장음표시 사용
221쪽
Natiuitatis io 7o .ut explorationem illam Daci cete expeditionis obiret Non cunctabor ostendere. Triennio sui monachatus sancte transacto,
D. Anselmus Prior sui monasterij Beccensis electus est. An tantu vero ait E d inerus studiose tibiam aliorum aemulabatur,2 ita per triennium de die in diem semper in melim proficiens magnus ct honorandus habebatur. Venerabili autem Lan ranco in domensis coenobi' regimen assumpto , Prioris ossicio functus est. Incidit eius electio in annum Domini io63. quandoquidem anno ioso. habitum induisse iam monstratum est. Fundauerat Guil-lermus Normaniae tunc dux , & Princeps, coenobium Cadoniense, ad cuius Abbatiam , celeleberrimum sanctitate & doctrina Lansrancum Vocauit, e monasterio Beccensi, ubi erat Prior sub Herluino Abbate; atque in eius locum Anselmus euectus fuit, ut diximus anno IG63. A'liunde vero habemus in eodem Prioratus off-cio perseuerasse decennio,plus minusve,quous
que Herluino sublato in coelum , ipse successit in Abbatiam. Ait siquidem historiographus Edinerus ; defuncto sep uperius memorato Abbate
Hrino, uno omnium fratrum Beccensium consenseuis Abbatem eligitur. Sed unde constat decennium in Prioris munere expleuill eZnam si hoc demus, dabimus etiam anno io73. vel io a. Abbatis
iniisse ossicium ;& quod inde fit consequens,
Herluinum usque ad eum annum superuixisse,& anno legationis seu explorationis Dacicae, id est,Christi io . adhuc tu vivis suisse,quod inquirimus. Sane id deduci valet, ex eo quod E-
222쪽
LIB. PRIORIS g. . aos dinerus ait , Habebat ipsum cornisi plurespossessiones in Angli quas pro communi fratrum utilitate necesse erat per Abbatis prasiuriam nonnunquamvis itare. Ibo itaque sua ordinationis anno, Anseiamin in Angliampros tus est, videlicet ut sui in nasterij possessiones visitaret, ct ut reuerendum Urancum videret; Uses quidem venerabilis vir, iam de Abbate Carimensifactus fuerat Archiepia scopus Canturiensis. At Laisancus assumptus fuerat ad sedem Cantuariae ad finem mensis Augusti anni Domini ic o. ut author est Guiller-mus Malmum ariensis, in Chion. suo; quod etiam Baronius amplectitur tomo I I. Annal.eo- . dem anno IO7o. f. I 6. quo fit ut eo ipso anno
adhuc viveret Abbas Heriurius; siquidem qua- do Anselmus in Angliam , Abbas & succetat
Heri uini existens , ipso suae ordinationis anno proseetus est, iam ante annos aliquot Lanseat cus erat Archiepiscopus Cantuariae. Quare ut
minimum duos aut tres annos Lauseancus in
Episcopatu insumpserat, usque ad ro7 . in que Oportuit mors Heri uini incidisse, & Anselmi in Abbatem Beccensem ordinatio:& quoq inde fit consequens, Herluinus anno legati is Dacicae
Caetcra perquiramus. Quod ad patriam &amicitiam cum Guillermo spectat ; certum est monasterium Beccense, cui Heri uinus praeside bat, in Normania, Guillerihi Regis, ac ducis terra natiuitatis, situm fui sse; unde & frequenter Guillermus invisebat Abbatem & Monachos,eorumque consilio in omnibus fere ute-
223쪽
batur.Hinc & amicitia inter utrosque orta ita misit radices. Sed vii e haec desumam inquiris Beccum in Norma'ia situm omnes profixentur, Trithemius lib. de serio. Eccles. in Anselmo haec habet. selmim Archiepiscopus Cantuariensiuin Anglia , ex Abbate monastoridi Beccensis in Nasemania Ordinis S. Benedicti, Lanfranci quondam auditor, atque disicipulus,&c. Nec mirum cum Edinetus ipse initio sere vitae Anselmi dicat,Exactis dehinc pamtim in Burgundia, partim in Francia,ferme tribus annis, maniam adit; ibi quemdam nomine Lan stancum praestanti religione , αμ-pientia vere nobilem videre, ct alloqui ct cohabitare volens. Becci supereminens prudentia Lanfranci, qui illic monachm est, &c. Erat vero in Dioeces Rothomagensi hodie Rouen) &, ut ea serebat aetas, Archiepiscopo subiectum; unde Maurilius Archiepiscopus multam cum Anselmo habuit amicitiam, & frequentissima colloquia; quinimo nonnunquam, ut superior praecepisse videtor Anselmo,ne Prioratum desereret; huius siquidem apud Edinctum sunt illa verba: Persanctam obedientiam pracipio tibi ; quatenus prata
