장음표시 사용
471쪽
blica munivit . Quartam collectionem compilari curavit idem Summus Pontifex Innocentius IV. cui aliam quintam Collectionem addidit Honorius III. Ex his itaque quinque Collectionibus, seu Compilationibus Epitholaruni Decretalium Romanorum Pontificum , voluit Gregorius m. successor Honorii AL ut S. inmundus Peunafortius novam Compi laret Collectionem , quae quinque libris constat, &caeteris aliis Collectionibus longe accuratiot censetur. Post illos quinque Decretalium libros a, S. Resmundo jussu Gregorii IX. editos , duobus voluminibus constare coepit Juris Polgificii Corpus , Decreto scilicet Gratiani, oe Decretalibus. Nam is licet a sequentibus Pontificibus conditae fuerint Constitutiones non paucae, non nisi tamen circa annum MCCC. in unum volumen digestae fuerunt jussu Bonifacit VIM. qui partim suas, partim Superiorum post Gregorium IX. Pontificum, ipsiusquo Gregorii IX. posteriores Decretales collegit, & 1imul cum illis duorum Conciliorum Generalium Lugdunensium Decreta. Quae Bonifacii Vm. Compilatio nomine donata est, eo quod Bonifacius VHI. librum suum annecti voluerit quinque aliis libris Collectionis , seu Compilationis, iussu Gregorii M. factae a S.R mundo. Post mortem Bonifacit VHI. & Benedicti XI. alias X. Sedem Pontificiam Roma Avenionem transtulit Clemens V. qui Constitutiones Generalis Concilii Viennensis , cui praefuit anno MCCCx I. una cum nonnullis suis Onstitutionibus atque Epistolis Decretalibus, ante , aut post praedictum Concilium emistis, colligi curavit . Sed, eo ante promulgationem defuncto , proximus eius successor Ioannes XXII. eas auctoritate
472쪽
ritate publica donavit, ediditq; v III. Kal. Novemb.ris anno secundo Pontificatus sui, idest anno Christi MCccxvII. Hae autem Constitutiones , seu Epictois Decretales, cum solum clementem n partim per se, partim per Synodum Generalem Vienne
sem ab eodem Pontifice celebratam , Authorere habeant,Clementina dictae sunt, quamvis clemens Heas sub titulo libri v I I. Decretalium vulgare destinasset. Denique , 'oannes XXIL vulgo nuncupatus , Avenione Sedens, I v. Idus Novembris anni'
Pontificatus sui noni , idest , IEret Christianae
MCCCxx Iv. proprias Constitutiones numera viginti sub Iq. titulis libro uno promulgavit , quae E.x travagantium nomine designantur, quod extra Juris Canonici Corpus olim vagarentur; immo,idem Extravagantium nomen nunc quoque retinent,licet
in Juris Pontificii Corpus fuerint translatae. Inter peritos juris Canonici, seu Pontificii, . Interpretes , qui Saeculo XIII. floruerunt, primas tenet Innocentius In qui primus Commentarios in quinque Decretalium libros Lugduni in Galliis coin-Posuit, quo tempore Concilium habuit ea in Urbe Lugdunense I. in quo Didericum II. Imperatorem anathemate perculit. Sua doctrina promeritus eth Summus ille Pontifex , ut a Viris juris utriusque Consultis Pater juris, & organum veritatis appellaretur , Scripsit etiam Innocentius IV. Apologeticum librum De jurisdictione Imperii, Auctorita te Pontificis, contra Petram de Uineis, qui pro Fr derico II. atque Imperatorum potestate contrε Pontificiam scripturierat. Bernardus , dictus compostellanus, quod esset
Ecclesiae Compostellanae in Hispania Presbyter , iussa
473쪽
jussu Innoeentii In Pontificis Maximi, Casus Decretalium consecit, & eruditos in eos Commentarios
