장음표시 사용
211쪽
latim eius partes examinare oportet, quo tandem optatam veritatem possimus in luce perspicere.
g. 3. Σuidquid de suismo Normania Duce,er Anglorum Rege, deque bella
a Dacis inito in epimia narra-tar, verum esse. ΡRimum omnium, ut recto procedamus 'o
dine, indagare necesse est, sintne vera quae de Guillerino Normanorum Duce, ad regnum Anglorum transsato, hic referuntur: etenim si haec sorsan fabulosa essent, minime caetera quae illi innituntur, subsistere possent. Caeterum nequaquam propter hoc verendum est, quod reuelatio vera non sit ; nihil enim aeque relatum, asseueratumque apud probatos aut bores reperitur : quandoquidem quidquid de Guille o in nostra epistola scribitur, siue qudd esset Normanorum Dux naturalis, siue quod ad regni Anglicani solium euectus sit, siue quod ecclesiasticae dignitatis honores in melius resormarit, multis ad hoc coactis Prouincialium Epi- scoporum Conciliis ; siue tandem quod a multis bello impetitus sit, praesertim a Dacis, vel Danis ; fuse nimis reserunt scriptores omnes rerum Anglicarum,& inter caeteros Ingulsus eius historiographus lib. 3. rerum Angi. eiusque coaevi Guiliermus Malmesburiesis,& Matthatus Vestinonasterienss ; & postmodum Matthaeus Paris, ac tandem Polidorus Virgilius lib. 8. & nonnulla ipsius gesta refert Card. Baronius to
212쪽
mo ii. Rem vero sic accidi ite dicunt. Eo tem
pore quo diuinae placuit pietati Anglorum gentem de malis s iis corrigere, S. Eduardo Angliae' Regi virginitatis spiritum indidit, & regnum ipsum propter populi demerita prole & laccessione priuauit: Eduardus tamen prouidere volens de successore,Guillerinum Normaniae Ducem, ad se vocatum est autem Normania in ea
parte Franciae , quae Angliae propinquior est in quod sibi sanguine coniunctior esset, successorem designauit,& a totius regni proceribus, ut ipsi praeberent iuramentu fidelitatis exegit. Ha- . beo S.Alredum Abbatem Rieuallis Gisterciensis Ordinis in vita S. Eduardi apud Surium to- mo t. die 1. Ianuarii) reserentem , Regem sanctissimum in ec stasi per duos continuos dies
raptum, cum ad mortem decumberet ; caeterum ad se reuersum , palam quae tunc vi
derat edixisse ; nimirum, duos Normanos Monachos , caelesti beatitudine donatos , quos ipse bene nouerat, missos fuissa Deo , eiusque nomine sibi intimalse,iniquitates Anglorum es se adimpletas , iramque Dei iam iam accelerare vindicta; eo quod Ecclesiastici omnes res sacras maculatis tractabant manibus; mercenarij &praedones effecti: seculares vero Principes, patriae miserabiles rapaces erant harpiae,omni Dei timore postposito. Tunc Eduardus oratione sa- cta,pro poenitentia populi impetranda,arborem viridem, proceram & elegantem conspexit, ab- sciss ini tamen a radice, ac detruncatam ; & ad longitudinem trium iugerum areae proiectam;
213쪽
dictumque est illi: Cum arbor haec iterum trunco adhaeserit suo, fructumque fecerit, misericordiar locus erit. Eo vero hieroglyphico promissum fuit, tunc quidem regnum Anglicanum vitiosum ac viride, omnimodis a rogali trunco euellendum , sic peccatis hominum exigentibus ; tertio vero post se regnante Guil Iermo, illius Guillelmi Normani Ducis filio, itorum ad progeniem pristinam regrediendum , cum Mathilda ipsius S. Eduardi nepos , matrimonio praedicto tertio Regi copularetur, ut exitus comprobauit.