tionem quam nunc habes retineas,nec eam nisetuo iubente Abbate deserra, si quando fueris ad maiorem Oocatus , ea uscipere nullatenus abnui : 'o enim quod in hac, quam tenes, non Au manebis; verum ad altioris praelationis gradum post non multum pro ueheris : λι ι auditis, vae, inquit, misero mihi: is eo quia porto deficio , ct sigrauius imponitur onus reiicere non audeo ' Repetit Prasul edictum, ct mi
224쪽
primo tant, ne imigrediatur.Et inferius:Defuncto spe nominato Abbale Hertiuntu uno omnium fratrάBeccensium consensi, in Abbatem eligitur. 2uod ipse omni iridio Dbterfugeregestiens vicit tandem impose tuna diligenti ratrum;vicit quoque 2 multo maxis :me vicit praeceptum, ei fuerat ab Archiepiscopo Mauritio per obedientiam iniunctum; videliint osmaisr praelatis , quam illius Prioratus extiterat, is aliquando iniungeretur ivllatentu eam fuscipere r cusiaret. Erat igitur Beccense monasterium sub Archiepiscopi Rothomagens s ditione, &dioecesi ; ipsa vero Rothoniagensis urbs Normania seu Normandia ducatim S Galliae regionis Istropolis, atque Partimenti fides est. Verba sunt Caroli Stephani in suo Dictionario historico litt.R.atque hinc ortum duxerat necessitudo Guiller- mi ducis , de Regis cum Beccentibus ; quorum virtuti tantum tribuebat, ut inde Monachos adsundandam Cadomensem Abbatiam extraxerit, Priore Lanfranco in Abbatem assumpto; quem postmodum in sedem Cantuariae, Rex Angliae iam existens transtulit. De amicitia quoque
quam cum Anselmo habuit, nihil ab exteris inquirere libet, dum habemus ipsum Guil-lermum instante hora mortis suae , coram uniuersa regni Anglici curia , celebre testimonium proserentem. Rcfert Baronius cuncta quae ad proceros suos habuit verba , ad annum Domini io87. ubi inter caetera haec dixisse legitur. In electione per aram vitae me- ,
225쪽
or quantum in me fuit, omnium dignissimo Ecclisia
regimen commendaui. Hoc nimirum probari potest veraciter in Lanfranco Canturiensium Archipraμ-le; hoc in Anselmo Beccensium Abbate: Tales sectas
ad colloquium elegi; in horum contubernio veritatem, mus Lansrancum, & Anselmum Beccenses mo- Abbatem utriusque Herluinum,fundatoremque
ipsius coenobii Beccensis prope curiam eiu dem ducis Normaniae, ad illius amicitiam minus fui sie receptum ξ Dignum sane regia consuetudine virum eum fuisse, sanctitas morum, prudentia, dignitas & artas satis superque per-1uadent: erat si quidem teste Edinero, vir grandaevus, ct magna probitate conspicuus. Eius vero sapientia, in eo maxime relucet, quod non solum monasterium Beccense a fundamentis extruxit, sed etiam celebre , & honorabile fecit per orbem uniuersum;nam & litterarum scholas inibi instituit, & talibus condecorauix Doctoribus, quod ex orbe uniuerso eius rei gratia homines Beccum confluebant; priitium qui-iu; dem sub Lansranco, ac deinde sub Anselmo.Deeta. Lanfranci uniuersitate haec Edinerus, Excessens siquidem fama issius circumquaque percrebuerat, o nobili simos quosque Clericorum ad eum de cunestis mundi partibus agebat. De Anselmo autem,Famaeim non modo Normania tota est respersa, verκm etiam
226쪽
etiam Francia tota, Flandria tota, contiguisve his terra ρmm, ; quin st matre transitit, Angliamque repleuit. Exciti sint quaquagentium multi nobiles, prudentes clerici frenui milites, atque ad eum confluxere, er jua ipsim monasterium seruiatis Dei tradidere ; Crescit coenobium illud intim reextra ; -- in religione, extra multimodapessessione. Haud dubium quin prudentia Abbatis , & fama quoque in his omnibus percrebruerat ,& dignum reddebant regia consuetu'dine. Video lectorem meum mihi obi iccre, satis superque probari sibi ex dictis,Heri uinum multis nominibus Guille rino Regi notum, & tu Normania charum & amicum , virumque ad consilia praestanda idoneum , & ob sanctitatem venerandum; at nihil in his ad militaria munera aptum , quod praecipue requiri videbatur, ad explorandum Daci Regis bellicum apparatum. Decebant haec militem strenuum , non senem sanctum, & monachum. Quid enim de inimici exercitus robore . quid de eius conatibus iudicare posset , qui bellum nunquam praeterquam cum Diabolo gesserat,qui ab omni armorii strepitu elongatus in cella quiescere semper studuis Quaeso lector, si hoc solo moueris,ne mouearis, ut alium quam Herluinu aptiorem toto regno extitisse credas , fungendi legatione, seu exploratione illa: qua loquidem ipse expertissimus miles erat,vtpote qui non solii florentes iuuentutis annos, sed maiorem suae aetatis partem