lucubravit, quos paratu4 vocant. Henricus Ho-siensis , Segusii in Dioecesi Taurinensi natus, adeo in doctrina juris excelluit, ut juris utriusque -- narcha dictus fuerit , & ob eximiam eruditionem Ebrodunensis primum Λrchiepiscopus ab Innocentio In creatus , deinde ab Alexandro IV. quo hortante scrIpserat in Decretales, ad Cardinalis dignitatem evectus fuerit, ac Episcopi Hostiensis titulo cohonestatus,a quo Episcopatu vulgo m tensis nuncupatur. Inter Opera, quae edidit, duo imprimis celebr tur , videlicet Summa juris canon ci , vel, ut alii volunt, utriusque juris , quae aurea vocatur , & alterum Opus, quod Lectura dicitur, quo nomine Commentarii intelliguntur in quinque Decretalium sibros , qui in duo volumina sunt diastributi. Henrici Hocliensis discipulus fuit Gρille
mus Durandus Speculator, sive Durantes, ex Provincia oriundus apud POdium in nium natus. In Mutinensi Academia juvenis admodum Gratiani Decretum interpretatus est, & postea in Curia Romana Causarum Auditor, ingens illud opus,quod Speculum inscripsit, ante annum aetatis suae vigesimum quartum componere coepit, & non nisi ii tra unum de viginti annos, ipsomet teste, absoluit, illudque perfectum Ottobono tituli Sancti Adriaκi Cardinali nepoti Innocentii In nuncupavit. Praeter istud Speculam in quatuor libros distinctum , sic appellatum, quod forenses homines variarum causarum hominem in eo speculentur , ac velut in
speculo inspiciant, scripsit etiam Rinionale Divinorum inciorum in libros octo distinctum , quod an
474쪽
no MCCLxxxv I. absoluit , Commentarium quoque
in Canones Concilii Oecumenici Lugdunensis II. cui ipsemet interfuit, & 'pertorium Iuris , quod una cum ejus aliis operibus prodiit Lugduni annis MDxv I. & MDLI. Citantur praeterea ab eo conscripta tum Speculum Legatorum , in quo de ipsorum Ossicio de potestate lato calamo scribit, de
commentaria in Decretales. Ad Episcopatum MLmatensem in Gallia anno MCCLxxxv I. provectus est iste Guillelmus Durandus Speculator, ac decennio post obiit Romae, sepultus in Fratrum Praedicatorum Ecclesia S. Mariae super Minervam . Perperam nonnulli confundunt hunc Guillelmum Durandum Speculatorem, Mimatensem Episcopum , cum altero Guillelmo Durando, qui fuit etiam post
ipsum Episcopus Mimatensis , de scripsit librum de
Ordine celebrandi Generalis Concilii occasione Concilii Oecumenici Viennensis, quod tum temporis celebrari debebat. Constat etenim Guillelmunia Turandum Speculatorem, Episcopum Mimatensem, ad tempora Concilii Generalis Viennensis non pervenisse, adeoque non esse Authorem hujusce libri, de ordine Celebrandi Generalis Concilii, sed verum illius libri Authorem esse .alterum Guilleiamum Durandum, qui fuit itidem Episcopus Mima- tensis, & nepos Guillelmi Durandi Speculatoris. Denique, inter eruditos juris Canonici Interpretes , qui Saeculo XIII. illustriores fuerunt, reponi debent Bartholomaeus Brixianus, oe Garsas, quorum Primus natione Italus fuit. Iurisconsultus & Hi- soricus celebris , Gregorio IX. Pontifici Maximo familiarissimus. Scripsit multos Tractatus Iuris, quinque libros in Decretales, & Chronicon de Uris l
475쪽
Urbibus Italiae. obiit Gaulemus Brixianus anno
MCCLvI II. aetatis suae Lxxx I v. Rus cum laude meminere Trithemius in Catalogo Scriptorum Illustrium , & Resphael Volaterranus lib.xxI. commenti. riorum urbanorum. Alter vero, seu Garzias, mistione Hispanus, Decretales interpretatus esse dicitur , circa annum Mechxxxv. opere imperis M.
