장음표시 사용
151쪽
ens in potentia obiectiva. iAd is dum dico, quod ens inpotentia obiectiua , hec est ens creatum, nec generatum :quia omne tale est ens actu crustens, ens: autem in potentia obiectiva est tantumlem secundumquId. . . OP i
Qu' ad quattum. An vadelicet ponen Ies. potentiam obie- russeclimctivam contradicant Aristoteli Dico quod non . Unde ad- Gm Ara uertendum est quod aliud est quaerere: An potentia obiecti pimi ua secundum Aristotelem sit absolute ponenda; aliud est potentia obiequaerere: An detur secundum Aristotelem potentia obiecti-c ua, distincta a potentia iubiectiva, hoc est dictum: An secundum principia Aristotelis detur aliquod ens, quod sit tantum in potentia obiectiva, S non subiectivat Videtur mi is es hi secundum principia Averrois,& Aristotelis, quod poten . - ,
tia obriectiva,&subiectiva una, & eadem est realiter; sed di- stinctas denominationes in ordine ad diuersa sortiuntur: nam una, de eadem forma, ut est in potentia materiae appellatur ut sic, esse in potentia subiectiva psed eadem forma, ut est in potentia activa agentis, dicitur esse in potentia obiectiva, in ordine scilicet ad actum : Vnde Conmentator I 2. metaphysices com . I g. inquit; omnes sormae sunt in poten- . tia in prima materia, & sunt in actu in primo motore, tales 'sunt in potentia subiectiva ,& passiua materiae: cum autem potentia passiva sit principium transmutandi ab altero inquantum alterum , videtur, quod sit unus respectus realis, qui respicit tam lilbieetiim,quam formam,ut in subiecto imducitur ab agente; sed diuersas sortitur denominationes, ut ad diueria extrema comparatur. Item in principium per se notum, &ab omnibus Peripateticis concessum, quod
quicquid est possibile respectu agentis, est possibile respectit
patientis,& econtra,& hoc loquendo de vera potentia nam aliter aliquid esset ociosum in natura,&frustratorium, comtra Philosophum I. Coeli tex. 3 a. Sed Theologi, qui habent principia opposita principijs Philosophorum, & tenent, quod aliquid est possibile respectu agentis, quod non fuit possibile respectu pasti, habent de necessitate Ponere istas potentias realiter distingui: Nam mundus ante sui creationem erat in potentia activa agentis, scilicet Dei Creatoris,& non erat in potentia subiectiva alicuius passi, cum ex nihilo sit creatus . similiter Angeli ante eorum creationem erant in
Potentia activa Dei,non autem erant in potentia passiua alb
152쪽
cuius, cum ex nihilosilit creati Pimmo materia prima ante sui creationem fuit in potentia activa Dei 3 in nullius tamen potentia subiectiva fuit; quia primum potentiale in nullius est potentia subiectiva, alit et esset primum, dc non primum; huiusmodi autem potentia qua mundus erat possibili raroduci , antequam produceretur; non est tantum potentia logica: quia illa quantum est de se potest esse sine activa: nam mundus fuisset possibilis possibilitate logica ante sui creationem,etiam si per impossibile Deus non sui stet mam ut docet
Doctor Subtilis I .sent.diit. 7.quaest. I. δίς. metaphysices q. a.