Tandem obiit S.Eduardus die s.Ianuarhannii o66. Sedem Petri Alex. II. tenente, Imperium vero Romanorum Henr.I V. Tunc Haraldus S. Eduardi Maiordomus tyrannide arripiens,Guil termi successione impedire conatus est,periurus licet,& a sanguine regio alienus. De eo S.Alredus 1, Interea sinquit Haralduobus Goduuini,r gnum nec iure,nec natura sibi debitum in pans natum quod Anglis, secundum S.Regis oraculu Dominuspraeparauerat,tra gressione pacti cu Duce Gui sermo, es mei tisione accelerauit. Et primum quidem egit cum eo pacificum Regem, ac Patrem Guillermus , & per multos menses per internuntios res inter eos acta est; Cumque haec inte
media sest Inguisus) quotidie agerentur ; ct selum nuntiorum curim, 2 recursus tota Hinate Aefructu consummarentur , Guille ius praepropera querela Papam consuluit ; ct ab eo animatus etiam verisium legitimae victoriae pro munere accepit. Interim Rex Noruegiae ingentem instructam
214쪽
LIB. PRIORIS g. 3. I97 classem Regni quoque successionem assectans,
in Angliam traducit, cum Haraldo manus conserit, ab eo tame victus, & mortuus est; cum non modica Anglorum nece; quo sic Deo disponente vires Haraldi extenuarentur ; vincendi postmodum a Guillermo , Rege diuinitus
destinato:id die i . Octobris eiusde anni to 66. accidit, Normanis aduersus Anglos rebellantes triumphima reportantibus. Guillermess in die Natalis Domini coronam regni accepit, in
cipiente anno io67. Statim vero totus re
mationi regni sui intentus, leges tulit pro temporis malignitate necessarias, quas Polidorus Polid. sese refert lib. s. iisque factuna est, ut feroces Anglorum animi deprimerentur; & fortunae resque domesticae sic suis peccatis exigentibus j extenuarentur: multique ipsorum de suis dignitatibus ac titulis honorariis deponerentur , Normanis in ipsorum loca suffectis. Rursus ad clerum reformandum conuersus ab Alexandro II. impetrauit Legatos , qui Vuintoniae Concilio celebrato, Estingandum intru- sum Canturiensem Primatem deposuerunt; &i nonnullos alios Episcopos dignitatibus promeritis exuerunt. Incidit resormatio huiusmo-
quo e Normania vocatum Lanseancum, Abbatem tunc Monasterii Cadomensis, prim dira vero Priorem Beccensis, ac S. Anselmi inibi praeceptorem in sedem Canturiacensem evexit. Euoraci instituit Thomam quemdam Normaniam, vivum summae scientiae,& virtutis; Vvin . N 3 tonia
215쪽
toniae Valcellinum Capellanum suum alibi alios multos , quos refert Rogerius in Annalibus Airgliae ad annum io7O. Eius quoque iussit Concilium Londini celebratum est, de quo Polidorus lib. 9. S. Lanfranco praesidente in In eo conuentu, ait, nihil non, quod ad conseruationem res Christianae pertineret , multo sanctiim curatum es : sed ante omnia mores sacerdotum larum puri, quam proxime potuit, AEd prisi rum Patrum regulam reuocati sunt : estque istis in pocterum tempud , recte vivendi modus prascriptus. En quam vere ab authore epistolae dictum sit, Tempore illo quo diuina placuit pietati Anglorum gentem de malis suis corrigere, suae iue fruitutis o fficiis a restaui aduringere, gloriosi simus Normanorum dux Guillermus , eamdem patriam debellando subegit. Et illud quoque quod immediate subiecit. aut videlicet Guillermus, Rex Anglorum factus , Dei virtute 2 industria sua torim E clesiastica dignitatis hono res in melius reforma
Caeterum quod statim subdit, cuim piae intentionis operibus inuidens bonorum omnium inimicis Diabolus , tum familiarium fraudibus , tum extraneorum incursibus, multoties conatus est eius
obsistere successibus: sed Domino protegente, ac ti-
