장음표시 사용
611쪽
quod paries cominui constituunt, Mintegrat ipsum, ut duo pedalia tonst imum, & integrant bipedale, & ita de aliis, ut patet primo Phys. de secundo etiam patet: quia animalitas,
di rationalitas scium constituunt Socratem, M non aliud scilicet quidditati : omnes ergo Auth. Commentatoris. quς videmnet sonare,totum nihil aliud esse,quam suae partes Limul sumptae, exponendae sunt ό quod hoc est verum constitutive,& integrat me: quia nil aliud intrinsece per se conclarit ad totm conmmtionem, quam suae partes, etiam si mra . sumptae , cum hoc tamen stat, quod entitas totius sit alia abentitate partium, etiam simul sumptarum. Vel dicatur aliter quod totum non est aliud a partibus simul sumptis, veruest, non est aliud distractum loco,&subiecto, bene tamen est aliud secundum rem i psam . Est tam en hic obseruandum secundo quod Auth. non solum dicit totum essentiale distingui realiter a partibus, sed etiam totnm integrale, & totum amitatiuum; cui contradicit hic Ant.Tromb. Sed contra Tromb. arguit Ioannes sic. Ista est conceden- Tromb-da totum integrale componitur ex suis partibus,vel ergo to tra Auri. tum supponit ibi pro aliquo alio a suis partibus, veta pro luis Ioatamesco pallibus simul sumptis, si pro alio, habeo intentum, s. quod Tromb.
totum integrale est aliud a suis partibus simul sumptis, si pro suis partib simul sumptis, ergo idem a se ipso coponeretur.
Sed haec ratio Ioannis non concludit: quia similiter pos contra Ioan et Ant. sic arguere. Ista est concedenda, torum per accidens componitur ex tuis partibus simul sumpti vel ergo totum supponit ibi pro aliquo alio a suis partibus, vel pro suis partibus, si pro aliquo alio,ergo totum per accidens dicit aliquid distinctum a partibus, quod omnes Scotistae negant. Si pro suis partibus ergo idem componeret se ipsum. bi hoc
Argumentum non concludit, ergo nec tuum. Ideo arguitur aliter contra Trom. s. Din. Subt. aut horitatibus. Nam qScot. in a. d. 3. q. 4. docet quod totum quantitatiuum habet connexum, vel concomitans aliud totum, scilicet totu uniuersale quod habet partes lubiectinas, M quod totum uni- Totum ια uersale praedicatur de omnibus suis partibus, & diuiditur in Im ceas adeo quod quaelibet pars subiectiva est ipsum: panes au t, vij rtem quantitatiuae in quas diuiditur totum quantitatiuit, non gμ - recipiunt totius predicationem,unde licet concurrat diuisio πημIUP' totius uniueri alis,& totius quantitatiui seu integralis, unum ἐρη 'O o tamen
612쪽
In Formalit. Mag. t. Sirem Doct. Paris. COMMENT. XII.
Aec duo Coriollaria satis de se clara sunt, nec ulla indi- diuero ex gent explicatione, solum aliquae expositiones illius re- plicat estia gulae Arist. quaecuque viai, & eidem &c.obseruandae sunt,pri regulamo sic ab aliquibus illa regula explicatur, quaeciique sunt ca- frist quae dem aliqua identitate, Se unitate, alicui tertio habenti consi- cInque νηιmilem unitatem, de identitatem, tali unitate, secundu quam et eidem et sunt unum in tertio, sunt unum,& idem inter se, ita quod secundum hanc expositionem duo requiruntur ad hoc, quod possit inferri aliqua duo esse idem inter se: quia sunt idem in tertio; primum est, quod illa quae sunt eadem habeant talem unitatem inter se, secundum quam sunt eadem in tertio, secundum quod illud tertium habeat consimilem unitatem sibi competentem, secundu quam extrema sibi identificantur. Modo perlonae diuinae habent unitatem personalem, Sc suppositatem quae unitas suppositatis no competit tertio, hoc cst essentiae diu inae, ergo non possunt dici esse unum inter se tali unitate reali,4 1uppositati ex identitate qua habet cu es Setia. Secudo exponitur sic, quod eo modo quo aliqua duo sunt idem in tertio, eo modo sunt idem inter se,& tunc dicitur,lpersonae diuinae sunt idem realiter cum essentia diuina realitate essentiali,& non subsistentiae,& personali, de ita sunt eae dem inter se, unitate, de identitate essentiali, de tunc consequens non plus infert, nisi quod personae diuinae sunt eaedem inter se essentialiter, quod conceditur. Franciscus de Mayr. in primo dist. a. quaest. i . dicit, quod Frarisius de illa propositio simpliciter sumpta &in terminis sit inplicibus t uor. est necessaria, de verissime tenet, si tamen sumatur cum dei terminatione, non tenet,& probat: quia genus, S differentia 'sunt ide speciei in primo modo dicendi per se,& tamen non 'eodem modo sunt eadem inter se, similiter rationale, Sc sen- .
