장음표시 사용
81쪽
, Lucullus incipit Academiam veterem defendere, cuius oratio quatuor constat tartibus, exordio,narratione, confirmatione & resutatione. In exordio remouet ruspicionem timoris,qualis in magi :s S grauibus disputarionibu contingere solet.Argumentum fiduciae est ab adiunctis, ludit dictuius sit non siti sed aliena,&ab Antiocho accepta. Est autem benignum, ut ait Plinius, d plenii ingenui pudoris, ateri per quos profeceris: sic Cicero i ii lib.de Repub. Platon:s se coemitatem profitetur:&in cons blatione filiae Crantorem, inquit,sequor: ite Panaetium in Ossicus,& in Dialecticis & Rhetoricis Aristotciem sequetur, et ipse testis est. a Primus locus attentionis ab adiuncto propositae cauilla, quod sit i erissima. 3 Secundus locus, ubi Lucullus duas cauilas reddit, cur hanc Academicam dis putationem Sc cohtrouersiam plane teneat. Hic linis est exordij,& transitus ad narrationem,in qua locu tempus, S circunflantiae reliquae notantur, quibus Lucullus Academicam quaestionem percipere potuit a luinnus & nobilis limis philosophis, quorum disputationibus Alexandriae ipse tapius intersuit. Prima pars narrationis est de contentione audita inter Antiochum&Heraclitum,qu AVeranista rum alter vetoem, alter nouam Academiam defendebat. s Alexandria, urbs Aegypti ab Alexandro Magno condita iuxta Canopicum Nili ostium,quondam G) mnasis & literis floruit: ubi Lucullus Qu.estor cum philosi,plus aliquandiu versatus est,cum a L.sylla ad Ptolernaeum regem comparadae classis, & concilianda amicitiae gratia misi iis esset. 6 Altera pars narrationis de contentione inter Philonem S Antiochum comprehensa libris utrinq; scriptis: atq; hic Lucullus declarat quanti molestiam l bri Philonis pro Academia noua coinpositi Antiocho attulerint. 7 Ex affectu vult probare quamabitu a , sa sit Antiocho sihmi una Philonis sententia. 8 Iterat primam partem narrationis de audita repercepta displitatione inter Heraclitiani de Antiochum, ne ad ignotam caussam ct quae lionem tractandam accedere videatur.
' Sed eapars quae contra Philonem erat, praetermittenda est. minus enim acer esi aduersinus is, qui isa, quaesitraheri defensa,vegat Academicos omnino dicere etsienim mentitur, tamen eu aduersarius lenior. I. rces am
orneadems veniamus. Quae cum dixisset,sic rursus exo fus esi: Primum mihi Videmini me autem nomine appellabat cum veteres physicos nominatis facere idem quod soditiosi ciues solent, clim aliquos ex antiquis claros viros pro
ferunt,quos dicant f sepopulares, ut eorum ipsi miles esse
videantur. Repetunt iam P. alerium, qui exactis Regia busprimo anno fio ἶ uis: commemorant reliquos, qui te Pspopulares deprouocationibus tulerunt, cum consules fyent: tum ad hos notiores, C. Flaminium, qui legem C rariam aliquot annis ante secundum Punicum bellum Tria
82쪽
mst: L. Ossum, Qu.Fompeium . illi quidem etiam P.