in militari exegerat arte. Vincentius Beluacciis e si O in
227쪽
in Speculo hist.lib. z6. c. 36. quem S. Antoninus amplectitur torno a. hist.t.16.c. Io. ex gestis Lan-franci, haec asserit, Hic Lan starem mona Drium Beccense adiit, i venerabitu Abb; Heriatam eiusdem caenobi fundator , ac nuper ex grandaevo milite in Clericum promotin , eum cum gaudio suscepit. Yepius. Idem prorsus scribit P. Antonius Yepius tomo 6.& centur.6. Chronici Benedictini, ad annum Christi io o.c. i.Audis ex grandaevo milite monachum factum;quaeris iam sub cuius signis mi- litaueratΘNon video alia proximiora signis Ducis , ac Domini sui Guillermi, quandoquidem ipsum quoque Normanum fuisse illud conuincit,quod ex Edinero superius retulimus,Beccensa videlicet iandasse monasterium de suo p trimonio: hauddubium quin in fundo patrimo-nh sui,vel ut minimu in patria sua. Maiora igitur & antiquiora amicitiae cum Guillermo vii cula,qua hactenus requirebamus,habebat Her-luinus;& grandaevus erat miles dignus prorsus,& supra desiderium,aptus,cui exploratio Dacici exercitus committeretur ι utpote in quo viro, militi et longa exercitatio,& monasticus habitus concurrebant,ut illa robur inimici Regis cali ret , hoc verδ exploratoris munus celaret. His accedit, Guillermum Regem in rebus arduis, numqua Anglis usu fuisse, sed Nos manis,quos lsibi fidissimos naturae dono nouerat; praesertimeo t Epore, quo rebelles sibi Anglos abunde ex-
pertus fuerat: Herluinus vero Normanus erat.
Vnum est quod scandalu debilibus generare posset,nome scilicet Abbatiae illius Abbatis,qui in Daciam a Guillelmo missus suit , in epistola
228쪽
LIB. PRIORIS g. q. aras avide legi solet monasteriit Remens uod valde diuersu a Buccensi est. Caeterum tametsi verusit in quibus d a codicibus legi, Remense, quo pacto Robertus de Licio Aquinas Episcopus legit Rob, Li-
in serna. de Concepi. attamcn corrupte nimis, 'μμquam qua & alij corruptius,Remesiensiae non ulli adhuc deterius Rem ense legant: ut Claudius CL dc de Rota in additionibus ad legendas Ianuensis δ'' Episcopi;& alij inter utraque lectione Remesis& Remesiesis coenobii ancipites haerent,ut Ho-jeda. Caeterum vel ipsa lectionis diuersitas satis arguit eos ignorati et lectionis verseac genuinς,ut vel hoc solo tit.dubietatis & ignoratiae,audiudino sint. Habemus tam equi vera lectione adeptus O,Petrum Episcopum Equilinu lib. I. Catalogi Equili-Sact. c. 2. Is enim neutru legit, sed Beccemquod vere fuit Heri uini coenobiu; quod etiam placuit Georgio Vicelio in suo Hagiologico,c.de festo vic Concept.ne quis sine aut hore putet nos incede- ii vi re. Addamus nullo pacto legi posse Remense; quonia coenobium huius nominis ito in Anglia,aut Normania situ est, sed in Campania Galliarii, ni-
nuru in celeberrima urbe Remens: civitas autei emensis C C C. M. passi di stat a Normania;
quo quisque facile aduertat,nequaqua ad manu uisse Guillermo Abbate Remensem, ut ipsu in Dacia mittere posset; quinimo ob tali loci inter-ς pedine nequaquam ei notu fuisse. Vt quid n. qu reret alterius Regis subditu,cui sua comen daret negotia,praesertim habes in suis ditionib. viros omnigenae artis,ac prudeliar,belli domiq; e pertissimos, quale diximus Beccensu Abbat
dissicilius videtur lectione Remesiesii explodere,
229쪽
seu Remensiensis, quandoquidem intra Angliam
erat Benedictanorum coenobium Ramisia nuncupatum, cuius Abbas ad manum erat Guiller-Pol3d. mo,ut in Daciam mitteret ipsum. Sane Polydorus de cius coenobi, fundatione haec habet lib.