sibile sunt idem speciei in primo modo dicendi per se; inter
se autem non sunt idem estentialiter primo modo, amplius . coelum est mobile in secundo modo dicedi per se, δί est mutabile, etiam in secundo modo, dc tamen mobile est mutabile in primo modo, deinde paries est albus per accidens, de est coloratus per accidens,& tamen album est coloratum per se primo modo. Dicit ergo, quod Regula est silmpliciter vera,
613쪽
ta secundum tempus, S potest addi aliud exemplum, ut manus dextera est simul cu anima, manus sinistra est simul cum anima, ergo manus dextera, & sinistra sunt simul, non valet: quia anima est illimitata in corpore, cum sit tota In toto, Mtota in qualibet parte corporis, x haec de quarto articulo.
an tum ad quintum articulum, qui est de identit te, ac diffin tione essentiali, noto aliqua,primo quod ' duplex ect ordo essentialis, mead praesens se fit unus est, secundum quid, m ess quando fierius depe det sic a priori ; quia licet non sit esse sine illi per pote
tiam naturalem, potest tamen perpotentiam diuinam
cur ect de accidente, res It ubstantiae saltem de aliquo, ω is Iub iant. res et tu causarum secundarum extra secarum. lius est ordo essentialis simpliciter, oe est i ter illa, quae sic se habent, quod implicat contradititionem, etiam per quamcunque potentiam, posterim esse sine pri ri , in accipio ibi ordinem essentialem pro dependentia essentiab , t sic dico, quod quandocunque ahquid habet omanem essentialem, isto secundo modo, ad aliud, in ratione dependentis adindependens, tale dependens identiscatur realiter cum sua dependentia, sicut dicimus de creatura,c sua dependentia, quam habet ad Deum, orde totore si dius arum Eartium. . C o M M E N T. I.
Ro intelligentialiuius literae obseruandum est, quod de- Dependentia A penderia accitantis absoluti ad iubiectum, est essentialis accidetis a
614쪽
flati adsu- secundum quid, de ideo potest Deus facere accidens abitu tactum eri tum esse sine subiecto, ut patet in Sacramento altaris, secus ccc id malis, autem est de accidente relativo, quicquid dicat Ioannes CD saeus en de nonicus: nam relatio ita essentialiter dependet ab extremis, ct 'dentia quod per nullam potentiam potest esse, sine extremis; d acci ci pendentia autem , qua effectus dependet a cansis extrinsecis, Missu praeter priniam cst accidentalis , de ideo Dens potest producere hominem sine secundis causis, 1 cilicci Sole,& homine, sicut produxit Adam . Omne erra- Secundo obseruandum est, quod omne creatum, essentiatum essentia liter dependet a Deo, sine quo nulla creatura potest esse abse liter depen- que contradictione, quia essentialis dependentia secundum
sit a Deo. Doch. Subt. in tractatu de primo principio est illa qua dependens non potest esse absque illo a quo dependet . Tertio obseruandum est,quod omne totum essentiale dependet essentialiter a materia, & forma, & per consequens essentialiter distinguitur ab eis. ritum isti inlatio Obseruandum est, quod omne totum integrales Ee dema duci det essentialiter a suis partibus integralibus principDdet essentia libu , dico notanter a partibus integralibus principalibus: titer a paui quia non dependet essentialiter a partibus minus principa-bus iurethri libus. dc ex hoc sequuntur aliqua corrollaria, primum cor-libus princia rollarium, Deus posset facere hominem sine manibus, depalibus. pedibus: quia homo non dependet essentialiter ab illis, cum non fiat partes principales, sed minus principales: secundam corrollarium, Deus non potest facere de potentia sua, absoluta, quod homo vivat sine capite, corde, & cerebro: posito quod illae sint partes integrales principales animalis viventis vita senstitia, de rationali: quia ab illis animal, siue Potades homo essentialiter dependet. Et si dicatur, quod Sanctus res Di F- Dionγsius, de Samstus Albanus post. decollationem recepe so,ta rufit carita sua in manus suas, & ambulauerunt.per duas b πο- leucas: Respondeo quod isti Sancti post decollationem non Vixerunt, sed suerunt mortui; de quando dicitur, quod ambulauerunt per magna terrarum spatia; dico, quod illa pro
gressio non fuit naturalis, nec per illos fiebat, sed angelico
615쪽
SEcundo notandum, quod identitaM essentialis capitur dupliciter : uno modo pro ilia identitate, qua aliqua identificantur et ni essentne singulari, sic inter identitatem essentialem, oe realem, non est disserentia praeterquam in diuinis: quia licet tres personae diuinae fini eaedem realiter ηυni e sentiaesingularissimae, etper consequens dicuntur esse idem essentialiter, non tamen dicuntur essta idem realiter. In creaturis vero non est in tantia,quoniam omnia eadem essentialiter, sunt eadem realiter. Secundo modo capitur identitas essentiatis pro ista identitate, qua aliqua dicuntur esse deessentia alicuius, siue concurrunt intrinsece ad essentiam alicuius. C O M M E N T. II.