V sticanum referre ιn eundem numerumfllent. Tuos ve
ro sapienti mos clarissimas ratres, P. brassum P. Scaevolam,aiunt T. Craccho legum authore uis,alterum quidem, *t videmus,palam: alterum,ut sisticamur,obsecurius. dunt etiam C. Marium: ct de hoc quidem nihil
mentiuntur. Horum nominibus tot virorum atque tanto
rum expositis, eorumst institutumst qui dicunt. ' Similia
ter vos cum perturbare, υt isti Rempublicam c*osphilosephiam bene iam constitutam usitis, Empe oclem, Anaxagoram, Democritum, Parmenidem, Zenonem, Flato-nom etiam O Socratem profertis.' Sed neque Saturninus
't nostrum inimicum poto imum nominem )simile qui
quam habuit 'veterum illorum,' nec QArcesilae calumnia conferenda est cum Democriti verecundia. tamen istiph ci raro admodum,cum haerent aliquo loco, exclamant
quasimete incitati. Empedocles quidem, τt interdum mihi furere *ideatur,abstrusata es omnia,nihil nos tire, nihil cernere, nihil omnino quale sit, posse reperire. maiorem autem partem mihi quidem omnes isti videtur nimis etiam quaedam a firmare L sprofiteri fle stire, qNam sitant. uodsi illi tum in nouu rebus quasi modo nasientes haesi tauerunt, nihilne tot seculis, ummis ingeni ,maximis Ru Lys explicatum putamus ' nonne cum iam philo horum disiiplinae grauissimae con litissent, ' tum exortus est ut in Optima Repub. T. Cracchus,qui otiumperturbaret . sic Arcellas, qui constitutamphiloisbiam euerteret, in eoru authoritate delite fieret, qui negassent quicquastiri autperci piposse' ' Quorue numero tollendus en γ Plato γ Socra res alter, quia reliquitperfecti ma displina Peripateticas
83쪽
N A C A D. Q U AESTO cademicos nominibus disserentes, rei congruentes, a
quibus Stoici ipsi τerbis magis quam Iementiμ .ssissenserunt. Socrates autem gesti detrahens in , utatisneplus tri
buebat lys suos volebat refellere. ita cum aliud diceret atque sentiret, blenter ut litus est ea Issimulatione,quam si raeci ειρωνει- vocant . quam ait etiam in caninus e Gn. min: id , propterea vitiosum in illo non futandum, quod id fuerit in Socrate. '' Se Uuerint illa Petera xultis, incognitata: nihilne in ergo a9um, quod inuestigat uni posteaquam rce silas Zenoni,*tputatur,obtrectans,nihil
noui reperienti emendant periores,immutatione Ἐσborum,dum huius definitiones labefactare vult, conatus euclaris His rebus tenebras obducere' ' Guius primo no ad modum probata ratis,' ' quanquam floruit tum acumine
ingensium admirabili quodam lepore dicendi, proxime a Lacyde solo retenta est: pon autem confecto a Carneade, qui in quartus ab Arcesila. audiuit enim Egesinum, qui Euandrum audierat Lacydis discipulum, cum Arcesilae Laodessesset. '' Sed Vse Carneades diu tenuit. 'Α nam nonaginta vixit annos qui illum audierant,a modum Drueruc e quibus in Ur plurimum in alitomacho fuit.' declarat multiiugo librorum ingen, non minus in hoc,' quam in Carneade eloquetiae, in melinthio Rhodiosivae
nitatis. Tene autem nos e Carneadem Stratoniceus metro
dorus putabatur. iam Clitomacho Philo vester operam multos annos dedit. Philone autem Piso patrocinium caninmiae non defuit.
