pachomianae .soL. ri' charitati testimonium praebet: Aegrotantes , ait, maris funientantur' '' Obsequys, ct ad omnem copiam primaratis cibis. Porro Patres nostri in hac praesertim virtute praestantissimi extitere, eorum q. eximiam in curandis sodalibus solertiam, laborum tolerantiam,humanitatem, a Principibus quoque viris, magnis laudibus celebratam scio. Et vero quidnam hominum est sub coelo apud quos melius collocari beneficium queat, quam apud charissimos fratres, misere aegrotantes, quos una, eadem i. Religio, hoc est eadem pijssima Mater, Magno Parenti Christo genuit, aluit, sanctisq. laboribus exercuit λ
H. Praepositus virum sedulum aegrotis curan
dis praeficiat. idipsum habet Augustini, hoc est Clericorum
ordinis institutoris Religiosa sanctio: φ Aegrotantium, inquit, curastae ρο aegritudinem resciendorum ,sitie aliqua imbecillitate , etiam sine febribus aegrotantium, Uni alieni debet initimi, Ut ipse de Gnaris petat, quod cuique opus se perspexerit. Mirum certE se in hoc munere praebuit cui alios praeteream) Matthaeus noster Bencius , vir illet, omni virtutum genere ornatissirnus. Valetudinario praesuit compi res annos, Ad ceteras ordinis dignitates propemodum praecepto eum cogi oportuit: adeo omne, quod sublime videri posset, auersabatur: Aegrorum vero curam lubens suscepit, indefessus habuit; scilicet ut illic suam ille sedulitatem, charitatem, prudentiam, facto'. ad ii
136쪽
manitatem mores, cum multorum eximio fructu exercendi daretur occasio. Itaque vidisses hominem non inuisere solum , aut verbo tenus solari grauiter aegrotantes; sed praeesse diligenter,imo adesse, Maduigilare assidue, sua illa comitate alleuare moerentium animos, tesnire languores , dolores minuere decumbentium; in his , quae fieri potuissent, occurrere desideriis singulorum : Si quid vero a quoquam cupitum, quod vel ratio, vel nostri ordinis leges vetuissent, excusare se adeo sincere, & humaniter,ut facilὰ iudicari non posset, quid aegroto optabilius, aut utcunque praestari, quod poposcisset, aut tam belle, benigneq. negari. Omnino cuncta ille sapientissimὰ prouidere, exequi vero strenuE , & diligenter. Sed ad praeclaras eius virtutes,quas Turonum magister, Visitator, Praepositus ostendit, haec ipsa,quae modo narramus, quantula sunt Finio igitur, neque enim hic locus. Beatam illam animam nunc coelum habet; nos miseros, qui talem amissimus, illi similem non admodum facile reperturi.
III Multi autem ne commorentur simul in
corum cellulis . Benὰ id eautum. Licet namq. scriptum sit: a EeeIece. Non to pigeat Visitare in mum: ex bis enim in dilectione maberis.
Ea tamen non est censenda, aut vocanda visitatio, quam multorum turbant garritus, nugae, clamores. Ideo S. Pachom ius , Angelo sanciente, scripsit i h Agrotantem absque concessu Maioris nemo visitet . b Ree. n. v. ne videlicet molesta conflueret turba, & taedio assicerent languentem,
i v Senum, dc qui imbecilla sunt valetudine
ratio habeatur . Ad hoe ipsum firmandum spectant Augustini
verba, ς quae superius retuli. Iussit etenim Sanctissimus Praesul non . ecit. r. eorum solummodo, qui febri, assixi lectulis, vexarentur; sed etiam qui alia quapiam imbecillitate laborarent, curam esse habendam. Et Concilium Veneticum d huc etiam iacit, statuens ut probatis senibus 4 . post emeritos labores, ae etiam propter in mitatis necessitatem, a portis ab Abbatibus regula remittatur. Iccirco S.Theodosius Coenobiarcha instituisse legitur ' separata cubicula ob valetudinarios se- e Inetv vix 4 nes, & monachos laboribus debilitatos, appellasseq. Graeco vocabulo Γιρουντιαμον. Id ipsum sectile S. Ioannem Abbatem Synaitam vid
re est apud S.Cregorium Papam, epistola ad eum scripta: quippe cui ad souendos senes dono mittit benignissimus Pontifex lamas , hoc est, stragula, quindecim. Et uniuerse dico senes eximendos esse a ieiunio, alijsque religiosae vitae laboribus ; ijsque, si opus habeant, administrum e Laicis aliquem assignandum, ut di antiquitus factum le-
137쪽
go in vita S. Ioannis Silentiar ij, Iustum autem esse putaui Ioannes