si per impossibile Deus non fuisset, dc incien siet ene a se. M
tunc fuisset potens creare mundum; si fuisset intellectus aliquis ante mundi creationem componens hanc, Mundus erit, licet tunc non fuisset potentia passiua ad esse mundi,nec
etiam activa, posito hoc impossibili; haec tamen suisset pos. sibilis: quia termini non repugnarent, erat ergo possibilis possibilitate obiectiva, quae fundatur in entitate possibili , qualis non est Chymςra. Et ideo Theologus dii crepans, Philosophis in prnaci js habet etiam discordare in concla . sionibus: nam tenere conclusionem physicani per principia' theologica distinctae physicis, vel econtra, ridiculum est,ut
docet optime Scotus in a. sent. dist. 3. quaest. 7. ad primum
princi pale: Et ideo Subtilis Dolor videns ista vera esse theologice, posuit potentiam obiectivam distinctam a subiecti
ua in aliquo ut in creabili, ut ipse docet in eodem a. dist. Ia. quaestυ Σ- ut supra vidimus: De Aristotese in hoc tantum cunrabat, in quantum auctoritates eius glossare posset I ne veri tati theologicie obviarent; patet ergo quod Aristoteles nor negauit; immo posuit potentiam Obie tuam, non tamen 1 subiectiva distinctam quia ipsc non posuit ens in potentia obiectiva ι id est, esse cognitum , siue esse secundum quid, quod est ab aeterno cognitum ab intellectu diuino: quia talo esse ideale 'videbituus infra ipse non potuit eo modo, quo theologi ponunt, sed posuit ensiti potentia obiectiva, Pro utrespicit agens naturale, quod potentiam subiectivam in agendo supponit.Obseruandum est tamen,quod cum Omnis actus, qui potent iae opponitur, sit esse, e tendendo esse:& esse aliquod potest esse alicuius, vel secundum quid , sitio proprium, vel siue non proprium, sed quasi extrinsecum: secundum hoc, primaria diuisione duplex erit potentia et
153쪽
quaedam ad ene proprium, & simpliciter illius, quod est inpotentia,& alia ad esse extrinsecum quasi, S secundum quidimus quod est in potentixad illud esse prima est cuiuscunq; essentiae substantialis, vel accidentalis ad proprium esse, Ss fundatur in propria essentia, cuius est illud proprium esse tita enim essentia accidentis, vel albedinis est in potentia ad ,
proprium suum essα sicut essentia anim e creandae est in po- tentia ad suum esse ,&haec proprie vocatur potentia obi
ctiva, deest cuiuslibet entis finiti, de limitati, secunda, quae est adesse extrinsecum , dc secundum quid, non est cuiust, hetentis: quia non est nisi illius,quod praeteresse proprium, natumest recipere aliud esse ab illo, S: ita quando non habet illud,est inpotentiaad illudat exempli gratia . corpus non album est in potentia, ut sic, non simpliciter, sed ut sit album, quod est esse eius secundum quid, S extrinsecum, Mista dicitur potentia subiectiva, dc sic intelligendo, subie-olua potentia, de obiectiva potentia non sunt una potentia diuerumode considerata , sed duae : quia in duobus, licet ad
undem terminum, acper i cnon ita duae, scut duae obiectivae sunt duae, alia quippe est potentia in albedine futura fundata, ad proprium esse suum, de alia in corpore ad illud idem esse,non ut suum esse, scilicet corporis, nisi quasi extrinsecum, & secundum quid, ωhoc modo intelligitur Docior Subtilis, si aliquando dicit, quod subiectiva obiectiva potentia distinguuntur, in his etiam quae non habent esse per creationem , ut patet ab ipso s. metaphysices q. a. Quo ad quintum dico , quod potontia obiectiva ponitur D. a D.Augustino Ia. Confestionum bi inquit, quod materia Vtru potenprima accipit a Deo hoc imperfectum esse, quod habet: si ita obiee aergo materia habet esse a Deo per creationem, erat itaque ponatur a antequam crearetur potentia creabilis, & perconsequens theologis. . erat in potentia obiectiva nam si non habuisset, antequam . . Crearetur, potentiam ad esse ; Deus creasset illud, quod emet
impossibile, quod tamen fieti nequit, cum omnipotentiae obiectum sit ens possibile, & hoc omnes theologi habent
Qus ad sextum. An potentia obiectilia dicat relationem Vtrumten ad actum, id eit,An esse cognitum sundet aliquem respectui ita sitis a& videtur quodsc;quia dicit ordinem ad actum,& tuc quς dicat relatis ritur,cum omnis respectus praesupponat terminum, & iun, Gad actum
154쪽
dainentumquod erit landamentum huius respectus ': Dico Scotus - quod est esse cognitum nam ut docet Doctor Subtilis a .sent. dui. 3 6. in primo Tigno naturae res habet esse cognitum , Nin iecundo signo i psum este eo itum tundat respectum adactum ; itaquod in primo signo lapis producitur in esse cin. gnito, S in secundo signo lapis findat respectum ad actu uti