Ti Principium eonfirm attonis digressionem continet ad Eleuandam authori tatem nouorum Academ i eorum, e ciu ibus Philonis sententiam Luculluc contemnit. Arcesilam & Carn eadem editiosis ciuibus comparat. Priina pars similitudinis conliat inductione exemplorum, quae clarorum principum species sunt, qui videntur popul ares extitisse. P.Valerius coi csa Iunii Bruti primus de prouocatione
84쪽
eatione a magistratibus ad populum legem tulit unde Publicola dictu int quae
Io 1 Muraena Consule, iterii lara est, item: a M. Valerio Consule,ctim tenues a potenti bus premerentur, tertio proin ulgata.C.Flammius Trib pleb.legem tulit de diuidendo aetro Gallico: Spurius Cassiius Consul primus Agrariam legem promulgauit,ut ager Hernicus diuideretur: qui ut primum magistratu abu dasnnatus necatusque est. Lege Liuium l: b. i. derad. i.Publius Africanus simulauit se patronum legis Asrariae, licet eam minime probauerit. Tiberius Gracchus non per seipsum Agragam legem ferre instituit eu adli ibuit in consilium constantis simos viros, e qu:bus Crassus Ponti sex maximus sui laucius Scaevola Iurisconsultus.C. Marius Tribunus plebis inuito Senatu legem de serendis sustramis tuali quae specie ipsa popularis erat. x sequitur altera pars similitudiim i Ilustrata exemplis veterum philosophorum, quorum similes noui Academici videri volebant. Empedocles Agrigentinus floruit Olympiade 8 auditor Parmenidis, poeta .excellens & philosophus Iritharoreus. Annaetoras Claromenius Anaxiam enis discipulus, philosophatus est Athenis sub Cessi a principe,& i in pietatas crimine damnatus. quia Solam candentem eise diceret. Democritus Milesius discipulus Anaxagoi ae omnibus ingenuis artibus &disciplinis apprime deditus, sed tamen in phidosophia plerun qtie lapsus. Parmenides Eleates Xenophanis S A naxinianari discipulus,plulosophiam versibus expressit. Zeno Eleates Parmenidis auditor studiosus physicae. Plato Atheniens, in suis Dialogis Socratem facit omnium rerum inscium & ignarum. 3 Consulat νυ sue partem smilitu dinis,& exempla propolita,idque a dissimilibus. Prima disti militudo pertinet ad confutandam protasin superioris similitudinis , qudd Lucius Apuleius Saturni ni Tribunus plebis seditiosus valde dissimilis fuerit eorum,qui paulli ante commemorati sunt. 4 Secunda dissimilitudo refellit apodos an similitudinis, luddDemocritus verecundus, Arcesilas impudens sit: itaque inultum inici sit inter veteres illos philosophos & nouos istos Academicos. s Proximus locus illustratur ad isti milibus. Licet antiqui philosi phi ignorare se aliquid dicant idem tamen multa scire se confirmant. 6 Maiorem partem dixit, pro maiori ex parte, ut Tuscul. . Chrysippus S Stoici eum de animi perturbati On: bus disputant,matagnam partem in his partiendis & definiendis occupati sunt. 7 Hic concessio quaedam latet,Antiquissimi philos phi fuerint ignari t&argumentum a caustis: attamen diuturnitaex rei acris,& subtilitas hominum,dcindustrie magnitudo potuit tandem aliquando scientiam aliquam & eruditionem proferre. 8 Arcesilax cum Tiberio Graccho comparatur a si in ili: quod ut hic Reipublicae, sic ille philosophiae bene constitutu in re pacatum statum perturbaucrit: atque is Are silas in hac perturbatione ut causia in suam probabilem facere delitescebat in authoritate veterum philosi,phom:n, id ei sentent, uri suam delendebat eorum authoritate, suas ipse non videretur author eius sententiae, sed potius veteres, de quibus ante diximus. 