장음표시 사용
141쪽
V re priusquam quis recipiatur, precationi se totum tradere Patres iubeant .
Probetur deinde eius spiritus, δα.
Quam duro examine probarentur olim ij, qui claustrum ingredi deposcerent, tradit Cassianus eleganter hoc modo: Igitur ambiens quis in Coenobii recipi discriptinam, non ante prorsus admittitur, quam diebus decem Uel eo amphus pro foribus excubans indicium perseuerautiae, ac de ιγ fui, paritem. humilitatis, ae patientia demons uerit. Cumque omnium praetereuntium fratrum genibus prouolutus, ct ab Cniuersis de industria refutatus, atque dessectus, tamquam qui non re ligionis , sed necessitatis obtentu monasterium optet intrare; iniurνι quoque, ct exprobrationibus multis affectus,experimentum dederit cysantia suae, qualisq. futurus si in tentationibus, opprobriorum tot rantia Gesarauerit. Seuerus item Sulpitius h narrat exactam eiusmodi probationem his verbis: Praeeipua , ait, ibi virtus, ct prima, Obedientia eLI: neque anter adueniens ad mona torium Abbati us pitur, quam qui tentatus prius fuerit,Wprobatus , nullum unquam recusaturus quantumlibet arduum, ac di cile , indignum. toleratu Abbatis imp rium. Addit his verbis duo, eaq. admiranda probatae obedientiae, ac patientiae exempla,quae lubens omitto. Mihi interim, omnibusq. nostris esto compertissimum, necessarium esse, si non adeo durum, saltem diligens aliquod & diuturnum experimentum, eorum omnium qui Religionis portum expetunti videlicet, ut in sublimia per sectionis fisigia, talia initiorum fundamenta consurgant, inquit Cassianus ; ς alioquin frustra speretur, posse tam arduum longumq. iter conficere eum, qui in ipsis viae initijs cespitauerit.
II. Qui in aliena religione prosessionem secerit , nullo pacto recipiatur . Ratio, quam S. Thomas 4 aia
fert, cur transitus de una religione ad aliam non sit laudabilis, concludit etiam, ne unquam, vel rarissime recipiantur huiusmodi transitum flagitantes. Ea autem est, quae sequitur , de lib. S. Thomae hue exscripta his ipsis verbis : Transre de religione in religionem, ns proptιr magnam utilitatem, vel necessitatim, non e i laudabile: tum quiamborporunque scandalia antur tui, qui racinquuntur, tum etiaquia
142쪽
quia Deilius aliquis prosicit in religione, quam consueuit ineolere,quam in illa,quam non consueuit, ceteris paribus . Vnde in Collationibus Patrum Abbas rius dicit: Unicuique Cliti essecundiam propositti, a Coll. quod elegit , ut summo Liuio, ac diIgentia ad operis arrepιι per ι Πιο-nem peruenire fesinet, ct nequaquam is fua, quam ele it Iemes, pr in spone dis dat. Et postea subdit dicti rationem: b Impossibile namq.esi cnum ct evnrim homine mulcniuerses fulciri virtusibus: quas si quis Coruerit pariter attentare, in id incidere eum necesse es, Ut dum omnem sequit ν,nuuam integνὰ consequatur. Diuersae enim EeI Anes praeminenι secundum diti ersa virtutum opera. Haec S. ille Doctor. sed quia ii, qui migrant de uno ordine ad alium, plerunque nituntur autoritati eiusdem S. Thomae docentis ea , quae supra dixit non obia ς ε - stare, in laude dignisnty, qui zelo perscctioris siue obseruatioris Re. Otonιs,transtini de una Rehetione ad aliam; aduertere hos ego cupione fallacis boni specie illecti, spe sua ut saepisti me accidit misere defraudentur. Nam quise intrat inquit Augustinus quassecuritatem
sperans, neminem quem toleret habiturus , nescit quid 1nterius agatur,nestit quomodo vento intrante, etiam naues in portu codidantur . Ne
scit denique mysticum hoc religionis lilium, dum in his terris est,si ne spinis non esse. Vigeat, vireat, soreat ; spinas tamen habet, hoc est, religiosus quisque ordo humani aliquid patitur ; quippe qui ex hominibus, non ex Angelis confiatus est. Itaque frustra in hac vita queri statum aliquem nullis malis admixtum, persecte quietum: Nalilium quidem est, sed ut sapientissimus Regum cecinit) inter spinas. Id enim ijs significasse verbis cmissa literati expositione, quam erudite profert Michael Clisterius noster, libri Canticorum explanator insignis P declarat S. Augustinus in Psalmum nonum supra nonagesimum scribens. Omnino istiusmodi homines, primum locum, cui insederant, deserentes, ut meliorem inueniant, raristi me ducuntur vel bono, vel prudenti consilio. Et ideo optime sanxit nostra religio vinulo pacto recipiantur.