x μ eno Actus tamen est duplex, quidam inducendus per Potentiam supernaturalem , quidam per potentiam naturalem, ita eis cognitum duplicem tundat respectam ; unum lenim est esse cognitum, quod fundat respectui ad agens siperiraturale Mid est, ad dulinam voluntatem potentem illud esse cogniri tum, Vel illud, quod habet esse cognitum, ponere in actu, A producere, de ut sic materia ptima. Angelus, S anima a& etiam habitus insust habuerunt esse possibile, seu obie
ctiuum stipe maturale, Sc fundabant respectum ad volunt tem diuinam, quae est agens supernaturale. Alterum est eis se cognitum, quod fundat respectum ad agens naturale. Unde rota in hyeme habet esse possibile naturale, quod indat reipectam ad causas naturales poleotes Illam producere'. Sed dicet aliquis. Anticiaristus in potetia obiectiva fundat respectum ad Antechristum in actu existetem, & ita idem eriti undamentum, es terminus: quod implicat: Praeterea si dicit ordinem adactum, vel ergo adactum in potentia, vel ad actu na in actu; non primo modo; quia tunc esset proces Ius in infinitum; quia ii diciti ordinem adactum in potentia, actus in potentia dicit ordinem ad actum, vel ergo ad actum. in actu, vel adactum in potentia, non fecundo modo, quia, ad actum in acta non est potentia quia tunc idem esset simuΙr .... in actu, de in potentia. Item si potentia dicit relationem aut
v rivit.. ergo actualem, aut potentialem, non actualem; qui atermis. nus eius non est in actu larelatio non est sine termino, nec potentialem , quia tunc es ei potentia ad potentiam,& sic in infinitum. Pro solutione istarum rationum obseruandum
est,quod potentia obiectiva fundatur praxi se in essentia rei, quae dicitur possibilis est e , es est ordo illius essentiae ad esse tanquam ad terminum, sicut m essentia animae Antechristi sundatur potentia ad suuia, esse:ista autem potentia, quae esti. E a ,si iniς di Vtrumq; illorum potest derioininate unum vi qua ori, esu si subiectuna,aliud ut quali terminum quemadmodum ali, iri ista est vera,materia generaturac Vitellige, ompositum Il genera-
155쪽
generatur: quia prima vi forma denominat subiectum, Ua- . teria enim generatur subiective,quia est subiectum, in quo sit generatio, secunda ut uia denominat terminum, quia compositum generatur terminatiue, eo quod terminat generationem , ita in proposito, & sundamentum est possibile potentia fundata in ipso, & terminus est possibilis eadem potentia; quia terminat ipsam, sed propri jssime,& completissime dicitur, quando dicitur essentia est possibilis esse, siue potest esse, quia tunc exprimitur habitudo amborum . Unde haec propositio, possibile est hoc esse, plus explicat, quam illa, hoc est possibile: quia prima includit fundamen tum, S terminum; secunda sundamentum tantum, per hoc
Ad primam dico, quod duplex est relatio, scilicet, actuat viatio ealis, tu potentialis; actualis requirit terminum distinctum a duplex. fundamento, SI actu existentem; potentialis autem non. Ad secundam,cum quaeritur. An potentia obiectiva dicat ordinem ad actum in actu, aut ad actum in potentia. Dico, quod utraque pars huius disiunctivae est distinguenda, secundum compossitionem, de diuisionem; & prima pars, videlia Cet ista, dicit ordinem ad actum in actu, in neutro sensu est vera : quia tunc idem esset simul in potentia, ut terminus potentiae, & in actu; nam in sensu copositionis faceret hunc sensum, potentia dicit ordinem ad actum in actu, diuise vero istum, potentia dicit ordinem ad actum, qui actus est a ctu, x xterque sensus est salsus: secunda pars disiunctiuς scilicet ista, vel dicit ordinem ad actum in potentia, iniensu compositionis est etiam falsa: quia esset sensus, quod termisnus potentiae esset hoc totum, actus in potentia, sed palam est, qaod terminus relationis non est per se compossitum extermino, Arelatione: sicut per se terminus paternitatis non est filius patris sed filius: in sensu autem diuisionis est vera, nimirum, quod potentia est ad actum in potentia, idest, est ad actum, qui actus est in potentia. Τ ca Et cum arguitur contra de processu in infinitum. Dico quod non sequitur : quia non alia potentia denominataractus in potentia a potentia , qua essentia denominatur in potentia ad actum: nam eadem potentia, qua essentia de nominatur formaliter in potentia,actus sibi correspondens, deponimatur in potentia terminataue: Et si quaerat ur; Ista potentia,
156쪽
Vtrum di tentia obi fima sit realis.