PRO explicatione huius notandi aliqua obseruanda sunt, Distinctio,et primo obseruandum est, quod idelitas essentialis est eo- identitas esrum, quae identificantur uni naturae singulari, Se existenti; sentialis diaitaque non tantum habent eandem existentiam, de subsistet, stinguituristiam, verum etiam eandem naturam, & essentiam singularem, ad quam immediate sequitur existentia. Vnde distin. Hitinctionectio, vel identitas essentialis distinguitur a distinctione, & ab rmo, identitate reali: quia illa, quae est realis fundatur super exbstentiam rei, haec vero essentialis sundatur super naturam
Secundo obseruandum est, quod esse idem essentialiter alicui, non insere illud esse de essentia eius de, sed bene E conuerso: nam subiectu, dc propria passios secundum Scotistas sunt idem ess entialiter , quia habent eandem naturam singularem existentem, secundum quam sunt inleparabilia; de tamen neutrum est de essentia alterius,ut de se patet: quia neu trum praedicatur per se in primo modo de alio: non enim Passio praedicatur per se pruno modo de subiecto, neque E
616쪽
contra , cum subiectum cadat in definitione passionis, ut as
Distrecta Tertio obseruandum est, quod distinctio realis est simpli- realis es c citer in pluF, quam distinctio essentialis: quisi bene sequitur,muuior di- distinguuntur essentialiter, ergo realiter ; sed non conuertistinctione es tur in diuinis, at in creaturis conuertibiliter se habent: quς- sentiata cumque enim realiter distinguuntur, essentialiter distinguuntur,& e contra; & ratio est, quia eadem natura numero creata cum sit finita, non potest esse in pluribus realiter distinctis,& ideo quae distinguuntur realiter in creaturis, etiam esse tialiter distinguuntur, i ecus autem est in diuinis propter imfinitatem diuinae essentiae, quae una numero sine sui diuisione est in tribus suppositis realiter distinctis, distinguutur tamen in creaturis distinctio realis, & essentiajis: licet alteram una consequatur; quia habent distincta indamenta, nam distimctio realis sundatur immediate in actuali existentia, veI su, sistentia, distinctio vero essentialis landatur immediate sidi per naturam actualiter existentem
IStis notatis pono duas conclusiones: prima, quod omnia ista dicuntur esse idem essentialiter, quaelidentificantxrrealiter tui essentiae singularissimae, capiendo primo modo identitatem essentialem , vel quae sent de essentia intrinse
ea alicuius capiendo identitatem essentiat fecundo modo. Ex quo infero,quod quaecumque identificantur cuicumque
singulari mundi, siue indiuiduo, siue s posito , ilia sunt
idem essentialiter. Secunda conclusio, quod ista dijstinguuntur essentialiter, quae habent diuersas naturas,sive esse rias realiter di linctas, τὰ quae non concurrunt ad rationem intrinsecam alicuius secundum duo membratosita in
. I Acata diuis ione de identitate essentiat ad quam conformiter Posset dari et na alia Auisio, is istinctione essentiali.