9 P spondet ad duo postrema exempla de Platone Sc crate, quorum alter Plato persectam philosi phiam reliquit de vita & moribus,de disserendo, de natura &rebus occultis, ut docet Cicero I.Acad. ad Varronem. Socrates autem tronicos se nihil scire dixinquam ironiam Cicero in Bruto suetam δ: et arena putat: est enim & minime inepti hominis,& eiusdem etiam faceti cum de sapientia disceptetu hanc sibi primum detrahere, eis tribuere, qui eam s. bi arrogant,ut apud Platonem Socrates effert in coelum laudibus Protagoram lyppram, Prodicum, Gorgiam, caeteros. se autem omnium rerum insciuia singit tarudem: decet hoc nescio quo modo illum. io Iterat concessionem de ignorantia veterum,&Arcesilae calumniam coarguit a caussis, propter 'a quod multa progressionibus temporum in uenta patefactaque sint. Qiueo loco Arcesilae&Zenonis ineptiae notantur,quorum alter omnem sciennam & crinitionem de medio tollere, alter Academiam veterem inuentis vocabulis nouis conigefeyolueritide qua autectione lege Ciceronem Acada.d lib- .de Pinis. ii Dei criti
85쪽
bie ser em Mogressionem Academicorum ab Arcesila usque ad Philonem, ut intel. oi pomi quos Academia noua patronos habuerit. Ii Arcesilas erat in inueniendoscelicissimus,&ad respondendum promptissimus,&ad persuadendum acerrimus, omnemque Orationis figuram&venustatem conabatur exprimere. Diogenes Laertius. I; Lacydes Arcesilae successit in Acadeinia,&inlicrio docuit, que Attalus rex construxerat: qui locus dictus eii Lacyd: una. i Elegam gradatio, qualis est apud Diogenem in vita Lacydis: qui iuuenis si lus ex omni memoria Phocensibus Theleucii &Euandro scholam tradidit: Euandro successit Esesinus Pereamenus: Fges no Carneades. is Carneades obiit anno aetatis suae octuagesimo tertio, et ait Laerti us,i n quo dissentit a Cicerone. is Clitomachus Carthasinensis ebdoctrinae processit, ut supra quadrasinta volumina scripserit, succesicritque Carneadi. 17 Comparatio trium philos phorum a paribus. Clitomachus tam subtalis suit, quam eloquens Carneadendi quam suauis Melonil .
' Sed quod nosserere nunc in redimur ut contra
demicos disseramus, id quidam ephil phis, O r quidem
non mediocres Jaciendum omnino non putabant nec aequum esse,*llam rationem δ*utare cum dis, qui nibi robarent ntipatrums Stoicum, qui multus in eo fui et reprehengebant: nec definiri ' aiebant necesse es, quid ssit cognitio aut perceptior aut τerbum e verbo volumus, comprehensio,quam κοψαλῶ ν illi τα Ceosi, qui persu
dere essentiese aliquid quod comprehendi oe percipi posse insitente acere dicebantPropterea quod nihil esset Am
rius tamργεια t Graecisseriticuitatem aut euidentianos,si place nominemus,fabri muri, si opus erit, verba, ne his
sibi me appellabat iocans) hoc liceresesi putet M tamen orationem nussam putabant illustriorem ipsa evidentia reperiripos nec ea quae tam clara epent, definienda censebant.' lj autem negabant se pro hac euidentia quicquam prior fuisse dicturossessa ea quae contra dicerentur, dici opor
tereputabant,ue qui fallirentur. Fleras tame G definitio nes ipstrum etiam euidentium rerum non improbant
rem idoneam de qua quaeratur, γ homines dignos quibus cum disseratur, lutant. ' Milo autem dum noua quaedam
commouet, quod ea sinere vispoterat,quae contra cata. demicorum
86쪽
demicorum pertinaciam ilicebantur, aperte mentitur,
xt in reprehensus a patre 6atulo σ,ut docuit Antiochus, in idipsum se induit, quod timebat. Cum enim ita negaret
quicquam esse, quod comprehendiposset id enim volumus
esse α ιοι λησέαν si illud esset,sicut Aeno ffinire tale τLsum stam enim hocpro φαμασία verbum satis hesterno sermone triuimus ' τ ὰm igitur impressem, esiclumi ex eo*nde esset,quale esse nonposset,ut ex eo viae non esset,ianos a Zenone definitum restis inse Hcimus. uJ enimpotes quicquam comprehendi, ut plane consuas i receptum co
δ Hoc cum infirmat tollit 3 Hilo , iudicium tollit incognitio cognitis ex quo efficitur,nihij si comprehendi. ita im
prudens eo,qzo mnime vult,reuoluitur.