potentia, qua actus denominatur terminatiue in potentia, ad quid est, aut ad actum in actu, aut ad actum in potentia 3 Dico quod est ad eundem istum actum, qui est in potentia ista eadem potentia replicata voce s olu, quamuis nunquam sit ni si una potentia, & unus actus. Ad tertium dico, quod potentia est relatio non actualis . nec potentialis 3 sed talis, quae est ipsa potentialitas; est tamen potentialis in termino suo, qui est possibilis formaliter; & non nisi illa eadem potenti alitate: ita haec relatio non dicitur potentialis, eo quia is ad actum in potentia in 1 ensu compositionis; vel quod sit in potentia alia potentia a potentia, qua essentia cognita dicitur esse in potentia obiectiva; sed dicitur potentialis, ex eo, quia est ad actum,qui est inpotentia, Vt supra. Quo ad septimum. An potentia obiectiva sit realis 3 Bargius in I. sent. dist. 7. tenet de mente Doctoris Subtilis, quod obiectiva potentia non est realis: quia Scotus ibi diuidit pintentiam, in potentiam logicam obiectivam,& realem: nam dicit ibi, uno modo dicitur potentia logica, quae dicit mindum compositionis factae ab intellectu : alio niodo dicitur olentia diuita contra actum;& ista non est in Deo,& appebatur potentia obiectiva: Relinquitur ergo potentia realis, quae dicitur potentia agendi, vel patiendi: cum ergo diuisioni per opposita, sequitur, quod potentia obiectiva non erit realis . Gratianus vero in a. sent. dist. 7. quaest. I. dicit, quod potentia obiectiva secundum Doctorem Subtilem in est rea lis, quia Scotus ibi inquit, potentia alia logica, alia realis, aut quae dicit rationem principij, aut illa quae est disserentia entis, quae dicit ordinem ad actum; unde per potentiam,qus est differentia entis, semper Doctor Subtilis intelligit pintentiam obiectivam,ut omnes expositores Scoti dicunt: e go patet, quod est realis: quid ergo dicendum Z Dico quod potentia obiectiva, cum in esse cognito sundetur, ut patet a Doctore Subtili in I. sent. dist. 3. ubi inquit, quod in lapide producto in esse cognito insurgit talis potentia; quae est Obiectum potentiae, & omnipotentiae, quia non repugnat lapi di esse formaliter, & ei repugnat esse a se, ergo potest esse ab alio, & ita su per esse cognito findatur, quod quidem esese cognitum nihil reale dicit'. cum ergo sundatum non sit maioris entitatis, quam sandamentum, imo e contra; lequi '
157쪽
In tot malit. Mag. Ant. Sirecti Doct. Paris pa
tur, quod illa potentia, quae in esse cognito fundatur non sitieatis: hoc idem docet Doctor Subtilis in a. dist. I. quaest.2. ubi ait, quod in primo signo est potentia logica; in secundo
esse cognitum, dc in tertio potentia obiectiva: tamen quia potentia obiectiva potest fundari in mala voluntate Angeliadactum meritorium, ut docet Scotus in a. sent. distinct. . Scotus. quaest. I. dicitur ergo potentia obiectiva rationis subiective, quia sundatur in esse cognito,quod est ens rationis, sic intelligit Scotus in I. sent.dist. 7.&Bargius ibidem: dicitur auritem realis, tum quia potest tundari in potentia activa respectu alicuius actus in ea non existentis : tum etiam, quia dicit ordinem ad actum, qui erit ens reale, &cui non repugnat esse: & sic vocat eam Scotus realem in a. dist. 7. quaest. I. MGratianus ibi. Quo ad octauum, & vltimum. An AristoteIes posuerit Virum Ostias duas diuisiones; primam scilicet, qua res venit a ratus, rim, posuerata, ratum, & ab Opinor opinaris, idest, a reor reris ; & se- rit diui ecundam scilicet entis in ens simpliciter, de in cns secundum miris '
quid i Dico,quod primam diuisionem Aristoteles haud po- simpliciter ,
fuit, eoquia negat ideas , ut dicitur communiter: sed esse l. et secum mi deale, Δ obiectivum acceperunt Theologi a Platone, id a qμ D. Augustino, ut patet a Doctore Subtili in I. sent. dist. 33. Aristoteles autem non posuit mundum habere esse ab aeter-imori δε no in mente diuina, sed posuit mundum ab aeterno existere, δ' ' licet etiam Plato circa ideas a Theologis differat, ut habet Videri in I. sent.dist. 3 s. nec etiam secundam diuisionem po-' qm 'suit Aristoteles, licet ab eo ponatur potentia obiectiva mo- Aristoteles. do supra exposito, non autem secundum modum quem ponunt Theologi: ipse enim solum potentiam obiectivam, vel ens in potentia obiectiva posuit, ut respicit solum po- . tentiam naturalem, quae ut plurimum a potentia subiectivare non distinguitur, ut fatis dictum est supra. Quantum ad tertium principale videndum circa literam hum αι Auctoris, nimirum, quomodo ens commune enti simplici' eommune enter,& secundum quid, sit obiectum intellectus, & Metaphy' tir simplicia scae subiectum, quomodo ens sit primum obiectum intel i ter c, sc
Diximus supra circa primam diuisionem entis: quomo subiectum indo autem ens in quantum ens sit subierium in Metaphysica, Metu amobseruandum est primo, quod adaequatio subiecti ad scien-
158쪽
Duplex opiamo desubi Ela Metap.