i . e p. . inquit ) dum sum adbiae robiam eorpore mini ara, ct seruire, ut quando ero imbeciitas, minime condemner, δε mibi minis Irent a*. Aequa videlicet ratione, ut qui antea se arcte coluisset, senex postmodum liberaliter , Oificioseq. tractaretur . Quocirca huiusmodi emeritae virtutis viri, etiamsi velint laboribus insistere, exhortandi sunt, ut sibi senio, laboreq. fractis iam tandem parcant. Exhortareb Gradu.,ι inquit Clim acus D ex ebaritate senes, scientia, ct aditone claros, qui corpora sua in exercitatione contriuerunt, modieram i quietis induia gere. Profecto exhortari non solum, sed propemodum praecepto adigere opus fuit strenuum illum,& veteranum Christi militem, Andream nostrum Auellinum, qui licet sere nonagenarius esset, vix tamen a communibus nostri initituti operis,arct Oq. cultu segregem se aliquando fieri passus e st. Aemulabatur,opinor, ardens illud B. Bernardi prui vii η Christo patiendi studiunt. de eo enim Gulielmus Abbas haec refert; videres, ait, hominem imbecidum , idi languidum conari, ct aggredi quaecumque via i , mimus considerare quid pos si ,sollicitum pro omnibus , circa seipsum negIstentem, omnibus in omnibus a*s obedienti mum , sed deIe iis vix aliquando ,seu ebaritati ,seu potesati obedientem,smper enim sua, Bulga reputans , maiora moliebatur. O da mihi
tales senes ,'ego cibo eos, s vis etiam auro ct poto balsamo; uti do Sanctissimo Martyre Timotheo is ipse S. Bernardus aliquando dixit Ad se,. Hac de senibus, atque imbecillis , nunc ad ipsos redeo aegrotantes; ς' quorum si quis graui morbo decumbat, iuuandus erit adsistente sibi diu, noctuque e nostris aliquo , ut factum legimus Gregorio Magno
e Di.lib. . narrante, dum Gregorius Monachus grauissime aegrotaret. ei etenim Iulius frater administrauit, hoc est, per diem adstitit, noctu per interualla aduigilauit. Prorsiis id omne exposcit sollicita charitas,& mutua in languentes beneficentia, atque pietas, tantopere a Christo. Domino commendata.
V. Si pro sua quis tuenda valetudine loci, aut
coeli mutatione indigere arbitretur . Duo hoc mihi I
co dicenda sunt. Alterum Praepositis , ut ossici, meminisse velint: agrinis alterum, ut se pauperes Clericos tum maxime existiment, cum aduersa laborant valetudine . Et Praepositos quidem non ego, sed Augustinus docet, quamnam methodum adhibere debeant ad aegros di-Rec cap. . gnoscendos, curandosque . Primum, ut patens e i aegritudo, tiamsi rec et aeger, exequatur eon a medicorum. Si autem velit aliquid medicamenti , aut leuamentis hi praeberi, O forte non expedit, suae cupiaditatι non obediatur, aliquando enim etiamsi noceat, prodesse creditur
138쪽
Usibi doleat, Ine dubitatione eredatur. Haec ille magnus doctor prudentissime. Qui vero intelligi debeant famuli Dei, quibus vult
S. Augustinus, ut sine dubitatione credatur, hoc opus, hic labor est. Si vocabulum Praepositus attendat, omnes sunt famuli Dei ; si rem ipsami vereor, non adeo omnes. Haec itaque ancipitia quis explanabit nobis 3 Humbertus explanabit; ille inquam, qui uniuersum Praedicatorum ordinem, a B. Dominico Quinctus , cum laude rexit. Is igitur ea Augustini verba declarans a docet, famulum Dei,de quos-- μὰus iri praefui loquitur, eum praesumi, qui diem , noctem. in Dei obsequis impendere anhelat; qui in suis regulis humiliter, ct deuotὸ Ν, exercet; qui tibinterfui Praelati Ooluntatem, non suam, implet; qui bonum communitatis , non priuatum, quaerit; qui proximum verbo , Oexemplo pascite tali famulo Dei eone ludit Humbertus) direnti quidsbi doleat, ne dubitatione eredatur. Verumenimuero quamuis iuxta hanc germanam Humberti interpretationem, uti iure suo Praepositus possit; nihilominus subditi, etiam non adeo persecti, languores veri- . ne sint, an ficti acutius perscrutari, internumq. cuiusque sensum anxiErimari, charitatem non raro laedit, aegritudinemq. si non adsit, indu- .cit. Itaque ab eiusmodi subtili quaesitione Praepositus si me audit, abstinebit: praeterquam cum viderite cuiuspiam semper melius , a que melius, numquam bene se habentis , perpetuis medicationibus, Religiosam Ordinis obseruationem pessum ire , εc ea illum arte laboribus, sanctis q. virtutum stud ijs facillimE se subducere. Nunc ad . ipsos veros aegrotos me conuerto, quos non meis verbis, sed sapientissim Regum Salomonis compellabo: ' Titi in tua in mitate brees. 18. ne ris pietas tripsum hoc est ne curam tui, desperando de Neveranda sanitate, deponan. sed ora Dominum, ct irae curabit te. His nim