i Expositis & exagitatis Academiae nouae patronis, Lucullus antequa ad consrmationem suae sententiae acceda deliberationem quandalii instituit, an liceat disputare contra nouain Academiam,necne. Prima pars est deliberationis,quod non licea quae confirmatur a repugnantibus. 2 Aatera ratio ab aduinctis: syialogismus simplex primi generis: Quae clara sunt, definitione non indigenti .Pcrceptio & euidentia sunt res clarae: Neutra igitur harum definitione Sc disputatione indiget. i Secunda pars deliberationis alteram partem contradictionis continet, quia liceat contra Academicos disputare, quae confirmatur a dissimilibus & a fine. Hoc vestibilium cst proximae confutationas,in quo Philonis authoritas eleuatur,& ν ληψις definitur,de qua i later Academicos nouos dc veteres contentio orta est. s visio impressis & efficta ex vero & proprio obiecto,ut comprehenso hominis ex iplo homine,qualis non esset ex alieno obiecto, ut comprehensio hominis ex equo fieri non pollet. 6 Probat secundam partem definitionis, quod πιάλη ψις ex alaeno subiecto non fiat. quo nomine definitur persecta consumiaratam scientia, quae fit cum propriam 3 veram & certam uiui querci speciem dc seri iam cernimus. Hic Iocus videtur esse mutilus Scorruptus, nec ullum crimen inconstantiae in Philone coarguit.
Quare omnis oratio contra Academiam suscipitur
a nobis, ut retineamus eam definitionem, quam Philo vo luit euertere . quam nisiobtinemus,percipi nihilposse concedimus.' 0r Lamur igitur asensibus quorum ita clara iudicia certasunt, ,Ui Flio naturae nostrae detur, γ ab ea
87쪽
νσ A C A D. Q V AESTLus aliquis requirat, contentane sit μὰ integris incorru
pti is bur, an postulet melius aliqui non Oideam quid
quaerat amplius. Neque vero hoc sita expectandum est, dum de ' remo insem,aut ile' colli columbae re*ondeam. non enim is Am,qui,quicquiIvidetur,tale dicam esse,quale videatur. icurus hoc*iderit, alia multa. Imeo autem iudicio ita , est maxima in sensibus veritas ,sioe sani sunt, valentes, omnia remouentur quae obstant γ -- pediunt. Itaque oe lumen mutaris evolumus oe situs earum rerum quas intuemur interualia aut contrahismus, aut diducimus, multa facimus Us eo, dum a pectus
ipsi emfaciat ut iudici Quod idemst in vocibus, in odore,in sapore: Ἐt nemost nostrum, qui non in 'sibus suicuisse, generis nidicium requirat acrius. hibita v Ho exercitatione γ arte,*rocubpictura teneantur, ρο -- res cantibus, quis en quin cernat quanta νὴ sit in sensibus Quam multa γident ' pictores in umbris, in eminem tia,quae nos non videmus ' quam musta quae nos fugiunt in cantu,exaudiunt in eo genere exercitat qui primo '' infatu tibicinis ' Antiopa esste aiunt,aut' ' QAndromacham,
cum id nos nes icemur quidem. ' bil necesse est Leusatu odoratu loqui in quibus intelligentia et si vitis en
quaedam tamen. 'Quid de tactu, quidem quemphilosophi 'Τ interiorem γο cant, aut doloris, aut voluptatis' in quo renes seuputant veri esse tu scium,qui entiatur. '' Fote Ine igitur qui uam dicere,inter eum qui doleat, inter eum qui in voluptatesit, nihil interesse 'aut, ita quisetiet, non apertissime in amat' '' Latrui qualia
sint haec quae si bus percipi dicimus: talia siquuntur ea 'si in ipsi percipi dicuntur,sed quoLmmodo