tiam, vel obiecti ad intei e , consistit in duplici propom
tione, una amrmativa, quae est ista, in quocunquo ista in esse subiem primi, illud est de consideratio he scientiae: alia negativa, & est talis. Nihil consideratur in scientia, in quo non inueniatur ratio obiecti primi: prima propositio paten quia si detur oppositum, scilicet, quod in aliquo inu ematur ratio subiecti primi, quod non consideretur in illa scientia; sequitur, quod subiectum in plus te habeat, quam scientia, dc per consequens scientia subiecto haud adaequabitur: Secunda propositio etiam patet per eius oppositum : quia si
aliquid consideratur in scientia, in quo non inueniatur ratio Obi ecti primi, sequitur, quod subiectum scientia excodit ; & ita scientiae subiectum minime adaequatur . lSecundo obseruandum est quod de subiecto Metaphyices duplex fuit opinio, quarum prima Comentatori tribuitur; qui primo Phisicorum coin. vltimo voluit genus entium abstractorum esse Metaphysicae subiectum primum, quod ex eo Comentatorem huius fuisse opinionis apparet a quia probat ibi contra Avicennam, primum Philosophum non posse probare genus entium abstractorum esse, ex eo ι quia nulla scientia suum subiectum esse, probat: modo gerenus entium abstractorum esse, est primae Philosophiae sub tectum: non potest ergo a primo Philosopho probari; cum subiectum in scientia debeat esse notum quid est,& quia est: ex qua probatione colligit Antonius Andreas primo Meta- physices, quaest. I. Comentatorem sensisse genus entium 1 eparatorum esse subiectum primum primitate adaequatio nis in Metaphysica; quod tamen non est verum: Comentator enim A. Metaphysices, cona. I. habet, quod manifestum est per se, quod est aliqua scientia, quae considerat de ente. in quantum ens est, dc com. s. habet, quod Metaphysicus, Sophista,& Dialecticus circa ens simpliciter versanturi eamdemque sententiam habet in com. I. 6. Metaphysices: Et quando Comentator dicit, quod nulla scientia probat suurn primum obiectum, vult Comentator, quod nulla scientia probat suum subiectum primum primitate adaequationis esse; nec etiam primas species subiectivas illius iubiecti esse . ut manifeste colligitur ex et . a.de Anima, ubi inquit. Artis sex enim necesse est, ut ponat subiectum, de quo considerat,
α diuidit genera eiu , quasi manifesta in esse : Artifex enim
159쪽
non potest demonstrare lubiectum suae artis, neque species illius subiecti; de eandem sententiam scribit in 6. Metaphysices com. I. ubi ait. Demonstrationes non fiunt nisi ad res essentiales existentes in illo genere, de quo considerat illa ars, non ad genus ipsius artis, neque ad speciem eius. Ecce quod ipse vult habere, quod subiectum primum non demonstratur in scientia, cuius est subiectum, nec a priori,neest posteriori, nec species, nec primae partes illius, & ita cum secundum ipsum ens quatenus ens sit subiectum adaequa- tum in Metaphysica,& per se partes subiectivae entis sint substantiae separatae, quod demonstratio non erit de ente ; ne que de substanti is separatis. Obseruandum est tamen, quod secundum intentionem Averrois subiectum in scientia, in ut sist X e qua est subiectum, siue illa scientia suerit uniuersalis, siue . particularis, non potest aliquo genere demonstrationis de--φmonstrari in illa scientia: & ratio est: quia subiectum debet ς δε η μη
concedi in scientia, vel quia est per se notum,vel quia sumi mettur tamquam notum ab alia scientia demonstrante ipsum S n, hi tauri& hoc competit subiecto mi sua ratione formali: nam ex eo, di quod scientia semper sumit subiectum tamquam notum, ii lud nullo modo potest demonstrare: quia ad nota per se,