III. Deligatur autem Nouitiorum magister ex Sacerdotibus is, qui praecipua vitae integritate.
Novitiorum magistrum, hoc est, Tyronum in Christi militia ductore, atque instructorem omni virtutum genere debere esse conspicuum notius est, quam ut antiquiorum exemplo autoritateq. a me probari oporteat. Vnum nihilominus exploratissimum Io. Cassiani dictum d /ς hoc loco ponam, dignum sane quod ab omnibus absque haesitatione credatur ; Non po Icilicet alios utiliter in litui ab eo, quι virtutum laboriosa certamina re ipsa non fuerit expertus. Harum enim rerum ratio, inquit ille, nequaquam poten otiosa indiratione, doctrinaq. in horum
143쪽
borum vel tradi, GH inteInoi, vel memoria eontineri: totum nam' in sola experientia, up con it. Et quιmadmodum tradi nis ab experto non queunt, ita nee percipi quidem, mei intelligi nis ab eo, qui ea pari Hudio, ae sudore apprehendere elaborauerit, possunt. His similia habet S. Basilius sermone de rerum abdicatione. ipsum ad i.
Iv. Insermet Novitios sibi commisses obedientiam prompto, dc alacri animo amplecti. id qu6
a last Eb .ς- rario ἰὸ om Cassianust in uit his verbis : Cuius, Institutoris , haec erit
que idem Cassianus inquit his verbis : Cuius, Institutoris , haec erat DPicitudo, ct eruditio prine alis , per quam iunior introductus asce dere consequenter etiam culmina religionis summa praeualeat, reat eum primitus suas vineere voluntates, quem studiosὸ in his G diligenter exercens , hae issi semper imperare curabit, quaesenserit animo eius e e contraria. Plura in hanc rem addit Cassianus, quae consulto, ne longiores simus, omittimus . Non tamen praeteribo Christi sententiam hoc primum omnium deposcentis a discipulo suo, Vt abneget semeti um hoc est, ut in eum locum Patres exponunt Vt per obedientiam animus, spiritualis Deo victima osteratur. Merito igitur exclamat magnus ille Climacus: Beatus qui Ilvatemfuam adflnem Usque morti auit, suiq. ipsius curam omnem, atque dilige tiam Pirituali magi o permist: nam ad Cruci i dexteram con-Hituetur
V. Tentationes suas, atque adeo cogitationes
Magistro suo quam citissime,& sua spote detegere.
Id plurimum conducere ad spiritualis vitae sundamenta firme iacienda merito existimarunt Tabennenses Patres. In tuuntur narrat de ijs Cassianus P nullas penitus eo litationes prurientes in corde perniciosa confusone celare, sed confestim Ot exorta fuerint, easDo pates cere seniori, neesuper earum iudicio quidquam suae discretioni commitrare, sed i d credere matam esse Cia bonum, quod discusserit, ac pronu-tiauerit senioris examen. Itaq.M, Ut in nuuo circumuenire iuuenem eallidus inimicus, vetat inexpertum, ignarumq. praeualeat, nec uua fraude decipere quem pervidet non sua, sed femoris discretione muniri : ct fuggestiones suas, Vel ignita laeula quae unque in eor eius iniecerit, ut seniorem olet non posse suaderi. Ad hunc modum egregie Cassianus, siue apud Cassianum vetusti Patres de cogitationum cita ma'nifestatione disputarunt. E contra autem Generale dicunt, O euindens indieitim ui diabolicae eogitationis, s eam sniori confundimur aperire. Et in quam magno tum periculo versemur, Serapion A 4 Coll.3.e aed ex Salomonis verbis ostendit. Si momordcris , inquit, sirpem
144쪽
non in iis, non est abundantia ineantatori , iden, sper eonfusionem suae geritio su cogitatio diabesica, incantatori cuipiam spirituati Ruieitιι
Magiser, qui carminibus scripturarum mederi protinus vulnera, ct ex- trabere de corde conuenit noxia Cenen erpentis, patefacta non fucrint, succurrere periclitanti, periturove non poterit.
v i. Bis saltem in die conscientiam examinare.