rum verbis hortatur aegrotos, ne ante omnia arripiant medicorum remedia r sed Ut in primis precibus ad Deum confugiant, declarando se illi
maximὰ Adere, illumque primum esse autorem recipiendae sanitatis, qui Ut verὸ solus sanitatem eonfert, ita ex animo precantes exaudit, se Iuli eorum expedire conuenerit. Hoc ipsum autem est, quod ait nostra Constitu tior Ad orationem primum confugiat, rem deinde totam Patri Generali notam faciat. demum quae icte decreuerit tanquam omnium opti summa animi quiete, ct tranquiPitate reeipiat, neque amplius urgeat, aut requirat. Petijsti loci, coelique mutationem, quam necessariam putabas tuae valetudini. Qui scis, si quam utilem put ueras, exauditus a Superiore, perniciolam aut corpori, aut animae, aut sorte utrique experireris 3 Quisquis domi tuae fueris, pauperem te nunc in domo Dei esse memento; paupertatem enim professus est Suam quisque sortem metiatur. diuites grandi pecunia salutem sibi quaerant: pauperes etiam in aegritudine,imo vero tunc maxime,quod tunc Propiores cinio sint, paupertatem, cuius regnum coelorum est , I seruent.
139쪽
c y 3 -- struent. Alioqui dicam cum Bernardo P Ualde dissonum a pauperta te erit, in totis fluuijs, hortis, rebar Oi reperiri vix posse quod com das, aut ut ab avero Orbe petantur pbarmaca, quae tibi jub tegmine, O nomine necessitatis, sue discretionis , carnis prudentia fuggerit --ἡ hibenda . Claudat hanc Notationem Marinonii nostri memorabile factum . Cui suprema valetudine decumbenti, cum a Villano Collateralis Co- i silia Triumuiro perdix opipare apparata dono mista esset,eam intuitus vir beatus; Egone, inquit , senex misellus & peccator tam pretiose comedam λ Atque eam illico ad quendam virum in Nos omio Insanabi Ilum miserrime aegrotantem asportari iussit. Addam aliquid hoc loco de Conualescentibus. Hos Augustinus vocat pos aegritudinem resciendos , deque his ita scriptum, decre-
Reg, eap. M tumq. reliquit: ν Sani quemadmodum aegrotantes nece e habent minus
accipere, ne Prauentur ; ita ct pos agritudinem e tractandi sunt, si
citius Heremtum etiamsi de humillima secuti paupertate venerint, tamquam hoc issis contulerit recentior aegritudo , qtiod ditiatibus anterire consuetudo. Sed eum vires prisinas reparauerint, redeant ad felici rem consuetudine uam, quae famulos Dei tanto amphus decet, quantis minus indigent, ne cibi eos teneat voluptas iam UGetatos, quos necessuastiuarat insermos. Idos sani existimet ditiores , qui infusinenda pa citatefuerint fruores : metius es enim minus egere, quam plus habere. . Haec sanctus ille Pastor, ut solet, prudentissime.
De recipiendis, & instituendis Notatijς.
o diuinum cultum, εd totius Religionis progressum pIursinsim interest. N Uri ut tarivim, qui a Spiritu sarrcto ducuntur, & spectatae vitae sunt, qui usui Religioni esse eos lunt, pateat aditus. Quare priusquam quis reci
piatur, precationi se totum tradere Patres iubeant. Probetur deinde eius spiritus, & accurate, ac diligenter examinetur de ride Catholica de vita, de moribus, de fama, de eruditio::eae aetate, sitne ex Iegitimo matrimonio natus,& virum in aliam Co regationem, vel etiam an alibr rii nostram dederit operam ut adicisceretur,aut ut aliquando adscitus : habeatne sorores collocandas,an parentes ege .les, aut infirmos vii ne aere alieno grauatus, re si qua horum sunt similia . Quod si
diligentisi e , & per plures hebdomadas examinatus, nihil impedimento suerit, quominus idoneus videatur qui admittatur, de consensu maioris partis vocalium loci, modὁ ne Praepositus distentiat, recipi poterit. Quod si sorte in aliqua domo non adsit nis Praepositus atque alter tantum Vocalis, si in recipiendis Novitiis, aut liabitu induendis , aut ad promonem admittendas,vocalis ille cum Praeposito non
140쪽
non consentiat, res tota deferatur ad P. Generalem .