mentem se Regem glorificante, ad nihilum deductus est malignus ; hoc , in tuam , quomodo acciderit , nunc videndum. Narrant authores
praedicti, quod cum Angli non solum Not- malium habero Regem, sed dignitatibus suis . . O . priuar:
216쪽
priuare quotidie se viderent , & Normanos alienigenas ad eas prouehi, id indigne feren- tes, coniurare secreto in Regem & suos coe-i pere. Erant autem coniurationis totius Principes Hedouinus & Mercatus , nobiles in Anglia Comites, qui ad desectionem populum
commouerunt, Edgardum quendam bonae in dotis adolescentem , regia Anglorum stirpe prognatum, Regem postulantes. Verum re ante partum comperta a Guillermo Rege, coniuratio dissoluta est ; Comitibus δc aliis multis in fugam actis , quorum quidam in Sco-tiam, reliqui in Daciam quam nunc Dina- marcam dicimus in perrexerunt: ubi Reges il- los in Guillermi perniciem concitarunt. Erat tunc temporis Canutus eius nominis IV. Dacoruin Rex ; is Anglorum suasionibus alle- tiis,&quod sciret Angliam a praedecessoribus suis ad viginti sex annos dominatam , ia- re tunc ad se deuolutam existimans , arma parat, de classem ducentarum nauium instruit, ut Guillelmum Normanum e regno & vita deturbet. Haec inter alios Polidorus susE pr sequitur, inquiens ; Angli qui in Daciam confugerant, non cessabant Cainiuium Regem IIII. - arma contra Normanos capessenda solicitame. Et
paulo pdst; Itaque Canutiu 2 exules Auli. reui
post tempore parata ducentarum circiter nauium classe , cum magno exercitu ad oram Orientalem Insula; perueniunt. Hoc sane est quod in epistola dici, tur: Audisnui autem Daci, Angliam essesubiectam N Norma
217쪽
Normanis,grauiter sunt indignati: es fio qua, haereditario iure priuati, arma parant,cla sem aptam, ut eos adeuntes a datasibi diuisititi patria evellant. Peruenit rumor tanti apparatus bellici ad Guil-lermi Regis aures , qui exploratorem secretissimum illac mittere cupiens, ut de vcritate totius
negoth certior redderetur, elegit Abbate He luinum ; quem Normania accersitum in Daciam direxit Quo in itinere , dum in Angliam rediret, tempestas oborta est, & reuelatio ipside celebrando festo Conceptionis facta. Hoc
comperto ait author epistolae ὶ prudentissimus
Guidermis, Herluinum quemdam religiosum Abbatem accersivit,ct in Daciam direxit,ut inquirat huius rei veritatem. At ille,ut vir admodum sagacis ingeni' benue negotium exequitur : quo fideliter perarito ad Angliam reuerti cupiens, mare ingredituri, ct iam maximam partem maris prospero cursutra serat, cum subito densis surgentibus undique
ventis , &c. Is autem de Conceptione Virginis celebranda voto nuncupato,Guillermum de iis
quae Viderat certiorem fecit; qui tandem Dei gratia Dacum vicit,& percusium in patriam redire compulit. De quo bella scripserunt Saxo Grammaticus in Canuto, & Polidorus citato superius loco, cuius illud est, victoriam obtentam fuisse de Dacis anno Domini toro. quitertius fuit regni Guillermi, Fuit is annus ait salutis M. L X X. ct cum regna, e coepit Guill -- , tertius. Coeperat siquidem ab initio anni M. L X V II. cui si triennium adiicias, in an-
1ium M. L X X. belli incides, isque ipse est an-
218쪽
nus reuelationis Conceptionis Herluino vel Hellino factae,ut Cardinalis Baronius notatum reliquit, ex codice manuscripto, & peruetustostar bibliothecae.Quo videas omnia consonare,& historiam in epistola enarratam de Guillermo & Dacis verissimam esse. Sed iam ulterius examinare necessum est, fueritne Abbas ille S Anselmi superior, necneὶ quod nunc disquiren
I. q. Abbatem illam , cui festum set reuelatum, fuisse Herluinum, Beccensiis corno