Huiusmodi examinis utilitatem satis, ut arbitror , superius explica- uimus. Novit ijs vero cum non semel tantum, sed saepius die cogita. tiones inspicere, & componere expediat, ut id libentius, diligentius'. exequantur; recitabo hoc loco insigne exemplum a Climaco allatum Monachi cuiusdam, ad cuius latus cum Climacus appensium breuem Iibellum conspiceret, didicit eum quotidie cogitationes suas in eo notare consueuisse. Nam optimus sub ijcit idem autor iue Trape - , cred. 4.αita es, qui quotidie Uessere Iucrum , ac detrimentum omnino rempurat . iati od scire manifilius non potest nisi boris gulis in tabulis omnia denotet. Nam eum calculi Angulii horis ponantur, totius diei ratio posmodum clarius agnoscitur. Haec habet Cliniacus . Si itaque illi in horas singulas tam exacte in seipsos inquirebant, quidni, bis saltem die, nostri ordinis Tyrones, puluerem mundanarum cogitationum e corde diligenter excutiant.
Vii. Per aliquot dies suo habitu seculari vitae nostrae rationem contempletur. Quid simile habis in Regu
la Pachomij, h & apud Io. Climacum. Non enim induebant reli- : gioso habitu quemquam, nisi postquam sua veste indutus, & sui ipse . '' ' ' experimentum dedisset,& Regularis vitae rationem probe edidicisset. Subitariae quippe illae, & praeteruidae vestium religiosarum in obuium sere quemque iniectiones, hinc leuitatem arguunt, inde foedae poenitudini viam sternuunt. Eiusque υefies, donec professionem emittat, in eommuni Vestiarior ponantur. More scilicet Thebaidis, & Aegypti Monachorum, de quibus Cassianus ita scribit: - I da vero quae cMonachus 7 deposuit ditim lib. e.ετ Inimenta Oeconomo consignata laudis reseruantur, donee profectus, ct tentationis eius, ct tolerantiae virtutem diuersis tentationibus , ac probationibus euidenter agnoscant. Subditq. eiusmodi vestimentata, veluti veteris hominis exuuias, egenis olim erogari solitas . Vide etiam Pachomium de hac re sancientem. es eg. .a
viis. Prosessi cum multi, ne versentur, neque
ullo pacto colloquantur . s. Hieronymi ad Nepotianum Re
145쪽
η rpist gularem Clericum scribentis sententia est, Clericis omnibusmem randa : Tales habet octos,quorum contubernio non infameris. Vi tandae igitur sunt adolescentulorum consuetudines. Olim quippe nedum
familiaritatem, sed omne etiam breuissunt colloquii genus cum No-.C::. uitiis filisse prohibitum liquido patet cum ex Cassiano, h Pachomio ,
d in Ree.Mori. Isidoro, ψ Isaia η Abbate , tum praesertim ex S. Bernardo, haec dicen- ,. . d. ha. te .' Forte erit inter vos , qui tacitus ressondeat, quod ego constium Auein. dabo tri, cui nec unum quidem dicere verbum fas est, absique lice tia y Quam vero duriter eius legis transgressores puniti fuerint, tradunt iam dicti Patres, quos qui volet, adeat. Nobis consilium non est de iudicijs, poeni'. hic agere. Illud tamen reticere non debeo. Novitios cum exquisito delectu ad religionis habitum, siue profensionem admittendos. Alioqui magnam perniciem Religioso ordini c5. . parabit is, qui absque discrimine omne hominu genus, plerumq. indo cios, ineptos, ceruicosos, stolidos membris captos , luxato'. pers ctionem vitae spiritualis non serio conquirentes, sed dicis caussa ima, ginantes , addo & tenellos pueros, in religionis caulam incautus pastor induxerit; uihilominus satagens, curansque, quam id quod curare debuisset maxime, nimirum domus Dei decorem, atque animarum νlucra per idoneos operarios administrari. Non sit Carata noster, grauissimus ille nostri primum ordinis, mox uniuersi Christi gregis P stor, quem tradunt, nouitium auidius manducantem illico expulisses: a Gradu quod in Resigiosis Congregasionibus ut Clim acus autor estutila iE
obra ruinam omnem , ct neglig/ntiam , atque eontemptum operetur.