88쪽
, LIBER I L nsensibus, ut haec: issu est album, hoc dulce, canorum illa
hoc bene olens,hoc a=erum. nimo iam haec tenemus comprehensa, non sensibus. '' Ille deinceps equus ess, ille canis. caetera series deinde siluitur maiora nectens, ut haec quae quas expletam rerum comprehensionem amplectunturi.Si homo est,animal eu mortale rationis particeps. uo egenere nobis notitiae rerum imprimuntur,sine quibus nes intelligi quicqua neque quo aut distularipoten. ' Quodsiment fals notitiae ίειποίας enim notitias appellare tu vid
bare igitur essent hae false, aut elusinodi xisis impressae, quatia vis a salsis disterni nonpossent . quo tandem his mo
do uteremur' '' quomodo autem,quid cuique rei consentaneum esset,quidrepugnaret, Ueremus memoriae quidem certe,quae no moaeophilosephiam,sessomnis *itae 'um, omnes , artes *na maxime contine nihil omnino loci relinquitur. quae potest enim esse memoria saporum ' aut quid
qui quam meminit, quod non animo comprehendit, te net' '- in vera quaepotest esse, nisiquae non ex vn.Lia aut
duabus stilex multis animi perceptionibus conlat' quam si subtraxeris, ' ingues artificem ab inficio' non enim ortuito hunc artificem dicemus esse, istum negabimus sed cum
alterum percepta' comprehens tenere videmus,alterum non item '' cumus artium alis ei nodi genu Aut tau-tummodo animo rem cernat: alia ut moliatur aliquid, faciat, quomodo aut geometres cernere ea potest,quae aut
nullasiunt,aut internosii afulsis nonposunt: aut is qui Lbus utitur, explere numeros, , conficere τersus Quod idemi misibus quos artibus continget: quarum omne opus eu
in faciendo at , agendo. Quid enim est quod arte essici pos
sit,nisi is qui artem tractabis,multa perceperit
89쪽
a Constituit scisa totius contentionis aduersus nouos Academicos, quod liqua sit rerum Gia in i haec enim princeps & generalis est quaestio, de qua deinceps disceptabitur. Sed argumenta Luculli,si diale ilicum iudicium ad iudicandam quaestionem adhibeatur, salsa &inconsequentia reperientur. Academici noui negant vllam esse υιτ ii viri id est, firmam & certam perceptionem: vel, si
dicere mauis, scientiam . qua definitione nominis posta totam orationem Luculli concidere necelse est: nec enim sensus hominis, nec animus, aut mens, aut
ratio quicquam hoc firmo & constanti genere comprehensionis percipit, sed i lus deus,qui veras & simplices rerum caussas & formas cognoicit. In hominibus autem perexigua est huius diuinae lucis scintilla,quae opinio potius quam scientia debet appellari. 2 Primum argumentum ad probandam υ ταλη, 'surnituri sensibus, in quibus primae sunt cognitionis & comprehensionis cauilae.' 3 Occurrit exemplis Academicorum, quibus at probare solent, c. sensus interdum sallaces & incertos esse concedi eleuatque authoritatem Epicuri. 4 Remus in aqua fractus apparet & inflexus, quia pars quae est in aqua, videtur Propior nobis elle, quam reuera sit, & idcirco partes remi recto aspectu in aqua continuate videri non post uni. Aqua autem quia corpus est spis sum, acit ut pars remi, qu. Y eli demersa maior videatur, & idcirco propior oculis nostri s. haec quaestio agitatur a Seneca cap.3.liba. Quaest. natur. s Seneca lib.
Colla Cytheriacae splendent agitatu columb. e.