Qui de haeresi unquam sit spectus, aut delatus fuerit 3 qui in alia religione prose sonem fecerit, nullo pacto recipiatur. Qui alius Ordinis habitu tantum fuerit indutus, si P. Generali cum Consultoribus videbitur, poterit recipi. Qui in nostra ni semel admissus postea recesserit ι Qui a Patribus cuiuspiam Domus repulsain pastix ad aliam se contulerit; Qui ex legitimo matrimonio natus non sit, nulla ratione nisi ex consensu P. Generalis recipiatur . Quod si quis eiu simodi ex rei ignorantia receptus sit, is ne induatur habitu, neve ad Prossessionem admittatur, nisi Praepositi Generalis facultate impetrata . si quis in aliquam ex nostris Domibus, ut admittatur, postulauerit, ne recipiatur absque illius Domus Patrum licentia, in Quamplius ut ingrederetur, petierat: nisi serte in eam Civitatem ita se contulerit, ibiq. fuerit
commoratus, ut domicilium mutasse censeatur .
Vbi primum quis receptus fuerit, tradatur a Prirposito instituendus Novitiorum Magistro, cuius electio a Praeposito, maioreq. parte Vocalium modo ne Poposutus dissentiat singulis fiat annis; idemq. per plures, s videbitur, annos refici poterit . Deligatur antem ex sacerdotibus, qui praecipua vitae integritate,morum. gr uitate sit praeditus : qui prudentia, & discretione polleat: qui mansiuetudine, Se seueritate, pro rerum,& personarum qualitate, uti optimὰ nouerit: Qui nostrae Congregationis communes labores libenter ,-assidue cum alijs subeat: qui rebus diruirinis, & Ecclesiasticis non mediocriter sit eruditus : qui mandata Dei, atque consilia , perfectioni q. viam verbo , & exemplo alios edocere valeat. Is pro facultatesbi a Praeposto concesi, diligenter , & sollicite in se et Novitios sibi commisios , Deum ex animo amare, mundi huius voluptates,& illecebras contemnere; paupertatem, & humilitatem in rebus omnibus colere ; Obedientiam prompto, de a sacri animo amplecti ; puritati, & vitae innocentiae magnopere studere bis saltem in die
conscientiam examinare, ter in hebdomada confiteri, diebus Dominicis una conu nire, ac coram Magistro culpas suas dicere . Horretur etiam eos, tentationes, atque
a leb cogitationes singulas Magistro sito quam citissime,& sua spote detcgere; tei pus in rebus inutilibus non conterere ; vanas seculi occupationes deuitare ; silentium oportunis Iocis, ac temporibus seruare; orationis seruorem , & assiduitatem diligere ; rebus diuinis inagnopere delictari, atque cetera Religionis nostrae insti, tuta diligentissime tueri. Postquam in nostram Congregationem quis admissus sue, i, per aliquot dies suo habitu seculari,vitae nostrae rationcm contempletur. Tum si perseuerandi leni exhibuerit, Clericali habitu indutus pro hospite habeatur . si pro Clerico est admist
sus, per menses quatuor ; si pro Laico , per annum pro hospite reputetur . Hospiates, si in sacris sint, ante susceptiun habitum ne ministrent in suo ordine. Si sint S cerdotes, perrarλ, non nisi diebus sestis, de Praepositi licentia, Sacrum faciant. Si saepius fieri necessitas loci, aut alia ratio postulare videatur, Praepositi Generalis sa- cultas erit impetranda . Noui ij ad nullum ordinem promoueantur, sed si, la Clericali tonsi ira, si eam non habeant, initiandi sunt. si quis Nouitius fit Sacerdos,nulla ratione Consessionibus audiendis exponatur. Ante professionem, nisi aliter P.. G rerali certa de caussa videatur, nemini nec Philosephiae, nec Theologidi lectionibus interesse facultas sit 3, sed diuino cultui, Ecclesiasticis caerimonijs , ut ipsius a negationi, atque deuotis, & ad pietalcm accommodatis legendis libris vacent Prosess cum Nouitijs ne versentur, neque ullo pacto colloquantur, ne illi quide,
qui ut ingrederentur, operam dederunt, aut eorum consessioines audierunt.
Qui ad senetiones Ecclesiasticas inhabilis, aut Religioni oneri futurus eo existia
matur, is nulla charitatis, aut misericordiae specie ad proscctionem admittatur. Dici scribere , aut legere ne distant, sed cum simplicitate, domesticis operibus vacent, quae ita temporibus distribuant, ut ad communem orationem cum alijs ve niant. Missae intersitat quotidie . Pro Matutino orationem Dominicam, &falutinconem Angelicam qu Mecies; pro quaque Hora ter dicatu .