Antiqui it a Patres quam duros, dissicile'. se praebuerint in recipien' dis ad coenobia nouitijs, iam supra narrauimus. Detrimentum autem , iacturamq. incredibilem, quae ijs aut promiscue receptis, aut negligenter probatis, Religioni infertur, nulla unquam oratio narrauerit. Audi interim Franciscum Riberam Soc. Iesu Theologum erudistione,& vitae probitate insignem. his oseae. ,. Multum, inquit, had incolumitatem omnium Religionum pertinet, , , praesertim q. earum, quae non suam modo, sed omnium etiam salutem, , propositam habent, ut pauci in eas admittantur, ijq. eiusmodi sint ut ,, certis argumentis constet vocari a Deo ad illam Religionem. Certis, ,, inquam, di diuturnis : non enim facile omni spiritui, & omni voca tioni credendum est, sed probandi sunt spiritus an ex Deo sint. nanori saepe ex Deo non esse, qui maxime videntur, exitus indicauit. Indic is uit etiam longi temporis usus,nullam esse certiorem, ac praesentiorem ,, Religionibus pestem, quam multitudinem. Nam quae dicuntur pestes & sunt, ambitiones, auaritiae, voluptates, contentiones , & aemula - , , tiones, ex multitudine oriuntur. Ac si quis putat in magna homi- D num multitudine, mortificationem , & humilitatem , & pacem , con-
,, cordiamq. animorum conseruari posse diu, id putat, quod neque i
146쪽
, ,hunc diem usque factum est, neque umquam siet. suid es, inquit ,, Salomon, fuit Z ipsum quod futurum s. Pauci qui persecti . h. Li.,,essent, aut qui ex animo ad perfectionem properarent, omni tempore inuenti sunt : multi qui diu, nullo. Senex est iam mundus et non mu-ritabit mores, opinor. Quod pretiosum est, rarum fuit semper : &a, stultorum i insinitus es numerus, & post pauca, idem Ribera haec heςςι subi jcit.,, In ijs autem, qui lumen Ecclesiarum , & exemplar sanctitatis , &ri quasi stellae lucentes in coelo esse debetar, nullos esse oportebat, saltem post tempus probationi praestitutum ad inepos foras mittendosὰ qui senon essent iam persecti, aut persectionis sinceri verique sectatores. , , Quorsum enim probationis tempora constitui in Religionibus Deus voluit, nisi ut illi excluderentur, qui tales non essent At nunc earum moderatores, nulla de re magis solliciti esse videntur, quam de sua , quisque Religione augenda, & propaganda, deq. nouis domibus ex-ritruendis : nec quotidiana malorum experientia unqua admonentur. Haec illosapientissime, & verissime. Laicos autem, qui Clericis administrent, non adeo diligenter,&seuere antequam recipiantur, explorare oportebit. Sat erit aetatem inspicere , quae laboribus sit idonea : voluntatem item, ut spem exhibeant vitae , S constantis in Dei obsequela propositi. At ij posteaquam recepti fuerint, dissicilius sortasse educabuntur, quam Clerici, ideoq. opus habebunt oculatissimo institutore , qui horum ingenia pernoscat, probet, & timore etiam poenae coerceat. Duo item meminerit ab huiusmodi operariis abigere; desidiam, & literas Edendi sudium : illam excutiet, si nunquam eos otio torpesteresina curetque, ut semper inueniat eos Diabolus occupatos sin qua tamen re ne sit 'nimis durus, assiduusq. exactor,& Pachomianae sententiae recordeturς: e Ree. nu. plus operis fratres facere compeEantur; sed moderatus Ialor omnes ad laborandum prouocet. Literarium vero studium facile,& sua sponte deserent, si libri auserentur, ijsque persuadeatur, ut simplicitate . . potius, vitaeq. innocentia, quam eruditione Deo placere enitantur. Legendus erit Thomas a Campis in vita B. Florenti j, & Antistius tria vita B. Aloysis Bertrandi, qui de hac re prudentissime