Patrem; cuius tunc temporis D. Anselmus
QVi librum priorem vitae S. Anselmi ab E-dinero Monacho Anglo eiusdem Doctorisiancti coaevo, atque discipulo exaratae, diligenter perlegerit,cognoscet proculdubio,Herluinii Beccensis coenobi j in Normania fundatorem &Abbatem,qui magna illa suae aetatis lumina La-fancum & Anselmum religionis habitu sub S. P. Benedicti regulis inuestiuit, non alium csse, quam eum qui in Daciam a Guillelmo Rege directus,reuelatione Conceptionis solemni-etandae meruit illustrari.In illo enim conuenilit, , nomen, tempus,patria&Guillermi Regis ami- citia,ac rerum bellicarum peritia; quae omnino,& nihil aliud necessaria videbantur, ad exploratoris Daciae munus rites exequendum. Sed enodemus singula
219쪽
ad 1 AN SELMI VINDICATI Quod ad nomen Abbatis spectat, Edinerus
author est, Herininum nuncupatum illum,qui ad habitum religionis Anselmum admisit, ait enim : Anselmis saeculo relicto, Bocci Monachuι facitus es , anno atatis suae 27. Regebat eo tempore coenobium ipsum Dominis Abbas Herluinus nomine, vir grandaum , ct magna probitMte cons i-cuus ', qui primus illius loci Abbas monasteriam inlan a fundamentis desio patrimonio fecerat: δε- pedictim autem Lanseanci gradum Prioris obtinebat. Et in serius: Cum tero Abbas Hertainus, cuius supra fecimus mentionem, &c. dc rursus: Defuncto sepe memorato Herluino , uno omnium
fatrum Beccensium consensu , Anselmus in Abbatem eligitur. Neque vero obstare potest , quod in epistola vocetur Helsinus ; id enim vitio librariorum accidit; quintino non omnes legunt
ibi Helsinum, sed alij Heli sinu; alij Elisinum, ut
Baronius in notis ad diem Conceptionis ; alij Elpinum,ut Bo Eius lib.9. de signis Eccl. c.8.Nec mirum cum propria illa nomina , quae rara& incognita sunt, facile sit sic vel aliter legere , & scribere. Exemplum in re de qua agimus suppeditant duo illa Guille m & Dacia , non enim indigemus eius rei gratia soras evagare) multi siquidem scribunt Guillielmum, alij Guillermum,nonnulli VVillermum, aut VVillelmum : & tamen certum est, non propter diuersitalcm scripturae, unius velterius litterae , variari personam significatam. Dacia vexo multi Daniam nuncupant,& hacte-
220쪽
nus sub iudice lis est quid horum proprie vocetur. simili pacto prorius siuie dicatur Helsinus, sue Heriumus, siue tandem Herieuulnus quod Trithemio placuit lib. r. de viris ordinis S.Ie- Trisbe nedicti)dum tamen in caeteris non sit discrepav- '
tia, unus idόmque homo iudicandus est. Tempus deinde per omnia quadrat. Habemus ex Edinero ad finem vitae S. Anselmi an- Edine- nos Christi,& aetatis, ac Episcopatus ipsius ν' Anselmi: inquit cnim , Transilit autem ilia sente
aurora qua laseri praecedentis Coenam Domini,XI.
Malend. Maj anno iidelicet Dominice dicam timis M. C.I X. qui fuit annus Pontificatus eius XIII. vite vero LXXVI Inde ver5 necessario insertur, Anselmum anno Domini Io6o. indutum ab Herluino Abbate Beccensi habitu monachali, quandoquidem ut aetatis 76. obierit,&Christi lios. necessum est, ut natus sit anno Domini io 33. quo usque ad iio'. mortis intercedunt praedicti 76. aetatis suae. Cum autem alias, eodem authore, liquidum sit, ae talis 27. habitum indui se illis verbis, Nelmus seculo re-b Io Acci Monachus factm est, anno aetatis Da 27.& natus sit anno Domini io 33. feri nequit,quin anno Ioso. monachismum inierit, sub Abbate /Heri uino.Viuebat igitur Abbas Herluinus avnorosio. ac proinde coaevus suit duci Normaniae
Guillerino,qui post annos duntaxat sex, Angliae
coronam accepit,anno videli t ic66. vii superius probarum est.