617쪽
In Formalit. Mag. Ant. Sisini Doct maris asc
PRO explicatione huius literae obseruandum est, quod distinctio essentialis proprih, ut est species distincta ab aliis
distinctionibus est illa, quae est inter duas naturas , vel essentias positivas, quarum una vere negatur ab alia, dicitur primo quae est inter duas naturas, vel essentias, ex quo sequuntur aliqua corollaria: primum,quod distinctio essentialis no
habet locum in diuinis, quia ibi nonsunt duae essentiae: secundum , quod quicquid est in diuinis, est idem essentialiter cum alio. Unde dicit D. Augustin. Eo Deus simplex est, quia est, quicquid habet, excepto hoc quod relative dicitur. Habet enim Deus intellectum, & est ipsemet intellectus, habet
voluntatem, &est ipsam et voluntas dicit notanter, excepto
hoc .quod relatiud dicitur, quia habet pater filium, ad quem relative dicitur, S tamen non est filius, similiter pater,&filius habent Spiritum sanctum,& tamen no sunt Spiritus sanctus , & ita quamuis personae diuinae realiter ab inuicem dis stinguant distinctione reali suppositorum, non tamen distinguuntur essentialiter, siue distinctione reali essentiarum. Tertium est quod in diuinis, paternitas, filiatio & spiratio passiua, sunt eadem essentialiter: quia non habent diuersas essentias, vel quia sunt idem uni essentiae singularissim . Et si dicatur quaecumque distinguuntur specie, distinguuntur essentialiter , sed paternitas, filiatio, & spiratio passiua distinguuntur specie; ergo essentialiter. Dico quod minor est falsa simpliciter, quia in diuinis non reperitur aliquod genus, nec aliqua species,nec aliqua relatio de genere praedicamentali. Et si dicatur, quaecumque sunt alterius, & alterius rationis distinguuntur specie ; sed paternitas, filiatio, dc spiratio passiva sunt huiusmodi; ergo dcc minor patet: quia sunt relationes dis qui parantiae. Dico, quod maior est falsa: quia subiectum & propria pastio sunt alterius, S alterius rationis formalis : S in non distinguuntur essentialiter, nec specie. Et si dicatur iterum, quaecumque distinguuntur quid ditatiue, distinguuntur essentialiter,sed paternitas, & fit latio distinguuntur quidditatiue, ergo essςntialiter. Dico quod minor est falsa; nam paternitas, S filiatio &. spiratio passiua nodistinguuntur quidditatiue: nam illa solum quidditatiue dis
Distinctis essentialis opii quid D.
filiaris,et spiratio passiaua sunt idem
618쪽
comm. R. P. F. Franc. Arret. , d. Min de Obsstinguuntur, qtiae sunt alterius, & alterius quidditatis, & per consequens alterius, SI alterius essentiae: at huiusmodi rela' tiones non sunt quidditates, sed enti tales hypostaticae sunt es Vnde obseruandum est quod duplex est entitas,qusda ap pellatur quidditativa, & est illa,quae est communicabilis pluribus in quid,ut species, alia est entitas hypostatica,& est in quae est omnino incommunicabilis 3 dc ut quo, & ut quod Et ex hoc in sero aliquas propositiones, prima est talis,nulla d Ferentia indiuidualis est entitas quidditatiua; quia omnis talis est incommunicabilis: secunda, nulla differentia indi' uidualis est de quidditate alicuius: si enim entitas indiuidualis esset entitas quidditativa daret etiam esse quidditatiuum, dc per consequens esse definitiuum, de ita individuum posset definiri propria definitione alia a definitione species, est falsum, dc contra totam Philosophiam. Tertia propositio quaelibet differentia indiuidualis de genere substantiae est entitas hypostatica: dico de genere substantiae,quia differentiae indiuiduales aliorum generum communicabiles sunt, ut quo. Quarta propositio, paternitas, filiatio, & spiratio passiua in diuinis sunt entitates hypostatico & non entitates quidditatiue: quia sunt omnino incommunicabiles ,&riquo, Mut quod, idest, constituunt supposita in esse incommunicabili omnino: dixi secundo,quod distinctio essenti lis est inter duas essentias positivas, de hoc est quod dicit Aucti in liter
I 2 trigle tamen quod ad distinctionem,melidentitatem essentialem, similiter ad quamcumque identitatem, mei di lincitionem, quae e t secluso opere intellictus, requiaruntur extrema esse positiva, oe exissentia: quia accidens non potest labere nobilius esse , m verius , quam suum subsedium, vel fundamentum. Et si quaeratur,quod cum ego non sim realiter idem cum erasitichristo ut clarum ea, numquid bene sequitur, quod sum realiter distin dius ab
619쪽
id/m, cir sic de alijs, . haec de quinto Arti A minus principali. COMME N T. Ium
PRO explicatione huius literae obseruandu est. quod omnis propositio, in qua ponitur hoc verbum differt,vel distinguitur, sine aliqua modificatione, tale verbum importat distinctionem realem, de in creaturis ementiale, simul; quia analogum,per se positum,stat, pro famosiori significato sed differt,oc distinguitur sunt analoga respectu distinctionis, ergo stant pro reali distinctione quae est famosior, quia manifestior.