loquuntur. Et quia de operarijs Laicis nunc sermo est, fortasse locus iste requirit , ut de eorum loco dicam aliquid e prisco ritu . Video enim alicubi hos in Odium t Chorum vulgo vocant) introductos, pravo certE exemplo, & nouitio more. Velim igitur eos numquam in choro degere ; atque adeo inhiberi,ne cum Clericis, Presby teri'. preces suas, ne mente quidem persoluant. Sit eorum orationis locus Ecclesia . longE extra cancellos, presbyteriumque. Ita seruarunt vetusti Patres ad unum omnes, tam seuere, & constanter, ut neque ipsos Reges, Augusto'. Casares aut intra sacrarium, aut intra Presbyteri1 can- . cellos
147쪽
cellos consistere permiserint, ut de Theodosio seniore narrant historici. Nec mihi dicas huiusmodi operarios, veluti religiosos homines, posse in hac re priuilegio aliquo gaudere. Nam Dionysius Areopa-
εο Lui x ς 7 gita , Monachos, qui sua aetate erant,ut plurimum, La. ei, extra cancellos statuit, longe a sacerdotibus, Clericisque,ea videlicet ratione, ne Ecclesiasticae militiae acies, perturbato ordine, inuicem miscerentur, sed suo quaeque loco consisteret.
E C E s s E est Clericos, utpote verbi Dei, sacrorum. ministros, omni quidem bonarum literarum genere,praecipue vero Theologiae eruditione esse conspicuos , ne diuina mysteria per imperitos cum ordinis dedecore
Clerici dum sunt Noviiij post spiritualium rerum occupationes, humanioribus literis, si necesse habeant, diligenter studeant. Ante prolestionern scientius ne v cent, nis a P. Generali obtenta licentia . Nemo ad Logicam , vel Philosephiam audiendam admittatur, nisi qui Latinam linguam calleat. A Logica ad Philosophiam, a Philosoohia ad Theologia ne tramistant, nisi qui a Praeposito , & Vocalibus, suoq. magistro inuenti sint idonei. Vt schola sit frequentior , designentur certae domus ad duas ex alijs, studiorum caua
demigretur . Tres deputentur anni, quibus Logicae, α Philosophiae operam nauare possint. Theologiae non plures quinque, non pauciores quatuor . Per id totum tem pus lectiones a Magistro assidue audiant, illari. postea repetant, ac dubitationes de ea in orbem quotidie proponant.
singulis hebdomadis habeantur disputationes, in quibus unus conclusiones propositas defendat ; unus, & alter argumenta contraria obijciat. Disputationibus,&repetitionibus huiusnodi intersint quandoque Praepositus, S Vocales, quo animum Scholasticis addant. Ne legendis aliarum scientiarum libris distrahantur, dentur singulis a Praeposito, & Magistro libri, quos solos possint legere. Diebus non festiuis detur scholasticis proscisis, si videbitur, altemis vicibus remisio, ne eum alijs in Choro pro diuino ossicio recitando conueniant. Si qua de causa Magistrum diu- tibis abesse contigerit, mutuis, quas ille praefinierit, lectionibus se exerceant, ac solitam vacationem habeant. Advertant Praeposti, ne concessim scholasticis studei di tempus, rebus inutilibus, aut otio absuinant, neve cum ali; ad matutinas preces persoluendas surrexerint, illi in cellulis dormiant ; sed primum omnium est curat dum, ne qui studijs fuerint destinati, orationis assiduitatem, & animi modestiarn negligant. Verum ita eruditioncm cum pietatis ardore coniungant, ut alterum alteri emolumento esse possit. Expleto statim studiorum curriculo, aut si magistri actu amplius non legant, teneantur rursus Horis omnibus Canonicis, una cum alijs
148쪽
i. 4 T Ecesse est Clericos, utpote verbi Dei, Sa-I crorumq. ministros omni quidem liter
rum bonarum genere , to haec suit ratio,qua antiquitus bonae artes in monasterijs edocerentur. De qua re Concilia,