7.hist. Angi. Circiter annum salutu 979. uua dus Eboracensis Archiepiscopin moritur. Cmus Glatis testimonium praset coenobium ordinis D. Bene dictι , quod ιlle extruxit in pago Lincoliensis dioec
sos, ct Ramum dicitur, qua Elim insulara proxiama est. Sed ut omittamus tunc legi oportere Ramesiense coenobium, & non Remesiense, nec Remensiense, ut fit ; duo tamen sunt, quae eius modi lectionem impossibilem conuincunt. Alterum videlicet, quod Guillermus in rebus a duis , & firmitatem regni sui concernentibus omnino abhorrebat Anglorum contubernium;
quippe cum ipsi praecipui essent hostes sui im
perii; & Dacos ad arma contra ipsum capessenda concitauerant: ob quae reprimenda conamina, quatuor sortissimas arces in diuersis regni partibus extruxit, in Nortyngamia Vnam, Pr pe fluuium Trentam, Lancoliae alteram , Eboraci tertiam , Hastingi quartam. Sic Polydorus lib. 9. qui addit, minime adhuc his Regem sotisfactum , nonnullos ex ptimoribus Angliae in Normaniam misisse, alios officiis & dignitaliabus privasse, Normandosque sibi unice fideles
Roger. in eorum locum instituisse. Id etiam Rogerius scribit, inquiens, dedisse operam Regem, ut quam plures ex Anglis suis honoribus priuarentur n quo
rum locosiagentis persona iurgaret. Ob confise
230쪽
mationem scilicet sul,quod nouiter acqui sierat, regni. Additque nec Abbates Anglicos sibi fideles existimaue: Abbates etiam nonnulli ibide degradati sint, ut in eorῶ loco sua gentis personas broga- ret. Ergo ne Rex Guille iis sic de alicuius Angli diligentia confideret,ut rem tanti momenti, qualis erat Angloru pariter,&Danorum exploratio,illi committeret3Aut verb desciebant illi in Normania Abbates,quibus id committeret Audi quid ipse Rex moribundus dixerit regni
primatibus, Nouem Abbatia Monachorum una sanctimonialium, qua a patribus meis in Normania fundata sunt, me adiuuante, cum aκxilio Dei creuerunt,er gloriose multarum auimentis rerum,quas dedi, magnificataesunt. Ita refert Baronius tomo I I. Baron
ex Anonymo authore,qui cum scriptoribus Angliae,cusus est Franc fordiae anno icor. Habebat igitur Abbates multos Guill rmus, si vellet Abbatem unum in Daciam mittere. Hi vero multo fideliores illi, quam Ramiliensis Anglus,
Rursus impossibilem omnino reddit lectionem illam, quod habemus ex grauissimo eius temporis scriptore,S. Alredo; Ramisi; Abbatem his ipsis diebus,non Heri uinum, vel Helsinum, sed Alexium sui ste nuncupatum,ipsumque non quidem Guillermi Regis, sed potius Haraldi rebellis sui , dc Angliae Tyranni familiarem. Narrat siquidem Alredus, qudd clim Nortae- Alred. glae Rex Angliam cum exercitu suo intrasset, ate accessum Guillermi, Dei quidem proui-O 3 dentia.