Secundo obseruandum est, quod omnis propositio, in qua ponitur hoc verbum,dissere,vel distinguitur aut aliquod
simile exponenda est per positionem suorum extremorum, ω per negationem unius ab altero, ut sortes disserta Platone, sic exponitur,Sortes est,& plato est,& sortes non est Plato, ergo sortes differt a Platone. Tertio obseruandum est quod lata est differetia inter has locutiones,dicendo sic, illa non sunt idem ementialiter,& illa differunt ementi aliter; nam se habent, sicut superius,& in- setius : nam sequitur, distinguuntur ementialiter: ergo non sunt idem essentialiter, sed non conuertitur subsistendi comsequentia,non enim valet, non sunt idem ementialiter: ergo distinguuntur quia habitus,& priuatio non sunt idem ementialiter; & tamen non distinguuntur ementialiter,cum extrema non sint positiva, saltem alterum extremum.i.priuatio.
Ex hoc insero aliqua corollaria primum est, quod nullus ha-h bitus distinguitur ementialiter a sua priuatione ut visus a cae- bitus disti citate, auditus a surditate: quia non sunt entia positiva, sed P im semper unum est privativum. ι ιtσυαε secundum est. Nullum ens distinguitur ementialiter a no 'μ ιμ-
ente, quia illa duo non sunt entia positiva. Tertium est,inter contradictoria non est distinctio emen- Inter eontrariatis: quia semper alterum extremorum, est nihil. dictoria non
Quartum est, quod haec propositio est falsa, sortes distin- eri distinetis
620쪽
itum est falsa: nam sic exponitur, sortes est,& chymera est, de Sortes non est chymera.
Unde secunda exponens est manifestE fessa, ergo, & tota propositio est falsa. - Quintum est, quod res in esse cognito, non distinguuturis inuicem essentialiter: rinde illa est Dacia Rosa in hyeme
distinguitur essentialiter ab Antichristo nam patet sic exponendo eam, debet enim sic exponi haec propositio, Antichristus differt a Rosa, Antichristus est, SI Rosa est, Sc Antichrissius non est Rosa, ergo &c. Sed primae duae exponentes sunt fallae, Sc si dicatur, Antis christus in esse cognito,non est Rosa, neque e conuerso, er go distinguutur; dico,quod Antichristus,& Rosa in esse cognito, eo modo distinguuntur quo sunt entia, & quia suntentia in esse cognito in tali etiam esse distinguuntur, illa tamen di scinctio non est relatio realis: & ideo proprie non distinguuntur, sed sunt non idem. Et si dicatur. ii nullus imtellectus esset,adhuc Antichristus non est Rosa ergo talis distinctio non est rationis, cum non cauetur per actum intes lectus, ergo erit realis. Dico quod illa reIatio non est realis nec tame est rationis positive, quod scilicet sit fabricata peractu intellectus, sed est rationis priuatiu vel negative: quia
scilicet caret aliqua conditionum relationis realis , ut dixismus supra in praecedenti arti c. dixi tertio in descriptione dis stinctionis essentialis, quarum una vere negatur: ab alia pro
pter aliquos dicentes, essentiam propriae passiorus distinges utra ali- essentialiter ab essentia sui subiectis Ex his omnibus colligi, quos forma- tur quod non bene definitur distinctio essentialis ab aliquibli. r. bus sormaligantibus dicendo, quod distinctio essentialis est illa, quae est inter aliqua duo, quae per aliquam potentiam possint a se inuicem leparari: patet, quia omne illud quod v dependet essentialiter abali ossistinguit essentialiter abiblo, sine quo tamen non potest esse sine contradictione: stat' enim quod aliqua realiter,& essentialiter distinguantur, tamen quod per nullam potentiam possint ab inuicem separari, unde patet separabilitatem non esse causam praecise dise. . . . stinctionis essentialis : nam creatura distinguitur essentialse ter a Deo,& tamen non potest esse sine Deo Item omne totum essentialiter dependet a materia & forma, & essentialis ter distinguitur a materia, & sol ma, saltem terminatiue a quia