Videntur autem diuersi. co ,ribus di stancia, vel pro ratione lucis, 'uae colorem dc oculum si ibinde mutat: vel quod reuera pennae in collo sint diuersicolores. 6 Declarat inductione per species, quando&quo modo satin singulissentabus comprehensio dc veritas. Primus locus inductionis est de oculis&aspectu. Verbii ut diximus, nulla est in his C: η- c. id est, scientia,quia sensius veras disimplices rerum species non inruentur, ut vecte disputat Socrates in Theaeteto: nec sequitur si sensus vera sentiant, ut veritatem sciant de percipi an quia aliud est sciat: re aliud scire. 7 Secundus locus inductionis de tribus sensibus, auditu, odoratu, sc gustatu. a Confiismat fident & constantiam in sensibus ab aliis caussis, cum ad naturam sanam Sc integram accesserit ratio confirmatioque d ctrinae,ut ad iudicium oculorum, pictura aurium musica. 9 Vmbrae in pictura sunt,qui a imagines planae Vide videntur habere aliquem recelsum: Eminentia aute tu,qua imagines planae eminere atque extare videntur. io Tibicines dicuntur instare, qui tibia vel buccina camirit, qui olim in Comoediis 3c Tragoedias varios iaciebat modos, ut x et ex ipso cantu S sono periti homines in-t iligeretit, uec Ona a dia vel Tragoedia recitanda esset. ii Aintiopa tragi edia est Accii poetae de casibus & im lenis Antiopae v ibi rei regis Thebanorum. ir Andromacha, Tragordia Ennii poet .e de calamitatibus & aerumnis Andromaches uxoris Hectoris cluae capta Troia a Neoptolemo rapta est x postea xariis modi, agitata. i3 Iterat arsumentum de tribus sensibus. i Probat similia
teriti tactu esse comprehenssionein aliquam veri. Primum argumentum a testi- mola D Cyrenaicorum, cuius argumenti, licui reliquorum, una S communis est solutio, quod licet ictilius interdum verum senes ant, nihil tamen unquam percia prunt: quia per Piso versatur circa commune, & niuersalo notione , ensus esca singulares. is Quia tactus organum non est ipsi caro, sed aliquid si, rcarnem, in quo est semus omnium rerum tactilium : Sc medium ipsum i L ius est nobis magis cognatum, quam in reliquis sensibus. is Cyrenaici ps tacturia ab Aristippo Cyrenaico nomen haben qui voluptatem corporis cu hilos te copulauit, a Zenophonte condis cirulo resutatus. 17 Secundum a m virtutum a repugnantibus. His Transi a singularibus notionibus sensuur men-
90쪽
hereses animi notitias a sensibus pxosectas, quas declarat exemplis. 19 Alia sunt exempla earum notionum, qui persectam rei propositae naturam definiendo comprehendunt. in Confirmat aliquam este comprehensionem animo& mente iactam,idi iue a repugnantibus. Syllogismus connexus secundus, cuius ali limptio praecessit. 2i Secundum argumentum a circunstantiis comprehei sionium. 21 Tertium argumetum tallax est: memoria enim the aurus est tam Isarum,quam verarum notionum, &iaepetessa meminimus, quae tam everia putamus este. 23 Quartum argumentum adesilutione artis,que constat ex multis preeceptis varia notione comprehensis, ut Grammatica ex regulis orthogr Phlae,aemimoli glae,syntaxis, pyiabdax. H Quintum argumentum a diuisi ne altis in duo genera, quorum unum di ve nκοὐ appellatur, alterii προκlιώμ. Sic Plato in ei uili scientiam in agentem & cognoscentem partitur: quae partitio antiqua magis,quam vera est: luia omnes artes constant praeceptis & vivi praec pia autem speculationes quaedam sunt S contemplationes, id usus veto in actione vel opere cernitur,quae προξις est.' δε axime τero virtutum cognitio confirmat percipi
comprehendi multaposse: in quibushlis in se etiam scien
tiam dicimus, quam nos non comprehensionem modo re
rum, edeam abilem quo P immutabilem spe censemuz.' itemssipientiam artem a lacndi, quae ipsi exsese habeat
confantiam. ' Ea autem con stantias i nihil habeatperce pii cogniti, quaero unde natasit,aut quomodo' ' Quae ro etiam, ille vir bonus qui latuit omnem cruciatum perferre, intolerabili dolore iaceraripotius, quam aut sitium prodat, aut em, cur hasibi tam graues eges imposuerat, cum, quamobrem ita oporteret, nihil haberet comprehensi, percepti, cogniti, constitutis ' Nusso igitur modo feri potest, ut qui uam tanti aes et aequitatem σώem,ut eius con seruandae caussa nudumsupplicium recuset,nisi js rebus asi
sinsulsit, qu alpae esse nonpossunt.ῖ se vero sepientia
D ignorabisapientiasit necne,quomodo primum obtine bis nomen sipientiae ' deinde quomodo se cipere aliquam rem, aut agere suenter audebit, cum certi nihil erit quod .stequatur' cum vero dubitabit qui se extremum *lti