Edidit quoque Glasses in Sextum Decretalium,& Summae , quae Pisanella vocatur , quaedam
adjecit. D. Alios, si qui suerunt, Saeculo XIV. periti Interpretes Iuris Canonici, seu Pontificii, br
vit8r pereense , & tandem Colloquio nostro, quod soluo longius protraximus, finem imponamuS.M. Inter peritos Iuris Canonici, seu Pontificii Interpretes Saeculi XIV. primum locum tenet Guido Bathus , alias de Badiso, Patritius Regiensis ,
qui Ius Canonicum interpretatus est Bononiae a no MCCLxxxIII. qua in Urbe Archidiaconus creatus est, & ea dignitate cognomen Archidiaconi apud posteros meruit. Inter plura opera, quae de iure Canonico edidit, praesertim celebrantur ejus Commentaria in universum Gratiani Decreatum anno Μc . absoluta, quae, Ob doctrinae in his contentae quasi fragrantiam, Resarii nomiud insigniuntur. Decretales etiam tuterpretatus est, ejusque Opera Venetiis edita sunt magna ex parte an. DO MDCxxx. Hujus Guidonis Basi discipulus fuit Ioannes Andrea in agro Florentiao natus, Iurisconsultus peritissimus, qui Bononiae per annos prope quinquaginta Decreta Pontificum magna cum laude interpretatus est , & scripsit primo Glossemata in sextum Decretalium poli Guidonem Tom. U. G s Bais '
476쪽
Basum , Archidiaconum , Praeceptorem suum , quem impense coluit. Deinde , in Clementaenas Scholia scripsit, quae contextui annexa pro Glosis leguntur . Postremo , in Gregorii IX. Pontificis Maximi Decretales Commentarium edidit stibviellarum titulo. Grassante peste Bononiae obiit
Ioannes Andrea anno MCCCxLv I I I. & sepultus est
in Ecclesia Fratrum Praedicatorum. Hic Ioannes Andrea, dum adhuc in vivis esset, in filium suum adoptavit Ioannem Calderinum , patria Bononiensem , qui inter iuris canonici Interpretes clarissimus evasit, & clementis VI. Pontificis Maximi Consiliarius fuit. Plurima de Iure Canonico opera scripsit Ioannes calderinui, de praeter ejus Commentaria in libros Decretalium, Decisiones , Consilia, di alia , quae recenset Simurus in Epitomi, extat, ejus Tabula continens, authoritates & sententias Bibliorum; prout in Compilationibus Decretorum & Decretalium inducuntur secutidum Alphabeti ordinem, emendata a Thoma Dumbergio Memingo, Spirensis Civitatis Consule,& excusa
a Petro Dracb anno MccccLxxx I. Incertum est, quo anno e vivis excederit Ioauu es Caldstrinus , eum
tamen Bononiae decessisse , & in marmoreo Sepulchro apud Fratres Praedicatores tumulatum est certissime constat. In Gallia Saeculo XIV. floruit duris Canonici Interpres eximius, Monachus , patria Ambianensis , Ordinis Cisterciensis , qui primus Glossas in Sextum vulgavit. Postea Ca
uinalis creatus , apud Philippum Pulchrum Francorum Regem anno iaccci I i. Bonifacii Vm Leg tum egit. Eatravagantes , sive Constitutiones Romanorum Pontificum,necdum in Corpus duris relatass
477쪽
Eccx EsIASTICA. Iatas, interpretatus est, & opusculum scripsit,
cui titulus: Defensorium juris, ubi reos docet, qui ratione sese adversus Λάores tueri debeant. Fu davit in Academia Parisiensi ingratiam Studentium anno Mccc 1 I. Collegium, quod etiamnum, cardinalis Monachi dicitur, ubi humatus est , hoc apposito titulo et me jacet joannes Monachus, hianensis Diaecos, Tituli Sanctorum Marcelli σ P tri Presbter Cardinalis , fundator istius domus : qui
obiit Avenione anno Domini MCCCxIII. die XXV. Au
gusti. Eodem saeculo jus Canonicum Parisiis in. genti cum laude professus est Henricus Boicis, Brito e Dioecesi Leonensi, ut ipsemet testatur in principio Commentariorum suorum. Scripsit Commen-rios in quinque libros Decretalium, quos se in Scholis Parisiensibus anno McccxLIx. perfecisse .deci rat . Denique, in Italia Saeculo XIV. quinque celeberrimi claruerunt Iurisconsulti, nimirum Dinus, Ioannes Anguilsola, bo nes Lignanus, Bariolus deSax errato, & Baldus de ubaldis. Primus , seu Dinus, Mugellanus cognomiae, a Mugellaragri FIorentini oppido, Professorum juris Bononiensiun suo tempore praestantissimus fuit. Commentarios scripsit in librum sextum Decretalium, Consilia , ac plurima alia de jure Civili. E' vivis excessit Bononiae anno Mccc I II. & apud Fratres Praedicatores sepultus est, ut scribit Forserus. Alter, seu nes Anguissola, Caesenae in Flaminia natus, Patavii primum , deinde circa annum Mccc. Bononiae Jus Pontificium maxima cum laude interpretatus est. Ex ejus Scriptis vix aliud superest, quam li-her de Sponsalibus ,-Matrimoniis, quem yoannes .andrea , doctissimus lurisconsultus, cujus antea G g et memi-