& Patres non raro meminerunt . Cum autem verum sit quod S.Thm a Giseriou. s
inas bait Vericum habere os tum docendi, pascendi Populum. Nisis i l .. Cumque iuxta illud Euangelicum, Nemo literas scire possit, nisi ania Fusib. i. te didicerit, liquido sequitur oportere Clericos literis nauare ope r 'μram, eo tamen modo, ut secundum sanctam illam, & sapientissimam Beati Francisci admonitionem ς Spiritum non extinguant. Porro si lis : L' . 'Monachis illis Pachom ianis legimus . iniunctum, ut omnino nudus 'i . sset in monas ieris, qui non edisceret literas, ct de scripturis aliquid iss. c. omtii, i neret: quanto magis id sanciri,& seruari debet in domicilijs,Col- ' i Pisi ..tesijsq. Clericorum ut videlicet non solum discant legere, & strita relis. e. i. bere id enim Pachomius per illud, literas , significat sed etiam hu- Lx - ' manioribus studijs, Philosophiae insuper, Theologiae, & linguarum 4 κςs nu. e. cognitioni serio inclinabant. Profecto Iesimus in vita S. Fulgenti Regularis clerici, & eruditissimi Episcopi beatum virum valde diis-Hύι fhola 'leos adolescentes. Narrat enim vitae eius scriptor, G- ec, is Montes statres, ct opera carnalia indefessis viribus exercentes, octionis autem Liuium non habentes minus diligebat, nee honoro maximo dignos iudicabat. I n quo autem fuit scientia piritalis ast destis, etiamsi Virtute corporis destitutus,laborare manibus nunquam posset, pecutiariise habebatur dilectus, ct gratus. Haec vetustus ille scriptor de Praesule illo virtutibus fulgentissimo. Quae certe nullo modo pertinent ad eos scholasticos, qui a literarum studio, nihil spiritalis affectus , quem potissimum Fulsentius ab ijs requirit, plurimum vero loquacitatis, superbiae, di diuini cultus negligentiae, ingenti quidem Christianorum damno, nec minore sui ipsorum exitio reserunt. Deplorat hiemala Io Cliniacus his verbis. Vidi plerumque teneros pueros bimplicitate, ae decore mirabilis, sapientiae ct eruditionis,atque Uti itatis aequirenda gratiae ad magisroi proficisci, nibi . inde eruditionisis equi, nisi tantum farium , ct ntiuiliam ex reliquorum contu
149쪽
Detur Scholasticis si videbitur alternis vicibus a Choro exemptio . Tametsi huiusmodi exemptionis
exemplum raro, aut forte nulli bi quod legerim) clare extet; Sulpit i M r . tius tamen βeuerus, quid simile significat, cuna scribit, In Monasterio S. Mistini minorem aetatem d putatam fuis scriptori. operi , ma iουι orationi Caca D, ut superius dictum est. Id ipsum , ut existimo, permovit s. Dominicum , ut brehius Canonicarum precum ossicium suis sodalibus insti tuereti nempe ut humanis, diuinis l. scienti sper discendis, & populis instruendis tempus aliquod superesset a Psalmo
dia, Diuinoq. cultu . Ad finem huius sexti Capitis obiter firmabo, facere nos ex veterum autoritate, erudiendo scilicet non publice exteros, sed priuatIm n strates solummodo Clericos. Purius se religiosi instituti decus, can doremq. seruaturos nostri Patres censuerunt, si exterorum scholasticorum turbam submouissent, more videlicet vetustae Isidorianae sanctionis . h Schola in Mona Ieris non habeatur, niscorum, qui ctiari sunt. Oblati, inquit, idest, diuino seruitio sub veste religiosa iuuenes destinati. Scimus alios aliter facere; di per nos iaciant, licet. suus porro cuique ordini laudabilis mos ritusve constanter est retinet diis. Alioqui si in aliorum ordinum mores instituta l. immigrare ves Collat 3 c.ο. limus proculdubio eveniet id quod Cassianus acute praevidit,Vt dum omnem sequimur in Iutitionem, nuriam integri consequamur.