vel ad ea, quae supponuntur tamquam nota, non est demonstratio in scientia illa habente illa pro holis. Partes autem subiectivae in scientia si fuerint ignotae,& illa scientia habue- rit mediurii notius, per quod possit illas demonstrare, dico v.fiquod clemonstrantur in scientia illa demonstratione signi: quod dico, propter substantias separatas, quae licet sint par- - N. . tes subiectivae entis inquantumens, quod est adaequatum subiectum Metaphysices, tamen demonstrari non possunt ex desectu medii: quia nullum aliud est medium sui dicit Commentator ad probandum substantias separatas esse nisi motus, ut patet I a. Metaph. cap. s. bene verum est, quod
raro contingit in scientia, quod partes tales subiectivae de monstrentur, quia vel raro contingit, quod sint ignotae, vel quia raro contingit illam scientiam habere medium notius in illa scientia ad illas demonstrandas: Vnde Commenta' commenta tor . Coeli, cona. 32. vult, quod Aristoteles demonstret i- ων.
gnem esse, licet sit species, & pars subiectiva illius libri: dicit tamen, quod istud raro contingit: quia non contingit nisi propter alteram istarum causarum, scilicet, vel quia sunt . a , .. . .
ignotae, vel quia scientia habet medium notius,
160쪽
Principia vero subiecti si ignota suerint in scientia aliqua.& illa scientia habuerit mediu, per quod possit illa demon strare quod sit notius quod dico etiam propter substantias separatas, quae sunt principia subiecti Metaph. prout subie,
Quin Metaphys. est ens causatum, quod secundum Aver-rpem est subiectum in 7. s. o. dc Io. Metaphysices, sed eius, ut sic stant partes subiectivae: tamen non demonstrantur in
Metaphysica ex desectu medijue propter quod demonstrari Auermes. possent: quia nulla est alia via ad illud secundum Auet roem in niti via motus) talia inquam principia subiecti, si se gnota suerint, possunt demonstratione signi demonstrari inscientia, in qua sunt principia, dummodo scientia illa habuerit medium ad illa : demonstratio enim est, quorum est altera causa, vel in essendo, vel in inserendo, Mista est in tentio Commentatoris: ex quibus patet, quod mens eius fuit substantias abstractas non esse primum, idest, adaequatum Metaphysices subiectum, sed solum primas partes, seu subiectum principalissimum, quod etiam demonstrari ne
quit, ut ex sententia eius deducimn est; sed quicquid sit de
this sex Alia est opinio Doctoris, & sere omnium philosophan.
i,oe Philo tium, quod subiectum in metaphysica est ens in quantum horum de ens,licet principale subiectum iit genus entium abstracto-μbiesto Meia rum ; sed hic sunt duae difficultates, quarum prima est talis: tumVices. Persectus metaphysicus persecte cognoscit subiectu metvDuae di ut physicae, ergo cognoscit perfecte ens in quantum ens, sed taetra. ens in quantum ens, quod est subiectum adaequatum meta-Prim. . physicae, est obiectum adaequatum intellectus nostri, ergo intellectus noster perfecte cognoscit ens in quantum ens, MPer consequens quodlibet contentum sub ente, S ita naturaliter poterit cognoscere Deum, quod est falsum,& probatur vltima consequentia: Omnis potentia habens pro obie cto adaequato aliquod commune, potςst in quodlibet contentum iub eo, ut patet de potentia visiva, quae habet pro obiecto colorem,& potest in quemlibet colorem; sed inte, . b. lectus habet pro obiecto adaequato naturali ens in quantumens,ergo potest in quodlibet contentum sub ente naturaliter , at Deus iub ente continetur, ergo intellectus poterit eunda dis naturaliter cognoscere Deum.
Diatus. Secunda dissicultas est talis. Doctor subtilis in 4.Meta