478쪽
meminimus, sibi vendicaverat. Sed, furto comis perto , hic liber suo vero ac legitimo Authori, seu Ioanni Magullsola adjudicatus est. Ioannes Luna nus, a Lignano agri Mediolanensis oppido oriundus , unde & cognomen sumpsit , jussu urbani nPontificis Maximi scripsit circa annum McccLxv. Librum de Pluralitate Beneficiorum,cum S alios adjein 'cit de Permutatione, de Horis canonicis, de censura Ecclesiastica , atque Interdicto, de Duello, de Hares, hus , de de 'praesaliis . Ejus in omnes Decretales Commentaria Patavii servantur in majoris templi Bibliotheca. Bariolus de Saxoferrato natus est anno Mccc III. in umbria Urbe, quae olim Sentinum, nunc Sax errato dicitur, unde ipse hoc cognomen
aecepit. Vir fuit ingenio subtili & acuto, assiduus
in studio legum, tantaque celebritate Ius Pisis, ac postea Perusii prosesius est, ut ad eum ob summam eruditionis & ingenii famam ac gloriam undequaque studiosorum turba conflueret, ipse vero , ob admirabilem legum peritiam, & consiliorum soliditatem , fuerit vulgo appellatus Iurisconsultorum Princeps, lumen ac stella : Iuris lucerna , speeulumae veritatis Pater . Multa stripsit opera , quae I risconsultis notissima sunt, Obiitque, ut alii volunt , anno MCC v. vel, ut censet Laacelotus in ejus Vita, anno McccLI x. Hujus Barioli de Saxostr--to discipulus fuit Baldus de ubiadis , Perusii natus , qui in sua Patria docuit summa cum laude &auditorum frequentia. Dein, a Ioanae Galeatis, Duce Mediolanensi , qui Ticini, seu Papiae, Ac demiam erexerat, & Scholas studiis bonarum si
terarum florentes excitaverat, Papiam accersitus
ut juvenes in jurisprudentia institueret, ibi per
479쪽
multos annos publicd iurisprudentiam professus est, & praeter quinque Aesponsionum volumina ,. aliaque opuscula , Commentarios scripsit, quibus
totum sere Ius utrumque multum Illustravit.Egre gium etiam Commentarium scripsit pro asterenda urbani Vc tempore Schismatis , Pontificatu anno MCCcLXxv I II. quem ex MS. vaticano edidit Odoriacus Raunaldus ad calcem tomi XVII. Annalium Ecclesiasticorum. Allegantur etiam quaedam alia
ejusdem Batii opera nondum praelo subjecta , veluti liber , quem Peeusium inscripsit, & Tractatus de illustribus utriusque Iuris Doctoribus, si
de commemorationibus famosi orum Doctorum ivi, utroque Iure et & opusculum cui titulum fecit rPracliea 'aris utriusque. Hujus doctissimi Iurisco sulti laudes hoc Disthico celebravit quidam Poeta. Qui Baldum 'uri negat aeeendisse lucernam, Isse potest medio Sole negare diem. De anno, quo obiit , inter Scriptores non convenit. Alii quippe dicunt, eum e vita migrasse die xxv II I. mensis Aprilis anni MCccc. Alii
volunt,eum mortuum esse anno MCCCCxx III. Sunt
etiam nonnulli, qui asserunt, Baldum ordini Fr trum Minorum nomen dedisse, idque colligere sibi videntur ex ejus Sepulchri Epitaphio, quod Ticini in Templo Sancti Francisci legitur: Clauditur hὶe Francisci tegmine fultus
Doctorum Princeps,Perusina conditus arce.
Verum, ex hoc Baldi Epitaphio tantummodo collIgitur, Baldum in Ecclesia Franciscanorum isse sepultum ; vel, ut ait Boilsardus, eum sepeliri voluisse amictum habitu S. Franei ei, eo quod putaret, id plurimum ad animae salutem conducer '
480쪽
pbsse. Quod sane a naultis aliis Viris , qui tamen Ordinem S. Francisci nunquam professi sunt, pie
tatis ergo, ea aetate factitatum esse , certis documentis compertum habemus. Expungendus itaque es Baldus ex Scriptorum ordinis Fratrum MLnorum Catalogo, cui eum accenset Lucas Vadin--
ghus in sua Bibliotheca Scriptorum ordinis Min rum,ubi etiam recenset opera ejusdem Baldi,quem falso sibi persuasit suisse Franciscanum. D. Habeo nunc quamdam quasi imaginem celebriorum Scriptorum qui Saeculis XIII. & XIV. Boruerunt, quorum notitia mihi deinceps appri me utilis ac necessaria erit , ut facili negotio de prehendere possim , quando quis scriptor claruerit ' quaenam abrapso opera edita fuerint i qua v luerit authoritate in Orbe litterario φ num fabulo-ΩS, aut parum accuratus audiat ἰ num plagiarius fuerit , & cujus Scrinia compilaveris φ Hunc etiam ex ea notitia fructum haud exiguum percipiant, ut nunquam in nullius pretii Scriptoribus evolvendis oleum & operam perdam, atque si mihi aliquando, Bita thecam instruere velim , in libris, vel manuscriptis Codicibus comparati sis, & tempOre, & nummis quod mitis sanniis mutingersolet) fraudari, non possim . .