i ILE N TII, suod est custos Religionis, semper habenda est ratio
seruabitur vero praecipue a prima nocte, salutationis Angelicae signo is to, usque ad Solis ortum ; quoqui dein tempore aut in cellulis, aut in Esclesia, orationi, vel studijs quiete, & placide vacandum est . In aestate a prandio, signo dato, in cellulam se quisque recipiate atque, donec meridiana me dilatio absoluta si ierit, silentium , & quietem seruent. Hoc toto silenti j tem re confabulationes, atque adeo coeloquia, de congressius omnes deuitent. In Choro, in Ecclefia, in Sacrario, in communi mensa, in locis communibu dum ad secum noctu , aut silentij tempore adsident, dum ad conina es labores conii niunt, aut nihil omnino, aut sola verba necessaria submissa voce loquantur, aut i terim lectionem spiritualem audiant. In cellam alterius nemo intret, ne Lectoris quidem, neque Concionatoris , sine speciali superioris licentia . Cum Secularibus nemo praeter Consessarios, superi ris iussu loquatur . si quid inter viam quis suerit rogatus, aut res ita nata suerit, ut
150쪽
superior adiri non possit, quam paucissimis se expediat: deinde rem omnem PQ posito renuntiet. Cum mulieriburi ne Consessarii quidem, qui mulierum consessi nibus non sunt assignati, loquantur sine licentia ; neve quis sine ipsa externum. quempiam in cellam ducat. Vespere fores obserentur: claues ad Praepositum deierantur, & apud eum maneant totam noctem.
i. O Eruabitur vero praecipue. S c. Ferὸ ex omnibus,
quae huc usque tractauimus, nihil cui opinor) minus silendum est, quam ut silentium in Ioco accuratEi seruetur Lubrica enim est mortalium lingua,ei a. dulcedo illa sermonis blanditur, ut animi sensus prodat, & verba misceat, vel tunc maxime cum minimum cum alijs , plurimum secum loqui oporteret. Frenanda igitur subinde est cupiditas fabulandi, ut animus in silentium fixus, soli sibi & Deo vacet. Atque adeo bene factum, ut aprima nocte, Salutationis Angel, eae signo dato, Usque manὸ steatur. Et Sanctus quidem Benedictus eadem pcne spatia silentio praescribit. Tametsi enim sanciat, a POLI In Ret e. x. Completorium nemo loquatur : idem tamen est, ac si dixisset, ab orea-D Solis. Ea enim hora & ut Basilius loquitur, b primis se iam inten ' - ' dentibus noctis tenebris , Completoriae preces conti non ter post V spertinas recitabantur . 'Loca autem, quibus silendum eu, sunt; Odarum, Templum, Sacrarium, Conclaue , Loca, quae dicunt communia, Focus, Operarum cubicula, siue opificinae . Ibo per singula.
Odaeum siue Chorus. Vnus mihi Cassianus, sat erit ut
eo loco silendum asseram ; Cum igitur, inquit, praedictae Iolennitates, quas issi Synaxes vocant, celebraturi conueniunt, tantum a eundiis ient tim praebetar, ut cum in unum tam numeroo fratriim multitudo e ueniat, pr tιr idum, qui consurgens um decanta in medio, nullus hominiam penitus adesse credatur . ac praecipue cum eon immatur oratio ; in qua non sputum emittitur, non excreatio obbrrepit, non tussis intersonat, non oscitatio somnolenta dissutis maris ct hiantibus trahitur . nulli gemitus,nusta suspiria, etiam ad iantes impeditura, o muntur, nulla Cox praeter facerdotis precem concludentis auditur. V eteri exemplo recens addo e nostratibus documentum . Christophorus Restigerius piissimus Presbyter, quem viginti octo abhinc annis domus nostra Qiyrinalis amisit,' adeo orationi, & psalmodiae in--το- tendebat obtutum animi, ut si quem inter psal Iendum, praecipue veta H g ς α 'ro dum postrema orationis clausula a sacerdote pronuntiaretur , vidisset Breui ij chartas euoluere, vel audisset excreare, protinus dia